Έρευνα: ανάκτηση βάρους νεογνών τις πρώτες εβδομάδες μετά τη γέννηση

Τα νεογέννητα χάνουν ένα ποσοστό του βάρους τους τις πρώτες μέρες μετά τη γέννησή τους. Όμως, παρόλο που οι γιατροί λένε συχνά στους γονείς ότι τα νεογέννητα θα ανακτήσουν το βάρος που έχασαν μέσα στις επόμενες 1 με 2 εβδομάδες, σε πολλά βρέφη παίρνει πολύ περισσότερο χρόνο για να επιτύχουν αυτόν τον «στόχο», λέει μια πρόσφατη Αμερικάνικη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Pediatrics.

Σχεδόν όλα τα νεογέννητα χάνουν βάρος κατά την διάρκεια των πρώτων ημερών, ασχέτως αν έχουν θηλάσει ή έχουν πάρει φόρμουλα. Πολλοί γιατροί περιμένουν τα μωρά να ανακτήσουν τα γραμμάρια που είχαν χάσει και να ξεπεράσουν το βάρος της γέννησής τους μέσα σε 10 – 14 ημέρες.

Αλλά στις 14 μέρες, το 14% των μωρών που γεννήθηκαν κολπικά και το 24% των βρεφών που γεννήθηκαν με καισαρικές επεμβάσεις δεν επέστρεψαν στο βάρος γέννησής τους, απέδειξε έρευνα που έγινε πάνω σε περίπου 144,000 νεογέννητα.

«Είναι φυσιολογικό για τα νεογέννητα να χάνουν ένα σημαντικό ποσοστό βάρους τις πρώτες 1- 3 μέρες μετά την γέννησής τους λόγω της ούρησης του περίσσιου υγρού αλλά και της περιορισμένης πρόσληψης», είπε ο επικεφαλής συγγραφέας της έρευνας Dr Ian Paul, ερευνητής  στο Penn State College of Medicine στο Hershey της Pennsylvania.

«Τα μωρά που γεννήθηκαν με καισαρική μπορεί να χάνουν περισσότερο βάρος μετά την γέννησή τους διότι έρχονται στον κόσμο πιο ενυδατωμένα από άλλα βρέφη εξαιτίας των ενδοφλέβιων υγρών που δίνονται στις γυναίκες πριν και κατά την διάρκεια της εγχείρισης» συμπληρώνει ο ίδιος.

«Κατά την γέννηση, ένα νεογέννητο ζυγίζει σχετικά περισσότερο αν γεννηθεί  με καισαρική και για αυτό έχει περισσότερά υγρά για να αποβάλλει, με αποτέλεσμα να χάνει σχετικά περισσότερο βάρος», είπε ο Paul.

Η Αμερικάνικη ακαδημία της παιδιατρικής λέει ότι τα περισσότερα νεογέννητα θα πρέπει να ξεπεράσουν το βάρος γέννησής τους τις πρώτες 7 με 10 ημέρες, με εβδομαδιαία αύξηση από 100 έως 200 γραμμάρια για τους πρώτους μήνες ζωής τους.

Στην τρέχουσα έρευνα, ερευνητές εξέτασαν μωρά που γεννήθηκαν στο Kaiser Permanente Northern California Medical Centers ανάμεσα στο 2009 και στο 2013. Όλα τα μωρά γεννήθηκαν λίγο πριν ή στο τέλος της πιθανής ημερομηνίας τοκετού και είχαν φυσιολογικό βάρος όταν γεννήθηκαν.

Τα μισά νεογέννητα είχαν το ίδιο βάρος ή λίγο παραπάνω από το βάρος γέννησης στις πρώτες 9 έως 10 μέρες είτε μετά από καισαρική είτε μετά από κολπικό τοκετό.

Μετά τις πρώτες 21 μέρες ωστόσο, το 5% των μωρών που γεννήθηκαν με κολπικό τοκετό και το 8% των βρεφών  που γεννήθηκαν με καισαρική ακόμη δεν επανήλθαν στο βάρος γέννησής τους, βρήκε επίσης η έρευνα.

Ένας περιορισμός της έρευνας ήταν πως οι ερευνητές είχαν έλλειψη δεδομένων για το πώς ταΐστηκαν τα βρέφη όταν πήγαν σπίτι μετά το νοσοκομείο, γεγονός το οποίο μπορεί να επηρεάσει το βάρος που κερδίζουν, σημείωσε ο συγγραφέας.

«Ακόμη κι έτσι, οι έρευνες θα πρέπει να είναι καθησυχαστικές προς τους γονείς των μωρών που δεν επανέρχονται  στο βάρος της γέννησής τους μέσα σε 7-10 ημέρες», είπε η Tessa Crume, ερευνήτρια στο  Colorado School of Public Health της Aurora.

«Συγκεκριμένα, οι γυναίκες που θηλάζουν θα πρέπει να δουν τα αποτελέσματα ως λόγο να μην πανικοβάλλονται», πρόσθεσε η Crume.

«Για της οικογένειες που θέλουν να θηλάσουν, αυτή είναι μια επιβεβαίωση ότι η αργοπορημένη ανάκτηση βάρους δεν σηματοδοτεί ανεπαρκή παραγωγή γάλακτος, αλλά μάλλον είναι ένα φυσιολογικό είδος ανάπτυξης».

«Για να έχουν περισσότερες πιθανότητες τα μωρά που θηλάζουν να αυξήσουν αρκετά το βάρος τους, οι γυναίκες θα ήταν καλό να εστιάσουν σε μια καλή διατροφή, πλούσια σε φρούτα, λαχανικά και καλά λιπαρά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού».

«Οι γυναίκες μπορούν επίσης να αυξήσουν την παραγωγή τους θηλάζοντας το συντομότερο δυνατόν μετά τη γέννηση, ή αντλώντας μητρικό γάλα», λέει ο Dr. Sarbattama Sen, ερευνητής στο Harvard University και στο Brigham and Women’s Hospital στη Βοστώνη.

«Οι γονείς δεν θα πρέπει να ανησυχούν αν τα μωρά τους δεν ανακτήσουν το βάρος γέννησης σύντομα, ωστόσο θα πρέπει να παρακολουθούν πιθανά σημάδια προβλήματος, όπως αφυδάτωση, έλλειψη δραστηριότητα, μειωμένη ούρηση και κενώσεις και ίκτερος» συμπληρώνει ο Dr Sen.

“Τα μωρά που δεν έχουν ανακτήσει το βάρος γέννησης 7-10 μέρες μετά τον τοκετό, θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά από επαγγελματίες υγείας”.

Αν τα μωρά παρακολουθούνται, η χαμηλή αλλά σταθερή πρόσληψη βάρους, ακόμα κι αν είναι λιγότερη από τα διεθνή πρωτόκολλα, είναι μια χαρά, λέει ο Dr. Charles Wood του Πανεπιστημίου της Β.Καρολίνα.

«Η έρευνα αυτή θα βοηθήσει τους γιατρούς και τους γονείς να επανεξετάσουν τις προσδοκίες τους γύρω από την επαρκή πρόσληψη βάρους των νεογνών».

Πηγή

Μετάφραση – Επιμέλεια: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Οι νέες οδηγίες της ΑΑΠ για την ασφάλεια στον ύπνο των βρεφών και το θηλασμό

Η Αμερικάνικη Παιδιατρική Ακαδημία αναθεώρησε κάποιες από τις οδηγίες της για τον τρόπο πρόληψης του Συνδρόμου Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου (SIDS) καθώς και για άλλους θανάτους που σχετίζονται με τον ύπνο, σε μια Δήλωση Πολιτικής που εξέδωσε στις αρχές Νοεμβρίου 2016.

Οι νέες οδηγίες επιβεβαιώνουν πολλές από τις προηγούμενες του 2011: Οι γονείς θα πρέπει να βάζουν τα μωρά για ύπνο σε ύπτια θέση και σε σταθερή επιφάνεια χωρίς μαλακά αντικείμενα, παιχνίδια, χαλαρά σεντόνια και σκεπάσματα. Είναι πιο ασφαλές για τα μωρά να κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς τους, αλλά όχι στο ίδιο κρεβάτι.

Το καινούριο σ’ αυτές τις οδηγίες είναι η αναγνώριση του γεγονότος ότι οι κουρασμένοι γονείς πολλές φορές αποκοιμούνται καθώς ταΐζουν τα μωρά τους. «Έχουμε ακούσει πολλές ιστορίες γονιών που πηγαίνουν να ταΐσουν το μωρό τους στον καναπέ ή στην πολυθρόνα, γιατί φοβούνται ότι θα αποκοιμηθούν αν το ταΐσουν στο κρεβάτι», λέει η Rachel Moon,  Καθηγήτρια Παιδιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Virginia και επικεφαλής συγγραφέας αυτής της οδηγίας. «Ο καναπές είναι πολύ πιο επικίνδυνος αν ο γονιός αποκοιμηθεί εκεί με το παιδί κι αυτό είναι κάτι που θέλαμε να το ξέρουν όλοι οι γονείς».

Αυτό το σενάριο είναι πολύ πιο συνηθισμένο στις μητέρες που θηλάζουν. «Ο θηλασμός προκαλεί φυσιολογικά μια χαλάρωση στις μητέρες», λέει η Lori Feldman-Winter, Καθηγήτρια Παιδιατρικής στην Ιατρική Σχολή  Cooper Medical School και επίσης συγγραφέας των νέων οδηγιών.

Εάν η μητέρα πιστεύει ότι θα αποκοιμηθεί καθώς θηλάζει το μωρό της «τότε της συστήνουμε να το θηλάσει στο κρεβάτι, γιατί ο θηλασμός του μωρού στον καναπέ ή στην πολυθρόνα είναι πολύ πιο επικίνδυνος αν η μητέρα αποκοιμηθεί».

Για πρώτη φορά επίσης, η Αμερικάνικη Παιδιατρική Ακαδημία δίνει οδηγίες για να γίνει πιο ασφαλές για ένα μωρό το κρεβάτι των γονιών του: Μαξιλάρια, σεντόνια και κουβέρτες θα πρέπει να απομακρυνθούν από το κρεβάτι, και το στρώμα θα πρέπει να είναι σταθερό. Οι γονείς δεν θα πρέπει να καταναλώνουν αλκοόλ ή φάρμακα εάν το μωρό είναι στο κρεβάτι μαζί τους.

60% των γονιών στην Αμερική κοιμούνται με τα μωρά τους έστω και περιστασιακά, αλλά η ασφάλεια αυτής της πρακτικής είναι υπο αμφισβήτηση. «Η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία επιτέλους αναγνώρισε το γεγονός ότι οι γονείς συχνά μπορεί να αποκοιμηθούν καθώς ταΐζουν τα μωρά τους, και, είτε έχουν την πρόθεση να κάνουν συν-κοίμιση είτε όχι, είναι πιο ασφαλές το τάισμα να γίνεται στο κρεβάτι των γονιών και όχι σε ένα καναπέ. Νομίζω ότι η αρχική προσέγγιση της οδηγίας προς τους γονείς να μην κοιμούνται μαζί με τα μωρά τους, απλώς δεν δούλεψε», είπε ο Peter Brair, Καθηγητής Ιατρικής Στατιστικής του Πανεπιστημίου του Bristol.

Στην Αμερική, περίπου 3,500 μωρά πεθαίνουν κάθε χρόνο από το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού θανάτου ή από άλλα ατυχήματα που σχετίζονται με τον ύπνο. Τα περιστατικά μειώθηκαν κατακόρυφα κατά 50% μετά την οδηγία της δεκαετίας του ’90 τα μωρά να κοιμούνται στην πλάτη τους, δηλαδή ανάσκελα. Τον 21ο αιώνα όμως, η πρόοδος αυτή σταμάτησε.

Ο θηλασμός, οι εμβολιασμοί, η χρήση πιπίλας και η αποφυγή του καπνίσματος, του αλκοόλ και των φαρμάκων στην εγκυμοσύνη αλλά και μετά, όλα συμβάλλανε σ’ αυτή τη μείωση.

Η ανανεωμένη δήλωση πολιτικής συστήνει τα μωρά να κοιμούνται στο δωμάτιο των γονιών τους για τουλάχιστον 6 μήνες και κατά προτίμηση για ένα χρόνο. Η έρευνες δείχνουν ότι αυτή η πρακτική μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο του συνδρόμου SIDS μέχρι και 50%.

Η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία επίσης συστήνει στους γονείς να χρησιμοποιούν επίπεδο και σκληρό στρώμα στο κρεβάτι του μωρού.

Η έκδοση αυτών των οδηγιών έχει σαν στόχο την πληροφόρηση των γονέων για την ασφάλεια στον ύπνο των μωρών τους, ακόμα κι αν κάποιες φορές μπορεί να είναι δύσκολο να ακολουθήσει κανείς αυτές τις οδηγίες με ακρίβεια.

Πηγή

Ολόκληρο το κείμενο των οδηγιών, εδώ.

 

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Θηλασμός και σεξ: γίνεται;

Είμαστε σεξουαλικά όντα και οι γυναίκες που θηλάζουν δεν αποτελούν εξαίρεση. Αν και ο θηλασμός είναι γενικά μια πολύ πλούσια και βαθιά σε συναισθήματα εμπειρία, η επίδρασή του στη σεξουαλικότητα των γυναικών πολύ συχνά αγνοείται.

Ιστορικά, το σεξ κατά τη διάρκεια του θηλασμού περιτριγυρίζονταν από διάφορους μύθους. Για παράδειγμα, ο μύθος ότι «το σπέρμα μπορεί να μολύνει το μητρικό γάλα» είναι ακόμα διαδεδομένος σε πολλές από τις αναπτυσσόμενες χώρες. Φυσικά πρόκειται για ακόμα έναν μύθο και η αλήθεια είναι ότι η γυναίκα που θηλάζει μπορεί να κάνει έρωτα χωρίς κανένα φόβο (αλλά με πολύ πάθος) και ότι δεν υπάρχει καμιά μυστική, φυσική σύνδεση ανάμεσα στη μήτρα και στο στήθος μας.

Το πρώτο αρνητικό αποτέλεσμα τέτοιου είδους μύθων είναι ότι οι άντρες πιέζουν τις γυναίκες τους να σταματήσουν το θηλασμό για να μπορούν να κάνουν και πάλι έρωτα μαζί τους. Το δεύτερο αρνητικό είναι ότι οι γυναίκες που πιστεύουν ότι το γάλα τους μπορεί να μολυνθεί από το σπέρμα, συνήθως απογαλακτίζουν πολύ νωρίς.

Αν και η γέννηση ενός μωρού είναι γενικά μια πολύ θετική και αναζωογονητική εμπειρία και πολλά ζευγάρια χαίρονται την ευτυχία τους μετά τη γέννηση του μωρού κάνοντας έρωτα, υπάρχει και η άλλη, πιο σκοτεινή πλευρά. Οι μεγάλες αλλαγές που φέρνει στη ζωή του ζευγαριού η γέννηση και η μετατροπή των συντρόφων σε μαμά και μπαμπά, με όλη τη χαρά, τον ενθουσιασμό αλλά και την κούραση, το άγχος, την αγωνία και την ευθύνη που συνεπάγεται αυτό, δεν επιτρέπουν στους συντρόφους να δουν ο ένας τον άλλο ερωτικά. Τουλάχιστον τις πρώτες εβδομάδες μετά τη γέννηση.

Οι νέες μητέρες πολύ συχνά βρίσκονται σε κατάσταση πανικού στην προσπάθειά τους να προσαρμοστούν σε μια καινούρια ρουτίνα που περιλαμβάνει ένα μωρό που θηλάζει ατελείωτες ώρες, που πρέπει να αλλαχθεί, να πλυθεί, να έχει καθαρά ρούχα, κουβέρτες, σεντόνια και πάνες, να ησυχάσει όταν κλαίει και να κοιμηθεί έστω και λίγο. Πολύ συχνά είμαστε άυπνες, απίστευτα κουρασμένες, πολύ αγχωμένες, ίσως πονάμε στο στήθος ή στα ράμματα ή και στα δύο και το τελευταίο πράγμα που έχουμε στο μυαλό μας είναι το σεξ.

Πολλές από εμάς νιώθουμε άσχημα για το σώμα μας μετά τη γέννα, δεν προλαβαίνουμε να βγάλουμε από πάνω μας τις πυτζάμες όλη την ημέρα, κυκλοφορούμε με τα στήθη έξω τις περισσότερες ώρες, είμαστε αναμαλλιασμένες, άβαφες και ξενυχτισμένες. Και φυσικά οι περισσότερες περνάμε μια ελαφρά κατάθλιψη, κατά τη διάρκεια της οποίας αισθανόμαστε άχρηστες, αβοήθητες, μόνες, ανυπεράσπιστες, που κανείς δεν μας καταλαβαίνει, που μας φταίνε όλοι και όλα, που κλαίμε με το παραμικρό κι αναρωτιόμαστε αν θα πάρουμε τη ζωή μας πίσω ποτέ ξανά…  Όμως όλα αυτά περνάνε σύντομα, είναι θέμα χρόνου (και ορμονών), αν και το μικρό διάστημα των 20, 30 ή 40 ημερών ξέρω ότι μπορεί να μοιάζει με αβάσταχτη αιωνιότητα. Ίσως σας ανακουφίζει το να ξέρετε ότι οι 2 στις 3 γυναίκες περνάνε την ίδια κατάσταση, είτε θηλάζουν είτε όχι.

Ακόμα κι αν δεν βιώνετε τίποτα από τα παραπάνω, κατά τη διάρκεια του θηλασμού παρατηρείται μια μεγάλη πτώση των οιστρογόνων, η οποία προκαλεί αμηνόρροια, ξηρασία στην περιοχή του κόλπου και ίσως πόνο (εξαιτίας της ξηρασίας) κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Αυτός είναι ένας ακόμα ανασταλτικός παράγοντας για τη διάθεση της γυναίκας για επαφή, κάτι που αντιμετωπίζεται όμως με τη χρήση λιπαντικών ουσιών στην περιοχή (άμα θέλει ο άνθρωπος…).

Αυτό που μπορεί επίσης να περιορίζει ένα ζευγάρι από το να κάνει έρωτα, είναι ο χρόνος αλλά και ο τόπος. Πολύ συχνά την ώρα της επαφής το μωρό ξυπνάει για να θηλάσει, ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο, και η διαδικασία διακόπτεται. Ή μπορεί το μωρό να κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο ή ακόμα και στο ίδιο κρεβάτι με τους γονείς κι αυτό αποτρέπει τα ζευγάρια από το να κάνουν έρωτα. Αυτό διορθώνεται αν γίνετε λίγο πιο ευέλικτοι όσον αφορά το πότε και το πού.  Μια καλή ιδέα είναι να κάνετε έρωτα αμέσως μετά το θηλασμό του μωρού, ώστε να έχετε (ίσως) περισσότερο χρόνο στη διάθεσή σας. Όσον αφορά το πού, μπορείτε να αφήσετε τη φαντασία σας ελεύθερη!

Ένας ακόμα ανασταλτικός παράγοντας, ειδικά για μένα και νομίζω για πολλές από τις γυναίκες που θηλάζουν, είναι ότι μετά από μια εξαντλητική ημέρα ατελείωτων ωρών θηλασμού και αγκαλιάς, δε θέλουμε  να μας αγγίζει κανείς άλλος! Δεν αντέχουμε ούτε ένα ακόμα χάδι, ούτε ένα άγγιγμα. Πόσο μάλλον την επαφή που προϋποθέτει το σεξ! Ντρέπομαι λίγο που το λέω, αλλά…. μπουχτίζουμε τις αγκαλιές (αν είναι δυνατόν!)..

Πολλοί άντρες επίσης δεν βλέπουν τις γυναίκες τους σεξουαλικά για αρκετό καιρό μετά τη γέννηση του μωρού, θεωρώντας ότι το σώμα της είναι πια περισσότερο τροφή για το παιδί τους, παρά οτιδήποτε άλλο. Ακόμα, τα στήθη, που για πολλά ζευγάρια είναι πηγή μεγάλης ευχαρίστησης και παιχνιδιού κατά τη διάρκεια της επαφής, θεωρούνται «απαγορευμένος καρπός» κι ότι ανήκουν τώρα πια μόνο στο παιδί. Ή πολύ συχνά συμβαίνει να τρέχει γάλα από τα στήθη της γυναίκας κατά τη διάρκεια της επαφής, κι αυτό φέρνει σε δύσκολη θέση πολλά ζευγάρια τα οποία αποθαρρύνονται τελικά. Και αυτό διορθώνεται αν κάνετε έρωτα αμέσως μετά το θηλασμό του μωρού και γενικά, αν συζητήσετε με αμοιβαία κατανόηση του λόγους που μπορεί να σας περιορίζουν.

Ο φόβος μιας νέας εγκυμοσύνης αμέσως μετά τη γέννηση, αποτρέπει επίσης πολλές γυναίκες από το να κάνουν έρωτα και είναι ένας λόγος για τον οποίο μπορεί να απογαλακτίσουν πολύ νωρίς. Εκτός του ότι ο αποκλειστικός θηλασμός θεωρείται η πιο αποτελεσματική μέθοδος αντισύλληψης (LAM- Lactational Amenorrhea Method), οπωσδήποτε οι γυναίκες είναι προτιμότερο να χρησιμοποιήσουν και οποιαδήποτε άλλη μέθοδο από το να σταματήσουν το θηλασμό.

Τα αντισυλληπτικά χάπια που περιέχουν συνδυασμό προγεστερόνης και οιστρογόνων θα πρέπει να αποφεύγονται γιατί προκαλούν μείωση της παραγωγής γάλακτος. Όμως τα χάπια που περιέχουν μόνο οιστρογόνα δεν επηρεάζουν την παραγωγή, ειδικά εάν χρησιμοποιηθούν μετά τις πρώτες 6 εβδομάδες από τη γέννηση.

Γενικά, ΚΑΝΤΕ ΕΡΩΤΑ – ΟΧΙ ΠΟΛΕΜΟ!  Όλα ξεπερνιούνται με υπομονή, συζήτηση και πολύ αγάπη και κατανόηση. Οι πρώτες δύσκολες εβδομάδες θα δώσουν τη θέση τους σε πολύ πιο ευχάριστες μέρες και μήνες, και το σεξ θα γίνει πάλι πηγή χαράς και ικανοποίησης και για τους δύο συντρόφους.

Ας μην ξεχνάμε ότι το σεξ είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της οικογένειας. Και στο κάτω-κάτω, από αυτό ξεκίνησαν όλα!

 

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

 

Με χρησιμοποιεί σαν πιπίλα!

πιπίλα

Είναι ίσως η πιο συνηθισμένη συζήτηση στις ομάδες θηλασμού και στα φόρουμς των μητέρων και κάθε φορά κρατιέμαι να μην φωνάξω «Ναι, τα μωρά θηλάζουν και για ανακούφιση, το έχουν απόλυτη ανάγκη, γι’ αυτό άλλωστε εφευρέθηκαν οι πιπίλες!».

Ναι, τα μωρά είναι εξαρτημένα και αντλούν ανακούφιση και παρηγοριά από τη μητέρα τους. Είναι τα σταθερό σημείο αναφοράς τους. Πού είναι το πρόβλημα;;; Δεν είναι άραγε προτιμότερο και πιο φυσιολογικό τα μωρά να είναι εξαρτημένα και να έχουν ως σταθερό σημείο αναφοράς τη μαμά τους, παρά ένα αντικείμενο;

Ξέρω ότι η κοινωνία μας ασκεί τρομερή πίεση να κάνουμε τα παιδιά μας ανεξάρτητα όσο πιο σύντομα γίνεται, αλλά τα μωρά είναι τόσο μικρά και αβοήθητα και εξαρτημένα από μας για τόσο λίγο καιρό….. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, αυτός ο καιρός περνάει πολύ γρήγορα και το μωρό σας θα είναι πολύ απασχολημένο με την εξερεύνηση του κόσμου γύρω του, πολύ απασχολημένο για να θέλει να είναι μαζί σας και ο καιρός που η μαμά μπορούσε να ικανοποιήσει κάθε του ανάγκη με το σώμα της θα έχει περάσει για πάντα. Το στήθος μας έχει την μαγική ικανότητα να ικανοποιεί κάθε ανάγκη του μωρού: ορμόνες για να το βοηθήσουν να κοιμηθεί (ναι, γι’ αυτό θηλάζει για να κοιμηθεί, ναι, είναι φυσιολογικό και όχι, δεν κρατάει για πάντα!), τροφή, αντισώματα, ζεστασιά, ασφάλεια, παρηγοριά, η λίστα είναι πολύ μεγάλη…..

Μη θρεπτικός θηλασμός (ή «θηλασμός για ανακούφιση») είναι η απαλή θηλαστική κίνηση που κάνει το μωρό προς το τέλος του θηλασμού, όταν ο ρυθμός απομύζησης-κατάποσης έχει μειωθεί. Έχει τεράστια σημασία για το μωρό, για πολλούς λόγους: νευρολογικά, ψυχολογικά και αναπτυξιακά, τόσο μεγάλη που αν ένα μωρό τρέφεται από το μπιμπερό, θα πρέπει να έχει πρόσβαση και σε μια πιπίλα.

Αλλά τι είναι στ’ αλήθεια η πιπίλα; Είναι μια τεχνητή θηλή, ένα αντίγραφο, ένα υποκατάστατο του αληθινού. Όταν ένα μωρό που θηλάζει αρνείται την πιπίλα και προτιμά την αληθινή θηλή, θα πρέπει στ’ αλήθεια να σοκαριζόμαστε; Τα μωρά μας δεν είναι χαζά!

Αν κάποια μητέρα θέλει να χρησιμοποιεί πιπίλα και είναι ενημερωμένη για τις πιθανές συνέπειες από την χρήση της, είναι δικαίωμά της. Όμως έχουμε φτάσει στο σημείο όπου μια μητέρα που θηλάζει το μωρό της για ανακούφιση προκαλεί πανικό στις άλλες μητέρες και ακούει ατάκες όπως «του μαθαίνεις κακές συνήθειες», «σε χρησιμοποιεί», «δεν θα κοιμηθεί ποτέ μόνο του», και πολλούς ακόμα μύθους.

Τα μωρά έχουν ένστικτα που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με αυτά που αποδέχεται η κοινωνία μας σήμερα. Το μωρό του ανθρώπου γεννιέται με ανεπτυγμένο μόνο το 25% του εγκεφάλου του. Το υπόλοιπο 75% αναπτύσσεται μετά την γέννηση. Ως συνέπεια αυτής της ανωριμότητας, το μωρό εξαρτάται πλήρως από την μητέρα του, ειδικά τους πρώτους 6-12 μήνες της ζωής του.  Είναι προγραμματισμένα να βρίσκονται κοντά στη μαμά τους, να τρώνε λίγο και συχνά και να κλαίνε όταν απομακρύνονται από αυτήν.

Αντί όμως να ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες του μωρού μας, πολλοί είναι αυτοί που μας λένε να δώσουμε στο μωρό πιπίλα κι έτσι βλέπουμε παιδιά με την πιπίλα στο στόμα μέχρι τα 4 ή 5 τους χρόνια.

Η ανακούφιση του μωρού μέσω του θηλασμού και η ανταπόκριση στις ανάγκες του δεν θα το κάνει πιο γκρινιάρικο, απαιτητικό, αντικοινωνικό, εξαρτημένο ή οτιδήποτε άλλο αρνητικό ακούσετε – η ανακούφιση μέσω του θηλασμού είναι αναμενόμενη από βιολογικής άποψης. Στην πραγματικότητα, όλο και περισσότερες έρευνες αποδεικνύουν  ότι όσο πιο πολύ ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες του μωρού, τόσο πιο ανεξάρτητο, ασφαλές και κοινωνικό γίνεται το παιδί. Αν το καλοσκεφτείτε αυτό έχει ένα νόημα σε σχέση με την ανθρώπινη φύση – όσο πιο ασφαλείς αισθανόμαστε, τόσο πιο σίγουροι για τον εαυτό μας είμαστε. Η εκβίαση της ανεξαρτησίας και της αποχώρησης από την μητέρα, στην πραγματικότητα οδηγεί σε αντίθετα αποτελέσματα, σε ένα παιδί που ψάχνει για πάντα την επιβεβαίωση και την αποδοχή.

Όπως αναφέραμε ήδη, το στήθος είναι το φυσιολογικό και η πιπίλα το υποκατάστατο και με την τελευταία έχουμε κάποιους πιθανούς κινδύνους. Πολλές μελέτες έχουν αναδείξει διάφορα θέματα που προκύπτουν από την χρήση της πιπίλας και ενώ οι έρευνες δεν μπορούν ποτέ να αποδείξουν κάτι με ακρίβεια 100%, όταν πολλές έρευνες έχουν παρόμοια αποτελέσματα, τότε αξίζει τον κόπο να τις λάβουμε υπόψην πριν πάρουμε τις αποφάσεις μας.

Κάποια μωρά χρησιμοποιούν την πιπίλα χωρίς καμία φανερή συνέπεια ή πρόβλημα, ενώ σε κάποια άλλα η χρήση της προκαλεί προβλήματα σχεδόν αμέσως. Ο χρόνος χρήσης παίζει σημαντικό ρόλο – πχ. η χρήση της πιπίλας κατά τη διάρκεια της οδήγησης, ή για να καθησυχάσουμε το ένα δίδυμο την ώρα που ασχολούμαστε με το άλλο, ειδικά όταν ο θηλασμός έχει πια εδραιωθεί, μπορεί φυσικά να είναι πολύ χρήσιμη και χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες στα περισσότερα μωρά. Αλλά η συχνή και παρατεταμένη χρήση της μπορεί να δημιουργήσει «εθισμό», παιδιά που δεν τα βλέπεις ποτέ χωρίς αυτήν στο στόμα. Βλέπω επίσης πολλές μητέρες που δίνουν πιπίλα στα μωρά για να μην φωνάζουν, ή μόλις έχουν τελειώσει το θηλασμό και παρόλο που φαίνονται απολύτως ευχαριστημένα. Για μένα τέτοιου είδους χρήση είναι εντελώς ακατάλληλη….

πιπίλα

  • Σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου (ΣΑΒΘ)– Ενώ κάποιες έρευνες φαίνεται να δείχνουν μειωμένο κίνδυνο με την χρήση της πιπίλας, κάποιες άλλες καταλήγουν στο ότι οι πιπίλες αυξάνουν τον κίνδυνο επειδή ασκούν αφύσικη πίεση στη στοματική κοιλότητα και στο λάρυγγα. Το πιο σημαντικό κομμάτι όμως αυτών των ερευνών δείχνει ότι η διακοπή της χρήσης πιπίλας δημιουργεί τον πιο μεγάλο κίνδυνο.
  • Αλλαγές στην στοματική ανάπτυξη – πολλές μελέτες έχουν καταλήξει σε αρνητικά αποτελέσματα σε σχέση με την χρήση της πιπίλας και την οδοντοφυΐα, την τερηδόνα και την σύγκλειση των σιαγόνων (Bowden, Paunio, Rautava & Sillanpaa,Karjalainen, Ronning, et al,Ollila, Niemela, et al, Gizani, Vinckier & Declerck). Η μακροχρόνια χρήση της επίσης έχει συνδεθεί με αλλαγές στην δομή του στόματος και του προσώπου, καθώς  και με μακροπρόθεσμα ζητήματα όπως η υπνική άπνοια (αν και ο κίνδυνος είναι πολύ μεγαλύτερος για τα παιδιά που δεν θηλάζουν καθόλου).
  • Μειωμένη διάρκεια θηλασμού – πολλές έρευνες έχουν συσχετίσει την πρόωρη χρήση του μπιμπερό και της πιπίλας με μικρότερη διάρκεια θηλασμού. Μια από αυτές συμπεραίνει: «Οι πιπίλες είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος αποθηλασμού από μητέρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες με το θηλασμό». Και μια άλλη μελέτη καταλήγει: «Ανάμεσα σε 249 παιδιά που θήλαζαν ακόμα τον πρώτο μήνα, ο κίνδυνος να αποθηλάσουν οποτεδήποτε μεταξύ 1-24 μηνών ήταν μεγαλύτερος στα παιδιά που έπαιρναν πιπίλα, παρά σ’ αυτά που δεν έπαιρναν».
    Εδώ πιστεύω ότι το πώς χρησιμοποιείται η πιπίλα παίζει σημαντικό ρόλο. Ένα μωρό που έχει την πιπίλα για «ανακούφιση», είναι πολύ πιο πιθανό να αποθηλάσει και να «κολλήσει» σε ένα άλλο αντικείμενο παρηγοριάς – αυτά είναι τα μωρά που αποθηλάζουν μόνα τους πολύ νωρίτερα από το φυσιολογικό μέσο όρο. Αυτό ταιριάζει και με τα ευρήματα μιας άλλης μελέτης, η οποία βρήκε ότι όσο περισσότερες φορές την ημέρα χρησιμοποιείται η πιπίλα, τόσο πιο μεγάλος ο κίνδυνος για πρόωρο αποθηλασμό.
  • Λιγότερος χρόνος στο στήθος – τις πρώτες εβδομάδες της ζωής, η πείνα ρυθμίζεται από μια ορμόνη που λέγεται CCK (Χολοκυστοκινίνη). Μετά το τάισμα το μωρό έχει υψηλά επίπεδα αυτής τη ορμόνης, που σημαίνει ότι είναι χορτάτο, όμως τα επίπεδα πέφτουν στα επόμενα 10-20 λεπτά, και τότε νομίζει ότι πεινάει ξανά. Μπορεί αυτός ο κύκλος να γίνει πολλές φορές την ημέρα, πριν το μωρό πέσει τελικά σε βαθύ ύπνο. Υπάρχει μια υπόθεση η οποία λέει ότι αυτό το σύστημα επιτρέπει στο μωρό να γεμίσει όλο το πεπτικό του σύστημα, ώστε η πείνα να μην ταράξει τελικά τον βαθύ ύπνο του μωρού. Το σημείο-κλειδί είναι ότι το πιπίλισμα και όχι η κατάποση είναι αυτό που κάνει το παιδί να αισθάνεται χορτάτο και άρα οι πιπίλες μπορεί να κάνουν το μωρό να χάσει γεύματα κι αυτό έχει σαν περαιτέρω συνέπεια τα εξής:
  • Μειωμένη παραγωγή γάλακτος – καθώς ο θηλασμός εδραιώνεται, ο μόνος τρόπος για να παράγει αρκετό γάλα το σώμα της μητέρας είναι το μωρό να θηλάζει συχνά και να αδειάζει το στήθος αποτελεσματικά. Όταν δίνουμε πιπίλα από την αρχή στο μωρό, μπορεί να χάνει γεύματα εξαιτίας της και άρα να αποτρέπει το σώμα της μητέρας από το να παράγει αρκετό γάλα. Έχοντας υπόψη ότι η πιο συνηθισμένη αιτία μη θηλασμού είναι η «ανεπαρκής παραγωγή γάλακτος» (είτε αληθινή είτε όχι) και ότι τα περισσότερα μωρά παίρνουν από την αρχή πιπίλα, είναι προφανές ότι αυτός είναι ένας αποτρεπτικός μηχανισμός.
  • Μειωμένη πρόσληψη βάρους – διάφορες μελέτες έχουν βρει ότι η συχνή χρήση της πιπίλα σχετίζεται με λιγότερους θηλασμούς και μικρότερη πρόσληψη βάρους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ομάδα των μωρών που έπαιρνε πιπίλα θήλαζε περίπου μία φορά λιγότερο την ημέρα και είχε 15-30 λεπτά θηλασμού λιγότερα κατά τη διάρκεια των πρώτων 4 μηνών της ζωής, απ’ ότι η ομάδα που δεν χρησιμοποιούσε πιπίλα. Κατά τη διάρκεια των πρώτων 2 μηνών τα μωρά που χρησιμοποιούσαν πιπίλα είχαν κατά μέσο όρο 0,5 λιγότερους θηλασμούς ανά ημέρα και 15-30 λεπτά μεγαλύτερα διαστήματα μεταξύ των θηλασμών, απ’ ότι αυτά που δεν έπαιρναν πιπίλα.
  • Σύγχυση θηλών – ο θηλασμός μιας τεχνητής θηλής είναι εντελώς διαφορετικός από το θηλασμό στο στήθος. Η πιπίλα είναι σκληρή και άκαμπτη. Η θηλή μας είναι μαλακή και ευέλικτη. Το μωρό πρέπει να ανοίξει το στόμα του διάπλατα για να προσκολληθεί στο στήθος σωστά και η θηλή φτάνει μέχρι πίσω στο στόμα του, μακριά από τα ούλα και την γλώσσα. Η μητέρα μπορεί να πιέσει για να βάλει την πιπίλα στο κλειστό στόμα του μωρού, αλλά όχι και το στήθος της. Οι μύες του στόματος, του προσώπου και της γλώσσας κινούνται διαφορετικά όταν το μωρό έχει στο στόμα την πιπίλα. Η κίνηση που κάνει σε ένα μπιμπερό ή σε μια πιπίλα δεν θα βγάλει ποτέ γάλα από το στήθος. Το να προσφέρεις ταυτόχρονα στήθος και πιπίλα ή μπιμπερό τις πρώτες εβδομάδες ζωής, μπορεί να μπερδέψει πάρα πολύ ένα μωρό που μαθαίνει να θηλάζει. Ένα μωρό που προσπαθεί να θηλάσει από το στήθος με τον τρόπο που θηλάζει την τεχνητή θηλή, πολύ σύντομα θα εκνευριστεί, θα κλάψει και θα αρνηθεί να θηλάσει. Δεν μπορεί να πιεί μ’ αυτόν τον τρόπο γάλα και θα δυσκολευτεί πολύ να μάθει να θηλάζει αποτελεσματικά. Επίσης, η διαφορετική τεχνική που χρειάζεται για να μείνει η πιπίλα στο στόμα του μωρού, σύμφωνα με μελέτη, διπλασιάζει τον κίνδυνο για προβλήματα θηλασμού (73% παρουσίασαν προβλήματα σε αντίθεση με το 30% που δεν παρουσίασαν).
  • Ωτίτιδες – διάφορες μελέτες έχουν βρει συσχέτιση, με μία από αυτές να συμπεραίνει ότι ο κίνδυνος διπλασιάζεται εάν το μωρό παίρνει πιπίλα 5 ή περισσότερες φορές την ημέρα.
  • Μυκητίαση – καθώς οι μύκητες που προκαλούν μυκητίαση αναπτύσσονται σε θερμοκρασία δωματίου και σε υγρές επιφάνειες, η πιπίλα αποτελεί ένα ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξή τους και την μεταφορά τους στο στήθος και στο στόμα του μωρού. Οι μύκητες σχετίζονται επίσης με ανάπτυξη της τερηδόνας.
  • Αυξημένος κίνδυνος μολύνσεων και αντοχής στα αντιβιοτικά – μια έρευνα έχει βρει μεγάλη ποικιλία μικροβίων και μυκήτων σε πιπίλες που χρησιμοποιούν τα μωρά. Οι ερευνητές προσθέτουν επίσης ότι στις πιπίλες δημιουργείται ένα βιοφιλμ βακτηρίων το οποίο αλλάζει την χλωρίδα του στόματος του μωρού. Αυτό το βιοφιλμ μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή και να αυξήσει τον κίνδυνο για γαστρεντερικά προβλήματα, όπως οι κολικοί ή ακόμα και μολύνσεις των αυτιών. Στην πραγματικότητα, οι ίδιοι τύποι βακτηρίων που βρέθηκαν σε μια κοινή πιπίλα, έχουν συσχετιστεί με καρδιαγγειακές ασθένειες, μεταβολικά σύνδρομα, αλλεργίες, άσθμα και αυτοάνοσα νοσήματα. Αυτό όμως που προκαλεί την μεγαλύτερη εντύπωση είναι το γεγονός ότι τα περισσότερα μικρόβια που βρέθηκαν στις χρησιμοποιημένες πιπίλες, ήταν ανθεκτικά στα συνηθισμένα αντιβιοτικά.
  • Προσκόλληση – πολλά παιδιά χρησιμοποιούν την πιπίλα ως μέσο ανακούφισης και παρηγοριάς και δυσκολεύονται πολύ χωρίς αυτήν. Αυτό οδηγεί σε μακροχρόνια εξάρτηση, παρόλο που το αντίθετο είναι ο στόχος! Επίσης, σε μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να προκαλέσει καθυστέρηση στο λόγο και στην επικοινωνία γενικά.
  • Λιγότερος ύπνος – πάρα πολλά μωρά ξυπνούν αμέσως μόλις καταλάβουν ότι δεν έχουν την πιπίλα τους (πέφτει από το στόμα τους κατά τη διάρκεια του βαθύ ύπνου) και πρέπει ο γονέας να ξυπνήσει για να την βρει αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της νύχτας!

Άρα, την επόμενη φορά που κάποιος θα σας πει «σε έχει για πιπίλα» θυμηθείτε να του πείτε ότι στην πραγματικότητα τα μωρά χρησιμοποιούν την πιπίλα αντί για το στήθος και μερικές φορές με κάποιες συνέπειες.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC 

Πηγές:

1. Tom Glass, D.D.S., Ph.D., professor, forensic sciences, pathology and dental medicine, and adjunct professor, microbiology, Oklahoma State University, Tulsa, Okla.; Ben Hoffman, M.D., pediatrician and medical director, Children’s Safety Center, Doernbecher Children’s Hospital, Oregon Health & Science University, Portland, Ore.; Nov. 2, 2012, presentation, American Society for Clinical Pathology meeting, Boston

2. http://www.analyticalarmadillo.co.uk/2010/09/baby-is-using-you-as-dummy-its-just-for.html?m=1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Θηλασμός για υψηλότερο IQ και στην ενήλικη ζωή

 

Όσο μεγαλύτερη η διάρκεια του θηλασμού, τόσο πιο αυξημένη είναι η νοημοσύνη, καθώς επίσης και το μορφωτικό επίπεδο, στην ενήλικη ζωή του ατόμου, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε στην Βραζιλία και τα αποτελέσματά της δημοσιεύτηκαν πριν λίγες μέρες στο έγκυρο ιατρικό περιοδικό Lancet Global Health, παρακολούθησε 3,500 παιδιά για σχεδόν 30 χρόνια.

Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι η συνολική διάρκεια του θηλασμού καθώς και ο αποκλειστικός θηλασμός είχαν θετική συσχέτιση με υψηλότερο δείκτη ευφυΐας, μορφωτικό επίπεδο και καλύτερη οικονομική κατάσταση στην ηλικία των 30 ετών.

Η στατιστική ανάλυση αποκάλυψε ότι υπάρχει σαφής σχέση ανάμεσα στη χρονική διάρκεια του θηλασμού και στις κατοπινές επιδόσεις του ατόμου (εξυπνάδα, μόρφωση, εισοδήματα). Όσο πιο πολύ καιρό είχε θηλάσει κάποιος, τόσο πιο ωφελημένος ήταν αργότερα.

Ενδεικτικά, ένα μωρό που είχε θηλάσει επί ένα έτος, εμφάνιζε ως ενήλικο άτομο μεγαλύτερο δείκτη (IQ) τέσσερις μονάδες κατά μέσο όρο, είχε σπουδάσει ένα έτος περισσότερο και είχε εισόδημα περίπου 30% πάνω από τον μέσο όρο, σε σχέση με κάποιον που ως μωρό είχε θηλάσει λιγότερο από ένα μήνα.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες εκτός από το θηλασμό που θα μπορούσαν να επηρεάζουν την εξυπνάδα, αν  προσπάθησαν να αποκλείσουν κάποιους παράγοντες, όπως η εκπαίδευση της μητέρας, το οικογενειακό εισόδημα και το βάρος στη γέννηση.

Ο επικεφαλής της έρευνας Dr Bernardo Lessa Horta, του Federal University of Pelotas, στη Βραζιλία, δήλωσε ότι η νέα έρευνα προσφέρει σημαντικά στοιχεία επειδή στον πληθυσμό που μελετήθηκε ο θηλασμός μοιραζόταν εξίσου σε όλες τις κοινωνικές τάξεις.

Τα περισσότερα μωρά, άσχετα από την κοινωνική τους τάξη, θήλαζαν, ορισμένα λιγότερο από ένα μήνα και άλλα περισσότερο από 1 χρόνο.

Ο Dr Horta, πιστεύει ότι το μητρικό γάλα μπορεί ενδεχομένως να προσφέρει πλεονέκτημα επειδή είναι καλή πηγή κορεσμένων λιπαρών οξέων μακράς αλυσίδας, τα οποία τα οποία παίζουν ζωτικό ρόλο στην ανάπτυξη του εγκεφάλου. Όσο περισσότερο γάλα θηλάζει κανείς, τόσο μεγαλύτερη ποσότητα αυτών των ουσιών απορροφά, πράγμα που έχει θετικό αντίκτυπο στην κατοπινή ζωή του.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγή:   http://www.thelancet.com/journals/langlo/article/PIIS2214-109X(15)70002-1/abstract

Τα οφέλη του μητρικού θηλασμού… ή οι κίνδυνοι από τη χορήγηση ξένου γάλακτος

Written by Μπαλάσκα Κατερίνα Διαιτολόγος Διατροφολόγος BSc (HONS), RD, MSc Διεθνώς πιστοποιημένη σύμβουλος γαλουχίας (IBCLC)

BABY_2698324b

Συχνά ακούμε να γίνεται λόγος για τα οφέλη του μητρικού θηλασμού ως μέσο προώθησής του. Επαινούμε το «αυτονόητο» και το «φυσικό» χωρίς να αναφερόμαστε στους κινδύνους που εγκυμονούν αν κάποια μητέρα αποφασίσει να μην ακολουθήσει το «δρόμο της φύσης».

Αντιθέτως, όταν κάποιος μας ζητήσει τη συμβουλή μας για το αν πρέπει να καπνίζει ή όχι, σπεύδουμε να του απαριθμήσουμε τους κινδύνους της συνέχισης του καπνίσματος, χρησιμοποιώντας όλα τα στατιστικά νούμερα που έχουμε πλέον διαθέσιμα από πολυετείς έρευνες. Δεν προσπαθούμε να τον «πείσουμε» να τροποποιήσει τη συμπεριφορά του χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα τα «οφέλη της εισπνοής καθαρού αέρα»!

Είναι λοιπόν αξιοπερίεργο, πώς με το μητρικό γάλα που βοήθησε το ανθρώπινο είδος να επιβιώσει και να εξελιχθεί τις τελευταίες 100,000 γενιές, φτάσαμε στο σημείο να «πρέπει» να πείσουμε τις νέες μητέρες και τους συγγενείς τους, ώστε να το «εμπιστευτούν» και να το «δοκιμάσουν»!

Παρακάτω δε θα γίνει καμία αναφορά στα αυτονόητα οφέλη του μοναδικού βιολογικού υγρού (του μοναδικού ανθρώπινα παραγόμενου “super food”) που ονομάζεται μητρικό γάλα και που είναι το μοναδικό υγρό που μπορεί από μόνο του να κρατήσει στη ζωή και να μεγαλώσει ένα ανθρώπινο βρέφος για τους πρώτους έξι μήνες της ζωής του.

Θα μιλήσουμε μόνο για τους κινδύνους που έρχονται αντιμέτωπες οι μητέρες και τα βρέφη τους, αν δεν το χρησιμοποιήσουν, αν δεν θηλάσουν…

Σίγουρα υπάρχει μία θετική συσχέτιση μεταξύ της συχνότητας της τεχνητής βρεφικής διατροφής με την νεογνική θνησιμότητα και νοσηρότητα σε κάθε χώρα του κόσμου. Είναι όμως πολύ πολύπλοκο να προσδιοριστεί η ακριβής αιτία της κάθε ασθένειας στα βρέφη, γιατί υπάρχουν πολλοί παράγοντες που την επηρεάζουν, π.χ. διαφορετικές συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής σε διαφορετικές χώρες, ποιότητα και ποσότητα της τροφής (πολύ λίγη τροφή ή πολύ περισσότερη τροφή), έκθεση σε μικρόβια, έκθεση στο κάπνισμα, κλπ. Επίσης πολλές ασθένειες έχουν πολύπλοκους βιοχημικούς, γενετικούς και περιβαλλοντικούς μηχανισμούς, οι οποίοι επηρεάζουν τελικά την εμφάνισή τους / εξέλιξή τους, ή όχι.

Ο Hanson (2004), μας υπενθυμίζει, ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί σχετικά με τα συμπεράσματα που βγάζουμε όσον αφορά τα προστατευτικά οφέλη του μητρικού θηλασμού. Ίσως ο σωστότερος τρόπος να το δούμε να είναι ότι τα θηλάζοντα βρέφη έχουν τη δυνατότητα να φτάσουν το υψηλότερο επίπεδο υγείας σύμφωνα με τις γενετικές τους προδιαγραφές και τις κοινωνικό-πολιτιστικές συνθήκες στις οποίες ζουν. Τα βρέφη που τρέφονται με ξένο γάλα (τεχνητή διατροφή) δε θα φτάσουν να είναι ποτέ όσο υγιή θα μπορούσαν να είναι.

Τα νεογνά και βρέφη που σιτίζονται με υποκατάστατα μητρικού γάλακτος κινδυνεύουν περισσότερο από τα συνομήλικα θηλάζοντα να νοσήσουν από:

  1. Ασθένειες του γαστρεντερικού συστήματος
  2. Νεκρωτική Εντεροκολίτιδα
  3. Σήψη και Μηνιγγίτιδα
  4. Ασθένειες του Αναπνευστικού (πνευμονία, άσθμα, βρογχιολίτιδα)
  5. Ωτίτιδες
  6. Ουρολοιμώξεις
  7. Αλλεργίες
  8. Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου (SIDS)

Τα παιδιά ή οι έφηβοι που ως βρέφη σιτίστηκαν με ξένο γάλα κινδυνεύουν περισσότερο να αναπτύξουν χρόνιες ασθένειες όπως:

  1. Σακχαρώδη Διαβήτη (Τύπου 1 και 2)
  2. Κοιλιοκάκη
  3. Ελκώδη Κολίτιδα ή Νόσο του Crohn’s
  4. Παχυσαρκία
  5. Άσθμα
  6. Αλλεργίες
  7. Σκλήρυνση κατά πλάκας
  8. Παιδικούς καρκίνους
  9. Τερηδόνα και ορθοδοντικές ανωμαλίες

Τέλος, η σίτιση με ξένο γάλα έχει συσχετιστεί με μικρότερα νούμερα IQ στην ηλικία των 6,5 ετών. Είναι και αυτό αξιοπερίεργο… Γιατί ένα τρόφιμο που αποδεδειγμένα προκαλεί πνευματικό/νοητικό «έλλειμμα» στα παιδιά μας, έχει εγκριθεί να χρησιμοποιείται από όλα τα βρέφη (όχι μόνο από αυτά που δεν έχουν εναλλακτική) και μάλιστα του επιτρέπεται και η διαφήμιση/προώθηση στις μητέρες τους… Ενδιαφέρον, ε;

Οι μητέρες που αποφασίζουν να μη θηλάσουν τα μωρά τους και να τα ταΐσουν με ξένο γάλα κινδυνεύουν από:

  1. Αναιμία
  2. Παχυσαρκία
  3. Οστεοπόρωση
  4. Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2
  5. Καρκίνο του στήθους
  6. Καρκίνο του ενδομητρίου
  7. Καρκίνο των ωοθηκών

Για να συνοψίσουμε…

Μία γυναίκα θα έπρεπε να προσεγγίζεται και να ενημερώνεται όχι για τα γνωστά και αυτονόητα οφέλη του μητρικού θηλασμού, αλλά για τους πιθανούς κινδύνους για αυτήν και το μωρό της σε περίπτωση που αποφασίσει να δώσει τροποποιημένο γάλα αγελάδας. Ίσως θα πρέπει να της γίνει πιο ξεκάθαρο ότι το κάθε είδος σε αυτόν τον πλανήτη τρέφεται με το γάλα της μαμάς του…

Δεν συναντούμε συχνά μοσχαράκια να θηλάζουν κατσίκες ή ελεφαντάκια να πίνουν γάλα καμηλοπάρδαλης, ή μήπως όχι;

Πηγή

Τα μωρά δεν προσπαθούν να χειριστούν, προσπαθούν να επικοινωνήσουν!

quote-babies-cannot-manipulate-2

Επικοινωνία είναι «ο σύνδεσμος ανάμεσα στον εαυτό μου και τον κόσμο». Στη σχέση γονιού/παιδιού, η επικοινωνία είναι εξ ολοκλήρου ευθύνη του γονιού. Από τη στιγμή που ένα μωρό έρχεται στον κόσμο, προσπαθεί να επικοινωνήσει. Κλαίγοντας, μορφάζοντας, κάνοντας επαφή με τα μάτια, κάνοντας μιμητικές κινήσεις, όλα αυτά είναι εργαλεία με τα οποία τα μωρά είναι εξοπλισμένα από τη φύση και με τα οποία προσπαθούν να έρθουν σε επαφή με τον καινούριο κόσμο τους και να επικοινωνήσουν μαζί του.

Είναι το μόνο που μπορούν να κάνουν. Δεν μπορούν να κάνουν κάτι άλλο. Εξαρτάται απολύτως από τον γονιό να κάνει τη σύνδεση, να ανταποκριθεί, να θεμελιώσει όλους αυτούς τους σημαντικούς διαύλους επικοινωνίας με το μωρό του, οι οποίοι θα είναι ζωτικής σημασίας για τον γονιό αργότερα, όταν το μωρό θα είναι στην παιδική ηλικία. Η επικοινωνία δεν είναι κάτι που απλώς συμβαίνει. Δεν είναι κάτι που ξεκινάει όταν το παιδί αρχίζει να μιλάει. Ούτε είναι απλώς προϊόν ωριμότητας. Η επικοινωνία είναι μια διαδικασία, ο θεμελιώδης λίθος της σχέσης και το αποτέλεσμα της θέλησης για επικοινωνία και της ανταπόκρισης του γονιού.

crying-newborn

Πολύ συχνά, το κλάμα του παιδιού χαρακτηρίζεται λανθασμένα σαν χειρισμός και οι γονείς είναι σίγουρα πολύ ικανοί να το χρησιμοποιήσουν ως τέτοιο. Αλλά η προβολή τέτοιων κινήτρων στο μωρό, του δίνει ικανότητες και έλεγχο που ξεπερνούν κατά πολύ τις δυνατότητές του. Η απόδοση κινήτρων στην συμπεριφορά του παιδιού, είναι ο καθοριστικός παράγοντας που θα προσδιορίσει το είδος της ανταπόκρισης από τον γονιό.

