Breastfeeding Agitation ή…. Όταν η μαμά έχει νεύρα!

Όλοι μας ξέρουμε τα πλεονεκτήματα του θηλασμού. Προσωπικά τον υποστηρίζω και τον προωθώ με όλο μου το είναι. Και μετά από 4,5 συνολικά χρόνια θηλασμού των δικών μου παιδιών και 15 χρόνια ενασχόλησης με το θέμα, αισθάνομαι ότι έχω αντιμετωπίσει όλα τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν και όλα τα συναισθήματα, από την απόλυτη ευτυχία, μέχρι την βαθιά κατάθλιψη.

Κι ενώ οι άνθρωποι θεωρούν ότι θα πρέπει να είμαστε ευτυχισμένες θηλάζοντας, ξεχνούν, ή ίσως δεν ξέρουν, ότι μερικές φορές μπορεί ο θηλασμός να μας προκαλεί μεγάλη ταραχή, άγχος και εκνευρισμό. Αν έχεις βιώσει ή βιώνεις αυτά τα συναισθήματα, αλλά είσαι αποφασισμένη να το παλέψεις και να μην παρατήσεις το θηλασμό, υπάρχουν μερικοί τρόποι που μπορεί να σε βοηθήσουν να τα βγάλεις πέρα και να συνεχίσεις θηλάζοντας λίγο πιο ήρεμη….

  1. Επαφή δέρμα με δέρμα

sweet-little-baby-1200x720

Είναι ένας πολύ καλός εναλλακτικός τρόπος σύνδεσης με το μωρό μας και φυσικά βοηθάει το μωρό να θηλάσει καλύτερα και να αυξήσει την παραγωγή μας. Όλοι είναι κερδισμένοι!

  1. Ομάδες υποστήριξης

Η μητρότητα μπορεί να είναι πολύ μοναχική, ειδικά αν έχουμε προβλήματα με το θηλασμό ή άσχημα συναισθήματα. Υπάρχουν πολλές τοπικές ομάδες υποστήριξης θηλασμού, μέσα από τις οποίες θα καταλάβετε ότι δεν είστε μόνες, ότι και άλλες γυναίκες βίωσαν ή βιώνουν τα ίδια, και όπου σίγουρα θα ακούσετε καλές συμβουλές.

  1. Κάντε ένα ζεστό ντους

Εκτός από το να κερδίσουμε λίγη ώρα μόνες μας, που τόσο την χρειαζόμαστε, ένα ζεστό ντους βοηθάει πάντα στην πιο εύκολη ροή του γάλακτος.

  1. Χρησιμοποιήστε ένα θήλαστρο

Εφόσον έχει εδραιωθεί ο θηλασμός, δεν είναι κακό να χρησιμοποιήσουμε ένα θήλαστρο και να αντλήσουμε το γάλα μας. Ο θηλασμός μπορεί να είναι πολύ κουραστικός και εκνευριστικός αν θηλάζουμε ασταμάτητα όλη την μέρα και αν υπάρχει ένας άνθρωπος οικείος προς το μωρό μας για να μας βοηθήσει και να μας ξεκουράσει που και που, μπορούμε να κάνουμε ένα διάλειμμα. Το αξίζουμε!

  1. Βρες ένα χόμπι!

Η υπάρξή μας δεν χρειάζεται να προσδιορίζεται από την μητρότητα. Ακούγεται δύσκολο, αλλά αν βρεις ένα χόμπι που δεν αφορά καθόλου το μωρό σου ή την μητρότητα, λίγες ώρες την εβδομάδα, μπορεί να σου προσφέρει μια αίσθηση φυσιολογικότητας και να μειώσει το άγχος και τον εκνευρισμό σου δραματικά.

  1. Ασκήσου!

Σύμφωνα με όλες τις έρευνες, η άσκηση μειώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα επίπεδα του άγχους, ακόμα κι αν πρόκειται για ένα γρήγορο μάθημα γιόγκα ή έναν περίπατο στη γειτονιά μαζί με το μωρό μας.

  1. Βρες έναν σύμβουλο θηλασμού

Αν τίποτα άλλο δεν βοηθάει και σκέφτεσαι σοβαρά τον αποθηλασμό, πριν το κάνεις κανόνισε ένα ραντεβού με έναν Πιστοποιημένο σύμβουλο θηλασμού. Υπάρχουν πολλές πιθανότητες να μπορεί να σε βοηθήσει με οτιδήποτε είναι αυτό που σου προκαλεί άσχημα συναισθήματα σε σχέση με το θηλασμό, αρκεί να τον εμπιστευτείς.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

Ο μακροχρόνιος θηλασμός μπορεί να είναι ασυνήθιστος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι λάθος

 Της Amy Brown, associate professor of psychology at Swansea University

 

36C59C7700000578-3717899-image-a-67_1470048945001

  • «Ο μακροχρόνιος θηλασμός μπορεί να είναι ασυνήθιστος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι λάθος»: οι ειδικοί λένε ότι είναι ωφέλιμος για την υγεία των παιδιών ως και τα έξη τους χρόνια.
  • Η Amy Brown είναι βοηθός καθηγητή ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Swansea.
  • Το μητρικό γάλα έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε αντισώματα μετά τον πρώτο χρόνο.
  • Όσο πιο πολύ καιρό θηλάζει μια γυναίκα, τόσο μειώνεται ο κίνδυνος για καρκίνο του μαστού.
  • Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες λιγότερο από το 1/3 των μωρών θηλάζουν μετά τον 6ο μήνα. 

Το θέμα του θηλασμού στις μέρες είναι ένα ναρκοπέδιο και αυτή η τόσο φυσιολογική διαδικασία βρίσκεται συνεχώς στην επικαιρότητα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Από τις γυναίκες που καλούνται να καλυφθούν ή να φύγουν όταν θηλάζουν σε δημόσιους χώρους, μέχρι τις γυναίκες που αισθάνονται ότι στοχοποιούνται αν δεν θηλάσουν.

Και κάθε τόσο, κάποιο άρθρο για μια γυναίκα που θηλάζει ως τα 5 ή 6 χρόνια, προκαλεί αναταραχή και ατέλειωτους καυγάδες. Γονείς, ειδικοί και άλλοι, διαπληκτίζονται για το αν αυτή η πρακτική είναι υγιής για το παιδί ή όχι. Αλλά γιατί; Μπορεί ο θηλασμός μετά την βρεφική ηλικία να αυξάνει την νοσηρότητα του παιδιού; Όχι. Προκαλεί κάποιο ψυχολογικό τραύμα στο παιδί; Όχι. Μήπως προκαλεί κακό σε κάποιους άλλους; Και πάλι όχι.

Στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: ο ΠΟΥ συστήνει το θηλασμό μέχρι τα δύο χρόνια ή και περισσότερο. Επιπλέον, η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία δηλώνει πως «δεν υπάρχει ανώτατο όριο στη διάρκεια του θηλασμού και καμία απόδειξη ψυχικού ή αναπτυξιακού τραυματισμού από το θηλασμό, ακόμα και στον τρίτο χρόνο ζωής ή και αργότερα».

Αν και οι άνθρωποι της Δύσης δεν είναι συνηθισμένοι να βλέπουν μεγαλύτερα παιδιά να θηλάζουν, αυτό δεν σημαίνει ότι ο θηλασμός δεν είναι μια φυσιολογική πρακτική. Πολλές μη δυτικές κοινωνίες έχουν μέση διάρκεια θηλασμού περίπου τρία χρόνια ή και περισσότερο. Έρευνες που έγιναν σε άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά σχετικά με τον χρόνο αποθηλασμού, έδειξαν ότι αυτός συμπίπτει περίπου με την ηλικία που βγαίνουν τα πρώτα μόνιμα δόντια. Αυτό για τον άνθρωπο σημαίνει περίπου 5-6 ετών.

Οι φυσιολογικές πρακτικές έχουν πάντα οφέλη για την υγεία και ο θηλασμός δεν αποτελεί εξαίρεση. Το μητρικό γάλα κατά τη διάρκεια του δεύτερου χρόνου προσφέρει 94% της απαιτούμενης βιταμίνης Β12, 75% της απαιτούμενης βιταμίνης Α και 60% της βιταμίνης C. Δωρεάν. Το οποίο είναι πολύ χρήσιμο όταν το τρίχρονο παιδί σας δεν θέλει ούτε να βλέπει κάθε άλλη πηγή βιταμινών. Το μητρικό γάλα αυξάνει σε αντισώματα μετά τον πρώτο χρόνο, κάτι που σημαίνει λιγότερες αρρώστιες για τα παιδιά. Και όσο πιο πολύ καιρό θηλάζει μια γυναίκα, τόσο μειώνεται ο κίνδυνος για καρκίνο του μαστού για την ίδια.

Εκτός από τα οφέλη για την υγεία, οι έρευνες δείχνουν ότι ο μακροχρόνιος θηλασμός αυξάνει τις ακαδημαϊκές επιδόσεις του παιδιού και ακόμα βοηθάει στην κοινωνική και συναισθηματική του ανάπτυξη.

ΕΛΛΕΙΨΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ

Παρόλα αυτά, μια γρήγορη αναζήτηση στο ίντερνετ εύκολα μας δείχνει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι και πολύ υπέρ του μακροχρόνιου θηλασμού. Αλλά αν δεν χρειάζεται να το κάνουν οι ίδιοι, τι τους πειράζει στ’ αλήθεια; Γιατί είναι τόσο αντίθετοι; Προφανώς φταίει το πώς οι άνθρωποι της Δύσης βλέπουν το θηλασμό. Οι άνθρωποι δεν είναι συνηθισμένοι να βλέπουν ούτε καν μικρά μωρά να θηλάζουν, οπότε όταν βλέπουν μεγαλύτερα παιδιά, σοκάρονται.

Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι η Μ.Βρετανία έχει τα χαμηλότερα ποσοστά θηλασμού στον κόσμο. Λιγότερο από το 1/3 των μωρών θηλάζουν μετά τους 6 μήνες, και μόνο 1 στα 200 μωρά θηλάζει μετά τον πρώτο χρόνο. Το τάισμα με γάλα φόρμουλα έχει γίνει ο κανόνας για τους περισσότερους, ειδικά αν μιλάμε για μωρά μερικών εβδομάδων.

Η αιτία είναι περίπλοκη και περιλαμβάνει έναν συνδυασμό βιολογικών, κοινωνικών και ψυχολογικών παραγόντων. Ωστόσο ο ισχυρότερος παράγοντας είναι το γεγονός ότι οι Δυτικές κοινωνίες δεν υποστηρίζουν το θηλασμό. Αυτή η έλλειψη υποστήριξης είναι τεράστιο θέμα γιατί για να πετύχει ο θηλασμός η μητέρα χρειάζεται υποστηρικτικό και προστατευτικό περιβάλλον. Όμως οι νέες μητέρες δεν έχουν  την υποστήριξη που χρειάζονται από τους γύρω τους, οι οποίοι πιστεύουν ότι ο θηλασμός δεν είναι και τόσο σημαντικός ή ότι κάθε πρόβλημα θηλασμού λύνεται με ένα μπιμπερό.

ΤΑ ΣΤΗΘΗ ΩΣ ΥΠΕΡ-ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

36C5A13D00000578-3717899-image-a-63_1470048861255

Άλλες γυναίκες εισπράττουν αρνητικά σχόλια όταν θηλάζουν σε δημόσιους χώρους, ένα δικαίωμα που, παρεμπιπτόντως, προστατεύεται από το νόμο. Σχόλια ότι ο θηλασμός είναι σεξουαλικός, επιδεικτικός ή αστείος, είναι πολύ συνηθισμένα. Τα στήθη φαίνονται τόσο υπερ-σεξουαλικά στα ΜΜΕ, που πολλοί  άνθρωποι πιστεύουν πως οτιδήποτε έχει να κάνει με αυτά, είναι σεξουαλικό. Όλα αυτά πρακτικά σημαίνουν ότι λιγότερες γυναίκες θηλάζουν και ακόμα λιγότερες θηλάζουν δημόσια, άρα λιγότεροι από εμάς βλέπουμε στ’ αλήθεια μωρά να θηλάζουν.

Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων έχει συμβάλει στην λάθος πληροφόρηση που έχουμε για το θέμα του θηλασμού μεγαλύτερων παιδιών. Στα μάτια του κόσμου ο θηλασμός ισοδυναμεί με το σεξ. Κι αν το συνδυάσεις αυτό με ένα «μεγάλο» παιδί που παρόλο που  τρώει στέρεες τροφές ζητάει να θηλάσει, τότε αυτό φαίνεται τελείως λάθος, σωστά; Όχι βέβαια!

Ο θηλασμός δεν είναι μόνο τροφή, είναι επίσης επικοινωνία και ζεστασιά και επιβεβαίωση. Σκεφτείτε αυτό: ο περισσότερος κόσμος δεν ρίχνει ούτε βλέφαρο όταν ένα μεγαλύτερο παιδί πίνει απ’ το μπιμπερό, όταν έχει μια πιπίλα στο στόμα ή ένα «νάνι» στην αγκαλιά του για παρηγοριά. Από βιολογική σκοπιά, τα παιδιά χρειάζονται παρηγοριά και ανακούφιση και τελικά, είτε η κοινωνία μας θέλει να το παραδεχτεί είτε όχι, όλα τα παραπάνω αντικείμενα είναι υποκατάστατα του στήθους.

Ο μακροχρόνιος θηλασμός μπορεί να μην είναι ο κανόνας για την κουλτούρα μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι σωστός ή ότι δεν είναι το φυσιολογικό.

Είναι κάτι που επηρεάζει θετικά την υγεία μας, την ανάπτυξη και ευημερία μας και σίγουρα δεν πρέπει να είναι κάτι που να προκαλεί στις γυναίκες που το κάνουν κριτική, σαρκασμό, αρνητισμό και ντροπή.

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγή: 

Τι αλλάζει στη σύνθεση του μητρικού γάλακτος μετά τον πρώτο χρόνο;

This week is national breastfeeding awareness week, although if you visit the Department of Health website you'd be forgiven for thinking they'd forgotten. There are loads of benefits to breastfeeding, some of which I'll repeat here! Breastmilk gives babies all the nutrients they need for the first six months of life and helps protect them from infection and diseases. It also reduces mothers' chances of getting certain diseases later in life. Breastfeeding also allows you and your baby to get closer - physically and emotionally. So while your child is feeding, the bond between you can grow stronger. Bottle feeding does not give your baby the same ingredients as breastmilk, which is designed to be easy for your baby to absorb and is perfect to help her grow and develop. Also, bottle feeding doesn't provide protection against infection and diseases. Breastfeeding helps protect your baby against: * ear infections * gastro-intestinal infections * chest infections * urine infections * childhood diabetes * eczema * obesity * asthma. Breastfeeding helps protect mothers against: * ovarian cancer * breast cancer * weak bones later in life. Those of you who know me well know that I didn't manage to breastfeed my son James after he was born prematurely and unable to suck. I got no real help and gave up pretty quickly, though I expressed milk for a while. With Claudia I was pretty determined to succeed, and I'm pleased to say that despite one early wobble we are still going now. She is 22 months old. Of course, according to many people, some of them health professionals, that makes us weird, obscene, disgusting, you name it. I don't see it like that. I'll admit I never intended to breastfeed much beyond 6 months, I was going back to work for a start. Claudia had other ideas though, and wouldn't take a bottle. So I carried on. And carried on. And carried on. To be honest it's so easy now - she feeds most evenings and some mornings, but not much more than that, that I'm almost inclined to just carry on until she wants to stop. And if that makes me some kind of crazed lentil-knitting hippy, so be it. Well done if you got this far!!!

Eνώ η σύνθεση του μητρικού γάλακτος κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου έχει ερευνηθεί διεξοδικά, υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία σχετικά με την σύνθεση του μετά τον πρώτο χρόνο και τα πρωτόκολλα διαφέρουν ανάμεσα στις τράπεζες μητρικού γάλακτος παγκοσμίως, αναφορικά με το χρονικό διάστημα κατά το οποίο οι μητέρες μπορούν να δωρίζουν το γάλα τους.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 2016 στο περιοδικό Maternal and Child Nutrition έρχεται να ρίξει φως στη σύνθεση του μητρικού γάλακτος μετά τον πρώτο χρόνο.

Ο αρχικός σκοπός αυτής της μελέτης ήταν αφενός να περιγράψει τις διαχρονικές αλλαγές στη σύνθεση του μητρικού γάλακτος μετά τον πρώτο χρόνο, αλλά και να υποστηρίξει την ανάπτυξη τεκμηριωμένων οδηγιών σχετικά με το χρονικό διάστημα κατά το οποίο οι γυναίκες μπορούν να δωρίζουν μητρικό γάλα στις τράπεζες.

19 θηλάζουσες μητέρες στη B. Καρολίνα πρόσφεραν κάθε μήνα δείγματα μητρικού γάλακτος, από τον 11ο ως τον 17ο μήνα και δύο τράπεζες γάλακτος πρόσφεραν 51 μη παστεριωμένα δείγματα μητρικού γάλακτος από δότριες που θήλαζαν λιγότερο από ένα χρόνο.

Στα δείγματα μητρικού γάλακτος, μεταξύ 11-17 μηνών διαπιστώθηκε σημαντική αύξηση στις συγκεντρώσεις της ολικής πρωτεΐνης, της λακτοφερίνης, της λυσοζύμης, της ανοσοσφαιρίνης Α, των ολιγοσακχαριτών και του νατρίου, ενώ οι συγκεντρώσεις ψευδαργύρου και ασβεστίου μειώθηκαν και καμία αλλαγή δεν σημειώθηκε στη λακτόζη, το λίπος, το σίδηρο και το κάλιο.

Σε σχέση με τα δείγματα από τις τράπεζες, το μητρικό γάλα κατά το δεύτερο χρόνο περιείχε σημαντικά αυξημένες συγκεντρώσεις σε ολική πρωτεΐνη, λακτοφερίνη, λυσοζύμη και ανοσοσφαιρίνη Α, και σημαντικά μειωμένες συγκεντρώσεις σε ψευδάργυρο, ασβέστιο, σίδηρο και ολιγοσακχαρίτες.