Κι αυτή η ανταπόκριση, ή η έλλειψή της, στο κλάμα του παιδιού, είτε χτίζει είτε γκρεμίζει τελικά την επικοινωνία τους και την σύνδεσή τους. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο ενδιάμεσα, τίποτα ουδέτερο.

Τα μωρά δεν μπορούν να χειριστούν κανέναν. Επικοινωνούν. Ακούστε. Ανταποκριθείτε. Δεν σας χειραγωγούν.

quote-listening-1024x511

Επίσης, και ακούστε το καλά αυτό γονείς, η σχέση σας με το έφηβο παιδί σας, θεμελιώνεται τώρα, κατά την παιδική του ηλικία. Τα θέματα πειθαρχίας με την 9χρονη κόρη σας, μετριάζονται ή μεγεθύνονται τώρα, καθώς προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί σας τώρα που είναι μωρό. Οι κρίσεις θυμού ενός παιδιού προσχολικής ηλικίας, μετριάζονται ή μεγεθύνονται αυτή τη στιγμή, από την ανταπόκρισή σας ή την έλλειψή της, στο κλάμα του ως μωρό.

Και η ευθύνη της επικοινωνίας και της σύνδεσης με το παιδί σας δεν τελειώνει όταν το παιδί αρχίζει να μιλάει. Υπάρχει λόγος που τα παιδιά δεν χαρακτηρίζονται ενήλικες μέχρι που να γίνουν πραγματικά ενήλικες. Απλώς δεν έχουν την ικανότητα της κρίσης, την εμπειρία και την ωριμότητα ενός ενήλικα.

Γονείς, είστε το κέντρο της ζωής του παιδιού σας για αρκετά χρόνια και είστε το παράδειγμά τους, είναι ο καθρέφτης σας. Εάν το ακούτε, θα μάθει να ακούει. Εάν είστε αγενής, θα μάθει να είναι αγενές. Εάν του φέρεστε με σεβασμό, θα μάθει να σέβεται. Εάν είστε θυμωμένος, απαιτητικός και σκληρός μαζί του, θα μάθει να είναι θυμωμένο, απαιτητικό και σκληρό.

Κάθε μέρα αποφασίζετε για το είδος του ενήλικα που μεγαλώνετε, ανάλογα με τις γονεϊκές σας επιλογές. Οπότε ζήστε όπως θα θέλατε να γίνει το παιδί σας. Αυτή είναι η καρδιά και η ψυχή της ανατροφής των παιδιών μας.

Αποσπάσματα από το βιβλίο της L.R.Knost  Whispers Through Time: Communication Through the Ages and Stages of Childhood

H L.R.Knost είναι ανεξάρτητη ερευνήτρια της παιδικής ανάπτυξης και εξέλιξης και συγγραφέας.

Μετάφραση-Απόδοση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

 

 

,

 

Ο θηλασμός προστατεύει τα παιδιά από την παχυσαρκία

NoChildHoodObesity

Τα μωρά που έχουν υψηλό κίνδυνο για παχυσαρκία, όσο περισσότερο θηλάζουν, τόσες λιγότερες πιθανότητες έχουν να γίνουν παχύσαρκα, σύμφωνα με νέα έρευνα.

«Ο θηλασμός μεγάλης διάρκειας φαίνεται να είναι προστατευτικός απέναντι στην παχυσαρκία», λέει η επικεφαλής ερευνήτρια Stacy Carling, υποψήφια διδάκτωρ διατροφής στο Πανεπιστήμιο Cornell της Ν. Υόρκης.

Η Carling και οι συνάδελφοί της ακολούθησαν 595 παιδιά από την γέννησή τους μέχρι την ηλικία των 2 ετών. Κατέγραψαν το βάρος και το ύψος των παιδιών κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και σύγκριναν την καμπύλη ανάπτυξης του κάθε παιδιού με το πόσο καιρό θήλασε.

Στα παιδιά που θεωρήθηκαν υψηλού κινδύνου για παχυσαρκία, συμπεριλαμβάνονταν κι εκείνα των οποίων ο Δείκτης Μάζας Σώματος αυξάνονταν πιο γρήγορα από το μέσο όρο καθώς μεγάλωναν.

Στα παιδιά που είχαν τον πιο υψηλό κίνδυνο για παχυσαρκία, συμπεριλαμβάνονταν παιδιά που είχαν υπέρβαρες ή παχύσαρκες μητέρες, μητέρες με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και μητέρες που κάπνιζαν στην εγκυμοσύνη. Περίπου 59% των παιδιών στην κατηγορία υψηλού κινδύνου για παχυσαρκία, είχαν μητέρες με ένα ή περισσότερα από αυτά τα χαρακτηριστικά, σε σύγκριση με το 43% των παιδιών που δεν είχαν κίνδυνο για υπερβολική πρόσληψη βάρους.

Ανάμεσα στα παιδιά που είχαν υψηλό κίνδυνο για παχυσαρκία, τα μωρά που θήλασαν για λιγότερο από δύο μήνες ήταν δύο φορές πιο πιθανόν να πάρουν παραπάνω βάρος απ’ ότι τα μωρά που θήλασαν για τουλάχιστον 4 μήνες.

Η έρευνα δεν αποδεικνύει ότι ο θηλασμός είναι η αιτία. Αλλά υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους ο θηλασμός συνδέεται με χαμηλότερα επίπεδα παχυσαρκίας, λένε οι ερευνητές.

«Ο θηλασμός επιτρέπει στο μωρό να έχει καλύτερη ανάπτυξη των σημαδιών της πείνας και του κορεσμού, και επίσης βοηθάει στην αποφυγή συμπεριφορών που σχετίζονται με την παχυσαρκία» λέει η Carling.

«Ο θηλασμός κατ’ απαίτηση του μωρού, αντίθετα με τον προγραμματισμένο θηλασμό, επιτρέπει στο μωρό να τρώει όποτε πεινάει, ενθαρρύνοντας έτσι από νωρίς τον έλεγχο της όρεξης. Όταν ένα μωρό θηλάζει, μπορεί να ελέγξει πόσο γάλα  πίνει και πόσο συχνά, ανταποκρινόμενο με φυσικό τρόπο στα εσωτερικά σημάδια πείνας και κορεσμού».

Η Dr Lori Feldman-Winter, καθηγήτρια παιδιατρικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Cooper του Ν.J., προσθέτει ότι, ταυτόχρονα με τον αυτοέλεγχο στο φαγητό, η ίδια η σύσταση του μητρικού γάλακτος είναι λιγότερο πιθανό να οδηγήσει σε παχυσαρκία.

«Τα συστατικά του μητρικού γάλακτος έχουν την ιδιότητα να ελέγχουν τον μεταβολισμό και να μειώνουν τον κίνδυνο για παχυσαρκία», εξηγεί η Feldman-Winter.

Στην έρευνα δεν αναφέρεται αν τα μωρά θήλαζαν αποκλειστικά, ή πόσο συχνά θήλαζαν ή έπιναν από μπουκάλι, αλλά ο χρόνος που απαιτείται για να μειωθεί ο κίνδυνος της παχυσαρκίας δεν είναι μεγάλος.

«Ακόμα και δύο μήνες θηλασμού είναι αρκετοί για να υπάρξουν οφέλη», λέει η Carling.

Ωστόσο, οι λόγοι για τους οποίους δεν θηλάζουν οι γυναίκες, είναι πολλοί και διάφοροι, προσθέτει.

Σ’ αυτή την έρευνα, οι μητέρες που ήταν λιγότερο πιθανόν να θηλάσουν για 4 μήνες ήταν οι νεαρές μητέρες, μητέρες με χαμηλό μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο, μητέρες που δεν σχεδίαζαν να θηλάσουν αποκλειστικά όταν ήταν έγκυες και μητέρες που θεωρούσαν την δουλειά τους και την καριέρα τους πολύ σημαντική.

Η βελτίωση των ποσοστών θηλασμού απαιτεί παρεμβάσεις σε πολλά επίπεδα.

« Η αύξηση των ποσοστών θηλασμού στις ΗΠΑ σημαίνει αύξηση της γνώσης και της υποστήριξης του θηλασμού σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα, από θεσμικά μέχρι διαπροσωπικά. Η έρευνά μας αναγνωρίζει τα οφέλη του μακροχρόνιου θηλασμού σε συγκεκριμένο πληθυσμό και ελπίζω ότι περισσότερες έρευνες θα οδηγήσουν σε πιο προσαρμοσμένες μεθόδους υποστήριξης, σε πληθυσμούς που έχουν υψηλότερο κίνδυνο για παχυσαρκία».

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγές:

http://pediatrics.aappublications.org/content/early/2014/11/25/peds.2014-1392

http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/news/fullstory_149801.html

Σίδηρος και θηλασμός – Vol.2

 

Τον τελευταίο καιρό υπάρχει μεγάλη διαμάχη ως προς την κατάλληλη ποσότητα σιδήρου που πρέπει να προστίθεται στα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος. Παγκοσμίως, υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση στο περιεχόμενο σιδήρου των υποκατάστατων, από 4-12mg/L. Ωστόσο, η κατάλληλη ποσότητα δεν είναι ξεκάθαρη.

Το μητρικό γάλα περιέχει χαμηλές ποσότητες σιδήρου, με την πλειονότητά του στον οργανισμό του μωρού να συγκεντρώνεται κατά τη διάρκεια της κύησης. Κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της ζωής, τα αποθέματα αυτά εξαντλούνται στα μωρά που θηλάζουν. Η μείωση αυτή μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν παθολογική. Όμως μπορεί να πρόκειται για έναν φυσικό αμυντικό μηχανισμό προκειμένου να μην υπάρχει αρκετός σίδηρος διαθέσιμος για τα παθογόνα μικρόβια που οφείλονται στην έναρξη των στερεών τροφών. Πολλά από τα παθογόνα μικρόβια που οδηγούν σε ασθένειες χρειάζονται το σίδηρο για να αναπτυχθούν και να αναπαραχθούν.

Η μείωση των αποθεμάτων σιδήρου κατά την φάση της έναρξης των στερεών τροφών, ίσως να μειώνει την διαθεσιμότητα του σιδήρου στα παθογόνα αυτά, μειώνοντας έτσι την συχνότητα και την σοβαρότητα των ασθενειών. Αυτός ο αμυντικός μηχανισμός της μείωσης του σιδήρου έχει υποτιμηθεί, καθώς υπερβολική ποσότητα σιδήρου προστίθεται στα υποκατάστατα.

Εξελικτικά, οι μητέρες που παράγουν γάλα χαμηλό σε σίδηρο και τα μωρά που έχουν χαμηλά αποθέματα σιδήρου κατά τη διάρκεια του αποθηλασμού, ήταν πιο πιθανό να επιβιώσουν την μετάβαση στις στέρεες τροφές, καθώς είχαν λιγότερο σίδηρο διαθέσιμο για τα παθογόνα μικρόβια. Οι σύγχρονες πρακτικές εμπλουτισμού του γάλακτος, υποτιμούν αυτόν τον αμυντικό μηχανισμό και αυξάνουν τον κίνδυνο ασθενειών στα μωρά.

Πηγή: http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/ajhb.22476/abstract

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

 

 

 

Νέα έρευνα για την μεταφορά βλαστοκυττάρων μέσω του μητρικού γάλακτος

breastmilk

Το μητρικό γάλα παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη όλων των οργάνων του παιδιού, καθώς περιέχει βλαστοκύτταρα που προστατεύουν το παιδί από ασθένειες όπως ο διαβήτης και η νόσος του Πάρκινσον, αποδεικνύει νέα έρευνα που έγινε στην Αυστραλία με επικεφαλής την Ελληνίδα επιστήμονα Φωτεινή Χασιώτου.

Η Δρ. Χασιώτου είναι βοηθός καθηγητή στη Σχολή Χημείας και Βιοχημείας του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας, στο Πέρθ και μέλος της ερευνητικής ομάδας για την Ανθρώπινη Γαλουχία του Dr Hartmann. Η ομάδα της ερευνά ένα από τα σπουδαιότερα μεταβολικά όργανα του ανθρώπινου σώματος, το στήθος, και το προϊόν που παράγει. Η έρευνά τους ρίχνει τώρα φως σε νέες άγνωστες πτυχές αυτού του οργάνου.

Τα βλαστοκύτταρα μπορούν να μετατραπούν σε άλλους κυτταρικούς τύπους, όπως κύτταρα λίπους, οστών, παγκρεατικά κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη, ηπατικά κύτταρα που παράγουν αλβουμίνη, καθώς και νευρικά κύτταρα, λέει η Δρ. Χασιώτου.

Οι επιστήμονες δημιούργησαν στο εργαστήριο ποντίκια με ένα συγκεκριμένο γονίδιο. Όταν τα θηλυκά γέννησαν, τους έδωσαν να θηλάσουν άλλα μικρά ποντίκια, των οποίων οι μητέρες δεν έφεραν το συγκεκριμένο γονίδιο. Τελικά είδαν ότι το γονίδιο είχε περάσει στη νέα γενιά ποντικών, μέσω του θηλασμού.

Αργότερα ανακάλυψαν ότι τα βλαστοκύτταρα όχι μόνο είχαν περάσει στον οργανισμό των νεαρών ποντικών, αλλά βρέθηκαν στο αίμα και στους ιστούς τους, όπως στον εγκέφαλο, στον θύμο αδένα, στο πάγκρεας, το συκώτι και τους νεφρούς. Κάποια μάλιστα παρήγαγαν σημαντικές πρωτεΐνες, όπως η ινσουλίνη, η έλλειψη της οποίας προκαλεί τον διαβήτη.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού IBCLC

Πηγή: http://au.greekreporter.com/2014/11/13/greek-lead-research-shows-breast-milk-contains-stem-cells/

 

Νέα έρευνα για την φυσιολογική απώλεια βάρους των νεογνών που θηλάζουν

3861846814_cd26e35701

Μετρώντας το βάρος 100.000 παιδιών από την Β. Καλιφόρνια, μια νέα έρευνα για πρώτη φορά κατέγραψε λεπτομερώς τον ρυθμό απώλειας βάρους νεογνών που θηλάζουν αποκλειστικά. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι κάποια θηλάζοντα βρέφη χάνουν βάρος πιο γρήγορα και για περισσότερες μέρες απ’ ότι πιστεύαμε ως τώρα.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Pediatrics. Με τα αποτελέσματά της, οι ερευνητές έφτιαξαν ένα διαδικτυακό εργαλείο, το πρώτο τους είδους του, το οποίο μπορεί να βοηθήσει τους παιδίατρους να προσδιορίσουν εάν τα θηλάζοντα νεογνά που παρακολουθούν έχουν χάσει πολύ βάρος τις πρώτες μέρες της ζωής τους.

Οι μητέρες δεν παράγουν άφθονο γάλα αμέσως μετά τον τοκετό. Τις πρώτες ώρες και μέρες παράγεται το πρωτόγαλα, το οποίο περιέχει μεγάλες ποσότητες αντισωμάτων για το μωρό. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, σχεδόν όλα τα μωρά χάνουν κάποιο βάρος, κάτι το οποίο μπορεί να προκαλέσει ανησυχία τόσο στους γονείς, όσο και στους παιδίατρους.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα περισσότερα νεογνά μπορούν να αντέξουν καλά αυτή την αρχική απώλεια βάρους. Ωστόσο, κάποια παρουσιάζουν επιπλοκές εξαιτίας της, όπως αφυδάτωση και υπερχολερυθριναιμία (ίκτερο). Οι μητέρες νομίζουν ότι αυτή η απώλεια βάρους οφείλεται στο ότι δεν έχουν αρκετό γάλα, το οποίο οδηγεί στο συμπλήρωμα με υποκατάστατο, μια πρακτική που θα πρέπει να αποφεύγεται όσο είναι δυνατόν.

Το Newborn Weight Tool, ή αλλιώς Newt, δημιουργήθηκε με βάση το βάρος γέννησης περίπου 100.000 βρεφών στο νοσοκομείο Kaiser της Β. Καλιφόρνιας, μεταξύ 2009-2013 και συγκρίνει το βάρος των πρώτων ημερών ενός συγκεκριμένου μωρού, με το μεγάλο δείγμα των βρεφών.

Μέχρι τώρα δεν υπήρχε γραφική απεικόνιση, ή «διάγραμμα ανάπτυξης» της αρχικής απώλειας βάρους για τα αποκλειστικά θηλάζοντα βρέφη, ώστε να καταλάβουν οι μητέρες πόσο φυσιολογικό είναι για τα μωρά το να χάνουν βάρος. Τώρα όμως, μητέρες και παιδίατροι, έχουν ένα εργαλείο που δείχνει τους φυσιολογικούς ρυθμούς απώλειας βάρους των πρώτων ημερών. Κάθε μητέρα μπορεί να δει το μωρό της σε σχέση με αυτούς τους φυσιολογικούς ρυθμούς, κάτι που στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι πολύ καθησυχαστικό.

Το Newt σχεδιάστηκε από τον Ian Paul, MD, Καθηγητή Παιδιατρικής και Δημόσιας Υγείας της Ιατρικής σχολής του Penn State College και Παιδιάτρου στο Νοσοκομείο Penn State Hershey Children’s Hospital και από τον Eric Schaefer, MS, στατιστικολόγος της Ιατρικής Σχολής του Penn State College, με την βοήθεια των ερευνητών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια και του Kaiser Permanente.

Το Newt είναι διαθέσιμο δωρεάν στη σελίδα www.newbornweight.org.

«Με το Newt έχουμε την δυνατότητα να δούμε την αναμενόμενη απώλεια βάρους, ώρα με την ώρα, κάτι που δεν ήταν δυνατόν ως τώρα», λέει ο Paul. «Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε πιο εύκολα να αναγνωρίσουμε νωρίς τα μωρά που είναι σε κίνδυνο λόγω μεγάλης απώλειας βάρους και να προσφέρουμε στις μητέρες περισσότερη βοήθεια με το θηλασμό».

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγές:

http://www.sciencedaily.com/releases/2014/12/141201100057.htm

http://pediatrics.aappublications.org/content/early/2014/11/25/peds.2014-1532

 

ΤV spot: καθόλου νερό, μόνο θηλασμός!

Τηλεοπτικό σποτ από το Βιετνάμ, το οποίο ενθαρρύνει τις μητέρες να μην δίνουν νερό στα παιδιά τους πριν τους 6 μήνες. Το μητρικό γάλα είναι αρκετό και περιέχει όλα τα απαραίτητα συστατικά και φυσικά και νερό!

 

Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες για την χορήγηση νερού σε βρέφη που θηλάζουν, μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Ο θηλασμός ανάμεσα στην βιολογία και στην κουλτούρα. Μια ανθρωπολογική προσέγγιση

Τα τελευταία 80 εκατομμύρια χρόνια σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει βιολογικά όσον αφορά τη λειτουργία του θηλασμού. Το μόνο που έχει αλλάξει στις δικές μας κοινωνίες είναι το γεγονός ότι υπάρχει αρκετά μεγάλη αντιπαράθεση ανάμεσα στο μητρικό γάλα και τα υποκατάστατα.

Σ’ αυτό το βίντεο, μέσα σε 6 λεπτά θα ακούσετε χρήσιμες πληροφορίες για την εξέλιξη των θηλαστικών (συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου), το θηλασμό και τα διάφορα είδη υποκατάστατων μητρικού γάλακτος, αλλά και το πώς απομακρυνόμαστε από τη φύση μας όλο και περισσότερο.

Θηλασμός βήμα προς βήμα

Ο θηλασμός είναι μια τέχνη που καλείστε να μάθετε μαζί με το μωρό σας. Δεν είναι δύσκολος, ωστόσο χρειάζεται αρκετή πρακτική εξάσκηση. Αν μάθετε να το κάνετε σωστά, το μωρό σας θα είναι ικανοποιημένο και ευχαριστημένο κι εσείς δεν θα υποφέρετε (μάλλον) από πληγωμένες θηλές ή άλλα προβλήματα. Παρακάτω θα βρείτε επεξηγηματικές φωτογραφίες για να το κάνετε σωστά. Θυμηθείτε όμως, ότι καλό είναι να ζητήσετε βοήθεια αν έχετε δυσκολίες.

 

 

Καθίστε αναπαυτικά. Αυτό είναι το ήμισυ του παντός. Βάλτε μαξιλάρια στη μέση σας και κάτω από τα χέρια σας, για να υποστηρίξετε τόσο το σώμα σας, όσο και το σώμα του μωρού.

 

 

 

 

Κρατήστε το μωρό σας έτσι ώστε το κεφάλι του και το σώμα του να είναι στην ίδια ευθεία και το σώμα του να ακουμπάει επάνω σας. Ο λαιμός του θα πρέπει να βρίσκεται σε μικρή έκταση και όχι να διπλώνει πάνω στο στήθος σας. Σκεφτείτε τον τρόπο που σηκώνετε εσείς ελαφρά το κεφάλι σας, όταν θέλετε να πιείτε από ένα ποτήρι.

 

 

Υποστηρίζοντας τον αυχένα του μωρού, φέρτε το έτσι ώστε η μύτη του να βρίσκεται σε ευθεία γραμμή με την θηλή σας. Αφήστε το κεφάλι του να γύρει ελαφρά προς τα πίσω κι όταν το μωρό είναι έτοιμο, θα ανοίξει το στόμα του. Μπορείτε να το ενθαρρύνετε ακουμπώντας με την θηλή σας το σημείο ανάμεσα στο πάνω χείλος και την μύτη. Μπορείτε αν θέλετε να υποστηρίζετε το στήθος σας με το άλλο σας χέρι, αλλά αυτό δεν χρειάζεται να συνεχίσετε να το κάνετε αφού το μωρό πιάσει σωστά και μετά.

 

Φέρτε το μωρό κοντά σας από χαμηλό ύψος, έτσι ώστε να μπορείτε να έχετε βλεμματική επαφή. Όταν ανοίξει διάπλατα το στόμα του (σα να χασμουριέται), με το κεφάλι του ελαφρά γερμένο προς τα πίσω, φέρτε το πάνω στη θηλή σας. Θα πρέπει να κάνετε αυτή την κίνηση αρκετά γρήγορα αλλά ταυτόχρονα απαλά. Μ΄αυτό τον τρόπο το μωρό σας θα καταφέρει να πάρει ένα μεγάλο μέρος της θηλαίας άλω στο στόμα του και να αγκαλιάσει το στήθος σας με την γλώσσα του. Το σαγόνι του είναι αυτό που πρέπει να ακουμπάει στο στήθος σας και όχι η μύτη του, η οποία θα πρέπει να είναι ελεύθερη. Η θηλή σας θα είναι στραμμένη προς τον ουρανίσκο του μωρού. Θυμηθείτε: φέρνουμε το μωρό προς το στήθος και όχι το ανάποδο. Μη προσπαθείτε να βάλετε τη θηλή σας εσείς στο στόμα του μωρού.

Τώρα το σαγόνι του μωρού ακουμπάει στο στήθος σας και τα χείλη του είναι γυρισμένα προς τα έξω. Θα πρέπει να έχει μεγάλο μέρος της θηλαίας άλω μέσα στο στόμα του, ειδικά στο κάτω μέρος του στόματός του. Θα πρέπει δηλαδή να βλέπετε περισσότερο μέρος της θηλαίας άλω πάνω από το επάνω χείλος του μωρού και λιγότερη από το κάτω. Κάποια μωρά σφίγγουν πολύ τα χείλη τους, ιδιαίτερα το κάτω χείλος, και μπορεί να σας πονούν. Αν συμβαίνει αυτό μπορείτε να ανοίξετε το χείλος με το χέρι σας, ασκώντας ελαφρά πίεση προς τα κάτω στο σαγόνι του μωρού. Αυτό θα το κάνει να χαλαρώσει το χείλος του. Οι θηλαστικές κινήσεις θα είναι στην αρχή γρήγορες και μετά πιο μακριές και αργές, με σύντομες παύσεις ενδιάμεσα. Θα πρέπει να ακούτε το μωρό να καταπίνει και να μην πονάτε.

Δεν υπάρχει σωστό και λάθος στην χρονική διάρκεια του θηλασμού. Αφήστε το μωρό να τελειώσει το θηλασμό από το ένα στήθος και μετά προσφέρετε και το άλλο. Μάθετε να διαβάζετε τα σημάδια του μωρού που δείχνουν ότι έχει τελειώσει: πολύ χαλαρές θηλαστικές κινήσεις, μεγάλες παύσεις, κλπ. Πολλά μωρά απλώς κοιμούνται ή αφήνουν το στήθος από μόνα τους όταν έχουν τελειώσει. Εάν αισθάνεστε πόνο όχι μόνο στην αρχή, αλλά και μετά κατά την διάρκεια του θηλασμού, ή νομίζετε ότι το μωρό δεν θηλάζει σωστά, είναι καλύτερο να σταματήσετε το θηλασμό και να αρχίσετε από την αρχή, για να μην καταλήξετε με πληγωμένες θηλές ή με ένα μωρό που δεν πίνει αρκετό γάλα. Για να διακόψετε το θηλασμό θα πρέπει να βάλετε το δάχτυλό σας μέσα στο στόμα του μωρού, ανάμεσα στα ούλα του, ώστε να πιάσει το δάχτυλο και να ελευθερώσει τη θηλή. Προσοχή: είναι σημαντικό να βγάλετε τη θηλή από το στόμα του μωρού μ’ αυτόν τον τρόπο και να μην την τραβήξετε απλώς από το στόμα του μωρού, γιατί μπορεί να πληγωθείτε και να πονάτε πολύ.

Εάν χρειάζεστε οποιαδήποτε βοήθεια ή πιστεύετε ότι κάτι δεν γίνεται σωστά, καλό είναι να ζητήσετε εγκαίρως τη βοήθεια ενός Πιστοποιημένου Συμβούλου Θηλασμού ή μιας συμβούλου του Συνδέσμου Θηλασμού Ελλάδος (La Leche League Greece).

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Σύγκριση Συνθετικής Ωκυτοκίνης με Φυσική Ωκυτοκίνη

Η Αρχέγονη Ορμόνη 

Η ωκυτοκίνη παράγεται από τον υποθάλαμο του εγκεφάλου, εκκρίνεται από την υπόφυση, και είναι η κυρίαρχη ορμόνη του τοκετού. Χωρίς αυτήν, ο τοκετός αδυνατεί να εξελιχθεί. Είναι μια αρχέγονη ορμόνη που υπάρχει σε όλα τα θηλαστικά ζώα. Εκτός από τις πολλές και ποικίλες χρησιμότητές της στον τοκετό και τη φροντίδα των νεογέννητων (που θα αναλύσω σε αυτό το κείμενο), η ωκυτοκίνη είναι η ορμόνη που εκκρίνουν οι άντρες και οι γυναίκες την ώρα του οργασμού, όταν αισθάνονται συναισθηματικό δέσιμο με κάποιον φίλο, όταν ερωτεύονται ή ακόμα και όταν τρώνε μαζί σαν οικογένεια. Για αυτό τον λόγο, έχει το ψευδώνυμο: «η Ορμόνη της Αγάπης» και όπως λέει η πολυβραβευμένη μαία, Ina May Gaskin: «Αυτό που βάζει το μωρό μέσα σου, θα το βγάλει κιόλας.» (“What get’s the baby in, gets the baby out.”).

Η ωκυτοκίνη όμως δεν επηρεάζει μόνο το σώμα μας (προκαλώντας τις συσπάσεις της μήτρας στον τοκετό) αλλά αφορά σε μεγάλο βαθμό και στα συναισθήματά μας με πολλούς και διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, ανοίγει την καρδιά μας και θεμελιώνει τις σχέσεις μας με άλλους ανθρώπους. Μας βοηθάει να δεχτούμε αλλαγές στην ζωή μας και να δεχτούμε νέα πρόσωπα ή καταστάσεις, όπως και να δεθούμε με το νεογέννητο μωρό μας ή να ερωτευτούμε. «Η ωκυτοκίνη είναι το κλειδί του συναισθηματικού μας κόσμου», λέει ο γυναικολόγος υπέρμαχος του φυσικού τοκετού, Michel Odent.

Η ορμόνη που δρα ακριβώς αντίθετα με την ωκυτοκίνη, είναι η αδρεναλίνη. 

Η αδρεναλίνη είναι η ορμόνη που διακόπτει την παραγωγή της ωκυτοκίνης για την ασφάλειά μας. Είναι εξαιρετικά χρήσιμη σε καταστάσεις όπου το συναίσθημα ίσως μας βάλει σε κίνδυνο. Όπως σε περιπτώσεις που θα πρέπει να πολεμήσουμε, να αμυνθούμε ή να τρέξουμε και να κρυφτούμε για να προστατευτούμε. Αυτοί οι «βιολογικοί νόμοι» αποδεικνύουν επιστημονικά το πόσο σημαντικά είναι τα συναισθήματα μιας μέλλουσας μητέρας όταν πλησιάζει η γέννα, σε όλη την διάρκειά της και στην περίοδο της λοχείας. Αν μια επίτοκος φοβάται ή αισθανθεί απειλή, επόμενο είναι να σταματήσει η έκκριση της ωκυτοκίνης της και να αντικατασταθεί με αδρεναλίνη. Ο τοκετός της θα σταματήσει, ώστε να της δώσει την ευκαιρία να μετακινηθεί σε πιο ασφαλές σημείο για να γεννήσει. Γι’αυτόν τον λόγο, ο φόβος είναι μεγάλο εμπόδιο στην ομαλή πορεία ενός τοκετού. Αυξάνει και τον πόνο και τον κίνδυνο, λόγω της αδρεναλίνης που παράγεται εξ’αιτίας του.

Οι γιατροί και οι μαίες που έχουν πείρα στον φυσιολογικό τοκετό, γνωρίζουν καλά πως η δική τους αδρεναλίνη ή ωκυτοκίνη μεταδίδεται στην επίτοκο, ακριβώς όπως μεταδίδεται σε μια παρέα φίλων που συζητάνε κάτι το ανησυχητικό, ή που τρώνε αγαπημένοι γύρω από το ίδιο τραπέζι. Οι μαίες του φυσικού τοκετού εξασκούνται στο να εκκρίνουν ωκυτοκίνη και οι ίδιες την ώρα που βοηθούν μια γυναίκα να γεννήσει . Είναι βασικός παράγοντας για την επιτυχία τους στο επάγγελμα, σε σύγκριση με μια άπειρη μαία, ακόμα και αν η δεύτερη κάνει ακριβώς τις ίδιες κινήσεις.

Έχουν μικρούς, αλλά εξαιρετικά σημαντικούς, κανόνες για να μην διαταράσσουν την παραγωγή της ωκυτοκίνης, όπως για παράδειγμα αποφεύγουν τις πολλές κολπικές εξετάσεις και δεν τις κάνουν ποτέ χωρίς να ρωτήσουν ευγενικά πρώτα την επίτοκο. Είναι άξιο απορίας το ότι ενώ η επιστήμη έχει μελετήσει και αποδείξει την σημαντικότητα της ωκυτοκίνης στην ομαλή εξέλιξη του τοκετού, ακόμα και σήμερα πάρα πολλοί γυναικολόγοι και μαίες συμπεριφέρονται σαν να μην έχει την παραμικρή σημασία το πώς αισθάνεται μια γυναίκα όταν γεννάει. Και οι γυναίκες θεωρούν «φυσικό» να φοβούνται τον τοκετό, ενώ θα έπρεπε να φοβούνται τον φόβο.

Δυστυχώς, επικρατεί η άποψη πως ο ορός συνθετικής ωκυτοκίνης δεν έχει καμία διαφορά από την φυσική ωκυτοκίνη που εκκρίνει το σώμα μας. 

Οι περισσότερες γυναίκες νομίζουν πως ο ορός είναι ένα υπέροχο βοήθημα, ένα «ελιξίριο» επίτευγμα της επιστήμης για την επίσπευση του τοκετού. Όμως η συνθετική ωκυτοκίνη, ενώ επιδρά πολύ δυναμικά στους μύες της μήτρας, δεν διαπερνά το φράγμα του αίματος στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να μην επηρεάζει θετικά τα συναισθήματά μας. Όχι μόνο αυτό, αλλά δίνει σήμα στο σώμα μας να σταματήσει εντελώς την παραγωγή της φυσικής ωκυτοκίνης. Δεν υπάρχει ίχνος αγάπης στην συνθετική μορφή της «ορμόνης της αγάπης», αντιθέτως την εμποδίζει. Παράλληλα, αν η γυναίκα έχει άσχημη αντιμετώπιση στο μαιευτήριο, θα παράγει αρκετή αδρεναλίνη να σταματήσει τον τοκετό της, ακόμα και αν την έχουν στον ορό. Μία εξαιρετικά συνηθισμένη εξέλιξη σε όλα τα νοσοκομεία που χρησιμοποιούν τον ορό για προληπτικούς λόγους, με μία εξίσου συνηθισμένη λύση: την καισαρική τομή.

Με τους τόνους ορού που παίρνουν οι γυναίκες κάθε χρόνο στον τοκετό, σε όλον τον κόσμο (εδώ και δεκαετίες) θα νόμιζε κανείς πως θα ήταν πολύ εύκολο να βρει έρευνες για το πώς μας κάνει ο ορός να αισθανόμαστε. Όμως είναι δυσεύρετες. Μία ανεξάρτητη έρευνα κατέληξε στα εξής: α) 80% των γυναικών νιώθουν πως αυξάνει κατά πολύ τον πόνο του τοκετού και β) η χρήση επισκληρίδιου αναισθησίας αυξάνεται επί δώδεκα φορές, όταν έχει προηγηθεί ορός. Με την επισκληρίδιο αυξάνεται ραγδαία και η χρήση βεντούζας και εμβρυούλκων, όπως και οι πιθανότητες για μεγάλη περινεοτομή ή καισαρική τομή. Στην Ελλάδα, πάρα πολλές γυναίκες πιέζονται να κάνουν πρόκληση τοκετού και αναγκάζονται να υπομείνουν τον πόνο του ορού συνθετικής ωκυτοκίνης για πάρα πολλές ώρες, χωρίς καν την επιλογή της επισκληριδίου αναισθησίας. Από αυτές, λιγότερο από το 50% των πρωτότοκων θα καταφέρει να αποφύγει την καισαρική τομή.

Οι γιατροί που έχουν παρακολουθήσει φυσικούς τοκετούς και τοκετούς με την «υποστήριξη» του ορού, συμφωνούν πως το δεύτερο είναι πολύ πιο επίπονο. Στην πρώτη περίπτωση οι συσπάσεις ξεκινούν απαλά και αυξάνονται σταδιακά, ενώ έχουν μεγάλα διαλείμματα. Αντιθέτως, μόλις μπει ο ορός ο πόνος είναι αμέσως έντονος και χωρίς παύσεις για ξεκούραση. Πολλοί γιατροί λένε πως είναι «Βάναυση τιμωρία να βάζεις μια επίτοκο στον ορό ωκυτοκίνης, χωρίς να έχει μπει πρώτα η επισκληρίδιος». (Dr. Moritz, NΥ.NY.).

Με τις φυσικές συσπάσεις λες στον εαυτό σου, « Ένα λεπτό το πολύ θα είναι, θα αντέξω ένα λεπτό » και καταφέρνεις ακόμα και να κοιμηθείς ανάμεσα από τα κύματα. Όμως με τον ορό οι συσπάσεις ακολουθούν η μία την άλλη σχεδόν αμέσως, ακατάπαυστα και με ακανόνιστο ρυθμό, ώστε να δυσκολεύεσαι ακόμα και να αναπνεύσεις. «Αν το πρώτο ήταν μουσική, θα ήταν μια γνώριμη μελωδία που επαναλαμβάνεται, ενώ το δεύτερο κάποιο είδος παλαβής τζαζ!» εξηγεί μία μαία στην δημοσιογράφο του βιβλίου «Pushed», Jennifer Block. Σχεδόν όλοι οι γιατροί καταλαβαίνουν την ανάγκη για την επισκληρίδιο, αν έχει μπει ορός, αλλά οι γυναίκες σπανίως ενημερώνονται για αυτήν την σχέση μεταξύ των δύο φαρμάκων.

Όμως, τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στον αμνιακό σάκο την ώρα που η μήτρα συσπάται από τον ορό;

Η Kathleen R.Simpson είναι μία διάσημη Αμερικανίδα νεογνολόγος που έχει ερευνήσει σε βάθος την χρήση της συνθετικής ωκυτοκίνης. Πιστεύει πως δεν δίνεται αρκετή σημασία στο πόσο αρνητικά επηρεάζεται το μωρό από τον ορό. «Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι μαίες περιμένουν πρώτα να πέσουν οι παλμοί του μωρού πριν χαμηλώσουν ή κλείσουν τον ορό. Συχνά επειδή η μητέρα νιώθει ανακούφιση λόγω της επισκληριδίου, όλοι ξεχνάνε πόσο δυνατά συνεχίζει να πιέζεται το μωρό μέσα στην μήτρα –με ακριβώς την ίδια ένταση, παρά την επισκληρίδιο. Οι μητέρες δεν ενημερώνονται πως ο ορός μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στο μωρό να πάρει οξυγόνο». Στη χειρότερη περίπτωση ο ορός προκαλεί ρήξη μήτρας ή πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα (δύο επιπλοκές που με ευκολία καταλήγουν στον θάνατο του βρέφους). Μια πρόσφατη έρευνα του ACOG (American College of Gynecology) έδειξε πως για το 43% των μηνύσεων σε γιατρούς για νευρολογικές βλάβες σε νεογέννητα, ευθυνόταν ο ορός ωκυτοκίνης.

Η χρήση του ορού, λοιπόν, είναι ένα σημαντικό ρίσκο, παρόλο που συνήθως δεν κάνει κακό στα μωρά. Τα περισσότερα νεογέννητα είναι τόσο δυνατά και υγιή που αντέχουν σχεδόν τα πάντα. Μάλλον γι’αυτό αγνοούν οι μαιευτήρες τους κινδύνους, συν του ότι κερδίζουν πολλά σε χρόνο και χρήματα με την χρήση του ορού. Λόγω του ότι προκαλεί τόσο συχνά εμβρυακή δυσχέρεια, αυξάνει κατά πολύ τα ποσοστά καισαρικών. Αυτές είναι δυστυχώς αρνητικές συνέπειες μόνο για την μητέρα και το βρέφος (όχι για τον γιατρό). Δύσκολα όμως μπορεί κανείς να προβλέψει ποιό μωρό θα καταλήξει στην μονάδα νεογνών με σοβαρά προβλήματα και ποιό όχι.

Ο Marsden Wagner, νεογνολόγος στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, λέει πως οι βλάβες σε μωρά εξαιτίας της υπερβολικής χρήσης του ορού και άλλων συνθετικών ορμονών δεν καταγράφονται και άρα δεν τις γνωρίζουμε. Ο ίδιος έχει υπάρξει μάρτυρας σε 16 δίκες που σχετίζονταν με την ορμόνη Misoprostol (Cytotec), που εισάγεται στον κόλπο της εγκύου σε μορφή χαπιού για την πρόκληση του τοκετού (προκαλεί διαστολή του τραχήλου και συσπάσεις της μήτρας). Σε τέσσερις από τις δίκες πέθαναν οι μητέρες από αιμορραγία και σε τέσσερις τα βρέφη από ασφυξία.

Αυτή η ορμόνη (συνθετική προσταγλανδίνη) συχνά εισάγεται στον κόλπο της εγκύου χωρίς την συγκατάθεση ή την ενημέρωσή της, σε απλή εξέταση στο γραφείο του γυναικολόγου, της ημέρες κοντά στην Π.Η.Τ. Είναι πιο επικίνδυνη από τον ορό γιατί δεν υπάρχει η δυνατότητα να ρυθμιστεί η δόση αφού δοθεί, και το αντίδοτο δεν λειτουργεί πάντα όσο γρήγορα χρειάζεται.

Όμως και ο ορός της ωκυτοκίνης είναι πολύ σημαντικός κίνδυνος. Μια μεγάλη Σκανδιναβική έρευνα απέδειξε πως διπλασίασε την πιθανότητα έλλειψης οξυγόνου στο έμβρυο. Στο συνέδριο της UNICEF το 1997 ( στο Birth Without Borders Conference) η Doris Haire είπε στην διάλεξή της πως : «Η κατάσταση για το μωρό είναι σαν να το κρατάς κάτω από το νερό και να το σηκώνεις για μία μόνο ανάσα και μετά πάλι να το βουτάς, αλλά να μην του επιτρέπεις να αναπνέει, ξανά και ξανά, επί ώρες ολόκληρες.» Στο British Medical Journal ο Richard Lilford εξηγεί πως έχει απαγορεύσει την χρήση του ορού στο δικό του νοσοκομείο (Leeds General), υποστηρίζοντας πως αν είχε εφευρεθεί μετά το 1990 δεν θα περνούσε ποτέ τις κλινικές μελέτες.

Η Κα Simpson τονίζει πως δεν ξέρουμε τι επιπτώσεις έχει η «δύσπνοια» που προκαλεί στα έμβρυα ο ορός, παρά μόνο στις ακραίες περιπτώσεις που η νευρολογική βλάβη φαίνεται από τις πρώτες μέρες ζωής. Και ούτε γνωρίζουμε αν η έλλειψη φυσικής ωκυτοκίνης που προκαλεί ο ορός, έχει αρνητικές επιπτώσεις για το βρέφος (εκτός του ότι δυσκολεύει τον θηλασμό). Για παράδειγμα, στα παιδιά που πάσχουν από αυτισμό, υπάρχει πάντα μία αδυναμία στην παραγωγή ωκυτοκίνης. Μια έρευνα το 2004 στην Αυστραλία έδειξε πως τα αυτιστικά παιδιά έχουν περισσότερο από διπλάσιες πιθανότητες να έχουν γεννηθεί με πρόκληση τοκετού ή καισαρική.

Η καισαρική διακόπτει την παραγωγή φυσικής ωκυτικίνης, λόγω του στρες του χειρουργείου και της απομάκρυνσης του βρέφους από την μητέρα. Αν δεν είχε ξεκινήσει ο τοκετός προτού προβούν οι μαιευτήρες σε καισαρική τομή, δεν ξεκίνησε καν η παραγωγή ωκυτοκίνης. Και στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί τα παιδιά με αυτισμό με την αύξηση των προκλήσεων τοκετού, της χρήσης ορού και των καισαρικών. Ίσως να είναι σύμπτωση, ίσως όμως και όχι.

Ενδιαφέρον είναι πως στα περισσότερα θηλαστικά η καισαρική καθιστά αδύνατο τον θηλασμό και συχνά η μητέρα αρνείται εντελώς την φροντίδα των μωρών της. Χωρίς την φυσική ωκυτοκίνη, τα ζώα αρνούνται την μητρότητα. Αυτό κατά κάποιον τρόπο κάνει και πιο τυχερά τα μωρά τους από τα δικά μας, γιατί κανένας κτηνίατρος δεν θα τολμούσε να χορηγήσει ωκυτοκίνη σε ζώο χωρίς ιατρική ανάγκη (πχ. αδράνεια μήτρας).

Η φυσική ωκυτοκίνη από την άλλη, δημιουργεί τέτοια συναισθήματα φροντίδας στα θηλαστικά που πολύ συχνά υιοθετούν ορφανά νεογέννητα. Σε κάποιες περιπτώσεις, ακόμα και άλλων ζώων διαφορετικού είδους. Στα κατοικίδια ζώα (γάτες, σκύλους) ο άνθρωπος που πλησιάζει με ηρεμία και εκκρίνει ωκυτοκίνη είναι καλοδεχούμενος, ενώ οι υπόλοιποι θεωρούνται απειλή. Ακόμα και οι αγαπημένοι ιδιοκτήτες του ζώου που μόλις γέννησε, συχνά αντιμετωπίζονται με επιθετικότητα, ενώ ένας ήρεμος και γλυκός άγνωστος όχι, μόνο και μόνο γιατί εκκρίνει ωκυτοκίνη και ως εκ τούτου δείχνει τον δέοντα σεβασμό για την κατάσταση.

Εμείς δεν είμαστε το ίδιο με τις γάτες και τους σκύλους ναι, όμως ΚΑΙ εμείς χρειαζόμαστε σεβασμό στον τοκετό για να μην πάρει κακή πορεία και κινδυνεύσουν τα μικρά μας. Αν τα συναισθήματα είναι άκρως σημαντικά για την εξέλιξη του τοκετού στα “κατώτερα ζώα”, τότε είναι απολύτως λογικό να είναι ακόμα πιο σημαντικά για την καλή εξέληξη του τοκετού των ανθρώπων.

Συνήθως, μελετάμε την κάθε ιατρική παρέμβαση (πρόκληση τοκετού, ορός ωκυτοκίνης, επισκληρίδιος, περινεοτομή κλπ.) ξεχωριστά, ενώ θα έπρεπε να της βλέπουμε σαν «πακέτο» γιατί είναι στενά δεμένες μεταξύ τους. 

Μετά τον ορό, συχνά, έρχεται η πρόωρη ρήξη του θηλακίου (το «σπάσιμο των νερών»), ο καρδιοτοκογράφος με την ακινησία του, ο καθετήρας, η επισκληρίδιος. Με την επισκληρίδιο έρχεται η περινεοτομή και πολύ συχνά οι εμβρυούλκοι, ή/και η βεντούζα και αναγκαστικά πολύ μεγαλύτερη περινεοτομή.

Οι παρεμβάσεις στον τοκετό οδηγούν σε άλλες παρεμβάσεις στον τοκετό, και ένα χάος από το οποίο το σώμα μας πιθανόν να μην καταφέρει να επανέλθει χωρίς ιατρική υποστήριξη. Η ορολογία που χρησιμοποιείται από τις μαίες του φυσικού τοκετού στις ΗΠΑ, αναφορικά με τις παρεμβασεις στον τοκετό, είναι “cascade of interventions”, δηλαδή «κατολίσθηση παρεμβάσεων», μια τρομακτική εικόνα φυσικής καταστροφής.

Ακόμα και η πλέον αθώα παρέμβαση, η χορήγηση υγρών ενδοβλεβίως για ενυδάτωση, εισάγει ξένο στοιχείο στο σώμα, από αφύσικη δίοδο (δεν μπορείς να κάνεις εμετό το παραπανίσιο υγρό όπως αν το είχες πιει από το ποτήρι) επηρεάζοντας την εξαιρετικά λεπτή ισορροπία των ορμονών του τοκετού. Στην χειρότερη περίπτωση προκαλούν δηλητηρίαση του ύδατος και επηρεάζουν την γλυκόζη του αίματος του βρέφους.

Βάσει δεκάδων ερευνών του Π.Ο.Υ., δεν υπάρχει κανένας απολύτως ιατρικός λόγος να μην επιτρέπεται στην επίτοκο να πίνει και να τρώει ελεύθερα στον τοκετό και «η ρουτίνα της χορήγησης ενδοφλέβιων υγρών αδιακρίτως πρέπει να εξαλειφθεί από όλα τα μαιευτήρια».

Παρόλο που η μοντέρνα ιατρική έχει καταφέρει να μιμείται την διαστολή του τραχήλου και τις συσπάσεις τις μήτρας με τεχνητές ορμόνες, δεν έχει καταφέρει ούτε να κατανοήσει ούτε να αντιγράψει την αρχή του τοκετού. Η έναρξη του τοκετού είναι μια πολύ προσωπική «ορμονική συζήτηση» μεταξύ της μητέρας και του εμβρύου, που οι επιστήμονες ακόμα δεν μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν. Ο Μ.Odent μας εξηγεί: «Τώρα πια γνωρίζουμε πως το έμβρυο ξεκινάει την διαδικασία του τοκετού, εκείνο δίνει το σήμα ότι είναι έτοιμο να αναπνεύσει, γιατί είναι ώριμοι οι πνεύμονές του. Όταν προκαλείς τον τοκετό με τεχνητά μέσα, ή όταν κάνεις καισαρική χωρίς να έχει ξεκινήσει ο τοκετός, το μωρό δεν έχει δώσει το ‘OK’. Δεν έχει πει ‘Είμαι έτοιμο, είμαι ώριμο.’ άρα ο κάθε τοκετός από πρόκληση είναι πρόωρος τοκετός.»

Ο ορός συνθετικής ωκυτοκίνης δεν ενδείκνυται για πρόκληση τοκετού (το γράφουν οι οδηγίες ξεκάθαρα) παρ’ όλο που χρησιμοποιείται συχνά για αυτόν τον σκοπό σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα και τεχνικές (όπως αποκόλληση των υμένων). Ούτε πρέπει να χρησιμοποιείται αλόγιστα ο ορός, με σκοπό την επίσπευση του τοκετού που “βαίνει καλώς” και έχει φυσιολογική πορεία. Ο ορός συνθετικής ωκυτοκίνης ενδείκνυται για την τόνωση της μήτρας σε περίπτωση κόπωσης ή αδράνειας. Όταν δηλαδή η φυσική ωκυτοκίνη δεν επαρκεί. Δεν υπάρχει τρόπος να προβλέψει κανείς στις πρώτες ώρες του τοκετού το αν μια γυναίκα μπορεί ή δεν μπορεί να παράγει αρκετή ωκυτοκίνη για τον τοκετό της. Μπορεί μόνο να την κάνει να νιώσει άνεση και ασφάλεια, ώστε να μην την εμποδίσει (και να μην της προκαλέσει έκκριση αδρεναλίνης).

Ποιες όμως είναι οι διαφορές ανάμεσα στην φυσική ωκυτοκίνη και τη συνθετική στον τοκετό; Πως δρουν ακριβώς; 

Με τη φυσική ωκυτοκίνη προκαλούνται διαφορετικές ενέργειες στο σώμα και διαφορετικά συναισθήματα, με βάση τις ανάγκες της συγκεκριμένης φάσης του τοκετού. Έχουμε ήδη αναλύσει πως στα πρώτα δύο στάδια του τοκετού, οι φυσικές συσπάσεις διαρκούν λίγα δευτερόλεπτα και έχουν μεγάλες παύσεις μεταξύ τους για να ξεκουράζεται το έμβρυο και η μητέρα. Στο 3ο στάδιο οι συσπάσεις είναι απαλές και περνούν συχνά απαρατήρητες, καθώς η μητέρα θηλάζει το μωρό της μαγεμένη.

Η συνθετική ωκυτοκίνη όμως, προκαλεί μόνο ένα είδος συσπάσεων: ακανόνιστες βίαιες συσπάσεις, μεγάλης έντασης. Καθώς χορηγείται ξανά στο 3ο στάδιο του τοκετού (για την έξοδο του πλακούντα και για να σταματήσει η αιμορραγία), προκαλεί πολύ έντονο πόνο τοκετού, ακόμα και αφού έχει γεννηθεί το παιδί. Η μητέρα και να θέλει να θηλάσει (αμέσως μετά τον τοκετό) συνήθως δεν μπορεί ακόμα, γιατί : α) είναι κουρασμένο το μωρό από τον ορό ή/και ναρκωμένο από την επισκληρίδιο, ή και β) η ίδια δεν παράγει αρκετή φυσική ωκυτοκίνη ακόμα (λόγω του ορού) και έτσι δεν μπορεί ακόμα να βγάλει πρωτόγαλα.

Η επαφή «δέρμα με δέρμα» μητέρας και μωρού παρ’όλα αυτά, για την πρώτη ώρα μετά την γέννα, είναι άκρως σημαντική για την μείωση του στρες στο νεογέννητο (και ας μην θηλάζει ακόμα) και για την μείωση του άγχους της μητέρας και θα την βοηθήσει να εκκρίνει δική της ωκυτοκίνη πολύ γρήγορα. Αν η μητέρα έχει γεννήσει με φυσικό τρόπο και ρέει ανεμπόδιστα η ωκυτικίνη της, το στήθος της μπορεί να στάζει χρυσές σταγόνες από πρωτόγαλα, προτού ακόμα βγει ο πλακούντας. Το σώμα μας αυξάνει αυτόματα την έκκριση της ωκυτοκίνης με την γέννηση του μωρού και ακόμα περισσότερο με τον θηλασμό, έτσι ώστε ο επίπονος ορός είναι περιττός για τις υγιής μητέρες.

Συναισθηματικά, στον φυσικό τοκετό, με την έναρξη των πρώτων συσπάσεων η ωκυτοκίνη μας προκαλεί μεγάλη ευφορία και χαρά, μια δόση «φυσικού ναρκωτικού» που αφαιρεί κάθε φόβο και τον αντικαθιστά με προσμονή και ενθουσιασμό. Αυτή η ευφορία ελαττώνεται καθώς προχωράει το πρώτο στάδιο του τοκετού και η επίτοκος «σοβαρεύει» κοντά στην ολοκλήρωση του ανοίγματος του τραχήλου. Εκεί, υπάρχει συνήθως και μια παύση των συσπάσεων (ακόμα και 2 ωρών σε κάποιες περιπτώσεις), όπου η επίτοκος κοιμάται ή ξεκουράζεται. Με την έναρξη του 2ου σταδίου (των εξωθήσεων) επαναλαμβάνεται το ίδιο. Μια έντονη δόση του «φυσικού ναρκωτικού» της ωκυτοκίνης, η μεγάλη ευφορία και ο ενθουσιασμός τα οποία σιγά – σιγά φεύγουν για να επιστρέψουν ξανά στην έναρξη του 3ου σταδίου του τοκετού. Σ’αυτό το στάδιο, η ωκυτοκίνη δημιουργεί συσπάσεις που συμβάλλουν στην εξώθηση του πλακούντα, στο κλείσιμο των αγγείων της μήτρας και στην διακοπή της αιμορραγίας. Αυτές οι «φυσικές τονωτικές ενέσεις ωκυτοκίνης» δίνουν μεγάλη αντοχή στον πόνο αλλά και στην πολύωρη δουλειά ενός φυσικού τοκετού. Όπως κουράζεσαι λιγότερο όταν είσαι ευτυχισμένη, έτσι με τον φυσικό τοκετό κουράζεσαι λιγότερο, λόγω της φυσικής ωκυτοκίνης.