Η αποδοχή από τις τράπεζες, μητρικού γάλακτος από γυναίκες που θηλάζουν μετά τον πρώτο χρόνο, είναι μια πιθανή πρακτική προκειμένου να αυξηθεί η συνολική ποσότητα δωρεάς μητρικού γάλακτος, αλλά ίσως το γάλα αυτό να χρειάζεται εμπλουτισμό με μεταλλικά στοιχεία.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγή: http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/mcn.12239/full

Σίδηρος και θηλασμός – Vol.2

 

Τον τελευταίο καιρό υπάρχει μεγάλη διαμάχη ως προς την κατάλληλη ποσότητα σιδήρου που πρέπει να προστίθεται στα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος. Παγκοσμίως, υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση στο περιεχόμενο σιδήρου των υποκατάστατων, από 4-12mg/L. Ωστόσο, η κατάλληλη ποσότητα δεν είναι ξεκάθαρη.

Το μητρικό γάλα περιέχει χαμηλές ποσότητες σιδήρου, με την πλειονότητά του στον οργανισμό του μωρού να συγκεντρώνεται κατά τη διάρκεια της κύησης. Κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της ζωής, τα αποθέματα αυτά εξαντλούνται στα μωρά που θηλάζουν. Η μείωση αυτή μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν παθολογική. Όμως μπορεί να πρόκειται για έναν φυσικό αμυντικό μηχανισμό προκειμένου να μην υπάρχει αρκετός σίδηρος διαθέσιμος για τα παθογόνα μικρόβια που οφείλονται στην έναρξη των στερεών τροφών. Πολλά από τα παθογόνα μικρόβια που οδηγούν σε ασθένειες χρειάζονται το σίδηρο για να αναπτυχθούν και να αναπαραχθούν.

Η μείωση των αποθεμάτων σιδήρου κατά την φάση της έναρξης των στερεών τροφών, ίσως να μειώνει την διαθεσιμότητα του σιδήρου στα παθογόνα αυτά, μειώνοντας έτσι την συχνότητα και την σοβαρότητα των ασθενειών. Αυτός ο αμυντικός μηχανισμός της μείωσης του σιδήρου έχει υποτιμηθεί, καθώς υπερβολική ποσότητα σιδήρου προστίθεται στα υποκατάστατα.

Εξελικτικά, οι μητέρες που παράγουν γάλα χαμηλό σε σίδηρο και τα μωρά που έχουν χαμηλά αποθέματα σιδήρου κατά τη διάρκεια του αποθηλασμού, ήταν πιο πιθανό να επιβιώσουν την μετάβαση στις στέρεες τροφές, καθώς είχαν λιγότερο σίδηρο διαθέσιμο για τα παθογόνα μικρόβια. Οι σύγχρονες πρακτικές εμπλουτισμού του γάλακτος, υποτιμούν αυτόν τον αμυντικό μηχανισμό και αυξάνουν τον κίνδυνο ασθενειών στα μωρά.

Πηγή: http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/ajhb.22476/abstract

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

 

 

 

Σίδηρος και θηλασμός

Το παρακάτω είναι ελεύθερη μετάφραση από κείμενο του Dr Jack Newman, που δημοσιεύτηκε εδώ: 

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=757260800980080&id=403012463071584&notif_t=notify_me

Ανησυχώ γιατί έχω λάβει από χθες δύο διαφορετικά μηνύματα όπου η μητέρα ενός μωρού (9 μηνών στην δεύτερη περίπτωση), μου λέει ότι άκουσε από τον παιδίατρό της ότι «ο θηλασμός προκαλεί ανεπάρκεια σιδήρου». Αυτές τις λέξεις ακριβώς.

Σύμφωνα με την μητέρα του 9μηνου μωρού, το μωρό τρώει κρέας τουλάχιστον μία φορά την ημέρα, κάποιες μέρες και περισσότερες φορές και τρώει επίσης δημητριακά εμπλουτισμένα με σίδηρο το πρωί. 

Με ανησυχεί το γεγονός ότι έλαβα δύο παρόμοια μηνύματα σε δύο μέρες. Ελπίζω ότι αυτό είναι μια απλή σύμπτωση και όχι μια καινούρια μόδα που βασίζεται σε κάποιο ανόητο άρθρο ή στην ομιλία σε ένα συνέδριο κάποιου που δεν έχει ιδέα για το θηλασμό νηπίων ή για την διατροφή των νηπίων γενικά. Ο παιδίατρος που λέει κάτι τέτοιο, στην πραγματικότητα λέει ότι η φόρμουλα είναι καλύτερη από το μητρικό γάλα. 

Ο συγκεκριμένος παιδίατρος ήθελε η μητέρα να θηλάζει λιγότερο συχνά και να δίνει περισσότερες στέρεες τροφές. Λες και οι στέρεες τροφές μπορούν να αντικαταστήσουν το θηλασμό. Και παρόλο που αυτό το 9 μηνών μωρό φαίνεται να τρέφεται απολύτως σωστά όσον αφορά τις απαιτήσεις σε σίδηρο.

Ο παιδίατρος αυτός ξεχνάει (ή ποτέ δεν κατάλαβε) ότι ο θηλασμός είναι πολύ περισσότερα από διατροφή. Ο θηλασμός δεν είναι απλώς ένας άλλος τρόπος για να δώσουμε στο μωρό θερμίδες και θρεπτικά συστατικά (και σίδηρο) στο μωρό. Ο θηλασμός δεν είναι απλώς ένας άλλος τρόπος σίτισης του μωρού, με ένα λίγο διαφορετικό «μπουκάλι», πιο μαλακό από το πλαστικό ή το γυάλινο, αλλά στην ουσία το ίδιο πράγμα. Εκτός από τη διατροφική σημασία του, το μητρικό γάλα είναι γεμάτο με όλων των ειδών τους ανοσολογικούς παράγοντες (όχι μόνο αντισώματα) και τους αυξητικούς παράγοντες (που βοηθούν το έντερο, τον εγκέφαλο και όλα τα όργανα του μωρού να αναπτυχθούν), αλλά και ζωντανά κύτταρα.

Αλλά ο θηλασμός είναι επίσης μια σχέση, μια πολύ στενή σχέση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που αγαπιούνται. 

Η συζήτηση για την ανεπάρκεια του σιδήρου έχει φτάσει σε σημείο υστερίας, ενισχυμένη από τις εταιρίες παραγωγής ξένου γάλακτος που πιέζουν τους επαγγελματίες υγείας να δίνουν φόρμουλα στα μωρά μετά τους 6 μήνες για να παίρνουν αρκετό σίδηρο. Ο οποίος ισχυρισμός είναι γελοίος καθώς ο σίδηρος στη φόρμουλα είναι τεχνητός, άρα ουσιαστικά είναι ίδιο πράγμα με το να δίνει κανείς στο μωρό φαρμακευτικό σίδηρο. Και η πλειονότητα του σιδήρου της φόρμουλα καταλήγει στην πάνα του μωρού. 

Μια από τις πιο συχνές αιτίες που ακούμε για να αρχίσει το μωρό στέρεες τροφές, είναι ότι αν δεν αρχίσει να τρώει τροφές πλούσιες σε σίδηρο θα εμφανίσει ανεπάρκεια σιδήρου κι από αυτό βγαίνει το συμπέρασμα ότι «ο θηλασμός προκαλεί ανεπάρκεια σιδήρου». Κι αυτό που περιπλέκει ακόμα πιο πολύ τα πράγματα είναι ότι λένε στις μητέρες «να αντικαταστήσουν το θηλασμό με στέρεες τροφές». Όμως οι μητέρες πρέπει να καταλάβουν τα εξής:

1) Μετά τον 6ο μήνα ζωής του μωρού, οι στέρεες τροφές προστίθενται στο θηλασμό, δεν τον αντικαθιστούν.

2) Το μητρικό γάλα περιέχει σίδηρο και ο σίδηρος αυτός απορροφάται πολύ καλά από το μωρό. Άρα το μωρό χρειάζεται το σίδηρο του μητρικού γάλακτος και πρόσθετο σίδηρο από τις στέρεες τροφές.

3) Ο θηλασμός δεν πρέπει να αντικαθίσταται από φόρμουλα μετά τους έξη μήνες. Η οδηγία ότι η φόρμουλα χρειάζεται να μπει κάποια στιγμή στη ζωή του μωρού, είναι λάθος. Τα μωρά που θηλάζουν και τρώνε στέρεες τροφές, δεν χρειάζονται τη φόρμουλα ποτέ.

4) Το μητρικό γάλα είναι η κύρια πηγή διατροφής για τα μωρά ακόμα και μετά τους 6 μήνες, γιατί εξακολουθεί να περιέχει τα εκατοντάδες θρεπτικά συστατικά, κύτταρα και παράγοντες που περιείχε και πριν. 

Dr Jack Newman 

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγή

Πόσο ασφαλείς είναι οι παιδικές τροφές και τα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος;

Tου Γιάννη Zαμπετάκη, Eπίκουρου καθηγητή Xημείας Tροφίμων και Lead Auditor, EKΠA

Το θέμα των τοξικών συστατικών στις τροφές παίρνει πλέον μεγάλες διαστάσεις, μιας και ολοένα και περισσότερες αξιόπιστες μελέτες δημοσιεύονται σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά. Τελικά, δεν είναι μόνο τα ελληνικά τρόφιμα που παράγονται σε περιοχές με ρυπασμένο υδροφόρο ορίζοντα που αποτελούν εν δυνάμει διατροφικό κίνδυνο, αλλά σύμφωνα με μελέτη από το Ινστιτούτο Καρολίνσκα της Στοκχόλμης (ένα από τα πιο έγκυρα Ινστιτούτα στον κόσμο όπου μελετάται η σχέση περιβάλλοντος και υγείας) βρέθηκαν υψηλές συγκεντρώσεις απαραίτητων αλλά και τοξικών ιχνοστοιχείων σε παιδικές τροφές.

Η μελέτη

Η μελέτη των Ljung, Palm, Grander και Vahter με τίτλο «High concentrations of essential and toxic elements in infant formula and infant foods – A matter of concern» δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Food Chemistry (τόμος 127, σελ. 943-951) και συγκρίνει τα επίπεδα των απαραίτητων (δηλ. ασβέστιο, σίδηρος, ψευδάργυρος, μαγγάνιο, χαλκός, σελήνιο και μολυβδένιο) αλλά και των τοξικών (δηλ. αρσενικό, κάδμιο, αντιμόνιο, μόλυβδος και ουράνιο) ιχνοστοιχείων σε παιδικές τροφές και γάλα για νεογνά. Μελετήθηκαν εννέα δείγματα γάλακτος για νεογνά (που προορίζονται για κατανάλωση από νεογνά) και εννέα παιδικές τροφές (που προορίζονται για κατανάλωση από μωρά 4 μηνών). Όλα τα προϊόντα που αναλύθηκαν είναι διαθέσιμα στην πανευρωπαϊκή αγορά και παρασκευάζονται από τις εταιρείες Mead Johnson, Semper, Nestle, Holle, Vitagermine, Hipp και Οrganomix.

Τα ευρήματα

Τα πιο σημαντικά αποτελέσματα της εν λόγω μελέτης αφορούν τη σύγκριση μητρικού γάλακτος με τα γάλατα σε σκόνη που κυκλοφορούν στο εμπόριο για νεογνά. Όλα τα απαραίτητα και τα τοξικά ιχνοστοιχεία (εκτός του χαλκού και του σελήνιου) βρέθηκαν σε σημαντικά αυξημένα επίπεδα στα γάλατα σε σκόνη σε σχέση με το μητρικό γάλα. Με εξαίρεση ενός προϊόντος, όλα τα προϊόντα είχαν υψηλότερες συγκεντρώσεις (σε σχέση με το μητρικό) σε κάδμιο (από 1,3 ως 20 φορές!), μόλυβδο (από 1,6 ως 3 φορές) και σε ουράνιο (από 1,7 ως 46 φορές!) ενώ τρία προϊόντα είχαν αυξημένα επίπεδα αρσενικού (από 2 ως 3 φορές) σε σχέση με το μητρικό γάλα.

Οι τροφές που αναλύθηκαν ήταν σιμιγδάλι, ρυζάλευρο, βρώμη και συνδυασμοί αυτών με φρούτα. Τα πιο σημαντικά ευρήματα αφορούν τις τροφές που περιέχουν ρυζάλευρο ή ρύζι και στις οποίες βρέθηκαν συγκεντρώσεις αρσενικού από 17 ως 33 μg/kg, ενώ όλες οι άλλες τροφές περιείχαν αρσενικό σε επίπεδα 0,2 ως 3 μg/kg. Η κατανάλωση αυτών των τροφών αντί μητρικού γάλακτος οδηγεί σε αυξημένη ημερήσια πρόσληψη των ιχνοστοιχείων από τα νεογνά. Στην περίπτωση των απαραίτητων ιχνοστοιχείων αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί θετικό μιας και οδηγεί σε αυξημένη (σε σχέση με το θηλασμό) πρόσληψη σιδήρου (μέχρι και 141 φορές), μαγγανίου (από 26 ως 2800 φορές). Αν και ακόμα και τα απαραίτητα ιχνοστοιχεία σε μεγάλες συγκεντρώσεις μπορούν να αποκτήσουν τοξική δράση.

Όσον αφορά τα τοξικά ιχνοστοιχεία τα ευρήματα είναι μάλλον ανησυχητικά: η κατανάλωση αυτών των τροφών οδηγεί σε αυξημένη (σε σχέση με το θηλασμό) πρόσληψη αρσενικού (από 1 ως μέχρι και 95 φορές), καδμίου (από 3 ως 270 φορές), μολύβδου (από 1-24 φορές) και ουρανίου (από 21 ως 394 φορές).

Ανάγκη επιφυλακής

Λόγω της αυξημένης πρόσληψης σε αρσενικό, στη Μεγάλη Βρετανία, συστήνεται στα παιδιά μέχρι 4,5 χρονών να μην καταναλώνουν παιδικές τροφές με ρύζι, ενώ στη Δανία η ίδια συμβουλή δίνεται για παιδιά μικρότερα των 10 κιλών σωματικού βάρους. Η ανεκτή εβδομαδιαία πρόσληψη σε κάδμιο είναι σήμερα 2,5 μg/kg σωματικού βάρους και η εν λόγω μελέτη δείχνει ότι ένα μωρό που καταναλώνει 3 γεύματα γάλακτος και 2 γεύματα τροφής με ρύζι προσλαμβάνει κάδμιο μέχρι και 5 μg/kg σωματικού βάρους, δηλ. διπλάσιας ποσότητας από την ανεκτή! Τα αναπτυσσόμενα νεφρά των μωρών είναι ιδιαίτερα ευπαθή στο κάδμιο μέχρι την ηλικία των 3 ετών.

Ο ρόλος των ελεγκτικών αρχών

Μερικά ερωτήματα που προκύπτουν από την εν λόγω μελέτη για την χώρα μας είναι τούτα: οι ερευνητές παρασκεύασαν τις τροφές και τα γάλατα χρησιμοποιώντας απιονισμένο (καθαρό από κάθε ιχνοστοιχείο) νερό. Στην Ελλάδα, με τους τόσους ρυπασμένους υδροφορείς, κατά την παρασκευή των παιδικών γευμάτων σε κάθε σπιτικό, το νερό επιμολύνει περαιτέρω με μέταλλα τις παιδικές τροφές. Η επιβάρυνση των παιδιών μας με τοξικά μέταλλα ξεκινά από πολύ μικρή ηλικία και σήμερα αυτό είναι πλέον γνωστό. Ποια αρχή της πολιτείας ασχολείται με την αξιολόγηση και τη διαχείριση αυτού του διατροφικού κινδύνου; Ποια μέτρα θα πάρει η πολιτεία; Ποιες κατευθυντήριες οδηγίες θα πρέπει να εκδώσει ο ΕΦΕΤ;

Πηγή

10 λόγοι για να συνεχίσεις να θηλάζεις μετά τον πρώτο χρόνο

1. Ο θηλασμός κάνει τη δουλειά της μητέρας πιο εύκολη, όχι πιο δύσκολη.

Αυτό λέει η Norma Jean Bumgarner. Αυτός είναι και ο πιο αγαπημένος μου λόγος. Φυσικά και είναι πολύ καλό για το παιδί το μητρικό γάλα, αλλά επίσης κι εμείς δεν χρειάζεται να κάνουμε τη ζωή μας όσο πιο εύκολη γίνεται; Τα παλιά καλά αποφθέγματα που λέγαμε για το θηλασμό, π.χ. «είναι πάντα έτοιμο και στη σωστή θερμοκρασία», ισχύουν πάντα, αλλά με τα μεγαλύτερα παιδιά ο θηλασμός είναι τόσο πιο βοηθητικός. Το μητρικό γάλα και ο θηλασμός συνεχίζουν να είναι πολύ ανακουφιστικά για τα παιδιά άνω του ενός έτους και όλες ξέρουμε ότι τα νήπια θυμώνουν, πεισμώνουν και τραυματίζονται πάρα πολύ συχνά. Είτε πρόκειται για μια γρατζουνιά στο γόνατο, είτε γιατί δεν τους αρέσουν τα ρούχα τους, ο θηλασμός πάντα τα βοηθάει και τα παρηγορεί με τον καλύτερο τρόπο.

2. Συναισθηματική ενδυνάμωση

Στην κοινωνία που ζούμε (τη δυτική κοινωνία) πιστεύουμε ότι ο μόνος τρόπος για να κάνουμε τα παιδιά μας ανεξάρτητα είναι να τα αφήσουμε μόνα τους «να κολυμπήσουν στα βαθιά». Αλλά μάλλον το αντίθετο είναι αλήθεια. Όταν επιτρέπουμε στα παιδιά μας να φτάσουν το καθένα με το δικό του ρυθμό τα αναπτυξιακά τους ορόσημα, αισθάνονται θριαμβευτές. Κι εμείς επίσης. Αντίθετα, όταν τα εξαναγκάζουμε να κάνουν πράγματα πριν να είναι τα ίδια έτοιμα, όπως να αποθηλάσουν για παράδειγμα, αυτό μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες στη συναισθηματική τους ωρίμανση και να τα κάνει γενικά πιο ευερέθιστα και γκρινιάρικα.