Σε αντίθεση, ο ορός συνθετικής ωκυτοκίνης προκαλεί μεγάλη κόπωση, περισσότερο πόνο, έντονο φόβο, έκκριση αδρεναλίνης και στρες. Όλα αυτά οδηγούν σε σωματική και ψυχολογική εξάντληση, με αποτέλεσμα η ανάρρωση να διαρκεί αρκετές μέρες ή και εβδομάδες σε πολλές περιπτώσεις.

Η φυσική ωκυτοκίνη ευθύνεται για τις συσπάσεις της μήτρας, από την πρώτη έως και την τελευταία και δίνει εντολή στην μήτρα να συσπάται διαφορετικά, ανάλογα με πού ακριβώς βρίσκεται το μωρό καθώς κατεβαίνει προς τον έξω κόσμο. 

Επειδή η συνθετική ορμόνη προκαλεί μόνο άτακτες συσπάσεις, που έρχονται από κάθε κατεύθυνση, οι επιστήμονες τώρα πια προσπαθούν να καταλάβουν αν είναι ο ορός που ευθύνεται για το ότι κάποιες φορές το βρέφος «ανεβαίνει ψηλά» στη μήτρα, κατά τη διάρκεια του τοκετού. Πάντως, πολλές μαίες πιστεύουν πως κάτι τέτοιο οφείλεται στο συνδυασμό της ακανόνιστης πίεσης που δέχονται οι μύες της μήτρας και του φόβου που βιώνουν η μητέρα και το βρέφος, εξ’αιτίας του πόνου και της ψυχολογικής πίεσης.

Στις εβδομάδες της λοχείας, η μήτρα συσπάται με κάθε θηλασμό (λόγω της ωκυτοκίνης και πάλι) για να μικρύνει και να φτάσει πάλι στο αρχικό της μέγεθος, μέσα σε περίπου 40 ημέρες. Το χρονικό αυτό διάστημα συνήθως είναι αρκετό και για να εδραιωθεί ο θηλασμός. Ίσως να είναι κι αυτός ένας λόγος που τόσο πολλοί λαοί θεωρούν αυτές τις σαράντα ημέρες, μετά την γέννα, ιερές.

Ο θηλασμός είναι ό,τι καλύτερο και για το 3ο στάδιο του τοκετού, καθώς αυξάνει ακόμη περισσότερο την παραγωγή της ωκυτοκίνης. Το γνωρίζουν καλά οι γιατροί που ξεγεννούν δίδυμα και έχουν ένα κοινό μυστικό: βάζουν το πρώτο μωρό να θηλάσει, ώστε να βοηθήσει τη μήτρα να βγάλει πιο εύκολα και γρήγορα το δεύτερο και σε σωστή θέση. Μόνο οι ομαλά και ορθά κατευθυνόμενες συσπάσεις της φυσικής ωκυτοκίνης μπορούν να το κάνουν αυτό. Οι μαίες που υποστηρίζουν τοκετούς στο σπίτι ενθαρρύνουν πάντα τον θηλασμό στο τρίτο στάδιο του τοκετού, όχι μόνο γιατί ηρεμεί μητέρα και παιδί, αλλά γιατί σταματάει την αιμορραγία.

Στο θηλασμό η «Ορμόνη της Αγάπης» παίζει τριπλό ρόλο. 

Πρώτον, είναι η ορμόνη που επιτρέπει στο γάλα να κατέβει και δεύτερον παράγεται ξανά εξ’αιτίας του ίδιου του θηλασμού για να ηρεμεί την μητέρα ώστε να μην βιάζεται να αφήσει το παιδί της για άλλα πράγματα. Τρίτον, συμβάλλει πολύ στο «δέσιμο» μητέρας και παιδιού γιατί φροντίζει να εθίσει και τους δύο στην παρουσία του άλλου (ακριβώς όπως στα ερωτευμένα ζευγαράκια).

Ακόμα και η μυρωδιά του μωρού, το άγγιγμά του, η φωνούλα του, η εικόνα του, προκαλούν στη μητέρα μεγάλη έκρηξη ωκυτοκίνης. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλές μητέρες αδυνατούν να χρησημοποιήσουν το θήλαστρο. Θα βοηθούσε να σκέφτονται το μωρό τους πρώτα (ή ακόμα καλύτερα να κοιτάζουν την φωτογραφία του, καθώς μυρίζουν ένα ρουχαλάκι του) για να παράγουν ωκυτοκίνη. Κάθε φορά λοιπόν που θηλάζει μία μητέρα παράγει ωκυτοκίνη, που παράγει γάλα, που παράγει ωκυτοκίνη!

Είναι τόση ισχυρή αυτή η ορμόνη που με λίγη προσπάθεια, μπορεί μια γυναίκα να θηλάσει ένα μωρό, χωρίς να έχει γεννήσει ποτέ. Αν αυτό δεν είναι μαγεία, δεν ξέρω τι είναι!

Αυτός ο «χορός ωκυτοκίνης» του θηλασμού, προσφέρει μεγάλη αντοχή, ξεκούραση και καλή διάθεση στη μητέρα. Η συχνή σωματική επαφή με την μητέρα δυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα του μωρού (ξεχωριστά από τα θρεπτικά αγαθά του γάλακτος) και η συνεχόμενη στοργή και σωστή φροντίδα το κάνει πολύ πιο ήρεμο και ήσυχο από ένα μωρό που δεν θηλάζει.

Η φυσική ωκυτοκίνη είναι και η «ορμόνη της προστατευτικότητας». 

Αυξάνει σε μεγάλο βαθμό την προστατευτικότητα της μητέρας. Είναι ο λόγος που τα ζώα όταν έχουν γεννήσει είναι πιο θαρραλέα και προστατευτικά και ο λόγος που όταν γέννησε μια γνωστή μου, γρύλισε στην μητέρα της όταν πήγε να της πάρει το μωρό από την αγκαλιά.

Αναρωτιέμαι αν το μαθαίνουν αυτό οι γυναικολόγοι στις σπουδές τους και αν μερικοί χρησιμοποιούν τον ορό ωκυτοκίνης για να είμαστε πιο πειθήνιες. Έτσι ώστε να τους έχουμε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη και να μπορεί ο κάθε άγνωστος (πχ. μια οποιαδήποτε μαία του μαιευτηρίου) να πάρει το μωρό μας και να φύγει χωρίς να δημιουργήσουμε προβλήματα. Είναι πολύ ενδιαφέρον το ότι η συνθετική ωκυτοκίνη προκαλεί δουλικότητα και υποταγή, ακόμα και σε άντρες μιας έρευνας που την εισέπνευσαν από την μύτη για τους σκοπούς του πειράματος.

Η φυσική ωκυτοκίνη αντιθέτως προκαλεί εμπιστοσύνη υπό όρους την ώρα του τοκετού και πολύ έντονη προστατευτικότητα και εγρήγορση μετά από αυτόν. Σκεφτείτε μόνο πόσο προστατευτική είναι η μέση μητέρα, με το μωρό της των τριών ετών. Το παιδί έχει το ανοσοποιητικό να αντεπεξέλθει στα περισσότερα μικρόβια, όπως και την δυνατότητα να επικοινωνήσει την δυσαρέσκειά του (θα ξέρεις ποιος το πόνεσε ακριβώς, πότε, που ΚΑΙ πώς).

Το νεογέννητο είναι σαφώς πιο ευάλωτο πλάσμα, όμως η ίδια μητέρα, στο νοσοκομείο δεν ενοχλήθηκε καθόλου όταν το πήραν άγνωστοι και έφυγαν, κάνοντας ποιος ξέρει τι για ώρες ολόκληρες. Αυτή είναι εντελώς αφύσικη συμπεριφορά, ενάντια σε κάθε αίσθημα που προκαλεί η ωκυτοκίνη του σώματός μας, όταν δεν διακόπτεται από εξωτερικούς παράγοντες. Είναι ενάντια σε κάθε κανόνα μητρικής συμπεριφοράς του ζωικού βασιλείου γιατί είναι επικίνδυνη για την επιβίωση. Εύλογα αναρωτιέται κανείς: είναι τόσο ακατώρθωτο πια να εξεταστεί το νεογέννητο στην αγκαλιά της μητέρας του;

Ίσως το πολυτιμότερο δώρο που κάνει η ωκυτοκίνη στο βρέφος να είναι το δέσιμο με την μητέρα με πρωτόγονο και ενστικτώδη τρόπο. 

Βοηθάει να μάθει πιο γρήγορα η μαμά να «διαβάζει» το παιδί της και να το φροντίζει αποτελεσματικά, πριν ακόμα εκείνο δυσανασχετήσει. Αυτό με την σειρά του διαμορφώνει έναν χαρακτήρα ενήλικου ατόμου με πολύ μεγάλη ενσυναίσθηση για τους συνανθρώπους του και με ταλέντο στο να «διαβάζει» τι χρειάζονται οι άλλοι και πώς αισθάνονται. (Όλες οι επιστημονικές έρευνες που εξηγούν την διαδικασία καλλιέργειας της ενσυναίσθησης, αναλύονται στο καταπληκτικό βιβλίο: «Why Love Matters» της S.Gerhardt).

Η γυναίκες που γεννούν με φυσικό τρόπο θεωρούνται πιο συνειδητοποιημένες και αφοσιωμένες στο νεογέννητο, αλλά αυτό δεν είναι συνειδητή απόφαση όσο «παρενέργεια» της πολλής φυσικής ωκυτοκίνης. Και άλλες γυναίκες είναι το ίδιο αφοσιωμένες, ενώ γέννησαν με ορό ή και με καισαρική ακόμα. Ο Θηλασμός τις βοήθησε να ξεπεράσουν την κακή αρχή. Με τον θηλασμό, βρήκαν την κλεμμένη τους ωκυτοκίνη.

Ο Michel Odent υποστηρίζει πως ο ορός ωκυτοκίνης επηρεάζει τον μελλοντικό χαρακτήρα του παιδιού. Λέει πως δημουργεί νευρικούς και αγχωτικούς ενήλικες και όσο και να μοιάζει τραβηγμένο, εμένα μου προκαλεί διάφορες σκέψεις και ανησυχίες. Για παράδειγμα: ποιο είναι ακριβώς το αντάλλαγμα για μια πιο γρήγορη γέννα; Νομίζω, πως θα πρέπει να μάθουν οι μαιευτήρες να περιμένουν (ναι, χωρίς να κάνουν τίποτα!) και εμείς οι γυναίκες πως ο γρηγορότερος δρόμος δεν είναι πάντα ούτε ο ασφαλέστερος, ούτε ο πιο ανώδυνος. Θα βοηθήσουμε η μία την άλλη σε αυτό, όπως προστάζει η φύση μας.

Ό,τι έγραψα παραπάνω είναι η «τελευταία λέξη» της επιστήμης. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να απομακρύνεται ένα νεογέννητο μωρό από την μητέρα του, (εκτός βέβαια αν υπάρχει πρόβλημα υγείας) ,γιατί ανοίγει το «Κουτί της Πανδώρας» από όπου ξεπροβάλλουν πολλά προβλήματα και κίνδυνοι. Ο ορός ωκυτοκίνης απομακρύνει το βρέφος από την μητέρα, από πριν ακόμα γεννηθεί, γιατί επεμβαίνει στον ευαίσθητο διάλογο των ορμονών τους. 

Δεν εννοούν οι έρευνες πως ο ορός μας κάνει «κακές μητέρες». Αλλά πως είναι λάθος πρακτική να χρησιμοποιείται αλόγιστα γιατί δυσκολεύει την ήδη δύσκολη δουλειά της μητρότητας και μπορεί να βάλει μητέρα και βρέφος σε κίνδυνο την ώρα του τοκετού. 

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα: Η καλύτερη μητέρα που ξέρω γέννησε με καισαρική και τα δύο της αγόρια. Η ιστορία της έχει ως εξής: Νόμιζε πως η Π.Η.Τ. (Πιθανή Ημερομηνία Τοκετού) σημαίνει «Τελική Ημερομηνία Τοκετού». Και έτσι, φρόντισε να έρθουν οι γονείς της στην Αθήνα, από την Αμερική για τον τοκετό της, λίγο πριν μπει στον μήνα της (35-36 εβδομάδες έγκυος). Το εισιτήριο της επιστροφής τους ήταν μια εβδομάδα μετά την Π.Η.Τ. (την 41η εβδομάδα). Όταν δεν είχε γεννήσει ως την 40η εβδομάδα (πράγμα φυσικό και μάλιστα αναμενόμενο για πρωτότοκη), ζήτησε από τον γιατρό της να της κάνει πρόκληση τοκετού για να προλάβουν οι γονείς της το εγγόνι πριν φύγουν. Για μέρες ολόκληρες ταλαιπωρήθηκε και ταλαιπώρησε το αγέννητο μωρό της μέχρι που έπεσαν οι παλμοί του (εμβρυακή δυσχέρεια από τον ορό) και έκανε καισαρική τομή. Πέρασε μια πολύ δύσκολη περίοδο ανάρρωσης και δεν κατάφερε να θηλάσει ποτέ. Παρόλα αυτά, έβαλε τα δυνατά της και σύντομα έγινε η καλύτερη μητέρα που γνώριζα και παραμένει η καλύτερη, δώδεκα χρόνια αργότερα και με ένα ακόμα παιδάκι. Πλήρωσε όμως πολύ ακριβά το ότι δεν προετοιμάστηκε για τον τοκετό της καθόλου. Το ξέρω καλά γιατί ήμουν δίπλα της όταν έφυγαν οι γονείς της και ο άντρας της πήγε για δουλειά στο εξωτερικό, λίγες ημέρες μετά το χειρουργείο. Με βοήθησε πολύ αυτή η εμπειρία να μάθω τι να προσέχω.

Η φυσική ωκυτοκίνη δεν μπορεί να σε κάνει καλή μητέρα αν δεν το θέλεις. Ούτε μπορεί ο ορός να σε κάνει «κακή» μητέρα. Αλλά η ωκυτοκίνη είναι το νούμερο ένα καλύτερο δώρο που έχει να δώσει το σώμα μας σε εμάς και στο μωρό μας και τα κάνει ΟΛΑ γύρω από τον τοκετό πολύ πιο εύκολα. Αν υποθέσουμε πως εγώ και η φίλη μου είμαστε το ίδιο αφοσιωμένες μητέρες, πως «φτάσαμε στο ίδιο μέρος» και ας ακολουθήσαμε άλλο δρόμο, ο δικός μου δρόμος ήταν κατηφορικός και ηλιόλουστος, ενώ ο δρόμος της ανηφορικός και γεμάτος λακούβες. Το μωρό μου δεν με γύρεψε ποτέ, ενώ τα δικά της πέρασαν πολύ δύσκολες πρώτες ημέρες (όσο και η ίδια).

Η φυσική ωκυτίνη βοηθάει στο να είμαστε καλύτερες μητέρες, ακριβώς όπως κι ένας καλός σύζυγος βοηθάει στο να είμαστε καλύτερες μητέρες. Μπορείς και με απόμακρο, αναίσθητο άντρα να τα καταφέρεις (ή και μόνη σου ακόμα!), αλλά σίγουρα θα είναι πολύ πιο δύσκολο. Και όπως λέει μια πολύ καλή μου φίλη: «Μπορείς να οδηγείς κρατώντας το τιμόνι και με τα πόδια, δεν σημαίνει όμως πως είναι καλή ιδέα!».

Στέλλα Λ. Ματθαίου

Πηγή

Ο θηλασμός προστατεύει τη μητέρα από επιλόχειο κατάθλιψη

Κατά 50% φάνηκε να μειώνεται ο κίνδυνος, αποκαλύπτει μελέτη μεγάλης κλίμακας.

Πέρα από τη θωράκιση του οργανισμού του μωρού, ο θηλασμός προσφέρει σημαντικά οφέλη και για την υγεία της μητέρας. Νέα βρετανική μελέτη μεγάλης κλίμακας από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, έδειξε πως οι νέες μητέρες που θηλάζουν αντιμετωπίζουν κατά 50% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης επιλόχειας κατάθλιψης.

Η επιλόχειος κατάθλιψη αποτελεί ένα είδος κλινικής κατάθλιψης η οποία μπορεί να εμφανιστεί στις μητέρες μετά τη γέννηση του παιδιού τους και οφείλεται σε ορμονικούς παράγοντες. Ανάμεσα στα κυριότερα συμπτώματα συγκαταλέγονται το κλάμα, ο εκνευρισμός, η υπνηλία, η δυσκολία συγκέντρωσης, η ανάγκη για απομόνωση, το αίσθημα του ανικανοποίητου και η διαρκής θλίψη.

«Ασπίδα» υγείας ο θηλασμός

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία περίπου μια στις δέκα μητέρες εμφανίζουν επιλόχεια κατάθλιψη κάποια στιγμή μετά τον τοκετό. Αναλύοντας δεδομένα που αφορούσαν συνολικά 14.000 γεννήσεις στη νοτιοδυτική Βρετανία, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες που είχαν δηλώσει ότι επιθυμούσαν να θηλάσουν και τελικά το έκαναν εμφάνιζαν 50% λιγότερες πιθανότητες εμφάνιση της εν λόγω ψυχικής κατάστασης, συγκριτικά με τις υπόλοιπες.

Αντίθετα, οι γυναίκες που αρχικά είχαν δηλώσει ότι θα ήθελαν να θηλάσουν και τελικά για κάποιον λόγο δεν τα κατάφεραν, εμφάνιζαν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης της επιλόχειας κατάθλιψης.

«Ο θηλασμός φαίνεται να κρύβει προστατευτικά οφέλη και για τη μητέρα. Ωστόσο υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος όπου οι μητέρες που ήθελαν αλλά τελικά δεν κατάφεραν να θηλάσουν αντιμετώπιζαν τελικά τον υψηλότερο κίνδυνο από όλες τις υπόλοιπες ομάδες» υπογραμμίζει η δρ Μαρία Ιακώβου, η οποία έλαβε μέρος στη μελέτη.

«Θα πρέπει λοιπόν να υπάρχει πολύ μεγάλη υποστήριξη απέναντι στις μητέρες που θέλουν να θηλάσουν, ενώ θα πρέπει οι ειδικοί να παρακολουθούν στενά όσες τελικά δεν τα καταφέρνουν για να βεβαιωθούν ότι όλα πάνε καλά» προσθέτει η ειδικός.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι πίσω από την προστατευτική δράση του θηλασμού ενάντια στην επιλόχεια κατάθλιψη, κρύβονται οι ορμόνες της «ευτυχίας» που εκκρίνονται στον γυναικείο οργανισμό κατά την παραγωγή του γάλακτος. Εκτιμούν ακόμα, ότι κοινωνικοί και ψυχολογικοί παράγοντες ενδεχομένως να συμβάλλουν στο συναίσθημα της αποτυχίας, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο της σοβαρής ψυχικής κατάστασης.

«Οι μητέρες πολλές φορές μετά τον τοκετό ταλαιπωρούνται από πόνο, έλλειψη ύπνου και στρες. Ο θηλασμός μπορεί να βοηθήσει ως προς την χαλάρωσή τους και τον περιορισμό του στρες που βιώνουν, αποτρέποντας έτσι την εμφάνιση διαταραχών της ψυχικής τους υγείας» εξηγεί από την πλευρά της Ρόζμαρι Ντόντς, από το ίδρυμα National Childbirth Trust(NCT).

Τα ενδιαφέροντα ευρήματα των ερευνητών παρουσιάζονται στο επιστημονικό έντυπο «Maternal and Child Health».

Πηγή: http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=624283

Σχετικά με το χάπι διακοπής της γαλουχίας

Η χρήση της καβεργολίνης (Dostinex) και την βρωμοκρυπτίνης (Parlodel) σε γυναίκες που θηλάζουν.

του Dr. Jack Newman 

Και τα δύο αυτά φάρμακα έχουν πολλές πιθανές παρενέργειες, όπως εγκεφαλικά επεισόδια, έμφραγμα του μυοκαρδίου, θρομβοεμβολικά επεισόδια και σπασμούς. Τα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται για την μείωση της παραγωγής προλακτίνης και μπορούν επίσης να δοθούν σε περιπτώσεις αμηνόρροιας και υπογονιμότητας οι οποίες σχετίζονται με υψηλά επίπεδα προλακτίνης. 

Ωστόσο, συχνά ακούω ότι η καβεργολίνη (Dostinex) χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του πετρώματος που συμβαίνει τις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό και επίσης ότι χρησιμοποιείται ως μέρος της θεραπείας της μαστίτιδας σε γυναίκες που θηλάζουν. Είμαι σοκαρισμένος (και δεν σοκάρομαι εύκολα πια) με την τόσο κακή ιατρική περίθαλψη που υφίστανται οι θηλάζουσες μητέρες. 

Η θεραπεία του πετρώματος είναι η πρόληψη, που σημαίνει συνεχή επαφή του μωρού με τη μητέρα, δέρμα με δέρμα, βοήθεια προς τη μητέρα ώστε να καταλαβαίνει αν το μωρό πιάνει το στήθος σωστά και αν θηλάζει καλά και επίσης ότι το μωρό θηλάζει συχνά. Εάν παρόλα αυτά το στήθος πετρώσει, όλα τα παραπάνω είναι και πάλι η καλύτερη θεραπεία και ΟΧΙ η καβεργολίνη (Dostinex). 

Η θεραπεία της μαστίτιδας είναι ακριβώς η ίδια με την θεραπεία του πετρώματος, και μπορεί επίσης να περιλαμβάνει αντιβιοτικά, αλλά σίγουρα δεν περιλαμβάνει την χρήση καβεργολίνης ή βρωμοκρυπτίνης. Τα φάρμακα για την μαστίτιδα θα πρέπει να επιλέγονται με γνώμονα το γεγονός ότι ο θηλασμός συνεχίζεται και ΔΕΝ διακόπτεται και η χρήση των δύο αυτών φαρμάκων είναι αντίθετη μ’ αυτή την ιδέα καθώς μειώνουν την παραγωγή γάλακτος ή/και την διακόπτουν εντελώς.

Για να είμαι ειλικρινής, σε ένα συνέδριο στην Ελλάδα όπου ήμουν ομιλητής, σοκαρίστηκα ακούγοντας ότι η χρήση της καβεργολίνης αμέσως μετά τον τοκετό για την πρόληψη του πετρώματος αλλά και ως θεραπεία για την μαστίτιδα, είναι θεραπεία ρουτίνας. Αυτό είναι απαράδεκτο.

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC 

Πηγή: https://www.facebook.com/DrJackNewman/posts/311003792384007

 

 

 

Κοινός ύπνος (co-sleeping)

H πρώτη αίσθηση “στέγης” είναι η ενδομήτρια ζωή.

Η “στέγη” είναι ο χώρος που κυριολεκτικά και συμβολικά αναπτύσσεται και μεταμορφώνεται το έμβρυο σε μωρό. Η αίσθηση “στέγης” είναι το περιβάλλον που επιτρέπει να “γεννιούνται” και να εγκαθιδρύονται συναισθήματα προστασίας και ψυχικής ασφάλειας που πλαισιώνουν την βιωματική εμπειρία της έννοιας “αγάπη”.

Η ενδομήτρια ζωή, προετοιμάζει τον αγέννητο άνθρωπο για να βιώσει την πρώτη του εσωτερική, υπαρξιακή και ψυχοδυναμική σύγκρουση, που είναι η γέννηση του ( η απόφαση του να αποχωριστεί την πρώτη στέγη του και να έρθει στην ζωή)…

Με την γέννηση του, η συνέχεια της βιωματικής και αναγκαίας εμπειρίας του ,να νιώθει ότι προστατεύεται, εκφράζεται με την αγκαλιά από την βασική μορφή εκπλήρωσης ψυχικών αναγκών, την Μητέρα

H αίσθηση που βιώνεται μέσα από την σωματική επαφή είναι η αρχή της αίσθησης του εαυτού. Αν δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια του νεογέννητου θα καταλάβουμε την σημαντικότητα της σωματικής επαφής, που εκφράζεται με την άμεση ανταπόκριση σε στιγμές ψυχικού άγχους και στρες που μπορεί να βιώνει το νεογέννητο, γιατί ο πιο δυνατός «οδηγός» αναγνώρισης του περιβάλλοντος είναι ακριβώς αυτό το συναίσθημα που νιώθει ο μικρός άνθρωπος όσο αφορά την εκπλήρωση των ψυχικών του αναγκών.

Μέσα από την εκπλήρωση αυτή ανακουφίζεται και ηρεμεί και αυτό ακριβώς το βίωμα «χρωματίζει» με συναισθήματα προστασίας και ασφάλειας την αλληλεπίδραση με την μητέρα και κατά επέκταση δημιουργεί την ψυχικά υγιή αίσθηση της Ύπαρξης.

Το νεογέννητο σιγά-σιγά μεγαλώνει και γίνεται ένα βρέφος που η καθημερινή «σχέση» με την μητέρα του, του δημιουργεί, εγκαθιδρύει και τροφοδοτεί την αίσθηση του εαυτού ως ένα κομμάτι μιας πολύ συναισθηματικά ισχυρής σχέσης, βασική μορφή στην ζωή του (την μητέρα).

Έτσι από τον ερχομό του στην γη, βιώνει ασφάλεια αντί για άγχος και στρες, προστασία αντί για ματαίωση, ανακούφιση αντί για ματαίωση

Ο κοινός ύπνος δίνει συνέχεια στην ανάγκη του μικρού ανθρώπου να νιώθει γαλήνη και ανακούφιση στην αίσθηση του “εαυτού”. Είναι ανάγκη ψυχής και δεν είναι εμπόδιο στην ανεξαρτητοποίηση του, όπως πολύ λανθασμένα πιστεύουν ορισμένοι θεωρητικοί..

Η ανάγκη ψυχής , είναι η ανάγκη να νιώθουμε ότι “δίπλα” μας και ειδικά την ώρα του ύπνου, υπάρχει η μορφή που μπορεί να μας ανακουφίσει όταν νιώσουμε άγχος και φόβο…

Αν το νεογέννητο και το βρέφος μπορούσε να μιλήσει, αυτά θα έλεγε για τον κοινό ύπνο:
” Μόλις βγήκα σε μια καινούργια και άγνωστη πραγματικότητα. Η μυρωδιά και η αγκαλιά της μητέρας μου με παραπέμπουν στην πρώτη αίσθηση ασφάλειας και προστασίας και νιώθω τόσο όμορφα κάθε φορά που νιώθω ακόμα μέρος του σώματος της αλλά και της ψυχής της, γιατί έτσι εξελίσσομαι χωρίς μοναξιά, άγχος και φόβο…την ώρα του ύπνου, προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει και να επιβιώσω σε μια καινούργια και πρωτόγνωρη συνθήκη. Κάθε ήχος, μυρωδιά, λέξη που “χρωματίζουν” την καθημερινότητα μου την ώρα του ύπνου, μου αναδύουν συναισθήματα που πολλές φορές με τρομάζουν και με φοβίζουν. ‘Οταν νιώθω άγχος ή φόβο μέσα μου γίνεται μια εσωτερική μάχη και η ανάγκη μου είναι να νιώσω προστασία όταν βιώνω κάτι τόσο – για εμένα- τρομαχτικό..Για όλους αυτούς τους λόγους χρειάζομαι να Σε Νιώθω Μαζί ΜΟΥ”

Και τα νήπια έχουν ανάγκη τον κοινό ύπνο, χωρίς να σημαίνει ότι δεν εξελίσσονται ψυχοσυναιθηματικά. Το κάθε παιδί είναι μοναδικό και γνωρίζει πότε είναι έτοιμο να αποχωριστεί τον κοινό ύπνο (εσάς). Εμπιστευθείτε το παιδί σας για να εμπιστευθεί τον εαυτό του και να κάνει το βήμα για τον Δεύτερο σημαντικό Αποχωρισμό…

της Αντιγόνης Συμεωνίδου

Πηγή

«Αρχικό γάλα» και «υστερόγαλα» – Τι σημαίνουν και τι σημασία έχουν;

Κατά τη διάρκεια του θηλασμού των μωρών μας, είναι αναπόφευκτο να ακούσουμε πολλές φορές τους όρους «αρχικό γάλα» και «υστερόγαλα». Είναι σίγουρο ότι υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με το θέμα, οι οποίες έχουν οδηγήσει σε πολλές παρεξηγήσεις. Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα πράγματα:

Τι σημαίνουν οι όροι «αρχικό γάλα» και «υστερόγαλα»;

  • Ο όρος «αρχικό γάλα» αναφέρεται στο γάλα που παίρνει το μωρό στην αρχή του θηλασμού, το οποίο είναι αρκετό σε ποσότητα αλλά φτωχό σε λίπη.
  • Ο όρος «υστερόγαλα» αναφέρεται στο γάλα που πίνει το μωρό προς το τέλος του θηλασμού, το οποίο είναι πιο λίγο σε ποσότητα αλλά πλούσιο σε λίπη. 

Στην πραγματικότητα, οι όροι αυτοί αναφέρονται σε δείγματα μητρικού γάλακτος που έχουν παρθεί στην αρχή ενός γεύματος θηλασμού (αρχικό γάλα) και δείγματα μητρικού γάλακτος από το τέλος του γεύματος (υστερόγαλα). Πάντως, η χρησιμότητα αυτών των όρων είναι διφορούμενη.

Γιατί;

Μια φωτογραφία από την Wikipedia μας βοηθάει να δούμε την διαφορά. Στην φωτογραφία βλέπουμε 25ml μητρικού γάλακτος:  το «αρχικό γάλα» είναι στην αριστερή φωτογραφία και το «υστερόγαλα» στην δεξιά.


Το πρόβλημα είναι ότι η σύγκριση δειγμάτων μητρικού γάλακτος από την αρχή και από το τέλος του γεύματος θηλασμού, δεν μας λέει τίποτα για το τι γίνεται στο μητρικό γάλα κατά τη διάρκεια του γεύματος.

Οι μητέρες λανθασμένα πιστεύουν ότι το στήθος τους παράγει δύο διαφορετικούς τύπους γάλακτος και αναρωτιούνται συνεχώς για το πόση ώρα πρέπει να θηλάζουν μέχρι να αλλάξει μαγικά το «αρχικό γάλα» σε «υστερόγαλα».

Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα;

Το στήθος μας παράγει μόνο ένα είδος γάλακτος

Δεν υπάρχει κανένα μαγικό κουμπί που να αλλάζει τη σύσταση του γάλακτος κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Στην πραγματικότητα δεν μπορεί να υπάρξει ακριβής διάκριση ανάμεσα στο «αρχικό γάλα» και στο «υστερόγαλα». Το μητρικό γάλα πράγματι αλλάζει σύσταση κατά τη διάρκεια του θηλασμού, αλλά αυτό συμβαίνει σταδιακά και όχι ξαφνικά. 

Γιατί το μητρικό γάλα αλλάζει σύσταση κατά τη διάρκεια του θηλασμού;

Η απάντηση βρίσκεται στο τι συμβαίνει με το λίπος του μητρικού γάλακτος όταν το μητρικό γάλα: 

  • Παράγεται: οι μαστοί μας παράγουν συνεχώς γάλα, το οποίο περιέχει σφαιρίδια λίπους που «κολλούν» μεταξύ τους αλλά και στους γαλακτοφόρους πόρους.
  • Αποθηκεύεται στο στήθος: το μητρικό γάλα που παράγεται ανάμεσα στα γεύματα, κατευθύνεται προς τη θηλή και συγκεντρώνεται στο στήθος, ενώ τα σφαιρίδια λίπους που είναι κολλημένα μεταξύ τους παραμένουν ψηλά στους γαλακτοφόρους πόρους.
  • Αδειάζει από το στήθος: όταν συμβαίνει το αντανακλαστικό καθόδου του γάλακτος, οι γαλακτοφόροι πόροι διαστέλλονται και το γάλα «φεύγει» από το στήθος. Το γάλα που φεύγει στην αρχή του γεύματος μπορεί να είναι πιο χαμηλά σε λιπαρά γιατί τα σφαιρίδια του λίπους βρίσκονται ακόμα «κολλημένα» ψηλά στους γαλακτοφόρους πόρους. Καθώς ο θηλασμός συνεχίζεται, το στήθος αδειάζει και όλο και περισσότερο λίπος αποκολλάται και το μητρικό γάλα γίνεται πιο λιπαρό. Αυτό σημαίνει ότι το λίπος του γάλακτος σταδιακά αυξάνεται σε κάθε στήθος ξεχωριστά, κατά τη διάρκεια του ίδιου γεύματος.

Πώς γνωρίζουμε ότι η αύξηση του λίπους είναι σταδιακή;

Είναι πολύ εύκολο να αποδείξουμε αυτή την σταδιακή αύξηση σε λίπος, με εικόνες. 

Αυτά είναι δείγματα από γάλα που αντλήθηκε κατά τη διάρκεια μιας συνεδρία άντλησης και φαίνεται ξεκάθαρα η σταδιακή αύξηση λίπους στο μητρικό γάλα.

Προσέξτε την σταδιακή αλλαγή χρώματος σε κάθε μπουκαλάκι. Πρόκειται για την σταδιακή αύξηση του λίπους από την αρχή της άντλησης (νούμερο 1) ως το τέλος της (νούμερο 12). Εάν αφαιρέσουμε τα μπουκαλάκια 2-11, τότε θα έχουμε μια εικόνα παρόμοια με αυτή της Wikipedia:

Η παραπάνω φωτογραφία δείχνει την μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο μητρικό γάλα που έχει αντληθεί στην αρχή ενός γεύματος θηλασμού και στο μητρικό γάλα που έχει αντληθεί στο τέλος του γεύματος. Δεν μας λέει όμως τίποτα για το τι γίνεται ανάμεσα στα δύο αυτά δείγματα. Μόνο η φωτογραφία των 12 δειγμάτων μας δίνει ολοκληρωμένη εικόνα: δηλαδή την σταδιακή αύξηση του περιεχομένου του γάλακτος σε λίπος

Στην επόμενη φωτογραφία προσέξτε πώς το γάλα που έχει μείνει για λίγο στάσιμο στα μπουκαλάκια έχει χωριστεί σε δύο στρώματα. Το λίπος είναι το στρώμα που βρίσκεται στην κορυφή.

Προσέξτε επίσης ότι το μητρικό γάλα στο μπουκαλάκι νούμερο 1, περιέχει κι αυτό λίπος, λίγο αλλά λίπος.

Προσέξτε επίσης την αυξανόμενη ποσότητα του στρώματος λίπους που συγκεντρώνεται στο πάνω μέρος, στα μπουκαλάκια 1-12.

Πόσο λίπος τελικά περιέχουν τα μπουκαλάκια με το μητρικό γάλα;

Πριν συνεχίσω, πρέπει να σας πω ότι αυτές οι φωτογραφίες δείχνουν το δείγμα γάλακτος μιας συγκεκριμένης γυναίκας. Είναι απίθανο να έχουμε τα ίδια αποτελέσματα με το μητρικό γάλα κάθε γυναίκας. Ωστόσο, μπορούμε να καταλάβουμε το τι πραγματικά συμβαίνει γενικά. Στον παρακάτω πίνακα θα δείτε τις αναλύσεις των συστατικών σε κάθε ένα από τα μπουκαλάκια του μητρικού γάλακτος χωριστά:

TS = τα υπόλοιπα συστατικά του μητρικού γάλακτος

Οι πρωτεΐνες, οι υδατάνθρακες, το λίπος και τα υπόλοιπα συστατικά μετρώνται σε γραμμάρια ανά 100ml.

Αν και είναι γεγονός ότι το λίπος στο μητρικό γάλα σταδιακά αυξάνεται καθώς το στήθος αδειάζει, είναι σημαντικό επίσης να καταλάβουμε ότι η περιεκτικότητα του λίπους στο μητρικό γάλα δεν διαφέρει μόνο στην αρχή και το τέλος του θηλασμού, αλλά διαφέρει επίσης σημαντικά από μητέρα σε μητέρα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά επίσης μπορεί να διαφέρει πολύ από γεύμα σε γεύμα, ακόμα και στην ίδια μητέρα. Η διαφορά της περιεκτικότητας σε λίπος μπορεί επίσης να εξαρτάται, σε κάποιο βαθμό, από τη χρονική διάρκεια ανάμεσα στα γεύματα. Αυτός είναι ένας λόγος που δεν είναι καλή ιδέα να περιμένετε να «γεμίσει» το στήθος σας πριν θηλάσετε.

Γενικά, όσο πιο γεμάτο είναι το στήθος,

  • τόσο πιο φτωχό σε λίπη είναι το γάλα, και
  • τόσο πιο μεγάλη είναι η διαφορά στην περιεκτικότητα λίπους ανάμεσα στην αρχή και στο τέλος του θηλασμού.

Όσο πιο άδειο είναι το στήθος,

  • τόσο πιο πλούσιο σε λίπη είναι το γάλα, και
  • τόσο πιο μικρή είναι η διαφορά στην περιεκτικότητα λίπους ανάμεσα στην αρχή του θηλασμού και στο τέλος του.

Τελικά, δεν έχει τόση σημασία η χρονική διάρκεια του θηλασμού για να έχουμε γάλα πλούσιο σε λιπαρά. Εάν ο χρόνος ανάμεσα στους θηλασμούς είναι μικρός, τότε το γάλα στην αρχή του θηλασμού θα είναι κι αυτό πλούσιο σε λιπαρά.

«Τα μωρά μπορεί να έχουν διαφορετικές διατροφικές συνήθειες, να θηλάζουν για ορισμένη χρονική διάρκεια διαφορετική σε κάθε μωρό, και να κάνουν διαλείμματα με διαφορετικό ρυθμό το καθένα και παρόλα αυτά να παίρνουν ικανοποιητικό βάρος».

Το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να θυμάστε είναι ότι:

Στις περισσότερες περιπτώσεις, αν θηλάζετε όποτε θέλει το μωρό και προσφέρετε και το άλλο στήθος στο τέλος του κάθε γεύματος, δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανησυχείτε για το τι περιέχει το γάλα σας.

ΟΛΑ τα συστατικά του μητρικού γάλακτος είναι σημαντικά για την ανάπτυξη του μωρού και όχι μόνο το λίπος.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC 

Πηγές: 

(1)      Mohrbacher, N et al (2003) The Breastfeeding Answer Book

(2)     Mohrbacher, N (2010) Worries About Foremilk and Hindmilk

(3)     Jay, E (2009) Where does fore-milk end and hind-milk begin (and does it actually matter)?

(4)     Pediatrics. 2004 Feb;113(2)361-7

(5)     Τhomas, C (2010) Foremilk/Hindmilk and a lot of confusion!

(6)     Exp Physiol. 1993 Nov;78(6):741-55

(7)     Paediatric and Perinatal Epidemiology. 2002 Oct;16(4)355-60

(8)     Pediatrics. 2006 Mar;117(3)e387-95

(9)   http://thefunnyshapedwoman.blogspot.gr/2011/05/foremilk-and-hindmilk-in-quest-of.html

 

 

Θηλάζουν τα πρόωρα;

Θηλάζουν τα πρόωρα; Ρωτάω με αγωνία μια φίλη μαία. Εξαρτάται, μου λέει εκείνη. Είναι πια βέβαιο πως θα γεννήσω πρόωρα, αλλά δεν καταλαβαίνω τίποτε από τα γενικόλογα «εξαρτάται» της. 

Θα θηλάσετε; Με ρωτάει η προϊσταμένη του ορόφου λίγες ώρες μετά τον τοκετό. Είναι αχώνευτη. Το ήθελα πολύ, αλλά τώρα δεν νομίζω. Νιώθω χάλια που δεν κατάφερα να την κρατήσω μέσα μου λίγες εβδομάδες παραπάνω, το βυζί με μάρανε. Μου αρχίζει μια ιστορία για μια γυναίκα, μπλα, μπλα, μπλα, που υιοθέτησε δύο παιδιά και τα έβαζε στο στήθος της συνέχεια και τελικά κατέβασε γάλα. Προσπαθεί να με πείσει ότι δεν έχει σημασία το μέγεθος του στήθους, το μωρό στην εντατική, τίποτε.  Επιμένει και η μάνα μου. Εσύ, που το ήθελες τόσο και άλλα τέτοια. Θέλω να βάλω τα κλάματα. Για να το βουλώσουν δέχομαι να επεξεργαστώ το θήλαστρο. Τι έχω να χάσω, όταν μπορεί να χάσω τα πάντα;

Από τη θέση του σήμερα πια, μπορώ να πω ότι αυτή η σκηνή του τότε ήταν μία από εκείνες τις μικρές, απειροελάχιστες στιγμές, το τσακ, που σου αλλάζει τη ζωή. Από τότε και για τους επόμενους δυόμισι μήνες το πρόγραμμά μου καθόριζε μια μικρή πλαστική συσκευή. Κάθε 3-4 ώρες έβγαζε το γάλα μου, παριστάνοντας το στόμα του μωρού που δεν μπορούσα να κρατήσω στην αγκαλιά μου – φυσικά δεν ήταν το ίδιο. Το μόνο που μπορούσε να μπει ανάμεσα σε μένα και το θήλαστρο ήταν οι ώρες του επισκεπτηρίου στη μονάδα εντατικής νοσηλείας των νεογνών. Δυστυχώς, εκείνη έπρεπε να μείνει κι άλλο εκεί και η ώρα να πιει γάλα δεν έφτανε. Από την άλλη, τα σακουλάκια με το κατεψυγμένο αυξάνονταν στον καταψύκτη μου. Είχα έναν στόχο: να της το δώσω. 

Δεν μπόρεσα να θηλάσω την κόρη μου αποκλειστικά. Οι ανάγκες της ήταν μεγαλύτερες ήδη από τη μονάδα, όπου και της έδωσαν, εκτός από το δικό μου, και ξένο γάλα. Μπόρεσα όμως να τη θηλάσω, δίνοντας και συμπλήρωμα, μέχρι την ηλικία των 5 μηνών. Ενα βράδυ που στρίγκλιζε από την πείνα, την ακούμπησα στο στήθος μου εντελώς αυθόρμητα κι εκείνη το έπιασε αβίαστα σαν να το έκανε χρόνια. Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα ήταν τόσο απλό. Δεν της έκανα καμία ειδική λαβή, δεν είχα προλάβει να κάνω κανένα μάθημα. Στη δική μας περίπτωση λειτούργησε μάλλον θετικά το ότι μας στέρησαν την επαφή δυόμισι μήνες κι έτσι πέσαμε με λαχτάρα η μία στην αγκαλιά της άλλης. Και κάπως έτσι μαλάκωσε και η θλίψη μου.

Ξέρω άλλα πρόωρα που δεν κατάφεραν να πιάσουν τη θηλή της μητέρας τους, αλλά ήπιαν το γάλα της από το μπιμπερό. Άλλα που θήλασαν αποκλειστικά, μιας και δεν χρειάστηκε να νοσηλευτούν πολύ. Ξέρω και μητέρες που έκοψαν το γάλα τους, γιατί δεν άντεξαν τη στενοχώρια. Γνωρίζω μητέρες με τελειόμηνα μωρά που δεν θέλησαν να θηλάσουν. Άλλες που ζορίστηκαν και τα παράτησαν κι άλλες που ζορίστηκαν πολύ, αλλά το έκαναν. Τις καταλαβαίνω όλες. Απεχθάνομαι όμως όσες είχαν την τύχη να θηλάσουν ένα τελειόμηνο και δημιουργούν τύψεις σε εκείνες που δεν τα κατάφεραν. Και νιώθω έτσι επειδή έχω διαβάσει για τις μητέρες που δώρισαν το γάλα τους, επειδή δεν μπόρεσαν ποτέ να το δώσουν στα παιδιά τους (http://www.post-gazette.com/region/2012/11/18/Breast-milk-donations-a-gift-of-life-to-preemies/stories/201211180270).  

Και αυτό για όσες θέλουν να δοκιμάσουν: Τελευταίες έρευνες έδειξαν πως το γάλα των μητέρων που γεννούν πρόωρα έχει περισσότερα λευκώματα, αντισώματα, λίπη και άλατα από το γάλα των μητέρων που γεννούν τελειόμηνα παιδιά. Για τον λόγο αυτό η διακοπή της γαλουχίας στις μητέρες που γεννούν πρόωρα παιδιά είναι περισσότερο επιζήμια στα πρόωρα απ’ ότι στα τελειόμηνα.

της Κέλλυ Σώκου – http://31ebdomades.blogspot.gr/2013/02/blog-post_15.html

Aν θέλετε να μοιραστείτε και
τη δική  σας ιστορία θηλασμού μαζί μου και με τις άλλες μαμάδες, την περιμένω στο thilasmos-blog@yahoo.gr

Το δέντρο του θηλασμού!

Ο θηλασμός, τα οφέλη του στους ανθρώπους και την κοινωνία και το σύστημα υποστήριξης που χρειάζεται, σαν ένα δέντρο που μεγαλώνει και ανθίζει. Υπέροχο βίντεο από το www.breastfeedla.org

Η μαγεία του μητρικού γάλακτος

Φτιάχνεται από εσάς, ειδικά για το μωρό σας…..

1. Πρωτόγαλα: Από την γέννηση έως την 3η – 5η μέρα. Περίπου 30ml πρωτογάλακτος είναι η παραγωγή μας κατά το πρώτο 24ωρο ζωής του μωρού. Χρώμα από διάφανο έως χρυσοκίτρινο. Το πρώτο εμβόλιο του μωρού. Συνεχής προστασία ακόμα κι αν το μωρό σας γεννήθηκε πρόωρα ή με κάποιο πρόβλημα υγείας. Υψηλή περιεκτικότητα σε λιποδιαλυτές βιταμίνες. Παράγεται σε μικρή ποσότητα. Προετοιμάζει το στομάχι του μωρού για την πέψη. Υψηλή περιεκτικότητα σε αναπτυξιακούς παράγοντες. Επιταχύνει την αποβολή του μηκωνίου.

2. Μεταβατικό γάλα: Από την 3η – 5η μέρα έως την 14η. Σταδιακά αυξάνεται έως τα 500ml την ημέρα. Το γάλα αυτό είναι πιο ανοιχτόχρωμο. Συνεχιζόμενη φυσική προστασία. Περιέχει πολύτιμα ένζυμα και ορμόνες. Αλλάζει σε σύσταση και ποσότητα, από θηλασμό σε θηλασμό. Όσο πιο συχνά θηλάζει το μωρό, τόσο πιο πολύ γάλα παράγουμε.

3. Ώριμο γάλα: από την 14η μέρα και μετά. Ποσότητα από 550ml έως 1150ml την ημέρα. Η περιεκτικότητα σε λίπος διαφέρει από θηλασμό σε θηλασμό. Καλύπτει όλες τις ανάγκες του μωρού σας για τους πρώτους έξη μήνες και τα οφέλη για την υγεία του συνεχίζονται για όλη του τη ζωή. Συνεχίζει να προσφέρει προστασία ακόμα και μετά την εισαγωγή στερεών τροφών. Κατά τη διάρκεια του απογαλακτισμού μοιάζει περισσότερο με το πρωτόγαλα, καθώς η ποσότητα μειώνεται. Όσο πιο πολύ καιρό θηλάζετε το μωρό σας, τόσο πιο μεγάλη η προστασία που του προσφέρετε.

…….. και έχει γεύση και μυρωδιά διαφορετική κάθε φορά!

 

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού IBCLC

Μητέρα – βρέφος: Θηλασμός και ψυχολογία

Η  πρώτη αίσθηση “χωρισμού ” είναι η ίδια η γέννηση, μέσα από τον αποχωρισμό από το σώμα της μητέρας .  Αν βλέπαμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια ενός νεογέννητου θα νιώθαμε το στρες που βιώνουν με την γέννηση τους.  Το ψυχικό αυτό στρες της εμπειρίας της γέννησης μπορεί να ανακουφιστεί με το πρώτο βήμα που είναι ο θηλασμός, ο οποίος αποτελεί  σημαντικό βίωμα  ψυχοσυναισθηματικής ασφάλειας και δεσίματος με την μητέρα μέσα από την αίσθηση.  Η αίσθηση είναι ο πρώτος και βασικός  “οδηγός” του νεογέννητου για να “αναγνωρίσει” το καινούργιο περιβάλλον, που ουσιαστικά είναι  η ίδια η μητέρα και τα συναισθήματα που πηγάζουν από την σχέση που δημιουργείται.

405412_310215682356271_807037379_n

Ο θηλασμός αποτελεί την συνέχεια της  αναγκαίας  σωματικής και ψυχικής επικοινωνίας, που μοιράστηκε η μητέρα με το βρέφος της κατά τους 9 μήνες κυοφορίας και είναι  μορφή μη-λεκτικής  επικοινωνίας που εκφράζει τα συναισθήματα  που εγκαθιδρύθηκαν  και  “κυοφορήθηκαν”  κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης  και δίνουν  μορφή στην έννοια της προστασίας και της ασφάλειας.

Προσπαθώντας να “γνωρίσουν”  τον κόσμο που ήρθαν, τα νεογέννητα “λειτουργούν” με το συναίσθημα και με την ψυχική  αλληλεπίδραση  με την μητέρα τους.  Μέσα στην πρωτόγνωρη και για τους δύο διαδικασία υπάρχει και το ψυχικό άγχος και στρες. Ας τους φανταστούμε σαν δύο συγκοινωνούντα δοχεία  που το ένα τροφοδοτεί  και επηρεάζει το άλλο.   Ο θηλασμός  επίσης παρέχει και την πολυπόθητη σωματική επαφή του βρέφους με την μητέρα του που λειτουργεί  “ανακουφιστικά” όταν το βρέφος στρεσάρεται ψυχικά.

(Ο θηλασμός  είναι ένα  σημαντικό βήμα προς μια υγιή αίσθηση του εαυτού , με “χρώμα” ψυχοσυναισθηματικής ασφάλειας και προστασίας  και βάζει ένα σημαντικό λιθαράκι στην διαδικασία της ανεξαρτητοποίησης που ξεκινάει στην παιδική ηλικία και όχι στην βρεφική. Η ηλικία των 0 ως 2 με 2.5 ετών  περιστρέφεται γύρω από την αίσθηση και την εκπλήρωση των ψυχικών αναγκών μέσα από την μη-λεκτική επικοινωνία. )

Αντιγόνη Συμεωνίδου – Ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια

Το βρέφος που θηλάζει

 

1. Ανοσοποιητικό σύστημα – Ανταποκρίνεται καλύτερα στους εμβολιασμούς. Το μητρικό γάλα το βοηθάει να ωριμάσει. Μειωμένος κίνδυνος για παιδικούς καρκίνους.

2. Δέρμα – Μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης αλλεργικού εκζέματος.

3. Μύες και αρθρώσεις – Η νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι λιγότερη συχνή σε παιδιά που έχουν θηλάσει.

4. Έντερα – Λιγότερη δυσκοιλιότητα.

5. Ουροποιητικό σύστημα – Λιγότερες λοιμώξεις του ουροποιητικού σε παιδιά που έχουν θηλάσει.

6. Σκωληκοειδής απόφυση – Παιδιά με οξεία σκωλεικοειδίτιδα είναι λιγότερο πιθανό να έχουν θηλάσει.

7. Νεφρά – Με λιγότερη αλάτι και μικρότερη ποσότητα πρωτεΐνης, το μητρικό γάλα είναι πιο “ελαφρύ” για τα νεφρά του μωρού.

8. Πεπτικό σύστημα – Λιγότερα επεισόδια διάρροιας και γαστρεντερικών λοιμώξεων στα μωρά που θηλάζουν. Αποκλειστικός θηλασμός για έξη μήνες ή/και περισσότερο μειώνει τον κίνδυνο για τροφικές αλλεργίες. Επίσης, μειώνεται ο κίνδυνος για εμφάνιση της νόσου του Crohn και της ελκώδους κολίτιδας, κατά την ενήλικη ζωή.

9. Καρδιά και κυκλοφορικό σύστημα – Οι ενήλικες που έχουν θηλάσει ως βρέφη, έχουν λιγότερη χοληστερόλη. Ο ρυθμός της καρδιάς είναι μικρότερος σε παιδιά που θηλάζουν.

10. Αναπνευστικό σύστημα – Τα μωρά που θηλάζουν έχουν λιγότερες και λιγότερο σοβαρές λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού, καθώς και μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης πνευμονίας, γρίπης και δύσπνοιας.

11. Στόμα – Μικρότερη ανάγκη για ορθοδοντικές εργασίες σε παιδιά που θηλάζουν πάνω από ένα χρόνο. Καλύτερη ανάπτυξη των μυών του προσώπου εξαιτίας του θηλασμού. Οι διαφορετικές γεύσεις του μητρικού γάλακτος προετοιμάζουν το μωρό για μεγαλύτερη ποικιλία στερεών τροφών.

12. Αυτιά – Τα μωρά που θηλάζουν παθαίνουν λιγότερες ωτίτιδες

13. Λαιμός – Τα παιδιά που έχουν θηλάσει έχουν σε μικρότερο ποσοστό ανάγκη για αμυγδαλεκτομή.

14. Μάτια – Η όραση είναι καλύτερη σε παιδιά που έχουν τραφεί με μητρικό γάλα

15. Διανοητική ανάπτυξη – Η χοληστερόλη και τα υπόλοιπα λίπη του μητρικού γάλακτος βοηθούν στη καλύτερη ανάπτυξη των νευρικών ιστών του εγκεφάλου.

16. Ενδοκρινικό σύστημα – Μειωμένος κίνδυνος εμφάνισης διαβήτη.

 

 

 

H ανατομία του θηλασμού

Δείτε ένα σχηματικό και αποκαλυπτικό βίντεο της ανατομίας του στόματος του μωρού κατά την ώρα του θηλασμού. Προσέξτε πόσο πολύπλοκη είναι η κίνηση της γλώσσας και του στόματος και πόσοι διαφορετικοί μύες συνεργάζονται για να επιτευχθεί η θηλαστική κίνηση. Αξιοθαύμαστο, όπως όλα στη φύση!

Δεν φταις εσύ!

Στην μακρόχρονη πορεία μου αντιμετώπισης προβλημάτων θηλασμού, συναντώ πολύ συχνά γυναίκες που κατηγορούν τους εαυτούς τους για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, που βρίσκονται σε σύγχυση ή/και σε κατάθλιψη επειδή ο θηλασμός δεν εξελίσσεται όπως θα ήθελαν οι ίδιες. Σχεδόν όλες έχουν πάρει ένα κάρο λανθασμένες συμβουλές από καλοπροαίρετους και μη, ειδικούς και μη, χωρίς να το ξέρουν (ότι ήταν λανθασμένες!). Σ΄αυτές τις γυναίκες θέλω να απευθυνθώ και να πω ότι:

Το ότι δεν κατάφερες να θηλάσεις, ενώ το ήθελες πολύ, δεν σημαίνει ότι απέτυχες, αλλά ότι:

  • Οι άνθρωποι που σου έδωσαν λάθος συμβουλές, σε παραπλάνησαν ή είχαν άγνοια.
  • Οι εταιρίες που σου έστειλαν δωρεάν δείγματα φόρμουλας, σε εκμεταλλεύτηκαν.
  • Οι διαφημίσεις της φόρμουλας που βρίσκονται παντού, σε παραπλάνησαν.
  • Η μαία που έδωσε στο μωρό σου φόρμουλα κατόπιν εντολής, χωρίς να υπάρχει ιατρική ένδειξη, σε κορόϊδεψε.
  • Ο άνθρωπος που σου είπε ότι δεν υπάρχει σύγχυση ή προτίμηση θηλών και ότι δεν πειράζει να δώσεις στο μωρό σου μπιμπερό ή πιπίλα, σου είπε ψέματα.
  • Η κλινική που σου έδωσε δωρεάν ένα κουτί φόρμουλας κατά την έξοδό σου, για καλό και για κακό, σε χρησιμοποίησε.
  • Η οικογένειά σου που δεν σε υποστήριξε να θηλάσεις, είχε άγνοια.
  • Η ασφαλιστική σου εταιρεία που δεν κάλυψε τα έξοδα για σύμβουλο θηλασμού ή για μηχάνημα άντλησης γάλακτος, σε εξαπάτησε.
  • Το κράτος, που δεν σου έδωσε αρκετή άδεια μητρότητας και θηλασμού, σε πρόδωσε.
  • Ο γιατρός σου, που σου είπε να δώσεις συμπλήρωμα φόρμουλας, αντί να σε στείλει να βρεις βοήθεια για να λύσεις τα προβλήματα θηλασμού, απέτυχε.
  • Οι άνθρωποι που σε έκαναν να αισθάνεσαι ντροπή όταν θήλασες δημόσια, σε μπέρδεψαν.
  • Το κράτος, που δεν είχε την πρόνοια να δημιουργήσει τράπεζες μητρικού γάλακτος, σε εγκατέλειψε.
  • Ο/η σύμβουλος θηλασμού που δεν κατάφερε να δει το πρόβλημά σου, ή που βρήκε πρόβλημα εκεί που δεν υπήρχε και σου έδωσε λάθος οδηγίες, απέτυχε.

Δεν φταις εσύ, φταίνε όλοι αυτοί που σε παραπληροφόρησαν είτε για κερδοσκοπικούς σκοπούς, είτε εξαιτίας της άγνοιάς τους.

Και φυσικά όλα αυτά δεν ισχύουν για τις γυναίκες που απλώς δεν ήθελαν να θηλάσουν, έψαχναν αφορμή, ή δεν είχαν αρκετό γάλα (σπανίως, αλλά συμβαίνει). Ούτε αυτές θα πρέπει να αισθάνονται ενοχές για κανέναν λόγο.

Για τις γυναίκες που δεν θέλουν να θηλάσουν, είναι απλώς σεβαστή η επιθυμία τους (και γι’ αυτές, ευτυχώς που υπάρχει και η φόρμουλα).

Γι’ αυτές που, λόγω ανατομικής δυσλειτουργίας, δεν έχουν αρκετό γάλα, είναι σαν να αισθάνονται ένοχες που δεν λειτουργεί καλά ο θυρεοειδής τους. Είναι λογικό; Όχι!

Είναι καιρός, εμείς, ως γυναίκες και μητέρες που θέλουμε να θηλάσουμε, να σταματήσουμε να κατηγορούμε τους εαυτούς μας όταν ο θηλασμός δεν εξελίσσεται όπως περιμέναμε. Είναι καιρός να αποδώσουμε «τα του Καίσαρος, τω Καίσαρι». Είναι καιρός να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα από γιατρούς, κλινικές και κράτος, να φωνάξουμε και να διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας στη σωστή ενημέρωση, από όλους αυτούς που θέλουν να μας εξαπατήσουν, να μας πληγώσουν ή να βγάλουν κέρδος από τον πόνο μας.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

Οδηγίες για την χορήγηση νερού σε θηλάζοντα βρέφη

Τα μωρά που θηλάζουν αποκλειστικά δεν χρειάζονται νερό. Θυμηθείτε ότι το μητρικό γάλα αποτελείται κατά 88% από νερό. Ακόμα και τις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό, πριν έρθει το κανονικό γάλα στη μητέρα, το πρωτόγαλα περιέχει ότι ακριβώς χρειάζεται το μωρό μας για να ενυδατωθεί και να τραφεί, με δεδομένο φυσικά ότι θηλάζει αποτελεσματικά και συχνά.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία «Δεν πρέπει να δίνονται στα μωρά συμπληρώματα (νερό, ζαχαρόνερο, φόρμουλα, τσάι, κλπ) εκτός αν υπάρχει ιατρικός λόγος. Κατά τους πρώτους 6 μήνες της ζωής, ακόμα και στα πιο ζεστά κλίματα, το νερό και οι χυμοί δεν είναι απαραίτητοι για τα μωρά που θηλάζουν αποκλειστικά και μπορεί η χορήγησή τους να οδηγήσει σε αλλεργίες ή/και μολύνσεις». 

Επίσης, τα μωρά που θηλάζουν δεν χρειάζονται νερό ούτε όταν ο καιρός είναι ζεστός, δεδομένου ότι θηλάζουν όποτε το θελήσουν. Το μωρό μας μπορεί να πάρει όλα τα υγρά που χρειάζεται μόνο από το μητρικό γάλα. Είναι πολλές οι έρευνες που έχουν δείξει ότι τα θηλάζοντα βρέφη δεν χρειάζεται να πίνουν νερό και οι έρευνες αυτές έχουν γίνει σε διάφορες τοποθεσίες (τόσο υγρές, όσο και ξηρές) και σε θερμοκρασίες που κυμαίνονταν από 22-41ο C και η σχετική υγρασία από 9-96%.

Για τα νεογέννητα μωρά κάτω των 4-5 εβδομάδων, η χορήγηση νερού μπορεί να είναι επικίνδυνη:

  • Τα μωρά κάτω των δύο μηνών δεν πρέπει να πίνουν νερό.
  • Το νερό σ’ αυτές τις ηλικίες σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης,.
  • Η χορήγηση μεγάλης ποσότητας νερού μπορεί να οδηγήσει σε μια σοβαρή κατάσταση που λέγεται «δηλητηρίαση από το νερό».
  • Το νερό γεμίζει το στομάχι του μωρού χωρίς να του προσφέρει θερμίδες, με συνέπεια είτε την απώλεια βάρους ή την μικρή πρόσληψη βάρους.
  • Τα μωρά που πίνουν νερό ενδιαφέρονται λιγότερο για το θηλασμό και θηλάζουν πιο αραιά. Εάν το μωρό δεν θηλάζει όσο συχνά θα έπρεπε, πολύ σύντομα θα μειωθεί η παραγωγή της μητέρας.

Για μωρά άνω των 2 μηνών:

  • Η μεγάλη ποσότητα νερού μπορεί να επηρεάσει το θηλασμό γιατί το στομάχι του μωρού γεμίζει με νερό και συνεπώς θηλάζει λιγότερο. Τα μωρά χρειάζονται τις θερμίδες και τα θρεπτικά συστατικά του μητρικού γάλακτος για να μεγαλώσουν και το νερό δεν περιέχει τίποτα απ’ αυτά.
  • Το μητρικό γάλα περιέχει όσο νερό χρειάζεται το μωρό μας, ακόμα και σε πολύ ζεστά κλίματα.
  • Όταν το μωρό μας φτάσει τους 4-6 μήνες και μαθαίνει να πίνει με ποτηράκι, μπορούμε να του δίνουμε λίγες γουλιές νερό μερικές φορές την ημέρα.
  • Από τη στιγμή που το μωρό αρχίζει να τρώει στερεές τροφές, μπορούμε να του δίνουμε μερικές γουλιές μητρικό γάλα ή νερό μαζί με το φαγητό του. Σε κάποια μωρά αυτό είναι απαραίτητο για να προλάβουμε την δυσκοιλιότητα.

Πηγές και περισσότερες πληροφορίες:

Guidelines for offering water to breastfed babies

Supplemental Water in Breastfed Infants by Jay Gordon, MD

Do Breastfed Babies Need Water? by Anne Smith, IBCLC

Water: Dangerous for newborns? by Debbi Donovan, IBCLC

American Academy of Pediatrics Section on Breastfeeding. http://pediatrics.aappublications.org/content/115/2/496.full.pdf+html?sid=77e2ae92-294e-4c53-9826-dcbf93572b9e

Almroth S, Bidinger PD. No need for water supplementation for exclusively breast-fed infants under hot and arid conditionsTrans R Soc Trop Med Hyg. 1990;84:602-604. [This study took place in India at temperatures from 35-40°C and relative humidity of 10-35%.]

Almroth SG. Water requirements of breast-fed infants in a hot climateAm J Clin Nutr. 1978 Jul;31(7):1154-7. [This study took place in Jamaica, at an average outdoor temperature of 27.6°C.]

Ashraf RN, Jalil F, Aperia A, Lindblad BS. Additional water is not needed for healthy breast-fed babies in a hot climateActa Paediatr. 1993 Dec; 82(12): 1007-11. [This study took place in Lahore, Pakistan at temperatures from 27.4-40.7°C and relative humidity of 24-77%.]

Brown KH, Creed de Kanashiro H, del Aguila R, Lopez de Romana G, Black RE. Milk consumption and hydration status of exclusively breastfed infants in a warm climateJ Pediatr. 1986;108:677-680. [This study took place in Peru at temperatures from 26-33°C and relative humidity of 49-96%.]

Cohen RJ, Brown KH, Rivera LL, Dewey KG. Exclusively breastfed, low birthweight term infants do not need supplemental waterActa Paediatr. 2000 May; 89(5): 550-2. [This study took place in Honduras at temperatures from 22-36°C and relative humidity of 37-86%.]

Goldberg NM, Adams E. Supplementary water for breast-fed babies in a hot and dry climate–not really a necessityArch Dis Child. 1983 Jan;58(1):73-4. [This study took place in the Sinai desert, with temperatures between 32 and 37°C]

Sachdev HP, Krishna J, Puri RK. Do exclusively breast fed infants need fluid supplementation?Indian Pediatr. 1992 Apr; 29(4): 535-40.

Sachdev HP, Krishna J, Puri RK, Satyanarayana L, Kumar S. Water supplementation in exclusively breastfed infants during summer in the tropicsLancet. 1991 Apr 20; 337(8747): 929-33. [This study took place in the tropics at temperatures from 34-41°C and relative humidity of 9-60%.]

Senanayake MP, Weerawarna H, Karunaratne KW, de Silva TU. Do babies need water in Sri Lanka? Ceylon Med J. 1999 Sep; 44(3): 126-9.

de Carvalho M, Klaus MH, Merkatz RB. Frequency of breast-feeding and serum bilirubin concentrationAm J Dis Child 1982 Aug;136(8):737-8.

de Carvalho M, Hall M, Harvey D. Effects of water supplementation on physiological jaundice in breast-fed babiesArch Dis Child. 1981: 56: 568-569).

Nicoll A, Ginsburg R, Tripp JH. Supplementary feeding and jaundice in newbornsActa Paediatr Scand 1982 Sep;71(5):759-61.

Glover J, Sandilands M. Supplementation of breastfeeding infants and weight loss in hospitalJ Hum Lact 1990 Dec;6(4):163-6.

Martin-Calama J, Bunuel J, Valero MT, Labay M, Lasarte JJ, Valle F, de Miguel C. The effect of feeding glucose water to breastfeeding newborns on weight, body temperature, blood glucose, and breastfeeding durationJ Hum Lact 1997 Sep;13(3):209-13.

Scariati PD, Grummer-Strawn LM, Fein SB. Water supplementation of infants in the first month of lifeArch Pediatr Adolesc Med. 1997 Aug;151(8):830-2.

 

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

 

 

Οι πιο συνηθισμένες δηλώσεις κατά του θηλασμού και πώς να τις απαντήσετε

Δήλωση: «Οι περισσότεροι άνθρωποι της γενιάς μας μεγάλωσαν με φόρμουλα και είναι υγιείς»

Απάντηση: Δεν είναι αλήθεια αυτό. Τις μακροχρόνιες επιπτώσεις του μη θηλασμού μόλις τώρα αρχίζουμε να τις καταλαβαίνουμε. Τα επίπεδα της χοληστερίνης, η πίεση του αίματος, η παχυσαρκία, οι αλλεργίες, ο διαβήτης, οι ακαδημαϊκές επιδόσεις, όλα αρχίζουν σιγά-σιγά να συνδέονται με τον τρόπο διατροφής μας όταν ήμασταν μωρά. Έχουμε πολύ περισσότερα προβλήματα όρασης, εντερικά προβλήματα, γρίπη, κρυώματα, προβλήματα των δοντιών, της καρδιάς και καρκίνο απ’ όσα θα είχαμε αν είχαμε θηλάσει. Και είμαστε λίγους βαθμούς πιο κάτω στα τεστ IQ απ’ ότι θα ήμασταν εάν είχαμε θηλάσει.

Δήλωση: “Ο γιος μου μεγάλωσε με φόρμουλα και είναι πολύ έξυπνος και τώρα σπουδάζει στο πανεπιστήμιο”

Απάντηση: Πάρα πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι ο θηλασμός σχετίζεται με σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις όσον αφορά την νοητική εξέλιξη. Μια διαφορά τουλάχιστον 3,16 βαθμών μετρήθηκε κατά τη διάρκεια 15 ετών. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι εάν οι γονιδιακές νοητικές δυνατότητες ενός παιδιού είναι για να φτάσει σε δείκτη IQ τα 150, μάλλον δεν θα κάνει και μεγάλη διαφορά μια απόκλιση 3,16 πόντων. Όμως ένα παιδί με γενετική προδιάθεση για δείκτη IQ 100, θα ωφεληθεί πολύ από 3,16 έξτρα πόντους. Με άλλα λόγια, ο θηλασμός επιτρέπει στο παιδί να φτάσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων του. Διαβάστε σχετικά άρθρα εδώ και εδώ.

Δήλωση: “Παρόλο που το παιδί μου μεγάλωσε με φόρμουλα δεν είχε ποτέ αλλεργίες, αλλά το παιδί της φίλης μου που θηλάζει έχει διάφορες αλλεργίες, έκζεμα, βήχα και χαμηλό δείκτη IQ , οπότε το μητρικό γάλα δεν προστατεύει τελικά και τόσο πολύ”.

Απάντηση: Οι αποδείξεις που βασίζονται στην εμπειρία δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα τον γενικό κανόνα. Οι στατιστικές μελέτες μάλλον είναι πιο ακριβείς στο να προσδιορίζουν πόσο συνηθισμένο είναι κάτι. Για παράδειγμα η φράση «ξέρω ένα παιδί που θηλάζει και έχει έκζεμα» δεν ακυρώνει τις έρευνες που δείχνουν ότι «ο θηλασμός μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο ενός παιδιού για έκζεμα». Μια περίπτωση, ή δύο, ή τρεις δεν μπορούν να αντιπαρατεθούν με τις μελέτες που εξετάζουν χιλιάδες περιπτώσεις. Επίσης, μια μητέρα που θηλάζει και το παιδί της έχει έκζεμα, μπορεί να είναι σίγουρη ότι ο τρόπος διατροφής του παιδιού της δεν συνέβαλε στην ανάπτυξη του εκζέματος. Ενώ μια μητέρα που δεν θηλάζει, δεν μπορεί ποτέ να είναι σίγουρη.

Δήλωση: “Γιατί οι θηλάζουσες μητέρες προσπαθούν να μας κάνουν να νιώσουμε ένοχες; Είναι επιλογή μου το πώς θα μεγαλώσω το παιδί μου”.

Απάντηση: Οι επιλογές υπάρχουν φυσικά, αλλά μόνο όταν είναι ξεκάθαρες, δηλαδή όταν έχουμε όλες τις πληροφορίες σχετικά με τις συνέπειες της κάθε μία επιλογής. Εμείς οι μητέρες λοιπόν θα πρέπει να έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε ενημερωμένες επιλογές, βασισμένες σε επιστημονικά δεδομένα και όχι σε κουτσομπολιά. Οι μητέρες θα πρέπει να σταματήσουν να μαλώνουν με εμάς που προσπαθούμε να προωθήσουμε το θηλασμό και να μας κατηγορούν ότι τις κάνουμε να αισθάνονται ένοχες. Θα πρέπει μάλλον να στρέψουμε όλες μαζί το θυμό μας προς τις εταιρίες ξένου γάλακτος, οι οποίες μας λένε ψέματα και προς τους επαγγελματίες υγείας οι οποίοι υποτιμούν τον οργανισμό μας και τα ένστικτά μας.

Δήλωση: “Οι θηλάζουσες μητέρες είναι επικριτικές και εγωίστριες”.

Απάντηση: Το πόσο επικριτικός είναι κανείς εξαρτάται από το προφίλ αυτού που ακούει την πληροφορία και όχι αυτού που τη δίνει. Εάν κάποιος βρίσκει επικριτική μια στατιστική έρευνα, θα έλεγα ότι μάλλον αισθάνεται ήδη άσχημα για την επιλογή που έχει κάνει. Οι γιατροί, οι επιστήμονες, οι ερευνητές έχουν καθήκον να μας λένε την αλήθεια και το προφανές είναι ότι μπορούμε να παράγουμε την πιο κατάλληλη τροφή για τα μωρά μας. Ως γονείς δεν έχουμε καθήκον να πάρουμε στα σοβαρά αυτή την πληροφορία;

Δήλωση: “Θα ήθελα οι θηλάζουσες να σταματούσαν να υπαινίσσονται ότι οι γυναίκες που δεν θηλάζουν το κάνουν για την ευκολία τους”.

Απάντηση: Από έρευνα του Υπουργείου Υγείας της Μ. Βρετανίας, στην οποία συμμετείχαν 8.000 μητέρες και γίνεται κάθε 5 χρόνια: «Η πιο συνηθισμένη αιτία για θηλασμό ήταν ότι το μητρικό γάλα είναι το καλύτερο για τη υγεία των μωρών και ακολουθούσε η ευκολία. Η πιο συνηθισμένη αιτία για μη θηλασμό ήταν ότι θα μπορούσε κάποιος άλλος να ταΐζει το μωρό (δηλαδή η ευκολία), και αμέσως μετά η «απέχθεια» για το θηλασμό.

Δήλωση: “Η φόρμουλα δεν διαφέρει και τόσο πολύ από το μητρικό γάλα”.

Απάντηση: Είστε σίγουροι; Δείτε αυτό:

whats-in-breastmilk

 

Δήλωση: “Η φόρμουλα είναι ασφαλής. Δεν θα επιτρεπόταν η πώλησή της αλλιώς”.

Απάντηση: Τα τσιγάρα, τα πυροτεχνήματα, οι αναπτήρες, τα σπίρτα και ένα σωρό άλλα επικίνδυνα πράγματα πωλούνται παντού κάθε μέρα. Δεν είναι απολύτως ασφαλή, αλλά πωλούνται.

Δήλωση: “Τουλάχιστον το στήθος μου δεν είναι κρεμασμένο σαν της αγελάδας”.

Απάντηση: Το «πέσιμο» του στήθους είναι μια συνηθισμένη συνέπεια της εγκυμοσύνης και όχι του θηλασμού. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά και αμέσως μετά τον τοκετό, τα στήθη μας προετοιμάζονται για την γαλακτοφορία ακόμα κι αν δεν έχουμε καμία πρόθεση να θηλάσουμε. Αυτές οι αλλαγές που γίνονται στο στήθος μας, μερικές φορές είναι μόνιμες. Επίσης, η υπερβολική πρόσληψη βάρους κατά την εγκυμοσύνη, η ηλικία και κληρονομικοί παράγοντες μπορούν να οδηγήσουν σε χαλαρότητα του στήθους. Πάντως σε καμία περίπτωση δεν ευθύνεται ο θηλασμός.

Δήλωση: “Σταμάτησα το θηλασμό γιατί χρειαζόμουν περισσότερο ύπνο”.

Απάντηση: Κάποιες γυναίκες εισάγουν τη φόρμουλα στη διατροφή του μωρού τους, με την ελπίδα το μωρό τους να κοιμηθεί περισσότερο ανάμεσα στου θηλασμούς ή να κοιμηθεί όλη την νύχτα. Μερικές φορές αυτό είναι να πιθανόν να συμβεί τις πρώτες φορές που το μωρό θα πιει φόρμουλα, καθώς το στομάχι του δεν είναι συνηθισμένο στην σύνθεση του ξένου γάλακτος. Κάποιες φορές επίσης, μπορεί να χρειαστεί να αυξήσουμε την ποσότητα της φόρμουλας για να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτό όμως μπορεί να οδηγήσει στο μέλλον σε παχυσαρκία. Τις περισσότερες φορές, η προσθήκη φόρμουλας στη διατροφή του μωρού δεν επηρεάζει καθόλου τον ύπνο του και σε κάποια μωρά μπορεί να προκαλέσει βάρος στο στομάχι και περισσότερη ανησυχία. Οι μητέρες που θηλάζουν κοιμούνται περισσότερο και έχουν καλύτερη ποιότητα ύπνου. Ένα μωρό που θηλάζει και πεινάει, μπορεί να θηλάσει αμέσως. Εάν κοιμόμαστε μαζί με το μωρό μας, αυτό σημαίνει ότι το μωρό μπορεί να θηλάσει πριν καν αρχίσει να κλαίει. Απ’ την άλλη, ένα μωρό που πίνει φόρμουλα θα πρέπει να περιμένει να ετοιμαστεί η φόρμουλα, να κρυώσει και εν τω μεταξύ το μωρό θα στρεσάρεται όλο και περισσότερο και θα ξυπνάει και όποιον άλλο κοιμάται μέσα στο σπίτι. Όταν η μητέρα θηλάζει, μπορεί να μην ξυπνήσει καλά-καλά για να θηλάσει το μωρό της. Επιπλέον, οι ορμόνες που παράγονται κατά τη διάρκεια του θηλασμού έχουν χαλαρωτική επίδραση επάνω μας κι έτσι τελικά θα κοιμηθούμε ακόμα καλύτερα αφού θηλάσουμε το μωρό. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι οι γονείς μωρών που θηλάζουν αποκλειστικά κοιμούνται 40-45 λεπτά περισσότερο από τους γονείς που δίνουν στα μωρά τους φόρμουλα (http://journals.lww.com/jpnnjournal/Abstract/2007/07000/Breast_feeding_Increases_Sleep_Duration_of_New.8.aspx). Ο ύπνος των γονιών που τα παιδιά τους πίνουν φόρμουλα διακόπτεται πολύ περισσότερες φορές απ’ ότι των γονιών που τα παιδιά τους θηλάζουν τη νύχτα. Εάν θέλετε να κοιμάστε περισσότερο, ο θηλασμός είναι ότι πιο κατάλληλο για εσάς.

Δήλωση: “Το στήθος μου είναι πολύ μικρό για να θηλάσω”.

Απάντηση: Ακόμα και τα πιο μικρά στήθη είναι ικανά να παράγουν γάλα και να επιτελέσουν το έργο για το οποίο τα έφτιαξε η φύση. Είναι μύθος ότι οι γυναίκες με μεγάλο στήθος έχουν περισσότερο γάλα και θηλάζουν πιο εύκολα. Μπορεί να έχουν περισσότερο λίπος στο στήθος τους, αλλά το λίπος αυτό δεν συνεισφέρει σε κάτι όσον αφορά την παραγωγή γάλακτος. Μιλώντας με όρους ανατομίας, όλοι οι μαστοί λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Με κανέναν τρόπο δεν επηρεάζει η εξωτερική εμφάνιση την διαδικασία της παραγωγής του γάλακτος και την ικανότητα της μητέρας να θηλάσει τελικά.

Δήλωση: “Σταμάτησα το θηλασμό γιατί έπρεπε να επιστρέψω στη δουλειά”.

Απάντηση: Ακόμα και λίγες εβδομάδες θηλασμού είναι καλύτερες από το καθόλου. Ακόμα και μερικές μόνο ημέρες θηλασμού έχουν απαράμιλλα οφέλη. Το πρωτόγαλα προσφέρει όχι μόνο την τέλεια τροφή για το νεογέννητο μωρό, αλλά επίσης μεγάλες ποσότητες ζωντανών κυττάρων που θα προστατέψουν το μωρό από πολλούς βλαβερούς οργανισμούς. Όμως, με λίγο περισσότερο προγραμματισμό και οργάνωση, οι περισσότερες μητέρες μπορούν να συνεχίσουν το θηλασμό μετά την επιστροφή τους στην εργασία τους.

Δήλωση: “Εάν μπεις σε μια τάξη με παιδιά του δημοτικού σχολείου, δεν θα μπορείς να διακρίνεις ποια παιδιά θήλασαν και ποια όχι”.

Απάντηση: Εάν γνώριζα λίγα περισσότερα πράγματα γι’ αυτά τα παιδιά (τις αλλεργίες τους, τον αριθμό των επισκέψεών τους στο γιατρό τους τελευταίους 6 μήνες, το βάρος τους, κλπ) θα μπορούσα να κάνω μια ασφαλή εκτίμηση για το αν έχουν θηλάσει ή όχι.

Δήλωση: “Πρέπει να προσέχεις πολύ τη διατροφή σου όταν θηλάζεις γιατί το μητρικό γάλα δεν περιέχει όλα εκείνα τα στοιχεία και τις βιταμίνες που προσθέτουν στην φόρμουλα”.

Απάντηση: Όλες οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία που περιέχονται στο μητρικό γάλα είναι σε τέτοια μορφή που το μωρό μου να μπορεί να απορροφήσει πλήρως. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ακόμα και οι μικρότερες ποσότητες των βιταμινών και των ιχνοστοιχείων του μητρικού γάλακτος είναι άμεσα διαθέσιμες για να χρησιμοποιηθούν από τον οργανισμό του μωρού. Αυτός είναι και ο λόγος που τα μωρά που θηλάζουν έχουν πιο αραιές κενώσεις καθώς μεγαλώνουν – απορροφούν όλο και περισσότερα στοιχεία από το γάλα της μητέρας τους. Αντίθετα πολλά από τα στοιχεία που περιέχονται στη φόρμουλα απλώς εξέρχονται από το σώμα του μωρού με τις κενώσεις του. Όσον αφορά την ειδική διατροφή που πρέπει να κάνει η μητέρα που θηλάζει, εκτός κι αν υπάρχει ιστορικό αλλεργιών στην οικογένεια, δεν υπάρχει κανένας περιορισμός στη διατροφή της μητέρας.

Δήλωση: “Δεν μπορείς να κάνεις γυμναστική ή δίαιτα για όσο καιρό θηλάζεις”.

Απάντηση: Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην έχουμε μια ελεγχόμενη διατροφή ως προς τις θερμίδες που καταναλώνουμε, εάν το επιθυμούμε, σε λογικά πλαίσια. Οι μητέρες έχουν θηλάσει ανά τους αιώνες με πολύ μεγάλη επιτυχία, ακόμα και σε περιόδους που δεν υπήρχε αρκετή τροφή. Κι αυτό γιατί η θηλάζουσα μητέρα χρησιμοποιεί πιο αποτελεσματικά το φαγητό που καταναλώνει. Επιπροσθέτως, ο θηλασμός βοηθάει στην απώλεια βάρους και με τον καιρό, οι θηλάζουσες μητέρες χάνουν περισσότερο βάρος από τις μητέρες που δεν θηλάζουν. Επίσης, η φυσική άσκηση δεν επηρεάζει την ποιότητα ή την ποσότητα ή την γεύση του μητρικού γάλακτος. Είναι απολύτως ασφαλές να θηλάσουμε αμέσως μετά την γυμναστική μας και η καθημερινή άσκηση δεν επηρεάζει με κανέναν τρόπο την ανάπτυξη του παιδιού.

Δήλωση: “Δεν μπόρεσα να θηλάσω στο πρώτο μου παιδί, οπότε δεν θα θηλάσω ούτε αυτό το παιδί μου”.

Απάντηση: Όσα προβλήματα κι αν αντιμετωπίσαμε στο θηλασμό του πρώτου μας παιδιού, οι έρευνες δείχνουν ότι δεν επαναλαμβάνονται και στα επόμενα παιδιά και ότι θα έχουμε περισσότερο γάλα κάθε επόμενη φορά.

Δήλωση: “Ο θηλασμός είναι καλός για το μωρό, μόνο αν το θέλει και η μαμά”.

Τα μωρά δεν είναι αυτομάτως χαρούμενα απλώς και μόνο επειδή είναι χαρούμενη η μαμά τους. Μια μητέρα που βρίσκει τον θηλασμό δύσκολο και σταματάει να θηλάζει μπορεί να είναι πολύ χαρούμενη, αλλά το μωρό της μπορεί να υποφέρει από κολικούς, δυσκοιλιότητα, αλλεργίες και επαναλαμβανόμενες ασθένειες, σαν συνέπεια της σίτισης με φόρμουλα και άρα το μωρό δεν θα είναι και τόσο χαρούμενο τελικά. Δείτε το κι απ’ την άλλη πλευρά: τα μωρά δεν πίνουν λιγότερο καλό γάλα όταν θηλάζουν από μια στεναχωρημένη μαμά, ούτε και καλύτερο γάλα όταν η μαμά είναι χαρούμενη.

Δήλωση: “Εγώ δεν είχα γάλα για να θηλάσεις, οπότε μάλλον δεν θα έχεις ούτε κι εσύ”.

Απάντηση: Ευτυχώς η ατυχία δεν είναι κληρονομική! Μπορεί να μην θήλασα από σένα, αλλά αυτό με έχει κάνει ακόμα πιο αποφασισμένη να θηλάσω τα δικά μου παιδιά και να μεταφέρω το μήνυμα στις επόμενες γενιές.

Δήλωση: “Πάλι θηλάζεις;”

Απάντηση: Λέγεται σίτιση κατ’ απαίτηση του μωρού και μ’ αυτόν τον τρόπο αυξάνεται η παραγωγή μου. Τι προτιμάς; Τους ήχους ενός μωρού που θηλάζει ή τους ήχους ενός μωρού που κλαίει πεινασμένο;

Δήλωση: «Πρόσεξα ότι το μωρό δεν είχε πιπίλα, οπότε του αγόρασα μία.»

Απάντηση: Η πιπίλα μπορεί να μπερδέψει το μωρό, καθώς απαιτεί έναν διαφορετικό τρόπο για να την πιάσει το μωρό με το στόμα του και μπορεί άθελά του, όταν θηλάσει,να μου δημιουργήσει πληγές στο στήθος. Επίσης, εάν βάλω πιπίλα στο μωρό μπορεί να χάσω τα σημάδια της πείνας του και τελικά να θηλάζει λιγότερο. Αυτό με τη σειρά του θα επηρεάσει την παραγωγή μου. Επιπλέον, τα μωρά που παίρνουν πιπίλα έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πάθουν μυκητίαση, η οποία μπορεί να μεταδοθεί στη θηλή μου και να πονάω πολύ. Ευχαριστούμε αλλά θα την αφήσουμε στην άκρη για την ώρα.

Δήλωση: “Μην αφήνεις το μωρό να αποκοιμιέται στο στήθος. Θα αποκτήσει κακές συνήθειες”.

Απάντηση: Είναι απολύτως φυσιολογικό και σωστό για τα μωρά να αποκοιμιούνται θηλάζοντας. Ειδικά στη φάση της εξερεύνησης, οι νυχτερινοί θηλασμοί μπορεί να είναι οι μόνες φορές που το μωρό μας θηλάζει σωστά. Επιτρέποντάς του να θηλάζει αυτές τις ώρες, που είναι περισσότερο συγκεντρωμένο στο θηλασμό και λιγότερο περίεργο για άλλα πράγματα, σιγουρευόμαστε ότι παίρνει αρκετό γάλα και ότι η παραγωγή μας παραμένει σταθερή.

Δήλωση: “Αν θηλάζεις συνέχεια δεν δίνεις στον πατέρα του μωρού την ευκαιρία να δεθεί με το παιδί του”.

Απάντηση: Τα παιδιά έχουν τη συνήθεια να μένουν στο σπίτι των γονιών τους περίπου για 20 χρόνια. Οπότε, οι μπαμπάδες θα έχουν σίγουρα την ευκαιρία να δεθούν με τα παιδιά τους αν το θέλουν. Εξάλλου, υπάρχουν κι άλλες δουλειές που μπορεί να κάνει ένας μπαμπάς με το μωρό του, πχ. να βγει μαζί του βόλτα, να το νανουρίσει, να του κάνει μπάνιο, να το αλλάξει, να κοιμηθεί μαζί του, κλπ. Τρόποι δηλαδή που είναι πολύ πιο αποδοτικοί στο να δεθεί ο μπαμπάς με το μωρό, από το να χώνει μέσα στο στόμα του μωρού μια πλαστική θηλή. Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Δήλωση: “Το παιδί σου δεν θα γίνει ποτέ ανεξάρτητο αν θηλάζει τόσο καιρό”.

Απάντηση: Τα παιδιά που θηλάζουν γενικά είναι πολύ πιο ανεξάρτητα και επίσης, το πιο σημαντικό, περισσότερο ασφαλή μέσα στην ανεξαρτησία τους. Πιέζοντας ένα μωρό να αποθηλάσει πριν να είναι έτοιμο δεν θα κάνει απαραιτήτως το παιδί πιο ανεξάρτητο.

Δήλωση: “Θα είναι αδύνατον να του βάλεις πρόγραμμα”.

Απάντηση: Το πρόγραμμα λειτουργεί καλά μόνο όταν έρχεται με φυσικό τρόπο. Η σίτιση με πρόγραμμα είναι πολύ σκληρή για τα μωρά, των οποίων το γαστρεντερικό σύστημα δεν είναι προγραμματισμένο να δέχεται τροφή κάθε 4 ώρες, από την πρώτη μέρα. Το πρόγραμμα θα μπει σιγά-σιγά, καθώς το μωρό μεγαλώνει και ωριμάζει.

Δήλωση: “Θα πρέπει να σταματήσεις να θηλάζεις τώρα που το μωρό βγάζει δόντια”.

Απάντηση: Όταν το μωρό προσκολλάται στη θηλή σωστά, τα χείλη του είναι διπλωμένα προς τα έξω και τα ούλα του πολύ μακριά από τη θηλή, πάνω στην θηλαία άλω. Τα κάτω του δόντια καλύπτονται από τη γλώσσα του και δεν έρχονται σε επαφή με το στήθος της μητέρας καθόλου. Γι’ αυτούς του λόγους, ένα παιδί που θηλάζει σωστά δεν μπορεί να δαγκώσει.

Δήλωση: “Αφού μιλάει είναι πολύ μεγάλο πια για να θηλάζει”.

Απάντηση: Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ο θηλασμός μετά από κάποια συγκεκριμένη ηλικία είναι επικίνδυνος και αφύσικος. Στη κουλτούρα μας συνηθίζουμε να προβάλουμε τους περιορισμούς του φύλου μας, στο μωρό. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι τα φυσικά και ψυχικά οφέλη του θηλασμού δεν μειώνονται με το πέρασμα του χρόνου. Ο ΠΟΥ και η UNICEF συστήνουν το θηλασμό μέχρι την ηλικία των 2 ετών. Το γάλα μου ακόμα προσφέρει στο μωρό μου τις πιο σημαντικές πρωτεΐνες, αντισώματα και άλλους προστατευτικούς παράγοντες και θα εξακολουθήσει να είναι το ίδιο ωφέλιμο για όσο καιρό κι αν θηλάζω.
Κάποιοι από τους ανοσοποιητικούς παράγοντες στο μητρικό γάλα αυξάνονται σε συγκέντρωση κατά τη διάρκεια του δεύτερου χρόνου. Στην πραγματικότητα οι ανθρωπολόγοι θέτουν την ηλικία αποθηλασμού ανάμεσα στα 2,5 – 7 χρόνια.

Δήλωση: “Κλαίει γιατί πεινάει”.

Απάντηση: Η πείνα δεν είναι η πιο συνηθισμένη αιτία για να κλαίει ένα μωρό. Το μωρό μπορεί να κλαίει για χίλιους δυο διαφορετικούς λόγους και η πείνα είναι μόνο ένας από αυτούς. Για όποιο λόγο κι αν κλαίει το μωρό, το στήθος μου και ο θηλασμός είναι η λύση στο πρόβλημά του.

Δήλωση: «Είναι πολύ καλό που θέλεις να θηλάσεις, να θυμάσαι όμως ότι πολλές γυναίκες δεν τα καταφέρνουν τελικά».

Απάντηση: Σε πάρα πολλές, λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, η ιδέα του μη θηλασμού απλώς δεν υπάρχει. Θα έπρεπε να αναρωτιόμαστε γιατί εμείς, που τα έχουμε όλα, δεν τα καταφέρνουμε τελικά….

Δήλωση: “Θέλω να ξέρω ακριβώς πόσο συχνά θηλάζει το μωρό και για πόση ώρα σε κάθε στήθος”.

Απάντηση: Αυτή η ερώτηση είναι να σαν να ρωτάτε κάποιον που έχει φαγούρα, πόσο φορές ξύθηκε. Θα προτιμούσα να μην μετατρέψω κάτι τόσο φυσικό, σε πρόγραμμα και πειθαρχία.

Δήλωση: “Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για σένα να δίνεις συμπλήρωμα μετά το θηλασμό, για να ξεκουραστείς λίγο”.

Απάντηση: Τι; Και να καταστρέψω το παρθένο έντερο του μωρού μου, καθώς επίσης και να διακινδυνεύσω την παραγωγή μου; Όχι ευχαριστώ. Εξάλλου, πώς ακριβώς θα ξεκουραστώ αν έχω να αποστειρώνω μπιμπερό και θηλές, να ετοιμάζω τη φόρμουλα και μετά να περιμένω να κρυώσει;

Δήλωση: “Δεν έχεις αρκετό γάλα και γι’ αυτό πρέπει να δώσεις συμπλήρωμα φόρμουλας”.

Απάντηση: Εάν η πείνα και η δίψα του μωρού μου ικανοποιηθούν με άλλα υγρά, θα θηλάζει λιγότερο. Κι αυτό θα κάνει την παραγωγή μου ακόμη λιγότερη. Εάν πράγματι το μωρό μου δεν παίρνει αρκετό βάρος, τότε είναι καλύτερα να κάνω αντλήσεις για να δίνω το δικό μου γάλα στο μωρό. Και επίσης, τι σας κάνει να πιστεύετε ότι δεν έχω αρκετό γάλα; Εάν μπορείτε να μου αποδείξετε ότι πράγματι η παραγωγή μου δεν είναι αρκετή, μήπως θα μπορούσατε να με παραπέμψετε σε κάποιον σύμβουλο θηλασμού και επίσης να μου συστήσετε κάποιο σύστημα συμπληρωματικής διατροφής;

Δήλωση: “Δεν υπάρχει καμιά θρεπτική αξία στο μητρικό γάλα μετά τους 6 μήνες”.

Απάντηση: Μετά τους 6 μήνες το μητρικό γάλα εξακολουθεί να περιέχει πρωτεΐνες, λίπη και άλλα θρεπτικά και ανοσολογικά στοιχεία τα οποία προστατεύουν το μωρό. Για την ακρίβεια, κάποιοι ανοσολογικοί παράγοντες στο μητρικό γάλα αυξάνονται όσο το παιδί μεγαλώνει. Επίσης, εάν το μωρό μου αρρωστήσει, το μητρικό γάλα είναι πιο εύπεπτο.

Δήλωση: “Το μητρικό γάλα δεν έχει αρκετό σίδηρο”.

Απάντηση: Οι αποθήκες σιδήρου δημιουργούνται κατά την εγκυμοσύνη και ο σίδηρος αυτός είναι αρκετός για τους πρώτους έξη μήνες της ζωής του μωρού. Αν και ο σίδηρος στο μητρικό γάλα είναι λιγοστός, απορροφάται καλύτερα από το μωρό. Τα μωρά που θηλάζουν απορροφούν περίπου το 50% του σιδήρου του μητρικού γάλακτος, ενώ τα μωρά που πίνουν φόρμουλα απορροφούν μόνο το 10% του σιδήρου που περιέχει η φόρμουλα. Επιπλέον, τα συμπληρώματα σιδήρου μπορεί να οδηγήσουν σε διάρροιες και να επηρεάσουν αρνητικά την ανάπτυξη του μωρού.

Δήλωση: “Πρέπει δώσεις στο μωρό στέρεες τροφές πριν τον 6ο μήνα, γιατί δεν παίρνει πια αρκετό βάρος”.

Απάντηση: Είναι γνωστό ότι τα μωρά που θηλάζουν, μετά από κάποιον μήνα, κερδίζουν λιγότερο από ότι προβλέπουν οι συμβατικές καμπύλες ανάπτυξης. Αλλά μέχρι τον 6ο μήνα ο θηλασμός προσφέρει στο μωρό μου την τέλεια τροφή με τις ευκολοχώνευτες πρωτεΐνες, λίπη και βιταμίνες που περιέχει το γάλα μου. Εάν αρχίσω στο μωρό μου στερεές τροφές νωρίς, η τροφή θα μειώσει την ποσότητα όλων αυτών των θρεπτικών συστατικών από το μητρικό γάλα που πίνει το μωρό. Επίσης, το να δώσω στο μωρό μου στέρεες τροφές πολύ νωρίς, δεν θα αυξήσει την συνολική ανάπτυξή του. Δείτε εδώ τα πρότυπα ανάπτυξης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τα αποκλειστικώς θηλάζοντα βρέφη.

Δήλωση: “Βγάλε γάλα με το θήλαστρο για να δούμε πόσο γάλα έχεις”.

Απάντηση: Το θήλαστρο δεν είναι ενδεικτικό της ποσότητας γάλακτος που παράγουμε. Οι περισσότερες μητέρες δεν βγάζουν αρκετό γάλα με την αντλία γιατί πρόκειται για ένα κρύο, σκληρό μηχάνημα που δεν μπορεί να δώσει το ερέθισμα που δίνει το ζεστό και απαλό στόμα του μωρού. Συνήθως οι μητέρες περνούν μισή ώρα αγκαλιά με το θήλαστρο για να βγάλουν 40-50ml γάλακτος, ενώ τα μωρά μπορούν να πιουν πολύ περισσότερη ποσότητα την ίδια ώρα.

Δήλωση: “Οι θηλές σου είναι ανεστραμμένες/επίπεδες και θα χρειαστείς ψευτοθηλή για να μπορέσεις να θηλάσεις”.

Απάντηση: Τα μωρά δεν θηλάζουν από την θηλή, θηλάζουν από το στήθος. Το σχήμα της θηλής δεν είναι και τόσο σημαντικό. Όσον αφορά το δικό μου μωρό, είναι τελείως απίθανο να θηλάσει από άλλες θηλές εκτός από τις δικές μου και για το συγκεκριμένο μωρό οι θηλές μου είναι τέλειες. Εάν θηλάζει σωστά και καλά, το μωρό μου μπορεί με το στόμα του να βγάλει προς τα έξω ακόμα και τις πιο επίπεδες ή/και ανεστραμμένες θηλές. Εάν χρησιμοποιήσω ψευτοθηλές το μωρό δεν θα μπορεί να πιάσει σωστά τη θηλαία άλω, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα με την παραγωγή μου και ακόμα χειρότερα προβλήματα με τις θηλές μου.

Δήλωση: “Ο θηλασμός των διδύμων είναι πάρα πολύ δύσκολος. Πάρε αυτή τη φόρμουλα”.

Απάντηση: Ο θηλασμός των διδύμων είναι πιο εύκολος από το να ταΐζεις δίδυμα με μπιμπερό. Η μητέρα χρειάζεται τέσσερα χέρια για να ταΐσει τα μωρά με το μπιμπερό ταυτόχρονα. Όμως αυτό δεν ισχύει για το θηλασμό. Επίσης, επειδή τα δίδυμα μωρά συνήθως γεννιούνται πρόωρα, ωφελούνται ιδιαίτερα από τα συστατικά του μητρικού γάλακτος.

Δήλωση: “Τα πρόωρα μωρά χρειάζεται να μάθουν το μπιμπερό πριν αρχίσουν να θηλάζουν”.

Απάντηση: Τα πρόωρα μωρά στρεσάρονται λιγότερο θηλάζοντας παρά πίνοντας από το μπιμπερό. Στην πραγματικότητα, το βάρος ή ηλικία γέννησης δεν παίζουν τόσο μεγάλο ρόλο όσο η ετοιμότητα του μωρού να θηλάσει. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να δοθεί στο μωρό μπιμπερό, όσο πρόωρο κι αν είναι. Εάν το συμπλήρωμα είναι τελείως απαραίτητο, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι σίτισης, εκτός από το μπιμπερό.

Δήλωση: “Δεν πρέπει να θηλάζεις δημοσίως. Μπορεί να φέρεις τους γύρω σου σε δύσκολη θέση”.

Απάντηση: Πολλοί άντρες είναι απλώς περίεργοι για το γυναικείο στήθος και το θηλασμό, καθώς η κοινωνία μας τον έχει μετατρέψει σε ταμπού. Ως γνωστόν, εάν κάνουμε ένα τατουάζ και το εκθέσουμε στον κόσμο, σταδιακά θα χάσει το ενδιαφέρον του. Παλιότερα ο γυναικείος αγκώνας ήταν φετίχ – σήμερα δεν προκαλεί κανένα ενδιαφέρον. Η κάλυψη κατά το θηλασμό τον κάνει να φαίνεται σαν κάτι απαγορευμένο – κάτι που προκαλεί το αίσθημα της περιέργειας.

Δήλωση: “Μη θηλάζεις δημοσίως, μπορεί να σε δουν τα παιδιά”.

Απάντηση: Σωστά, τα παιδιά μπορούν και πρέπει να με δουν. Όταν πηγαίνουμε τα παιδιά μας στο ζωολογικό κήπο ή σε μια φάρμα ή εάν έχουμε ζώα στο σπίτι μας, θα πρέπει να τους απαγορεύσουμε να βλέπουν τα ζώα αυτά να θηλάζουν για να μην τρομάξουν; Οι άνθρωποι είναι θηλαστικά. Ο δημόσιος θηλασμός είναι ένα από τα καλύτερα πράγματα που μπορεί να κάνει η κάθε μητέρα για την κοινωνία γενικά και για το παιδί της ειδικότερα. Όχι μόνο δίνουμε στα παιδιά μας το καλύτερο ξεκίνημα για τη ζωή, αλλά επίσης δίνουμε στα παιδιά των άλλων ανθρώπων την ευκαιρία να δουν την μητρότητα και το θηλασμό σαν κάτι φυσικό, υγιές και απολαυστικό.

Δήλωση: “Οι θηλάζουσες μητέρες επιδεικνύονται. Δεν μπορούν να θηλάσουν τα μωρά τους πριν βγουν απ’ το σπίτι;”.

Απάντηση: Τα μωρά που θηλάζουν δεν κοιτούν τα ρολόγια και δεν μπορούν να βάλουν πρόγραμμα στην πείνα ή την δίψα τους ανάλογα με το πρόγραμμα των γονιών τους.

Δήλωση: “Και γιατί δεν αντλούν γάλα και να το δώσουν με μπιμπερό όταν είναι έξω από το σπίτι;”

Γιατί η άντληση γάλακτος δεν είναι για όλες μια εύκολη υπόθεση και επίσης υπάρχει πάντα ο κίνδυνος τα μωρά να προτιμήσουν τα μπουκάλι τελικά. Επιπλέον, κάποιες μητέρες που έχουν κανονική παραγωγή γάλακτος δεν μπορούν να αντλήσουν γάλα, ακόμα και με τις πιο σύγχρονες αντλίες.

Δήλωση: “Από κάποιο σημείο και μετά, ο θηλασμός ωφελεί περισσότερο τη μητέρα παρά το παιδί”.

Απάντηση: Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο θηλασμός προσφέρει ψυχικά και συναισθηματικά οφέλη τόσο στο παιδί, όσο και στη μητέρα. Το να συνεχίσουμε να θηλάζουμε ένα μεγαλύτερο παιδί ενώ το σιχαινόμαστε, είναι μαρτύριο και σίγουρα δεν βάζει τις σωστές βάσεις για μια καλή σχέση με το παιδί μας. Απ’ την άλλη, εάν δεν πρόσφερε τίποτα ο θηλασμός στο παιδί, απλώς δεν θα θήλαζε.

 

Ελπίζω να κάλυψα όλες τις δηλώσεις που ακούει συνεχώς από τους γύρω της κάθε γυναίκα που θηλάζει. Εάν κάποια μου έχει ξεφύγει, παρακαλώ γράψτε την στα σχόλια παρακάτω.

Επίσης, σας παρακαλώ μητέρες, ενημερωθείτε για τους κινδύνους της φόρμουλα καθώς και για τα άπειρα οφέλη του θηλασμού και σταματήστε να κατηγορείτε τις γυναίκες που προωθούν το θηλασμό ότι σας κάνουν να αισθάνεστε ένοχες. Επικεντρώστε το θυμό σας στις εταιρίες ξένου γάλακτος οι οποίες μας γεμίζουν με ψέματα και προς τους επαγγελματίες υγείας που υποτιμούν τις ικανότητές μας και τα ένστικτά μας.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Ο θηλασμός στην Νορβηγία

To 1970 τα ποσοστά θηλασμού στην Νορβηγία ήταν τόσο χαμηλά, όσο είναι σήμερα στην Μ. Βρετανία αλλά και στην Ελλάδα. Τότε, η κυβέρνηση της Νορβηγία απαγόρεψε τελείως όλες τις διαφημίσεις ξένου γάλακτος. Επίσης, έδωσε στις γυναίκες ένα χρόνο άδεια μητρότητας, με 80% των αποδοχών τους και με την επιστροφή τους στη δουλειά, μία ώρα διάλειμμα για θηλασμό, κάθε μέρα. Σήμερα 98% των Νορβηγίδων μητέρων ξεκινούν το θηλασμό και 90% συνεχίζουν να θηλάζουν μετά από 4 μήνες.

Στη χώρα μας, μπορεί να συμβαίνουν μόνο δύο πράγματα: Ή το 98% των γυναικών δεν έχουν αρκετό γάλα, ή οι κυβερνήσεις μας “δεν δίνουν δεκάρα” για το θηλασμό (κάτι που τους στοιχίζει πολύ ακριβά)…

6 πράγματα που πρέπει να κάνετε κατά το πρώτο 24ωρο της ζωής του μωρού, για να πετύχει ο θηλασμός

Η πρώτη μέρα της ζωής του μωρού –και της δικής σας ως μαμά – θα είναι χαρούμενη, συναρπαστική και εξουθενωτική. Για πολλές γυναίκες είναι επίσης ημέρα μεγάλου άγχους, πολλών ερωτηματικών και αμφιβολιών. Το άρθρο αυτό έχει σκοπό να σας βοηθήσει να θηλάσετε και να αισθανθείτε σίγουρη για την απόφαση και τις ικανότητές σας. Θέλω να σας βοηθήσω να κάνετε μια καλή αρχή, αφού ξέρω καλά ποιες είναι οι πρώτες απορίες σας ως νέα μαμά.

Όλες θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτή η πρώτη μέρα θα είναι ιδανική– το μωρό γεννιέται, ανταλλάσουμε βλέμματα λατρείας με τον σύντροφό μας, το μωρό προσκολλάται στη θηλή χωρίς καμία προσπάθεια, έχουμε άπειρο γάλα και κανείς γύρω μας δεν αμφιβάλει ότι κάνουμε το σωστό.

Ίσως για κάποιες από εσάς να γίνουν ακριβώς έτσι τα πράγματα (το εύχομαι με όλη μου την καρδιά). Για πολλές οικογένειες όμως αυτή η ωραία εικόνα παραμένει στη σφαίρα της φαντασίας και δεν είναι όλα τόσο ρόδινα. Γι’ αυτές τις οικογένειες έγραψα αυτό το άρθρο, ώστε να τις οπλίσω με δύναμη και γνώση και να τις βοηθήσω να κάνουν μια καλή αρχή με το θηλασμό.

 

Αγκαλιάστε το μωρό σας, όσο πιο πολύ μπορείτε, δέρμα με δέρμα

Το μωρό μας είναι ξύπνιο και σε διέγερση τις περισσότερες από τις πρώτες 24 ώρες της ζωής του. Χρησιμοποιήστε αυτό τον πολύτιμο χρόνο για να παρατηρήσετε τα σημάδια πείνας του μωρού σας: ψάχνει στον αέρα με το στόμα, βάζει τα χέρια στο στόμα, γλείφεται και γυρίζει το κεφάλι του από τη μια πλευρά στην άλλη. Αυτά τα σημάδια τα βλέπουμε συνήθως κατά τη διάρκεια της ήρεμης και ξύπνιας φάσης του μωρού. Είναι πολύ σημαντικό κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης να δώσουμε στο μωρό μας την ευκαιρία να εκπαιδευτεί και να μάθει τη σωστή προσκόλληση στο στήθος. Τα μωρά σταδιακά γίνονται όλο και πιο ληθαργικά μετά από μερικές ώρες, άρα αυτό το κρίσιμο στάδιο μπορεί να χαθεί εάν ασχολούνται άλλοι με το μωρό μας.

Το να κρατάμε το μωρό επάνω μας σε επαφή δέρμα με δέρμα, είναι κάτι που κάνει τη μετάβαση από τη ζωή στη μήτρα, στον εξωτερικό κόσμο, πολύ πιο εύκολη, τόσο για το μωρό όσο και για μας. Επίσης, η θερμοκρασία του μωρού διατηρείτε αυτομάτως σταθερή μ’ αυτό τον τρόπο.