3. Το μητρικό γάλα εξακολουθεί να είναι γεμάτο αντισώματα

Τα μεγαλύτερα παιδιά εξακολουθούν να προστατεύονται από τα αντισώματα που περιέχονται στο μητρικό γάλα, δεν σταματάει αυτό απ’ τη μια μέρα στην άλλη. Τα νήπια που θηλάζουν αρρωσταίνουν λιγότερο, λιγότερο σοβαρά και για πιο σύντομα χρονικά διαστήματα. Η Kathleen Huggins, συγγραφέας του βιβλίου The nursing mothers companion, λέει ότι όταν τα παιδιά αποθηλάζουν τον πρώτο χρόνο, το ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι ανεπτυγμένο μόνο κατά 60% .

4. Το καλύτερο φάρμακο για το άρρωστο παιδί

Μπορεί τα παιδιά που θηλάζουν να αρρωσταίνουν λιγότερο ή λιγότερο σοβαρά, αλλά φυσικά κάποτε αρρωσταίνουν, ο θηλασμός δεν είναι πανάκεια. Ωστόσο, όταν συμβεί αυτό, ο θηλασμός κάνει την αρρώστια πιο εύκολη για όλους. Πολύ συχνά τα παιδιά δεν μπορούν να φάνε καθόλου όταν αρρωσταίνουν και το μητρικό γάλα σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι σωτήριο, αφού καλύπτει όλες τις συναισθηματικές και διατροφικές ανάγκες του άρρωστου παιδιού.

5. Μεγάλη διατροφική αξία

Αν και το παιδάκι μας μπορεί να τρώει πια όλες τις στέρεες τροφές, αυτό δεν σημαίνει ότι το μητρικό γάλα δεν έχει καμία διατροφική αξία. Όπως συμβαίνει σε όλες τις ηλικίες του μωρού, το γάλα της μαμάς του περιέχει ακριβώς ότι χρειάζεται και μετά τον πρώτο χρόνο. Στην παρακάτω λίστα μπορείτε να δείτε τις αναλογίες κάποιων βασικών συστατικών του μητρικού γάλακτος:

Τον δεύτερο χρόνο (12-23 μηνών), 448ml μητρικού γάλακτος καλύπτουν στο παιδί:

29% των ενεργειακών αναγκών
43% των πρωτεϊνικών αναγκών
36% των αναγκών σε ασβέστιο
75% των αναγκών σε βιταμίνη Α
76% των αναγκών σε φολικό οξύ
94% των αναγκών σε βιταμίνη Β12
60% των αναγκών σε βιταμίνη C

– Dewey 2001

6. Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για να θηλάζει περισσότερο από έναν χρόνο

Η ανθρωπολόγος Kathy Dettwyler λέει ότι «η φυσική ηλικία αποθηλασμού για τον άνθρωπο είναι κάπου ανάμεσα στα 2,5 – 7 χρόνια».

7. Μειώνεται ο κίνδυνος για αρρώστιες της μητέρας

Όσο περισσότερο θηλάζουμε, τόσο μειώνεται ο κίνδυνος για καρκίνο. Έρευνες έχουν δείξει ότι όσο περισσότερο καιρό θηλάζει μια γυναίκα, τόσο περισσότερο μειώνεται ο κίνδυνος για καρκίνο. Effect of Lifetime Lactation on Breast Cancer Risk

8. Γινόμαστε παράδειγμα για τους γύρω μας!

Οι άλλοι άνθρωποι, αλλά πολύ περισσότερο τα παιδιά, χρειάζεται να μας βλέπουν να θηλάζουμε στην καθημερινή μας ζωή, όσο περισσότερο γίνεται, για να καταλάβουν ότι η πράξη αυτή είναι φυσιολογική και υγιής. Ο θηλασμός του νηπίου μας δίνει την ευκαιρία να δείξουμε στον κόσμο ότι αυτό είναι κάτι εφικτό, υγιές και απολύτως φυσιολογικό.

9. Το λέει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και η UNICEF

Και οι δύο αυτοί παγκοσμίως αναγνωρισμένοι οργανισμοί συστήνουν το θηλασμό για τουλάχιστον δύο χρόνια.

10. Επειδή….. έτσι μας αρέσει!

Επειδή εμείς και το παιδί μας αγαπάμε το θηλασμό. Τα καταφέραμε στις δυσκολίες του πρώτου καιρού και τώρα μπορούμε απλώς να το απολαύσουμε!

Όμως, πώς ξέρουμε ότι είναι η ώρα να αποθηλάσουμε;

Εκτός εκτάκτων συνθηκών, μπορούμε να συνεχίσουμε το θηλασμό μέχρι εμείς ή το παιδί μας να αισθανθούμε ότι πρέπει να αποθηλάσουμε. Ακούω από πάρα πολλές μητέρες ότι ενώ οι ίδιες δεν θέλουν να συνεχίσουν το θηλασμό, τα παιδιά τους θηλάζουν ακόμα πολύ δυναμικά. Τα αρνητικά συναισθήματα της μητέρας μπορεί να δηλητηριάσουν τη σχέση της με το παιδί της και γι’ αυτό το λόγο, εάν έχετε κάνει ότι καλύτερο μπορούσατε αλλά δεν έχετε θετικά συναισθήματα για το θηλασμό πια, τότε μάλλον έχει έρθει η κατάλληλη στιγμή για να αποθηλάσετε.

Διαβάστε περισσότερα:

What are the Benefits of Breastfeeding Mor more Than a Year? by Ann Smith IBCLC

La Lech League’s Extended Breastfeeding page

http://vikifar.wpengine.com/?cat=32

 

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

 

 

 

Θηλασμός και άγχος αποχωρισμού

H πρώτη αίσθηση της ζωής που βιώνει ο άνθρωπος είναι η ίδια η διαδικασία της γέννησης του. Η πρώτη αίσθηση του εαυτού είναι το χρώμα της πρώτης εμπειρίας που βιώνει μέσα από την αλληλεπίδραση του με την μητέρα. Το στήθος (θηλασμός) και η αγκαλιά είναι η πρώτη αίσθηση ασφάλειας και προστασίας που εκπληρώνουν την τόσο βασική αυτή ψυχική ανάγκη. Αυτές οι δύο εκφράσεις αγάπης μέσα από την μη-λεκτική επικοινωνία, δημιουργούν την πρώτη αίσθηση “σπιτιού” με μια πολύ γερή σκεπή που δίνει το έναυσμα στην εξέλιξη θετικών συναισθημάτων στον “καινούργιο” άνθρωπο…

Ο θηλασμός εκπληρώνει την πιο βασική μας ανάγκη : την ανάγκη της σωματικής και ψυχικής επικοινωνίας με την βασική τροφό και μορφή εκπλήρωσης ψυχικών αναγκών ( μητέρα), έτσι ώστε αφενός τα πρώτα βιώματα μας να είναι θετικά και ανακουφιστικά και αφετέρου να χτίσουν την σχέση εμπιστοσύνης και αγάπης με το μορφή (κυριολεκτικά και μεταφορικά) της μητέρας..

Και έρχεται η ηλικία των + – 2 ετών που κορυφώνεται το άγχος αποχωρισμού…Τι γίνεται με τον θηλασμό? Συνεχίζει η μητέρα να παρέχει την ανακούφιση ή διακόπτει?
Συνεχίζει να παρέχει την ανακούφιση και ΔΕΝ διακόπτει τον θηλασμό. Ο βασικότερος λόγος είναι : ο αποχωρισμός από την μητέρα “σοκάρει” τον μικρό άνθρωπο γιατί τον φέρνει αντιμέτωπο με την Πρώτη του εσωτερική ψυχική σύγκρουση.

Ποια είναι η σύγκρουση? Αφενός η έμφυτη ανάγκη να “αποχωριστεί” την μητέρα του και να ξεκινήσει να εξοικειώνεται με την εμπειρία της εξερεύνησης του κόσμου του σε ένα πιο “αυτόνομο” επίπεδο και αφετέρου με τον φόβο και το άγχος που του δημιουργεί ο αποχωρισμός…

Ο θηλασμός σ’αυτήν την εσωτερική σύγκρουση λειτουργεί ως σημείο αναφοράς ασφάλειας. Η ψυχοσυναισθηματική ασφάλεια εκπληρώνει ξανά την ψυχική ανάγκη του μικρού ανθρώπου με αποτέλεσμα να νιώθει ότι μπορεί να “αποχαιρετήσει” την πρώτη έκφραση δεσμού με την μητέρα και να “προχωρήσει” σε καινούργιους…

Γράφει η: Αντιγόνη Συμεωνίδου – Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια, 

http://antigonisimeonidou.wordpress.com/2013/10/17/%CE%B8%CE%B7%CE%BB%CE%B1%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%AC%CE%B3%CF%87%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%87%CF%89%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B3/

 

Ποια είναι η σωστή ηλικία αποθηλασμού; – Μια έρευνα παλιά αλλά πάντα επίκαιρη

Το παρακάτω κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο της ανθρωπολόγου Katherine Dettwyler, PhD, “Breastfeeding: Biocultural Perspectives”. Αν και το βιβλίο γράφτηκε από το 1995-1997, πολλά από τα παρακάτω στοιχεία είναι εντυπωσιακά και δίνουν μια καλή εικόνα του “φυσικού χρόνου αποθηλασμού” και του τι σημαίνει αυτό.

A Natural Age of Weaning

by Katherine Dettwyler, PhD
Department of Anthropology,
Texas A and M University

Στην έρευνά μου μελέτησα πρωτεύοντα θηλαστικά, λαμβάνοντας υπόψη διάφορους παράγοντες της ζωής τους όπως τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το βάρος γέννησης του μωρού, τον ρυθμό ανάπτυξής του, την ηλικία ανατολής των πρώτων δοντιών, την ηλικία της σεξουαλικής ωρίμανσης, κλπ. Μετά μελέτησα το πώς αυτοί οι παράγοντες σχετίζονται με την ηλικία του αποθηλασμού σ’ αυτά τα θηλαστικά. Τα ζώα αυτά είναι οι πιο κοντινοί μας συγγενείς στο ζωικό βασίλειο, ειδικά οι γορίλλες και οι χιμπαντζήδες, οι οποίοι έχουν περισσότερα από 98% κοινά γονίδια με τον άνθρωπο.

Κατέληξα σε διάφορα συμπεράσματα όσον αφορά το πότε θα αποθήλαζε «φυσικά» ο άνθρωπος, εάν δεν υπήρχαν όλοι αυτοί οι κανόνες που επιβάλει η κουλτούρα. Το ενδιαφέρον μου ξεκίνησε από την μελέτη της βιβλιογραφίας για τον χρόνο αποθηλασμού, η οποία έδειξε ότι οι διάφορες κουλτούρες έχουν πολύ διαφορετική αντίληψη για το πότε πρέπει να αποθηλάζουν τα παιδιά, από πολύ νωρίς στις ΗΠΑ έως πολύ αργά σε άλλες περιοχές του κόσμου.

Ακούμε συχνά ότι παγκοσμίως ο μέσος χρόνος αποθηλασμού είναι τα 4,2 χρόνια, αλλά αυτό το νούμερο δεν είναι ούτε σωστό, ούτε έχει κανένα νόημα. Η μελέτη 64 «κλασικών» ερευνών οι οποίες έγιναν πριν το 1940, έδειξαν μέσο χρόνο αποθηλασμού τα 2,8 χρόνια, αλλά σε κάποιες κοινωνίες ο θηλασμός κρατούσε πολύ λιγότερο και σε κάποιες άλλες πολύ περισσότερο.

Με στατιστικούς όρους δεν έχει κανένα νόημα να μιλάμε για μέσο χρόνο αποθηλασμού παγκοσμίως, αφού τα περισσότερα παιδιά δεν θηλάζουν καθόλου, ή οι μητέρες εγκαταλείπουν το θηλασμό τις πρώτες μέρες ή τις πρώτες εβδομάδες μετά τον τοκετό. Ωστόσο είναι αλήθεια ότι υπάρχουν ακόμα κοινωνίες όπου τα παιδιά θηλάζουν ως τα 4 ή τα 5 χρόνια τους κι ακόμα και στις ΗΠΑ κάποια παιδιά θηλάζουν τόσο ή και περισσότερο.

Στις κοινωνίες στις οποίες τα παιδιά επιτρέπεται να θηλάζουν για όσο καιρό θέλουν, συνήθως αποθηλάζουν χωρίς φασαρίες και ψυχολογικά τραύματα κάπου ανάμεσα στα 3 και στα 4 χρόνια τους. Το ενδιαφέρον μου επίσης ξεκίνησε από την συνειδητοποίηση ότι για κάποια άλλα θηλαστικά υπάρχει «φυσική ηλικία αποθηλασμού», η οποία είναι περίπου οι 8 εβδομάδες για τους σκύλους, οι 8-12 μήνες για τα άλογα, κλπ. Προφανώς, τα ζώα αυτά δεν έχουν κοινωνικούς περιορισμούς για το ποια είναι η κατάλληλη ηλικία αποθηλασμού.

Κάποια από τα αποτελέσματα των ερευνών είναι τα ακόλουθα:

1. Σε μια ομάδα 21 πρωτευόντων θηλαστικών που μελετήθηκαν από την Holly Smith (κυρίως μαϊμούδες και πίθηκοι), προέκυψε ότι τα μωρά τους αποθήλαζαν την χρονική στιγμή κατά την οποία ανέτειλαν οι πρώτοι τους μόνιμοι τραπεζίτες. Στους ανθρώπους αυτό σημαίνει γύρω στα 5,5-6 χρόνια.

2. Είναι σύνηθες να ακούμε τους παιδίατρους να ισχυρίζονται ότι σε πολλά είδη ζώων η διάρκεια της κύησης ισοδυναμεί με την διάρκεια του θηλασμού, θέτοντας την ηλικία αποθηλασμού στους 9 μήνες για τον άνθρωπο. Ωστόσο, η σχέση αυτή φαίνεται να εξαρτάται από το μέγεθος του ζώου – όσο πιο μεγάλο το ζώο, τόσο πιο μεγάλο διάστημα θηλάζει. Για τους χιμπαντζήδες και τους γορίλλες, τα δύο πιο κοντινά στον άνθρωπο πρωτεύοντα θηλαστικά, η σχέση αυτή είναι 6 προς 1. Δηλαδή, θηλάζουν τα μικρά τους ΕΞΗ φορές περισσότερο από την διάρκεια της κύησης. Στον άνθρωπο αυτό σημαίνει 4,5 χρόνια (έξη φορές οι 9 μήνες της εγκυμοσύνης).

3. Είναι επίσης σύνηθες οι παιδίατροι να ισχυρίζονται ότι τα περισσότερα θηλαστικά αποθηλάζουν όταν έχουν τριπλασιάσει το βάρος γέννησης, θέτοντας την ηλικία αποθηλασμού στον 1 χρόνο για τον άνθρωπο. Και πάλι ωστόσο, αυτό επηρεάζεται από το μέγεθος, με τα μεγαλύτερα θηλαστικά να θηλάζουν τα μικρά τους μέχρι να τετραπλασιάσουν το βάρος γέννησης. Στον άνθρωπο, ο τετραπλασιασμός του βάρους γέννησης συμβαίνει ανάμεσα στα 2,5 έως 3,5 χρόνια συνήθως.

4. Μια άλλη μελέτη σε πρωτεύοντα θηλαστικά έδειξε ότι αποθήλαζαν τα μικρά τους όταν είχαν φτάσει το 1/3 το βάρος ενός ενήλικα. Αυτό στον άνθρωπο συμβαίνει περίπου στα 5-7 χρόνια.

5. Μια σύγκριση της ηλικίας αποθηλασμού και της ηλικίας σεξουαλικής ωριμότητας στα πρωτεύοντα θηλαστικά, έδειξε τον χρόνο αποθηλασμού στα 6-7 χρόνια για τον άνθρωπο (περίπου στα μισά της ηλικίας της σεξουαλικής ωρίμανσης).

6. Κάποιες μελέτες έδειξαν ότι το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού ωριμάζει πλήρως γύρω στα 6 χρόνια της ζωής του και είναι επαρκώς τεκμηριωμένο το γεγονός ότι το μητρικό γάλα βοηθάει στην ωρίμανση του ανοσοποιητικού και το υποβοηθά με τα αντισώματα της μητέρας για όσο καιρό αυτή παράγει γάλα (μέχρι τα δύο χρόνια. Δεν έχει γίνει καμία μελέτη για την σύσταση του μητρικού γάλακτος μετά τα δύο έτη).

Άρα, η μικρότερη ηλικία φυσικού αποθηλασμού στον άνθρωπο φαίνεται να είναι τα 2,5 χρόνια και η μεγαλύτερη τα 7.

Όσον αφορά τα οφέλη του μακροχρόνιου θηλασμού, έχουν γίνει πολλές συγκριτικές μελέτες ανάμεσα σε μωρά που θηλάζουν και σε μωρά που τρέφονται με υποκατάστατο, όσον αφορά την συχνότητα κάποιων ασθενειών αλλά και τον δείκτη ευφυΐας. Σε κάθε περίπτωση, τα θηλάζοντα βρέφη είχαν μικρότερο κίνδυνο ασθενειών και υψηλότερο IQ απ’ ότι τα βρέφη που έπαιρναν υποκατάστατο. Στις μελέτες οι οποίες ξεχώριζαν τα θηλάζοντα βρέφη ανάλογα με το πόσο καιρό θήλασαν, τα βρέφη που θήλασαν περισσότερο καιρό είχαν ακόμα χαμηλότερο κίνδυνο για κάποιες ασθένειες και ακόμα υψηλότερο δείκτη ευφυΐας. Με άλλα λόγια, αν οι κατηγορίες ήταν 0-6 μήνες θηλασμού, 6-12, 12-18, 18-24+, τα μωρά που θήλασαν από 18 έως 24+ μήνες είχαν τα καλύτερα αποτελέσματα, αυτά που θήλασαν 12 έως 18 μήνες είχαν τα αμέσως επόμενα καλύτερα αποτελέσματα, τα μωρά που θήλασαν 0-6 μήνες είχαν τα χειρότερα αποτελέσματα, αλλά και πάλι πολύ καλύτερα απ’ ότι τα μωρά που έπιναν υποκατάστατο.

Η έρευνα έδειξε τα παραπάνω αποτελέσματα για τις ασθένειες του γαστρεντερικού, του ανώτερου αναπνευστικού, την σκλήρυνση κατά πλάκας, τον διαβήτη, τις παθήσεις της καρδιάς, κλπ, κλπ. Παρόμοια, τα μωρά που θήλασαν περισσότερο είχαν τα καλύτερα αποτελέσματα στα τεστ ευφυΐας. Ένα σημαντικό σημείο που πρέπει να τονίσουμε είναι ότι καμία από αυτές τις μελέτες δεν μελέτησε παιδιά που θήλασαν περισσότερο από δύο χρόνια. Προφανώς, τα οφέλη συνεχίζουν και αργότερα, καθώς το σώμα μας δεν γνωρίζει ότι το μωρό μας είχε γενέθλια και δεν αρχίζει ξαφνικά να παράγει γάλα που δεν έχει κανένα όφελος.