Αποφύγετε τα μπιμπερό και τις πιπίλες

Η αναίτια εισαγωγή συμπληρωματικής τροφής ή πιπίλας στο μωρό κατά την κρίσιμη περίοδο αυτού του πρώτου 24ωρου, μπορεί να αποθαρρύνει το μωρό από το να θηλάσει από τη μαμά του. Καθώς ο θηλασμός ηρεμεί το μωρό και η διέγερση του στήθους επιταχύνει την παραγωγή γάλακτος, οποιοδήποτε συμπλήρωμα μπορεί να επηρεάσει αρνητικά αυτό το θαυμαστό σύστημα.

Θηλάστε το συντομότερο δυνατόν μετά τον τοκετό και πολύ συχνά

Οι ειδικοί του θηλασμού πιστεύουν ότι η συχνή διέγερση του στήθους μέσω του θηλασμού, βοηθάει στην δημιουργία περισσότερων υποδοχέων προλακτίνης στο στήθος. Αυτό οδηγεί σε μεγαλύτερη παραγωγή γάλακτος και μεγαλύτερη συνολική διάρκεια θηλασμού.

 

Δώστε προσοχή στη σωστή προσκόλληση του μωρού στο στήθος

Δεν υπάρχουν αρκετές λέξεις για να περιγράψω πόσο σημαντική είναι η σωστή προσκόλληση του μωρού στο στήθος, το συντομότερο δυνατόν μετά τον τοκετό. Πολλά μωρά μπορεί να μην έχουν καλό προσανατολισμό στην αρχή. Εάν πήρατε αναισθησία για πολύ ώρα κατά τη διάρκεια του τοκετού, ο αποπροσανατολισμός αυτός θα είναι προφανής. Εάν ακούτε ήχους σαν κλικ κατά τη διάρκεια του θηλασμού, εάν τα μάγουλα του μωρού ρουφιούνται προς τα μέσα, ή εάν πονάει η θηλή σας, όλα αυτά είναι σημάδια ότι πρέπει να βγάλετε το μωρό από το στήθος και να γίνει η προσπάθεια για σωστή προσκόλληση από την αρχή. Ζητήστε βοήθεια. Εάν χρειάζεστε ακόμη περισσότερη βοήθεια, μην διστάσετε να την ψάξετε. 

Κρατήστε το μωρό μαζί σας στο δωμάτιο της κλινικής (συγκατοίκηση)

Όπως και με την επαφή δέρμα με δέρμα, η συγκατοίκηση με το μωρό μας δίνει την ευκαιρία να μάθουμε ο ένας τον άλλο. Είναι η ευκαιρία να μάθουμε τα σημάδια του μωρού μας. Πολύ συχνά, οι άνθρωποι του στενού μας περιβάλλοντος μας συμβουλεύουν να δώσουμε το μωρό στις νοσοκόμες για να ξεκουραστούμε ή για να κοιμηθούμε καλύτερα το βράδυ. Αυτό όμως δεν ισχύει. Οι έρευνες έχουν δείξει αντίθετα, ότι εκείνες που δεν κοιμούνται αρκετά είναι οι μητέρες που αποχωρίζονται από τα μωρά τους. Οι μητέρες που κρατούν το μωρό τους μαζί τους στο δωμάτιο μπορούν να ξεκουραστούν άνετα, ξυπνώντας κάθε φορά που ζητά το μωρό να θηλάσει και να έχουν την ευκαιρία να θηλάσουν όταν το μωρό τους είναι ξύπνιο και ήσυχο. Η χαλάρωση που μας φέρνει η παρουσία του μωρού μπορεί επίσης να μειώσει το άγχος μας, το οποίο με τη σειρά του μπορεί να επηρεάσει την παραγωγή μας. 

Κρατήστε δίπλα σας μόνο τους ανθρώπους που σας υποστηρίζουν

Το να έχετε δίπλα σας ανθρώπους που πιστεύουν στο θηλασμό, στη δύναμη της φύσης και σ’ εσάς, είναι πολύ σημαντικό. Αν αυτοί οι άνθρωποι έχουν θηλάσει και οι ίδιοι τα παιδιά τους με επιτυχία, ακόμη καλύτερα. Όλοι θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η σίτιση του μωρού με το πιο κατάλληλο γάλα, είναι κάτι που μπορείτε να κάνετε μόνο εσείς.

Αυτή η περίοδος, είναι η στιγμή που δύο διαφορετικά πλάσματα πρέπει να μάθουν να λειτουργούν σαν ένα. Το σύστημα είναι τόσο εύθραυστο, όσο και ανθεκτικό και θα πρέπει να το σέβονται όλοι όσοι βρίσκονται γύρω σας.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

Ψευτοθηλές: φίλες ή εχθροί;

Οι ψευτοθηλές μπήκαν ανάμεσα σε μένα και τον Ανδρέα, το πρώτο μου παιδί, ήδη από τη δεύτερη μέρα της ζωής του. Θηλάζοντας ασταμάτητα από την ώρα που γεννήθηκε, μου έσκισε τις θηλές. Ο πόνος ήταν τρομερός, θήλαζα κλαίγοντας κι ας είχα μόλις κάνει έναν φυσικό τοκετό, χωρίς επισκληρίδιο ή καμία άλλη παρέμβαση.

Σκεφτόμουν «καλύτερα δέκα γέννες, παρά αυτός ο πόνος». Με τις ψευτοθηλές ο πόνος μειώθηκε σημαντικά και τουλάχιστον μπορούσα να θηλάζω. Χωρίς αυτές θα είχα παρατήσει το θηλασμό πολύ νωρίς. Ήμουν διαβασμένη ευτυχώς, κι έτσι ήξερα ότι υπήρχε ο κίνδυνος το μωρό να αρνείται να θηλάσει χωρίς αυτές.

Κι έτσι, μία μέρα μετά τη πρώτη τους χρήση, άρχισα τα πειράματα: λίγος θηλασμός με ψευτοθηλή, λίγος χωρίς. Στο ένα στήθος με ψευτοθηλή, στο άλλο όχι. Ή το ένα γεύμα με ψευτοθηλή, το άλλο χωρίς αυτή. Κάπως έτσι οι πληγές επουλώθηκαν και κόψαμε και τις ψευτοθηλές. Για μένα λοιπόν, οι ψευτοθηλές, όπως καταλαβαίνεται, υπήρξαν φίλες. Δεν διαπίστωσα να μειώνεται το γάλα μου και είμαι σίγουρη ότι δεν θα τα κατάφερνα χωρίς αυτές.

Τι είναι όμως οι ψευτοθηλές; 

Είναι λεπτές, εύκαμπτες θηλές από σιλικόνη ή καουτσούκ, με σχήμα που μοιάζει σαν μεξικάνικο σομπρέρο, οι οποίες εφαρμόζουν πάνω στη θηλή και τη θηλαία άλω της μητέρας. Οι μικρές τρύπες που υπάρχουν στην άκρη βοηθούν τη ροή του γάλακτος στο στόμα του μωρού.

Πολύ συχνά συστήνονται στα μαιευτήρια ήδη από τις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος, κυρίως, κατά τη γνώμη μου, λόγω της άγνοιας του προσωπικού ως προς το πώς να βοηθήσουν το μωρό να πιάσει σωστά τη θηλή της μητέρας. Στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν είναι καθόλου απαραίτητες και δίνονται χωρίς σωστές οδηγίες για τη χρήση τους.

Γενικά, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής του μωρού, εκτός κι αν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα όπως προωρότητα, ή μεγάλη δυσκολία στο πιάσιμο της θηλής από το μωρό.

Οι ψευτοθηλές θα πρέπει να είναι μια προσωρινή λύση και θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο υπό την επίβλεψη συμβούλου θηλασμού.

Σε τι χρησιμεύουν οι ψευτοθηλές; 

Οι ψευτοθηλές χρησιμοποιούνται βοηθητικά (σωστά ή λανθασμένα) στις ακόλουθες περιπτώσεις:

  • Πληγωμένες θηλές (προστασία ή/και πρόληψη).
  • Επίπεδες, εισέχουσες θηλές. Στις περισσότερες περιπτώσεις η θηλή βγαίνει προς τα έξω εάν το μωρό προσκολληθεί σωστά στο στήθος. Αντί να βάλουμε ψευτοθηλές, θα μπορούσαμε να αντλήσουμε λίγο με το θήλαστρο, για 1-2 λεπτά και μετά να προσφέρουμε το στήθος στο μωρό. Με το θήλαστρο οι θηλές βγαίνουν προς τα έξω.
  • Πετρωμένο στήθος. Θα μπορούσαμε και σ’ αυτή την περίπτωση να χρησιμοποιήσουμε το θήλαστρο για να βγάλουμε λίγο γάλα και να μαλακώσει το στήθος.
  • Πρόωρο μωρό – μωρό με χαμηλό βάρος γέννησης – μωρό με νευρολογικά προβλήματα – άρρωστο μωρό. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, το μωρό είναι συνήθως πολύ αδύναμο και χάνει εύκολα την προσκόλληση του στο στήθος. Η ψευτοθηλή βοηθάει στο να κρατάει σταθερή τη θηλή της μητέρας στο στόμα του μωρού. Όσο το μωρό μεγαλώνει και ωριμάζει, τόσο λιγότερο απαραίτητη είναι η ψευτοθηλή.
  • Μωρό που αρνείται το στήθος. Τα μωρά που έχουν συνηθίσει να πίνουν γάλα με το μπιμπερό, πολλές φορές αρνούνται να θηλάσουν από το στήθος της μητέρας τους. Επειδή η ψευτοθηλή μοιάζει πολύ με τη θηλή του μπιμπερό, μπορεί να βοηθήσει το μωρό να δεχτεί να θηλάσει από το στήθος. Εάν τη χρησιμοποιήσετε όταν το στήθος σας είναι γεμάτο, το μωρό θα ανταμειφθεί αμέσως μόλις κάνει την προσπάθεια να θηλάσει.
  • Υπερπαραγωγή. Σ’ αυτή την περίπτωση οι ψευτοθηλές βοηθούν στο να ανακόψουν λίγο την μεγάλη ροή του γάλακτος, που κάνει ίσως το μωρό να πνίγεται.

Μειονεκτήματα της χρήσης ψευτοθηλής

  • Μειωμένη λήψη γάλακτος από το μωρό.
  • Μείωση παραγωγής.
  • Προτίμηση του μωρού στην ψευτοθηλή και άρνηση να θηλάσει χωρίς αυτήν.
  • Κίνδυνος για φραγμένους πόρους και μαστίτιδα.
  • Σύγχυση θηλών.
  • Επιδείνωση των τραυμάτων της θηλής και περισσότερος πόνος κατά τη χρήση τους στη διάρκεια του θηλασμού.

Πλεονεκτήματα της χρήσης ψευτοθηλής

Αν και οι ψευτοθηλές θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο όταν όλες οι άλλες μέθοδοι έχουν αποτύχει, είναι πάντα καλύτερο να έχουμε ένα μωρό στο στήθος έστω και με ψευτοθηλή, παρά καθόλου στο στήθος!  Όπως με όλα τα πράγματα, αν χρησιμοποιηθούν σωστά, μπορούν να σώσουν το θηλασμό. Ή μπορεί να χρησιμοποιηθούν λανθασμένα και να οδηγήσουν τη μητέρα στη διακοπή του θηλασμού.

Ποιον τύπο ψευτοθηλής να προτιμήσω; 

Οι ψευτοθηλές θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο όταν συντρέχει σοβαρός λόγος. Εάν  πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ψευτοθηλή, η διάφανη, λεπτή ψευτοθηλή από σιλικόνη είναι η καλύτερη λύση. Υπάρχουν επίσης ψευτοθηλές «κομμένες» στη μία τους πλευρά, σαν μισοφέγγαρο, κάτι που επιτρέπει καλύτερη επαφή του μωρού με το δέρμα της μητέρας. Εάν χρησιμοποιείτε ψευτοθηλή από καουτσούκ, θα πρέπει να σκεφτείτε σοβαρά την περίπτωση να την αλλάξετε με μία άλλη από σιλικόνη.

Τι πρέπει να κάνουμε για να αποφύγουμε τις ψευτοθηλές;

  • Ζητάμε τη βοήθεια ενός πιστοποιημένου συμβούλου θηλασμού. Αυτός θα μας δείξει ποιος είναι ο σωστός τρόπος προσκόλλησης του μωρού στο στήθος. Τα περισσότερα προβλήματα ξεπερνιούνται μόλις κάποιος μας δείξει τον σωστό τρόπο θηλασμού.
  • Προτιμούμε να χρησιμοποιούμε αντλία για να μαλακώσουμε το πετρωμένο μας στήθος ή για να εξωθήσουμε τις επίπεδες ή εισέχουσες θηλές μας.

Τι πρέπει να προσέξω εάν χρησιμοποιήσω ψευτοθηλές τελικά;

Ακολουθεί μία λίστα με αυτά που πρέπει να προσέχουμε μέχρι το μωρό μας να σταματήσει να θηλάζει με ψευτοθηλή. Ακολουθώντας τις παρακάτω οδηγίες,  θα αποφύγετε και θα προλάβετε πολλά προβλήματα:



  • Η σωστή προσκόλληση είναι το πιο σημαντικό όταν θηλάζουμε με ψευτοθηλή. Στην αριστερή φωτογραφία βλέπετε τη σωστή προσκόλληση και στην δεξιά φωτογραφία μπορείτε να δείτε το λάθος.
  • Θα πρέπει να σιγουρευτούμε ότι το μωρό θηλάζει επαρκώς. Μετρήστε τις βρεγμένες πάνες του κάθε μέρα και βεβαιωθείτε ότι έχει τουλάχιστον 6 βρεγμένες πάνες το 24ωρο. Επίσης, θα πρέπει να έχει τουλάχιστον δύο κενώσεις την ημέρα εάν το μωρό είναι μικρότερο των 5-6 εβδομάδων. Μετά απ’ αυτό το διάστημα, οι κενώσεις μπορεί να μην είναι πια καθημερινές. Το μωρό επίσης θα πρέπει να ζυγίζεται συχνά, τουλάχιστον κάθε δύο εβδομάδες, με την ίδια ζυγαριά, μέχρι που να είναι ξεκάθαρο ότι βάζει αρκετό βάρος.
  • Θα πρέπει να ακούμε το μωρό να καταπίνει κατά τη διάρκεια του θηλασμού και το στήθος μας να είναι μαλακό μετά το θηλασμό. Εάν το στήθος σας δεν είναι αρκετά μαλακό μετά το θηλασμό, θα πρέπει να αντλήσετε γάλα μέχρι να μαλακώσει. Μ’ αυτό τον τρόπο θα αποφύγετε τους φραγμένους πόρους και θα διατηρήσετε σταθερή την παραγωγή σας.
  • Θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το σωστό μέγεθος ψευτοθηλής. Οι θηλές των περισσότερων γυναικών δεν ξεπερνούν σε διάμετρο τα 20 χιλιοστά, οπότε φροντίστε οι ψευτοθηλές να εφαρμόζουν σωστά και να μην είναι ούτε πολύ μεγαλύτερες, αλλά ούτε και μικρότερες από τη θηλή σας. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις, υπάρχει ο κίνδυνος να μειωθεί η παραγωγή μας, αλλά και να πληγωθούν ακόμα περισσότερο οι ήδη πληγωμένες θηλές μας.
  • Πρέπει να πλένουμε τις ψευτοθηλές μετά από κάθε χρήση, με ζεστό νερό και σαπούνι και να τις αποστειρώνουμε 1-2 φορές την ημέρα.
  • Εάν βρέξουμε την ψευτοθηλή αμέσως πριν την χρήση της, θα κολλήσει καλύτερα επάνω στο στήθος μας.

Ο τρόπος για να τις κόψουμε 

Τα παρακάτω θα βοηθήσουν το μωρό μας να θηλάσει χωρίς την ψευτοθηλή, αν έχει δυσκολίες να την αποχωριστεί:

  • Πριν επιχειρήσουμε να θηλάσουμε χωρίς την ψευτοθηλή, αντλούμε πρώτα λίγο γάλα. Αυτό θα ενεργοποιήσει το μηχανισμό έκκρισης γάλακτος κι έτσι το μωρό θα ανταμειφθεί με περισσότερο γάλα όταν κάνει την προσπάθεια. Επίσης το θήλαστρο θα επιμηκύνει τη θηλή μας, εάν είναι επίπεδη.
  • Επίσης πριν θηλάσουμε, του δίνουμε να πιπιλίσει το μικρό μας δάχτυλο, με το νύχι προς τα κάτω, για μερικά λεπτά. Αυτή η τεχνική εκπαιδεύει το μωρό στο θηλασμό, κάνοντάς το να ρίχνει τη γλώσσα του προς τα κάτω, όπως πρέπει να κάνει και στο θηλασμό. Αντίθετα, με την ψευτοθηλή, όπως και με την θηλή του μπιμπερό, μπορεί να σπρώχνει με τη γλώσσα του προς τον ουρανίσκο για να μειώσει την ροή του γάλακτος.
  • Θηλάζουμε συχνά, όσο πιο συχνά μπορούμε. Προσπαθούμε να θηλάσουμε πριν πεινάσει πολύ, την ώρα που τρώει τη γροθιά του ή μας ψάχνει με το στόμα του, αλλά οπωσδήποτε πριν κλάψει. Εάν προλάβουμε να το βάλουμε στο στήθος πριν απ’ αυτό το σημείο, μάλλον θα είναι πιο συνεργάσιμο. Μπορούμε επίσης να επιχειρήσουμε να θηλάσουμε όταν το μωρό είναι νυσταγμένο ή μισοκοιμάται. Κάποια μωρά είναι πιο πρόθυμα να θηλάσουν στον ύπνο τους,  παρά ξύπνια.
  • Αλλάζουμε στάσεις θηλασμού.
  • Θηλάζουμε όρθιες, περπατώντας.
  • Έχουμε πολύ επαφή με το μωρό, δέρμα με δέρμα, και όταν θηλάζουμε αλλά και τις υπόλοιπες ώρες. Γδύστε το μωρό και μείνετε κι εσείς γυμνή από τη μέση και πάνω. Προσπαθήστε να θηλάσετε την ώρα που κάνετε μαζί ένα ζεστό μπάνιο.
  • Εάν το μωρό αναστατωθεί από την προσπάθεια, σταματάμε και προσπαθούμε να το ηρεμήσουμε. Δοκιμάζουμε και πάλι λίγο αργότερα.
  • Δοκιμάζουμε να βγάλουμε την ψευτοθηλή, αφού το μωρό έχει θηλάσει πρώτα για λίγη ώρα με αυτήν. Σταδιακά, μπορούμε να την βγάζουμε όλο και νωρίτερα κατά τη διάρκεια του θηλασμού, μέχρι το μωρό να μην την χρειάζεται καθόλου.
  • Μπορείτε να κάνετε αυτό που έκανα κι εγώ: θηλάστε στο ένα στήθος με την ψευτοθηλή και στο άλλο χωρίς αυτή, εάν προσφέρετε και τα δύο στήθη σε κάθε θηλασμό.
  • Εάν κάποιοι σας συμβουλέψουν να κόβετε με ψαλίδι την ψευτοθηλή σιγά-σιγά, λίγο κάθε μέρα, μέχρι να μην υπάρχει πια, να έχετε υπόψη σας ότι κάτι τέτοιο δεν συστήνεται.

Σε κάθε περίπτωση, μην μετατρέψετε αυτή τη διαδικασία σε μάχη με το μωρό σας, γιατί μάλλον θα τη χάσετε. Εάν το μωρό σας παίρνει καλό βάρος, μπορείτε να δώσετε όλο το χρόνο που χρειάζεται στη διαδικασία και να απολαύσετε το θηλασμό όσο γίνεται. Κάντε την προσπάθεια όσο πιο συχνά μπορείτε, αλλά μην πιέζετε και μην βιάζεστε. Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις μητέρων που συνέχισαν να θηλάζουν με ψευτοθηλή για πολλούς μήνες, όμως οι περισσότερες απαλλάσσονται από αυτές μέσα σε 2-3 μέρες. Έχετε υπομονή με τον εαυτό σας και με το μωρό καθώς κάνετε αυτή την προσπάθεια.

Ποιες από εσάς έχετε χρησιμοποιήσει ψευτοθηλές; Πώς ήταν αυτή η εμπειρία; Διαπιστώσατε να σας δημιούργησαν κάποιο πρόβλημα, ή να σας βοήθησαν; Πόσο καιρό τις χρησιμοποιήσατε και πώς απαλλαχτήκατε από αυτές;

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Απώλεια βάρους νεογνού

Εάν σας ζητούσαν να χάσετε το 10% του βάρους σας μέσα σε 48 ώρες, πώς θα το κάνατε;

Η ασιτία ίσως βοηθούσε, αλλά μάλλον όχι τόσο γρήγορα. Τι θα λέγατε για αφυδάτωση μετά από απαίσιους εμετούς και διάρροιες; Ίσως με συνεχόμενη άσκηση για 48 συνεχόμενες ώρες; Σωστά. Όλες αυτές οι προτάσεις είναι παράλογες. Δέκα τοις εκατό του βάρους είναι πάρα πολύ για να το χάσει κανείς τόσο γρήγορα. Αλλά τα νεογέννητα μωρά πολύ συχνά πραγματικά χάνουν το 10% του βάρους τους τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννησή τους. Ποιοι παράγοντες συνηγορούν σ’ αυτή την απώλεια βάρους;

Καταρχήν θα πρέπει να καταλάβουμε ότι το 10% ή το 7% (ή οποιοδήποτε νούμερο), είναι απλά ένας αριθμός. Έχω ξαναπεί στο παρελθόν ότι θυμώνω πολύ όταν ακούω αριθμούς εκτός κάποιου πλαισίου, ειδικά όταν λαμβάνουμε μέτρα εξαιτίας τους. Όταν κοιτάζουμε για σημάδια υγείας και ευεξίας σ’ ένα νεογέννητο, συγκεντρώνουμε όλων των ειδών τις πληροφορίες οι οποίες θα μας δώσουν την συνολική εικόνα αυτού του μωρού. Αυτές οι πληροφορίες θα μας βοηθήσουν να ερμηνεύσουμε τα νούμερα. Η απώλεια βάρους ενός νεογνού χρειάζεται ένα πλαίσιο για να έχει κάποιο νόημα.

Η Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής λέει ότι τα υγιή, τελειόμηνα νεογνά με απώλεια βάρους 7%, θα πρέπει να παρακολουθούνται πιο στενά όσον αφορά την διατροφή τους και οι φροντιστές τους θα πρέπει να τα παρακολουθούν πιο συχνά. Θέλω όμως να πιστεύω ότι η συχνή παρακολούθηση είναι μέρος της κανονικής φροντίδας του νεογέννητου, σε όποιο σημείο του κόσμου κι αν βρίσκεστε, κι όχι μια νέα πρακτική.

Το 7% φαίνεται να είναι το σημείο ανησυχίας και αυξημένης προσοχής του τρόπου σίτισης ενός μωρού. Και δυστυχώς, το 10% της απώλειας βάρους φαίνεται να είναι το σημείο για έναρξη συμπληρώματος. Αλλά η υπερβολική απώλεια βάρους, η οποία τυπικά ορίζεται ως η απώλεια βάρους που ξεπερνά ή είναι ίση με το 10% του βάρους γέννησης, είναι σχετικά συνηθισμένο φαινόμενο. Και το 7% είναι μια φυσιολογική, μέση απώλεια βάρους.

Σε μια έρευνα των Chantry et al , οι συγγραφείς βρήκαν ότι το 19% των αποκλειστικά θηλαζόντων βρεφών είχαν υπερβολική απώλεια βάρους τις πρώτες 3 μέρες της ζωής τους, αλλά μέχρι την 7η ημέρα τα περισσότερα από αυτά τα μωρά είχαν ανακτήσει αυτό το βάρος. Επίσης προσδιόρισαν αυτό που, όπως θα δούμε, είναι ένα κοινό θέμα, ότι τα ενδοφλέβια υγρά της μητέρας κατά τη διάρκεια του τοκετού ήταν ένας ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για την υπερβολική απώλεια βάρους.

Ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου είναι αυτός που μπορεί να προκαλέσει το αποτέλεσμα άσχετα με άλλους παράγοντες, άρα σ’ αυτή την έρευνα, τα ενδοφλέβια υγρά μπορεί να προκαλέσουν από μόνα τους απώλεια βάρους.

Μια άλλη έρευνα από τους Noel-Weiss et al, επίσης βρήκε ότι τα ενδοφλέβια υγρά κατά τη διάρκεια του τοκετού είναι παράγοντας κινδύνου για υπερβολική απώλεια βάρους του βρέφους. «Ο χρόνος χορήγησης των ενδοφλέβιων υγρών στη μητέρα καθώς και η ποσότητα τους φαίνεται ότι σχετίζεται με την διούρηση των νεογνών και την απώλεια βάρους τους. Τα νεογέννητα ουρούν και διορθώνουν την κατάσταση των υγρών τους τις πρώτες 24 ώρες».

Σε μια άλλη έρευνα που έγινε στο Ζαίρ, η μέση απώλεια βάρους μετά τον τοκετό ήταν 7%.

Άλλη μια έρευνα που έγινε στην Ιταλία βρήκε ότι απώλεια βάρους 10% ήταν συνηθισμένη τις πρώτες μέρες ζωής, ειδικά μετά από καισαρική τομή.

Άρα, πολλά από τα μωρά που θηλάζουν αποκλειστικά χάνουν βάρος και τουλάχιστον μία αιτία που εξηγεί αυτή την απώλεια είναι ότι τα μωρά αποβάλουν τα υγρά που πήρε η μητέρα κατά τη διάρκεια του τοκετού. Αυτό έχει νόημα. Προσπαθώ λοιπόν να σας πω να μην ανησυχείτε καθόλου για την απώλεια βάρους των πρώτων ημερών.

Η απώλεια βάρους είναι σημαντική, αλλά κάποια μωρά που χάνουν βάρος δεν χρειάζονται καμία παρέμβαση. Κάποια απώλεια βάρους είναι προβλέψιμη. Και κάποια απώλεια βάρους είναι αληθινή και τρομακτική. Το κλειδί είναι να μπορούμε να αναγνωρίσουμε ποια παιδιά είναι σε κίνδυνο και να τα παραπέμψουμε σε κάποιον που ξέρει ποια απώλεια βάρους είναι σοβαρή και χρειάζεται παρέμβαση.

Ένας τρόπος για να προσδιορίσουμε την επαρκή πρόσληψη μητρικού γάλακτος είναι με την παρατήρηση των κενώσεων. Η διούρηση είναι συνήθως ένας καλός τρόπος για να προσδιορίσουμε την λήψη υγρών, αλλά αν το μωρό ουρεί πολύ εξαιτίας των υγρών που πήρε κατά τη διάρκεια του τοκετού, τότε η διούρηση μάλλον θα είναι πολύ μεγάλη, αλλά τεχνητά μεγάλη, καθώς το μωρό βγάζει τα υγρά που πήρε κατά τη διάρκεια του τοκετού. Άρα, τι είναι αυτό που θα μας κάνει αληθινά να καταλάβουμε; Οι κενώσεις.

Το πρωτόγαλα είναι πλούσιο σε ολιγοσακχαρίτες οι οποίοι παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος του μωρού. Καθώς οι ολιγοσακχαρίτες είναι άφθονοι στο μητρικό γάλα και δεν πέπτονται, όσο πιο πολλούς παίρνει το μωρό, τόσο πιο πολλές κενώσεις έχει. Μπορούμε λοιπόν να χρησιμοποιήσουμε τις κενώσεις σαν σημάδι επαρκούς ή μη θηλασμού. Θέλουμε να δούμε το μωρό να αποβάλει όλο το μηκώνιο μέχρι την 4η-5η μέρα της ζωής του.

Το βάρος επίσης επηρεάζεται από το ποια ζυγαριά χρησιμοποιούμε και κάτω από ποιες συνθήκες ζυγίζεται το μωρό (ντυμένο, γυμνό) και από το αν έχει μόλις φάει, κάνει κακά ή ουρήσει πριν το βάλουμε στη ζυγαριά. Μπορούμε επίσης να προσέξουμε την τάση της απώλειας βάρους κατά τη διάρκεια των ημερών.

Εάν ένα μωρό έχει χάσει 10% σε 72 ώρες, ποια ήταν η τάση αυτής της απώλειας βάρους; Εάν το μωρό είχε μια φυσιολογική διούρηση, η απώλεια βάρους μπορεί να ήταν 8% τις πρώτες 36 ώρες και μόνο 2% μετά.

Άρα, η απώλεια βάρους των νεογνών μπορεί να μεταφραστεί μόνο μέσα σε ένα πλαίσιο το οποίο βλέπει όχι μόνο τα νούμερα, αλλά το ίδιο το μωρό, τις κενώσεις του, το είδος του τοκετού, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζυγίζεται το μωρό.

Αναγνωρίζοντας τα διάφορα δεδομένα που μπορεί να επηρεάσουν την απώλεια βάρους, μπορούμε να αποφασίσουμε ποια μωρά χρειάζονται παρέμβαση και ποια όχι. Ωστόσο, πολύ συχνά, δεν βάζουμε τη απώλεια βάρους μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο. Τα μωρά παίρνουν συμπλήρωμα εξαιτίας ενός αριθμού. Όμως θα έπρεπε να έχουμε κάποιον πολύ καλό λόγο για να δώσουμε συμπλήρωμα. Έχουμε; Νομίζω ότι τις περισσότερες φορές το συμπλήρωμα δίνεται εξαιτίας ενός και μόνο αριθμού και όχι ενός ολοκληρωμένου πλαισίου.

Προσέξτε το γράφημα του Αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης των Ασθενειών (CDC) , ιδιαίτερα την μπλε γραμμή. Σύμφωνα μ’ αυτό, περισσότερο από 20% των μωρών στην Αμερική παίρνει συμπλήρωμα πριν την δεύτερη μέρα. Είναι παράλογο. Σίγουρα το ανθρώπινο είδος μπορεί να τα καταφέρει πολύ καλύτερα από το να δίνει στο ένα από τα πέντε νεογέννητα συμπλήρωμα για να επιβιώσει ήδη από την δεύτερη μέρα της ζωής του.

Εφόσον γνωρίζουμε ότι η απώλεια βάρους μετά τον τοκετό επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, μπορούμε όχι μόνο να ενημερώσουμε τους επαγγελματίες υγείας, αλλά και να πληροφορήσουμε τις μητέρες. Η ενδυνάμωση της μητέρας και του περιβάλλοντός της μέσω της πληροφόρησης, είναι πολύ σημαντική. Και μπορεί να την προστατέψει από το να αισθάνεται πλήρως αποτυχημένη.

Jack Newman

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

Παιδίατρος παύλα πλασιέ

Να σου έρχεται ο παιδίατρος στο μαιευτήριο να εξετάσει για πρώτη φορά το μωρό σου, να τρέμεις από την αγωνία μήπως έχει βρει πρόβλημα, να σου λέει τα κιλά, το ύψος, να περιμένεις να μάθεις για την υγεία του και εκείνος να σου κόβει ένα φύλλο συνταγής και να στο δίνει. Λες την κάτσαμε τώρα, αυτοί για να γράψουν συνταγή σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα και θα πάρουμε φάρμακα. Αλλά για στάσου, αφού δεν έγραψε τίποτε πάνω στο χαρτί. Τι σόι συνταγή είναι αυτή;

Ααααα γουέλκαμ του ριάλιτι, πρόκειται για τις νέου τύπου ΠΡΟΤΥΠΩΜΕΝΕΣ συνταγές. Έτοιμες. Μην πάθει και αγκύλωση ο άνθρωπος να τα γράφει ξανά και ξανά. Ένας τυφλοσούρτης για όοοολα τα μωρά του μαιευτηρίου που σίγουρα θα χρειαστούν τα πρώτα φάρμακα. Αφού έχεις ξεπεράσει το πρώτο σοκ, λες οκ, ό,τι ασθένεια κι αν έχει το μωρό θα είναι κοινότυπη τουλάχιστον και κοιτάς να δεις τι φάρμακα είναι τελικά αυτά. Και τρως την πρώτη χλαπάτσα. Frezyderm σαμπουάν και Frezyderm αφρόλουτρο. Η όλη πρεμούρα του “παιδιάτρου” που εξέτασε το μωρό είναι τελικά να αγοράσεις την συγκεκριμένη μάρκα ειδών περιποίησης.

Πριν προλάβω καλά καλά να αντιδράσω, μου ξαναπαίρνει τη συνταγή από τα χέρια και ρωτάει αν αγόρασα γάλα. Δεν είχε καμία σημασία που το καλάθι του μωρού είχε αυτοκόλλητο αποκλειστικού θηλασμού. Ούτε που το κοίταξε. Δεν είχε καμία σημασία που του το είπα απορημένη. Αυτός βούτηξε ένα στυλό και έγραψε πάνω πάνω από τα σαμπουάν, να προμηθευτώ οπωσδήποτε γάλα Almiron. “Να του δίνεις κι από αυτό συμπληρωματικά. Και να του δίνεις παραπάνω. Άμα τρώει 60 γραμμάρια, εσύ θα ετοιμάζεις 90 κι ας το πετάς”. Ως κειμενογράφος θα είχα να του προτείνω πολύ καλύτερες προτάσεις να ξεστομίζει στις τρομοκρατημένες μαμάδες για να πουλάει τα προϊόντα του. Ήθελα επίσης να του πω ότι αν χάνω θηλασμούς θα μου κοπεί το γάλα, ήθελα να του πω ότι η αγαρμποσύνη του στις πωλήσεις είναι εξωφρενική, ότι τσάμπα σπούδαζε τόσα χρόνια αν είναι να κάνει τον πλασιέ αλλά η μικρή ούρλιαζε για να φάει και θεώρησα καλό να τον αφήσω να φύγει χωρίς μπινελίκια. Όμως η προώθηση προϊόντων δεν είχε τελειώσει εκεί. Μου έδωσε την κάρτα του για να αναλάβει την μικρή. Σιγουρεύτηκα ότι ήταν στ’ αλήθεια παιδίατρος (και όχι ένας απλός πωλητής προϊόντων που φοράει άσπρη ποδιά όπως φορούσαν ακόμα και οι προωθήτριες κωλόχαρτων εκεί μέσα για να σε τρομάξουν ικανοποιητικά) . Ούτε που τον χαιρέτησα. Άρπαξα τη μικρή να την ταίσω και ήθελα να εξαφανιστεί ο τύπος από μπροστά μου γιατί θα τον βούταγα.

Από τότε έγινα μυστήριο τρένο σε ό,τι έχει να κάνει με αγορές για την μικρή. Από αντίδραση δεν έχω ψωνίσει ούτε ένα προϊόν Frezyderm. Δεν τα ‘χω δοκιμάσει, μπορεί να είναι τα καλύτερα προϊόντα της αγοράς αλλά εγώ τα μίσησα. Έτσι για πίκα χρησιμοποιώ μόνο σαπούνι, νεράκι και ελαιόλαδο ενώ προς έκπληξή μου το μωρό δεν έχει εμφανίσει κανένα δερματικό πρόβλημα. Ούτε πάνες αγόρασα μετά το πρήξιμο με τα δειγματάκια και τις ενημερώσεις και τις έρευνες και τις επισκέψεις από πλασιέ. Προτίμησα οικολογικές υφασμάτινες πάνες που αγόρασα μία φορά και πλένω κάθε μέρα. Ούτε γάλα πήρα ποτέ. Θηλάζω ολημερίς και ολυνυχτίς χωρίς σταματημό. Από αντίδραση.

Η όλη εμπορευματοποίηση της βιομηχανίας “μωρό” με αηδίασε τόσο, που με έκανε να ανακαλύψω μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία φροντίδας, μερικές φορές απλούστερη άλλες δυσκολότερη, που όμως κοστίζει ελάχιστα, είναι οικολογική και δεν χαρίζει κάστανο σε γιατρούς πλασιέ και άγαρμπες εταιρείες προϊόντων για μωρά.

Φαντάζεστε πώς έχω αντιδράσει από τη μέρα που η μαία μου έκανε την κλασσική παρατήρηση “προς θεού, όχι αγκαλιές, θα κακομάθει”. Έχω λυσάξει το μωρό στις αγκαλιές και είμαι στο παρατσάκ να την κάνω το πιο κακομαθημένο μωράκι του κόσμου. ;)

Έγραψε: “Η ψιλικατζού” Κωνσταντίνα Δελημήτρου

http://xpsilikatzoy.wordpress.com/2010/09/07/a_funny_pediatrician/

7 αλήθειες για τον θηλασμό που θα ήταν καλό να ξέρετε

7 αλήθειες για τον θηλασμό που θα ήταν καλό να ξέρετε:

  1. Ο θηλασμός για τα μωρά είναι μια ενστικτώδης, φυσική διαδικασία. Εάν στον τοκετό (τόσο πριν απ’ αυτόν, όσο και μετά) δεν  υπάρξουν παρεμβάσεις (πρόκληση, φάρμακα, ναρκωτικές ουσίες, εγχείρηση, πόνος), τα μωρά γεννιούνται με το ένστικτο του θηλασμού και θηλάζουν αμέσως, εάν τους δοθεί η ευκαιρία και αφεθούν να ακολουθήσουν το ένστικτό τους.
  2. Για εμάς τις μητέρες, ο θηλασμός είναι μια τέχνη που πρέπει να μάθουμε. Είναι απολύτως φυσιολογικό να χρειαζόμαστε αμέριστη βοήθεια και συμπαράσταση, ειδικά τον πρώτο καιρό και να χρειαστούν μερικές εβδομάδες μέχρι να αισθανθούμε σίγουρες για τον εαυτό μας όσον αφορά το θηλασμό. Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για τις γυναίκες που ζουν σε κοινωνίες όπου ο θηλασμός δεν είναι μέρος της κουλτούρας, δηλαδή σε κοινωνίες όπου οι γυναίκες μεγαλώνουν χωρίς να βλέπουν άλλες μητέρες να θηλάζουν τα μωρά τους και να αντιμετωπίζουν όλων των ειδών τα προβλήματα θηλασμού.
  3. Η επαφή δέρμα με δέρμα βοηθάει τα μωρά να θηλάζουν πιο εύκολα και αποτελεσματικά και επίσης βοηθάει ορμονικά στην παραγωγή γάλακτος. Όταν ένα μωρό, οποιασδήποτε ηλικίας, αφεθεί γυμνό πάνω στο γυμνό στήθος της μητέρας του, είναι πιο εύκολο να ακολουθήσει το ένστικτό του και να προσκολληθεί σωστά στο στήθος.
  4. Τα σημάδια που μας δείχνουν ότι το μωρό πεινάει, είναι τα εξής:
  • Πιπιλίζει το δάχτυλό του,
  • Πιπιλίζει τη γροθιά του,
  • Κουνάει το κεφάλι του απ’ τη μια πλευρά στην άλλη,
  • Ανοιγοκλείνει  το στόμα του σαν το ψάρι,
  • Χτυπάει τα χείλη του,
  • Βγάζει έξω τη γλώσσα του.

Το κλάμα είναι το τελευταίο σημάδι πείνας του μωρού και θα προσκολληθεί στο στήθος πιο εύκολα πριν φτάσει σ’ αυτό το σημείο. Φανταστείτε τον εαυτό σας να πεινάει και να μην μπορεί να κάνει τίποτα γι’ αυτό. Τι θα κάνετε; Πρώτα θα προσπαθήσετε να επικοινωνήσετε την ανάγκη σας με όποια μέσα διαθέτετε. Εάν η ανάγκη σας δεν ικανοποιείτε, τελικά θα κλάψετε απεγνωσμένα, παρακαλώντας κάποιος να σας δώσει σημασία. Το ίδιο κάνουν και τα μωρά. Το στομάχι τους είναι πολύ μικρό, ειδικά τους πρώτους μήνες ζωής και παρόλο που γεμίζει πολύ εύκολα, εξίσου εύκολα αδειάζει και πολύ σύντομα το μωρό σας ζητάει να θηλάσει ξανά. Μαθαίνοντας τα σημάδια του μωρού σας και ανταποκρινόμενες άμεσα στις ανάγκες του μωρού, θα καταφέρετε να θηλάσετε με επιτυχία και θα έχετε ένα ευτυχισμένο και ικανοποιημένο μωρό.

5. Εάν την ώρα που θηλάζετε κάνετε απαλό μασάζ στο στήθος σας προς την θηλή, βοηθάτε το μωρό σαν να παίρνει περισσότερο γάλα και μπορεί να βοηθήσει ιδιαίτερα εάν το μωρό σας  κοιμάται  γρήγορα στο στήθος. Εάν επίσης περνάτε απαλά το δάχτυλό σας επάνω στο λαιμό ή στο μάγουλο του μωρού, μπορεί να το βοηθήσετε να πάρει περισσότερο γάλα πριν αποκοιμηθεί.

6.  Το στήθος της κάθε γυναίκας έχει διαφορετική δυνατότητα αποθήκευσης κι αυτό επηρεάζει την συχνότητα που θηλάζει το κάθε μωρό ή το αν το μωρό θα θηλάσει μόνο από το ένα ή και από τα δύο στήθη σε κάθε θηλασμό. Μια μητέρα με μικρή δυνατότητα αποθήκευσης είναι πιο πιθανό να θηλάζει πιο συχνά κι αυτό είναι φυσιολογικό για αυτήν την γυναίκα και το μωρό της και δεν σημαίνει ότι δεν έχει αρκετό γάλα. Κάποια άλλη γυναίκα, με μεγαλύτερη αποθηκευτική δυνατότητα, μπορεί να έχει ένα μωρό που θηλάζει σε πιο αραιά χρονικά διαστήματα κι αυτό είναι επίσης φυσιολογικό για την συγκεκριμένη γυναίκα και το μωρό της. Όλες οι γυναίκες μπορούν να αυξήσουν την παραγωγή τους, θηλάζοντας πιο συχνά. Οι προσαρμογές στην παραγωγή γάλακτος γίνονται πιο εύκολα κατά τις πρώτες 30 μέρες. Μετά απ’ αυτό το διάστημα, όλα γίνονται πιο δύσκολα και γι’ αυτό είναι σημαντικό κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα να θηλάζετε όποτε ζητάει το μωρό.

7. Το συχνό άδειασμα του στήθους στέλνει στον οργανισμό μας το μήνυμα να παράγει περισσότερο γάλα, άρα, όσο πιο συχνά θηλάζει μια γυναίκα ( ή όσο πιο συχνά αντλεί γάλα), τόσο περισσότερο γάλα θα  έχει. Είναι θέμα προσφοράς και ζήτησης. Το σώμα μας παράγει περισσότερο, όταν παίρνει το μήνυμα ότι χρειαζόμαστε περισσότερο, μέσω των συχνών θηλασμών ή των συχνών αντλήσεων. Εάν δίνουμε συμπλήρωμα, τότε ο αριθμός των θηλασμών ή/και των αντλήσεων μειώνεται, στέλνοντας στο σώμα μας το μήνυμα ότι το μωρό μας δεν χρειάζεται τόσο πολύ γάλα και η παραγωγή μας μειώνεται. Αυτός είναι ο λόγος που όταν δίνουμε συμπλήρωμα (νομίζοντας ότι δεν έχουμε αρκετό γάλα) καταλήγουμε πραγματικά να μην έχουμε αρκετό γάλα, προκαλούμε δηλαδή αυτό το οποίο φοβόμαστε. Εάν η μητέρα αντλεί γάλα, θα πρέπει να αντλεί μέχρι να αδειάσει τελείως το στήθος της, που σημαίνει να συνεχίζει την άντληση 3 λεπτά μετά την τελευταία σταγόνα, ή για 25 λεπτά, όποιο απ’ τα δύο γίνει πρώτο.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

 

Πόσο γάλα χωράει στο στομάχι του μωρού;

Το μέγεθος του στομαχιού του μωρού:

Ημέρα 1η – μέγεθος όσο ενός κερασιού, δηλ. 5-7ml
Ημέρα 3η – μέγεθος όσο ενός καρυδιού, δηλ. 22-27ml
Ημέρα 7η – μέγεθος όσο ενός βερίκοκου, δηλ. 45-60ml
Ημέρα 30η – μέγεθος όσο ενός μεγάλου αυγού, δηλ. 80-150ml

Ναι, οι περισσότερες μητέρες έχουν αρκετό γάλα για τα μωρά τους!

 

5 επιστημονικά δεδομένα που κανείς δεν σας είπε για τον νυχτερινό θηλασμό

Έχω γράψει και αλλού το πόσο πολύ ξενύχτησα με το πρώτο μου παιδί. Η αλήθεια είναι πως όταν γέννησα, κανείς δεν με είχε προετοιμάσει για το ξενύχτι που με περίμενε. Ήμουν η πρώτη από τις φίλες μου που έκανα παιδί, είχα διαβάσει ότι υπήρχε εκείνη την εποχή σχετικό με το θηλασμό και το μόνο που ήξερα στα σίγουρα και το είχα σαν δεδομένο  ήταν ότι το μωρό μπορεί να θέλει να θηλάζει συνέχεια, μέρα και νύχτα, κι αυτό είναι φυσιολογικό. Τότε δεν αναρωτήθηκα γιατί. Πέρασα άπειρες άυπνες νύχτες, θηλάζοντας ή κάνοντας βόλτες στο σπίτι με το μωρό αγκαλιά, εγώ ή ο άντρας μου, δοκιμάζαμε καθετί που μας περνούσε από το μυαλό προκειμένου να κοιμίσουμε το μωρό. Με λίγα λόγια, το παιδί μου κοιμήθηκε όλη την νύχτα όταν έγινε 2,5 χρονών, μισό χρόνο μετά τον αποθηλασμό του.

Ο κόσμος είναι γεμάτος από κουρασμένους γονείς και το διαδίκτυο γεμάτο από συζητήσεις ανήσυχων, άυπνων και ταλαιπωρημένων γονιών που ψάχνουν πληροφορίες για το αν τα μωρά τους είναι φυσιολογικά και τι θα πρέπει να κάνουν για τα νυχτερινά τους ξυπνήματα. Τα βιβλιοπωλεία έχουν άπειρα βιβλία αφιερωμένα στον ύπνο των μωρών, γραμμένα από «ειδικούς». Και τα μεγάλα βιβλιοπωλεία του εξωτερικού δίνουν αυτά τα βιβλία δώρο μαζί με κάθε είδους  εξάρτημα που υποτίθεται ότι μπορεί να βοηθήσει στον ύπνο των μωρών, από κουβέρτες φασκιώματος μέχρι μηχανές ήχου, γνωρίζοντας από την έρευνα του μάρκετινγκ, ότι οι απελπισμένοι και ξενυχτισμένοι γονείς θα αγοράσουν οτιδήποτε πιστεύουν ότι μπορεί να βοηθήσει το μωρό τους να κοιμηθεί περισσότερο.

Αλλά, τι γνωρίζουμε πραγματικά για τα ξυπνήματα του μωρού μας ή για τα μωρά που θηλάζουν και γιατί ξυπνούν για να θηλάσουν όταν το μόνο που θέλουμε να κάνουν είναι να κοιμηθούν; Φυσικά, έχουμε καταρχήν το δεδομένο ότι τα μωρά θηλάζουν συχνά. Αλλά, σ’ αυτό το άρθρο θα ήθελα να παραθέσω κάποια λιγότερο γνωστά δεδομένα τα οποία μας διδάσκει η επιστήμη σχετικά με τους νυχτερινούς θηλασμούς ώστε εσείς, οι άυπνες και εξαντλημένες μητέρες, να μπορέσετε να δείτε τα νυχτερινά ξυπνήματα του μωρού σας με άλλα μάτια.

Έτσι, χωρίς άλλη χρονοτριβή, να τα πέντε επιστημονικά δεδομένα που κανείς δεν σας είπε ποτέ για τον νυχτερινό θηλασμό:

1) Ξέρετε  ότι….. οι έρευνες δείχνουν ότι οι μητέρες που θηλάζουν στην πραγματικότητα κοιμούνται περισσότερο από τις μητέρες που δίνουν φόρμουλα; Ναι, σωστά διαβάσατε. Σύμφωνα με μία έρευνα, οι γονείς των μωρών που θηλάζουν κοιμούνται κατά μέσο όρο 40-45 λεπτά περισσότερο τη νύχτα, κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων μηνών μετά τον τοκετό (1). Σε μια περίοδο τριών μηνών, αυτό σημαίνει πολύ περισσότερο ύπνο. Και μια άλλη  έρευνα  δείχνει ότι αυτός ο παραπάνω ύπνος είναι πολύ σημαντικός για την πνευματική και ψυχική υγεία της μητέρας και μειώνει τον κίνδυνο της επιλόχειας κατάθλιψης (2).

2) Σας είπε ποτέ κανείς ότι ….. η παραγωγή της προλακτίνης (η ορμόνη που είναι κυρίως υπεύθυνη για την παραγωγή του γάλακτος) ακολουθεί τον κιρκάδιο ρυθμό; Οι έρευνες δείχνουν ότι τα επίπεδα της προλακτίνης είναι σημαντικά υψηλότερα τη νύχτα και κυρίως τις πρώτες πρωινές ώρες. Τα μωρά ζητούν να θηλάσουν πιο συχνά τη νύχτα απλώς γιατί υπάρχει περισσότερο γάλα τη νύχτα (3).

3) Ξέρετε ότι….. τα μωρά όταν γεννιούνται δεν έχουν αναπτυγμένο κιρκάδιο ρυθμό; Δεν ξεχωρίζουν τη μέρα από τη νύχτα και χρειάζεται να περάσουν αρκετοί μήνες για να αναπτύξουν τον δικό τους ρυθμό; Επίσης δεν παράγουν μελατονίνη (την ορμόνη που βοηθάει στον ύπνο) τους πρώτους μήνες της ζωής τους. Αλλά, μαντέψτε τι περιέχει πολύ μελατονίνη; Ναι, το μητρικό γάλα. Κι έτσι, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το μητρικό γάλα που παράγεται τη νύχτα και είναι πλούσιο σε μελατονίνη, βοηθάει τα μωρά να αναπτύξουν το δικό τους κιρκάδιο ρυθμό και τελικά να μάθουν να κοιμούνται για περισσότερη ώρα την νύχτα (4).

4) Σας είπε ποτέ κανείς ότι…. επιπρόσθετα στη μελατονίνη, το γάλα που παράγεται το απόγευμα και το βράδυ είναι πλούσιο και σε άλλα συστατικά που βοηθούν τον ύπνο και την ανάπτυξη του εγκεφάλου;  Το παρακάτω είναι απόσπασμα από ένα άρθρο του ερευνητή του Πανεπιστημίου του Notre Dame, Darcia Narvaez, PhD:

“Οι γονείς θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το μητρικό γάλα το απόγευμα περιέχει περισσότερη τρυπτοφάνη (ένα αμινοξύ που βοηθάει στον ύπνο). Η τρυπτοφάνη είναι  πρόδρομος της σεροτονίνης, μιας ορμόνης ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη και τη λειτουργία του εγκεφάλου. Τους πρώτους μήνες της ζωής, η απορρόφηση της τρυπτοφάνης οδηγεί στη δημιουργία περισσότερων υποδοχέων σεροτονίνης (Hibberd, Brooke, Carter, Haug, & Harzer, 1981).  Επίσης, το μητρικό γάλα τη νύχτα περιέχει κι άλλα αμινοξέα που βοηθούν τη σύνθεση της σεροτονίνης (Delgado, 2006; Goldman, 1983; Lien, 2003). Η σεροτονίνη κάνει τον εγκέφαλο να λειτουργεί καλύτερα, μας βοηθά να έχουμε καλή διάθεση και βοηθάει επίσης τους κύκλους του ύπνου (Somer, 2009). Άρα, ίσως να είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα μωρά να θηλάζουν το απόγευμα ή/και το βράδυ εξαιτίας της τρυπτοφάνης, για πολύ περισσότερους λόγους από το ότι τα βοηθάει να κοιμούνται” (5).

5) Ξέρετε ότι….. ο θηλασμός τη νύχτα είναι σημαντικός για να διατηρήσει η μητέρα την παραγωγή της σταθερή για περισσότερο καιρό;  Θηλάζοντας  τη νύχτα, μια εργαζόμενη μητέρα μπορεί να περιορίσει τις φορές που χρειάζεται να κάνει άντληση μέσα στην ημέρα. Βλέπετε, το στήθος ξέρει πόσο γάλα πρέπει να παράγει με βάση καταρχήν το πόσο συχνά αδειάζει. Αυτός είναι ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης, ο οποίος βασίζεται στο γνωστό 24ωρο ρολόι… και ο οποίος δεν ισχύει μόνο για τις ώρες που η μητέρα είναι ξύπνια….

Ο αριθμός των θηλασμών ή των αντλήσεων που πρέπει να κάνει μια μητέρα για να διατηρήσει σταθερή την παραγωγή της μακροπρόθεσμα, λέγεται «μαγικός αριθμός». Εάν η μητέρα δεν θηλάζει αρκετές φορές μέσα στο 24ωρο ώστε να φτάσει το δικό της μαγικό αριθμό, το σώμα της θα μειώσει την παραγωγή γάλακτος. Για τις εργαζόμενες θηλάζουσες μητέρες περισσότεροι νυχτερινοί θηλασμοί μπορεί να σημαίνουν λιγότερες αντλήσεις στη δουλειά τους, ενώ εξακολουθούν να διατηρούν το δικό τους μαγικό αριθμό.

Να λοιπόν γιατί το μωρό σας ξυπνάει ακόμα τη νύχτα. Σκεφτήκατε ποτέ όταν ακούτε το μωρό σας να κλαίει στις 2 το πρωί, ότι στην πραγματικότητα σαν κάνει δώρο περισσότερο ύπνο, μειώνει την πιθανότητα να πάθετε επιλόχειο κατάθλιψη,  χτίζει και αναπτύσσει τον εγκέφαλό του, αναπτύσσει το δικό του κιρκάδιο ρυθμό, παίρνει περισσότερο γάλα αφού η παραγωγή σας είναι μεγαλύτερη, διατηρεί σταθερή την παραγωγή σας μακροπρόθεσμα και σας δίνει την δυνατότητα να αντλείτε λιγότερες φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας; Τώρα το ξέρετε.

Καλούς ύπνους και καλούς θηλασμούς!