Ωστόσο, κανείς ως τώρα δεν έχει αποδείξει ότι τα οφέλη του θηλασμού είτε συνεχίζονται είτε σταματούν μετά τα δύο χρόνια, γιατί δεν έχουν γίνει οι απαραίτητες μελέτες. Είναι ξεκάθαρο φυσικά ότι μετά τα δύο χρόνια το γάλα είναι μειωμένο και σίγουρα οι πρώτοι έξη μήνες θηλασμού είναι πολύ πιο σημαντικοί όσον αφορά τη διατροφή και την ανοσολογική ανάπτυξη του μωρού, απ’ ότι οι έξη μήνες από τα 3,5 ως τα 4 χρόνια. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσετε να θηλάζετε εάν ακόμα θέλει το μωρό σας κι εσάς δεν σας πειράζει.

Είναι ξεκάθαρο επίσης ότι τα μωρά στις δυτικές κοινωνίες δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσουν όλες αυτές τις ασθένειες και το μολυσμένο νερό που αντιμετωπίζουν τα μωρά στις χώρες του τρίτου κόσμου. Έχουμε υποκατάστατα τα οποία γενικά μπορούμε να εμπιστευτούμε ότι είναι καθαρά και ασφαλή. Μπορούμε να εμβολιάσουμε τα παιδιά μας και να τους δώσουμε αντιβιοτικά όταν είναι απαραίτητο. Όμως το γεγονός ότι «μπορούμε» να κάνουμε όλα αυτά τα πράγματα, δεν σημαίνει ότι ο θηλασμός δεν είναι σημαντικός. Τα μωρά που θηλάζουν έχουν περισσότερα πλεονεκτήματα από τα μωρά που πίνουν υποκατάστατο, ακόμα και στο ασφαλές περιβάλλον που μεγαλώνουν, με την καλύτερη ιατρική περίθαλψη.

Μια άλλη διάσταση του θηλασμού ενός μεγαλύτερου παιδιού είναι ότι, μέσω της σχέσης που δημιουργεί ο θηλασμός, μπορούν να διατηρήσουν την συναισθηματική τους εξάρτηση από ένα άλλο πρόσωπο, αντί να ψάχνουν υποκατάστατα σε άλλα αντικείμενα όπως αρκουδάκια ή κουβερτούλες. Πιστεύω ότι αυτό θέτει τις βάσεις για μια ζωή περισσότερο ανθρωποκεντρική και λιγότερο υλιστική και νομίζω ότι αυτό είναι καλό πράγμα.

Επίσης, δεν μπορώ να σκεφτώ τη ζωή ενός νηπίου, το οποίο είναι σε φάση μεγάλων αλλαγών, κάποιες από τις οποίες μπορούν να φέρουν μεγάλη αναστάτωση στον ψυχισμό του, χωρίς αυτή την στενή προσωπική επαφή που επιφέρει ο θηλασμός. Θα μπορούσα να συνεχίσω για πάντα, αλλά καλύτερα να σταματήσω εδώ.

Ελπίζω όλα τα παραπάνω να σας βοήθησαν. Αυτά και άλλα πολλά ακόμα, βρίσκονται στο κεφάλαιο “A time to wean” στο βιβλίο μου “Breastfeeding: Biocultural Perspectives”.

by Katherine Dettwyler, PhD
Department of Anthropology,
Texas A and M University

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγή: http://www.whale.to/a/dettwyler.html

 

 

Πόσο καιρό πρέπει να θηλάζω;

Αυτή είναι μια ερώτηση που δέχομαι σχεδόν πάντα από τις μαμάδες που ξεκινούν το ταξίδι του θηλασμού κι έτσι αισθάνθηκα την ανάγκη να γράψω κάτι ακόμα γι’ αυτό το θέμα.

Οι περισσότερες νέες μητέρες δεν έχουν ιδέα περί θηλασμού, περί συνδυασμού θηλασμού και δουλειάς ή περί αποθηλασμού. Πολλές από αυτές φαίνεται να τους προβληματίζει εξαρχής το ποια είναι η κατάλληλη στιγμή να αποθηλάσουν τα μωρά τους.

Καταρχήν, ας δούμε τι λέει η Αμερικάνικη Παιδιατρική Ακαδημία (ΑΑΠ): 

Ο θηλασμός είναι η φυσική και πιο ωφέλιμη πηγή θρεπτικών στοιχείων και συνιστά το πιο υγιές ξεκίνημα στη ζωή του μωρού. Επιπλέον, ο θηλασμός προωθεί έναν μοναδικό συναισθηματικό δεσμό ανάμεσα στη μητέρα και το μωρό. Στο πρωτόκολλο “Breastfeeding and the Use of Human Milk που δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο 2012 στο περιοδικό Pediatrics, η ΑΑΠ επιβεβαιώνει την σύσταση για αποκλειστικό θηλασμό για περίπου 6 μήνες και μετά θηλασμό συμπληρωματικά με στέρεες τροφές μέχρι τουλάχιστον τους 12 μήνες και μετά απ’ αυτό, συνέχιση του θηλασμού για όσο καιρό είναι αμοιβαία αποδεκτό από την μητέρα και το μωρό.

Η άλλη σπουδαία πηγή, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), λέει για τον θηλασμό:

Ο αποκλειστικός θηλασμός συστήνεται μέχρι τους 6 μήνες ζωής, και η συνέχιση του θηλασμού με κατάλληλες στέρεες τροφές μέχρι τα δύο χρόνια ή/και περισσότερο.

Άρα οι συστάσεις μας λένε να εισάγουμε στέρεες τροφές περίπου στους 6 μήνες, αλλά να συνεχίσουμε το θηλασμό για 1-2 χρόνια.

Τι λένε όμως οι άλλοι επιστήμονες; Η ανθρωπολόγος Katherine Dettwyler λέει ότι τα μωρά απογαλακτίζουν από μόνα τους, εντελώς φυσικά, κάπου ανάμεσα στα 2,5 – 7 χρόνια. Και υπάρχουν πολλοί λόγοι να συνεχίσουμε το θηλασμό για όσο καιρό εμείς και το μωρό μας είμαστε εντάξει με αυτό.

Δυστυχώς στη χώρα μας, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Εθνικής Μελέτης (2009), ενώ το 87,5% των νεογνών ξεκινούν μητρικό θηλασμό στο μαιευτήριο, μόνον το 41% έχουν αποκλειστικό μητρικό θηλασμό. Τον 6ο μήνα ζωής μόνον το 0,9% των βρεφών θηλάζει αποκλειστικά ενώ το 22% θηλάζει πίνοντας και γάλα αγελάδας. Στο τέλος του πρώτου χρόνου ζωής μόνον το 6,4% των βρεφών συνεχίζει το θηλασμό, χρονικό όριο το οποίο συνιστάται ως το λιγότερο από την ΑΑΠ και είναι ένας χρόνος λιγότερο από τις συστάσεις του ΠΟΥ.

Όμως, όπως και με οποιοδήποτε άλλο θέμα της μητρότητας, δεν υπάρχει μόνο μια αλήθεια και μια σωστή προσέγγιση για όλους. Κάθε ζευγάρι μητέρας-μωρού ζει κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Ο θηλασμός είναι πραγματικά πολύ σημαντικός τόσο για τα μωρά όσο και για τις μητέρες και δεν υπάρχει καμία χρονική στιγμή που το μητρικό γάλα να γίνεται ακατάλληλο για τα μωρά.

Δυστυχώς ζούμε σε μια κοινωνία που από τη μια μας λέει ότι «ο θηλασμός είναι το καλύτερο», αλλά και «δεν θέλω να σε βλέπω να θηλάζεις». Διακηρύττουμε την σπουδαιότητα του θηλασμού και στην πραγματικότητα δεν κάνουμε τίποτα για να υποστηρίξουμε αληθινά τις μητέρες να θηλάσουν.

Στις μητέρες που με ρωτούν απαντώ ότι δεν μπορώ να τους πω πότε να σταματήσουν το θηλασμό, ότι είναι μόνο δική τους απόφαση, και επίσης ότι ξέρουμε πως το μητρικό γάλα δεν είναι ποτέ ακατάλληλο για τα μωρά και ότι, συνήθως, δεν πηγαίνουν στο πανεπιστήμιο θηλάζοντας! Μόνο εσείς μπορείτε να αποφασίσετε πώς θα είναι και πόσο θα κρατήσει η σχέση του θηλασμού. Αλλά μην υποτιμάτε τον εαυτό σας και μην αφήνετε το φόβο για το άγνωστο και τους μύθους που μας περιβάλουν να σας σταματήσει από το να κάνετε αυτό που ξέρετε ότι είναι το καλύτερο για σας και το μωρό σας.

Κατά τα άλλα, φροντίστε να βάλετε και να κρατήσετε στη ζωή σας θετικούς ανθρώπους, που θα σας υποστηρίξουν σε όλο το ταξίδι του θηλασμού, όσο κι αν κρατήσει και ακολουθήστε τα σημάδια που θα σας δείχνει το μωρό σας. Μόνο τότε δεν θα κάνετε λάθος…

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Ναι στο θηλασμό! Αλλά ως πότε;

της Θεοδώρας Τσώλη

Είναι αδιαμφισβήτητα ένας φυσικός «θησαυρός» που η φύση έχει προνοήσει ώστε να μην κοστίζει τίποτε! Ο λόγος για το πολύτιμο μητρικό γάλα που έχει αποδειχθεί πολλάκις ότι «βάζει θεμέλια» για μια υγιή ζωή τόσο σε ό,τι αφορά το παιδί όσο και τη μητέρα του. Ωστόσο, πριν από λίγες ημέρες, το εξώφυλλο του διάσημου περιοδικού «ΤΙΜΕ» ήλθε να θέσει με ομολογουμένως εντυπωσιακό τρόπο το ερώτημα σχετικά με το ως πότε πρέπει να συνεχίζεται ο θηλασμός, ξεσηκώνοντας πλήθος συζητήσεων και αντιδράσεων στα διεθνή ΜΜΕ αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και αυτό διότι, καθώς φαίνεται, πολλές μητέρες επιλέγουν πλέον να θηλάζουν τα παιδιά τους όχι για μήνες αλλά για χρόνια, ορισμένες μάλιστα ως και την ηλικία των έξι ετών. Υπάρχει λοιπόν όριο στον θηλασμό ή όχι; Υπάρχουν επιπτώσεις στην ψυχική υγεία του παιδιού από την παράτασή του; Ειδικοί δίνουν τις δικές τους απαντήσεις στο «Βήμα» σχετικά με ένα ζήτημα που απασχολεί πολλές μητέρες. Η τελική απάντηση στο ερώτημα ανήκει βέβαια στην κάθε γυναίκα που είναι εκείνη που θα πρέπει να «χτίσει» σωστά την πιο θεμελιώδη σχέση της ζωής της, αυτή με το παιδί της.

Φωτογραφικός φακός. Απέναντί του μια 26χρονη όμορφη αμερικανίδα μητέρα και ο γιος της που θηλάζει. Κλικ και εξώφυλλο σε ένα από τα πιο γνωστά διεθνώς περιοδικά, το «Τime». Τι το παράξενο, θα αναρωτηθείτε, αφού πρόκειται για μια διαδικασία διόλου παράξενη (σχεδόν) για όλες τις μητέρες ανά τον κόσμο. Το παράξενο (για κάποιους) είναι ότι η 26χρονη Τζέιμι Λιν Γκρουμέ από το Λος Αντζελες που απαθανάτισε ο φακός δεν κρατά στην αγκαλιά το μωρό της για να το θηλάσει. Το στήθος της «ρουφά» ένα αγόρι τριών ετών που στέκεται όρθιο απέναντί της επάνω σε ένα καρεκλάκι για να τη φτάνει. Και δίπλα σε αυτό το cover story που έχει ήδη προκαλέσει ποικίλες συζητήσεις ο τίτλος «Are you mom enough? («Είσαι αρκετά μητέρα;»).

Η θεωρία του «δεσμού»

Στο άρθρο του «Τime» πρωταγωνιστές δεν είναι μόνο η κυρία Γκρουμέ και ο γιος τηςΑραμ αλλά και άλλες μητέρες που έχουν ενστερνιστεί την αποκαλούμενη θεωρία «του δεσμού», με αποτέλεσμα να έχουν λάβει απόφαση να συνεχίσουν να θηλάζουν τα παιδιά τους πέρα και έξω από το συνηθισμένο (μια εξ αυτών συνεχίζει να θηλάζει το εξάχρονο παιδί της). Τι αφορά η συγκεκριμένη θεωρία, η οποία έχει ολοένα και μεγαλύτερη διάδοση τις τελευταίες δύο δεκαετίες σε αρκετές χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου; Πρωτοεμφανίστηκε με τη δημοσίευση το 1992 του βιβλίου «Τhe Baby Book» του δροςΜπιλ Σίαρς και της συζύγου του Μάρθας και οι βασικοί άξονές της περιλαμβάνουν επιμήκυνση του θηλασμού, ύπνο των γονέων μαζί με το παιδί, μόνιμη παρακολούθηση και παρέμβαση ακόμη και στο παραμικρό κλάμα του, καθώς και συνεχές «κουβάλημά» του – οι γονείς… φορούν σχεδόν συνέχεια το παιδί βάζοντάς το σε μάρσιπο.

Ο δρ Σίαρς έχει γίνει ο «γκουρού» πολλών νέων μητέρων, όπως οι πρωταγωνίστριες του άρθρου. Είναι όμως και ο ίδιος πρωταγωνιστής τις τελευταίες ημέρες σε ένα… σίριαλ αντιδράσεων που εκφράζονται από πολλά ξένα ΜΜΕ αλλά και από τους χρήστες μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που αναφέρουν ότι η συγκεκριμένη σύλληψη και φωτογράφιση έγινε με στόχο τον εντυπωσιασμό αλλά και τη διαφήμιση του ειδικού, πλήττοντας σοβαρά μέσα από αυτά τα «ακραία» παραδείγματα την ουσία της προαγωγής του θηλασμού.

Η Ελλάδα στον… πάτο

Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Υπάρχει σωστό και λάθος στο ως πότε αποφασίζει να θηλάσει μια μητέρα το παιδί της; Τίθεται πράγματι ζήτημα σε ό,τι αφορά την ψυχολογική ανάπτυξή του από την παράταση του θηλασμού; Τις δικές τους απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δίνουν έλληνες ειδικοί με τους οποίους ήλθε σε επαφή «Το Βήμα». Σε γενικό πλαίσιο από τα λεγόμενά τους προκύπτει πως τα άκρα δεν αποτελούν ποτέ την καλύτερη «συνταγή» που μπορεί να ακολουθήσει κάποιος. Υπογραμμίζουν όμως παράλληλα πως σε ό,τι αφορά τη… μετάγγιση ζωής που ονομάζεται θηλασμός θα ήταν καλύτερο, σε χώρες όπως η δική μας, να ασχοληθούμε κυρίως όχι με το… άνω αλλά με το… κάτω άκρο: στην Ελλάδα το ποσοστό αποκλειστικού θηλασμού στο εξάμηνο δεν ξεπερνά το 1% και το ποσοστό θηλασμού στο έτος το 6% σύμφωνα με πρόσφατη εθνική μελέτη που διενήργησε το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού. Να ασχοληθούμε δηλαδή με τον τεράστιο αριθμό γυναικών που ενώ μπορούν δεν θηλάζουν, στερώντας από το παιδί τους ένα πραγματικό «δώρο» που δεν κοστίζει (κυριολεκτικώς) τίποτε.

Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι καμία κυβέρνηση ή διεθνής αρμόδιος οργανισμός δεν δίνει συγκεκριμένη σύσταση σε ό,τι αφορά το πότε μια γυναίκα πρέπει να σταματήσει τον θηλασμό. Στις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) αναφέρεται ότι υπάρχουν πολλά και διαφορετικά οφέλη για την υγεία του παιδιού από τον αποκλειστικό θηλασμό κατά τους πρώτους έξι μήνες της ζωής του. Στη συνέχεια ο ΠΟΥ προτείνει έναν συνδυασμό τροφών, υγρών και λήψης μητρικού γάλακτος ως την ηλικία των δύο ετών «ή και περισσότερο», όπως χαρακτηριστικά σημειώνει. Παράλληλα σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Παιδιατρικής ο θηλασμός πρέπει να συνεχίζεται τουλάχιστον για τον πρώτο χρόνο ζωής του παιδιού ή και για μεγαλύτερο διάστημα, ανάλογα με την αμοιβαία επιθυμία μητέρας και παιδιού. Οι ειδικοί της Εταιρείας τονίζουν μάλιστα ότι «δεν υπάρχει ανώτατο όριο στη διάρκεια του θηλασμού ούτε στοιχεία που να δείχνουν ψυχολογικές ή αναπτυξιακές βλάβες από τον θηλασμό κατά το τρίτο έτος της ζωής ή και περισσότερο». 


Μαρτυρία μιας ελληνίδας

Ακολουθώντας όχι μόνο τις συστάσεις των αρμοδίων αλλά και τον δρόμο της σχέσης που έχει «χαράξει» με το παιδί της και πιστεύει ότι είναι ο σωστός, η κυρία Σοφία Πέτρου μιλώντας στο «Βήμα» αναφέρει ότι μεγαλώνει ένα υγιέστατο ψυχοσωματικά κοριτσάκι το οποίο συνεχίζει να θηλάζει στα δυόμισι χρόνια του. Οπως η ίδια λέει, δεν ξεκίνησε με την προοπτική να θηλάσει για τόσο μεγάλο διάστημα. «Παρ’ ότι ο γιατρός μου ήταν υπέρ του θηλασμού, δεν είχα κάποια ιδιαίτερη ενημέρωση, όμως στην πορεία έψαξα το θέμα μόνη και είδα τα καλά της διαδικασίας. Σταμάτησα να ακούω τους γύρω μου, πολλοί από τους οποίους έλεγαν πλήρως λανθασμένα πράγματα, όπως ότι μετά το έτος το γάλα γίνεται “νερό” και δεν προσφέρει τίποτε στο παιδί, ακόμη και το ότι τα παιδιά που θηλάζουν καθυστερούν να μιλήσουν». Η κυρία Πέτρου σημειώνει ότι δεν την έχει απασχολήσει ιδιαίτερα το πότε θα διακόψει τον θηλασμό. «Δεν με νοιάζει τι θα πει ο κόσμος, ακόμη και αν με κοιτάζει περίεργα. Και στο περιβάλλον μου μού λένε ότι θα ήταν καλύτερα να διακόψω. Εγώ όμως δεν βάζω χρονοδιάγραμμα. Βλέπω ότι προσφέρω κάτι πολύτιμο στο παιδί μου, το οποίο είναι ένα φυσιολογικό, ανεξάρτητο παιδί. Θεωρώ ότι με αυτόν τον τρόπο προσφέρω περισσότερα στην υγεία του για μεγαλύτερο διάστημα. Για μένα είναι απόφαση της κάθε μητέρας με το παιδί της το πότε θα σταματήσει ο θηλασμός». Η κυρία Πέτρου συμβουλεύει ως μητέρα τις άλλες μητέρες να ενημερώνονται για την προσφορά του θηλασμού, να θηλάζουν για όσο διάστημα θέλουν εκείνες και το παιδί τους, και να καταφεύγουν σε συμβούλους θηλασμού για να λαμβάνουν τις σωστές πληροφορίες. «Κάθε μαμά είναι διαφορετική, όπως και κάθε παιδί είναι διαφορετικό, και μόνο οι δυο τους μπορούν να προσδιορίσουν την πορεία της σχέσης τους» λέει.

Ατελείωτα τα οφέλη του θηλασμού

Τι λένε όμως οι ειδικοί; Για τη μεγάλη προσφορά του μητρικού γάλακτος τόσο από βιολογικής όσο και από ψυχολογικής απόψεως κάνει λόγο στο «Βήμα» ο κ. Γεώργιος Λιόσης, διευθυντής του Νεογνολογικού Τμήματος του νοσοκομείου «Ελενα Βενιζέλου» και μέλος της Εθνικής Επιτροπής Θηλασμού. Σημειώνει ότι διαφορετικές μελέτες έχουν δείξει τα πολλαπλά οφέλη του θηλασμού τόσο για τη μητέρα όσο και για το παιδί. «Σε ό,τι αφορά τα βιολογικά οφέλη, ο θηλασμός αποτελεί τη μεγαλύτερη “ασπίδα” ενάντια στις παιδικές λοιμώξεις. Ειδικά το πρωτόγαλα είναι πολύτιμο, γεμάτο θρεπτικά συστατικά που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα του νεογνού. Είναι σημαντικό για τις μητέρες να γνωρίζουν ότι η άμυνα κατά των λοιμώξεων είναι “δοσοεξαρτώμενη”, όσο περισσότερο δηλαδή θηλάζουν τόσο περισσότερο “θωρακίζουν” το παιδί τους».Σύμφωνα με τον ειδικό, ο θηλασμός μπορεί να αποτελέσει το καλύτερο «φάρμακο», ιδιαίτερα στα πρόωρα βρέφη, στα οποία καταγράφεται μεγάλος αριθμός θανάτων εξαιτίας λοιμώξεων. «Ο θηλασμός συνεχίζει εκτός της μήτρας το έργο του πλακούντα και δημιουργεί μια γέφυρα βιολογική αλλά και ψυχολογική μεταξύ μάνας και παιδιού».

Τα οφέλη όμως σύμφωνα με τον κ. Λιόση δεν έχουν τελειωμό: «Μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά που θηλάζουν έχουν υψηλότερο IQ κατά 4-5 μονάδες σε σύγκριση με όσα δεν θηλάζουν. Παράλληλα εμφανίζουν καλύτερη ανάπτυξη της φυσιολογικής μικροβιακής χλωρίδας του εντέρου, που αποτελεί, όπως δείχνουν όλα τα τελευταία ερευνητικά στοιχεία, “δείκτη” μακροπρόθεσμης υγείας του οργανισμού, ενώ αντιμετωπίζουν και μικρότερες πιθανότητες παιδικών καρκίνων του αιματολογικού συστήματος». Και βέβαια εκτός από τη σωματική υγεία ο θηλασμός προάγει και την ψυχική υγεία τόσο του παιδιού όσο και της μητέρας του. «Δημιουργεί δυνατούς δεσμούς που κάνουν το παιδί να νιώθει ασφαλές, ενώ σώζει και τις μητέρες από την επιλόχεια κατάθλιψη».

Πρέπει όμως να μπει ένα όριο στον χρόνο προσφοράς αυτού του ανεκτίμητου «δώρου»; ρωτήσαμε τον ειδικό. Εκείνος απάντησε πως παρ’ ότι το παράδειγμα που παρουσίασε το περιοδικό «Τime» είναι ακραίο – και πιθανώς φέρνει αντίθετο αποτέλεσμα από εκείνο της προαγωγής του μητρικού θηλασμού που πρέπει να είναι το μέλημα όλων – δεν υπάρχουν στοιχεία που να συνηγορούν στο ότι ο συνεχιζόμενος θηλασμός προκαλεί εξάρτηση του παιδιού από τη μάνα. Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τον κ. Λιόση, σε μια χώρα όπως η δική μας, όπου τα ποσοστά μητρικού θηλασμού είναι πολύ χαμηλά – «πολλές γυναίκες, όπως οι γυναίκες καριέρας, αποφασίζουν να μη θηλάσουν χωρίς να συντρέχει ιατρικός λόγος, επειδή θεωρούν τον θηλασμό άβολο, επειδή πιστεύουν ότι τους στερεί χρόνο ή ότι “χαλάει” το στήθος τους» -, πρέπει να ασχοληθούμε κυρίως με το να πειστούν οι μητέρες να θηλάζουν τα παιδιά τους.

Βολικός και «οικονομικός»

Στις ίδιες γραμμές κινείται και η άποψη της κυρίας Μαρίας-Αδαμαντίας Μαλλιαρού, παιδιάτρου, διευθύντριας ΕΣΥ στην Α’ Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών στο νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» και μέλους της Εθνικής Επιτροπής Θηλασμού. «Η παράταση του θηλασμού δεν πρέπει να μετατρέπεται σε “κατηγορώ” για τη μητέρα. Το μητρικό γάλα είναι ανεκτίμητο, και στην Ελλάδα, όπου πολλές γυναίκες αποφασίζουν να μη θηλάσουν, πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη έμφαση στην προαγωγή του θηλασμού». Η κυρία Μαλλιαρού αναφέρει ότι ακόμη και μητέρες με υιοθετημένα παιδιά έχουν καταφέρει να θηλάσουν, προκειμένου να μην τους στερήσουν τον «θησαυρό» που ονομάζεται μητρικό γάλα. «Αυτό είναι το κύριο μήνυμα που πρέπει να δοθεί στις γυναίκες» υπογραμμίζει η ειδικός και προσθέτει ότι δεν πρέπει να ξεχνούμε, ειδικά σε περιόδους κρίσης όπως αυτή που διανύουμε, ότι ο θηλασμός αποτελεί μια άκρως οικονομική πρακτική για την οικογένεια. «Είναι βολικός, καθώς η μητέρα μπορεί άνετα να δίνει γάλα στο παιδί της χωρίς να απαιτείται αποστείρωση, ενώ παράλληλα σώζει την κάθε οικογένεια από πολλά χρήματα». Υπολογίζεται ότι η αποφυγή του θηλασμού κατά τους πρώτους έξι μήνες ζωής του παιδιού κοστίζει στον οικογενειακό προϋπολογισμό 5.000-8.000 ευρώ, όχι μόνο από την αγορά ξένου γάλακτος αλλά και λόγω της νοσηρότητας (γαστρεντερίτιδα, οξεία μέση ωτίτιδα, άσθμα κ.ά.) με την οποία συνδέεται το γάλα αγελάδας.

Μέτρον άριστον

Σε ό,τι αφορά τους ειδικούς που ασχολούνται με την ψυχική υγεία, μιλώντας στο «Βήμα» αναφέρουν πως στην πτυχή της σχέσης μητέρας – παιδιού που αφορά τον θηλασμό πρέπει να υπάρχει μέτρο. Οπως τονίζει η κυρία Εφη Λάγιου-Λιγνού, ψυχοθεραπεύτρια παιδιών και εφήβων, υπεύθυνη του Προγράμματος Πρώιμης Παρέμβασης στην Παιδοψυχιατρική Κλινική της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», «η ακραία συνθήκη του θηλασμού ενός παιδιού που είναι σε ηλικία να τραφεί μόνο του δεν αναιρεί σε καμία περίπτωση τη βιοψυχοκοινωνική αξία του θηλασμού. Η λαϊκή παροιμία “κάθε πράγμα στον καιρό του…” ισχύει και εδώ. Η μητέρα, δίνοντας το γάλα της στο νεογέννητο μωρό της, του δίνει μαζί και τη σκέψη της για αυτό: και τα δύο είναι απαραίτητα για τη σωματική και ψυχονοητική του ανάπτυξη. Το βρέφος ανταποκρινόμενο σε αυτό το “δώρο” της μητέρας του επιστρέφει με τον τρόπο του την ικανοποίηση που αυτή του πρωτοέδωσε, βάζοντας σε κίνηση αυτό το απαραίτητο συναισθηματικό δώσε-πάρε. Ομως “παν μέτρον άριστον”». Η ειδικός λέει ότι καθώς το παιδί μεγαλώνει διαφοροποιούνται οι ανάγκες του. «Ανταποκρίνομαι στις ανάγκες του παιδιού δεν σημαίνει πως κάνω ό,τι μου ζητήσει. Ο θηλασμός-πιπίλα δεν προσφέρει την ασφάλεια των ξεκάθαρων ορίων στο χάος της ψυχικής ανωριμότητας του παιδιού. Η μητέρα δεν εξυπηρετεί τις αναπτυξιακές ανάγκες του παιδιού της με το να τροφοδοτεί (για τους δικούς της λόγους) μια εικόνα του εαυτού της “πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα”. Με τον παρατεταμένο θηλασμό δεν του προσφέρει πλαίσιο για να αναπτυχθεί και δεν προετοιμάζει το παιδί της να είναι ανθεκτικό στις ματαιώσεις, στις απογοητεύσεις και στις αντιξοότητες της ζωής».

Η ψυχολογία της μητέρας

Τα άκρα ποτέ δεν είναι καλά, τονίζει από την πλευρά της και η κλινική ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια κυρία Κατερίνα Παπανικολάου. Οπως λέει, από τη μια πλευρά υπάρχουν οι μητέρες που έχουν αρνητική στάση απέναντι στον θηλασμό και μπορεί να έχουν αποφασίσει, πριν ακόμη από τον ερχομό του βρέφους, να μη θηλάσουν. «Αν και μια τέτοια στάση μπορεί να υπαγορεύεται από διάφορους συνειδητούς λόγους, όπως ο φόβος της γυναίκας να μη χαλάσει το σώμα της, συχνά η άρνηση αυτή έχει να κάνει με βαθύτερα αίτια, ίσως δυσκολίες στη σχέση της γυναίκας με τη δική της μητέρα όταν ήταν αυτή το βρέφος, ή ακόμη και δυσκολία αποδοχής του θηλυκού της εαυτού». Από την άλλη πλευρά και η υπερβολική εμμονή ως προς την παράταση του θηλασμού ίσως επίσης κρύβει «σκοτεινά σημεία». «Μπορεί να ξεπερνά την πραγματική πρόθεση της μητέρας για προσφορά φροντίδας προς το νήπιο και να υπαγορεύεται από μια ασυνείδητη επιθυμία που αφορά κάλυψη της ανάγκης της ίδιας της μητέρας για μια στενή – συμβιωτική σχέση με το παιδί». Κατά την κυρία Παπανικολάου από το τρίτο έτος της ζωής του παιδιού, και εφόσον έχει υπάρξει επαρκής κάλυψη των αναγκών του για ασφάλεια, η βασική ανάγκη του είναι η αυτονομία. «Η παράταση της προσκόλλησης ίσως καλύπτει ανάγκες της ίδιας της μητέρας για ασφάλεια και επαφή, ανάγκες που δεν έχουν επαρκώς καλυφθεί. Ο αποθηλασμός είναι ένας αποχωρισμός τόσο για το βρέφος όσο και για τη μητέρα. Η μητέρα θα στηρίξει το μωρό της σε αυτή τη διαδικασία, αλλά ίσως χρειαστεί να πάρει και αυτή στήριξη από κάποιον άλλον».

Απαραίτητη η αυτονόμηση 

Μεγάλη προσοχή στην τήρηση των λεπτών ισορροπιών ώστε οι μητέρες να μεγαλώνουν γερά (ψυχικά και σωματικά) παιδιά συστήνει και ο κ. Δημήτρης Καραγιάννης, παιδοψυχίατρος – ψυχοθεραπευτής οικογένειας, διευθυντής του Θεραπευτικού Ινστιτούτου «Αντίστιξη». «Ο θηλασμός αποτελεί μια πολύτιμη μετάβαση από την ενδομήτρια ζωή στη νέα πραγματικότητα. Η μητέρα, εκτός από την πολύτιμη τροφή με τα θρεπτικά συστατικά, προσφέρει το καλωσόρισμα στη ζωή με τη θερμή αγκαλιά της που εκφράζει την αγάπη της. Η άρνηση του θηλασμού για αισθητικούς λόγους ή λόγω έλλειψης χρόνου αποτελεί άρνηση της ίδιας της μητρότητας. Την ίδια στιγμή όμως η φανατική εμμονή στον θηλασμό λειτουργεί εις βάρος της συναισθηματικής ανάπτυξης του παιδιού και δημιουργεί καθηλώσεις επικίνδυνες για την προσωπικότητά του στη συνέχεια της ζωής του. Η προσφορά του μητρικού στήθους σε οποιαδήποτε δυσφορία του παιδιού το εκπαιδεύει στη συνέχεια της ζωής του να αναζητεί στην τροφή την αδιαφοροποίητη ικανοποίηση (καθήλωση στο στοματικό στάδιο εξέλιξης)». 

Ο κ. Καραγιάννης σημειώνει ότι καθημερινά στην κλινική εμπειρία καταγράφονται επώδυνα περιστατικά ανάπτυξης φοβιών, αγχωδών αντιδράσεων, ακόμη και βαρύτερων ψυχικών διαταραχών που σχετίζονται με την αδιαφοροποίητη συγκυτιακή σχέση μητέρας – παιδιού. «Η αποκλειστικότητα της σχέσης μητέρας – βρέφους δεν μπορεί να διαρκεί αιώνια, γιατί τότε δεν αφορά τη φροντίδα του παιδιού αλλά την κάλυψη άλλων συναισθηματικών αναγκών της μητέρας, η οποία απομυζεί το παιδί της, απομακρύνοντας ή περιθωριοποιώντας τον πατέρα. Συνεπώς εδώ έχουμε μια αντιστροφή της κατανόησης του οιδιποδείου συμπλέγματος σε ιοκάστειο σύμπλεγμα, όπου η μητέρα καθηλώνεται στο παιδί της και επομένως εμποδίζει την αυτονόμησή του».

Ποια είναι τελικώς «αρκετά μητέρα», όπως το έθεσε και το «Τime»; Μάλλον η μόνη συμβουλή που μπορούμε να σας δώσουμε είναι να ενημερωθείτε, να ψάξετε, να νιώσετε και η καθεμιά από εσάς είναι η μόνη που θα δώσει την απάντηση.

Πηγή: http://www.tovima.gr/science/article/?aid=458498

Τι προσφέρει το μητρικό γάλα μετά τον πρώτο χρόνο;

Κατά τον δεύτερο χρόνο ζωής,  448ml μητρικού γάλακτος παρέχουν:

29% των απαιτήσεων του οργανισμού σε ενέργεια

43% των απαιτήσεων σε πρωτείνες

36% των απαιτήσεων σε ασβέστιο

75% των απαιτήσεων σε βιταμίνη Α

76% των απαιτήσεων σε φυλλικό οξύ

94% των απαιτήσεων σε βιταμίνη Β12

60% των απαιτήσεων σε βιταμίνη C

Dewey 2001 

 Ο ΘΗΛΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΗΠΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΣ!

 

Νυχτερινός απογαλακτισμός

των Kelly Bonyata, IBCLC, Becky Flora, IBCLC και Paula Yount

Ο θηλασμός δεν είναι μια διαδικασία όλα ή τίποτα. Ο νυχτερινός απογαλακτισμός είναι μια εφαρμόσιμη εναλλακτική λύση για πολλές μητέρες ενώ το μωρό συνεχίζει να λαμβάνει τα πολλά θρεπτικά οφέλη και αντισώματα του μητρικού γάλακτος.

Να θυμάστε ότι ο νυχτερινός ύπνος αποτελεί ένα αναπτυξιακό ορόσημο (όπως είναι το περπάτημα ή η εκπαίδευση τουαλέτας) όπου διαφορετικά μωρά θα φθάσουν σε αυτό σε διαφορετική χρονική στιγμή. Κάποια στιγμή το παιδί σας θα κοιμηθεί όλη τη νύχτα, ακόμα κι αν δεν κάνετε τίποτα για να το ενθαρρύνετε.

Εάν ο νυχτερινός απογαλακτισμός δεν πηγαίνει καλά, τότε καλό θα ήταν να επανεξετάσετε την περίπτωση και να προσπαθήσετε ξανά λίγο αργότερα. Όσο πιο κοντά είναι το παιδί σας στο να φθάσει σ αυτό το αναπτυξιακό ορόσημο από μόνο του, τόσο πιο εύκολο θα είναι και για τους δύο, παιδί και γονείς, να τα καταφέρουν.

Το να καταφέρετε το μωρό σας να κοιμηθεί δεν είναι μια μάχη που πρέπει να κερδηθεί, όπως τόσο συχνά απεικονίζεται στα βιβλία και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ο πραγματικός στόχος θα πρέπει να είναι η οικογένειά σας να καταφέρει να έχει τον ύπνο που της χρειάζεται, με παράλληλο σεβασμό των αναγκών του νεότερου μέλους της οικογένειας.