  1.  http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17700096
  2. https://www.scienceandsensibility.org/blog/nighttime-breastfeeding-and-maternal-mental-health
  3. http://kellymom.com/bf/normal/prolactin-levels/
  4. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22205210
  5. http://www.psychologytoday.com/blog/moral-landscapes/201303/normal-infant-sleep-night-nursings-importance

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού IBCLC

Η λίστα του νέου μπαμπά για το μωρό που θηλάζει

Η λίστα του νέου μπαμπά για το μωρό που θηλάζει:

  • Πείτε στη μαμά πόσο περήφανος είστε γι’ αυτήν
  • Πείτε ευχαριστώ στη μαμά που θηλάζει.
  • Σιγουρευτείτε ότι η μαμά κάθεται άνετα.
  • Συνδεθείτε με το μωρό σας κρατώντας το αγκαλιά “δέρμα με δέρμα”, κάνοντάς του μπάνιο, παίζοντας και μιλώντας του.
  • Επαναλάβετε τα παραπάνω.

Όταν η μητέρα που θηλάζει είναι άρρωστη

Όταν η μητέρα αρρωσταίνει, διαταράσσεται η ισορροπία όλης της οικογένειας. Και όταν η μητέρα αυτή θηλάζει, τότε δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο τη δική της αρρώστια, αλλά μπορεί επιπλέον να ανησυχεί για το πώς η αρρώστια ή/και τα φάρμακα που θα πρέπει να πάρει, θα επηρεάσουν το μωρό της.

Ακόμα και κατά τη διάρκεια μιας αρρώστιας ωστόσο, τόσο η μητέρα όσο και το μωρό ωφελούνται από το θηλασμό. Όταν μια θηλάζουσα μητέρα εκτίθεται σε κάποια ασθένεια, το σώμα της αρχίζει να παράγει αντισώματα για να προστατεύσει την ίδια και το μωρό της από αυτήν. Όταν η μητέρα τελικά αρρωστήσει, το μωρό της έχει ήδη εκτεθεί στην συγκεκριμένη ασθένεια. Η συνέχιση του θηλασμού βοηθάει το μωρό να μην αρρωστήσει, αλλά κι αν τελικά αυτό συμβεί, συνήθως νοσεί πιο ελαφρά εξαιτίας των αντισωμάτων και άλλων ανοσοποιητικών παραγόντων που παίρνει από το μητρικό γάλα. Εξάλλου,  εάν η μητέρα παίρνει κάποιες προφυλάξεις, όπως να πλένει συχνά τα χέρια της και να αποφεύγει την επαφή πρόσωπο με πρόσωπο με το μωρό, ο κίνδυνος να νοσήσει το μωρό απομακρύνεται ακόμα περισσότερο.

Η συνέχιση του θηλασμού έχει πλεονεκτήματα και για τη μητέρα. Μπορεί να ξεκουραστεί και να ανακτήσει τις δυνάμεις της, θηλάζοντας ξαπλωμένη στο κρεβάτι της κάθε φορά που το παιδί πεινάει.  Ο θηλασμός προκαλεί στη μητέρα ένα αίσθημα ομαλότητας και φυσιολογικότητας όταν περνάει δύσκολες καταστάσεις και σε κάποιες περιπτώσεις ίσως να είναι και η μοναδική που μπορεί να βοηθήσει το μωρό, θηλάζοντάς το.

Απ’ την άλλη πλευρά, η ξαφνική διακοπή του θηλασμού εξαιτίας κάποιας ασθένειας μπορεί να χειροτερέψει την κατάσταση της μητέρας, προκαλώντας πρήξιμο στα στήθη, δυσφορία και ίσως και πόνο. Ο ξαφνικός απογαλακτισμός μπορεί επίσης να είναι πολύ δύσκολος συναισθηματικά, γιατί ο θηλασμός εκτός από μέθοδος διατροφής, είναι επίσης κι ένας τρόπος για να δίνεις και να παίρνεις αγάπη. Εάν η πηγή από την οποία τρέφεται και γαλουχείται το μωρό ξαφνικά εξαφανιστεί, το μωρό μπορεί να δυσκολευτεί να διαχειριστεί αυτή την απώλεια, διαταράσσοντας την ισορροπία της οικογένειας ακόμα περισσότερο και καθυστερώντας έτσι την ανάρρωση της μητέρα. Υπάρχει επίσης πάντα η πιθανότητα το μωρό να μη δεχτεί εύκολα το γάλα φόρμουλα.

Ο θηλασμός μπορεί να συνεχιστεί σχεδόν με όλες τις αρρώστιες: γρίπη, μόλυνση, ίωση, δηλητηρίαση, ιλαρά, ερυθρά, ανεμοβλογιά, νόσος του Lyme, χολέρα, τυφοειδής πυρετός, λέπρα, ηπατίτιδα, ακόμα και σε κάποιες μορφές καρκίνου εάν δεν γίνει χημειοθεραπεία. Ο θηλασμός μπορεί να συνεχιστεί και κατά τη διάρκεια χρόνιων νοσημάτων όπως είναι η αρθρίτιδα, το άσθμα, ο διαβήτης, ο ερυθηματώδης λύκος, η κυστική ίνωση, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η επιληψία και οι παθήσεις του θυρεοειδή.

Αν και ο θηλασμός μπορεί να συνεχιστεί ταυτόχρονα με όλες σχεδόν τις ασθένειες, υπάρχουν και κάποιες εξαιρέσεις. Η ιλαρά και η ανεμοβλογιά δεν επηρεάζουν το θηλασμό, αλλά εάν η μητέρα εμφανίσει κάποια από τις δύο ασθένειες πέντε μέρες πριν τον τοκετό, συνιστάται η μητέρα να αποχωριστεί από το μωρό αμέσως μετά τον τοκετό για να ελαχιστοποιηθούν οι πιθανότητες να μολυνθεί το μωρό. Περίπου τα μισά από αυτά τα μωρά νοσούν ελαφρά, παρόλο τον αποχωρισμό από τη μητέρα. Τόσο η ιλαρά όσο και η ανεμοβλογιά είναι δυνητικά πιο σοβαρές ασθένειες για ένα νεογέννητο παρά για ένα μεγαλύτερο σε ηλικία μωρό. Παρόλο τον αποχωρισμό πάντως, η μητέρα μπορεί να αντλεί και να δίνει το γάλα της στο μωρό.

Η φυματίωση είναι άλλη μια ασθένεια κατά τη διάρκεια της οποίας, ανάλογα με την κατάσταση της μητέρας, μπορεί να μην επιτρέπεται ο θηλασμός: εάν επιτραπεί στη μητέρα να είναι μαζί με το μωρό της, μπορεί να θηλάσει. Αλλά αν η φυματίωση είναι ενεργή και μπορεί να μεταδοθεί από τη στενή επαφή μητέρας και μωρού, τότε η μητέρα θα πρέπει να απομακρυνθεί από το μωρό μέχρι η θεραπεία της να καταστήσει τη νόσο μη μεταδοτική. Σε κάποιες χώρες του κόσμου όπου η φυματίωση είναι μια διαδεδομένη νόσος, πολλές γυναίκες θηλάζουν χωρίς πρόβλημα.

Οι πληγές από τον έρπη δεν δημιουργούν πρόβλημα στο θηλασμό, εκτός κι αν βρίσκονται κοντά ή επάνω στη θηλή. Σ’ αυτή την περίπτωση η μητέρα θα πρέπει να βγάζει το γάλα της και να το πετάει μέχρι η πληγή να ξεραθεί τελείως και το μωρό εν τω μεταξύ μπορεί να θηλάζει μόνο από το άλλο στήθος.  Εάν οι πληγές από τον έρπη βρίσκονται σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος της, η μητέρα θα πρέπει να καλύπτει εκείνα τα σημεία όταν έχει αγκαλιά το μωρό και να πλένει καλά και συχνά τα χέρια της για την αποφυγή μετάδοσης της νόσου.  Ο επιχείλιος έρπης είναι επίσης μεταδοτικός, οπότε η μητέρα θα πρέπει να αποφύγει να φιλάει το μωρό και φυσικά να πλένει τα χέρια της καλά και συχνά.

Όσον αφορά τον ιό του AIDS (HIV), οι απόψεις είναι αντικρουόμενες. Οι έρευνες δείχνουν ότι ο ιός μπορεί να μεταδοθεί μέσω του θηλασμού και γι’ αυτό ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και το Αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων συστήνουν στις μητέρες του αναπτυγμένου κόσμου που είναι θετικές στον ιό να μην θηλάσουν, εάν υπάρχουν άλλες ασφαλείς εναλλακτικές επιλογές. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο όμως, όπου η παιδική θνησιμότητα είναι πολύ αυξημένη εξαιτίας του μη θηλασμού, της κακής διατροφής και των μεταδοτικών νοσημάτων, τα οφέλη του θηλασμού υπερισχύουν του κινδύνου της μετάδοσης του ιού από το μητρικό γάλα.

Εάν η μητέρα είναι θετική στον ιό HTLV I-II, θα πρέπει να μη θηλάσει ούτε να δώσει το γάλα της με άλλο τρόπο στο μωρό.

ΦΑΡΜΑΚΑ

Στην πλειονότητά τους τα φάρμακα είναι συμβατά με το θηλασμό αν και πολύ μικρές ποσότητες μπορεί να περάσουν στο μητρικό γάλα. Οι αυθεντίες της ιατρικής συμφωνούν ότι τα οφέλη του θηλασμού ξεπερνούν κατά πολύ τους οποιουσδήποτε κινδύνους προέρχονται από τα φάρμακα.

Πριν ξεκινήσει η μητέρα να παίρνει κάποιο φάρμακο θα πρέπει πρώτα να συμβουλευτεί το γιατρό της, κατά προτίμηση τον παιδίατρο, γιατί αυτός είναι πιο πιθανό να ξέρει την επίδραση του συγκεκριμένου φαρμάκου στο μωρό. Όταν ελέγχετε κάποιο φάρμακο, ο γιατρός πρέπει να λάβει υπόψη του την ηλικία του μωρού, το βάρος του, το ιατρικό του ιστορικό, καθώς και τι ποσότητα μητρικού γάλακτος πίνει το μωρό, γιατί ένα μωρό που τρώει στέρεες τροφές σίγουρα θα παίρνει λιγότερο γάλα (και άρα μικρότερη ποσότητα φαρμάκου) απ’ ότι ένα μωρό που θηλάζει αποκλειστικά. Κάποια φάρμακα που θεωρούνται συμβατά για ένα μεγάλο σε ηλικία παιδάκι, δεν αποτελούν καλή επιλογή για ένα νεογέννητο, άρρωστο, ή πρόωρο μωρό.

Εάν μια μητέρα που θηλάζει χρειαστεί να πάρει κάποιο φάρμακο που δεν είναι συμβατό με το θηλασμό, αλλά εκείνη δεν θέλει να αποθηλάσει, έχει διάφορες επιλογές. Καταρχήν θα πρέπει να πει στο γιατρό της ότι θέλει να συνεχίσει το θηλασμό. Μπορεί επίσης να του κάνει τις εξής ερωτήσεις: γιατί πιστεύει ότι το συγκεκριμένο φάρμακο δεν είναι ασφαλές; Υπάρχουν έρευνες που το αποδεικνύουν ή απλώς αυτή είναι η ιατρική του άποψη; Τι λένε οι έρευνες στην ιατρική βιβλιογραφία γι’ αυτό το φάρμακο και πώς θα μπορούσαμε να πάρουμε περισσότερες πληροφορίες; Μήπως υπάρχει κάποιο άλλο φάρμακο συμβατό με το θηλασμό;

Οι σύμβουλοι θηλασμού και η La Leche League έχουν έγκυρες πηγές σχετικά με τα φάρμακα και το θηλασμό. Επίσης η μητέρα μπορεί να πάρει και άλλη γνώμη από άλλο γιατρό. Οι γιατροί διαφέρουν ως προς τη στάση τους απέναντι στο θηλασμό και τα φάρμακα. Κάποιοι πιστεύουν ότι η μητέρα που θηλάζει δεν πρέπει να πάρει κανένα φάρμακο, παρά τις επιστημονικές έρευνες που αποδεικνύουν το αντίθετο. Κάποιοι άλλοι δέχονται κάποιες εξαιρέσεις αλλά είναι γενικά πολύ συντηρητικοί. Οι αιτίες γι’ αυτή τη στάση είναι η νομική τους ευθύνη αλλά και η άγνοια των κινδύνων για την υγεία του μωρού και της μητέρας από τη διατροφή με φόρμουλα και του ξαφνικού απογαλακτισμού.

Επίσης, πολλοί γιατροί εμπιστεύονται τις πληροφορίες που δίνουν οι φαρμακευτικές εταιρίες, οι οποίες έχουν την τάση να προσεγγίζουν το θέμα βασισμένες στο φόβο της νομικής ευθύνης, παρά σε μια αντικειμενική σύγκριση των ωφελειών του θηλασμού με τους κινδύνους από το συγκεκριμένο φάρμακο. Εάν θελήσετε να πάρετε μια δεύτερη γνώμη, ρωτήστε κάποιον πιστοποιημένο σύμβουλο θηλασμού ή σύμβουλο της LLL εάν γνωρίζει κάποιον γιατρό στην περιοχή σας ο οποίος να ξέρει τα περί θηλασμού.

Εάν παρόλα αυτά μια μητέρα πρέπει να πάρει φάρμακο που δεν είναι συμβατό με το θηλασμό, μπορεί να αποθηλάσει προσωρινά και να επιστρέψει στο θηλασμό μόλις τελειώσει η θεραπεία της. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να αντλεί το γάλα της τόσο συχνά όσο θα θήλαζε το μωρό, ώστε να διατηρήσει την παραγωγή της και να ανακουφίζει το στήθος της. Η πιο κατάλληλη γι’ αυτό είναι μια ενοικιαζόμενη αντλία διπλής άντλησης. Η διπλή άντληση επιτρέπει στη μητέρα να αντλεί γάλα και από τα δύο στήθη ταυτόχρονα, μειώνοντας έτσι τον χρόνο της άντλησης στο μισό.

Εάν η επιστροφή στο θηλασμό δεν είναι εφικτή (πχ. μητέρα με καρκίνο που θα κάνει χημειοθεραπείες για πολύ καιρό), η καλύτερη λύση είναι ο σταδιακός απογαλακτισμός, όσο πιο σταδιακά είναι εφικτό, δίνοντας στο μωρό περισσότερες αγκαλιές και προσοχή, ενώ παράλληλα αντλείτε γάλα με το χέρι για να ανακουφίσετε το στήθος σας και για να μειωθεί η παραγωγή σας σταδιακά.

Αν και με κάποιες αρρώστιες ή φάρμακα είναι πιθανό να πρέπει να σταματήσετε το θηλασμό, είναι επίσης πιθανό να συνεχίσετε να θηλάζετε αμέσως μετά το τέλος της θεραπείας. Ακόμα και κατά τη διάρκεια μιας αρρώστιας, τόσο η μητέρα όσο και το μωρό ωφελούνται με πολλούς τρόπους τόσο από τα συστατικά του μητρικού γάλακτος, όσο και από την εγγύτητα, την άνεση και την ευκολία που προσφέρει ο θηλασμός.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού IBCLC

 

Πηγές και χρήσιμα links:

http://pediatrics.aappublications.org/content/129/3/e827.full#content-block

http://toxnet.nlm.nih.gov/

http://www.e-lactancia.org/

http://pediatrics.aappublications.org/content/108/3/776.full

http://www.cdc.gov/breastfeeding/disease/index.htm

 

Ο θηλασμός ως μέθοδος αντισύλληψης

Ένα από τα φυσικά επακόλουθα του θηλασμού είναι η αμηνόρροια. Όπως γνωρίζουμε όλοι, η αμηνόρροια (έλλειψη περιόδου λόγω θηλασμού) επηρεάζει την ικανότητά μας να συλλάβουμε και να κυοφορήσουμε. Η μέθοδος αντισύλληψης μέσω της αμηνόρροιας που προκαλεί ο θηλασμός (Lactational Amenorrhea Method – LAM), περιλαμβάνεται στη λίστα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ως μια αποδεκτή και αποτελεσματική μέθοδος οικογενειακού προγραμματισμού, με αποτελεσματικότητα περίπου 98%. Η μέθοδος αυτή αναφέρεται στην φυσιολογική αμηνόρροια που προκαλεί ο θηλασμός.

Ο αποκλειστικός θηλασμός έχει αποδειχθεί ότι είναι μια εξαιρετική μέθοδος αντισύλληψης, με αποτελεσματικότητα 98-99,5% αλλά πρέπει να υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις για να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Οι προϋποθέσεις είναι οι εξής:

  1. Το μωρό σας είναι κάτω των 6 μηνών.
  2. Δεν σας έχει έρθει περίοδος
  3. Το μωρό θηλάζει κατά βούληση (μέρα και νύχτα) και δεν παίρνει τίποτα άλλο εκτός από μητρικό γάλα.

Πως μπορώ να παρατείνω την φυσιολογική περίοδο της αμηνόρροιας;

Η χρονική στιγμή της επιστροφής της γονιμότητας διαφέρει σημαντικά από γυναίκα

σε γυναίκα και εξαρτάται από την συχνότητα του θηλασμού και από την ευαισθησία του οργανισμού της μητέρας στις ορμόνες της γαλουχίας.

  • Η συχνότητα του θηλασμού και ο συνολικός χρόνος θηλασμού ανά 24ωρο είναι οι πιο σημαντικοί παράγοντες  για την επιστροφή ή όχι της γονιμότητας. Η μητέρα μπορεί να ξαναγίνει γόνιμη εάν η συχνότητα ή/και η διάρκεια του θηλασμού μειωθεί, ειδικά αν αυτή η αλλαγή γίνει ξαφνικά.
  • Σε κάποιους πληθυσμούς οι έρευνες έδειξαν ότι οι νυχτερινοί θηλασμοί επιβραδύνουν την επιστροφή της γονιμότητας.
  • Σε μια μελέτη βρέθηκε ότι οι μητέρες που είχαν αποχωριστεί τα μωρά τους, αλλά αντλούσαν και έδιναν αποκλειστικά μητρικό γάλα στα μωρά, είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο για νέα εγκυμοσύνη κατά τους πρώτους έξη μήνες (Valdes 2000).
  • Η εισαγωγή των στερεών τροφών μπορεί επίσης να παίζει κάποιον ρόλο στην επιστροφή της γονιμότητας. Από τη στιγμή που το μωρό θα αρχίσει να τρώει στέρεες τροφές και εάν δεν έχει ακόμη επιστρέψει η περίοδος στη μητέρα, η φυσιολογική περίοδος της αμηνόρροιας μπορεί να παραταθεί εάν η μητέρα θηλάζει πριν το γεύμα του μωρού, εάν η εισαγωγή στερεών τροφών γίνει σταδιακά και εάν δεν μειωθούν τα γεύματα του θηλασμού.

Θα έχετε ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία, εάν κάνετε τα παρακάτω:

  • Είστε σε συχνή σωματική επαφή με το μωρό σας.
  • Θηλάζετε κατ’ απαίτηση του μωρού, μέρα και νύχτα.
  • Θηλάζετε για να ανακουφίσετε το μωρό σας.
  • Θηλάζετε ξαπλωμένη τη νύχτα, αλλά και την ημέρα (πχ. στον μεσημεριανό ύπνο)
  • Δεν χρησιμοποιείτε μπιμπερό και πιπίλες.

Εάν κάνετε όλα τα παραπάνω:

  • Οι πιθανότητες για νέα εγκυμοσύνη είναι μηδενικές κατά τους πρώτους τρεις μήνες, λιγότερες από 2% από τον 3ο μέχρι τον 6ο μήνα και περίπου 6% μετά τον έκτο μήνα (δεδομένου ότι η περίοδος δεν έχει επιστρέψει ακόμα στη μητέρα).
  • Ο μέσος όρος επιστροφής της γονιμότητας είναι στους 14,5 μήνες.
  • Εάν η περίοδός σας επιστρέψει νωρίς, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα είστε γόνιμη στους πρώτους κύκλους. Εάν η περίοδός σας αργήσει να επιστρέψει, μπορεί να είστε γόνιμη και να συλλάβετε πριν την πρώτη σας περίοδο.

Αν και είναι πιθανόν για μια θηλάζουσα μητέρα να μείνει έγκυος ακόμα και πριν της έρθει περίοδος, αυτό είναι κάτι σπάνιο. Οι περισσότερες μητέρες δεν συλλαμβάνουν πριν την πρώτη περίοδο. Ακόμα και αφού  επιστρέψει η περίοδος, κάποιες μπορεί να συλλάβουν στον πρώτο κύκλο, ενώ κάποιες άλλες να χρειάζονται αρκετούς κύκλους πριν συλλάβουν τελικά. Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις γυναικών που δεν συλλαμβάνουν πριν τον αποθηλασμό, αν και αυτό είναι πολύ σπάνιο.

Η μετάβαση στην πλήρη γονιμότητα

Είναι πιθανόν να έχετε έναν ή περισσότερους κύκλους πριν αρχίσει η ωορρηξία. Σ’ αυτή την περίπτωση, η έμμηνος ρύση ξεκινάει κατά τη διάρκεια του πρώτου σταδίου της επιστροφής της γονιμότητας – πριν ξεκινήσει η ωορρηξία. Κύκλοι χωρίς ωορρηξία είναι πιο συνηθισμένοι κατά τους πρώτους έξη μήνες μετά τον τοκετό. Για κάποιες άλλες μητέρες όμως, η ωορρηξία προηγείται της περιόδου – όσο μεγαλύτερη η περίοδος της αμηνόρροιας, τόσο πιο μεγάλη η πιθανότητα ωορρηξίας πριν την εμφάνιση της πρώτης περιόδου. Ένα μικρό ποσοστό γυναικών θα συλλάβει κατά τη διάρκεια της πρώτης ωορρηξίας, πριν δηλαδή την πρώτη περίοδο.

Είναι συνηθισμένο οι μητέρες να παραπονιούνται για κράμπες στην κοιλιά (το προεμηνορρυσιακό σύνδρομο), σύμπτωμα της επερχόμενης περιόδου χωρίς την περίοδο, εβδομάδες ή και μήνες πριν την πρώτη έμμηνο ρύση. Όταν συμβαίνει αυτό, το σώμα μάλλον προετοιμάζεται για την επιστροφή της γονιμότητας, αλλά ο θηλασμός εξακολουθεί να την καθυστερεί.

Ο χρόνος που χρειάζεται για την πλήρη επιστροφή της γονιμότητας διαφέρει από γυναίκα σε γυναίκα. Γενικά, όσο νωρίτερα επιστρέψει η περίοδος, τόσο πιο σταδιακή είναι η επάνοδος στην πλήρη γονιμότητα.

Πρέπει να αποθηλάσω για να μείνω έγκυος;

Μάλλον όχι. Εάν είστε ακόμα σε μεταβατική περίοδο, ο θηλασμός μπορεί να επηρεάζει την επιτυχία της εμφύτευσης του ωαρίου. Από τη στιγμή που επιτευχθεί η εμφύτευση, ο θηλασμός δεν επηρεάζει πια την νέα εγκυμοσύνη. Εάν η περίοδος σας έρχεται κανονικά, σε σταθερούς κύκλους, το πιθανότερο είναι ότι ο θηλασμός δεν επηρεάζει πια την γονιμότητά σας.

Πολλές μαμάδες μπορούν να συλλάβουν χωρίς να αλλάξουν κάτι στη συχνότητα του θηλασμού. Δεν υπάρχει καμία μαγική συνταγή η οποία θα σας επιτρέψει να συλλάβετε, κάθε μαμά είναι διαφορετική. Κάποιες μητέρες αυξάνουν την συχνότητα και μειώνουν τη διάρκεια του θηλασμού για να συλλάβουν πιο εύκολα, αλλά αυτό τα μωρά συνήθως το κάνουν μόνα τους όσο μεγαλώνουν και άρα έχετε την επιλογή να περιμένετε ίσως λίγο ακόμα.

Οι ξαφνικές αλλαγές τείνουν να κάνουν την γονιμότητα να επιστρέψει πιο γρήγορα (πχ. αν κόψετε ένα γεύμα θηλασμού απότομα, αντί να μειώνετε σταδιακά το χρόνο αυτού του γεύματος), ακόμα κι αν συνεχίσετε να θηλάζετε πολύ – αυτός είναι ο λόγος που η περίοδος επιστρέφει σε κάποιες γυναίκες όταν το μωρό τους αρχίζει να κοιμάται όλη την νύχτα ή αρχίζει να τρώει καλά τις στέρεες τροφές. Αν αποφασίσετε να κάνετε αλλαγές στο πρόγραμμα του θηλασμού, το γεύμα που θα αποφασίσετε να αλλάξετε δεν έχει και τόση σημασία. Οι σύγχρονες έρευνες δείχνουν ότι η συχνότητα των θηλασμών και ο συνολικός χρόνος που περνάει το μωρό ανά 24ωρο θηλάζοντας, είναι οι πιο σημαντικοί παράγοντες και όχι η ώρα του θηλασμού.

Πολλές μητέρες αναρωτιούνται αν ο θηλασμός θα επηρεάσει το αποτέλεσμα στο τεστ εγκυμοσύνης. Δεν το επηρεάζει. Τα τεστ αυτά μετρούν την ποσότητα της ορμόνης hCG (χοριακή γοναδοτροπίνη) στο αίμα ή στα ούρα και τα επίπεδα της δεν επηρεάζονται από το θηλασμό. Ο αναπτυσσόμενος πλακούντας αρχίζει να εκκρίνει hCG μόλις γίνει η εμφύτευση του ωαρίου. Η εγκυμοσύνη γενικά μπορεί να διαπιστωθεί με ένα τεστ, 7-14 μέρες μετά την εμφύτευση.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγές:

http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs351/en/

http://www.lalecheleague.org/llleaderweb/lv/lvdec98jan99p128.html

http://kellymom.com/bf/normal/fertility/#achieve

 

 

 

 

Βοήθεια! Δεν θέλω να θηλάσω!

Ούτε κι εγώ ήθελα, ή δεν ήμουν σίγουρη αν ήθελα, οπότε καταλαβαίνω πώς αισθάνεστε και δεν πρόκειται να σας πω τι να κάνετε ή να σας κρίνω για την επιλογή σας. Ο τρόπος διατροφής του μωρού σας είναι δική σας απόφαση και θα σας υποστηρίξω για να κάνετε ό,τι είναι καλύτερο για σας. Ο στόχος μου όμως είναι να σας προσφέρω τις πιο ακριβείς πληροφορίες ώστε όποια απόφαση κι αν πάρετε να αισθάνεστε καλά με αυτή.

Και αναγνωρίζω πόσο δύσκολη μπορεί να είναι αυτή η απόφαση. Οι γυναίκες που δεν θέλουν να θηλάσουν βρίσκονται κάτω από μεγάλη πίεση, με πολύ λίγη βοήθεια και κατανόηση για τα αισθήματά τους, ή για τις προκλήσεις που μπορεί να αντιμετωπίζουν. Είμαι εδώ για να σας βοηθήσω. Δεν είναι καθόλου αστείο να βρίσκεσαι με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο.

Πιστέψτε με, ξέρω, γιατί ήμουν κι εγώ μια μαμά με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο. Γι’ αυτό σας παρακαλώ να μην περιμένετε μέχρι να γεννήσετε για να ενημερωθείτε και να πάρετε την απόφασή σας. Κάντε την έρευνά σας τώρα.

Η αλήθεια είναι ότι ενώ ο θηλασμός είναι εύκολος για κάποιες γυναίκες, για τις περισσότερες ίσως, η χειρότερη στιγμή για να ενημερωθείτε για το θηλασμό είναι μετά τη γέννηση, όταν θα είστε εξουθενωμένες, εύθραυστες και στο έλεος των μύθων και της παραπληροφόρησης από τα στόματα ειδικών και μη. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, οι κλινικές, τα νοσοκομεία, οι μαίες, οι γιατροί, η οικογένεια και οι φίλοι μας, με όλες τις καλές τους προθέσεις, μπορεί να μην είναι καλά πληροφορημένοι σχετικά με το θηλασμό και συνήθως έχουν προσωπικά εμπόδια να ξεπεράσουν σχετικά με το θέμα.

Στα παραπάνω προσθέστε κάθε προσωπικό άλυτο ζήτημα που μπορεί να έχετε εσείς οι ίδιες και τότε θα είστε σε μειονεκτική θέση στην περίπτωση που αποφασίσετε να δοκιμάσετε να θηλάσετε. Ο θηλασμός είναι ένα από τα σημαντικά γεγονότα της ζωής μας όπου θα τα πάμε καλύτερα αν είμαστε προετοιμασμένες. Δεν θα τρέχαμε σε μαραθώνιο χωρίς προπόνηση και σωστά παπούτσια, έτσι δεν είναι; Άρα, το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας και στο μωρό είναι να ερευνήσουμε σε βάθος το θέμα της διατροφής του, τόσο σε σχέση με τα συναισθήματά μας, όσο και τα δεδομένα γύρω απ’ αυτή, πριν γεννηθεί το μωρό.

Για να σας βοηθήσω σ’ αυτή την απόφαση, έχω γράψει μερικές συμβουλές πιο κάτω. Ελπίζω ότι θα σας φανούν χρήσιμες και ότι θα κρατήσετε αυτές που σας ταιριάζουν ενώ θα πετάξετε όλες τις υπόλοιπες. Σε κάθε περίπτωση, σας εύχομαι το καλύτερο σ’ αυτό το υπέροχο ταξίδι της μητρότητας.

Αν δεν θέλετε να θηλάσετε:

1. Μιλήστε σε κάποιον που εμπιστεύεστε. Διαλέξτε κάποιον τον οποίο σέβεστε, θαυμάζετε και εκτιμάτε, ο οποίος θα σας ακούσει ειλικρινά και θα σας βοηθήσει να ξεκαθαρίσετε τα συναισθήματά σας χωρίς να σας κριτικάρει. Είτε διαλέξετε κάποιον φίλο, συγγενή ή επαγγελματία, αυτός ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να προβάλει σε σας τις δικές του επιθυμίες. Ένας καλός ακροατής δεν θα σας πνίξει με τα πλεονεκτήματα του θηλασμού, αλλά ούτε και θα σας διευκολύνει ώστε να μη θηλάσετε καθόλου. Αυτός ή αυτή, θα πρέπει να σας βοηθήσει να καταλάβετε τον εαυτό σας και να είναι θετικός/ή και υποστηρικτικός/ή. Το να γίνει κανείς γονιός είναι μια μεταμόρφωση σε πολλά επίπεδα και καθώς εξερευνούμε τα συναισθήματά μας, ωριμάζουμε και είμαστε πιο έτοιμες να δεχτούμε αυτή την αλλαγή.

2. Φτάστε μέχρι το τέλος. Υπάρχουν χιλιάδες λόγοι για να μη θηλάσει μια γυναίκα και τους έχω ακούσει νομίζω όλους. Όλοι είναι σωστοί, γιατί κάθε συναίσθημα που μπορεί να έχει μια γυναίκα για το θηλασμό, είναι αληθινό και σημαντικό! Μόνο αν ερευνήσετε μέχρι τέλους αυτό που σας σταματάει από το να θηλάσετε, μόνο τότε θα έχετε την ευκαιρία να διακρίνετε το ψέμα από την αλήθεια.

Για παράδειγμα, κάποιες γυναίκες φοβούνται ότι δεν θα έχουν αρκετό γάλα, ίσως επειδή οι δικές τους μητέρες δεν θήλασαν ή είχαν δυσκολίες – αλλά τώρα γνωρίζουμε ότι περισσότερο από το 95% των γυναικών μπορούν να θηλάσουν. Όπως και πολλές άλλες γυναίκες, έτσι κι εγώ φοβόμουν ότι με το θηλασμό θα χαλάσει το στήθος μου, αγνοώντας το γεγονός ότι η ίδια η εγκυμοσύνη μπορεί να χαλάσει το στήθος μας και όχι ο θηλασμός. Άλλες γυναίκες φοβούνται να θηλάσουν σε δημόσιο χώρο, ή μπροστά σε φίλους και συγγενείς. Κάποιες άλλες απλώς σιχαίνονται.

Κάποιες έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής βίας στο παρελθόν – αν αυτό είναι το πρόβλημά σας, όπως είναι για το 25% των γυναικών, σας συνιστώ ανεπιφύλαχτα να ζητήσετε βοήθεια από κάποιον ειδικό και να συμμετέχετε σε κάποια ομάδα υποστήριξης. Εκεί θα έχετε την ευκαιρία να γνωρίσετε κι άλλες γυναίκες με το ίδιο πρόβλημα, που κατάφεραν να το ξεπεράσουν και είτε να θηλάσουν με επιτυχία ή να αντλούν και να δίνουν μητρικό γάλα. Για κάποιες απ’ αυτές τις γυναίκες τελικά ο θηλασμός εξελίχθηκε σε μια πολύ θετική, εμψυχωτική και θεραπευτική διαδικασία. Σε κάθε περίπτωση, το σημαντικό είναι ότι θα μάθετε ότι δεν είστε μόνη.

Άλλες γυναίκες φοβούνται ότι δεν θα μπορούν να πάρουν φάρμακα για όσο καιρό θηλάζουν. Μόνο αν έρθετε σε επαφή με αυτά που σας ενοχλούν ή σας φοβίζουν θα βρείτε τον τρόπο να τα χειριστείτε και να τα ξεπεράσετε και εκτός αυτού, και μόνο με το να τα πείτε και να τα αναγνωρίσετε θα καταλάβετε ότι χάνουν τη δύναμή τους επάνω σας. Άσχετα με την τελική σας απόφαση, έχετε καλές πιθανότητες να είστε πιο ήρεμη και γαλήνια μ’ αυτή και καλύτερα ενημερωμένη.

3. Ζυγίστε τους κινδύνους. Ενώ τα οφέλη του θηλασμού έχουν ειπωθεί πολλές φορές, οι έρευνες δείχνουν ότι η αναγνώριση των πλεονεκτημάτων του θηλασμού δεν έχει ιδιαίτερα θετική επίδραση, ακριβώς όπως το ότι ξέρουμε τα οφέλη του μπρόκολου δεν μας εμποδίζει από το να τρώμε fast food. Αυτό που ο καθένας πρέπει να ξέρει είναι ότι οι έρευνες έχουν δείξει πολλούς αληθινούς κινδύνους που σχετίζονται με την σίτιση με ξένο γάλα ή αλλιώς, φόρμουλα.

Σε ποιο βαθμό αλήθεια σχετίζεται ο θηλασμός με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης κάποιων ασθενειών;

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, ο θηλασμός σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης των παρακάτω ασθενειών στο μωρό σας:

• Σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου: 36% lower risk
• Διαβήτης τύπου 1: 19-27%
• Διαβήτης τύπου 2: 39%
• Λευχαιμία : 19%
• Άσθμα: 27%
• Γαστρεντερικές λοιμώξεις: 64%
• Λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού: 72%
• Ατοπική δερματίτιδα: 42%
• Ωτίτιδα: 50%

Ο θηλασμός σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης των παρακάτω ασθενειών στις μητέρες:

• Διαβήτης τύπου 2: 4-12%
• Καρκίνος των ωοθηκών: 21%
• Καρκίνος του στήθους: 28%

Η μελέτη αυτή ερευνά τη σχέση ανάμεσα στο θηλασμό και σε μερικές μόνο από τις ασθένειες για τις οποίες ο θηλασμός θέτει προστασία. Υπάρχει ανάγκη για περισσότερη έρευνα, αλλά οι ενδείξεις πληθαίνουν συνεχώς.

Θα πρέπει επίσης να θυμάστε ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας λέει ότι το ελεγμένο και παστεριωμένο μητρικό γάλα από άλλες μητέρες είναι πιο κατάλληλο από το ξένο γάλα. Δηλώνει επίσης ότι η φόρμουλα θα πρέπει να είναι η τελευταία μας εναλλακτική λύση – αυτό το μήνυμα σίγουρα δεν έχει φτάσει ακόμα στ’ αυτιά μας!

4. Πάρτε τις αποφάσεις σας!

Εάν είστε αρνητικές προς το θηλασμό:
Έχετε κάνει εξονυχιστική έρευνα και είστε σίγουρες ότι έχετε πάρει την καλύτερη απόφαση για σας και την οικογένειά σας. Μερικά πράγματα τα οποία μπορεί να θέλετε να σκεφτείτε:

1.Μπορείτε να σταματήσετε να θηλάζετε οποιαδήποτε στιγμή αν ο θηλασμός δεν σας ταιριάζει.Αλλά είναι καλό να ξέρετε ότι αν δεν προσπαθήσετε καθόλου, θα είναι πολύ πιο δύσκολο να ξεκινήστε να θηλάζετε αν αλλάξετε γνώμη (αλλά όχι αδύνατον). Έχετε υπόψη ότι γνωρίζουμε πολλές γυναίκες που μετάνιωσαν που δεν θήλασαν, αλλά καμία που να μετάνιωσε που θήλασε.

2. Άντληση. Πολλές γυναίκες οι οποίες δεν αισθάνονται άνετα με τον άμεσο θηλασμό, έχουν αντλήσει γάλα με επιτυχία για πολύ καιρό.

3. Μητρικό γάλα από άλλη μητέρα – Τράπεζα μητρικού γάλακτος. Δυστυχώς ακόμα στη χώρα μας δεν έχουμε αυτή την επιλογή αλλά ελπίζω ότι κάποια μέρα στο μέλλον θα είναι μια υπαρκτή επιλογή για τις γυναίκες που δεν μπορούν να θηλάσουν.

4. Βιολογικό ξένο γάλα. Αν τελικά αποφασίσετε να χρησιμοποιήσετε φόρμουλα, η καλύτερη επιλογή είναι η βιολογική φόρμουλα, καθώς δεν περιέχει φυτοφάρμακα ή φάρμακα και ορμόνες που μπορεί να δόθηκαν στις αγελάδες. Διαλέξτε κάποιο που δεν περιέχει τεχνητό DHA & ARA καθώς αυτά τα χημικά σκευάσματα δεν είναι οργανικά, η αποτελεσματικότητά τους δεν έχει αποδειχθεί και χρειάζεται περισσότερη έρευνα για τις πιθανές παρενέργειες που μπορεί να προκαλούν.

5. Βρείτε μια καλή απάντηση. Τέλος, αν αποφασίσετε να μη θηλάσετε, σας συστήνω να σκεφτείτε και να έχετε έτοιμη μια καλή απάντηση για όλους τους καλοθελητές που θα θελήσουν να σας κρίνουν. Οι γυναίκες που κρίνουν άλλες γυναίκες για τις επιλογές τους, κάνουν τα πράγματα χειρότερα. Δοκιμάστε να πείτε «Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον και το σεβασμό που δείχνεις σε μια τόσο προσωπική απόφαση, την οποία δεν πήρα εύκολα».

Εάν είστε θετικές προς το θηλασμό:

1. Κάντε μικρά βήματα. Βάλτε μικρούς, εύκολους στόχους και επιβραβεύστε τον εαυτό σας κάθε φορά που τους πετυχαίνετε. Όταν θήλαζα το πρώτο μου μωρό έλεγα «θα προσπαθήσω ως την Δευτέρα και μετά θα τα παρατήσω» και όταν ερχόταν η Δευτέρα ανέβαλα τον αποθηλασμό για μερικές μέρες ακόμα. Προσπαθήστε να κάνετε το ίδιο, να δεσμευτείτε για την πρώτη εβδομάδα τουλάχιστον, μετά για την επόμενη και πάει λέγοντας και ούτε που θα το καταλάβετε πότε θα περάσει ο πρώτος μήνας! Ακριβώς όπως μερικές από εμάς σιχαινόμαστε να πάμε στο γυμναστήριο στην αρχή αλλά στη συνέχεια απολαμβάνουμε το υπέροχο συναίσθημα που σου αφήνει η γυμναστική, έτσι και με το θηλασμό τα συναισθήματά σας μπορεί να αλλάξουν όσο περνάει ο καιρός. Μπορεί στο τέλος να τον λατρέψετε!

2. Βρείτε υποστηρικτές. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να έχετε γύρω σας ανθρώπους που πιστεύουν σε σας, που σας ενθαρρύνουν και σας υπενθυμίζουν ότι μπορείτε να το κάνετε. Επανερχόμενη στο προηγούμενο παράδειγμα με το γυμναστήριο, μπορεί να σιχαινόμαστε να κάνουμε γυμναστική μόνες μας, αλλά να γίνει πολύ ευχάριστο αν κάνουμε γυμναστική με κάποιες καλές φίλες. Όταν γεννήθηκε το πρώτο μου παιδί και ξεκίνησα να θηλάζω, σκεφτόμουν ότι αποκλείεται να τα καταφέρω μέχρι τις 40 μέρες, πόσο μάλλον για έξη μήνες.. Όμως με την βοήθεια και την συμπαράσταση της οικογένειάς μου, του άντρα μου και μερικών καλών φίλων, τελικά έφτασα να θηλάζω για δύο χρόνια! Αν δεν έχετε τέτοιους ανθρώπους στη ζωή σας, βρείτε τους τώρα. Μπορείτε να βρείτε πολλές υποστηρικτικές γυναίκες στις συναντήσεις του Συνδέσμου Θηλασμού Ελλάδος και στις ομάδες θηλασμού ανά πόλη του Facebook. Εκεί θα συναντήσετε άλλες μητέρες που θηλάζουν, θα λύσετε τις απορίες σας, θα μάθετε τα κόλπα του θηλασμού και θα αρχίσετε να απολαμβάνετε την μετάβαση στη μητρότητα και το θηλασμό.

Προσοχή: αν κάποια ομάδα, ή κάποια από τις μητέρες της ομάδας, δεν σας ταιριάζει, βρείτε άλλη ομάδα ή άλλες μητέρες να συναναστραφείτε. Να θυμάστε ότι δεν μιλάνε όλες οι γυναίκες με τον ίδιο τρόπο και κάποιες πιο φανατικές με το θηλασμό δεν μιλούν εκ μέρους όλων μας! Υπάρχουν πολλές ομάδες και πολλές γυναίκες που θηλάζουν εκεί έξω. Ακόμα κι αν βρείτε μόνο μία ακόμη μητέρα που θηλάζει και σας ταιριάζει, τουλάχιστον δεν θα είστε μόνη στο ταξίδι του θηλασμού.

Όμως προσέξτε: πρέπει να έχετε μαζί σας τους νικητές, όχι τους χαμένους. Γυναίκες που τα έχουν καταφέρει με το θηλασμό, που μπορούν να σας καταλάβουν, να σας στηρίξουν και βασικά να βγάλουν από μέσα σας τον καλύτερο εαυτό σας!

3. Μάθετε ποια είναι η επόμενη καλύτερη επιλογή σας. Γνωρίζω ότι για κάποιες γυναίκες οι προκλήσεις του θηλασμού είναι απλώς αξεπέραστες. Για παράδειγμα, ενώ τα περισσότερα φάρμακα είναι απολύτως συμβατά με το θηλασμό, υπάρχουν και κάποια που δεν είναι. Επίσης, κάποιες γυναίκες οι οποίες έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά, είναι πάρα πολύ τρομαγμένες από την εμπειρία τους για να μπορέσουν να θηλάσουν. Άλλες αντιμετωπίζουν την επίκριση από το περιβάλλον τους.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, είναι καλό να γνωρίζετε ότι σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας η δεύτερη καλύτερη επιλογή σας δεν είναι το ξένο γάλα, αλλά το δικό σας αντλημένο γάλα. Η τρίτη επιλογή και πάλι δεν είναι το ξένο γάλα, αλλά το ελεγμένο και παστεριωμένο μητρικό γάλα από άλλη μητέρα-δότρια. Άρα, αν δεν μπορείτε, ή επιλέξετε να μην θηλάσετε καθόλου, σκεφτείτε την τρίτη καλύτερη και πιο ασφαλή επιλογή μετά τον άμεσο και τον έμμεσο θηλασμό. Γνωρίζω ότι αυτή η επιλογή δεν υπάρχει στην χώρα μας. Μπορείτε όμως να γίνετε υποστηρίκτριες για να γίνουν οι τράπεζες μητρικού γάλακτος ευρέως γνωστές και το μητρικό γάλα από μητέρες-δότριες διαθέσιμο για το μωρό σας, και για όλα τα μωρά, γιατί το αξίζουν!

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού IBCLC

Δέκα φράσεις που δεν πρέπει να λέμε ποτέ σε μια νέα μητέρα που θηλάζει

Από το βιβλίο Womanly art of breastfeeding, 8th edition

Δέκα φράσεις που δεν πρέπει ποτέ να λέμε σε μια νέα μητέρα που θηλάζει:

1. Πάλι θηλάζει;;;
2. Σε χρησιμοποιεί σαν πιπίλα
3. Θα δώσω εγώ στο μωρό ένα μπουκάλι γάλα για να μπορέσεις να κάνεις καμιά δουλειά.
4. Μάλλον το γάλα σου δεν είναι αρκετά θρεπτικό.
5. Οι γυναίκες στην οικογένειά μας ποτέ δεν είχαν αρκετό γάλα.
6. Μπορεί ένα στήθος με τέτοιο μέγεθος να παράγει αρκετό γάλα;
7. Αφού σύντομα θα επιστρέψεις στη δουλειά, δεν θα έπρεπε το μωρό να συνηθίζει να το ταίζουν κι άλλοι άνθρωποι;
8. Μοιάζεις σαν αγελάδα όταν χρησιμοποιείς την αντλία.
9. Το στήθος σου ανήκει σε μένα, όχι στο μωρό.
10. Μην το αφήνεις να κοιμάται στο στήθος. Θα αποκτήσει κακές συνήθειες ύπνου.

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιμένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Για τη γιαγιά του μωρού που θηλάζει: πληροφορίες για το θηλασμό και ιδέες για να βοηθήσετε τη θηλάζουσα μαμά και το μωρό της.

Η μαμά που μόλις γέννησε συνήθως χρειάζεται να θηλάζει το μωρό της, να το φροντίζει, να το αγγίζει και να το περιποιείται, 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα.

Σε άλλες κοινωνίες, όπου ο θηλασμός είναι πιο διαδεδομένος, οι μητέρες έχουν πολύ λιγότερα προβλήματα θηλασμού απ’ ότι στη δική μας κοινωνία. Σε πολλές από αυτές, για περίπου 6 εβδομάδες μετά τον τοκετό, ο περίγυρος της μητέρας αναλαμβάνει τη φροντίδα του σπιτιού της και των μεγαλύτερων παιδιών. Η μόνη ευθύνη της λεχώνας είναι η φροντίδα και ο θηλασμός του μωρού της γι’ αυτές τις 6 εβδομάδες. Μέσα σ’ αυτή την χρονική περίοδο, η μητέρα θεραπεύει το σώμα της από τη γέννα και μαθαίνει το μωρό της και τον θηλασμό.

Πολλές μητέρες λένε ότι όταν γεννούν, αισθάνονται ότι χρειάζονται πραγματικά δίπλα τους τη μητέρα τους.
Η παρουσία της μητέρας κάνει κάθε παιδί να αισθάνεται τόση ασφάλεια και εμπιστοσύνη, όσο κανένας άλλος. Δεν είμαι πια παιδί, αλλά σε χρειάζομαι μαζί μου σ’ αυτό το ταξίδι της μητρότητας.

ImageΗ μητέρα που περνάει πολύ ώρα σε επαφή δέρμα με δέρμα με το μωρό της, αυξάνει την παραγωγή της σε γάλα και μειώνει το στρες τόσο στην ίδια, όσο και στο μωρό της.
Η μαμά χρειάζεται να έχει πολύ χρόνο με το μωρό της. Οι φίλοι και οι συγγενείς, με όλες τις καλές τους προθέσεις, μπορεί να παραβιάσουν αυτό το χρόνο, να ασκήσουν πίεση παρά τη θέλησή τους στην ήδη πιεσμένη μητέρα και να την αποσπάσουν από το μωρό της.

Το στομάχι του μωρού είναι πολύ μικρό και χρειάζεται να τρώει συχνά. Τα συχνά γεύματα ΔΕΝ είναι σημάδι ότι το μωρό δεν χορταίνει.

Ξέρουμε ότι το μωρό που θηλάζει πίνει αρκετό γάλα, παρακολουθώντας την συμπεριφορά του και πόσο συχνά λερώνει τις πάνες του.

Δεν χρειάζεται να ξέρουμε πόσο γάλα πίνει το μωρό από το στήθος, ούτε χρειάζεται να βγάλουμε γάλα με την αντλία για να δούμε πόσο έχουμε. Η άντληση δεν είναι αξιόπιστο κριτήριο της παραγωγής μας.

H μαμά χρειάζεται αρκετή φροντίδα η ίδια, για να μπορεί με τη σειρά της να φροντίσει και να ταΐσει το μωρό της.
Μπορεί να χρειαστεί να της υπενθυμίσετε να φάει και να πιεί, και να έχετε έτοιμα φαγητά και νερό δίπλα στο κρεβάτι της ή στην κουζίνα. Η μαμά χρειάζεται αρκετές πρωτεΐνες, καλά λιπαρά, φρούτα και λαχανικά. Αν είναι δυνατόν, κάντε εσείς το μαγείρεμα για όλη την οικογένεια. Αυτή θα είναι μια σημαντική προσφορά. Είναι επίσης μια καλή ιδέα για δώρο από τους επισκέπτες. Μπορείτε να τους πείτε: ελάτε για λίγο και φέρτε μαζί σας και φαγητό για τη λεχώνα!

Τα νεογέννητα κοιμούνται πολύ συνήθως και οι μαμάδες θα πρέπει να κάνουν το ίδιο.
Περνούν πολύ περισσότερη ώρα κοιμισμένα παρά ξύπνια και ξυπνούν κυρίως για να φάνε. Η μαμά ίσως χρειαστεί κάποιες φορές να ξυπνάει το μωρό για να φάει και θα πρέπει να προσέχει τα σημάδια πείνας του μωρού της. Και φυσικά, τα μωρά κλαίνε για να επικοινωνήσουν τις ανάγκες τους: αλλαγή πάνας, αγκαλιά, πείνα, ασφάλεια. Πρέπει να έχετε υπόψη σας όμως, ότι το κλάμα είναι το τελευταίο σημάδι πείνας του νεογνού.

Κάποιοι άνθρωποι αισθάνονται άβολα με την εικόνα του θηλασμού. 

Εάν αισθάνεστε έτσι, θα ήταν καλό να πάτε σε ένα μέρος όπου οι γυναίκες θηλάζουν ελεύθερα, όπως πχ. σε μια συνάντηση του Συνδέσμου Θηλασμού Ελλάδος (La Leche League).

Το μητρικό γάλα είναι πραγματικά καλύτερο από το ξένο και μπορεί να σώσει ζωές.
Πράγματι, το μητρικό γάλα μπορεί να σώσει ζωές όχι μόνο στα πρόωρα μωρά αλλά και στα μεγαλύτερα μωρά και παιδιά. Τα πολύτιμα συστατικά του μητρικού γάλακτος βρίσκονται εκεί για όσους μήνες ή/και χρόνια θηλάζει ένα παιδί. Το μητρικό γάλα είναι ζωντανό και προσφέρει άμεση προστασία από τις ασθένειες. Επίσης, συμβάλει καθοριστικά στην ανάπτυξη του αμυντικού συστήματος του μωρού. Το μητρικό γάλα αλλάζει συνεχώς. Αλλάζει κατά τη διάρκεια της ημέρας για να προσφέρει στο μωρό ότι χρειάζεται κάθε στιγμή. Αλλάζει μήνα με το μήνα και χρόνο με το χρόνο, για να καλύψει τις ανάγκες του συνεχώς αναπτυσσόμενου οργανισμού του παιδιού. Είναι στ’ αλήθεια θαυματουργό. Ακριβώς όπως τα μωρά μας τρέφονται και μεγαλώνουν μέσα στην κοιλιά μας, από εμάς, έτσι ακριβώς θα πρέπει να τρέφονται και να μεγαλώνουν μετά τη γέννησή τους: από εμάς με το γάλα μας.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού IBCLC

Το τέταρτο τρίμηνο – Γιατί το μωρό σας είναι ευτυχισμένο μόνο στην αγκαλιά σας;

«Το μωρό μου είναι ήσυχο μόνο όταν είναι στην αγκαλιά. Μόλις το αφήσω κάτω αρχίζει να κλαίει»

«Κοιμάται καλά μόνο όταν είναι στο στήθος μου. Δεν θέλει καθόλου να την αφήνω στο κρεβατάκι της».

«Κλαίει αμέσως μόλις τον αφήσουμε κάτω».

womb

 

Αν έπαιρνα ένα ευρώ κάθε φορά που άκουγα αυτές τις φράσεις, σήμερα θα ήμουν πολύ πλούσια! Αυτό που με εντυπωσιάζει είναι ότι δεν πιάνουμε το νόημα. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί τόσα πολλά μωρά χρειάζονται την αγκαλιά για να ηρεμήσουν κι αυτό που με εντυπωσιάζει ακόμα περισσότερο είναι ότι πραγματικά ξοδεύουμε τόση πολύ ενέργεια και χρόνο για να καταφέρουμε να αφήσουμε τα μωρά μας από την αγκαλιά.

Όμως, εκτός από ενέργεια και χρόνο, ξοδεύουμε πολύ περισσότερα σε χρήμα. Η βιομηχανία του «μην παίρνεις το παιδί αγκαλιά» κοστίζει πολλά εκατομμύρια: κούνιες, κρεβατάκια, καλαθούνες, λίκνα, παιχνίδια, …..και η λίστα δεν έχει τέλος. Την πρώτη φορά που έγινα μαμά πρέπει να παραδεχτώ ότι αγόρασα πολλά πράγματα απ’ αυτή τη λίστα και δεν ντρέπομαι να παραδεχτώ τώρα ότι ειλικρινά δεν μου είχε περάσει απ’ το μυαλό ότι ίσως η απάντηση είναι να ΜΗΝ αφήνω το μωρό μου κάτω και σίγουρα δεν σκέφτηκα σε τι μπορεί να χρησιμεύουν όλα αυτά τα πράγματα. Μου πήρε αρκετό χρόνο για να καταλάβω και να δω τον κόσμο με τα μάτια του μωρού.

Για να καταλάβουμε τα νεογέννητα μωρά μας είναι απαραίτητο να προσπαθήσουμε να βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση τους, να φανταστούμε τον κόσμο τους – αλλά ποιόν κόσμο; Τον κόσμο που γνωρίζουν και που έχουν περάσει τους τελευταίους 9 μήνες, ή τον κόσμο που βρίσκονται τώρα, δηλαδή τον δικό μας κόσμο; Για να καταλάβουμε πλήρως θα πρέπει να κατανοήσουμε την τεράστια αλλαγή που έχει γίνει στον κόσμο τους. Κάποια μωρά βιώνουν εύκολα τη μετάβαση από τη μήτρα στον έξω κόσμο, κάποια άλλα λιγότερο εύκολα και είναι αυτά τα δεύτερα, «τα δύσκολα μωρά», από τα οποία μαθαίνουμε τόσα πολλά.

«Η γέννα ξαφνικά διαταράσσει την ισορροπία και την οργάνωση. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα ζωής, το μωρό προσπαθεί να επανακτήσει αυτή την αίσθηση της ισορροπίας και της οργάνωσης και να προσαρμοστεί στη ζωή έξω από τη μήτρα. Η γέννα και η προσαρμογή του μωρού στην εξωμήτρια ζωή, αναδεικνύουν το ταμπεραμέντο του κάθε μωρού, αφού για πρώτη φορά θα πρέπει να βρει τον τρόπο να κάνει γνωστές τις ανάγκες του. Είναι υποχρεωμένο να δράσει, να «συμπεριφερθεί». Εάν πεινάει, κρυώνει ή φοβάται, κλαίει. Πρέπει να κάνει προσπάθεια για να πάρει αυτό που χρειάζεται από το περιβάλλον του. Εάν οι ανάγκες του είναι απλές και μπορεί να τις ικανοποιήσει εύκολα, χαρακτηρίζεται «εύκολο μωρό». Εάν δυσκολεύεται να προσαρμοστεί, χαρακτηρίζεται «δύσκολο μωρό» – Dr. WilliamSears

Ας κάνουμε λοιπόν μια γρήγορη σύγκριση σ’ αυτούς τους δύο διαφορετικούς κόσμους:

ΜΗΤΡΑ ΕΞΩ ΚΟΣΜΟΣ
Σκοτάδι Φως
Απαλοί ήχοι Δυνατοί ήχοι
Ζέστη Εναλλασσόμενη θερμοκρασία
Συνεχής θρέψη Πείνα και δίψα
Συγκεκριμένος χώρος Άπλετος χώρος
Υγρό περιβάλλον Αέρας
Αδυναμία όσφρησης Πολλές διαφορετικές μυρωδιές
Διαρκής επαφή με τη μητέρα Μειωμένη επαφή με τη μητέρα
Γυμνό Ντυμένο
Περιβάλλον απαλό και ζεστό Περιβάλλον σκληρό και κρύο

Αρκετά διαφορετικά ε; Η μεγαλύτερη διαφορά όμως είναι το γεγονός ότι στη μήτρα, ο κόσμος του μωρού ήταν αμετάβλητος, κάθε μέρα ήταν ίδια με την προηγούμενη, τα ερεθίσματα που δεχόταν ήταν λίγο-πολύ τα ίδια. Όμως τώρα που γεννήθηκε, κάθε μέρα είναι διαφορετική!

Η έννοια του «τέταρτου τρίμηνου» μας βοηθάει να καταλάβουμε την μετάβαση που πρέπει να κάνει κάθε νεογέννητο μωρό, κατά τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του στον έξω κόσμο, και αν το καταλάβουμε θα βρούμε πολλούς τρόπους για να το βοηθήσουμε – όμως για μένα το πιο σημαντικό πράγμα σ’ αυτό το τέταρτο τρίμηνο είναι η κατανόηση και η ενσυναίσθηση από τους γονείς, που αν υπάρχει όλα κυλούν πιο ήρεμα και φυσικά.

Παρακάτω θα βρείτε κάποια τεχνάσματα για να ηρεμήσετε το μωρό σας, τα οποία δουλεύουν αρκετά καλά στις περισσότερες περιπτώσεις, όμως να θυμάστε πάντα ότι κάθε μωρό είναι διαφορετικό και αν δεν το ξέρετε ήδη, σύντομα θα μάθετε τι αρέσει περισσότερο στο δικό σας μωρό κι αυτό είναι το πιο σημαντικό, αυτό που είναι «ειδικό» για το δικό σας μωρό.

Κίνηση

Η μήτρα μας είναι ένας χώρος που συνεχώς κινείται και τα μωρά λατρεύουν την κίνηση. Στην μήτρα μας το μωρό κινούνταν με κάθε δική μας κίνηση. Μόλις γεννηθούν όμως, πολύ συχνά θέλουμε να τα αφήσουμε κάτω, τελείως ακίνητα. Φανταστείτε όμως πώς μπορεί να αισθάνεται το μωρό. Μπορείτε να χορέψετε, να το κουνήσετε από τη μια πλευρά στην άλλη, να περπατήσετε γρήγορα μαζί του ή να το πάτε μια βόλτα με το αυτοκίνητο.

Επαφή δέρμα με δέρμα

Το καλύτερο ηρεμιστικό! Για το μωρό, η επαφή με το ζεστό, φυσικά αρωματισμένο δέρμα σας, είναι ο παράδεισος. Το βοηθάει να σταθεροποιήσει τη θερμοκρασία του, τους χτύπους της καρδιάς του και τις ορμόνες του στρες και κινητοποιεί την έκκριση ωκυτοκίνης – της ορμόνης της αγάπης – και στους δυο σας. Κάντε μπάνιο μαζί του, πάρτε το γυμνή στην αγκαλιά σας και κοιμηθείτε μαζί του. Όλες αυτές είναι εξαιρετικές εμπειρίες τόσο για το μωρό σας όσο και για σας.

Κοιμηθείτε μαζί

Κοιμηθείτε στο ίδιο κρεβάτι με το μωρό σας και ο ύπνος όλης της οικογένειας είναι εξασφαλισμένος. Τα μωρά είναι γενικά πολύ πιο ήρεμα και κοιμούνται περισσότερο όταν κοιμούνται μαζί μας στο κρεβάτι μας, ωστόσο αυτό το θέμα είναι ακόμα ταμπού παρόλο που το 60% των γονιών κοιμούνται κάποια στιγμή μαζί με τα παιδιά τους. Παρόλο που είναι αδιαμφισβήτητα το πιο ωραίο ηρεμιστικό, αν ακολουθήσετε αυτή την πρακτική είναι σημαντικό να τηρήσετε ορισμένους κανόνες:

  • Κοιμηθείτε με το μωρό σας ΜΟΝΟ σε κρεβάτι, ποτέ σε καναπέ ή πολυθρόνα και βεβαιωθείτε ότι το στρώμα είναι αρκετά σταθερό και ότι το μωρό είναι μακριά από μαξιλάρια, κουβέρτες, παπλώματα, κλπ. Επίσης βεβαιωθείτε ότι το δωμάτιό σας δεν είναι πολύ ζεστό.
  • Σιγουρευτείτε ότι το μωρό δεν μπορεί να παγιδευτεί σε κενό ανάμεσα στο στρώμα και στο κρεβάτι, ή ανάμεσα στο κρεβάτι και τον τοίχο.
  • Μην καπνίζετε.
  • Μην πίνετε.
  • Μην παίρνετε υπνωτικά ή ναρκωτικά φάρμακα.

Φάσκιωμα

Φανταστείτε πόσο στριμωγμένο ήταν το μωρό στην μήτρα σας στο τέλος της εγκυμοσύνης – και μετά φανταστείτε πόσο παράξενη μπορεί να είναι η αίσθηση όλου αυτού του χώρου ξαφνικά γύρω του. Φυσικά, το πιο καλό που μπορείτε να κάνετε είναι να έχετε το μωρό τυλιγμένο με τα χέρια σας, στην αγκαλιά σας, αλλά όταν αυτό δεν είναι δυνατόν, το επόμενο καλύτερο είναι το ελαφρύ φάσκιωμα. Το φάσκιωμα γίνεται όλο και πιο δημοφιλές τελευταία, ωστόσο κι εδώ υπάρχουν κάποια πράγματα που πρέπει να προσέξετε:

  • Ποτέ μη τυλίγετε το κεφάλι του μωρού ή το πρόσωπό του
  • Μη φασκιώνετε το μωρό όταν είναι άρρωστο ή έχει πυρετό
  • Τυλίξτε το μωρό με κάποιο λεπτό ύφασμα που επιτρέπει την είσοδο του αέρα.
  • Φασκιώνετε το μωρό μόνο μέχρι την ηλικία που μπορεί να γυρίζει μόνο του.
  • Βάζετε πάντα το μωρό για ύπνο ανάσκελα.
  • Μη το τυλίγετε σφιχτά. Τα πόδια του θα πρέπει να είναι ελεύθερα μέσα στο ύφασμα.
  • Και τέλος, αρχίστε να φασκιώνετε το μωρό σας όσο το δυνατόν πιο σύντομα από τη γέννησή του. Μη φασκιώνετε ένα μωρό 3 μηνών εάν δεν το έχετε φασκιώσει ποτέ ως τώρα.

Babywearing

Το να φοράμε το μωρό μας είναι ο καλύτερο τρόπος για να είναι ήσυχο κι ευτυχισμένο. Αυτή η μέθοδος αυξάνει το χρόνο που το μωρό βρίσκεται σε «ήρεμη εγρήγορση», κατά τον οποίο μαθαίνουν περισσότερο για τον κόσμο γύρω τους. Για όσο καιρό το μωρό μας βρίσκεται στη μήτρα μας, περνά το 100% του χρόνου του σε άμεση επαφή μαζί μας. Όμως, από τη στιγμή που γεννιούνται το ποσοστό αυτό πέφτει στο 40%! Το να φοράμε το μωρό μας σημαίνει επίσης ότι τα χέρια μας είναι ελεύθερα!

Διαλέξτε τον μάρσιπό σας προσεκτικά. Ένας καλός μάρσιπος θα πρέπει να είναι εύκολος στη χρήση του και να υποστηρίζει σωστά τόσο τη δική σας πλάτη, όσο και του μωρού σας, ενώ δεν θα πρέπει να ασκεί πίεση στα ισχία του μωρού. Τα νεογέννητα θα πρέπει πάντα να βλέπουν προς τα εσάς, με τα πόδια στη στάση «του βάτραχου» και όχι κρεμασμένα όπως βλέπουμε στους απλούς μάρσιπους του εμπορίου.

Είναι συνηθισμένο τα μωρά να κλαίνε μόλις τα βάλετε στο μάρσιπο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν τους αρέσει, σημαίνει απλώς ότι πρέπει να κινηθείτε αμέσως μόλις το βάλετε μέσα! Όπως και με το φάσκιωμα, το babywearing έχει γίνει πολύ δημοφιλές τελευταία και υπάρχουν κάποιες οδηγίες που πρέπει να ακολουθήστε οπωσδήποτε αν το εφαρμόσετε:

  • Το μωρό πρέπει να είναι σφιχτά δεμένο επάνω σας μέσα στο μάρσιπο
  • Να έχετε συνεχώς οπτική επαφή με το μωρό σας.
  • Να είναι αρκετά κοντά σας ώστε να μπορείτε να το φιλήσετε.
  • Να μην ακουμπάει το σαγόνι του μωρού στο στήθος του.
  • Να στηρίζεται καλά η πλάτη του μωρού.

Ήχοι

Τα μωρά αγαπούν τους ήχους, αλλά όχι τους ήχους που νομίζουμε. Για πολλά μωρά ο ήχος της ηλεκτρικής σκούπας είναι πολύ πιο κατευναστικός από ένα νανούρισμα. Το ίδιο και ο ήχος από το πιστολάκι, το πλυντήριο ή τον απορροφητήρα, οι λεγόμενοι “λευκοί ήχοι” δηλαδή.

Τάισμα

Αν το μωρό σας θέλει να θηλάσει τίποτα δεν μπορεί να το ηρεμήσει, οπότε δώστε προσοχή στα σημάδια της πείνας του. Ο θηλασμός είναι σημαντικό να γίνεται όποτε θέλει το μωρό και όχι σύμφωνα με το ρολόι. Θυμηθείτε επίσης ότι το μωρό σας μπορεί να μην πεινάει πάντα πολύ, μπορεί να θέλει να φάει λίγο κάποιες φορές ή να θηλάσει μόνο για ευχαρίστηση. Το πιπίλισμα είναι για τα μωρά το απόλυτο εργαλείο χαλάρωσης. Βοηθάει τα κόκκαλα του κρανίου του να πάρουν τη σωστή τους θέση, καθώς επίσης τους παρέχει άνεση και ασφάλεια.

Μπάνιο

Η μήτρα μας ήταν ένα υγρό και ζεστό μέρος. Ο έξω κόσμος είναι ξηρός και κρύος. Κάποιες φορές ένα ζεστό μπάνιο μπορεί να ηρεμήσει ένα μωρό που κλαίει, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Ακόμα καλύτερα αν η μαμά ή ο μπαμπάς μπούνε στην μπανιέρα μαζί με το μωρό.

Βόλτα

Αν όλα τα άλλα αποτύχουν, τα μωρά σταματούν το κλάμα αμέσως μόλις βγουν στον καθαρό αέρα. Δεν είμαι σίγουρη αν αυτό γίνεται λόγω της κίνησης, ή λόγω της αλλαγής του αέρα, όμως ξέρω ότι δουλεύει σχεδόν πάντα.

 

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

30 έξυπνοι λόγοι να θηλάσετε το παιδί σας

1. Ο θηλασμός (αποκλειστικός τους πρώτους 6 μήνες ζωής και στη συνέχεια μέχρι τουλάχιστον τα 2 έτη) συνιστάται μετά από μακροχρόνιες έρευνες από όλους τους διακεκριμένους διεθνείς οργανισμούς (πχ Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, Unicef, Aμερικανική Εταιρεία Παιδιατρικής) ως η ιδανική και μοναδική τροφή για το παιδί σας.

2. Μέσω της έκκρισης της ορμόνης της ευτυχίας που είναι η ωκυτοκίνη ο θηλασμός εγκαθιστά ταχύτερα το δεσμό ανάμεσα στη μητέρα και το παιδί της.

3. Ο θηλασμός ικανοποιεί τις συναισθηματικές ανάγκες για αγκαλιά που έχουν όλα τα βρέφη. Έχει διαπιστωθεί ότι παιδιά που θηλάζουν εισπράττουν περισσότερα χάδια κατά τη διάρκεια του ταΐσματος σε σχέση με εκείνα που τρέφονται με μπουκάλι.

4. Το μητρικό γάλα προσφέρει τη τέλεια διατροφή και είναι απολύτως ειδικό για τη ράτσα μας! Με τον ίδιο τρόπο το αγελαδινό γάλα είναι ιδανικό για τα μοσχαράκια, το κατσικίσιο για τα κατσικάκια κλπ. Επίσης το μητρικό γάλα αποτελεί μέτρο σύγκρισης και αναφοράς για όλα τα άλλα υποκατάστατα διατροφής. Περιέχει την ιδιανική αναλογία λιπών, πρωτεινών και υδατανθράκων και η σύσταση του δεν είναι ποτέ η ίδια. Αλλάζει κατά τη διάρκεια της ημέρας και προσαρμόζεται στην ηλικία του παιδιού οπότε προσφέρει οφέλη και σε μεγαλύτερα παιδιά.

5. Ο μη θηλασμός αυξάνει το κίνδυνο για καρκίνο του μαστού στις μητέρες κατά 11-25% και στις κόρες τους κατά 25%. Στη μητέρα που δεν θηλάζει αυξημένος είναι ο κίνδυνος και για άλλους καρκίνους όπως του ενδομητρίου και των ωοθηκών.

6. Έρευνες δείχνουν ότι το ξένο γάλα πιθανώς να συσχετίζεται με χαμηλότερο ΙQ.

7. Το μητρικό γάλα έρχεται σε πιο ελκυστική συσκευασία, πλήρως αποστειρωμένο, είναι πάντα εκεί , πιο εύγευστο και καθαρό, έχει τη κατάλληλη θερμοκρασία και δεν απαιτεί πολύπλοκη προετοιμασία, κατάψυξη,  μπουκάλια,  βραστήρες και αποστειρωτές ή καθαρό νερό. Είναι δωρεάν σε αντίθεση με το ξένο γάλα που στοιχίζει περίπου 1200 δολλάρια το χρόνο ανά παδί! Δε χρειάζεται να ανησυχείτε αν αγοράσατε  τη καλύτερη μάρκα,  αν έχει επιμολυνθεί, αν είναι γενετικά τροποποιημένο ή περιέχει συνθετικές ορμόνες,  αν έχει  αποσυρθεί-σε αντίθεση με το ξένο γάλα. Φρέσκα είναι στο μυαλό μας τα πρόσφατα διατροφικά σκάνδαλα με τα επιμολυσμένα βρεφικά γάλατα.

8. Ο θηλασμός βοηθάει στη ταχύτερη αποβολή του μηκωνίου (η πρώτη κένωση) μετά τη γέννηση.

9. Το μητρικό γάλα είναι ζωντανό “λευκό χρυσάφι”! Περιέχει πολλά στοιχεία (λεμφοκύτταρα, αυξητικοί παράγοντες, λακτοφερρίνη, ανοσοσφαιρίνες, βιταμίνες, πρεβιοτικά και πολλά άλλα) που βοηθούν την ανάπτυξη  του ανώριμου ανοσοποιητικού του βρέφους  και τη προστασία του από λοιμώξεις. Πρόσφατα αποδείχθηκε η παρουσία βλαστοκυττάρων στο γάλα!

10. Είναι πιο εύπεπτο από το ξένο γάλα και παρόλο που περιέχει λιγότερες πρωτείνες, αυτές είναι πιο “ελαφριές” και απορροφούνται σε μεγαλύτερο βαθμό. Το ίδιο ακριβώς ισχύει  για το σίδηρο και το ψευδάργυρο.

11. Λόγω της έκκρισης της ωκυτοκίνης ο θηλασμός βοηθάει στη ταχύτερη και μεγαλύτερη μείωση του μεγέθους της μήτρας μετά το τοκετό και στη πρόληψη της αιμορραγίας. Ας μη ξεχνάμε ότι η μήτρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μεγαλώνει περίπου 20 φορές για να χωρέσει το έμβρυο!

12. Αντί να κάνετε εξαντλητικές δίατες μετά τη γέννα απλά θηλάστε! Με αυτό το τρόπο θα καίτε επιπλέον 500 θερμίδες την ημέρα.

13. Ο θηλασμός αποτελεί το πιο κατάλληλο γάλα για τα πρόωρα. Το πρώτο μήνα της ζωής τους το γάλα της μαμάς τους μοιάζει πολύ με το πρωτόγαλα και είναι το πιο φυσικό αντιβιοτικό και εμβόλιο ταυτόχρονα! Μια άλλη του δράση είναι στη πρόληψη της νεκρωτικής εντεροκολίτιδας, μια πολύ σοβαρή πάθηση στα πρόωρα.

14. Προστατεύει σε μεγάλο βαθμό από   τις χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου (ν.Crohn, ελκώδης κολίτιδα) στα παιδιά.

15. Το ξένο γάλα αυξάνει το κίνδυνο για ινσουλινοεξαρτώμενο σακχαρώση διαβήτη (τύπου 1) στα παιδιά ενώ ο θηλασμός μειώνει τις ανάγκες για ινσουλίνη στις διαβητικές μητέρες που θηλάζουν.  Έχει αποδειχθεί ότι το ξένο γάλα αυξάνει το κίνδυνο μέσης ωτίτιδας στα παιδιά κατά 3-4 φορές ενώ αποτελεί πολύ σημαντική αιτία δημιουργίας αλλεργιών. Αντίθετα παιδιά που θηλάζουν έχουν μικρότερες πιθανότητες να αναπτύξουν αργότερα άσθμα

16. Ο θηλασμός σταθεροποιεί τυχόν ενδομητρίωση στη μητέρα και την προφυλάσει από σιδηροπενική αναιμία καθώς και από οστεοπόρωση.

17. Το ξένο γάλα έχει ενοχοποιηθεί για το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου ενώ πρόσφατα η Αμερικανική Εταιρεία Παιδιατρικής επιβεβαίωσε το προστατευτικό ρόλο του θηλασμού στις οδηγίες της για ασφαλή ύπνο των βρεφών.

18. Το μητρικό γάλα προστατεύει τα παιδιά από μηνιγγίτιδες, λοιμώξεις του αναπνευστικού και γαστρεντερικού συστήματος, αιμόφιλο ινφλουέντσας, ουρολοιμώξεις. Βοηθάει στην αντιμετώπιση των τραυμάτων και της ρινίτιδας/επιπεφυκίτιδας.

19. Τα παιδιά που θηλάζουν κινδυνεύουν σε μικρότερο βαθμό από ορισμένα είδη καρκίνου, λεμφωμάτων Hodgkin  και λευχαιμιών σε σχέση με εκείνα που τρέφονται με ξένο γάλα. Επίσης έχουν μικρότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν παχυσαρκία, ρευματοειδή αρθρίτιδα, έκζεμα, βουβοωνοκήλη, σκλήρυνση κατά πλάκας.

20. Οι κενώσεις των παιδιών που θηλάζουν μυρίζουν καλύτερα!  Ο θηλασμός προκαλεί λιγότερες αναγωγές και ρεψίματα  και οι λεκέδες του καθαρίζουν ευκολότερα.

21. Την επόμενη φορά που θα επισκεφτείτε το παιδίατρο σας για εμβολιασμό θηλάστε-είναι το πιο αποτελεσματικό παυσίπονο! Υπάρχουν ενδείξεις ότι  ο θηλασμός  ενισχύει την αποτελεσματικότητα των εμβολίων.

22. Κατά το θηλασμό η καρδιά και οι πνεύμονες των παιδιών κουράζονται λιγότερο σε σχέση με τη σίτιση από το μπιμπερό. Αυτό έχει  ακόμη μεγαλύτερη σημασία για παιδιά με καρδιαναπνευστικά νοσήματα.

23. Το μητρικό γάλα ηρεμεί το γαστρεντερικό σύστημα ενώ το ξένο γάλα το διεγείρει.

24. Παιδιά που θηλάζουν χρειάζονται μικρότερο χρόνο νηστείας πριν και μετά από χειρουργική επέμβαση.

25. Ο θηλασμός προκαλεί καλύτερη ανάπτυξη της ομιλίας, της γνάθου και των δοντιών, λιγότερες ορθοδοντικές ανωμαλίες. στοματική αναπνοή και λιγότερα σφραγίσματα.

26. Παιδιά που θηλάζουν έχουν βελτιωμένη κοινωνική και νοητική ανάπτυξη. Επειδή είναι στατιστικά πιο υγιή από τα παιδιά που τρέφονται με γάλα αγελάδας, οι γονείς τους απουσιάζουν λιγότερο συχνά από την εργασία τους. Ο κίνδυνος θανάτου των παιδιών που θηλάζουν είναι μικρότερος τα πρώτα 3 χρόνια ζωής τους.

27. Ο αποκλειστικός (και τη νύκτα) θηλασμός τους πρώτους 6 μήνες ζωής είναι ένα φυσικό αντισυλληπτικό. Παράλληλα αποτελεί φυσικό υπνωτικό-χαλαρωτικό για τη μητέρα( και το παιδί) τονώνοντας παράλληλα την αυτοπεποίθηση της και μειώνοντας τους κινδύνους για επιλόχεια κατάθλιψη.

28. Είναι μύθος ότι οι γονείς των παιδιών που δε θηλάζουν κοιμούνται καλύτερα.

29. Ο θηλασμός είναι οικολογικός και φιλικός για το περιβάλλον: λιγότερες συσκευασίες, αέρια θερμοκηπίου από αγελάδες, κακοποίηση βοοειδών στις φάρμες!

30. …και τέλος: το στήθος είναι το τέλεια κατασκευασμένο όργανο για το θηλασμό από το μωρό σας!

Σοφία Ε. Αλεβιζάκη, παιδίατρος-πιστοποιημένη σύμβουλος θηλασμού ibclc

Ο μαγικός αριθμός

της Nancy Mohrbacher

Τα περισσότερα μωρά που θηλάζουν αποκλειστικά μπορούν εύκολα να αυξήσουν ή να μειώσουν την παραγωγή γάλακτος της μητέρας τους, απλώς αλλάζοντας την διάρκεια και την συχνότητα του θηλασμού. Ωστόσο, οι εργαζόμενες μητέρες, οι μητέρες που βγάζουν γάλα αποκλειστικά με θήλαστρο και οι μητέρες που θηλάζουν βάσει προγράμματος, συχνά ζητούν βοήθεια από ειδικούς όταν η παραγωγή τους μειώνεται. Ή μπορεί να ζητήσουν βοήθεια για να αποτρέψουν την μείωση της παραγωγής τους μακροπρόθεσμα.

Όταν η παραγωγή γάλακτος δεν εξαρτάται μόνο από το μωρό, μια τεχνική που χρησιμοποιείται με επιτυχία είναι η τεχνική του Μαγικού Αριθμού (Mohrbacher, 2010). Ο όρος αυτός αναφέρεται στο πόσες φορές καθημερινά χρειάζεται η μητέρα να θηλάζει ή να βγάζει γάλα από το στήθος της για να διατηρήσει την παραγωγή της σταθερή.  Αν οι φορές που θηλάζει ή βγάζει γάλα καθημερινά είναι σταθερές ή είναι περισσότερες από τον Μαγικό Αριθμό, η παραγωγή της θα είναι σταθερή ή μπορεί και να αυξηθεί. Αν είναι λιγότερες απ’ αυτό τον αριθμό, η παραγωγή της θα μειωθεί. Read more

Θηλασμός: συχνές ερωτήσεις

Σ’ αυτό το κείμενο θα διαβάσετε τις πιο συχνές ερωτήσεις που δέχομαι από μητέρες που θηλάζουν (μαζί με τις απαντήσεις τους):

  • Μπορώ να βάψω τα μαλλιά μου,να κάνω περμανάντ, ανταύγειες, κλπ; – Αυτή είναι με διαφορά η πιο συχνή ερώτηση. Ναι, μπορείτε να βάψετε τα μαλλιά σας μόνη σας ή στο κομμωτήριο. Επειδή εγώ προσωπικά είμαι υπέρ των φυσικών προϊόντων, θα σας σύστηνα να προτιμήσετε  μια οικολογική βαφή που μπορείτε πια να βρείτε στα καταστήματα βιολογικών προϊόντων.
  • Μπορώ να βάψω τα νύχια μου, να κάνω μόνιμο, ημιμόνιμο, κλπ; – Φυσικά και μπορείτε.
  • Μπορώ να κάνω τατουάζ; – Ναι, μπορείτε.
  • Επιτρέπεται να κάνω σολάριουμ; Το σολάριουμ δεν αντενδείκνυται στο θηλασμό. Κατηγορείται όμως για διάφορους τύπους καρκίνου, κυρίως του δέρματος, και γι’ αυτό εγώ προσωπικά δεν το συστήνω.
  • Μπορώ να πίνω τσάι, καφέ ή αναψυκτικά; – Επιτρέπετε να πίνετε ότι θέλετε, πάντα με μέτρο. Το τσάι και ο καφές μπορεί να προκαλέσουν υπερδιέγερση σε κάποια μωρά και τα αναψυκτικά ενδέχεται να προκαλέσουν αέρια.
  • Επιτρέπεται το αλκοόλ; – Και το αλκοόλ επιτρέπεται, με μέτρο. Διαβάστε σχετικά εδώ: Θηλασμός και αλκοόλ
  • Επιτρέπεται να κάνω γυμναστική; – Ναι, επιτρέπεται.
  • Μπορώ να κάνω οδοντιατρικές εργασίες με τοπική αναισθησία; – Ναι.
  • Επιτρέπεται το κολύμπι στη θάλασσα ή στην πισίνα; – Φυσικά επιτρέπεται.
  • Μπορώ να καπνίσω; – Το κάπνισμα δεν κάνει καλό σε κανέναν, αλλά επισήμως δεν απαγορεύεται στο θηλασμό. Εάν δεν μπορείτε να κόψετε τελείως το κάπνισμα, προσπαθήστε να το περιορίσετε όσο είναι δυνατόν και φυσικά μην καπνίζετε ποτέ στον ίδιο χώρο με το μωρό.
  • Χρειάζεται να παίρνω εγώ ή το μωρό μου σίδηρο; – Το μωρό γεννιέται με αποθέματα σιδήρου και ο σίδηρος που περιέχεται στο μητρικό γάλα είναι ακριβώς όσος χρειάζεται το μωρό για τους πρώτους έξη μήνες της ζωής του. Επιπλέον, ο σίδηρος του μητρικού γάλακτος είναι πολύ καλύτερα απορροφήσιμος από τον σίδηρο που περιέχεται στο γάλα-φόρμουλα.
  •  Χρειάζεται να παίρνω εγώ ή το μωρό μου βιταμίνη D; – Όλοι μας χρειαζόμαστε την βιταμίνη D, άσχετα αν θηλάζουμε ή όχι. Το μωρό γεννιέται με αποθέματα βιταμίνης D και το μητρικό γάλα περιέχει βιταμίνη D, αν και σε πολύ μικρές ποσότητες. Η έκθεση στον ήλιο είναι αρκετή για να συνθέσει το μωρό την βιταμίνη D που χρειάζεται, ακόμα και το χειμώνα. Δεν χρειάζεται να έχετε το μωρό σας πολύ ώρα στον ήλιο και ούτε να το κάνετε κάθε μέρα. Μόνο στην περίπτωση που η μητέρα είχε ανεπάρκεια της βιταμίνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, χρειάζεται να πάρει συμπλήρωμα βιταμίνης το μωρό ή/και η μητέρα.
  • Πώς μπορώ να γίνω Πιστοποιημένος/η Σύμβουλος Θηλασμού; Εδώ θα βρείτε όλες τις πληροφορίες που χρειάζεστε.
  • Χρειάζεται να πίνω μπύρα για να έχω περισσότερο γάλα; – Όχι. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να αφήνετε το μωρό σας να θηλάζει όποτε θέλει και για όση ώρα θέλει. Η μαγιά της μπύρας λέγεται ότι έχει γαλακτογόνες ιδιότητες, όμως αν θέλετε να αυξήσετε την παραγωγή σας με την μπύρα, θα πρέπει να πιείτε πάρα πολλές μπύρες για να πάρετε επαρκή ποσότητα της μαγιάς (κάτι που δεν συστήνεται). Εάν πράγματι χρειάζεται να αυξήσετε την παραγωγή σας, μπορείτε να πάρετε μαγιά της μπύρας που κυκλοφορεί σε χάπια στα φαρμακεία, ή νωπή μαγιά από το φούρνο. Πάντως, εάν αφήνετε το μωρό σας να θηλάζει όποτε θέλει και για όση ώρα θέλει, συνήθως δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα περισσότερο.
  • Μπορώ να πάρω φάρμακα; – Είναι πολύ λίγα τα φάρμακα που δεν μπορείτε να πάρετε ενόσω θηλάζετε. Στο http://www.e-lactancia.org/ μπορείτε, βάζοντας την δραστική ουσία του φαρμάκου, να δείτε εάν κάποιο φάρμακο είναι συμβατό ή όχι με το θηλασμό. Εάν πρέπει οπωσδήποτε να πάρετε κάποιο φάρμακο που δεν είναι συμβατό με το θηλασμό, σκεφτείτε την περίπτωση να πάρετε κάποιο ομοιοπαθητικό φάρμακο.
  • Έχω πυρετό. Επιτρέπεται να θηλάσω; – Επιτρέπεται και, για την ακρίβεια, επιβάλλεται. Το μωρό παίρνει με το μητρικό γάλα όλα τα αντισώματα που χρειάζεται για να καταπολεμήσει την αρρώστια που ίσως ήδη του έχει κολλήσει η μητέρα.
  •  Κάνω εμετούς και διάρροιες. Μπορώ να θηλάσω; -Ισχύει ότι και στην προηγούμενη ερώτηση.
  •  Να δίνω στο μωρό μου νερό (ή τσάι, ή χαμομήλι); -Κανένα άλλο υγρό δεν είναι απαραίτητο μέχρι το μωρό σας να γίνει έξη μηνών. Το μητρικό γάλα περιέχει όλα όσα χρειάζεται.
  •  Να αντλήσω για να δω πόσο γάλα έχω; -Η άντληση γάλακτος δεν αποτελεί ένδειξη του πόσο γάλα έχουμε. Διαβάστε περισσότερα εδώ.
  •  Πότε θα αποθηλάσει; – Ιδανικά, όποτε είναι έτοιμο το ίδιο το μωρό, το οποίο μπορεί να συμβεί οποτεδήποτε μεταξύ 2-4 ετών.
  •  Πότε θα σταματήσει να θηλάζει το βράδυ; – Και πάλι, όποτε είναι έτοιμο το ίδιο το μωρό. Τα μεγαλύτερα μωρά συνήθως δεν θηλάζουν το βράδυ γιατί πεινάνε, αλλά περισσότερο γιατί έχουν ανάγκη από στοργή, παρηγοριά, παρέα, αίσθηση ασφάλειας. Μην ξεχνάτε ότι είμαστε γονείς τόσο τη μέρα, όσο και τη νύχτα.

Γενικά μιλώντας, δεν υπάρχουν απαγορεύσεις στο θηλασμό και όλα αυτά που ακούμε συνήθως από τους γύρω μας για περιορισμούς και απαγορεύσεις αποτελούν τους μύθους του θηλασμού. Πριν διακόψετε το θηλασμό γιατί ακούσατε ότι κάτι που θέλετε να κάνετε απαγορεύεται επειδή θηλάζετε, απευθυνθείτε σε κάποιον Πιστοποιημένο Σύμβουλο Θηλασμού IBCLC.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Top 10: φράσεις που κάθε υποστηρικτής του θηλασμού ΠΡΕΠΕΙ να λέει.

Μετά την μεγάλη ανταπόκριση στο προηγούμενο άρθρο μου Top 10: φράσεις που κάθε υποστηρικτής του θηλασμού ΔΕΝ πρέπει να λέει, αποφάσισα να γράψω το αδερφάκι του, με τις «10 φράσεις που κάθε υποστηρικτής του θηλασμού ΠΡΕΠΕΙ να λέει»:

1. Ναι, μπορείς να το κάνεις! – Ξέρω ότι αυτό έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την πρώτη φράση του προηγούμενου κειμένου μου (φράσεις που κάθε υποστηρικτής του θηλασμού ΔΕΝ πρέπει να λέει). Όμως δείξτε κατανόηση: ναι μεν δεν μπορούν να θηλάσουν όλες οι γυναίκες, αλλά είναι πολύ σημαντικό να είμαστε θετικοί και ενθαρρυντικοί προς τις νέες μητέρες. Η υποστήριξη, η ενθάρρυνση και η επιβεβαίωση δίνουν ώθηση σε κάθε γυναίκα που περιμένει μωρό κι αυτό είναι υπέροχο! Πρέπει όμως να θυμόμαστε ότι οι θετικές σκέψεις και η καλή θέληση δεν αρκούν πάντα για να θηλάσει μια μητέρα το μωρό της. Read more

Top10: Φράσεις που κάθε υποστηρικτής του θηλασμού ΔΕΝ πρέπει να λέει.

1. «Όλες οι γυναίκες μπορούν να θηλάσουν». – Όχι, δεν μπορούν να θηλάσουν όλες οι γυναίκες, παρόλο που το ποσοστό των γυναικών που πραγματικά δεν μπορούν να θηλάσουν είναι πολύ  μικρό. Εδώ προσθέστε επίσης τη φράση «αν θέλεις πολύ, θα τα καταφέρεις». Read more

Καλοκαιρινά…. παραμύθια θηλασμού!

Το καλοκαίρι, όπως και οι άλλες εποχές του χρόνου άλλωστε, συνοδεύεται από πολλούς μύθους όσον αφορά το θηλασμό. Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα πράγματα για να μπορέσετε να απολαύσετε το καλοκαίρι ως θηλάζουσα μαμά μαζί με το μωρό σας.

Μύθος πρώτος: Δεν επιτρέπεται το μπάνιο στη θάλασσα όταν θηλάζεις γιατί το γάλα χαλάει, ή γίνεται αλμυρό, ή μυρίζει χλώριο (στην πισίνα), ή κόβεται. Read more

Νεογνικός ίκτερος

Μύθος

Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται μέχρι να υποχωρήσει ο ίκτερος.

Αλήθεια

Σχεδόν ποτέ δε χρειάζεται να σταματήσει ο θηλασμός εξαιτίας του ίκτερου. Όχι μόνο δεν είναι απαραίτητο, αλλά δεν είναι και καλό για το μωρό. Η διακοπή του θηλασμού ακόμη και για μία μέρα  μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη διακοπή του θηλασμού και άλλα προβλήματα.

Γιατί τα νεογέννητα μωρά παθαίνουν συχνά ίκτερο;

Η χολερυθρίνη είναι μία χρωστική που σχηματίζεται στο σώμα μας φυσιολογικά κατά την καταστροφή των ερυθροκυττάρων του αίματος και το μεταβολισμό της αιμοσφαιρίνης που περιέχουν. Αυτή η χρωστική όταν η συγκέντρωσή της στο αίμα ξεπερνά κάποιο όριο κάνει τα νεογέννητα μωρά να φαίνονται κίτρινα. Επειδή είναι λιπο-διαλυτή (δηλαδή διαλύεται μόνο σε λίπος), το σώμα για να την αποβάλλει πρέπει να τη μετατρέψει σε υδατο-διαλυτή. Αυτή η διαδικασία γίνεται στο ήπαρ (συκώτι) και έτσι αποβάλλεται στο έντερο ενώ ένα μικρό ποσοστό επαναρροφάται φυσιολογικά και πάλι μέσα στο σώμα (εντερο-ηπατική κυκλοφορία). Η λιπο-διαλυτή χολερυθρίνη ονομάζεται και έμμεση ή ασύζευκτη ενώ η υδατο-διαλυτή της μορφή άμεση ή συνεζευγμένη.

Φυσιολογικά τα νεογέννητα έχουν μεγαλύτερη μάζα ερυθροκυττάρων σε σχέση με τους ενήλικες και τα ερυθροκύτταρα τους έχουν μικρότερο χρόνο ζωής με αποτέλεσμα να δημιουργείται μεγαλύτερο φορτίο χολερυθρίνης. Ταυτόχρονα το ήπαρ (συκώτι) των νεογνών είναι σχετικά ανώριμο και δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στο μεταβολισμό της χολερυθρίνης τις πρώτες ημέρες ζωής. Αυτοί οι παράγοντες ευθύνονται κυρίως για την εμφάνιση του φυσιολογικού νεογνικού ικτέρου.

Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν σε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση της χολερυθρίνης όπως σε περιπτώσεις όπου το μωρό γεννιέται πρόωρα, σε ασυμβατότητα της ομάδας αίματος ανάμεσα στη μητέρα και το μωρό, και σε πολλές άλλες παθολογικές καταστάσεις (λοιμώξεις, υποθυρεοειδισμός, μεταβολικά νοσήματα και άλλα). Σε αυτές τις περιπτώσεις μιλάμε για παθολογικό νεογνικό ίκτερο και πρόκειται κυρίως για αμέσου τύπου υπερχολερυθριναιμία. Επειδή σε αρκετές περιπτώσεις φυσιολογικού νεογνικού ικτέρου μπορεί να συνυπάρχουν και παθολογικά αίτια, στη σύγχρονη βιβλιογραφία υπάρχει η τάση να καταργηθούν οι όροι παθολογικός και φυσιολογικός και τείνει να επικρατήσει ο όρος νεογνικός ίκτερος ή νεογνική υπερχολερυθριναιμία.

Ένας άλλος μηχανισμός που αναφέρθηκε ήδη είναι η εντερο-ηπατικήκυκλοφορία. Σε μερικά μωρά συμβαίνει αυξημένη εντεροηπατική κυκλοφορία επειδή το έντερό τους δεν έχει καλή κινητικότητα και δεν κάνουν αρκετές κενώσεις. Παραδείγματα αποτελούν τα νεογέννητα με υποθυρεοειδισμό, απόφραξη του εντέρου και άλλα προβλήματα.

Τα μωρά που δε θηλάζουν αρκετά συχνά, ή δε θηλάζουν αρκετά (όπως συμβαίνει πολύ συχνά στα μαιευτήρια όπου δίνεται λανθασμένη οδηγία για περιορισμό του θηλασμού σε 10 λεπτά ανά γεύμα και θηλασμό ανά τρίωρο) δεν κάνουν αρκετές κενώσεις με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν από ίκτερο. Αυτός ο τύπος ίκτερου εμφανίζεται συνήθως τις πρώτες 2-4 ημέρες και ονομάζεται ίκτερος σχετιζόμενος με μητρικό θηλασμό. Πιο ορθά όμως, ο Dr. Newmanτον τον αποκαλεί ίκτερο από μη αρκετό μητρικό γάλα.

Έτσι πολλοί πιστεύουν ότι συχνά τα νεογέννητα παθαίνουν ίκτερο τις πρώτες ημέρες της ζωής τους από το μητρικό γάλα, ενώ αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι ότι παθαίνουν ίκτερο γιατί δεν παίρνουν αρκετό μητρικό γάλα. Αυτά τα μωρά μπορεί να είναι κυριολεκτικά όλη μέρα πάνω στο στήθος της μητέρας τους αλλά να μη θηλάζουν αποτελεσματικά. Για αυτό τα μωρά που έχουν ίκτερο τις πρώτες ημέρες ζωής θα πρέπει να εκτιμώνται από κάποιο έμπειρο σύμβουλο θηλασμού προκειμένου να διευκρινιστεί αν το μωρό θηλάζει αποτελεσματικά. Αν θηλάζει σωστά, ο ίκτερος θα ελαττωθεί τις επόμενες ημέρες. Δεν έχει λοιπόν νόημα να σταματούμε το θηλασμό σε αυτές τις περιπτώσεις. Ούτως ή άλλως το μωρό δε θηλάζει. Το πρόβλημα δεν είναι ο θηλασμός αλλά η έλλειψη θηλασμού. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να διορθώσουμε το θηλασμό.

Αν δεν είναι δυνατόν να διορθώσουμε τη στάση και την προσκόλληση του μωρού στο στήθος ή το ίδιο το μωρό δεν είναι ικανό να θηλάσει αποτελεσματικά, τότε είναι σημαντικό η μητέρα να ξεκινήσει να αντλεί γάλα για το μωρό της. Το πρωτόγαλα είναι εξαιρετικό καθαρκτικό και έτσι το μωρό κάνει περισσότερες κενώσεις και αποβάλλει τη χολερυθρίνη. Σπάνια χρειάζεται η χορήγηση συμπληρώματος (βρεφικού γάλατος) στο μωρό. Η διακοπή του θηλασμού σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα να διακοπεί ο θηλασμός πριν τον πρώτο μήνα ζωής. Η συνέχιση του θηλασμού σε παιδιά με ίκτερο που κάνουν φωτοθεραπεία δε σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα επιπλοκών. Έχει παρατηρηθεί ότι τα παιδιά που θηλάζουν αποκλειστικά και είναι σε φωτοθεραπεία παρουσιάζουν μία μικρή καθυστέρηση στην απάντηση στη φωτοθεραπεία, αλλά η συνολική διάρκεια της φωτοθεραπείας δε διαφέρει σε σχέση με αυτά που παίρνουν συμπληρώματα [PaediatrChildHealth 2007;12(5):1B-12B].

Ο ίκτερος από μητρικό γάλα είναι ένας άλλος συχνός τύπος ίκτερου που εμφανίζεται μετά την πρώτη εβδομάδα ζωής και συνήθως η χολερυθρίνη αυξάνεται μέχρι τη 2η εβδομάδα ζωής (έως 15-25 mg/dl) και παραμένει σε υψηλά επίπεδα για άλλες δύο εβδομάδες ως παρατεινόμενος ίκτερος (με αύξηση της εμμέσου χολερυθρίνης)  και στη συνέχεια υποχωρεί. Παρατεινόμενος ίκτερος παρατηρείται σε ποσοστό 20-30% των μωρών που θηλάζουν και μπορεί να διαρκέσει και 3 μήνες μετά τη γέννηση. Η διάγνωση μπαίνει εξ’ αποκλεισμού, εφόσον είμαστε σίγουροι ότι το μωρό τρέφεται σωστά και καταπίνει μητρικό γάλα κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Αυτός ο ίκτερος δεν είναι επικίνδυνος για το μωρό. Αντίθετα, σε αυτές τις περιπτώσεις η χολερυθρίνη μάλλον κάνει καλό προστατεύοντας από επικίνδυνες οξειδωτικές ουσίες.

Θα πρέπει να σημειωθεί πάντως ότι η αμέσου τύπου υπερχολερυθριναιμία χρήζει περαιτέρω διερεύνησης γιατί υποκρύπτει παθολογικά αίτια. Η γαλακτοζαιμία για παράδειγμα είναι σπάνιο μεταβολικό σύνδρομο που μπορεί να εμφανιστεί με υπερχολερυθριναιμία αμέσου τύπου. Στις περιπτώσεις αυτές το σώμα δε μπορεί να μεταβολίσει τη γαλακτόζη, που υπάρχει στο γάλα, με αποτέλεσμα να συσσωρεύεται στο σώμα και να προκαλεί βλάβες. Αυτός είναι και ένας από τους πολύ λίγους λόγους που αντενδείκνυται ο μητρικός θηλασμός.

Αυτό που πρέπει να καταλάβουν πολλοί -και ακούγεται ειρωνικό να πρέπει να πειστεί κανείς  ότι ο μητρικός θηλασμός αποτελεί το φυσιολογικό και φυσικό τρόπο σίτισης των βρεφών. Στα αποκλειστικά θηλάζοντα βρέφη, με καλή πρόσληψη βάρους ένα ποσοστό έχουν ίκτερο και αυτό είναι φυσιολογικό! Αντίθετα, θα πρέπει να ανησυχούμε για τα βρέφη που πίνουν συμπλήρωμα και δεν έχουν ίκτερο. Το θηλάζον βρέφος πρέπει να είναι το αναμενόμενο μοντέλο και όχι αυτό που πίνει ξένο γάλα (Dr. Newman).

Για το λόγο αυτό δε χρειάζεται να διακόπτουμε το θηλασμό για 24-48 ώρες όπως πολλοί προτείνουν για να επιβεβαιώσουμε τη διάγνωση. Μάλιστα και πάλι ο Dr. Newman με το σκωπτικό του ύφος προτείνει το εξής: Δε θα έπρεπε να ανησυχούμε για το ικτερικό βρέφος που θηλάζει αλλά αντίθετα θα έπρεπε να λέμε στη μητέρα που δε θηλάζει το παιδί της και που δεν είναι ικτερικό «Η χολερυθρίνη του παιδιού σου είναι πολύ χαμηλή. Μάλλον δεν είναι επικίνδυνο, αλλά για να είμαστε σίγουροι  ότι το ξένο γάλα τη κρατά σε χαμηλά επίπεδα, θα ήθελα να θηλάσεις το παιδί σου για λίγες ημέρες, έτσι ώστε τα επίπεδα της χολερυθρίνης να αυξηθούν στο φυσιολογικό». Τι κρίμα που ποτέ δε θα συμβεί κάτι τέτοιο!

Βιβλιογραφία

  1. Newman J, MD, Pitman T. The Ultimate Breastfeeding Book of Answers. 2006
  2. Αιματολογία Νεογνού. Ημερίδα ΕΑΕ 2008. Εισήγηση: Νεογνική Υπεροχολερυθριναιμία. Τάνια Σιαχανίδου
  3. Paediatr Child Health 2007;12(5):1B-12B. Guidelines for detection, management and prevention of hyperbilirubinemia in term and late preterm newborn infants   (35 or more weeks’ gestation). Fetus and Newborn Committee, Canadian Paediatric Society (CPS)

Βασιλική Δανηλάτου, MD, PhD, IBCLC

Δωρεάν δείγματα ξένου γάλακτος – Ανοίξτε τα μάτια σας!

της Melissa Bartick, MD

Ας είμαστε ξεκάθαροι και ειλικρινείς. Οι εταιρίες ξένου γάλακτος διανέμουν δωρεάν δείγματα στα νοσοκομεία για έναν και μοναδικό λόγο: για να πουλήσουν το γάλα τους. Για την ακρίβεια, για να πουλήσουν περισσότερο και πιο ακριβά το γάλα τους. Υπάρχουν πάρα πολλές έρευνες που δείχνουν ότι οι γυναίκες συνεχίζουν να αγοράζουν το γάλα που τους έδωσαν στην κλινική. Κι αφού πολλά μωρά έχουν προβλήματα με το ξένο γάλα, οι γυναίκες πολύ σωστά επιμένουν να αγοράζουν το γάλα που ανέχονται καλύτερα τα μωρά τους. Γι’ αυτό και οι μεγάλες εταιρίες ξένου γάλακτος ανταγωνίζονται και μάλιστα σκληρά, για το ποια θα είναι εκείνη που θα χρησιμοποιήσει το νοσοκομείο ή η κλινική.

Όμως τα δείγματα ξένου γάλακτος δεν είναι δωρεάν μόνο για τις μαμάδες. Οι εταιρίες παρέχουν δωρεάν το γάλα τους και στις κλινικές. Οι αντιπρόσωποι των εταιριών ξένου γάλακτος προσπερνούν όλες τις πολιτικές και τους ελέγχους ποιότητας των νοσοκομείων και φτάνουν στις μαιευτικές μονάδες, με την ελπίδα ότι οι νοσοκόμες θα διανέμουν τα δείγματά τους σαν κομφετί.

Είναι μια ιδιοφυής στρατηγική. Το προσωπικό των νοσοκομείων χαίρεται να βοηθά. Γι’ αυτό ακριβώς βρίσκονται στον κλάδο της υγείας. Και οι εταιρίες ξέρουν πολύ καλά ότι οι νοσοκόμες, με τις καλύτερες προθέσεις, θα μοιράσουν τα δείγματά τους στις μαμάδες.

Νομίζετε ότι θα κοιμηθείτε περισσότερο εάν η νοσοκόμα πάρει το μωρό σας στην μονάδα; Αυτός είναι άλλος ένας μύθος που πουλούν οι εταιρίες ξένου γάλακτος. Όμως κάθε νοσοκόμα μπορεί να έχει υπ’ ευθύνη της πέντε ή έξι μωρά. Δεν είναι περίεργο που οι έρευνες δείχνουν ότι τα μωρά τα πάνε καλύτερα όταν βρίσκονται μαζί με τη μητέρα τους και ότι οι μητέρες κοιμούνται τις ίδιες ώρες, είτε είναι μαζί με το μωρό τους είτε χωρίς αυτό.

Για τις μητέρες που επιλέγουν να θηλάσουν, η άφθονη παροχή δωρεάν ξένου γάλακτος δημιουργεί μεγαλύτερα προβλήματα απ’ ότι για τις μητέρες που επιλέγουν τη φόρμουλα. Οι έρευνες δείχνουν ότι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες αποτυχίας του θηλασμού είναι η χορήγηση ξένου γάλακτος τις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό και μάλιστα όταν δεν υπάρχει ιατρικός λόγος.

Κάτι τέτοιο συνιστά εμπόδιο για την παραγωγή γάλακτος της μητέρας και για την απρόσκοπτη επαφή του μωρού με το στήθος. Όπως θα έχετε ακούσει, το ένα μπιμπερό φέρνει το άλλο και πολύ σύντομα η παραγωγή της μητέρας μειώνεται. Όταν συμβαίνει αυτό, η μητέρα θα πρέπει να αγοράζει ξένο γάλα για τον υπόλοιπο ένα χρόνο, ακριβώς όπως ένας διαβητικός θα πρέπει να αγοράζει ινσουλίνη.

Οι εταιρίες ξένου γάλακτος πουλούν ένα προϊόν σε μια συγκεκριμένη αγορά-στόχο, τα μωρά, και γεννιούνται πάρα πολλά μωρά κάθε χρόνο. Άρα, ο μόνος τρόπος για να πουλήσουν περισσότερο γάλα είναι να πουλήσουν λιγότερο θηλασμό. Τόσο απλά.

Και τα δωρεάν δείγματα ξένου γάλακτος έρχονται στο σπίτι μαζί με το μωρό και τη μητέρα, η οποία συνήθως βρίσκεται σε αδιέξοδο στη μέση της νύχτας. Εάν ο θηλασμός δεν ξεκινήσει σωστά στην κλινική, ξέρουμε ότι είναι πολύ πιθανόν η μητέρα να μπει στον πειρασμό να δώσει ξένο γάλα όταν θα πάει στο σπίτι της. Ένα μπουκάλι έτοιμο γάλα είναι πολύ δελεαστικό, ακόμα και για τις πιο πεισματάρες. Και τότε η σχέση του θηλασμού διακόπτεται και για τα περισσότερα μωρά πάει απ’ το κακό στο χειρότερο.

Αντίθετα με ότι πιστεύεται, ο θηλασμός δεν αποτυγχάνει εξαιτίας της μητέρας. Αποτυγχάνει μάλλον εξαιτίας εξωτερικών παραγόντων. Αυτά που συμβαίνουν στις κλινικές είναι ουσιαστικά για την επιτυχία ή την αποτυχία του θηλασμού. Επιπροσθέτως, όταν υπάρχει τέτοια αφθονία ξένου γάλακτος, είναι πολύ πιο δύσκολο για τις κλινικές και τα νοσοκομεία να αλλάξουν τις πρακτικές τους και να συμμορφωθούν με τα «δέκα βήματα για επιτυχημένο θηλασμό». Γιατί οι κλινικές προωθούν το ξένο γάλα αντί να εφαρμόσουν τα δέκα βήματα; Αυτή είναι η ερώτηση που πρέπει να κάνουμε όλοι.

Θα ήταν παράλογο εάν στην καρδιολογική κλινική μοίραζαν κουπόνια για δωρεάν Μακντόναλντς. Η εμπορική διαφήμιση δεν ανήκει στα νοσοκομεία. Άσχετα με το πώς ταΐζετε το μωρό σας. Κι αυτό δεν αφορά μόνο τις μητέρες που αγωνίζονται να θηλάσουν. Αφορά την ελευθερία όλων μας να κάνουμε τις επιλογές μας μακριά από τις τεχνικές του μάρκετινγκ και μάλιστα σε ένα μέρος όπου σίγουρα δεν ανήκουν – στο νοσοκομείο.

Μετάφραση: Βίκυ Φαρογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού IBCLC

Πηγή

Γιατί τα μωρά μοιάζουν πιο ικανοποιημένα με το ξένο γάλα;

Παρά τις προσπάθειες που γίνονται παγκοσμίως για την διάδοση του θηλασμού και την ενημέρωση του κόσμου για τα αναρίθμητα πλεονεκτήματά του, πολλές γυναίκες αμφισβητούν ακόμα την ποιότητα του γάλακτός τους και προτιμούν να δίνουν στα παιδιά τους αγελαδινό γάλα σε σκόνη. Το εξανθρωποποιημένο γάλα αγελάδας (φόρμουλα) στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι καθόλου απαραίτητο και δεν θα πρέπει να θεωρείται εναλλακτική λύση. Ένας από τους λόγους για τους οποίους οι μητέρες πολύ συχνά εγκαταλείπουν το θηλασμό ή επιλέγουν εξαρχής να δώσουν στα μωρά τους ξένο γάλα, είναι το γεγονός ότι κάποιες αντιδράσεις των μωρών που συμβαίνουν ως αποτέλεσμα του ταΐσματος με ξένο γάλα, εκλαμβάνονται λανθασμένα ως ενδείξεις ότι τα μωρά είναι πιο ικανοποιημένα απ’ ότι αν έπιναν μόνο μητρικό. Πιο συγκεκριμένα, τα μωρά που πίνουν ξένο γάλα έχουν την τάση να κοιμούνται περισσότερη ώρα μετά το γεύμα και δείχνουν πεινασμένα λιγότερο συχνά απ’ ότι τα μωρά που θηλάζουν αποκλειστικά. Read more

Θηλασμός και σεξουαλική ζωή

Είμαστε σεξουαλικά όντα και οι γυναίκες που θηλάζουν δεν αποτελούν εξαίρεση. Αν και ο θηλασμός είναι γενικά μια πολύ πλούσια και βαθιά σε συναισθήματα εμπειρία, η επίδρασή του στη σεξουαλικότητα των γυναικών πολύ συχνά αγνοείται.
Ιστορικά, το σεξ κατά τη διάρκεια του θηλασμού περιτριγυρίζονταν από διάφορους μύθους. Για παράδειγμα, ο μύθος ότι «το σπέρμα μπορεί να μολύνει το μητρικό γάλα» είναι ακόμα διαδεδομένος σε πολλές από τις αναπτυσσόμενες χώρες. Φυσικά πρόκειται για ακόμα έναν μύθο και η αλήθεια είναι ότι η γυναίκα που θηλάζει μπορεί να κάνει έρωτα χωρίς κανένα φόβο (αλλά με πολύ πάθος) και ότι δεν υπάρχει καμιά μυστική, φυσική σύνδεση ανάμεσα στη μήτρα και στο στήθος μας.

Read more

Μπορώ να θηλάσω δίδυμα;

Ναι, φυσικά μπορείτε να θηλάσετε δίδυμα! Νομίζετε ότι η φύση θα μας έστελνε δύο παιδιά χωρίς να προβλέψει τι θα φάνε και τα δύο; Υπάρχουν πάρα πολλές έρευνες που αποδεικνύουν ότι οι περισσότερες μητέρες πολυδύμων είναι ικανές να παράγουν αρκετό γάλα για δύο έως τέσσερα παιδιά. Στην πραγματικότητα μπορεί να είναι πιο εύκολο να θηλάσετε τα δίδυμα από το να τα ταΐζετε με μπιμπερό, αφού δεν θα πρέπει να πλένετε και να αποστειρώνετε δύο ντουζίνες μπιμπερό και θηλές κάθε μέρα. Και θηλάζοντας θα έχετε την ευκαιρία να γνωριστείτε και να δεθείτε με το κάθε μωρό σας ξεχωριστά. Κι ακόμα κι αν χρειαστεί να δίνετε συμπλήρωμα ξένου γάλακτος, έστω και λίγο μητρικό γάλα είναι καλύτερο από το να μη θηλάσετε καθόλου και φυσικά όσο πιο πολύ θηλάσετε, τόσο το καλύτερο. Read more

Έχω αρκετό γάλα;

Έχετε ευχηθεί ποτέ να είχατε μια μεζούρα στο στήθος για να ξέρετε πόσο γάλα πίνει το μωρό σας; Εάν ναι, δεν είστε η μόνη. Ένα από τα πιο πολύπλοκα θέματα του θηλασμού είναι ο προσδιορισμός του πόσο γάλα παράγουμε. Δεν γνωρίζουμε την ποσότητα που πίνει το μωρό μας, άρα πώς θα ξέρουμε αν έχουμε αρκετό γάλα; Read more

Θηλασμός και ύπνος μαζί με το μωρό

Είναι προφανές ότι τα μωρά που κοιμούνται μαζί με τους γονείς τους θηλάζουν περισσότερο απ’ ότι τα  μωρά που κοιμούνται σε χωριστά δωμάτια. Θηλάζουν πιο συχνά και για περισσότερο καιρό. Έρευνα που δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο του 2010 στο Pediatrics, το περιοδικό της Αμερικανικής Παιδιατρικής Ακαδημίας, επιβεβαίωσε αυτή την υπόθεση, δείχνοντας ότι ο θηλασμός είναι πιο συχνός σε οικογένειες που οι γονείς μοιράζονται το ίδιο κρεβάτι με τα παιδιά τους. Read more

Ας ξαναμάθουμε την τέχνη του θηλασμού

Όσα κι αν διάβασα κι όσα κι αν ήξερα για το θηλασμό πριν γεννήσω το πρώτο μου παιδί, τίποτα δε με προετοίμασε γι’ αυτό που αντιμετώπισα όταν άρχισα να θηλάζω και η θεωρία έπρεπε να γίνει πράξη!

Νομίζω πως πέρασα τα περισσότερα από τα γνωστά προβλήματα θηλασμού τις πρώτες 40 μέρες, όπως πληγωμένες θηλές (πληγές που έτρεχαν αίμα δηλαδή), ψευτοθηλές, μαστίτιδες, μύκητες, μαραθώνιους θηλασμούς, αντλήσεις, κ.α. Να προσθέσω επίσης στον κατάλογο τους κολικούς του μωρού, την απίστευτη κούραση, την αϋπνία, και το ότι έκανα ΤΑ ΠΑΝΤΑ με το μωρό στο στήθος. Κυριολεκτικά τα πάντα. Δεν ξεκολλούσε από  το στήθος.

Εννοείται ότι είχα φύγει από την κλινική με ένα δωρεάν δείγμα ξένου γάλακτος, το οποίο είχα πάρει καλού κακού μαζί μου τελικά, και με το οποίο φλέρταρα επικίνδυνα σχεδόν καθημερινά, έχοντας να αντιμετωπίσω όλα τα προβλήματα που αράδιασα παραπάνω. Είχα δώσει στον εαυτό μου προθεσμία 40 μέρες, που μου φάνηκαν 40 χρόνια και λίγα λέω…

Για κακή μου τύχη ήμουν η πρώτη από τις φίλες μου που είχα γεννήσει, δεν υπήρχε εμπειρία δηλαδή, δεν υπήρχε ευρέως διαδεδομένο ίντερνετ και η μόνη πηγή πληροφόρησης τότε ήταν κάποιες αραιές συναντήσεις του Συνδέσμου Θηλασμού και τα φυλλάδιά τους, που για μένα υπήρξαν η σανίδα σωτηρίας μου.

Στις δύσκολες εκείνες μέρες τα διάβαζα συνέχεια, ανάλογα με το πρόβλημα που είχα, και επιβεβαίωνα τον εαυτό μου, ότι όσα περνούσα τα είχαν περάσει κι άλλες, δεν ήμουν η μόνη, δεν ήταν περίεργα όλα αυτά για μια μαμά κι ένα μωρό που θήλαζαν αποκλειστικά και θα περνούσαν. 40 μέρες, υπομονή…  Μετά θα μπορούσα να πω ή ότι τα κατάφερα, ή ότι δεν άντεξα αλλά είχα κάνει ότι καλύτερο μπορούσα.

Στις 40 μέρες, λες και το είχα προγραμματίσει, κάτι άλλαξε. Το μωρό ξεκόλλησε λίγο από το στήθος, μπορούσα να επικοινωνήσω μαζί του και με άλλους τρόπους, αρχίσαμε να μιλάμε, να γελάμε και να χαιρόμαστε αλλιώς. Και ο θηλασμός έγινε διαφορετικός. Σταμάτησε να πονάει και το μωρό έβαλε ένα υποτυπώδες πρόγραμμα, δεν θήλαζε ατελείωτα πια. Από κει και πέρα όλα άλλαξαν και η ζωή άρχισε να γίνεται πιο εύκολη και πολύ πιο απολαυστική.

Θέλω σ’ αυτό το σημείο να ξεκαθαρίσω ότι με όλα αυτά που γράφω δεν υπονοώ καθόλου ότι είμαι η τέλεια μαμά επειδή τα κατάφερα, ή καλύτερη από άλλες μαμάδες που δεν τα κατάφεραν εξίσου καλά. Στην πορεία της ζωής έκανα πολλά λάθη στην ανατροφή των παιδιών μου, όπως όλοι, ίσως περισσότερα απ’ όσα καταλαβαίνω τώρα, και θα κάνω κι άλλα ασφαλώς. Ο ιδανικός γονιός απλώς δεν υπάρχει. Είναι μύθος. Όλοι κάνουμε τις επιλογές μας σαν γονείς και ευχόμαστε να είναι οι σωστές. Κάποιες φορές μπορούμε να κάνουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας και κάποιες άλλες όχι. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Και τις περισσότερες φορές δεν ξέρουμε καν αν η επιλογή που θεωρούμε ως τη σωστή, είναι πράγματι η σωστή για τα δικά μας παιδιά.

Η αλήθεια είναι ότι ο θηλασμός ήταν η μόνη απόφαση που πήρα για τα παιδιά μου, την οποία ποτέ δεν αναρωτήθηκα αν ήταν η σωστή.

Αν όμως μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω, θα είχα αφήσει τα πείσματα και την ξεροκεφαλιά και θα είχα δώσει και μερικά μπουκάλια ξένο ή δικό μου γάλα κατά τη διάρκεια εκείνων των τραγικών 40 ημερών, για να κάνω ένα διάλειμμα  να ξεκουραστώ, να κοιμηθώ, να νιώσω λίγο καλύτερα και να πάψω να παριστάνω την ηρωίδα.

Και τώρα ξέρω ότι αυτά που πέρασα τότε εγώ είναι πραγματικά συνηθισμένα προβλήματα θηλασμού, κάποια ή και όλα ή και περισσότερα απ’ αυτά τα αντιμετωπίζουν οι περισσότερες νέες μαμάδες κι ακόμα και τώρα, 11 χρόνια μετά, ταυτίζομαι απόλυτα και κλαίω μαζί τους όταν μου τα περιγράφουν και ξέρω πόσο σημαντικό είναι κάποιος να σου πει ότι σε καταλαβαίνει, ότι τα πέρασε κι ότι όλα θα πάνε καλά. Είναι λίγες εκείνες οι γυναίκες που δεν αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα με το θηλασμό κι όλα πάνε καλά απ’ την αρχή ως το τέλος. Για τις περισσότερες είναι δύσκολα, λίγο ή πολύ.

Έχοντας βιώσει το θηλασμό δύο παιδιών και με την εμπειρία που μου προσφέρανε εκατοντάδες μαμάδες τα προηγούμενα χρόνια, με σιγουριά μπορώ να πω ότι το πιο σημαντικό απ’ όλα για να θηλάσει μια νέα μητέρα, είναι η έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση και υποστήριξη. Μεγαλώσαμε δυστυχώς με την κουλτούρα του μπουκαλιού και του προγράμματος. Ο θηλασμός δεν είναι κοινός τόπος, δεν είναι κάτι που το κάνουν οι περισσότερες γυναίκες γύρω μας, οι μαμάδες μας και οι φίλες μας, που συνήθως έχουν δώσει στα δικά τους παιδιά ξένο γάλα, δεν μπορούν να μας καταλάβουν, ούτε να μας βοηθήσουν. Αντιθέτως, πολλές φορές μας αποτρέπουν από την επιλογή μας να θηλάσουμε.

Όμως εάν ο αποκλειστικός θηλασμός ήταν ο πιο διαδεδομένος τρόπος διατροφής, εάν οι περισσότερες μητέρες γύρω μας θήλαζαν, τα γνωστά και συνηθισμένα προβλήματα θηλασμού δε θα φάνταζαν εξωγήινα, θα ξέραμε από πριν τι να κάνουμε γι’ αυτά, θα ξέραμε τι να περιμένουμε και πώς να τα αντιμετωπίσουμε, όπως συνέβαινε παλιότερα, όταν οι περισσότερες γυναίκες ήταν αυτές που θήλαζαν κι όχι αυτές που δεν θήλαζαν.

Ο θηλασμός είναι μια τέχνη από χρόνια χαμένη, που πρέπει να την ξαναμάθουμε. Όχι επειδή είναι ο καλύτερος ή ο ιδανικός τρόπος διατροφής των παιδιών μας, αλλά επειδή είναι ο φυσιολογικός τρόπος. Επειδή είμαστε θηλαστικά. Επειδή η μαμά-φύση μας προίκισε με την ικανότητα να παράγουμε το συγκεκριμένο γάλα για τα παιδιά μας. Και επειδή αν όχι όλα, τα περισσότερα προβλήματα θηλασμού αντιμετωπίζονται με την κατάλληλη βοήθεια.

Οι γυναίκες έχουν ανάγκη από σωστή υποστήριξη, τόσο από το σύστημα και τους επαγγελματίες υγείας όσο και από τον κοινωνικό περίγυρο, για να μπορούν με επιτυχία να θηλάσουν τα παιδιά τους. Και όλοι εμείς που προσφέρουμε βοήθεια και πληροφόρηση στις νέες ή/και στις μέλουσσες μητέρες, προσπαθούμε ώστε ο θηλασμός να πάρει τη θέση που του ανήκει, να γίνει δηλαδή το σημείο αναφοράς. Θέλουμε το μητρικό γάλα να είναι διαθέσιμο σε κάθε μωρό, ανεξάρτητα από άλλες συνθήκες. Και το πρώτο βήμα για την επιτυχία αυτού του σκοπού είναι με την άμεση βοήθεια και υποστήριξη σε όλες τις γυναίκες.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Θηλασμός μετά από καισαρική τομή

Η καισαρική είναι δυστυχώς μια αρκετά συνηθισμένη επέμβαση στη χώρα μας. Οι γυναίκες που κάνουν προγραμματισμένη καισαρική τομή συνήθως ξέρουν τι να περιμένουν και είναι αρκετά προετοιμασμένες για να θηλάσουν το μωρό τους. Εάν όμως η καισαρική δεν είναι προγραμματισμένη, μάλλον έχουν προηγηθεί κάποια δύσκολα στάδια τοκετού και σ’ αυτή την περίπτωση μπορεί να αισθάνεστε λίγο ή πολύ απογοητευμένη από την εξέλιξη. Η απογοήτευση αυτή ή/και το αίσθημα αποτυχίας λειτουργούν ανασταλτικά στην έκκριση της ωκυτοκίνης, της ορμόνης που βοηθάει στην ροή του γάλακτος προς το μωρό.  Σε κάθε περίπτωση, μετά από μια καισαρική τομή ο γιατρός σας θα έχει μάλλον σε προτεραιότητα την δική σας ξεκούραση και ανάρρωση και όχι το θηλασμό του μωρού αμέσως μετά τον τοκετό. Read more

Ένα μήνυμα για τους μπαμπάδες

Είναι περιττό να πούμε ότι ο ρόλος του πατέρα είναι πολύ σημαντικός για τη ζωή όλης της οικογένειας, αλλά μερικές φορές μπορεί να είναι δύσκολο να καταλάβετε πώς μπορείτε να συμμετέχετε – ειδικά κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του μωρού. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι μικρά πράγματα από μέρους σας, μπορεί να κάνουν μεγάλη διαφορά σ’ αυτή τη φάση των πρώτων εβδομάδων: μια ενθαρρυντική κουβέντα προς τη σύντροφό σας που προσπαθεί να προσαρμοστεί στο νέο της ρόλο, η προθυμία σας να βοηθήσετε με τις δουλειές του σπιτιού ή να κρατήσετε το μωρό για να κοιμηθεί εκείνη λίγο, η υπεράσπισή της όταν φίλοι και συγγενείς αμφισβητούν την επιλογή της να θηλάσει αποκλειστικά – όλα αυτά είναι μικρές κινήσεις που δείχνουν στη σύντροφό σας ότι την υποστηρίζετε στην απόφασή της να θηλάσει και ότι θα συνεχίσετε να την υποστηρίζετε. Read more

Βοήθεια! Το μωρό μου δεν κοιμάται τα βράδια.

Μια από τις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις που δέχομαι από τις μαμάδες που θηλάζουν, είναι για το πότε το μωρό τους θα αρχίσει να κοιμάται όλη τη νύχτα ή για πόσο καιρό ακόμα θα συνεχίσει να ξυπνάει τόσο συχνά για να θηλάσει.

Αυτή ομολογώ ότι ήταν και δική μου απορία με το πρώτο μου παιδί, το οποίο ξυπνούσε τις νύχτες κάθε μία ώρα (κυριολεκτικά!) επί 2,5 συνεχόμενα χρόνια… Ήταν σα να είχε ένα εσωτερικό ρολόι, ήταν πολύ εντυπωσιακό, ξυπνούσε ας πούμε στις 12:15 και μετά στις 1:15 και στις 2:15 και στις 3:15, κοκ, μέχρι το πρωί που ξυπνούσε και δεν ξανακοιμόταν πια. Δεν κατάφερνε ποτέ να μπει σε βαθύ ύπνο, μόλις περνούσε στην επόμενη φάση ύπνου, ξυπνούσε και με ζητούσε. Μόνο εμένα φυσικά, για να θηλάσει και να ξανακοιμηθεί. Από κάποια ηλικία και μετά, νομίζω περίπου όταν ήταν ενός έτους, ήταν αρκετό να είμαι δίπλα του για να ξανακοιμηθεί, κι αυτό σήμαινε να τον χαϊδέψω, να τον παρηγορήσω και να τον διαβεβαιώσω ότι είμαι εκεί.

Τους πρώτους μήνες αυτό δεν ήταν μεγάλο πρόβλημα: κοιμόμασταν μαζί κι έτσι σχεδόν δεν ξυπνούσα το βράδυ, αφού το μωρό θήλαζε ενώ εγώ συνέχιζα τον ύπνο μου. Λίγο αργότερα ο ύπνος του και τα ξυπνήματά του ήταν όλο και πιο ανήσυχα, και για μένα που αγαπώ πολύ τον ύπνο, αυτό ήταν μεγάλο πρόβλημα… Συνέχισε να ξυπνάει και μετά την εισαγωγή στερεών τροφών και ακόμα και μετά τον απογαλακτισμό του. Ακόμα κι όταν σταμάτησα το νυχτερινό θηλασμό, εκεί γύρω στον πρώτο χρόνο, συνέχισε να ξυπνάει για να βεβαιωθεί ότι είμαι δίπλα του. Επαναλαμβάνω ότι αυτό για μένα ήταν μια χαρά για λίγους μήνες, αλλά δυστυχώς εξελίχθηκε σε μεγάλο πρόβλημα. Τώρα, που έχω πάρει την απαραίτητη απόσταση από τα πράγματα, η αλήθεια είναι ότι αναπολώ τις νύχτες που κοιμόμασταν αγκαλιά και σας διαβεβαιώνω ότι αυτοί οι μήνες ή και τα χρόνια που τα μωρά σας θα είναι μικρά, περνάνε πάρα πολύ γρήγορα και ταυτόχρονα είναι πολύ καθοριστικά για τη ζωή των παιδιών μας. Και σίγουρα θα ήμουν πιο ήσυχη στην καρδιά και στο μυαλό μου, αν ήξερα όλα τα παρακάτω.

Αντικρουόμενες απόψεις

Είναι πολύ συνηθισμένο οι μητέρες που θηλάζουν να ανησυχούν όταν το μωρό τους δεν κοιμάται όλη τη νύχτα. Στο κάτω-κάτω όλοι γύρω μας πιστεύουν ότι έτσι θα έπρεπε να γίνεται. Βομβαρδιζόμαστε από παντού με άρθρα και βιβλία που αναπαράγουν το μύθο ότι τα μωρά δεν πρέπει να έχουν ανάγκες τη νύχτα. Κάποιοι γιατροί συστήνουν νυχτερινό απογαλακτισμό ή μεθόδους κατά τις οποίες αφήνουμε το μωρό να κλαίει, εάν δεν κοιμάται συνεχόμενα όλη τη νύχτα όταν είναι 6 μηνών ή και νωρίτερα πολλές φορές. Ακόμα κι αν η ίδια η μητέρα δεν έχει πρόβλημα με τα νυχτερινά ξυπνήματα του μωρού της, ανησυχεί και πάλι γιατί στην κουλτούρα μας αυτό θεωρείται πρόβλημα που πρέπει να λυθεί άμεσα. Εάν οι προσδοκίες μας για τον ύπνο των μωρών δεν ήταν τόσο διαφορετικές από τις προσδοκίες των ίδιων των μωρών, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα.

Ξέρω από πρώτο χέρι ότι οι νέοι γονείς περνάνε μια δύσκολη φάση προσαρμογής τον πρώτο καιρό μετά τη γέννηση, ειδικά όταν οι προσδοκίες τους δεν συμβαδίζουν με την πραγματικότητα, ιδιαίτερα όταν η κουλτούρα μας έχει διδάξει ότι τα παιδιά μας πρέπει να έχουν συγκεκριμένες ανάγκες/επιθυμίες και τα παιδιά μας δεν ταιριάζουν μ’ αυτές. Αυτή την αντίθεση μεταξύ των προσδοκιών μας και της πραγματικότητας μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να τη δεχτούμε και να την ξεπεράσουμε, πόσο μάλλον να προσαρμοστούμε.

Κάποια παιδιά ενθαρρύνονται ή πιέζονται ή πείθονται να ταιριάξουν με τις προσδοκίες μας, και τα καταφέρνουν θαυμάσια. Κάποια άλλα, ενώ τελικά τα καταφέρνουν, αυτό γίνεται με κόστος στην αυτοπεποίθησή τους, στην γνώση του εαυτού τους, στην άποψή τους για τον κόσμο, στην εμπιστοσύνη τους σ’ εμάς. Ίσως πουθενά αλλού οι προσδοκίες της κουλτούρας μας και η πραγματικότητα των αναγκών των παιδιών δεν έρχονται σε τόσο μεγάλη σύγκρουση, όσο στο θέμα της συχνότητας του θηλασμού και του ύπνου.

Τι είναι φυσιολογικό στο θέμα του ύπνου;

Η αλήθεια είναι ότι τα μωρά είναι βιολογικά προγραμματισμένα να ξυπνούν συχνά τη νύχτα τόσο για φαγητό όσο και για στοργή. Τα μωρά μας είναι «σχεδιασμένα» (από τη φύση ή από το Θεό, όπως θέλετε πείτε το), να κοιμούνται με τους γονείς τους. Τα μωρά των ανώτερων θηλαστικών κοιμούνται με τους γονείς τους για πολλά χρόνια μετά τη γέννηση και συχνά και μετά τον απογαλακτισμό. Το αναμενόμενο είναι η μητέρα και το μωρό να κοιμούνται μαζί και το μωρό να μπορεί να θηλάζει όποτε θέλει κατά τη διάρκεια της νύχτας. Τα υγιή, φυσιολογικά νεογέννητα δεν είναι «σχεδιασμένα» να κοιμούνται όλη τη νύχτα συνεχόμενα (δηλ. 7-9 ώρες), μέχρι να γίνουν τουλάχιστον 3-4 ετών.

Ο Dr James McKenna ο οποίος έχει ασχοληθεί πολλά χρόνια με το θέμα του ύπνου των μωρών, δείχνει ξεκάθαρα με τις έρευνές του τους κινδύνους που ενέχει ο μοναχικός, συνεχόμενος ύπνος των μωρών και τη σύνδεσή του με το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου. Ο μηχανισμός είναι απλός: όταν τα μωρά εκπαιδεύονται να κοιμούνται συνεχόμενα, μόνα τους και πέφτουν σε βαθύ ύπνο, είναι πολύ δύσκολο να ξυπνήσουν εάν έχουν κάποιο επεισόδιο πχ. άπνοιας. Όταν η μητέρα κοιμάται μαζί με το μωρό, ελέγχει τον ύπνο του, την αναπνοή του και τη θερμοκρασία του ακόμα κι όταν εκείνη κοιμάται. Εάν το παιδί έχει ένα επεισόδιο άπνοιας, η μητέρα του το ξυπνάει με τις κινήσεις της και με το άγγιγμά της. Ο ύπνος μαζί με το μωρό επιτρέπει στη μητέρα να ελέγχει το μωρό της κατά τη διάρκεια της νύχτας και να προσφέρει το ασφαλές, φυσιολογικό περιβάλλον που έχει ανάγκη το μωρό της.

Είναι αυτό βολικό για τους γονείς; ΟΧΙ!

Είναι δύσκολο για κάποιους γονείς να το κάνουν; ΝΑΙ!

Καμιά αμφιβολία περί αυτού. Το χάσμα ανάμεσα στο αναμενόμενο από την κουλτούρα μας (διάβασέ του μια ιστορία, κλείσε τα φώτα και μην το ξαναβλέπεις για τις επόμενες 8 ώρες) και την πραγματικότητα του πώς κοιμούνται τα παιδιά μας, είναι τεράστιο. Αν όμως συνειδητοποιήσουμε την απλή αλήθεια ότι το να μην κοιμούνται τα παιδιά μας συνεχόμενα όλο το βράδυ μέχρι την ηλικία των 3-4 ετών είναι φυσιολογικό και ότι αυτό μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να είναι σωτήριο για τα ίδια τα παιδιά, τότε μπορεί να μας είναι πιο εύκολο να συνεχίσουμε να είμαστε γονείς και τη νύχτα.

Κάθε μωρό φυσικά είναι διαφορετικό και κάποια κοιμούνται όλη τη νύχτα σε μικρότερη ηλικία από άλλα και συνήθως ο τρόπος διατροφής δεν έχει καμία σχέση μ’ αυτό. Το μωρό μας μπορεί να πεινάει ή απλώς να χρειάζεται περισσότερο χρόνο μαζί μας. Τα μωρά των μαμάδων που δουλεύουν, πολύ συχνά παρατηρούμε ότι θηλάζουν περισσότερο το βράδυ και τα Σαββατοκύριακα, μάλλον για να επανασυνδεθούν με τη μητέρα τους.

Μετά τους πρώτους μήνες, το μωρό αρχίζει να συνδέει το στήθος με την κάλυψη πολύ  περισσότερων αναγκών, εκτός  από την πείνα και τη δίψα του.  Είναι ένας τόπος ασφάλειας, ζεστασιάς, οικειότητας, άνεσης, παρηγοριάς. Ο θηλασμός είναι πολλά περισσότερα από τρόπος διατροφής. Και μην ξεχνάμε ότι οι ανάγκες αυτές είναι ίδιας αξίας με τις φυσικές ανάγκες της πείνας και της δίψας και η κάλυψη αυτών των αναγκών από εμάς είναι το ίδιο σημαντική για τη συνολική ανάπτυξη του μωρού μας.

Εάν οι νυχτερινοί θηλασμοί του μωρού σας δεν είναι και τόσο μεγάλο πρόβλημα για εσάς, τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να προσπαθήσετε να το αλλάξετε. Δεν κάνετε κάτι κακό στο μωρό σας με το να το θηλάζετε όποτε θέλει. Κάνετε κάτι πολύ καλό. Όταν θηλάζουμε το μωρό μας τη νύχτα δεν του μαθαίνουμε μια κακή συνήθεια: του μαθαίνουμε ότι είμαστε δίπλα του όποτε μας χρειάζεται. Μήπως η ανάγκη για ασφάλεια είναι μια κακή συνήθεια;

Βήμα ανάπτυξης

Το μωρό σας θα αρχίσει να μην σας χρειάζεται και να κοιμάται περισσότερες ώρες συνεχόμενα, όταν έρθει η δική του ώρα αναπτυξιακά. Εάν το μωρό σας θέλει να θηλάζει το βράδυ, είναι γιατί πραγματικά το χρειάζεται, είτε γιατί πεινάει, είτε γιατί έχει ανάγκη να είναι κοντά στη μαμά του. Ο συνεχόμενος βραδινός ύπνος είναι ένα μεγάλο αναπτυξιακό βήμα (αντίστοιχο με το να μάθει να περπατάει ή με το να πάει μόνο του στην τουαλέτα), το οποίο το παιδί θα κατακτήσει όταν θα είναι το ίδιο έτοιμο. Το να εκπαιδεύσουμε το μωρό να το κάνει πριν να είναι έτοιμο, μπορεί να σημαίνει άλλα προβλήματα στο μέλλον.

Αν έχετε μια πιο χαλαρή στάση απέναντι σ’ αυτό το ζήτημα και εμπιστευτείτε το μωρό σας ότι θα τα καταφέρει κάποια στιγμή, θα δείτε ότι το μωρό σας τελικά θα γίνει ένας καλός υπναράς! Και τότε θα είστε ήσυχοι και περήφανοι ότι τα κατάφερε μόνο του, όταν το ίδιο αισθάνθηκε αρκετά ασφαλές για να το κάνει, κι όχι επειδή πιέστηκε και δεν είχε άλλη επιλογή από το να ησυχάσει μόνο του, αφού κανείς δεν θα βρισκόταν στο πλάι του.

Γιατί το μωρό μου ξυπνάει τη νύχτα;

Τα μωρά μπορεί να ξυπνούν τη νύχτα για πολλούς λόγους. Κάποιοι απ’ αυτούς είναι:

  • Το μωρό χρειάζεται περισσότερο χρόνο με τη μαμά του.
  • Οδοντοφυϊα.
  • Εξελικτικό στάδιο (π.χ. πριν ή μετά το στάδιο του μπουσουλήματος, ή της ομιλίας).
  • Κάποια αρρώστια, αλλεργική αντίδραση ή σύγκαμα.
  • Πείνα (συμπεριλαμβάνονται οι φάσεις ταχείας ανάπτυξης).
  • Ανάποδος κύκλος: κάποια μωρά μητέρων που δουλεύουν δεν τρώνε καθόλου όταν λείπει η μαμά τους και «βγάζουν τα σπασμένα» το απόγευμα και το βράδυ που αυτή είναι στο σπίτι. Επίσης, εάν η μαμά είναι πολύ απασχολημένη κατά τη διάρκεια της μέρας (πχ. με ένα μεγαλύτερο παιδί), αυτό μπορεί επίσης να οδηγήσει σε ανάποδο κύκλο.

Αυτοί και άλλοι πολλοί είναι οι λόγοι που τα μωρά ξυπνάνε τη νύχτα και μπορεί να συνυπάρχουν δύο ή και τρεις αιτίες όταν συμβαίνει αυτό.

Θα κοιμηθεί περισσότερο αν του δώσω ξένο γάλα ή φαγητό;

Η ιδέα αυτή έχει καταρριφθεί από πολλές ιατρικές μελέτες. Το να δώσετε στο μωρό σας στερεές τροφές ή ξένο γάλα σε μια προσπάθεια να κοιμηθεί περισσότερο, δεν είναι καλή ιδέα και δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι βοηθάει. Πολλά μωρά μάλιστα κοιμούνται χειρότερα, λόγω αλλεργικής αντίδρασης στο ξένο γάλα ή σε κάποια τροφή (πόνοι στην κοιλιά, στο έντερο, κλπ.), ειδικά εάν το μωρό είναι μικρότερο των 6 μηνών. Οι έρευνες δείχνουν ότι ο ύπνος των μωρών δεν σχετίζεται με τον τρόπο διατροφής και ότι το ξένο γάλα ή η εισαγωγή στερεών τροφών δεν βοηθάει τα μωρά να κοιμούνται περισσότερο.

Θα κρατήσει για πάντα;

Θυμηθείτε ότι τα νυχτερινά ξυπνήματα του μωρού είναι φυσιολογικά και προσωρινά! Τα μωρά ξεπερνάνε αυτό το στάδιο ακόμα κι αν εμείς δεν κάνουμε τίποτα. Αυτή η περίοδος είναι μόνο ένα μικρό μέρος της ζωής του παιδιού μαζί σας.

Ο στόχος σας θα πρέπει να είναι να έχετε όλοι στην οικογένεια αρκετές ώρες ύπνου, ενώ ταυτόχρονα σέβεστε τις ανάγκες του μωρού. Εάν πετυχαίνετε αυτό το στόχο, τότε αγνοήστε οποιονδήποτε σας λέει ότι τα πράγματα πρέπει να είναι διαφορετικά.

Τα πρώτα χρόνια των παιδιών μας είναι τα πιο πολύτιμα και καθοριστικά της ζωής τους. Και περνάνε πολύ γρήγορα. Όμως το να ανταποκρίνεστε στις ανάγκες των παιδιών σας αυτά τα πρώτα χρόνια, θα σας ανταμείψει με πολλούς τρόπους στο μέλλον.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

Ικτερος στα μωρα και συνοδές πρακτικές που βλάπτουν το θηλασμό

Ίκτερος είναι το κίτρινο χρώμα στο δέρμα εξαιτίας μιας ουσίας που λέγεται χολερυθρίνη. Τα μωρά γεννιούνται με ανώριμο συκώτι, με αποτέλεσμα να μη μπορούν να απομακρύνουν αποτελεσματικά αυτήν την ουσία. Αυτό σημαίνει ότι πολλά νεογνά θα εμφανίσουν το λεγόμενο φυσιολογικό ίκτερο, ένα εμφανές κίτρινο χρώμα ιδιαίτερα έντονο στις τρεις με τέσσερις ημέρες μετά τη γέννηση, το οποίο σταδιακά εξαφανίζεται μέσα στις πρώτες εβδομάδες. Read more

Προετοιμασία για το θηλασμό

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το σώμα σας προετοιμάζεται τόσο για τον τοκετό όσο και για το θηλασμό και κάνει όλα αυτά που χρειάζεται να γίνουν. Περίπου στα μισά της εγκυμοσύνης αρχίζει να παράγεται το πρωτόγαλα, το γάλα που πίνει το μωρό κατά τις πρώτες ώρες και μέρες της ζωής του. Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα ιδιαίτερο για να «σκληρύνετε» τις θηλές σας και δεν έχει αποδειχθεί ότι οι διάφορες μέθοδοι που προτείνονται είναι αποτελεσματικές.

Το να μάθετε όμως πώς να κρατάτε το μωρό σας και πώς να πιάνει σωστά τη θηλή, είναι συνήθως πολύ αποτελεσματικό. Για να μάθετε εάν οι θηλές σας είναι αληθινά ανεστραμμένες, κάτι που μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στο θηλασμό, διαβάστε εδώ και ζητήστε την εκτίμηση και τη βοήθεια ενός ειδικού συμβούλου θηλασμού. Κατά τα άλλα, φροντίστε τις θηλές σας όπως φροντίζετε τα χείλη σας, δηλαδή αφήστε τες ανοιχτές, στον αέρα ή/και σε επαφή με τα ρούχα και πλύνετε τες με νερό αλλά χωρίς σαπούνι.

Το μυαλό σας χρειάζεται περισσότερη προετοιμασία απ’ ότι το σώμα σας. Ο θηλασμός είναι μια τέχνη από χρόνια χαμένη που πρέπει να την ξαναμάθουμε και δυστυχώς οι περισσότερες γυναίκες σ’ αυτή τη χώρα δεν είχαν την ευκαιρία να τη μάθουν. Προσπαθήστε να παρακολουθήσετε τουλάχιστον μία συνάντηση του Συνδέσμου Θηλασμού La Leche League, πριν γεννήσετε. Στις συναντήσεις αυτές θα έχετε την ευκαιρία να δείτε άλλες μητέρες που θηλάζουν, θα ακούσετε τις ιστορίες τους για το θηλασμό των δικών τους παιδιών, αλλά και τις δυσκολίες τους και πώς τις αντιμετώπισαν και θα μπορέσετε να λύσετε πολλές απορίες σας.  Θα μπορέσετε επίσης να δανειστείτε κάποια βιβλία θηλασμού για να ενημερωθείτε ακόμα περισσότερο. Εάν στην πόλη σας ή κάπου κοντά σας υπάρχει κάποιος Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC, επισκεφθείτε τον πριν φέρετε στον κόσμο το μωρό σας.  Αποφύγετε να διαβάσετε ενημερωτικά φυλλάδια εταιριών ξένου γάλακτος. Μπορεί να φαίνονται πολύ υποστηρικτικά για το θηλασμό, αλλά είναι προσεκτικά σχεδιασμένα για να τον κάνουν να αποτύχει!

Τα μαθήματα προετοιμασίας τοκετού είναι πολύ σημαντικά επίσης. Ο θηλασμός και η παραγωγή γάλακτος είναι πολύ σημαντικές βιολογικές λειτουργίες και οι περισσότερες γυναίκες μπορούν να θηλάσουν ανεξάρτητα από τον τρόπο τοκετού. Αλλά  όλα είναι είναι πιο εύκολα όταν το μωρό γεννιέται χωρίς φάρμακα στον οργανισμό του και όταν παραμένει μαζί με τη μητέρα του αμέσως μετά τον τοκετό. Αναζητήστε έναν γιατρό ή/και μια μαία που να μπορεί να σας στηρίξει και να σας βοηθήσει σε μια όσο το δυνατόν πιο φυσική αρχή για σας και το μωρό σας!

Σκεφτείτε την πιθανότητα να κάνετε συγκατοίκηση (rooming in) με το μωρό σας στην κλινική. Η συγκατοίκηση προσφέρει τη μοναδική ευκαιρία να είστε μαζί με το μωρό σας όλο το 24ωρο, να το θηλάζετε αποκλειστικά και να γνωρίσετε ο ένας τον άλλο, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεστε στο ασφαλές περιβάλλον μιας κλινικής με όλες τις ανέσεις που αυτές συνήθως προσφέρουν.

Η γκαρνταρόμπα σας, υπάρχει ήδη. Το μόνο που χρειάζεστε είναι μερικά σουτιέν θηλασμού κι αυτά όχι απαραιτήτως, παρά μόνο εάν εσείς αισθάνεστε την ανάγκη να τα φοράτε. Οι περισσότερες μητέρες φοράνε τις κανονικές τους μπλούζες, τις οποίες σηκώνουν από τη μία πλευρά για να θηλάσουν το μωρό τους. Εάν χρειάζεστε επιθέματα για το στήθος, τα βαμβακερά πλενόμενα επιθέματα είναι τα πιο κατάλληλα, αν και οι περισσότερες γυναίκες δεν τα χρειάζονται καθόλου.

Οποιοσδήποτε άλλος εξοπλισμός, είναι προαιρετικός. Έχετε επάνω σας όλα όσα χρειάζεστε!

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

10 Αλήθειες για πιο ήσυχους γονείς και πιο ήρεμο ύπνο.

  1. ΟΛΑ τα μωρά είναι βιολογικά προγραμματισμένα να ξυπνούν την νύχτα.
  2. Mπορεί να ξυπνούν ανα μία ώρα, γιατί τόσο κρατά ο κάθε κύκλος ύπνου.
  3. Tο να κοιμηθεί το παιδί όλη την νύχτα συνεχόμενα αποτελεί τεράστιο βήμα ανάπτυξης, αντίστοιχο του να μάθει να περπατάει ή να πάει στην τουαλέτα μόνο του…
  4. Aυτό θα γίνει και χωρίς οι γονείς να κάνουν κάτι…
  5. Aυτό θα γίνει όταν το παιδί δεν έχει πιεστεί σε μικρή ηλικία και όταν νιώσει ασφάλεια.
  6. Διάφορα αίτια κάνουν ένα παιδί να ξυπνά την νύχτα ας μην ξεχνάμε τους ιατρικούς λόγους (ωτίτιδα, ρινίτιδα, κοιλιά κλπ.), πριν το χαρακτηρίσουμε ‘κακομαθημένο’…
  7. Κάθε γονιός πρέπει να ξέρει τους ασφαλείς τρόπους ύπνου.
  8. Όταν η μητέρα κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο με το μωρό ανταποκρίνεται πιο γρήγορα στις ανάγκες του μωρού της.
  9. Αν θηλάζει, θα την βοηθήσει να κοιμάται περισσότερο, να είναι πιο ξεκούραστη και τελικά να θηλάσει περισσότερο το μωρό της.
  10. Το να θηλάσει και να κοιμάται στον ίδιο χώρο με το μωρό της είναι οτι καλύτερο μπορεί να κάνει για την αποφυγή του Συνδρόμου Αιφνιδίου Θανάτου.
Αναστασία Καραθανάση, Παιδίατρος, IBCLC, IATR

Κοιτάξτε το μωρό, όχι τη ζυγαριά!

Ακούγεται εύκολο, έτσι δεν είναι; Ωστόσο, έχω δει πάρα πολλές μαμάδες των οποίων τα μωρά φαίνονταν υγιή, θήλαζαν καλά, είχαν τη σωστή ψυχοκινητική ανάπτυξη κι όμως είχαν χάσει την εμπιστοσύνη τους στο θηλασμό επειδή κάποιος τους είχε πει ότι το βάρος του μωρού τους δεν ήταν το σωστό στις καμπύλες ανάπτυξης. Αυτός ο κάποιος έβλεπε τη ζυγαριά και όχι το μωρό. Read more

Διατροφή της μητέρας που θηλάζει

Τρώτε όπως όλος ο κόσμος. Επιλέγετε συνήθως υγιεινές τροφές, προσέχετε τα λιπαρά, δεν καταναλώνετε πολλά γλυκά. Υπάρχουν όμως και μέρες που κάνετε υπερβολές, που πέφτετε πάνω σε όλα τα τηγανητά πιάτα μιας ταβέρνας, που πίνετε αλκοόλ και κάνετε και από κανένα τσιγάρο.Κάποιος σας λέει ότι, για να κερδίσετε ένα ταξίδι για έξι μήνες σε άγνωστο προορισμό, θα πρέπει να συμφωνήσετε σε ένα αυστηρό διαιτολόγιο: να κόψετε τα καυτερά, τα μπαχαρικά, τα όσπρια, το λάχανο και το κουνουπίδι, τα γαλακτοκομικά, να τρώτε συνεχώς κρέας και σούπες, να πίνετε μόνο νερό σε μεγάλες ποσότητες και για έξι μήνες να μην πιείτε ποτέ καφέ ή αλκοόλ. Τι κάνετε; Το πιο πιθανό είναι ότι επιλέγετε να μείνετε σπίτι σας, να απολαύσετε το συνηθισμένο σας διαιτολόγιο, να κάνετε μικρά ταξιδάκια κάπου κοντά χωρίς επιβαλλόμενες απαιτήσεις και να αφήσετε τα ιδιαίτερα και περίεργα ταξίδια προς το άγνωστο για μια άλλη ζωή. Read more

Ωκυτοκίνη, η θεραπευτική «ορμόνη της αγάπης»

Η ωκυτοκίνη είναι μια από τις δύο σημαντικότερες ορμόνες της γαλουχίας – η δεύτερη είναι η προλακτίνη. Ο ρόλος και οι επιδράσεις της ωκυτοκίνης μελετούνται τα τελευταία χρόνια εντατικά από επιστήμονες σε όλον τον κόσμο. Πρόκειται για ένα συναρπαστικό τομέα έρευνας που μας επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις για την καλούμενη και «ορμόνη της αγάπης». Read more

Αντενδείξεις μητρικού θηλασμού – Ποιες είναι πραγματικά;

Οι περιπτώσεις όπου ο μητρικός θηλασμός θα πρέπει να αποφεύγεται είναι εξαιρετικά σπάνιες. Παρόλα αυτά πολλοί πιστεύουν λανθασμένα ότι ο μητρικός θηλασμός θα πρέπει να διακόπτεται σε πολλές περιπτώσεις. Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν λίγο το τοπίο…Σύμφωνα με την Αμερικάνικη Εταιρεία Παιδιατρικής, οι απόλυτες αντενδείξεις για το μητρικό θηλασμό είναι οι ακόλουθες:

  • Bρέφη με ομόζυγο γαλακτοζαιμία (σπάνιο μεταβολικό νόσημα)
  • Μητέρες που λαμβάνουν:
    • ραδιενεργά ισότοπα για θεραπευτικούς ή διαγνωστικούς λόγους
    • χημειοθεραπευτικές ουσίες και κυτταροστατικά
    • ναρκωτικές ουσίες
  •  Mητέρες που πάσχουν από:
    • ΑIDS: Στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, όπου ο κίνδυνος θανάτου από ασιτία ή άλλες λοιμώξεις σε περιπτώσεις χορήγησης υποκατάστατων μητρικού γάλατος είναι υψηλός, προτείνεται η συνέχιση του μητρικού θηλασμού. Στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες προτείνεται η αποφυγή του θηλασμού στις μητέρες που πάσχουν. Παρόλα αυτά ο κίνδυνος μετάδοσης μέσω του μητρικού γάλατος δε φαίνεται να είναι πολύ μεγάλος, σε πολλές μελέτες αναφέρεται μικρότερος του 5%, ενώ τελευταία έχει βρεθεί ότι έχει σχέση με το ιικό φορτίο και τον αριθμό των λεμφοκυττάρων CD4. Επίσης, η παστερίωση του μητρικού γάλατος φαίνεται να αδρανοποιεί τον ιό. Πρόσφατα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δημοσίευσε οδηγίες για τη χορήγηση αντι-ιικής θεραπείας στις θηλάζουσες μητέρες προκειμένου να ελαττωθεί ο κίνδυνος μετάδοσης στο βρέφος. Διαφαίνεται ότι οι συστάσεις όσον αφορά το μητρικό θηλασμό θα αλλάξουν μελλοντικά, καθώς γίνεται προσπάθεια να σταθμίσει κανείς τον κίνδυνο μετάδοσης του ιού με τον κίνδυνο νοσηρότητας και θνητότητας από την αποφυγή του θηλασμού.
    • Ενεργό φυματίωση χωρίς θεραπεία: Εφόσον διαπιστωθεί ενεργός φυματίωση στη μητέρα, μπορεί να ξεκινήσει θεραπεία και παράλληλα να αντλεί το γάλα και να το δίνει κάποιος τρίτος. Θα πρέπει να απομονωθεί η μητέρα από το παιδί για δύο εβδομάδες, αλλά το μητρικό γάλα είναι ασφαλές. Μετά από δύο εβδομάδες θεραπείας η μητέρα μπορεί να συνεχίσει με ασφάλεια να θηλάζει, συνεχίζοντας τη θεραπεία.
    • Ενεργό ερπητική λοίμωξη στο μαστό: Ενεργός νόσος σε άλλες περιοχές του σώματος δεν αποτελεί αντένδειξη, καθώς μπορούν να καλύπτονται και η μητέρα να πλένει τα χέρια προτού θηλάσει το μωρό.
    • HTLV-I/II ορο-θετικές μητέρες.

 Αντίθετα με ό,τι πολλοί πιστεύουν, ο θηλασμός ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ στις ακόλουθες καταστάσεις:

  • Φορεία ηπατίτιδας Β ή C: Το βρέφος πρέπει να εμβολιαστεί άμεσα και ο θηλασμός επιτρέπεται.
  • Κυτταρομεγαλοϊός: Αποτελεί από τις πιο συχνές συγγενείς λοιμώξεις των νεογνών. Όταν η λοίμωξη συμβεί στην εγκυμοσύνη περίπου τα μισά έμβρυα μολύνονται και το 10% εμφανίζουν συμπτώματα. Σε αντίθεση με τα τελειόμηνα νεογνά, τα πρόωρα βρέφη που είναι οροαρνητικά, κινδυνεύουν να μολυνθούν και να εμφανίσουν σοβαρή νόσο. Η παστερίωση του μητρικού γάλατος φαίνεται να αδρανοποιεί τον ιό. Συνήθως όμως προτιμάται να χορηγείται μητρικό γάλα τράπεζας από οροαρνητικούς δότες.
  • Πυρετός ή λοίμωξη της μητέρας: Εκτός από τις ιογενείς λοιμώξεις που αναφέρθηκαν προηγουμένως ως αντενδείξεις, στις άλλες περιπτώσεις ο θηλασμός επιτρέπεται. Συνήθως το βρέφος θα περάσει ήπια τη λοίμωξη της μητέρας γιατί προστατεύεται από τα αντισώματα. Εξάλλου όταν διαπιστωθεί η λοίμωξη στη μητέρα, τα περισσότερα βρέφη έχουν ήδη εκτεθεί, καθώς συνήθως πριν την εμφάνιση συμπτωμάτων στη μητέρα προηγείται μία περίοδος επώασης της νόσου, που είναι μεταδοτική. Η μητέρα, καλό θα είναι να πλένει καλά τα χέρια με αντισηπτικό και να φορά μάσκα, εφόσον έχει και έντονα συμπτώματα από το αναπνευστικό (βήχα, ρινική καταρροή).
  • Μαστίτιδα: Ο θηλασμός θα πρέπει να ενθαρρύνεται γιατί αποτελεί και θεραπεία. Δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις διακόπτεται, και τότε αυξάνεται ο κίνδυνος επιπλοκών, όπως το απόστημα.
  • Νεογνικός ίκτερος: Θα πρέπει να ξεκαθαριστεί αν το μωρό θηλάζει ικανοποιητικά και αν η μητέρα έχει επαρκή παραγωγή. Το μητρικό γάλα βοηθά στον αποβολή της χολερυθρίνης από τον οργανισμό του μωρού, καθώς οδηγεί σε αυξημένο αριθμό κενώσεων. Στις περιπτώσεις παρατεινόμενου ικτέρου, δεν χρειάζεται η προσωρινή διακοπή του θηλασμού για να διαπιστωθεί αν θα υποχωρήσει.
  • Προωρότητα: Η μητέρα θα πρέπει να ενθαρρύνεται να ξεκινήσει τακτικές αντλήσεις  από νωρίς, με νοσοκομειακό διπλό ηλεκτρικό θήλαστρο, προκειμένου να διατηρήσει επαρκή παραγωγή μητρικού γάλατος. Όταν το βρέφος ωριμάσει, αρχικά σιτίζεται με το μητρικό γάλα με εναλλακτικούς τρόπους και σταδιακά και κατάλληλη υποστήριξη στο στήθος.
  • Πολύδυμος κύηση: Μητέρες με δίδυμα ή και περισσότερα μωρά μπορούν να θηλάσουν αποκλειστικά, απλά χρειάζονται μία επιπλέον βοήθεια. Έχει αναφερθεί ότι ακόμη και πεντάδυμα κατάφεραν να θηλάσουν αποκλειστικά!
  • Κάπνισμα: Η μητέρα θα πρέπει να ενθαρρύνεται να περιορίσει τον αριθμό των τσιγάρων και να αποφεύγει να καπνίσει μέσα στο σπίτι. Πάντως το κάπνισμα δεν αποτελεί αντένδειξη. Τα μωρά των μητέρων που καπνίζουν και θηλάζουν προστατεύονται σε μεγάλο βαθμό από τα προβλήματα υγείας που προκαλεί το τσιγάρο στα βρέφη, και έχει βρεθεί ότι έχουν λιγότερα προβλήματα υγείας από τα βρέφη των οποίων οι μητέρες καπνίζουν και δε θηλάζουν.
  • Επεμβάσεις πλαστικής στο μαστό: Ίσως οι μητέρες χρειαστούν κάποια εκτίμηση από πιστοποιημένο σύμβουλο γαλουχίας, σε περίπτωση που αντιμετωπίζουν προβλήματα ανεπαρκούς παραγωγής γάλατος.
  • Φάρμακα: Πολλά φάρμακα είναι συμβατά με το θηλασμό, ή υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές συμβατές. Θα πρέπει οι μητέρες να απευθύνονται σε πιστοποιημένους συμβούλους γαλουχίας προκειμένου να ξεκαθαρίσουν αν μπορούν να πάρουν κάποια φάρμακα.
  • Περιστασιακή χρήση αλκοόλ: Η συχνή κατανάλωση αλκοόλ ελαττώνει την παραγωγή του μητρικού γάλατος και μπορεί να επηρεάσει το βρέφος. Περιστασιακή χρήση επιτρέπεται, απλά προτείνεται η αποφυγή του θηλασμού για τις επόμενες 2-4 ώρες.
  • Ανατομικές δυσμορφίες όπως λαγόχειλο/λυκόστομα, κοντός χαλινός γλώσσας. Στις περιπτώσεις αυτές ο θηλασμός μπορεί να παρουσιάσει μερικές πρακτικές δυσκολίες και χρειάζεται επιπλέον υποστήριξη. Η μητέρα θα πρέπει να ζητήσει βοήθεια για το πώς να τοποθετήσει το μωρό μέχρι να αποκατασταθεί χειρουργικά η βλάβη.
  • Χρόνια προβλήματα υγείας της μητέρας: Προβλήματα υγείας όπως καρδιοπάθειες, υπέρταση, διαβήτης, κατάθλιψη, επιληψία, σκλήρυνση κατά πλάκας και άλλα δεν αποτελούν αντενδείξεις για το μητρικό θηλασμό. Στις περισσότερες περιπτώσεις χρειάζεται εντατική υποστήριξη και στενή παρακολούθηση της μητέρας και του βρέφους, και εξατομικευμένη προσέγγιση από ομάδα έμπειρων επαγγελματιών υγείας (ιατροί ανάλογης ειδικότητας, φυσιοθεραπευτές, νοσηλεύτριες κ.λ.π) και πιστοποιημένους συμβούλους γαλουχίας.

Βασιλική Δανηλάτου, MD, PhD, IBCLC
Ιατρός Αιματολόγος,
Πιστοποιημένη Σύμβουλος Γαλουχίας
www.lactation.gr