Ήπιες μέθοδοι για την ενθάρρυνση λιγότερων νυχτερινών θηλασμών

Παρακάτω ακολουθούν προτάσεις για την διευκόλυνση του μωρού σας σε πιο αραιούς νυχτερινούς θηλασμούς:

Εξάλειψη δυσφορίας

  • Οδοντοφυΐα. Αν υποπτεύεστε οδοντοφυΐα, μπορεί να βοηθήσει να δώσετε στο μωρό ένα παυσίπονο πριν τον ύπνο (συζητήστε με το γιατρό του μωρού σας τι σας προτείνει). Μερικά μωρά θηλάζουν πιο συχνά προσπαθώντας να ανακουφίσουν τον πόνο των ούλων. Ο πόνος της οδοντοφυΐας είναι συχνά πιο έντονος το βράδυ.
  • Θερμοκρασία δωματίου. Βρείτε το κατάλληλο επίπεδο θερμοκρασίας για το μωρό σας: μερικά μωρά θα ξυπνήσουν εάν ζεσταθούν ή κρυώσουν πολύ.
  • Στέρεες τροφές. Το μωρό ξεκίνησε πρόσφατα τις στέρεες τροφές; Πολλά μωρά (ιδίως εκείνα κάτω των έξι μηνών) ξεκινούν ή αυξάνουν τα νυχτερινά ξυπνήματα μετά την εισαγωγή των στερεών, λόγω προβλημάτων αφομοίωσης. Δοκιμάστε την αποφυγή στερεών το βράδυ, ή εξετάστε τη μείωση ή την εξάλειψη των στερεών μέχρι το πεπτικό σύστημα του μωρού σας να ωριμάσει περισσότερο. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι η προσθήκη στερεών στη διατροφή του μωρού, δεν βοηθά το μωρό να κοιμάται περισσότερο τη νύχτα.
  • Αλλεργία. Τα μωρά με τροφικές αλλεργίες, περιβαλλοντικές αλλεργίες ή έκζεμα, μπορεί να ξυπνούν περισσότερο τη νύχτα λόγω δυσφορίας.
  • Παλινδρόμηση. Η δυσφορία λόγω παλινδρόμησης μπορεί να κρατήσει το μωρό ξύπνιο το βράδυ.
  • Ασθένεια. Ασθένειες όπως λοιμώξεις του αυτιού και κρυολόγημα μπορούν να διακόψουν τον ύπνο του μωρού και να οδηγήσουν σε αύξηση του νυχτερινού θηλασμού. Ένα βαρύ εξάνθημα από την πάνα ή κάποιο άλλο εξάνθημα, μπορούν επίσης να επηρεάσουν τον ύπνο του μωρού. Κάθε φορά που το μωρό αυξάνει ξαφνικά τα νυχτερινά του ξυπνήματα, έχετε το νού σας για κάποια ασθένεια.

Μεγιστοποίηση του θηλασμού του μωρού κατά τη διάρκεια της ημέρας και σε κάθε ξύπνημα κατά τη διάρκεια της νύχτας:

  • Θηλάστε περισσότερο κατά τη διάρκεια της μέρας. Ενθαρρύνεται το μωρό να θηλάζει πιο συχνά κατά τη διάρκεια της ημέρας (ίσως και κάθε 2 ώρες αντί για κάθε 3), έτσι ώστε να παίρνει περισσότερο γάλα κατά τη διάρκεια των πρωινών ωρών.
  • Ελαχιστοποιήστε κάθε τι που του αποσπά την προσοχή. Κατά τη διάρκεια της ημέρας θηλάστε σε ένα δωμάτιο που διαθέτει όσο το δυνατόν λιγότερους περισπασμούς. Σβήστε το φως, κλείστε την πόρτα, τραβήξτε τα σκούρα, κλπ. Κρατήστε τα μεγαλύτερα παιδιά σας απασχολημένα πριν ξεκινήσετε να θηλάζετε. Δοκιμάστε να θηλάσετε ενώ είστε ξαπλωμένη. Μερικές φορές στα μωρά μπορεί να αποσπάτε τόσο έντονα η προσοχή τους κατά τη διάρκεια των θηλασμών τους την ημέρα, ώστε δεν λαμβάνουν αρκετό γάλα και στη συνέχεια για να μπορέσουν να το αναπληρώσουν οδηγούνται σε πιο συχνά νυχτερινά ταΐσματα. Μια μελέτη έδειξε ότι τα μεγαλύτερα μωρά μπορούν να καταναλώσουν όσο το 25% της συνολικής ημερήσιας πρόσληψης τους από το γάλα της μητέρας κατά τη διάρκεια της νύχτας, ίσως εν μέρει λόγω της αφηρημάδας τους κατά τη διάρκεια της μέρας.
  • Χορτάστε το πριν κοιμηθείτε. Θηλάστε συχνότερα κατά τις ώρες πριν από αυτή του ύπνου (τουλάχιστον κάθε 1-2 ώρες). Μερικές μητέρες θηλάζουν από το ένα στήθος μόνο κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, έτσι ώστε το μωρό να παίρνει περισσότερο από το υψηλότερο σε περιεκτικότητα λίπος γάλα το οποίο είναι διαθέσιμο στο τέλος της σίτισης (αυτό βοηθά το μωρό να «κρατιέται» παραπάνω μεταξύ των ταϊσμάτων). Όταν το μωρό ξυπνήσει τη νύχτα, προσπαθήστε και πάλι να το θηλάσετε από τον ένα μαστό (τον άλλο) στο σύνολο ή στο μεγαλύτερο μέρος της νύχτας, έτσι ώστε το μωρό να πάρει περισσότερο από το υψηλότερο σε λιπαρά γάλα.
  • Ακούστε το παιδί. Μόνο το παιδί σας γνωρίζει αν είναι πραγματικά πεινασμένο – μην υποθέτετε αυτόματα ότι το παιδί σας δεν είναι πεινασμένο ή διψασμένο. Πολλοί ενήλικες ξυπνούν τη νύχτα για ένα ποτήρι νερό ή ακόμα και για ένα σνακ.

Μεγιστοποίηση ύπνου για όλη την οικογένεια 

  • Θηλασμός ενώ κοιμάται. Θηλάστε το λίγο πριν πάτε για ύπνο (ακόμη και αν το μωρό έχει ήδη κοιμηθεί), έτσι ώστε να μπορέσετε να κερδίσετε μια μεγαλύτερη χρονική περίοδο ύπνου πριν το μωρό ξυπνήσει και πάλι. Πολλά μωρά ξυπνούν ελαφρά αυτή τη στιγμή, αλλά ωστόσο μπορούν να πάρουν μια καλή δόση θηλασμού. 
  • Προσπαθήστε να ξεκινάτε την προετοιμασία του μωρού πριν κουραστεί υπερβολικά. Μερικά μωρά δυσκολεύονται να αποκοιμηθούν αν έχουν υπερένταση, οπότε παρατηρείστε τα σημάδια υπνηλίας.
  • Δοκιμάστε διαφορετικές συνήθειες ύπνου. Βρείτε ποια συνήθεια δουλεύει καλύτερα στην δική σας οικογένεια, ενώ συνεχίζετε να ανταποκρίνεστε στις ανάγκες του μωρού.
  • Πλήρης συνκοίμιση. Πολλά μωρά κοιμούνται καλύτερα όταν βρίσκονται κοντά στην μαμά. Σκεφτείτε τον ύπνο με το μωρό σας – πολλές οικογένειες κατέληξαν ότι το μωρό, αλλά και η υπόλοιπη οικογένεια, κοιμούνται περισσότερο με αυτόν τον τρόπο. Η συνκοίμιση με το μωρό σας και ο θηλασμός του για να κοιμηθεί, δεν διδάσκει κακές συνήθειες ύπνου. Όλα τα μωρά/νήπια που γνωρίζω και κοιμούνταν με τους γονείς, άρχισαν κάποια στιγμή να κοιμούνται όλη τη νύχτα χωρίς κανενός είδους εκπαίδευση ή ενθάρρυνση ή αλλαγή στη θέση του ύπνου.
  • Μερική συνκοίμιση. Η μερική συνκοίμιση λειτουργεί για πολλές οικογένειες. Το μωρό κοιμάται στην κούνια του μέχρι το πρώτο νυχτερινό ξύπνημα και στη συνέχεια ενώνεται με τη μαμά και τον μπαμπά για το υπόλοιπο της νύχτας.
  • Ξεχωριστά κρεβάτια. Αν δεν νιώθετε άνετα με το μωρό στο κρεβάτι σας ή αν κοιμάστε αυτή τη στιγμή με το μωρό αλλά κανείς δεν καταφέρνει να κοιμηθεί, τότε δοκιμάστε άλλες επιλογές. Εξετάστε την πιθανότητα τοποθέτησης του μωρού σε ένα στρώμα στο πάτωμα δίπλα στο κρεβάτι, ή τοποθετήστε την κούνια του μωρού χωρίς κάγκελο δίπλα στο κρεβάτι σας. Με αυτόν τον τρόπο, το μωρό θα είναι αρκετά κοντά ώστε ο θηλασμός να μη διακόπτει τον ύπνο σας (όπως όταν σηκώνεστε κάθε φορά και πάτε στο δωμάτιο του μωρού). Μια άλλη επιλογή που λειτουργεί για μερικές οικογένειες είναι η τοποθέτηση ενός κρεβατιού μόνο για τη μαμά και το μωρό στο δωμάτιο του μωρού για λίγο, ή ο μπαμπάς να επιλέξει από μόνος να κοιμηθεί αλλού.

Ήπιες μέθοδοι νυχτερινού απογαλακτισμού νηπίων: 

  • Περιορισμένη πρόσβαση. Αφού θηλάσετε, τοποθετήστε το μωρό πίσω στην περιοχή του ή σύρετε το μακριά από εσάς, έτσι ώστε η εγγύτητα να μην ενθαρρύνει τον συχνότερο θηλασμό. Φορέστε ρούχα που καθιστούν πιο δύσκολο για το μωρό να έχει πρόσβαση στο στήθος σας τη νύχτα.
  • Συμπεριλάβετε τον μπαμπά στην νυχτερινή ρουτίνα! Εάν το μωρό σας φαίνεται να ξυπνά μόνο για παρηγοριά κατά τη διάρκεια της νύχτας, μπορεί να δεχτεί τον μπαμπά ως παρηγορητή (και δεν θα περιμένει τον μπαμπά του να το θηλάσει). Ο μπαμπάς μπορεί να ανακουφίσει το μωρό και με άλλους τρόπους, όπως είναι η προσφορά ενός ποτού (νερό), απλά ξαπλώνοντας δίπλα του, κρατώντας το αγκαλιά, κλπ. Ο μπαμπάς μπορεί ακόμη και να κοιμηθεί με το μωρό σε ένα άλλο δωμάτιο ή στον καναπέ, με λιγότερες διακοπές από ό,τι αν το μωρό κοιμόταν κοντά στη μαμά.
  • Αυξήστε την επαφή κατά τη διάρκεια της ημέρας. Επιτρέψτε απεριόριστη πρόσβαση του μωρού στο στήθος και την αγκαλιά σας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μερικές φορές τα μικρά παιδιά θα αναζητήσουν το στήθος περισσότερο τη νύχτα, όταν δεν δέχονται αρκετές αγκαλιές κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μερικές φορές εμείς ως απασχολημένες μητέρες, ειδικά αν έχουμε και άλλα παιδιά, ξεχνάμε να αγκαλιάσουμε τα μικρά αρκετά συχνά κατά τη διάρκεια της ημέρας ή απλά να καθίσουμε αγκαλιασμένοι μαζί τους. Αν μπορείτε να αυξήσετε την στενή επαφή κατά τη διάρκεια της ημέρας, μπορεί να το χρειαστεί λιγότερο τη νύχτα. Αν εργάζεστε, ο νυχτερινός θηλασμός μπορεί να είναι η προσπάθεια του παιδιού να επανασυνδεθεί μαζί σας.
  • Συζητήστε με το παιδί σας. Με ένα μεγαλύτερο παιδί, είμαστε σε θέση να εξηγήσουμε κάτι σαν: “Όταν ο ήλιος δύει, ή όταν πάμε για νάνι, τα με-με (ή όπως το παιδί αποκαλεί τα στήθη) πάνε κι αυτά για νάνι”. Πιθανότατα δεν θα το δεχθεί ή κατανοήσει πλήρως αυτό από την αρχή, αλλά αν το επαναλαμβάνετε κάθε βράδυ πριν τον ύπνο και ξανά κάθε φορά που ξυπνά, σύντομα θα το «πιάσει».
  • Απλά πείτε “όχι” … ή “αργότερα”. Με ένα μεγαλύτερο παιδί (άνω των 18 μηνών), νιώστε αρκετά ασφαλείς για να πείτε «όχι» (τουλάχιστον κάποιες φορές), εφόσον ταυτόχρονα παραμένετε ευαισθητοποιημένοι στις ανάγκες του παιδιού. Τη νύχτα μπορείτε να πείτε, “όχι τώρα, αλλά θα το κάνουμε αργότερα.” Μπορεί – μπορεί και όχι – να ξυπνήσει και πάλι αργότερα για να θηλάσει.
  • Χρησιμοποιήστε άλλα είδη παρηγοριάς. Μπορείτε να δοκιμάσετε άλλα πράγματα για να το παρηγορήσουν, όπως ένα τρίψιμο στην πλάτη, απλά κρατώντας το, αγκαλιάζοντάς το, δίνοντας ένα ποτήρι νερό, σιγοτραγουδώντας μελωδικά, κλπ.

Είναι ο νυχτερινός απογαλακτισμός απαραίτητος προκειμένου το μωρό να κοιμηθεί όλη τη νύχτα; 

Οι άνθρωποι συχνά μπορεί να σας πούν κάτι σαν αυτό: «Εάν το παιδί σας θηλάζει τη νύχτα (ή αν κοιμάστε κοντά στο παιδί σας, ή ένα δισεκατομμύριο άλλα πράγματα), δεν θα είστε σε θέση να το διακόψετε στο μέλλον.” Αυτό βέβαια πουλάει βιβλία, αλλά δεν είναι η πραγματικότητα!

Να θυμάστε ότι το νυχτερινό ξύπνημα στα μωρά και τα μικρά παιδιά είναι προσωρινό!

Τα παιδιά μεγαλώνοντας σταματούν να ξυπνούν τη νύχτα, ακόμη και αν δεν κάνουμε τίποτα για να το ενθαρρύνουμε. Αυτή η χρονική περίοδος θα είναι ένα πολύ μικρό τμήμα του χρόνου του παιδιού σας μαζί σας.

Το εσωτερικό χρονοδιάγραμμα νυχτερινού ύπνου ενός παιδιού, μπορεί να διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από παιδί σε παιδί. Μερικοί γονείς είναι άνετοι στο να αφήνουν το παιδί να τους οδηγήσει σε ότι αφορά στον νυχτερινό απογαλακτισμό, αλλά για άλλους ο νυχτερινός θηλασμός πραγματικά επηρεάζει την ποιότητα ζωής τους. Αν ο νυχτερινός θηλασμός δεν λειτουργεί για σας, τότε προχωρήστε σε αλλαγές λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις ανάγκες του παιδιού σας.

Ο στόχος σας είναι να μεγιστοποιήσετε τον ύπνο του κάθε μέλους της οικογένειας και αν αυτό που κάνετε έχει αποτέλεσμα, τότε κατακτήσατε το στόχο σας. Αν δεν λειτουργεί (ή σταματήσει να λειτουργεί), τότε μπορείτε να κάνετε πάντα τα πράγματα με διαφορετικό τρόπο. Όλοι οι γονείς διαπιστώνουν ότι αλλάζουν τον τρόπο που κάνουν τα πράγματα καθώς το παιδί τους μεγαλώνει και φτάνει σε διαφορετικά αναπτυξιακά στάδια – ο ύπνος είναι απλώς άλλο ένα πράγμα που αλλάζει καθώς το παιδί σας μεγαλώνει.

Πηγή: http://kellymom.com/parenting/nighttime/weaning-night/#necessary

Μετάφραση: Ευτυχία Πολυχρονάκη 

 

Θηλασμός και δάγκωμα

Η οδοντοφυΐα των παιδιών φαντάζει σαν μια μεγάλη πρόκληση για όλες μας, από την εγκυμοσύνη ακόμα. Όταν μια έγκυος μιλάει σε άλλους για την πρόθεσή της να θηλάσει, συνήθως ακούει την ερώτηση “Και τι θα γίνει όταν το μωρό βγάλει δόντια;”.

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι όταν το μωρό αρχίζει να βγάζει δόντια, πρέπει να αποθηλάσει. Νομίζουν ότι τα δόντια των μωρών κάνουν τον θηλασμό επώδυνο για τις μητέρες. Αλλά εάν το μωρό θηλάζει σωστά, ο θηλασμός δεν πονάει ακόμα κι αν το μωρό έχει δύο, τέσσερα ή όλα του τα δόντια. Όπως συμβαίνει και με πολλά άλλα θέματα της μητρότητας, έτσι και σ’ αυτό, η αντίληψη που έχουμε για την οδοντοφυΐα είναι πολύ χειρότερη από την πραγματικότητα.

Καταρχήν, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι το μωρό που θηλάζει σωστά δεν μπορεί να δαγκώσει. Όταν έχει τη σωστή στάση, η θηλή μας είναι βαθιά μέσα στο στόμα του μωρού. Τα χείλη του και τα ούλα του ακουμπάνε στη θηλαία άλω (το σκούρο τμήμα γύρω από τη θηλή), περίπου ένα εκατοστό μακριά από τη βάση της θηλής. Η γλώσσα του μωρού προεκτείνεται πάνω και έξω από τα ούλα του, ανάμεσα στα κάτω ούλα και στο στήθος. Τα επάνω δόντια μπορεί να αφήσουν ένα αποτύπωμα στη θηλαία άλω το οποίο όμως είναι ανώδυνο, αλλά κατά τη διάρκεια ενός καλού θηλασμού, όπου το παιδί θηλάζει και καταπίνει ενεργητικά, δεν μπορεί να δαγκώσει το στήθος.

Αισθανόμαστε πόνο μόνο όταν τα σαγόνια του μωρού κλείνουν επάνω στη θηλή μας αντί στη θηλαία άλω, ακόμα κι όταν το μωρό δεν έχει δόντια. Για να το πούμε πιο απλά, αν το μωρό έχει σωστή στάση θηλασμού δεν μπορεί να δαγκώσει και αν δαγκώνει σημαίνει ότι δεν έχει σωστή στάση θηλασμού.
Πολλές γυναίκες φοβούνται ότι το μωρό τους μόλις βγάλει δόντια θα μεταμορφωθεί σε πιράχνας και θα τις δαγκώνει συνέχεια, κάτι που δεν ισχύει φυσικά. Είναι γεγονός ότι κάποια μωρά πραγματικά δαγκώνουν μερικές φορές, κι αυτό συμβαίνει συνήθως την ώρα που βάζουν το στήθος στο στόμα τους, ή κατά τη διάρκεια μιας παύσης από το θηλασμό, ή στο τέλος του θηλασμού, που έχουν χορτάσει και δεν θηλάζουν πολύ ενεργητικά.

Όμως δεν δαγκώνουν όλα τα μωρά και δεν δαγκώνουν επίτηδες. Αυτά που δαγκώνουν δεν καταλαβαίνουν τι κάνουν, δεν ξέρουν ότι θα πονέσουμε ή ότι το δάγκωμα είναι κάτι κακό. Και φυσικά υπάρχουν πολλοί τρόποι για να σταματήσουμε αυτή τη συνήθεια. Δεν χρειάζεται να σταματήσουμε να θηλάζουμε, αντιθέτως, είναι μια ευκαιρία να αλλάξουμε τη σχέση μας με το μωρό και μέσα από την εκπαίδευσή του να δυναμώσουμε ακόμα περισσότερο το δεσμό μας.

Αν το μωρό δαγκώνει
Τι κάνουμε λοιπόν αν το μωρό μας δαγκώνει;

Καταρχήν, είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε ότι το μωρό δεν ξέρει ότι αν μας δαγκώσει θα πονέσουμε, πρέπει εμείς να του το μάθουμε αυτό. Κάποιες από εμάς, την πρώτη φορά που θα μας δαγκώσει, μετά την πρώτη έκπληξη ή/ και κραυγή από τον πόνο, γελάμε με τα καμώματά του. Και τότε το παιδί δεν καταλαβαίνει ότι μας πόνεσε, αλλά αντίθετα ότι αυτό που έκανε είναι κάτι ευχάριστο για εμάς.

Άλλα μωρά ξαφνιάζονται από τη δυνατή φωνή που μπορεί να βγάλουμε και αμέσως αφήνουν το στήθος. Μερικά μπορεί και να κλάψουν.  Όμως, υπάρχουν και κάποια μωρά που εξαιτίας αυτής της φυσικής αντίδρασης, μπορεί να σταματήσουν να θηλάζουν εντελώς.

Η ξαφνική έλλειψη ενδιαφέροντος για θηλασμό ή η άρνηση για το στήθος ονομάζεται απεργία θηλασμού.  Μπορούμε να ξεχωρίσουμε την απεργία θηλασμού από τον αποθηλασμό, από το ότι είναι ξαφνική και από το γεγονός ότι το μωρό φαίνεται δυστυχισμένο ή αναστατωμένο. Χρειάζεται πολύ αγκαλιά και καλόπιασμα για να πείσουμε ένα μωρό που κάνει απεργία θηλασμού να επιστρέψει στο στήθος.

Ελέγχοντας τις αντιδράσεις μας, πράγμα δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο, και αναγνωρίζοντας την αιτία που κάνει το μωρό να δαγκώνει, θα καταλάβουμε τι πρέπει να κάνουμε για να το αλλάξουμε.

Οι αιτίες που μπορεί να κάνουν ένα μωρό να δαγκώνει το στήθος και οι τρόποι αντιμετώπισης.
Αν καταλάβουμε τον λόγο που το μωρό δαγκώνει, μπορούμε να επιλέξουμε τον καλύτερο δυνατό τρόπο αντιμετώπισης. Κάποιοι από τους παράγοντες που μπορεί να προκαλέσουν το δάγκωμα είναι:

  • Φυσικοί περιορισμοί. Η αγκυλογλωσσία και η υπερπαραγωγή γάλακτος είναι δύο παράγοντες που μπορεί να εμποδίζουν το μωρό να πιάνει σωστά στο στήθος και να το κάνουν να μας δαγκώνει. Αυτό το είδος δαγκώματος το συναντάμε στα μωρά από τις πρώτες εβδομάδες μετά τη γέννηση. Η συζήτηση με έναν Πιστοποιημένο Σύμβουλο Θηλασμού βοηθάει πολύ σ’ αυτές τις περιπτώσεις.
  •  Όταν το μωρό βγάζει δόντια, μπορεί να πονάει. Μπορεί να βλέπουμε τα ούλα του πιο κόκκινα ή/και πρησμένα. Αν τα τρίψουμε με το δάχτυλό μας, ίσως αισθανθούμε ότι κάποιο δόντι είναι έτοιμο να ανατείλει. Η οδοντοφυΐα σε κάποια μωρά ξεκινάει πολύ νωρίς και υπάρχουν κάποιες σπάνιες περιπτώσεις μωρών που γεννιούνται με ένα ή δύο δόντια. Εν τω μεταξύ, τα μωρά πολύ σύντομα καταλαβαίνουν ότι ανακουφίζονται από τον πόνο αν δαγκώσουν ή μασήσουν κάτι, οπότε βάζουν στο στόμα τους και μασάνε τα πάντα, συμπεριλαμβανομένης και της θηλής μας. Σταματήστε το θηλασμό, προσφέρετέ του ένα παιχνίδι οδοντοφυΐας και πείτε του ότι μπορεί να δαγκώνει αυτό αλλά όχι εσάς γιατί πονάτε και ότι πρέπει να προσέχει πώς θηλάζει. Ακόμα κι ένα υγρό κρύο πανί μπορεί να γίνει ένα πολύ καλό παιχνίδι οδοντοφυΐας. Η σκληρή επιφάνεια σε συνδυασμό με την κρύα θερμοκρασία ανακουφίζουν πολύ τα ούλα. Μετά την ανατολή των δοντιών, το μωρό μας μπορεί να προτιμάει κάτι πιο μαλακό που να μπορεί να το μασήσει για να ανακουφιστεί, όπως ένα κομμάτι ψωμί.
  • Δεν πιάνει σωστά το στήθος. Αυτό συνήθως συμβαίνει στην αρχή του θηλασμού. Αν δεν ανοίξει καλά το στόμα του και πιάσει μόνο τη θηλή και όχι τη θηλαία άλω, μπορεί να μας δαγκώσει. Βγάλτε το μωρό από το στήθος και εξηγήστε του τι πρέπει να κάνει. Παροτρύνετέ το να ανοίγει πολύ καλά το στόμα του και υπενθυμιστείτε το πριν από κάθε θηλασμό. Ακόμα καλύτερα να του κάνετε μια επίδειξη εσείς η ίδια για το πώς πρέπει να ανοίγει το στόμα του.
  • Το δάγκωμα μπορεί να συμβεί και εάν η μύτη του μωρού μας είναι βουλωμένη. Σ’ αυτή την περίπτωση δυσκολεύεται να θηλάσει και μπορεί να χάσει την σωστή προσκόλληση στο στήθος. Έτσι, μετακινεί τη θηλή πιο μπροστά στο στόμα του και αν εκείνη την ώρα κουνάει ακόμα τα σαγόνια του, μπορεί άθελά του να μας δαγκώσει. Ακόμα, ένα μωρό που θηλάζει και η μύτη του είναι βουλωμένη, μπορεί να στρίβει το κεφάλι του δεξιά κι αριστερά καθώς δεν μπορεί να θηλάσει καλά. Μ’ αυτό τον τρόπο μπορεί επίσης να μας δαγκώσει. Οι πλύσεις της μύτης με φυσιολογικό ορό ή/και μητρικό γάλα πριν το θηλασμό, βοηθούν συνήθως πολύ. Ο θηλασμός με το μωρό σε πιο όρθια στάση, μπορεί επίσης να βοηθήσει το μωρό να θηλάζει πιο καλά σ’ αυτή την περίπτωση.
  • Κάποια μωρά δαγκώνουν στην προσπάθειά τους να τραβήξουν την προσοχή μας. Πολύ συχνά μπορεί να διαβάζουμε, να μιλάμε στο τηλέφωνο ή να βλέπουμε τηλεόραση την ώρα που θηλάζουμε, χωρίς αυτό να είναι πρόβλημα. Ωστόσο, τα μεγαλύτερα μωρά κάποιες φορές κάνουν ό,τι μπορούν για να τραβήξουν επάνω τους το ενδιαφέρον μας και ένας από τους τρόπους είναι δαγκώνοντας, αφού δεν μπορούν να μας πουν “ε, κοίταξέ με!”. Δώστε του εξαρχής όλη σας την προσοχή. Η ομιλία, το άγγιγμα, το χάδι και η επαφή με τα μάτια θα ηρεμήσουν το μωρό και θα καταλάβει ότι έχει όλη την προσοχή σας. Φορέστε ένα πολύχρωμο κολιέ με το οποίο μπορεί να παίζει την ώρα που θηλάζει.
  • Κάποια άλλα μωρά δαγκώνουν με παιχνιδιάρική διάθεση, κι αυτό συμβαίνει συνήθως στο τέλος του θηλασμού ή όταν το μωρό δεν έχει και μεγάλη διάθεση να θηλάσει. Έχοντας χορτάσει, απλώς τεμπελιάζουν στο στήθος, και η σωστή προσκόλληση αντικαθιστάται από ένα πολύ πιο χαλαρό πιάσιμο της θηλής. Τα περισσότερα μωρά θηλάζουν διαφορετικά όταν έχουν χορτάσει. Προσέξτε τις κινήσεις του σαγονιού και της γλώσσας του μωρού και σταματήστε το θηλασμό πριν σας δαγκώσει.
  • Γύρω στον 3ο – 4ο μήνα, το μωρό αρχίζει να ενδιαφέρεται πολύ για το περιβάλλον του. Διάφοροι ήχοι (π.χ. ο αδερφός του που παίζει στο διπλανό δωμάτιο) μπορεί να του αποσπάσουν τόσο πολύ την προσοχή, ώστε γυρνάει το κεφάλι του για να δει από πού προέρχεται ο ήχος και ξεχνάει να αφήσει τη θηλή, την οποίο παίρνει μαζί του. Αν πάτε να θηλάσετε σε ένα ήσυχο, ή/και σκοτεινό δωμάτιο, το μωρό μπορεί να είναι πολύ πιο συγκεντρωμένο στο θηλασμό.
  • Ένα μωρό οποιασδήποτε ηλικίας που αποκοιμιέται στο στήθος, μπορεί να αντιδράσει δαγκώνοντας την ώρα που η θηλή βγαίνει από το στόμα του. Αυτή είναι μια ακούσια αντίδραση. Έσω έτοιμη. Αν το μωρό σας κοιμηθεί την ώρα του θηλασμού προστατέψτε τη θηλή σας πριν την βγάλετε από το στόμα του. Αυτό γίνεται γλιστρώντας το δάχτυλό σας βαθιά μέσα στο στόμα του μωρού, ώστε αν κλείσει τα σαγόνια του να δαγκώσει το δάχτυλο και όχι τη θηλή σας. Χρησιμοποιήστε όποιο δάχτυλο είναι βολικό για εσάς, για τις περισσότερες γυναίκες είναι ο δείκτης ή το μικρό δάχτυλο, αρκεί να έχετε κομμένα τα νύχια σας για να μην πληγώσετε το μωρό.
  • Οι πιπίλες και οι τεχνητές θηλές μπορεί να επιδεινώσουν την κατάσταση. Οι κινήσεις του στόματος και της γλώσσας που εμπλέκονται στο θηλασμό είναι πολύ διαφορετικές από αυτές που κάνει στην τεχνητή θηλή. Ένα μωρό μπορεί να μπερδευτεί και να αρχίσει να μασάει το στήθος, όπως κάνει και στην πιπίλα. Αν και το πρόβλημα της σύγχυσης θηλών είναι πιο συχνό τις πρώτες εβδομάδες μετά τη γέννηση, μπορεί ωστόσο να συμβεί και σε μεγαλύτερα μωρά.

Μειωμένη παραγωγή

  • Ένας άλλος τρόπος που οι τεχνητές θηλές μπορεί να οδηγήσουν στο δάγκωμα, είναι ότι τα μπιμπερό με νερό, χυμό ή γάλα μπορεί να μας οδηγήσουν σε χαμηλή παραγωγή γάλακτος. Το μωρό μπορεί να μας δαγκώνει στην προσπάθειά του να κατεβάσει περισσότερο γάλα. Αν το δάγκωμα συμβαίνει περίπου στα μισά του πρώτου χρόνου και λίγες μέρες πιο συχνών θηλασμών δεν βοηθήσουν στην αύξηση της παραγωγής, ίσως είναι η ώρα να εισάγετε στέρεες τροφές.
  • Μια νέα εγκυμοσύνη μπορεί επίσης να συμβάλει στην μείωση της παραγωγής.
  • Όταν έχετε περίοδο, μπορεί να αισθάνεστε ότι η παραγωγή σας είναι κάπως μειωμένη. Επίσης το στήθος σας ίσως να είναι πιο ευαίσθητο κατά τη διάρκεια της περιόδου, και αυτό να κάνει το θηλασμό δυσάρεστο για εσάς.
  • Άλλοι παράγοντες που συντελούν στη μείωση της παραγωγής είναι τα αντισυλληπτικά χάπια, κάποια φάρμακα και κάποια συμπληρώματα διατροφής. Ρωτήστε κάποιον ειδικό αν τα φάρμακα ή τα συμπληρώματα που θέλετε να πάρετε μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σας.

Γενικά
Σε κάθε ηλικία του μωρού, μην προσπαθήσετε να τραβήξετε το μωρό από το στήθος όταν σας δαγκώνει, γιατί αυτό μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερο τραύμα από το ίδιο το δάγκωμα. Αντίθετα, γλιστρήστε το δάχτυλό σας ανάμεσα στα ούλα του ή στα δόντια του και αφήστε το εκεί την ώρα που το βγάζετε από το στήθος.

Ένα άλλο κόλπο είναι να σφίξετε το μωρό πιο πολύ επάνω σας. Με το σφίξιμο τα μωρά δυσκολεύονται να αναπνεύσουν κι αφήνουν το στήθος.  Προσωπικά δε μου αρέσει αυτή η μέθοδος και δεν την χρησιμοποίησα ποτέ στα παιδιά μου. Είναι όμως εντελώς ακίνδυνη και πολλές μητέρες τη βρίσκουν ιδιαίτερα αποτελεσματική και τα παιδιά τους δεν φαίνεται να έχουν κανέναν πρόβλημα.

Κάποιες άλλες μητέρες τσιμπάνε ελαφρά τη μύτη του μωρού και τότε αυτό ανοίγει το στόμα του και αφήνει το στήθος.

Όσον αφορά τα μεγαλύτερα μωρά, οι περισσότερες απλώς σταματάμε το θηλασμό, αφήνουμε το μωρό κάτω και του λέμε ότι αυτό πονάει. Μετά του προσφέρουμε κάτι άλλο, ένα παιχνίδι ή φαγητό και την επόμενη φορά που θα θηλάσουν φροντίζουμε να του υπενθυμίσουμε εξαρχής ότι δεν πρέπει να δαγκώσει.

Όταν προσφέρουμε το στήθος ξανά, προσέχουμε πολύ τη στάση θηλασμού, του δείχνουμε πόσο πολύ πρέπει να ανοίξει το στόμα του (ανοίγοντας η ίδια το στόμα μας διάπλατα) και του δίνουμε πολύ θετική ενίσχυση λέγοντάς του πόσο καλά πιάνει και θηλάζει και πόσο πολύ προσέχει όταν τελειώνει και βγάζει τη θηλή από τα στόμα του. Λέγοντας συχνά “ευχαριστώ” και “τι καλό παιδί που είσαι” και προσφέροντας πολλά χαμόγελα, αγκαλιές και φιλιά μαθαίνουμε με το καλύτερο τρόπο στο μωρό μας τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει.
Ακόμα και τα πολύ μικρά μωρά μπορούν να μάθουν το σωστό πιάσιμο του στήθους με λίγη ενθάρρυνση από εμάς.

Στο βιβλίο MOTHERING YOUR NURSING TODDLER η Norma Jane Bumgarner παρατηρεί:
Η αιτία που τα περισσότερα μωρά μαθαίνουν τόσο γρήγορα να σταματούν να δαγκώνουν, ίσως είναι το γεγονός ότι αντιδρούμε άμεσα και αυστηρά στο δάγκωμα. Μάλλον δεν υπάρχει άλλο γεγονός που να μας προκαλεί τόσο άμεση και αποφασιστική αντίδραση. Επιπλέον, τα παιδιά μάς αγαπούν και ανταποκρίνονται θετικά στη αποφασιστικότητα και την ειλικρίνεια με την οποία τους ζητάμε να μην μας δαγκώνουν.

Ποτέ μην πιέζετε ένα μωρό να θηλάσει, ειδικά αν είναι πάνω από 6 μηνών. Αν δεν θέλει να θηλάσει, κι εσείς το πιέζετε, μπορεί να σας δαγκώσει.

Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και μπορεί να χρειαστεί να δοκιμάσουμε διάφορες μεθόδους μέχρι να βρούμε αυτή που είναι κατάλληλη για εμάς και το μωρό μας.

Η προοπτική του να μας δαγκώσει το μωρό στη θηλή μπορεί να είναι πολύ αποθαρρυντική, όμως κανείς δεν είπε ότι η μητρότητα είναι εύκολη. Ένα παρορμητικό νήπιο μπορεί να μας πατήσει ή να μας χτυπήσει την ώρα που μας αγκαλιάζει, αλλά αυτό δεν μας κάνει να σταματήσουμε να το αγκαλιάζουμε. Απλώς την επόμενη φορά είμαστε πιο προσεκτικές. Το ίδιο συμβαίνει και με το δάγκωμα. Κάθε μητέρα βρίσκει τελικά έναν τρόπο για να χειριστεί την κατάσταση, ο  οποίος είναι ο πιο κατάλληλος για εκείνη και το μωρό της.

Στο βιβλίο της BREASTFEEDING PURE AND SIMPLE, η Gwen Gotsch λέει:
Το πώς θα μάθετε στο παιδί σας να μη δαγκώνει, εξαρτάται από την ηλικία και το χαρακτήρα του. Ένα μεγαλύτερο μωρό ίσως να μπορεί να καταλάβει ότι αν δαγκώσει ο θηλασμός σταματάει και δεν θα θηλάσει ξανά για λίγη ώρα. Όμως η ίδια αντίδραση, σε συνδυασμό με την κραυγή που μπορεί να βγάλει η μητέρα, μπορεί να τρομάξουν ένα άλλο μωρό, ενώ ένα μικρό μωρό μάλλον δεν θα καταλάβει τη σχέση της πράξης του με τις συνέπειες που είχε.

Υπομονή, επιμονή, παρατηρητικότητα και ευαισθησία στα αισθήματα του παιδιού είναι τα πιο σημαντικά εργαλεία μας σε κάθε ηλικία του παιδιού. Αν το μωρό σας περνάει αυτή τη φάση, να είστε σίγουρες ότι δεν θα κρατήσει πολύ και συνεχίστε να θηλάζετε μέχρι να ξεπεράσει αυτή την ανάγκη.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιήμενη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Απάντηση στο ΤΙΜΕ

Αγαπητό ΤΙΜΕ, απαντώ στη ερώτησή σου “Are you    mom enough?”:

  • Είμαι αρκετά καλή μαμά όταν θηλάζω
  • Είμαι αρκετά καλή μαμά όταν δίνω φόρμουλα
  • Είμαι αρκετά καλή μαμά όταν κοιμάμαι μαζί με το μωρό μου
  • Είμαι αρκετά καλή μαμά όταν το κοιμίζω στο κρεβάτι του
  • Είμαι αρκετά καλή μαμά όταν χρησιμοποιώ υφασμάτινες πάνες
  • Είμαι αρκετά καλή μαμά όταν χρησιμοποιώ πάνες μιας χρήσεως
  • Είμαι αρκετά καλή μαμά όταν φτιάχνω μόνη μου το φαγητό του παιδιού
  • Είμαι αρκετά καλή μαμά όταν αγοράζω το φαγητό του παιδιού μου
  • Είμαι αρκετά καλή μαμά όταν μεταφέρω το μωρό μου επάνω μου
  • Είμαι αρκετά καλή μαμά όταν το μεταφέρω με καρότσι
  • Είμαι αρκετά καλή μαμά όταν δουλεύω
  • Είμαι αρκετά καλή μαμά όταν δεν δουλεύω
  • Είμαι αρκετά καλή μαμά όταν κάνω και τα δύο
  • Είμαι αρκετά καλή μαμά όταν ΕΠΙΛΕΓΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ!

ΕΙΜΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΗ ΜΑΜΑ ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΝΩ ΥΓΙΗ, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ!

Με αγάπη, μια μαμά

 
Από το Natural Parent Magazine

Εξώφυλλο που προκαλεί…

Το νέο εξώφυλλο του γνωστού αμερικανικού ΤΙΜΕ προκαλεί. Η φωτογραφία της γυναίκας που θηλάζει τον τρίχρονο γιο της, συνοδεύει άρθρο του περιοδικού σχετικά με το attachment parenting, μέθοδο την οποία πρώτος υποστήριξε ο Dr. Sears. Η μέθοδος περιλαμβάνει τρία κύρια σημεία: παρατεταμένος θηλασμός, ύπνος μαζί με το παιδί και μεταφορά του παιδιού με sling επάνω μας.

Δεν κατάφερα να διαβάσω ολόκληρο το άρθρο, μιας και χρειάζεται συνδρομή στο περιοδικό, όμως η ίδια η μητέρα της φωτογραφίας μιλάει για τη φυσιολογικότητα του θηλασμού και πιστεύει ότι τέτοιου είδους εικόνες λείπουν απ’ την κουλτούρα μας και ότι εάν τις βλεπουμε πιο συχνά θα αλλάξει και η νοοτροπία μας και η στάση μας απέναντι στις γυναίκες που θηλάζουν.

Σε πολλές γωνιές της Αμερικής ο δημόσιος θηλασμός είναι ταμπού και αποτελεί συχνό φαινόμενο γυναίκες να εκδιώκονται από δημόσιους χώρους όταν θηλάζουν τα παιδιά τους. Ακόμα και το πιο δημοφιλές σάιτ κοινωνικής δικτύωσης, το Facebook, έχει διαγράψει κι ακόμα διαγράφει λογαριασμούς χρηστών όταν αναρτούν φωτογραφίες θηλασμού.

Φυσικά και δεν μ’ ενοχλεί η φωτογραφία. Και συμφωνώ με την ευαισθητοποίηση στο θέμα του θηλασμού. Όμως, όπως γίνεται κάθε φορά που ανακύπτει το θέμα, μετά την κυκλοφορία του περιοδικού έχει ξεκινήσει πολύ μεγάλη συζήτηση για τα υπέρ και τα κατά. Και το χειρότερο είναι ότι για άλλη μια φορά τίθεται θέμα σύγκρισης: “Are you mom enough?”, ή “Πόσο καλή μαμά είσαι;” τονίζει ο τίτλος του περιοδικού τη σύγκριση μεταξύ μαμάδων. Πολύ πιασάρικο το θέμα, αφορμή για μεγάλη συζήτηση και ξεκατίνιασμα, αλλά εμένα μου φαίνεται απάνθρωπο να εκμεταλλεύται κανείς την ψυχολογία των μαμάδων για να πουλήσει. Είτε πρόκειται για περιοδικό, είτε για εταιρία ξένου γάλακτος. Κακό μάρκετινγκ…

Η συνέντευξη της μαμάς-μοντέλου, εδώ: http://healthland.time.com/2012/05/10/q-a-with-jamie-lynne-grumet/

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Μακροχρόνιος θηλασμός για γερά οστά στις γυναίκες

Επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι τόσο οι εγκυμοσύνες όσο και ο θηλασμός δεν ασκούν καμία μόνιμη αρνητική επίδραση στην υγεία των οστών της μητέρας και στην οστική πυκνότητα μετάλλων, αλλά αντίθετα είναι πιθανόν να επιδρούν θετικά στην δομή των οστών της γυναίκας σε βάθος χρόνου. Επιστήμονες από την Φινλανδία θέλησαν να τεστάρουν την υπόθεση ότι μακρά περίοδος γαλουχίας μπορεί να προάγει την εναπόθεση οστού περιοστικά (κάτω από την μεμβράνη των οστών) και επομένως να αυξάνει την δύναμη των οστών της μητέρας. Read more

Απογαλακτισμός – αποθηλασμός

Οι περισσότερες μητέρες αρχίζουν κάποια στιγμή να προβληματίζονται για το πότε και, αργότερα, για το πώς θα απογαλακτίσουν. Ο απογαλακτισμός αρχίζει, όταν ένα μωρό που θηλάζει πάρει την πρώτη του στερεά τροφή, συνήθως μεταξύ του τέταρτου και όγδοου μήνα της ζωής του. Ιδανικά ολοκληρώνεται όταν το παιδί δεν έχει πια ανάγκη να θηλάζει. Η σύγχρονη Ελληνίδα βομβαρδίζεται από διάφορους μύθους ως προς τον απογαλακτισμό, όπως ότι: Read more

Θηλασμός κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης-Συχνές ερωτήσεις

Είναι ασφαλές να θηλάζω κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;

Ναι, στις περισσότερες περιπτώσεις. Μέχρι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν ιατρικές μελέτες για την ασφάλεια του θηλασμού κατά την εγκυμοσύνη και δεν είναι δυνατόν να μιλήσουμε για αντενδείξεις. Εάν έχετε μια δύσκολη εγκυμοσύνη με προβλήματα όπως απώλεια βάρους, αιμορραγίες ή ενδείξεις πρόωρου τοκετού, θα ήταν καλό να συζητήσετε με τον γιατρό σας. Ανάλογα με το πρόβλημα αλλά και το πώς αισθάνεστε θα συναποφασίσετε εάν είναι καλύτερα να συνεχίσετε να θηλάζετε, να μειώσετε τους θηλασμούς ή να αποθηλάσετε.  Read more

Όταν το μητρικό γάλα γίνεται ξαφνικά «νερό» και η αγελάδα κάνει καλύτερο γάλα από το δικό σας

Πιστεύω ότι αν καταφέρετε να θηλάσετε για ένα χρόνο το μωρό σας, θα πρέπει να κάνετε ένα πάρτι για να το γιορτάσετε! Όλες οι μητέρες που ρώτησα συμφωνούν μ’ αυτή την ιδέα. Όταν όμως πρότεινα στις ίδιες μητέρες να γιορτάσουν τους 18 μήνες θηλασμού, όλες είπαν «όχι ευχαριστώ» – οι ίδιες μητέρες δεν ήθελαν να είναι ευρέως γνωστό ότι θήλαζαν ακόμα. Θηλάζουν αλλά δεν επιθυμούν δημόσια αναγνώριση. Προτιμούν να θηλάζουν «κρυφά» και δεν τους πειράζει καθόλου αυτό. Read more

Γιατί να θηλάσω ένα νήπιο;

Καθώς όλο και περισσότερες μητέρες θηλάζουν τα μωρά τους, όλο και περισσότερες επίσης, καταλαβαίνουν ότι απολαμβάνουν το θηλασμό τόσο ώστε να θέλουν να συνεχίσουν να θηλάζουν περισσότερο από τους λίγους μήνες που αρχικά είχαν προγραμματίσει. Η UNICEF προτείνει θηλασμό για δύο χρόνια ή και περισσότερο και η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία προτείνει θηλασμό για τουλάχιστον ένα χρόνο, και μετά για όσο είναι επιθυμητό από τη μητέρα και το παιδί.

Ακόμα και η Καναδική Παιδιατρική Κοινότητα στην τελευταία της ανακοίνωση αναγνωρίζει ότι οι γυναίκες μπορεί να θέλουν να συνεχίσουν το θηλασμό και μετά τα δύο χρόνια. Ο θηλασμός μέχρι τα 3 ή τα 4 χρόνια ήταν συνηθισμένη πρακτική στις περισσότερες χώρες του κόσμου μέχρι πρόσφατα στην ανθρώπινη ιστορία, και είναι συνηθισμένη ακόμη σε πολλές κοινωνίες.

Γιατί ο θηλασμός θα πρέπει να συνεχίζεται και μετά τους έξη μήνες;

Επειδή οι μητέρες και τα μωρά απολαμβάνουν το θηλασμό. Γιατί να σταματήσει κανείς μια απολαυστική σχέση; Και επίσης γιατί ο θηλασμός είναι ωφέλιμος για την υγεία τόσο του μωρού, όσο και της μητέρας. 

Κάποιοι λένε ότι το μητρικό γάλα δεν έχει καμιά αξία μετά τους έξη μήνες.

Αυτό είναι μύθος. Το ότι ο καθένας (ακόμα και οι παιδίατροι) μπορεί να το πει αυτό, δείχνει μόνο πόσο παραπληροφορημένοι είμαστε ακόμα σε σχέση με το θηλασμό. Το μητρικό γάλα είναι πάντα γάλα. Ακόμα και μετά τους 6 μήνες, περιέχει πρωτεΐνες, λίπος και όλα τα άλλα θρεπτικά συστατικά που είναι απαραίτητα για το μωρό. Το μητρικό γάλα περιέχει ακόμα και μετά τους 6 μήνες ανοσολογικούς παράγοντες που προστατεύουν το παιδί ακόμα κι αν είναι 2 ετών ή μεγαλύτερο.

Και μάλιστα, κάποιοι ανοσολογικοί παράγοντες στο μητρικό γάλα που προστατεύουν το παιδί από μολύνσεις, περιέχονται σε μεγαλύτερες ποσότητες στο δεύτερο χρόνο της ζωής απ’ ότι στον πρώτο. Αυτό συμβαίνει επειδή μετά τον πρώτο χρόνο της ζωής τα μωρά, όπως είναι φυσικό, είναι εκτεθειμένα σε περισσότερα μικρόβια απ’ ότι τον πρώτο χρόνο. Το μητρικό γάλα εξακολουθεί να περιέχει ειδικούς αναπτυξιακούς παράγοντες που βοηθούν στην ωρίμανση του ανοσοποιητικού συστήματος αλλά και στην εξέλιξη και ωρίμανση του εγκεφάλου, των εντέρων και άλλων οργάνων.

Έχει αποδειχθεί ότι τα παιδιά που πηγαίνουν σε παιδικούς σταθμούς και θηλάζουν, αρρωσταίνουν πολύ λιγότερο και λιγότερο σοβαρά από τα παιδιά που δεν θηλάζουν. Έτσι και οι μητέρες λείπουν λιγότερο από τη δουλειά τους αν συνεχίσουν να θηλάζουν.

Είναι ενδιαφέρον το ότι οι εταιρίες ξένου γάλακτος (ένα πολύ κακό αντίγραφο του μητρικού) ενθαρρύνουν τη χρήση του για ένα χρόνο, ενώ αφήνουν να εννοηθεί ότι το μητρικό γάλα (το οποίο προσπαθούν χωρίς επιτυχία να αντιγράψουν) είναι καλό μόνο για 6 μήνες ή και λιγότερο («το καλύτερο για το νεογέννητο»). 

Έχω ακούσει ότι οι ανοσολογικοί παράγοντες του μητρικού γάλακτος εμποδίζουν το μωρό να αναπτύξει το δικό του ανοσολογικό σύστημα εάν θηλάζει μετά τους έξη μήνες.

Αυτό είναι μύθος επίσης. Είναι απίστευτο πόσοι άνθρωποι στην κοινωνία μας μετατρέπουν τα πλεονεκτήματα του μητρικού γάλακτος σε μειονεκτήματα! Δίνουμε στα παιδιά μας εμβόλια ώστε να δυναμώσουν και να μπορέσουν να προστατεύσουν τον οργανισμό τους από την πραγματική ασθένεια. Το μητρικό γάλα επίσης βοηθάει τα μωρά να πολεμήσουν τις ασθένειες και όταν το μωρό καταφέρνει να πολεμήσει τις ασθένειες μ’ αυτόν τον τρόπο, εμβολιάζεται με φυσικό τρόπο.

Αλλά θέλω το παιδί μου να γίνει ανεξάρτητο.

Και ο θηλασμός κάνει το παιδί εξαρτημένο; Μην το πιστεύετε. Το παιδί που θηλάζει μέχρι να απογαλακτίσει μόνο του (συνήθως ανάμεσα στα 2-4 χρόνια), είναι συνήθως πολύ ανεξάρτητο και, ίσως το πιο σημαντικό, περισσότερο ασφαλές μέσα στην ανεξαρτησία του. Έχει πάρει στοργή και ασφάλεια από το στήθος μέχρι να είναι το ίδιο έτοιμο να κάνει το βήμα και να σταματήσει να θηλάζει. Και όταν το παιδί κάνει αυτό το βήμα μόνο του, ξέρει ότι κάτι έχει πετύχει, ξέρει ότι έχει προχωρήσει στη ζωή του. Είναι ένας σταθμός στη ζωή του για τον οποίο θα είναι περήφανο.

Συχνά πιέζουμε τα παιδιά να γίνουν ανεξάρτητα πολύ νωρίς. Να κοιμηθούν μόνα τους από νωρίς, να απογαλακτίσουν νωρίς, να μείνουν χωρίς τους γονείς τους από νωρίς, να κάνουν τα πάντα όσο πιο νωρίς γίνεται. Μην το πιέζετε και το παιδί θα γίνει ανεξάρτητο σύντομα. Γιατί τόση βιασύνη; Σύντομα θα φύγουν από το σπίτι. Θέλετε να φύγουν από το σπίτι στα 14 χρόνια τους; Όταν μια ανάγκη καλυφθεί, δεν υπάρχει πια. Αν μια ανάγκη δεν καλυφθεί (όπως η ανάγκη για θηλασμό και εγγύτητα με τη μητέρα), παραμένει σαν ανάγκη σε όλη την παιδική ηλικία και ακόμα και στην εφηβεία.

Φυσικά ο θηλασμός μπορεί να χρησιμοποιηθεί, σε κάποιες περιπτώσεις, για να καλυφθεί κάποια ανασφάλεια άλλου είδους. Αλλά το πρόβλημα τότε δεν είναι ο θηλασμός. Είναι κάτι άλλο. 

Τι άλλο;

Πιστεύω ότι το πιο σημαντικό όφελος στον θηλασμό ενός νηπίου δεν είναι τόσο το θρεπτικό και το ανοσολογικό όφελος, αλλά η ξεχωριστή σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στη μητέρα και το παιδί. Ο θηλασμός είναι μια ανιδιοτελής πράξη αγάπης που επαναλαμβάνεται κάθε φορά που το παιδί μπαίνει στο στήθος. Κι αυτό συνεχίζεται όταν το μωρό γίνεται νήπιο. Κάθε άνθρωπος χωρίς προκαταλήψεις που έχει παρατηρήσει ένα νήπιο να θηλάζει, θα έχει σίγουρα διακρίνει αυτή την ξεχωριστή σχέση που είναι κάτι άλλο, πέρα από την τροφή. Ένα νήπιο μπορεί να ξεσπάσει σε γέλια την ώρα που θηλάζει, χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Ο θηλασμός είναι πηγή χαράς. Κι αν μια μητέρα αφήσει τον εαυτό της, ο θηλασμός γίνεται πηγή χαράς και για εκείνη, πολύ πέρα από τη χαρά του να δίνεις τροφή στο παιδί σου. Κι αυτό είναι που κάνει το θηλασμό να αξίζει τον κόπο. 

Κι αν το παιδί αρρωστήσει ή χτυπήσει (κάτι που συμβαίνει όλο και συχνότερα όσο το παιδί μεγαλώνει), δεν υπάρχει πιο εύκολος τρόπος να ηρεμήσεις ένα παιδί από τον θηλασμό. Θυμάμαι πολλές νύχτες στο νοσοκομείο που έβλεπα τις μητέρες να περπατούν αγκαλιά με τα άρρωστα παιδιά τους στους διαδρόμους, προσπαθώντας ανεπιτυχώς να τα ηρεμήσουν, ενώ οι θηλάζουσες μητέρες κάθονταν ήσυχα με τα παιδιά τους στο στήθος. Η μητέρα ηρεμεί το άρρωστο μωρό της με τον θηλασμό και το μωρό ηρεμεί τη μητέρα.

Breastfeeding a toddler – Jack Newman MD, FRCPC, IBCLC and Edith Kernerman IBCLC, 2008, 2009©

Μετάφραση – Επιμέλεια: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC