Θυρεοειδής και θηλασμός

Μαμάδες με νόσο του θυρεοειδούς!
Κρατάτε στην αγκαλιά το μωρό σας ή είστε στην περίοδο της εγκυμοσύνης; Συγχαρητήρια!
Τι θα πρέπει όμως να γνωρίζετε για το θηλασμό και την περίοδο της γαλουχίας;
Πώς μπορεί ο θυρεοειδής να επηρεάσει εσάς και το μωρό μετά τη γέννα;

thilasmos-mitriko-gala

  • Είναι ασφαλές για μια μαμά με νόσο του θυρεοειδούς να θηλάσει;

Ναι. Ακόμα και αν τα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών δεν ελέγχονται ακόμη με φαρμακευτική αγωγή είναι ασφαλές για τη μαμά να θηλάσει το μωρό της.

  • Υποθυρεοειδισμός και θηλασμός

Οι μητέρες που έχουν υποθυρεοειδισμό έχουν χαμηλά επίπεδα των ορμονών του θυρεοειδούς στο αίμα και αυξημένη TSH.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν δυσανεξία στο κρύο, αύξηση του σωματικού βάρους, ξηρό δέρμα, λέπτυνση των μαλλιών, ανορεξία, κόπωση, κατάθλιψη και μείωση της προσφοράς γάλακτος.

Η ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH) είναι γνωστό ότι εκκρίνεται στο μητρικό γάλα, αλλά σε χαμηλά επίπεδα.
Επειδή η TSH είναι σημαντικά αυξημένη σε περίπτωση υποθυρεοειδισμού της μητέρας, εάν υπάρχει στο γάλα σε υψηλά επίπεδα, θα μπορούσε θεωρητικά να προκαλέσει υπερθυρεοειδισμό στο βρέφος.
Ωστόσο, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2012, ο θηλασμός από υποθυρεοειδική μητέρα είναι επιτρεπτός και ασφαλής.

Τα χαμηλά επίπεδα των ορμονών του θυρεοειδούς στη μαμά μπορεί να οδηγήσουν σε μείωση της προσφοράς γάλακτος και μερικές φορές στην κακή αύξηση του σωματικού βάρους του μωρού, λόγω της χαμηλής προσφοράς του γάλακτος.

Γι αυτό είναι πολύ σημαντικό σε μαμάδες με γνωστό υποθυρεοειδισμό, θυρεοειδίτιδα Χασιμότο ή αντισώματα κατά του θυρεοειδούς να προσαρμόζεται η δόση της θυροξίνης μετά την εγκυμοσύνη και να ελέγχονται οι τιμές.
Μητέρες που παίρνουν βάρος μετά τη γέννα θα πρέπει να εξετάζουν τις τιμές και τα αντισώματα κατά του θυρεοειδούς!
Περίπου το 5-7% των γυναικών αναπτύσσουν υποθυρεοειδισμό μετά τη γέννα!

Όσο οι μητέρες θηλάζουν, τα επίπεδα των ορμονών θα πρέπει να παρακολουθούνται κάθε τρεις μήνες.

Η σωστή ρύθμιση είναι σημαντική για την παραγωγή του γάλακτος!

Ο θηλασμός είναι απολύτως συμβατός με τη χρήση της θυροξίνης!

  • Υπερθυρεοειδισμός και γαλουχία

Ο υπερθυρεοειδισμός δεν αποτελεί αντένδειξη για το θηλασμό. Μόνο εξαιρετικά χαμηλές ποσότητες των θυρεοειδικών ορμονών (Τ4 / λεβοθυροξίνης και Τ3 / λειοθυρονίνης) μεταφέρονται στο παιδί με το μητρικό γάλα.

  •  Θυρεοειδίτιδα Χασιμότο, Νόσος του Graves και Θηλασμός

Οι μητέρες που έχουν τις αυτοάνοσες μορφές της νόσου του θυρεοειδούς έχουν συνήθως αντιθυρεοειδικά αυτοαντισώματα στο αίμα τους. Ο υποθυρεοειδισμός συνηθέστερα προκαλείται από τη θυρεοειδίτιδα του Hashimoto, μια αυτοάνοση νόσο θυρεοειδούς στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται και καταστρέφει το θυρεοειδή αδένα, με αποτέλεσμα την ελλιπή παραγωγή των θυρεοειδικών ορμονών.
Μια άλλη συχνή αυτοάνοση νόσο του θυρεοειδούς είναι η νόσος του Graves, η οποία είναι η κύρια αιτία του υπερθυρεοειδισμού. Σε αυτή την ασθένεια, τα αντισώματα επιτίθενται στον θυρεοειδή αδένα ανάπτυξης αιτία του αδένα και η υπερπαραγωγή των θυρεοειδικών ορμονών.
Μερικές μητέρες μπορεί να ανησυχούν ότι αυτά τα αντισώματα μπορεί να περάσουν στο μητρικό γάλα και να βλάψουν το μωρό, ωστόσο αυτό δεν πρέπει να αποτελεί πηγή ανησυχίας.

Τα θυρεοειδικά αυτοαντισώματα είναι IgG ανοσοσφαιρίνες, μόρια πάρα πολύ μεγάλα για να περάσουν στο μητρικό γάλα. 

  • Μπορεί ο θηλασμός να συντελέσει στην πρόληψη ορισμένων προβλημάτων του θυρεοειδούς;

Υπάρχουν ενδείξεις ότι ο θηλασμός μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη των προβλημάτων του θυρεοειδούς τόσο για τη μαμά όσο και για το μωρό. Βοηθά στην πρόληψη της αυτοάνοσης νόσου του θυρεοειδούς στο μωρό και του καρκίνου του θυρεοειδούς στην μαμά.

Γιαζιτζόγλου Ευαγγελία, ειδικός ενδοκρινολόγος

Πηγή: http://hashimoto.gr/thireoidis-ke-thilasmos/

Το ημερολόγιο ενός tandem ή η ιστορία θηλασμού της Αύρας

12166159_1014006805289429_1315309974_n

Δεκέμβριος 2013… Χριστέ μου!! Είμαι έγκυος!!! Η γη έχει ήδη χαθεί κάτω από τα πόδια μου και βρίσκομαι λιπόθυμη στην τουαλέτα της δουλειάς, δεν ξέρω για πόση ώρα…. Ανασκουμπώνομαι και γυρίζω κάτωχρη στο γραφείο μου… Φυσικά δεν μιλιέμαι… Αυτό κι αν δεν το περίμενα…. Γι αυτό και ο πόνος στο στήθος μου όταν θηλάζει η Μαρίνα…. Που να φανταστώ;;… Πότε όμως ήταν η τελευταία μου περίοδος;;; Εεεεεε… Γιατί θυμάμαι ότι φορούσα καλοκαιρινά; Πφφφφφφ….. ….

Φλεβάρης 2014… Ο καιρός περνάει και κυλά σαν νερό… Αγχώνομαι…. Ίσως το ” Φοβάμαι” είναι πιο σωστή λέξη…. Άραγε θα το αγαπάω το καινούργιο το μωρακι; Η Μαρίνα μου πως θα το πάρει; Η καημένη καταλαβαίνει ότι πονάω και είναι πολύ προσεκτική στις κινήσεις της…. Παρά τους 22 μήνες της, συνειδητοποιεί τα πάντα η ζωούλα μου… Ευτυχώς η γιατρός που με παρακολουθεί, είναι υπέρμαχος του θηλασμού και δεν μου λέει να σταματήσω… Ίσως λέει η πολύ ροή να σταματήσει…. Ίσως όμως και όχι… Κάπως έτσι κι εγώ, Συνεχιζω…

Μάιος 2014… Είμαι 7 μηνών… Δείχνω λες και είμαι δεκατριών… Όλοι με ρωτάνε αν γεννάω… Τι να τους πω;; Λέω ότι κοντεύω και το κόβω εκεί… Ή κοιλιά μου είναι πραγματικά τεράστια !! Η Μαρίνα φυσικά θηλάζει… Δεν ξέρω τι, αλλά θηλάζει…. Και όσο θηλάζει χαϊδεύει την κοιλιά μου και πότε σταματά και δίνει από κανένα φιλί στον “εεεεμπεμπηηηη”…. Κι εγώ κλαίω με το παραμικρό… Νιώθω λες και την απατάω… Άτιμες ορμόνες!! ….

Ιούλιος 2014… Μετράω μέρες… Μάλλον όχι… Οι μέρες με μετράνε… Ζεσταίνονται αρρωστημένα… Κοιμάμαι με τα πέλματα μου βουτηγμένα σε μια λεκάνη με νερό… Ακόμη και το σώμα μου, δεν με χωρά από τη ζέστη… Τιμή και δόξα στις μανουλες που ήσαν έγκυες στους καύσωνες!!! Μα κυρίως φοβάμαι… Φοβάμαι για τα πάντα… Για όλα εκείνα τα άγνωστα που έρχονται… Όλοι με κοροϊδεύουν που αγχώνομαι τόσο, κι εγώ τσαντιζομαι… Με την Μαρίνα είμαστε τόσο κοντά… Τόσο ” η μια για την άλλη” που δεν ξέρω αν χωράει κανέναν άλλο η αγκαλιά μας… Φυσικά θηλάζει ασταμάτητα…. Τουλάχιστον πλέον λέει από μόνη της ότι και ο Μπέμπης θα τρώει από “το ντιντι”… Ρουφάω με μανία όλο μας τον χρόνο του “μαζί” .. Λες και έρχεται ένα τέλος, που είναι αναπόφευκτο… Λες και με τον ερχομό του μπέμπη θα την στερηθω…. Κλαίω συνέχεια, μόνη μου, στο μπάνιο…. Ξανά… Άτιμες ορμόνες….

15 Ιουλίου 2014… Ποναω!! Με έναν πόνο οξύ στη μέση και στα σπλάχνα, που μου κόβει την ανάσα μαζί και το σώμα στη μέση… Ζητάω από το Μαρινάκι μου να μην θηλάσει σήμερα και με καταλαβαίνει… Παρ’ όλα αυτά πάμε βόλτα με το αυτοκίνητο γιατί ξέρω ποσό αγαπά τις βόλτες με το αυτοκίνητο και δεν ξέρω ποτέ θα μας ξαναδοθεί η ευκαιρία για μια τέτοια βόλτα… Η αντίστροφη μέτρηση για το νέο κεφάλαιο της ζωής μας είχε ξεκινήσει… Σε λίγες ώρες είμαι στον καρδιοτοκογράφο…. Και… Γεννάω…!!! Όχι!! Φυσικά και δεν είμαι έτοιμη!!! “Μπορώ να το κρατήσω για κανα δυο μήνες μέσα;;; Θέλω χρόνο!!! Χρειάζομαι χρόνο!!!” “Αύρα;; Εσύ ούτε τα Χριστούγεννα δεν θα είσαι έτοιμη…” μου είπε η γιατρός μου, όχι και τόσο γελώντας… Μάλλον την έχω κουράσει με την γκρίνια και την επιμονή μου.. …… Ή ώρα είναι 9 και ακούω έναν οξύ ήχο κλάματος… “Ο δικός μου κάνει έτσι;;;” ρωτάω…. Σε δευτερόλεπτα είναι στο στήθος μου και θηλάζει με μανία… Λες και ξέρει πολύ πολύ καλά πως γίνεται…. Σταματά και με κοιτάζει… Με την εικόνα μου κοιμάται … Στην πρώτη του επίσκεψη στην ονειροχώρα είχε την μορφή μου για παρέα… Σε δευτερόλεπτα ο εγκέφαλος μου έχει αδειάσει και απομένω να τον κοιτάζω… Ένας έρωτας μόλις γεννήθηκε και τον έχω στην αγκαλιά μου… 3650 και 54 εκατοστά, φωνάζει ο γιατρός μετά από λίγο…. ” Χριστέ μου!! Πως θα τον χορτάσω αυτόν;;;”…. Ξέρω ότι μπορώ να τα καταφέρω… Είναι όμως που μου αρέσει και λίγο να γκρινιάζω…

5 Αυγούστου 2014… Ο Αχιλλέας είναι ένα υπέροχο, ήρεμο και βολικό μωρό… Θηλάζει ταχύτατα, κλαίει ελάχιστα, και κοιμάται ΠΟΛΥ… Η Μαρίνα τον έχει δεχτει τόσο ώριμα… Τον χαϊδεύει, τον φιλά και του δίνει όλα της τα υπάρχοντα… Θεωρώ ότι βοηθά απεριόριστα το γεγονός οτι τελικά θηλάζει και η ίδια μαζί του, χωρίς να στερηθεί τίποτα ένεκα της άφιξης του στη ζωή μας… Θηλάζει ταυτόχρονα… Στην ίδια αγκαλιά… Και τον λιώνει στα χάδια, ενώ εκείνος την κοιτά με δέος… Στην ίδια αγκαλιά…. Με τα ίδια χάδια και γλυκολογα… Ομολογώ πως… Το περίμενα πιο δύσκολο… όμως δεν ήταν….

25 Αυγούστου 2014…. Ο Αχιλλεας ζυγίζει 4680!!! Το μωρό του ταντεμ πήρε 1280 γρμ από την έξοδο μας από την κλινική και μέσα σε 35 μέρες!!! Νιωθω τόσο δυνατή … Τόσο περήφανη… Τόσο… ΜΑΜΑ όπως τότε, παλιά… Θεέ μου… Πόσο σοφά μας έπλασες..;;

Καλοκαίρι 2015…. Ο Αχιλλέας πλέον του ενός έτους και η Μαρίνα πλέον των τριών… Όχι!!! Δεν είναι ακόμη το ίδιο “ήρεμο και βολικό μωρό” που ανέφερα παραπάνω…. Είναι ένας γόης, νεαρός Ταρζάν… Μαζί με την Μαρίνα μεγαλώνουν, παίζουν, ΔΕΝ μαλώνουν, γελούν και μοιράζονται όλες τους τις στιγμές και τις σκανταλιές… Κοιμούνται αγκαλιά, τρώνε από τα ίδια κουτάλια και ρουφουν από το ίδιο καλαμάκι…

 

Γελούν με  μοναδικά ίδιο τρόπο και νιώθω ότι μου μοιάζουν… Ας είναι κατάξανθα ενώ εγώ μελαχρινή… Αν θηλάζουν ακόμη;; Ω ναι!! Και στ’ αλήθεια θαρρώ πως ο θηλασμός είναι εκείνος που τα έχει κάνει τόσο δεμένα…

Αν το συστήνω; Ανεπιφύλακτα!!!

Αν είναι δύσκολο;; Είναι!!! Όχι όμως όσο δύσκολο φαντάζει…

Αν έχω βγάλει κάποιο συμπέρασμα;; Φυσικά!! Ότι το σώμα μας είναι τόσο σοφά πλασμένο και έχει τόσο καλή γνώση για το τι πρέπει να κάνει, που είναι κρίμα να το αδικούμε λέγοντας αβίαστα “δεν έχω γάλα” ή “δεν έφτανε”…

Τέλος…

….” ας δείξουμε  εμπιστοσύνη στο σώμα μας… Ξέρει ΑΚΡΙΒΩΣ τι χρειάζεται να κάνει… Ας το προσφέρουμε στο μωράκι μας απλόχερα, παρέα με την αγκαλιά και τα χάδια μας… Και μπορώ να σας το υποσχεθώ… Όλα μα όλα, θα βρουν τους ρυθμούς τους, πολύ πολύ γρήγορα… Είναι απεριόριστη η ομορφιά που έχουμε μπροστά μας…”

Σας φιλώ!!!

Αύρα Φούκου

 

Τα οφέλη του μητρικού θηλασμού… ή οι κίνδυνοι από τη χορήγηση ξένου γάλακτος

Written by Μπαλάσκα Κατερίνα Διαιτολόγος Διατροφολόγος BSc (HONS), RD, MSc Διεθνώς πιστοποιημένη σύμβουλος γαλουχίας (IBCLC)

BABY_2698324b

Συχνά ακούμε να γίνεται λόγος για τα οφέλη του μητρικού θηλασμού ως μέσο προώθησής του. Επαινούμε το «αυτονόητο» και το «φυσικό» χωρίς να αναφερόμαστε στους κινδύνους που εγκυμονούν αν κάποια μητέρα αποφασίσει να μην ακολουθήσει το «δρόμο της φύσης».

Αντιθέτως, όταν κάποιος μας ζητήσει τη συμβουλή μας για το αν πρέπει να καπνίζει ή όχι, σπεύδουμε να του απαριθμήσουμε τους κινδύνους της συνέχισης του καπνίσματος, χρησιμοποιώντας όλα τα στατιστικά νούμερα που έχουμε πλέον διαθέσιμα από πολυετείς έρευνες. Δεν προσπαθούμε να τον «πείσουμε» να τροποποιήσει τη συμπεριφορά του χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα τα «οφέλη της εισπνοής καθαρού αέρα»!

Είναι λοιπόν αξιοπερίεργο, πώς με το μητρικό γάλα που βοήθησε το ανθρώπινο είδος να επιβιώσει και να εξελιχθεί τις τελευταίες 100,000 γενιές, φτάσαμε στο σημείο να «πρέπει» να πείσουμε τις νέες μητέρες και τους συγγενείς τους, ώστε να το «εμπιστευτούν» και να το «δοκιμάσουν»!

Παρακάτω δε θα γίνει καμία αναφορά στα αυτονόητα οφέλη του μοναδικού βιολογικού υγρού (του μοναδικού ανθρώπινα παραγόμενου “super food”) που ονομάζεται μητρικό γάλα και που είναι το μοναδικό υγρό που μπορεί από μόνο του να κρατήσει στη ζωή και να μεγαλώσει ένα ανθρώπινο βρέφος για τους πρώτους έξι μήνες της ζωής του.

Θα μιλήσουμε μόνο για τους κινδύνους που έρχονται αντιμέτωπες οι μητέρες και τα βρέφη τους, αν δεν το χρησιμοποιήσουν, αν δεν θηλάσουν…

Σίγουρα υπάρχει μία θετική συσχέτιση μεταξύ της συχνότητας της τεχνητής βρεφικής διατροφής με την νεογνική θνησιμότητα και νοσηρότητα σε κάθε χώρα του κόσμου. Είναι όμως πολύ πολύπλοκο να προσδιοριστεί η ακριβής αιτία της κάθε ασθένειας στα βρέφη, γιατί υπάρχουν πολλοί παράγοντες που την επηρεάζουν, π.χ. διαφορετικές συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής σε διαφορετικές χώρες, ποιότητα και ποσότητα της τροφής (πολύ λίγη τροφή ή πολύ περισσότερη τροφή), έκθεση σε μικρόβια, έκθεση στο κάπνισμα, κλπ. Επίσης πολλές ασθένειες έχουν πολύπλοκους βιοχημικούς, γενετικούς και περιβαλλοντικούς μηχανισμούς, οι οποίοι επηρεάζουν τελικά την εμφάνισή τους / εξέλιξή τους, ή όχι.

Ο Hanson (2004), μας υπενθυμίζει, ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί σχετικά με τα συμπεράσματα που βγάζουμε όσον αφορά τα προστατευτικά οφέλη του μητρικού θηλασμού. Ίσως ο σωστότερος τρόπος να το δούμε να είναι ότι τα θηλάζοντα βρέφη έχουν τη δυνατότητα να φτάσουν το υψηλότερο επίπεδο υγείας σύμφωνα με τις γενετικές τους προδιαγραφές και τις κοινωνικό-πολιτιστικές συνθήκες στις οποίες ζουν. Τα βρέφη που τρέφονται με ξένο γάλα (τεχνητή διατροφή) δε θα φτάσουν να είναι ποτέ όσο υγιή θα μπορούσαν να είναι.

Τα νεογνά και βρέφη που σιτίζονται με υποκατάστατα μητρικού γάλακτος κινδυνεύουν περισσότερο από τα συνομήλικα θηλάζοντα να νοσήσουν από:

  1. Ασθένειες του γαστρεντερικού συστήματος
  2. Νεκρωτική Εντεροκολίτιδα
  3. Σήψη και Μηνιγγίτιδα
  4. Ασθένειες του Αναπνευστικού (πνευμονία, άσθμα, βρογχιολίτιδα)
  5. Ωτίτιδες
  6. Ουρολοιμώξεις
  7. Αλλεργίες
  8. Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου (SIDS)

Τα παιδιά ή οι έφηβοι που ως βρέφη σιτίστηκαν με ξένο γάλα κινδυνεύουν περισσότερο να αναπτύξουν χρόνιες ασθένειες όπως:

  1. Σακχαρώδη Διαβήτη (Τύπου 1 και 2)
  2. Κοιλιοκάκη
  3. Ελκώδη Κολίτιδα ή Νόσο του Crohn’s
  4. Παχυσαρκία
  5. Άσθμα
  6. Αλλεργίες
  7. Σκλήρυνση κατά πλάκας
  8. Παιδικούς καρκίνους
  9. Τερηδόνα και ορθοδοντικές ανωμαλίες

Τέλος, η σίτιση με ξένο γάλα έχει συσχετιστεί με μικρότερα νούμερα IQ στην ηλικία των 6,5 ετών. Είναι και αυτό αξιοπερίεργο… Γιατί ένα τρόφιμο που αποδεδειγμένα προκαλεί πνευματικό/νοητικό «έλλειμμα» στα παιδιά μας, έχει εγκριθεί να χρησιμοποιείται από όλα τα βρέφη (όχι μόνο από αυτά που δεν έχουν εναλλακτική) και μάλιστα του επιτρέπεται και η διαφήμιση/προώθηση στις μητέρες τους… Ενδιαφέρον, ε;

Οι μητέρες που αποφασίζουν να μη θηλάσουν τα μωρά τους και να τα ταΐσουν με ξένο γάλα κινδυνεύουν από:

  1. Αναιμία
  2. Παχυσαρκία
  3. Οστεοπόρωση
  4. Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2
  5. Καρκίνο του στήθους
  6. Καρκίνο του ενδομητρίου
  7. Καρκίνο των ωοθηκών

Για να συνοψίσουμε…

Μία γυναίκα θα έπρεπε να προσεγγίζεται και να ενημερώνεται όχι για τα γνωστά και αυτονόητα οφέλη του μητρικού θηλασμού, αλλά για τους πιθανούς κινδύνους για αυτήν και το μωρό της σε περίπτωση που αποφασίσει να δώσει τροποποιημένο γάλα αγελάδας. Ίσως θα πρέπει να της γίνει πιο ξεκάθαρο ότι το κάθε είδος σε αυτόν τον πλανήτη τρέφεται με το γάλα της μαμάς του…

Δεν συναντούμε συχνά μοσχαράκια να θηλάζουν κατσίκες ή ελεφαντάκια να πίνουν γάλα καμηλοπάρδαλης, ή μήπως όχι;

Πηγή

Ο θηλασμός προστατεύει τα παιδιά από την παχυσαρκία

NoChildHoodObesity

Τα μωρά που έχουν υψηλό κίνδυνο για παχυσαρκία, όσο περισσότερο θηλάζουν, τόσες λιγότερες πιθανότητες έχουν να γίνουν παχύσαρκα, σύμφωνα με νέα έρευνα.

«Ο θηλασμός μεγάλης διάρκειας φαίνεται να είναι προστατευτικός απέναντι στην παχυσαρκία», λέει η επικεφαλής ερευνήτρια Stacy Carling, υποψήφια διδάκτωρ διατροφής στο Πανεπιστήμιο Cornell της Ν. Υόρκης.

Η Carling και οι συνάδελφοί της ακολούθησαν 595 παιδιά από την γέννησή τους μέχρι την ηλικία των 2 ετών. Κατέγραψαν το βάρος και το ύψος των παιδιών κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και σύγκριναν την καμπύλη ανάπτυξης του κάθε παιδιού με το πόσο καιρό θήλασε.

Στα παιδιά που θεωρήθηκαν υψηλού κινδύνου για παχυσαρκία, συμπεριλαμβάνονταν κι εκείνα των οποίων ο Δείκτης Μάζας Σώματος αυξάνονταν πιο γρήγορα από το μέσο όρο καθώς μεγάλωναν.

Στα παιδιά που είχαν τον πιο υψηλό κίνδυνο για παχυσαρκία, συμπεριλαμβάνονταν παιδιά που είχαν υπέρβαρες ή παχύσαρκες μητέρες, μητέρες με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και μητέρες που κάπνιζαν στην εγκυμοσύνη. Περίπου 59% των παιδιών στην κατηγορία υψηλού κινδύνου για παχυσαρκία, είχαν μητέρες με ένα ή περισσότερα από αυτά τα χαρακτηριστικά, σε σύγκριση με το 43% των παιδιών που δεν είχαν κίνδυνο για υπερβολική πρόσληψη βάρους.

Ανάμεσα στα παιδιά που είχαν υψηλό κίνδυνο για παχυσαρκία, τα μωρά που θήλασαν για λιγότερο από δύο μήνες ήταν δύο φορές πιο πιθανόν να πάρουν παραπάνω βάρος απ’ ότι τα μωρά που θήλασαν για τουλάχιστον 4 μήνες.

Η έρευνα δεν αποδεικνύει ότι ο θηλασμός είναι η αιτία. Αλλά υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους ο θηλασμός συνδέεται με χαμηλότερα επίπεδα παχυσαρκίας, λένε οι ερευνητές.

«Ο θηλασμός επιτρέπει στο μωρό να έχει καλύτερη ανάπτυξη των σημαδιών της πείνας και του κορεσμού, και επίσης βοηθάει στην αποφυγή συμπεριφορών που σχετίζονται με την παχυσαρκία» λέει η Carling.

«Ο θηλασμός κατ’ απαίτηση του μωρού, αντίθετα με τον προγραμματισμένο θηλασμό, επιτρέπει στο μωρό να τρώει όποτε πεινάει, ενθαρρύνοντας έτσι από νωρίς τον έλεγχο της όρεξης. Όταν ένα μωρό θηλάζει, μπορεί να ελέγξει πόσο γάλα  πίνει και πόσο συχνά, ανταποκρινόμενο με φυσικό τρόπο στα εσωτερικά σημάδια πείνας και κορεσμού».

Η Dr Lori Feldman-Winter, καθηγήτρια παιδιατρικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Cooper του Ν.J., προσθέτει ότι, ταυτόχρονα με τον αυτοέλεγχο στο φαγητό, η ίδια η σύσταση του μητρικού γάλακτος είναι λιγότερο πιθανό να οδηγήσει σε παχυσαρκία.

«Τα συστατικά του μητρικού γάλακτος έχουν την ιδιότητα να ελέγχουν τον μεταβολισμό και να μειώνουν τον κίνδυνο για παχυσαρκία», εξηγεί η Feldman-Winter.

Στην έρευνα δεν αναφέρεται αν τα μωρά θήλαζαν αποκλειστικά, ή πόσο συχνά θήλαζαν ή έπιναν από μπουκάλι, αλλά ο χρόνος που απαιτείται για να μειωθεί ο κίνδυνος της παχυσαρκίας δεν είναι μεγάλος.

«Ακόμα και δύο μήνες θηλασμού είναι αρκετοί για να υπάρξουν οφέλη», λέει η Carling.

Ωστόσο, οι λόγοι για τους οποίους δεν θηλάζουν οι γυναίκες, είναι πολλοί και διάφοροι, προσθέτει.

Σ’ αυτή την έρευνα, οι μητέρες που ήταν λιγότερο πιθανόν να θηλάσουν για 4 μήνες ήταν οι νεαρές μητέρες, μητέρες με χαμηλό μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο, μητέρες που δεν σχεδίαζαν να θηλάσουν αποκλειστικά όταν ήταν έγκυες και μητέρες που θεωρούσαν την δουλειά τους και την καριέρα τους πολύ σημαντική.

Η βελτίωση των ποσοστών θηλασμού απαιτεί παρεμβάσεις σε πολλά επίπεδα.

« Η αύξηση των ποσοστών θηλασμού στις ΗΠΑ σημαίνει αύξηση της γνώσης και της υποστήριξης του θηλασμού σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα, από θεσμικά μέχρι διαπροσωπικά. Η έρευνά μας αναγνωρίζει τα οφέλη του μακροχρόνιου θηλασμού σε συγκεκριμένο πληθυσμό και ελπίζω ότι περισσότερες έρευνες θα οδηγήσουν σε πιο προσαρμοσμένες μεθόδους υποστήριξης, σε πληθυσμούς που έχουν υψηλότερο κίνδυνο για παχυσαρκία».

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγές:

http://pediatrics.aappublications.org/content/early/2014/11/25/peds.2014-1392

http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/news/fullstory_149801.html

Νέα έρευνα για την μεταφορά βλαστοκυττάρων μέσω του μητρικού γάλακτος

breastmilk

Το μητρικό γάλα παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη όλων των οργάνων του παιδιού, καθώς περιέχει βλαστοκύτταρα που προστατεύουν το παιδί από ασθένειες όπως ο διαβήτης και η νόσος του Πάρκινσον, αποδεικνύει νέα έρευνα που έγινε στην Αυστραλία με επικεφαλής την Ελληνίδα επιστήμονα Φωτεινή Χασιώτου.

Η Δρ. Χασιώτου είναι βοηθός καθηγητή στη Σχολή Χημείας και Βιοχημείας του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας, στο Πέρθ και μέλος της ερευνητικής ομάδας για την Ανθρώπινη Γαλουχία του Dr Hartmann. Η ομάδα της ερευνά ένα από τα σπουδαιότερα μεταβολικά όργανα του ανθρώπινου σώματος, το στήθος, και το προϊόν που παράγει. Η έρευνά τους ρίχνει τώρα φως σε νέες άγνωστες πτυχές αυτού του οργάνου.

Τα βλαστοκύτταρα μπορούν να μετατραπούν σε άλλους κυτταρικούς τύπους, όπως κύτταρα λίπους, οστών, παγκρεατικά κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη, ηπατικά κύτταρα που παράγουν αλβουμίνη, καθώς και νευρικά κύτταρα, λέει η Δρ. Χασιώτου.

Οι επιστήμονες δημιούργησαν στο εργαστήριο ποντίκια με ένα συγκεκριμένο γονίδιο. Όταν τα θηλυκά γέννησαν, τους έδωσαν να θηλάσουν άλλα μικρά ποντίκια, των οποίων οι μητέρες δεν έφεραν το συγκεκριμένο γονίδιο. Τελικά είδαν ότι το γονίδιο είχε περάσει στη νέα γενιά ποντικών, μέσω του θηλασμού.

Αργότερα ανακάλυψαν ότι τα βλαστοκύτταρα όχι μόνο είχαν περάσει στον οργανισμό των νεαρών ποντικών, αλλά βρέθηκαν στο αίμα και στους ιστούς τους, όπως στον εγκέφαλο, στον θύμο αδένα, στο πάγκρεας, το συκώτι και τους νεφρούς. Κάποια μάλιστα παρήγαγαν σημαντικές πρωτεΐνες, όπως η ινσουλίνη, η έλλειψη της οποίας προκαλεί τον διαβήτη.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού IBCLC

Πηγή: http://au.greekreporter.com/2014/11/13/greek-lead-research-shows-breast-milk-contains-stem-cells/

 

Εκπαιδεύοντας τους μπαμπάδες, μπορεί οι γυναίκες να θηλάζουν περισσότερο!

2013-01-25-ProjectBreastFeeding-2931-Edit

Σύμφωνα με νέα έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε μεγάλο νοσοκομείο του Τορόντο, όταν οι μπαμπάδες ενημερώνονται για το θηλασμό, οι μητέρες μπορεί να θηλάζουν για περισσότερο καιρό.

Για τους σκοπούς της έρευνας, 214 νέες μητέρες και οι σύντροφοί τους χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Η μία ομάδα έλαβε την συνηθισμένη ενημέρωση της κλινικής.

Στην άλλη ομάδα, και οι δύο γονείς συναντήθηκαν με κάποιον εξειδικευμένο σύμβουλο θηλασμού και τους δόθηκαν φυλλάδια, βίντεο και ηλεκτρονικές διευθύνσεις για να ενημερωθούν για το θηλασμό και τους τρόπους για να βοηθήσει ο πατέρας.

Οι ερευνητές ήρθαν σε επαφή με τους γονείς μετά από 3 και μετά από 6 εβδομάδες.

Πολύ περισσότερες μητέρες της δεύτερης ομάδας, 96%, θήλαζαν ακόμα τρεις μήνες μετά τον τοκετό, σε σύγκριση με το 88% των μητέρων της πρώτης ομάδας.

Οι μπαμπάδες της δεύτερης ομάδας ανέφεραν ότι ήταν πιο σίγουροι για την ικανότητά τους να βοηθήσουν με το θηλασμό, απ’ ότι οι μπαμπάδες της πρώτης ομάδας, τόσο αμέσως μετά τον τοκετό, όσο και 6 εβδομάδες μετά.

Επίσης, τις πρώτες 6 εβδομάδες, περισσότερες μητέρες της δεύτερης ομάδας είπαν ότι ο σύντροφός τους τις βοήθησε με το θηλασμό και ότι ήταν ικανοποιημένες από αυτή την βοήθεια.

Όταν οι μητέρες έχουν υποστήριξη από τον σύντροφό τους, ξεπερνούν πιο εύκολα εκείνες τις φάσεις κατά τις οποίες αισθάνονται κουρασμένες, απογοητευμένες, ανασφαλείς, ή ανεπαρκείς.

Καθώς η μητέρα είναι αυτή που θηλάζει, η προσοχή και η ενημέρωση όλων στρέφεται προς εκείνη, αφήνοντας τον πατέρα έξω από ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής και της υγείας του παιδιού του.

Αλλά η ζωή της νέας μητέρας, τον πρώτο καιρό, μπορεί να είναι πολύ δύσκολη και περίπλοκη και είναι πολύ μεγάλη βοήθεια για την μητέρα, όταν ο πατέρας ξέρει κάποια πράγματα για την λειτουργία του θηλασμού, για την σωστή τοποθέτηση του μωρού στο στήθος και για το αν το μωρό θηλάζει καλά.

Η εδραίωση και η συνέχιση του θηλασμού είναι μια ευθύνη που σίγουρα ο πατέρας του μωρού μπορεί να μοιραστεί μαζί με την μητέρα.

Πηγή: http://bit.ly/1rNHBlR

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

Ενάντια στη μεγάλη ιατρικοποίηση του τοκετού

Από τον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ

vbac

«Μόνο αν υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος δικαιολογείται να παρέμβει κανείς στη φυσική πορεία μιας γέννας». Αυτό υποστηρίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, που εκφράζει τις επιφυλάξεις του για την ιατρικοποίηση της γέννας, που έχει οδηγήσει σε αδικαιολόγητα υψηλό ποσοστό καισαρικών και παρεμβάσεων στον τοκετό

Μια μερίδα επιστημόνων υποστηρίζει πως η παρέμβαση στη φυσική ροή της γέννησης έχει ουσιαστικές αρνητικές συνέπειες, σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο, για τη μητέρα και το μωρό, αυξάνεται ο αριθμός των γυναικών που υποφέρουν από επιλόχεια κατάθλιψη, ο θηλασμός αναστέλλεται και επηρεάζεται η ανάπτυξη του πολύτιμου πρώιμου δεσμού μαμάς-παιδιού.

Μιλάμε με την Ευαγγελία Χρηστάκου, Μ.Sc. ανεξάρτητη μαία, για το φυσικό τοκετό και τον τοκετό κατ’ οίκον, αντιπρόεδρο του Σωματείου «Ευτοκία», τηλ. 210-6844201, που πορεύεται σ’ αυτή την προσπάθεια, στηρίζει, πληροφορεί, συνοδεύει τις μητέρες/τα ζευγάρια στα πρώτα βήματα της γονεϊκότητας, για να καλωσορίζουν τα μωρά τους με φυσικό και αβίαστο τρόπο, συνειδητά και υπεύθυνα.

– Τοκετός στο σπίτι;

«Εργάζομαι στο χώρο της μαιευτικής από το 2000, έχοντας βοηθήσει πολλές γυναίκες να φέρουν στον κόσμο τα παιδιά τους -και στο μαιευτήριο αλλά και στο σπίτι. Ο τοκετός στο σπίτι είναι ακόμα μία επιλογή που έχει μια γυναίκα σχετικά με τον τόπο διεξαγωγής του τοκετού της, εφ’ όσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για έναν ασφαλή τοκετό για μητέρα και βρέφος».

– Οι προϋποθέσεις;

«Αυτόματη έναρξη του τοκετού μεταξύ 37ης και 41ης εβδομάδας κύησης, απουσία παθολογίας κατά τη διάρκεια της κύησης (γίνεται ενδελεχής εργαστηριακός και υπερηχογραφικός έλεγχος καθ’ όλη τη διάρκειά της), η προβολή του εμβρύου να είναι κεφαλική, ασφαλής απόσταση της οικίας του ζευγαριού από μαιευτήριο, επιθυμία της επιτόκου-ζευγαριού».

– Γιατί στο σπίτι;

«Για να νιώσει το ζευγάρι την ομορφιά και την οικειότητα του χώρου τους, για να έχει την ευχαρίστηση να έχουν κοντά τους ανθρώπους που τους επέλεξαν και έχουν ανάγκη τη συμπαράστασή τους, για να είναι αυτοί οι οικοδεσπότες και εμείς οι “ειδικοί” επισκέπτες, για να μην είναι υποχρεωμένη η επίτοκος να είναι ξαπλωμένη συνέχεια ώστε να νιώθει σαν ασθενής, για να μην υποστεί το ρίσκο των περιττών ιατρικών πρακτικών, για να μην υποστούν (η μητέρα και το μωρό) την επίδραση των φαρμακευτικών ουσιών, για να πάρει εκείνη πρώτη στην αγκαλιά της το παιδί της και να το κρατήσει κοντά της όσο θέλει, γιατί αυτή η μεγάλη γιορτή να γίνει στο σπίτι τους. Είναι τα πρώτα γενέθλια του παιδιού τους».

– Πώς γίνεται;

«Στο σπίτι είμαστε πάντα δύο μαίες και ο γιατρός της ομάδας είναι ενήμερος για την πρόοδο του τοκετού και σε αναμονή σε περίπτωση μεταφοράς στο μαιευτήριο. Οι μαίες φέρνουμε στο σπίτι τον απαραίτητο εξοπλισμό που θα χρειαστούμε και αναλαμβάνουμε και την έκδοση των εγγράφων τόσο για τον ασφαλιστικό φορέα, για την είσπραξη του επιδόματος τοκετού, όσο και για τη δήλωση γέννησης του νεογέννητου στο ληξιαρχείο από τους γονείς».

– Βρίσκει υποστηρικτές;

«Ο φυσικός τοκετός και κατ’ επέκταση και ο τοκετός στο σπίτι κερδίζουν ολοένα και περισσότερο έδαφος και στη χώρα μας εξαιτίας της γενικότερης τάσης επαναφοράς των νέων ανθρώπων στη φύση, αλλά και της δυσαρέσκειας των γυναικών για την τόσο μεγάλη ιατρικοποίηση του τοκετού που έχει σαν συνέπεια την υπερβολική αύξηση των καισαρικών τομών. Σε πολλές χώρες της Ευρώπης ο τοκετός στο σπίτι έχει μεγάλη απήχηση και υποστηρίζεται ακόμα και από τα κρατικά συστήματα υγείας και γι’ αυτό και τα ποσοστά είναι μεγάλα (π.χ. Ολλανδία πάνω από 35%). Στη χώρα μας ο αριθμός των τοκετών κατ’ οίκον δεν είναι πάνω από 150 ανά έτος».

Πηγή

ΜΗΤΕΡΑ: Πιστοποιήθηκε ως «Νοσοκομείο Φιλικό προς τα Βρέφη»

Το ΜΗΤΕΡΑ, σύμφωνα με την Αριθμ. Πρωτ. ΥΙΓΠ/οικ.79023 απόφαση του Υπουργείου Υγείας χαρακτηρίστηκε ως «Νοσοκομείο Φιλικό προς τα Βρέφη» (Baby Friendly Hospital), εφαρμόζοντας τις αρχές που απαιτούνται από την UNICEF και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας  (Π.Ο.Υ.) για το Μητρικό Θηλασμό.

Η πρωτοβουλία για τα φιλικά προς τα βρέφη μαιευτήρια βασίζεται στην κοινή δήλωση του ΠΟΥ και της UNICEF με τον τίτλο «Προστασία, προώθηση και Υποστήριξη του Μητρικού Θηλασμού» σύμφωνα με την οποία ένα μαιευτήριο για να πληροί τις προϋποθέσεις να φέρει την διάκριση  BFH [Baby Friendly Hospital] θα πρέπει να εφαρμόζει τα 10 βήματα για Επιτυχή Μητρικό Θηλασμό και να εναρμονίζεται με τον Διεθνή Κώδικα Εμπορίας Υποκαταστάτων Μητρικού Γάλακτος.

Το ΜΗΤΕΡΑ, με αφοσίωση στην άριστη παροχή μαιευτικών υπηρεσιών, με σεβασμό στην μητέρα και το παιδί, εφαρμόζει όλες τις προϋποθέσεις της Πρωτοβουλίας BFH οι οποίες περιλαμβάνονται στην Γραπτή Πολιτική του για τον Μητρικό Θηλασμό και υλοποιούνται από το άρτια εκπαιδευμένο προσωπικό του. Προσφέρει δωρεάν προγεννητικά μαθήματα για τον μητρικό θηλασμό, προκειμένου οι έγκυες να ενημερωθούν για τα πλεονεκτήματα και τα οφέλη του μητρικού θηλασμού και να διδαχθούν την τέχνη του θηλασμού.

Παράλληλα, διαθέτει 24ωρη ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας (210 686 9000) καθώς και εξωτερικό ιατρείο Μητρικού Θηλασμού για πληροφορίες και υποστήριξη σε θέματα μητρικού θηλασμού.

Επιπλέον, αμέσως μετά τον τοκετό η μητέρα έχει την ευκαιρία να καλωσορίσει το νεογέννητό της σε επαφή δέρμα-δέρμα, ώστε να το βοηθήσει στην εκτός μήτρας προσαρμογή του και στη συνέχεια, να έχουν την εμπειρία του πρώτου θηλασμού. Καθ’ όλη τη διάρκεια παραμονής της στο μαιευτήριο η μητέρα έχει την δυνατότητα της συνδιαμονής με το παιδί της (rooming-in), παράλληλα με την πρακτική, συναισθηματική και επιστημονική υποστήριξη του προσωπικού για να επιτύχει την καλύτερη αρχή στο ξεκίνημα της κοινής ζωής τους.

Σχολιάζοντας την πιστοποίηση η Πρόεδρος του ΜΗΤΕΡΑ κα Αρετή Σουβατζόγλου δήλωσε «Είμαστε ιδιαίτερα υπερήφανοι καθώς αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι το ΜΗΤΕΡΑ, βρίσκεται στην κορυφή της ποιότητας των υπηρεσιών υγείας, με σεβασμό στη μητέρα και το παιδί. Ο θηλασμός, άλλωστε, είναι δικαίωμα κάθε παιδιού και δικαίωμα κάθε μητέρας. Για το λόγο αυτό είμαστε δίπλα τους προσφέροντας, με τη γνώση και την εμπειρία των 35 χρόνων λειτουργίας του ΜΗΤΕΡΑ, την καλύτερη δυνατή υποστήριξη στις μητέρες και τα παιδιά τους».

Πηγή

Θηλασμός βήμα προς βήμα

Ο θηλασμός είναι μια τέχνη που καλείστε να μάθετε μαζί με το μωρό σας. Δεν είναι δύσκολος, ωστόσο χρειάζεται αρκετή πρακτική εξάσκηση. Αν μάθετε να το κάνετε σωστά, το μωρό σας θα είναι ικανοποιημένο και ευχαριστημένο κι εσείς δεν θα υποφέρετε (μάλλον) από πληγωμένες θηλές ή άλλα προβλήματα. Παρακάτω θα βρείτε επεξηγηματικές φωτογραφίες για να το κάνετε σωστά. Θυμηθείτε όμως, ότι καλό είναι να ζητήσετε βοήθεια αν έχετε δυσκολίες.

 

 

Καθίστε αναπαυτικά. Αυτό είναι το ήμισυ του παντός. Βάλτε μαξιλάρια στη μέση σας και κάτω από τα χέρια σας, για να υποστηρίξετε τόσο το σώμα σας, όσο και το σώμα του μωρού.

 

 

 

 

Κρατήστε το μωρό σας έτσι ώστε το κεφάλι του και το σώμα του να είναι στην ίδια ευθεία και το σώμα του να ακουμπάει επάνω σας. Ο λαιμός του θα πρέπει να βρίσκεται σε μικρή έκταση και όχι να διπλώνει πάνω στο στήθος σας. Σκεφτείτε τον τρόπο που σηκώνετε εσείς ελαφρά το κεφάλι σας, όταν θέλετε να πιείτε από ένα ποτήρι.

 

 

Υποστηρίζοντας τον αυχένα του μωρού, φέρτε το έτσι ώστε η μύτη του να βρίσκεται σε ευθεία γραμμή με την θηλή σας. Αφήστε το κεφάλι του να γύρει ελαφρά προς τα πίσω κι όταν το μωρό είναι έτοιμο, θα ανοίξει το στόμα του. Μπορείτε να το ενθαρρύνετε ακουμπώντας με την θηλή σας το σημείο ανάμεσα στο πάνω χείλος και την μύτη. Μπορείτε αν θέλετε να υποστηρίζετε το στήθος σας με το άλλο σας χέρι, αλλά αυτό δεν χρειάζεται να συνεχίσετε να το κάνετε αφού το μωρό πιάσει σωστά και μετά.

 

Φέρτε το μωρό κοντά σας από χαμηλό ύψος, έτσι ώστε να μπορείτε να έχετε βλεμματική επαφή. Όταν ανοίξει διάπλατα το στόμα του (σα να χασμουριέται), με το κεφάλι του ελαφρά γερμένο προς τα πίσω, φέρτε το πάνω στη θηλή σας. Θα πρέπει να κάνετε αυτή την κίνηση αρκετά γρήγορα αλλά ταυτόχρονα απαλά. Μ΄αυτό τον τρόπο το μωρό σας θα καταφέρει να πάρει ένα μεγάλο μέρος της θηλαίας άλω στο στόμα του και να αγκαλιάσει το στήθος σας με την γλώσσα του. Το σαγόνι του είναι αυτό που πρέπει να ακουμπάει στο στήθος σας και όχι η μύτη του, η οποία θα πρέπει να είναι ελεύθερη. Η θηλή σας θα είναι στραμμένη προς τον ουρανίσκο του μωρού. Θυμηθείτε: φέρνουμε το μωρό προς το στήθος και όχι το ανάποδο. Μη προσπαθείτε να βάλετε τη θηλή σας εσείς στο στόμα του μωρού.

Τώρα το σαγόνι του μωρού ακουμπάει στο στήθος σας και τα χείλη του είναι γυρισμένα προς τα έξω. Θα πρέπει να έχει μεγάλο μέρος της θηλαίας άλω μέσα στο στόμα του, ειδικά στο κάτω μέρος του στόματός του. Θα πρέπει δηλαδή να βλέπετε περισσότερο μέρος της θηλαίας άλω πάνω από το επάνω χείλος του μωρού και λιγότερη από το κάτω. Κάποια μωρά σφίγγουν πολύ τα χείλη τους, ιδιαίτερα το κάτω χείλος, και μπορεί να σας πονούν. Αν συμβαίνει αυτό μπορείτε να ανοίξετε το χείλος με το χέρι σας, ασκώντας ελαφρά πίεση προς τα κάτω στο σαγόνι του μωρού. Αυτό θα το κάνει να χαλαρώσει το χείλος του. Οι θηλαστικές κινήσεις θα είναι στην αρχή γρήγορες και μετά πιο μακριές και αργές, με σύντομες παύσεις ενδιάμεσα. Θα πρέπει να ακούτε το μωρό να καταπίνει και να μην πονάτε.

Δεν υπάρχει σωστό και λάθος στην χρονική διάρκεια του θηλασμού. Αφήστε το μωρό να τελειώσει το θηλασμό από το ένα στήθος και μετά προσφέρετε και το άλλο. Μάθετε να διαβάζετε τα σημάδια του μωρού που δείχνουν ότι έχει τελειώσει: πολύ χαλαρές θηλαστικές κινήσεις, μεγάλες παύσεις, κλπ. Πολλά μωρά απλώς κοιμούνται ή αφήνουν το στήθος από μόνα τους όταν έχουν τελειώσει. Εάν αισθάνεστε πόνο όχι μόνο στην αρχή, αλλά και μετά κατά την διάρκεια του θηλασμού, ή νομίζετε ότι το μωρό δεν θηλάζει σωστά, είναι καλύτερο να σταματήσετε το θηλασμό και να αρχίσετε από την αρχή, για να μην καταλήξετε με πληγωμένες θηλές ή με ένα μωρό που δεν πίνει αρκετό γάλα. Για να διακόψετε το θηλασμό θα πρέπει να βάλετε το δάχτυλό σας μέσα στο στόμα του μωρού, ανάμεσα στα ούλα του, ώστε να πιάσει το δάχτυλο και να ελευθερώσει τη θηλή. Προσοχή: είναι σημαντικό να βγάλετε τη θηλή από το στόμα του μωρού μ’ αυτόν τον τρόπο και να μην την τραβήξετε απλώς από το στόμα του μωρού, γιατί μπορεί να πληγωθείτε και να πονάτε πολύ.

Εάν χρειάζεστε οποιαδήποτε βοήθεια ή πιστεύετε ότι κάτι δεν γίνεται σωστά, καλό είναι να ζητήσετε εγκαίρως τη βοήθεια ενός Πιστοποιημένου Συμβούλου Θηλασμού ή μιας συμβούλου του Συνδέσμου Θηλασμού Ελλάδος (La Leche League Greece).

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Σύγκριση Συνθετικής Ωκυτοκίνης με Φυσική Ωκυτοκίνη

Η Αρχέγονη Ορμόνη 

Η ωκυτοκίνη παράγεται από τον υποθάλαμο του εγκεφάλου, εκκρίνεται από την υπόφυση, και είναι η κυρίαρχη ορμόνη του τοκετού. Χωρίς αυτήν, ο τοκετός αδυνατεί να εξελιχθεί. Είναι μια αρχέγονη ορμόνη που υπάρχει σε όλα τα θηλαστικά ζώα. Εκτός από τις πολλές και ποικίλες χρησιμότητές της στον τοκετό και τη φροντίδα των νεογέννητων (που θα αναλύσω σε αυτό το κείμενο), η ωκυτοκίνη είναι η ορμόνη που εκκρίνουν οι άντρες και οι γυναίκες την ώρα του οργασμού, όταν αισθάνονται συναισθηματικό δέσιμο με κάποιον φίλο, όταν ερωτεύονται ή ακόμα και όταν τρώνε μαζί σαν οικογένεια. Για αυτό τον λόγο, έχει το ψευδώνυμο: «η Ορμόνη της Αγάπης» και όπως λέει η πολυβραβευμένη μαία, Ina May Gaskin: «Αυτό που βάζει το μωρό μέσα σου, θα το βγάλει κιόλας.» (“What get’s the baby in, gets the baby out.”).

Η ωκυτοκίνη όμως δεν επηρεάζει μόνο το σώμα μας (προκαλώντας τις συσπάσεις της μήτρας στον τοκετό) αλλά αφορά σε μεγάλο βαθμό και στα συναισθήματά μας με πολλούς και διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, ανοίγει την καρδιά μας και θεμελιώνει τις σχέσεις μας με άλλους ανθρώπους. Μας βοηθάει να δεχτούμε αλλαγές στην ζωή μας και να δεχτούμε νέα πρόσωπα ή καταστάσεις, όπως και να δεθούμε με το νεογέννητο μωρό μας ή να ερωτευτούμε. «Η ωκυτοκίνη είναι το κλειδί του συναισθηματικού μας κόσμου», λέει ο γυναικολόγος υπέρμαχος του φυσικού τοκετού, Michel Odent.

Η ορμόνη που δρα ακριβώς αντίθετα με την ωκυτοκίνη, είναι η αδρεναλίνη. 

Η αδρεναλίνη είναι η ορμόνη που διακόπτει την παραγωγή της ωκυτοκίνης για την ασφάλειά μας. Είναι εξαιρετικά χρήσιμη σε καταστάσεις όπου το συναίσθημα ίσως μας βάλει σε κίνδυνο. Όπως σε περιπτώσεις που θα πρέπει να πολεμήσουμε, να αμυνθούμε ή να τρέξουμε και να κρυφτούμε για να προστατευτούμε. Αυτοί οι «βιολογικοί νόμοι» αποδεικνύουν επιστημονικά το πόσο σημαντικά είναι τα συναισθήματα μιας μέλλουσας μητέρας όταν πλησιάζει η γέννα, σε όλη την διάρκειά της και στην περίοδο της λοχείας. Αν μια επίτοκος φοβάται ή αισθανθεί απειλή, επόμενο είναι να σταματήσει η έκκριση της ωκυτοκίνης της και να αντικατασταθεί με αδρεναλίνη. Ο τοκετός της θα σταματήσει, ώστε να της δώσει την ευκαιρία να μετακινηθεί σε πιο ασφαλές σημείο για να γεννήσει. Γι’αυτόν τον λόγο, ο φόβος είναι μεγάλο εμπόδιο στην ομαλή πορεία ενός τοκετού. Αυξάνει και τον πόνο και τον κίνδυνο, λόγω της αδρεναλίνης που παράγεται εξ’αιτίας του.

Οι γιατροί και οι μαίες που έχουν πείρα στον φυσιολογικό τοκετό, γνωρίζουν καλά πως η δική τους αδρεναλίνη ή ωκυτοκίνη μεταδίδεται στην επίτοκο, ακριβώς όπως μεταδίδεται σε μια παρέα φίλων που συζητάνε κάτι το ανησυχητικό, ή που τρώνε αγαπημένοι γύρω από το ίδιο τραπέζι. Οι μαίες του φυσικού τοκετού εξασκούνται στο να εκκρίνουν ωκυτοκίνη και οι ίδιες την ώρα που βοηθούν μια γυναίκα να γεννήσει . Είναι βασικός παράγοντας για την επιτυχία τους στο επάγγελμα, σε σύγκριση με μια άπειρη μαία, ακόμα και αν η δεύτερη κάνει ακριβώς τις ίδιες κινήσεις.

Έχουν μικρούς, αλλά εξαιρετικά σημαντικούς, κανόνες για να μην διαταράσσουν την παραγωγή της ωκυτοκίνης, όπως για παράδειγμα αποφεύγουν τις πολλές κολπικές εξετάσεις και δεν τις κάνουν ποτέ χωρίς να ρωτήσουν ευγενικά πρώτα την επίτοκο. Είναι άξιο απορίας το ότι ενώ η επιστήμη έχει μελετήσει και αποδείξει την σημαντικότητα της ωκυτοκίνης στην ομαλή εξέλιξη του τοκετού, ακόμα και σήμερα πάρα πολλοί γυναικολόγοι και μαίες συμπεριφέρονται σαν να μην έχει την παραμικρή σημασία το πώς αισθάνεται μια γυναίκα όταν γεννάει. Και οι γυναίκες θεωρούν «φυσικό» να φοβούνται τον τοκετό, ενώ θα έπρεπε να φοβούνται τον φόβο.

Δυστυχώς, επικρατεί η άποψη πως ο ορός συνθετικής ωκυτοκίνης δεν έχει καμία διαφορά από την φυσική ωκυτοκίνη που εκκρίνει το σώμα μας. 

Οι περισσότερες γυναίκες νομίζουν πως ο ορός είναι ένα υπέροχο βοήθημα, ένα «ελιξίριο» επίτευγμα της επιστήμης για την επίσπευση του τοκετού. Όμως η συνθετική ωκυτοκίνη, ενώ επιδρά πολύ δυναμικά στους μύες της μήτρας, δεν διαπερνά το φράγμα του αίματος στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να μην επηρεάζει θετικά τα συναισθήματά μας. Όχι μόνο αυτό, αλλά δίνει σήμα στο σώμα μας να σταματήσει εντελώς την παραγωγή της φυσικής ωκυτοκίνης. Δεν υπάρχει ίχνος αγάπης στην συνθετική μορφή της «ορμόνης της αγάπης», αντιθέτως την εμποδίζει. Παράλληλα, αν η γυναίκα έχει άσχημη αντιμετώπιση στο μαιευτήριο, θα παράγει αρκετή αδρεναλίνη να σταματήσει τον τοκετό της, ακόμα και αν την έχουν στον ορό. Μία εξαιρετικά συνηθισμένη εξέλιξη σε όλα τα νοσοκομεία που χρησιμοποιούν τον ορό για προληπτικούς λόγους, με μία εξίσου συνηθισμένη λύση: την καισαρική τομή.

Με τους τόνους ορού που παίρνουν οι γυναίκες κάθε χρόνο στον τοκετό, σε όλον τον κόσμο (εδώ και δεκαετίες) θα νόμιζε κανείς πως θα ήταν πολύ εύκολο να βρει έρευνες για το πώς μας κάνει ο ορός να αισθανόμαστε. Όμως είναι δυσεύρετες. Μία ανεξάρτητη έρευνα κατέληξε στα εξής: α) 80% των γυναικών νιώθουν πως αυξάνει κατά πολύ τον πόνο του τοκετού και β) η χρήση επισκληρίδιου αναισθησίας αυξάνεται επί δώδεκα φορές, όταν έχει προηγηθεί ορός. Με την επισκληρίδιο αυξάνεται ραγδαία και η χρήση βεντούζας και εμβρυούλκων, όπως και οι πιθανότητες για μεγάλη περινεοτομή ή καισαρική τομή. Στην Ελλάδα, πάρα πολλές γυναίκες πιέζονται να κάνουν πρόκληση τοκετού και αναγκάζονται να υπομείνουν τον πόνο του ορού συνθετικής ωκυτοκίνης για πάρα πολλές ώρες, χωρίς καν την επιλογή της επισκληριδίου αναισθησίας. Από αυτές, λιγότερο από το 50% των πρωτότοκων θα καταφέρει να αποφύγει την καισαρική τομή.

Οι γιατροί που έχουν παρακολουθήσει φυσικούς τοκετούς και τοκετούς με την «υποστήριξη» του ορού, συμφωνούν πως το δεύτερο είναι πολύ πιο επίπονο. Στην πρώτη περίπτωση οι συσπάσεις ξεκινούν απαλά και αυξάνονται σταδιακά, ενώ έχουν μεγάλα διαλείμματα. Αντιθέτως, μόλις μπει ο ορός ο πόνος είναι αμέσως έντονος και χωρίς παύσεις για ξεκούραση. Πολλοί γιατροί λένε πως είναι «Βάναυση τιμωρία να βάζεις μια επίτοκο στον ορό ωκυτοκίνης, χωρίς να έχει μπει πρώτα η επισκληρίδιος». (Dr. Moritz, NΥ.NY.).

Με τις φυσικές συσπάσεις λες στον εαυτό σου, « Ένα λεπτό το πολύ θα είναι, θα αντέξω ένα λεπτό » και καταφέρνεις ακόμα και να κοιμηθείς ανάμεσα από τα κύματα. Όμως με τον ορό οι συσπάσεις ακολουθούν η μία την άλλη σχεδόν αμέσως, ακατάπαυστα και με ακανόνιστο ρυθμό, ώστε να δυσκολεύεσαι ακόμα και να αναπνεύσεις. «Αν το πρώτο ήταν μουσική, θα ήταν μια γνώριμη μελωδία που επαναλαμβάνεται, ενώ το δεύτερο κάποιο είδος παλαβής τζαζ!» εξηγεί μία μαία στην δημοσιογράφο του βιβλίου «Pushed», Jennifer Block. Σχεδόν όλοι οι γιατροί καταλαβαίνουν την ανάγκη για την επισκληρίδιο, αν έχει μπει ορός, αλλά οι γυναίκες σπανίως ενημερώνονται για αυτήν την σχέση μεταξύ των δύο φαρμάκων.

Όμως, τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στον αμνιακό σάκο την ώρα που η μήτρα συσπάται από τον ορό;

Η Kathleen R.Simpson είναι μία διάσημη Αμερικανίδα νεογνολόγος που έχει ερευνήσει σε βάθος την χρήση της συνθετικής ωκυτοκίνης. Πιστεύει πως δεν δίνεται αρκετή σημασία στο πόσο αρνητικά επηρεάζεται το μωρό από τον ορό. «Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι μαίες περιμένουν πρώτα να πέσουν οι παλμοί του μωρού πριν χαμηλώσουν ή κλείσουν τον ορό. Συχνά επειδή η μητέρα νιώθει ανακούφιση λόγω της επισκληριδίου, όλοι ξεχνάνε πόσο δυνατά συνεχίζει να πιέζεται το μωρό μέσα στην μήτρα –με ακριβώς την ίδια ένταση, παρά την επισκληρίδιο. Οι μητέρες δεν ενημερώνονται πως ο ορός μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στο μωρό να πάρει οξυγόνο». Στη χειρότερη περίπτωση ο ορός προκαλεί ρήξη μήτρας ή πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα (δύο επιπλοκές που με ευκολία καταλήγουν στον θάνατο του βρέφους). Μια πρόσφατη έρευνα του ACOG (American College of Gynecology) έδειξε πως για το 43% των μηνύσεων σε γιατρούς για νευρολογικές βλάβες σε νεογέννητα, ευθυνόταν ο ορός ωκυτοκίνης.

Η χρήση του ορού, λοιπόν, είναι ένα σημαντικό ρίσκο, παρόλο που συνήθως δεν κάνει κακό στα μωρά. Τα περισσότερα νεογέννητα είναι τόσο δυνατά και υγιή που αντέχουν σχεδόν τα πάντα. Μάλλον γι’αυτό αγνοούν οι μαιευτήρες τους κινδύνους, συν του ότι κερδίζουν πολλά σε χρόνο και χρήματα με την χρήση του ορού. Λόγω του ότι προκαλεί τόσο συχνά εμβρυακή δυσχέρεια, αυξάνει κατά πολύ τα ποσοστά καισαρικών. Αυτές είναι δυστυχώς αρνητικές συνέπειες μόνο για την μητέρα και το βρέφος (όχι για τον γιατρό). Δύσκολα όμως μπορεί κανείς να προβλέψει ποιό μωρό θα καταλήξει στην μονάδα νεογνών με σοβαρά προβλήματα και ποιό όχι.

Ο Marsden Wagner, νεογνολόγος στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, λέει πως οι βλάβες σε μωρά εξαιτίας της υπερβολικής χρήσης του ορού και άλλων συνθετικών ορμονών δεν καταγράφονται και άρα δεν τις γνωρίζουμε. Ο ίδιος έχει υπάρξει μάρτυρας σε 16 δίκες που σχετίζονταν με την ορμόνη Misoprostol (Cytotec), που εισάγεται στον κόλπο της εγκύου σε μορφή χαπιού για την πρόκληση του τοκετού (προκαλεί διαστολή του τραχήλου και συσπάσεις της μήτρας). Σε τέσσερις από τις δίκες πέθαναν οι μητέρες από αιμορραγία και σε τέσσερις τα βρέφη από ασφυξία.

Αυτή η ορμόνη (συνθετική προσταγλανδίνη) συχνά εισάγεται στον κόλπο της εγκύου χωρίς την συγκατάθεση ή την ενημέρωσή της, σε απλή εξέταση στο γραφείο του γυναικολόγου, της ημέρες κοντά στην Π.Η.Τ. Είναι πιο επικίνδυνη από τον ορό γιατί δεν υπάρχει η δυνατότητα να ρυθμιστεί η δόση αφού δοθεί, και το αντίδοτο δεν λειτουργεί πάντα όσο γρήγορα χρειάζεται.

Όμως και ο ορός της ωκυτοκίνης είναι πολύ σημαντικός κίνδυνος. Μια μεγάλη Σκανδιναβική έρευνα απέδειξε πως διπλασίασε την πιθανότητα έλλειψης οξυγόνου στο έμβρυο. Στο συνέδριο της UNICEF το 1997 ( στο Birth Without Borders Conference) η Doris Haire είπε στην διάλεξή της πως : «Η κατάσταση για το μωρό είναι σαν να το κρατάς κάτω από το νερό και να το σηκώνεις για μία μόνο ανάσα και μετά πάλι να το βουτάς, αλλά να μην του επιτρέπεις να αναπνέει, ξανά και ξανά, επί ώρες ολόκληρες.» Στο British Medical Journal ο Richard Lilford εξηγεί πως έχει απαγορεύσει την χρήση του ορού στο δικό του νοσοκομείο (Leeds General), υποστηρίζοντας πως αν είχε εφευρεθεί μετά το 1990 δεν θα περνούσε ποτέ τις κλινικές μελέτες.

Η Κα Simpson τονίζει πως δεν ξέρουμε τι επιπτώσεις έχει η «δύσπνοια» που προκαλεί στα έμβρυα ο ορός, παρά μόνο στις ακραίες περιπτώσεις που η νευρολογική βλάβη φαίνεται από τις πρώτες μέρες ζωής. Και ούτε γνωρίζουμε αν η έλλειψη φυσικής ωκυτοκίνης που προκαλεί ο ορός, έχει αρνητικές επιπτώσεις για το βρέφος (εκτός του ότι δυσκολεύει τον θηλασμό). Για παράδειγμα, στα παιδιά που πάσχουν από αυτισμό, υπάρχει πάντα μία αδυναμία στην παραγωγή ωκυτοκίνης. Μια έρευνα το 2004 στην Αυστραλία έδειξε πως τα αυτιστικά παιδιά έχουν περισσότερο από διπλάσιες πιθανότητες να έχουν γεννηθεί με πρόκληση τοκετού ή καισαρική.

Η καισαρική διακόπτει την παραγωγή φυσικής ωκυτικίνης, λόγω του στρες του χειρουργείου και της απομάκρυνσης του βρέφους από την μητέρα. Αν δεν είχε ξεκινήσει ο τοκετός προτού προβούν οι μαιευτήρες σε καισαρική τομή, δεν ξεκίνησε καν η παραγωγή ωκυτοκίνης. Και στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί τα παιδιά με αυτισμό με την αύξηση των προκλήσεων τοκετού, της χρήσης ορού και των καισαρικών. Ίσως να είναι σύμπτωση, ίσως όμως και όχι.

Ενδιαφέρον είναι πως στα περισσότερα θηλαστικά η καισαρική καθιστά αδύνατο τον θηλασμό και συχνά η μητέρα αρνείται εντελώς την φροντίδα των μωρών της. Χωρίς την φυσική ωκυτοκίνη, τα ζώα αρνούνται την μητρότητα. Αυτό κατά κάποιον τρόπο κάνει και πιο τυχερά τα μωρά τους από τα δικά μας, γιατί κανένας κτηνίατρος δεν θα τολμούσε να χορηγήσει ωκυτοκίνη σε ζώο χωρίς ιατρική ανάγκη (πχ. αδράνεια μήτρας).

Η φυσική ωκυτοκίνη από την άλλη, δημιουργεί τέτοια συναισθήματα φροντίδας στα θηλαστικά που πολύ συχνά υιοθετούν ορφανά νεογέννητα. Σε κάποιες περιπτώσεις, ακόμα και άλλων ζώων διαφορετικού είδους. Στα κατοικίδια ζώα (γάτες, σκύλους) ο άνθρωπος που πλησιάζει με ηρεμία και εκκρίνει ωκυτοκίνη είναι καλοδεχούμενος, ενώ οι υπόλοιποι θεωρούνται απειλή. Ακόμα και οι αγαπημένοι ιδιοκτήτες του ζώου που μόλις γέννησε, συχνά αντιμετωπίζονται με επιθετικότητα, ενώ ένας ήρεμος και γλυκός άγνωστος όχι, μόνο και μόνο γιατί εκκρίνει ωκυτοκίνη και ως εκ τούτου δείχνει τον δέοντα σεβασμό για την κατάσταση.

Εμείς δεν είμαστε το ίδιο με τις γάτες και τους σκύλους ναι, όμως ΚΑΙ εμείς χρειαζόμαστε σεβασμό στον τοκετό για να μην πάρει κακή πορεία και κινδυνεύσουν τα μικρά μας. Αν τα συναισθήματα είναι άκρως σημαντικά για την εξέλιξη του τοκετού στα “κατώτερα ζώα”, τότε είναι απολύτως λογικό να είναι ακόμα πιο σημαντικά για την καλή εξέληξη του τοκετού των ανθρώπων.

Συνήθως, μελετάμε την κάθε ιατρική παρέμβαση (πρόκληση τοκετού, ορός ωκυτοκίνης, επισκληρίδιος, περινεοτομή κλπ.) ξεχωριστά, ενώ θα έπρεπε να της βλέπουμε σαν «πακέτο» γιατί είναι στενά δεμένες μεταξύ τους. 

Μετά τον ορό, συχνά, έρχεται η πρόωρη ρήξη του θηλακίου (το «σπάσιμο των νερών»), ο καρδιοτοκογράφος με την ακινησία του, ο καθετήρας, η επισκληρίδιος. Με την επισκληρίδιο έρχεται η περινεοτομή και πολύ συχνά οι εμβρυούλκοι, ή/και η βεντούζα και αναγκαστικά πολύ μεγαλύτερη περινεοτομή.

Οι παρεμβάσεις στον τοκετό οδηγούν σε άλλες παρεμβάσεις στον τοκετό, και ένα χάος από το οποίο το σώμα μας πιθανόν να μην καταφέρει να επανέλθει χωρίς ιατρική υποστήριξη. Η ορολογία που χρησιμοποιείται από τις μαίες του φυσικού τοκετού στις ΗΠΑ, αναφορικά με τις παρεμβασεις στον τοκετό, είναι “cascade of interventions”, δηλαδή «κατολίσθηση παρεμβάσεων», μια τρομακτική εικόνα φυσικής καταστροφής.

Ακόμα και η πλέον αθώα παρέμβαση, η χορήγηση υγρών ενδοβλεβίως για ενυδάτωση, εισάγει ξένο στοιχείο στο σώμα, από αφύσικη δίοδο (δεν μπορείς να κάνεις εμετό το παραπανίσιο υγρό όπως αν το είχες πιει από το ποτήρι) επηρεάζοντας την εξαιρετικά λεπτή ισορροπία των ορμονών του τοκετού. Στην χειρότερη περίπτωση προκαλούν δηλητηρίαση του ύδατος και επηρεάζουν την γλυκόζη του αίματος του βρέφους.

Βάσει δεκάδων ερευνών του Π.Ο.Υ., δεν υπάρχει κανένας απολύτως ιατρικός λόγος να μην επιτρέπεται στην επίτοκο να πίνει και να τρώει ελεύθερα στον τοκετό και «η ρουτίνα της χορήγησης ενδοφλέβιων υγρών αδιακρίτως πρέπει να εξαλειφθεί από όλα τα μαιευτήρια».

Παρόλο που η μοντέρνα ιατρική έχει καταφέρει να μιμείται την διαστολή του τραχήλου και τις συσπάσεις τις μήτρας με τεχνητές ορμόνες, δεν έχει καταφέρει ούτε να κατανοήσει ούτε να αντιγράψει την αρχή του τοκετού. Η έναρξη του τοκετού είναι μια πολύ προσωπική «ορμονική συζήτηση» μεταξύ της μητέρας και του εμβρύου, που οι επιστήμονες ακόμα δεν μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν. Ο Μ.Odent μας εξηγεί: «Τώρα πια γνωρίζουμε πως το έμβρυο ξεκινάει την διαδικασία του τοκετού, εκείνο δίνει το σήμα ότι είναι έτοιμο να αναπνεύσει, γιατί είναι ώριμοι οι πνεύμονές του. Όταν προκαλείς τον τοκετό με τεχνητά μέσα, ή όταν κάνεις καισαρική χωρίς να έχει ξεκινήσει ο τοκετός, το μωρό δεν έχει δώσει το ‘OK’. Δεν έχει πει ‘Είμαι έτοιμο, είμαι ώριμο.’ άρα ο κάθε τοκετός από πρόκληση είναι πρόωρος τοκετός.»

Ο ορός συνθετικής ωκυτοκίνης δεν ενδείκνυται για πρόκληση τοκετού (το γράφουν οι οδηγίες ξεκάθαρα) παρ’ όλο που χρησιμοποιείται συχνά για αυτόν τον σκοπό σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα και τεχνικές (όπως αποκόλληση των υμένων). Ούτε πρέπει να χρησιμοποιείται αλόγιστα ο ορός, με σκοπό την επίσπευση του τοκετού που “βαίνει καλώς” και έχει φυσιολογική πορεία. Ο ορός συνθετικής ωκυτοκίνης ενδείκνυται για την τόνωση της μήτρας σε περίπτωση κόπωσης ή αδράνειας. Όταν δηλαδή η φυσική ωκυτοκίνη δεν επαρκεί. Δεν υπάρχει τρόπος να προβλέψει κανείς στις πρώτες ώρες του τοκετού το αν μια γυναίκα μπορεί ή δεν μπορεί να παράγει αρκετή ωκυτοκίνη για τον τοκετό της. Μπορεί μόνο να την κάνει να νιώσει άνεση και ασφάλεια, ώστε να μην την εμποδίσει (και να μην της προκαλέσει έκκριση αδρεναλίνης).

Ποιες όμως είναι οι διαφορές ανάμεσα στην φυσική ωκυτοκίνη και τη συνθετική στον τοκετό; Πως δρουν ακριβώς; 

Με τη φυσική ωκυτοκίνη προκαλούνται διαφορετικές ενέργειες στο σώμα και διαφορετικά συναισθήματα, με βάση τις ανάγκες της συγκεκριμένης φάσης του τοκετού. Έχουμε ήδη αναλύσει πως στα πρώτα δύο στάδια του τοκετού, οι φυσικές συσπάσεις διαρκούν λίγα δευτερόλεπτα και έχουν μεγάλες παύσεις μεταξύ τους για να ξεκουράζεται το έμβρυο και η μητέρα. Στο 3ο στάδιο οι συσπάσεις είναι απαλές και περνούν συχνά απαρατήρητες, καθώς η μητέρα θηλάζει το μωρό της μαγεμένη.

Η συνθετική ωκυτοκίνη όμως, προκαλεί μόνο ένα είδος συσπάσεων: ακανόνιστες βίαιες συσπάσεις, μεγάλης έντασης. Καθώς χορηγείται ξανά στο 3ο στάδιο του τοκετού (για την έξοδο του πλακούντα και για να σταματήσει η αιμορραγία), προκαλεί πολύ έντονο πόνο τοκετού, ακόμα και αφού έχει γεννηθεί το παιδί. Η μητέρα και να θέλει να θηλάσει (αμέσως μετά τον τοκετό) συνήθως δεν μπορεί ακόμα, γιατί : α) είναι κουρασμένο το μωρό από τον ορό ή/και ναρκωμένο από την επισκληρίδιο, ή και β) η ίδια δεν παράγει αρκετή φυσική ωκυτοκίνη ακόμα (λόγω του ορού) και έτσι δεν μπορεί ακόμα να βγάλει πρωτόγαλα.

Η επαφή «δέρμα με δέρμα» μητέρας και μωρού παρ’όλα αυτά, για την πρώτη ώρα μετά την γέννα, είναι άκρως σημαντική για την μείωση του στρες στο νεογέννητο (και ας μην θηλάζει ακόμα) και για την μείωση του άγχους της μητέρας και θα την βοηθήσει να εκκρίνει δική της ωκυτοκίνη πολύ γρήγορα. Αν η μητέρα έχει γεννήσει με φυσικό τρόπο και ρέει ανεμπόδιστα η ωκυτικίνη της, το στήθος της μπορεί να στάζει χρυσές σταγόνες από πρωτόγαλα, προτού ακόμα βγει ο πλακούντας. Το σώμα μας αυξάνει αυτόματα την έκκριση της ωκυτοκίνης με την γέννηση του μωρού και ακόμα περισσότερο με τον θηλασμό, έτσι ώστε ο επίπονος ορός είναι περιττός για τις υγιής μητέρες.

Συναισθηματικά, στον φυσικό τοκετό, με την έναρξη των πρώτων συσπάσεων η ωκυτοκίνη μας προκαλεί μεγάλη ευφορία και χαρά, μια δόση «φυσικού ναρκωτικού» που αφαιρεί κάθε φόβο και τον αντικαθιστά με προσμονή και ενθουσιασμό. Αυτή η ευφορία ελαττώνεται καθώς προχωράει το πρώτο στάδιο του τοκετού και η επίτοκος «σοβαρεύει» κοντά στην ολοκλήρωση του ανοίγματος του τραχήλου. Εκεί, υπάρχει συνήθως και μια παύση των συσπάσεων (ακόμα και 2 ωρών σε κάποιες περιπτώσεις), όπου η επίτοκος κοιμάται ή ξεκουράζεται. Με την έναρξη του 2ου σταδίου (των εξωθήσεων) επαναλαμβάνεται το ίδιο. Μια έντονη δόση του «φυσικού ναρκωτικού» της ωκυτοκίνης, η μεγάλη ευφορία και ο ενθουσιασμός τα οποία σιγά – σιγά φεύγουν για να επιστρέψουν ξανά στην έναρξη του 3ου σταδίου του τοκετού. Σ’αυτό το στάδιο, η ωκυτοκίνη δημιουργεί συσπάσεις που συμβάλλουν στην εξώθηση του πλακούντα, στο κλείσιμο των αγγείων της μήτρας και στην διακοπή της αιμορραγίας. Αυτές οι «φυσικές τονωτικές ενέσεις ωκυτοκίνης» δίνουν μεγάλη αντοχή στον πόνο αλλά και στην πολύωρη δουλειά ενός φυσικού τοκετού. Όπως κουράζεσαι λιγότερο όταν είσαι ευτυχισμένη, έτσι με τον φυσικό τοκετό κουράζεσαι λιγότερο, λόγω της φυσικής ωκυτοκίνης.

Σε αντίθεση, ο ορός συνθετικής ωκυτοκίνης προκαλεί μεγάλη κόπωση, περισσότερο πόνο, έντονο φόβο, έκκριση αδρεναλίνης και στρες. Όλα αυτά οδηγούν σε σωματική και ψυχολογική εξάντληση, με αποτέλεσμα η ανάρρωση να διαρκεί αρκετές μέρες ή και εβδομάδες σε πολλές περιπτώσεις.

Η φυσική ωκυτοκίνη ευθύνεται για τις συσπάσεις της μήτρας, από την πρώτη έως και την τελευταία και δίνει εντολή στην μήτρα να συσπάται διαφορετικά, ανάλογα με πού ακριβώς βρίσκεται το μωρό καθώς κατεβαίνει προς τον έξω κόσμο. 

Επειδή η συνθετική ορμόνη προκαλεί μόνο άτακτες συσπάσεις, που έρχονται από κάθε κατεύθυνση, οι επιστήμονες τώρα πια προσπαθούν να καταλάβουν αν είναι ο ορός που ευθύνεται για το ότι κάποιες φορές το βρέφος «ανεβαίνει ψηλά» στη μήτρα, κατά τη διάρκεια του τοκετού. Πάντως, πολλές μαίες πιστεύουν πως κάτι τέτοιο οφείλεται στο συνδυασμό της ακανόνιστης πίεσης που δέχονται οι μύες της μήτρας και του φόβου που βιώνουν η μητέρα και το βρέφος, εξ’αιτίας του πόνου και της ψυχολογικής πίεσης.

Στις εβδομάδες της λοχείας, η μήτρα συσπάται με κάθε θηλασμό (λόγω της ωκυτοκίνης και πάλι) για να μικρύνει και να φτάσει πάλι στο αρχικό της μέγεθος, μέσα σε περίπου 40 ημέρες. Το χρονικό αυτό διάστημα συνήθως είναι αρκετό και για να εδραιωθεί ο θηλασμός. Ίσως να είναι κι αυτός ένας λόγος που τόσο πολλοί λαοί θεωρούν αυτές τις σαράντα ημέρες, μετά την γέννα, ιερές.

Ο θηλασμός είναι ό,τι καλύτερο και για το 3ο στάδιο του τοκετού, καθώς αυξάνει ακόμη περισσότερο την παραγωγή της ωκυτοκίνης. Το γνωρίζουν καλά οι γιατροί που ξεγεννούν δίδυμα και έχουν ένα κοινό μυστικό: βάζουν το πρώτο μωρό να θηλάσει, ώστε να βοηθήσει τη μήτρα να βγάλει πιο εύκολα και γρήγορα το δεύτερο και σε σωστή θέση. Μόνο οι ομαλά και ορθά κατευθυνόμενες συσπάσεις της φυσικής ωκυτοκίνης μπορούν να το κάνουν αυτό. Οι μαίες που υποστηρίζουν τοκετούς στο σπίτι ενθαρρύνουν πάντα τον θηλασμό στο τρίτο στάδιο του τοκετού, όχι μόνο γιατί ηρεμεί μητέρα και παιδί, αλλά γιατί σταματάει την αιμορραγία.

Στο θηλασμό η «Ορμόνη της Αγάπης» παίζει τριπλό ρόλο. 

Πρώτον, είναι η ορμόνη που επιτρέπει στο γάλα να κατέβει και δεύτερον παράγεται ξανά εξ’αιτίας του ίδιου του θηλασμού για να ηρεμεί την μητέρα ώστε να μην βιάζεται να αφήσει το παιδί της για άλλα πράγματα. Τρίτον, συμβάλλει πολύ στο «δέσιμο» μητέρας και παιδιού γιατί φροντίζει να εθίσει και τους δύο στην παρουσία του άλλου (ακριβώς όπως στα ερωτευμένα ζευγαράκια).

Ακόμα και η μυρωδιά του μωρού, το άγγιγμά του, η φωνούλα του, η εικόνα του, προκαλούν στη μητέρα μεγάλη έκρηξη ωκυτοκίνης. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλές μητέρες αδυνατούν να χρησημοποιήσουν το θήλαστρο. Θα βοηθούσε να σκέφτονται το μωρό τους πρώτα (ή ακόμα καλύτερα να κοιτάζουν την φωτογραφία του, καθώς μυρίζουν ένα ρουχαλάκι του) για να παράγουν ωκυτοκίνη. Κάθε φορά λοιπόν που θηλάζει μία μητέρα παράγει ωκυτοκίνη, που παράγει γάλα, που παράγει ωκυτοκίνη!

Είναι τόση ισχυρή αυτή η ορμόνη που με λίγη προσπάθεια, μπορεί μια γυναίκα να θηλάσει ένα μωρό, χωρίς να έχει γεννήσει ποτέ. Αν αυτό δεν είναι μαγεία, δεν ξέρω τι είναι!

Αυτός ο «χορός ωκυτοκίνης» του θηλασμού, προσφέρει μεγάλη αντοχή, ξεκούραση και καλή διάθεση στη μητέρα. Η συχνή σωματική επαφή με την μητέρα δυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα του μωρού (ξεχωριστά από τα θρεπτικά αγαθά του γάλακτος) και η συνεχόμενη στοργή και σωστή φροντίδα το κάνει πολύ πιο ήρεμο και ήσυχο από ένα μωρό που δεν θηλάζει.

Η φυσική ωκυτοκίνη είναι και η «ορμόνη της προστατευτικότητας». 

Αυξάνει σε μεγάλο βαθμό την προστατευτικότητα της μητέρας. Είναι ο λόγος που τα ζώα όταν έχουν γεννήσει είναι πιο θαρραλέα και προστατευτικά και ο λόγος που όταν γέννησε μια γνωστή μου, γρύλισε στην μητέρα της όταν πήγε να της πάρει το μωρό από την αγκαλιά.

Αναρωτιέμαι αν το μαθαίνουν αυτό οι γυναικολόγοι στις σπουδές τους και αν μερικοί χρησιμοποιούν τον ορό ωκυτοκίνης για να είμαστε πιο πειθήνιες. Έτσι ώστε να τους έχουμε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη και να μπορεί ο κάθε άγνωστος (πχ. μια οποιαδήποτε μαία του μαιευτηρίου) να πάρει το μωρό μας και να φύγει χωρίς να δημιουργήσουμε προβλήματα. Είναι πολύ ενδιαφέρον το ότι η συνθετική ωκυτοκίνη προκαλεί δουλικότητα και υποταγή, ακόμα και σε άντρες μιας έρευνας που την εισέπνευσαν από την μύτη για τους σκοπούς του πειράματος.

Η φυσική ωκυτοκίνη αντιθέτως προκαλεί εμπιστοσύνη υπό όρους την ώρα του τοκετού και πολύ έντονη προστατευτικότητα και εγρήγορση μετά από αυτόν. Σκεφτείτε μόνο πόσο προστατευτική είναι η μέση μητέρα, με το μωρό της των τριών ετών. Το παιδί έχει το ανοσοποιητικό να αντεπεξέλθει στα περισσότερα μικρόβια, όπως και την δυνατότητα να επικοινωνήσει την δυσαρέσκειά του (θα ξέρεις ποιος το πόνεσε ακριβώς, πότε, που ΚΑΙ πώς).

Το νεογέννητο είναι σαφώς πιο ευάλωτο πλάσμα, όμως η ίδια μητέρα, στο νοσοκομείο δεν ενοχλήθηκε καθόλου όταν το πήραν άγνωστοι και έφυγαν, κάνοντας ποιος ξέρει τι για ώρες ολόκληρες. Αυτή είναι εντελώς αφύσικη συμπεριφορά, ενάντια σε κάθε αίσθημα που προκαλεί η ωκυτοκίνη του σώματός μας, όταν δεν διακόπτεται από εξωτερικούς παράγοντες. Είναι ενάντια σε κάθε κανόνα μητρικής συμπεριφοράς του ζωικού βασιλείου γιατί είναι επικίνδυνη για την επιβίωση. Εύλογα αναρωτιέται κανείς: είναι τόσο ακατώρθωτο πια να εξεταστεί το νεογέννητο στην αγκαλιά της μητέρας του;

Ίσως το πολυτιμότερο δώρο που κάνει η ωκυτοκίνη στο βρέφος να είναι το δέσιμο με την μητέρα με πρωτόγονο και ενστικτώδη τρόπο. 

Βοηθάει να μάθει πιο γρήγορα η μαμά να «διαβάζει» το παιδί της και να το φροντίζει αποτελεσματικά, πριν ακόμα εκείνο δυσανασχετήσει. Αυτό με την σειρά του διαμορφώνει έναν χαρακτήρα ενήλικου ατόμου με πολύ μεγάλη ενσυναίσθηση για τους συνανθρώπους του και με ταλέντο στο να «διαβάζει» τι χρειάζονται οι άλλοι και πώς αισθάνονται. (Όλες οι επιστημονικές έρευνες που εξηγούν την διαδικασία καλλιέργειας της ενσυναίσθησης, αναλύονται στο καταπληκτικό βιβλίο: «Why Love Matters» της S.Gerhardt).

Η γυναίκες που γεννούν με φυσικό τρόπο θεωρούνται πιο συνειδητοποιημένες και αφοσιωμένες στο νεογέννητο, αλλά αυτό δεν είναι συνειδητή απόφαση όσο «παρενέργεια» της πολλής φυσικής ωκυτοκίνης. Και άλλες γυναίκες είναι το ίδιο αφοσιωμένες, ενώ γέννησαν με ορό ή και με καισαρική ακόμα. Ο Θηλασμός τις βοήθησε να ξεπεράσουν την κακή αρχή. Με τον θηλασμό, βρήκαν την κλεμμένη τους ωκυτοκίνη.

Ο Michel Odent υποστηρίζει πως ο ορός ωκυτοκίνης επηρεάζει τον μελλοντικό χαρακτήρα του παιδιού. Λέει πως δημουργεί νευρικούς και αγχωτικούς ενήλικες και όσο και να μοιάζει τραβηγμένο, εμένα μου προκαλεί διάφορες σκέψεις και ανησυχίες. Για παράδειγμα: ποιο είναι ακριβώς το αντάλλαγμα για μια πιο γρήγορη γέννα; Νομίζω, πως θα πρέπει να μάθουν οι μαιευτήρες να περιμένουν (ναι, χωρίς να κάνουν τίποτα!) και εμείς οι γυναίκες πως ο γρηγορότερος δρόμος δεν είναι πάντα ούτε ο ασφαλέστερος, ούτε ο πιο ανώδυνος. Θα βοηθήσουμε η μία την άλλη σε αυτό, όπως προστάζει η φύση μας.

Ό,τι έγραψα παραπάνω είναι η «τελευταία λέξη» της επιστήμης. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να απομακρύνεται ένα νεογέννητο μωρό από την μητέρα του, (εκτός βέβαια αν υπάρχει πρόβλημα υγείας) ,γιατί ανοίγει το «Κουτί της Πανδώρας» από όπου ξεπροβάλλουν πολλά προβλήματα και κίνδυνοι. Ο ορός ωκυτοκίνης απομακρύνει το βρέφος από την μητέρα, από πριν ακόμα γεννηθεί, γιατί επεμβαίνει στον ευαίσθητο διάλογο των ορμονών τους. 

Δεν εννοούν οι έρευνες πως ο ορός μας κάνει «κακές μητέρες». Αλλά πως είναι λάθος πρακτική να χρησιμοποιείται αλόγιστα γιατί δυσκολεύει την ήδη δύσκολη δουλειά της μητρότητας και μπορεί να βάλει μητέρα και βρέφος σε κίνδυνο την ώρα του τοκετού. 

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα: Η καλύτερη μητέρα που ξέρω γέννησε με καισαρική και τα δύο της αγόρια. Η ιστορία της έχει ως εξής: Νόμιζε πως η Π.Η.Τ. (Πιθανή Ημερομηνία Τοκετού) σημαίνει «Τελική Ημερομηνία Τοκετού». Και έτσι, φρόντισε να έρθουν οι γονείς της στην Αθήνα, από την Αμερική για τον τοκετό της, λίγο πριν μπει στον μήνα της (35-36 εβδομάδες έγκυος). Το εισιτήριο της επιστροφής τους ήταν μια εβδομάδα μετά την Π.Η.Τ. (την 41η εβδομάδα). Όταν δεν είχε γεννήσει ως την 40η εβδομάδα (πράγμα φυσικό και μάλιστα αναμενόμενο για πρωτότοκη), ζήτησε από τον γιατρό της να της κάνει πρόκληση τοκετού για να προλάβουν οι γονείς της το εγγόνι πριν φύγουν. Για μέρες ολόκληρες ταλαιπωρήθηκε και ταλαιπώρησε το αγέννητο μωρό της μέχρι που έπεσαν οι παλμοί του (εμβρυακή δυσχέρεια από τον ορό) και έκανε καισαρική τομή. Πέρασε μια πολύ δύσκολη περίοδο ανάρρωσης και δεν κατάφερε να θηλάσει ποτέ. Παρόλα αυτά, έβαλε τα δυνατά της και σύντομα έγινε η καλύτερη μητέρα που γνώριζα και παραμένει η καλύτερη, δώδεκα χρόνια αργότερα και με ένα ακόμα παιδάκι. Πλήρωσε όμως πολύ ακριβά το ότι δεν προετοιμάστηκε για τον τοκετό της καθόλου. Το ξέρω καλά γιατί ήμουν δίπλα της όταν έφυγαν οι γονείς της και ο άντρας της πήγε για δουλειά στο εξωτερικό, λίγες ημέρες μετά το χειρουργείο. Με βοήθησε πολύ αυτή η εμπειρία να μάθω τι να προσέχω.

Η φυσική ωκυτοκίνη δεν μπορεί να σε κάνει καλή μητέρα αν δεν το θέλεις. Ούτε μπορεί ο ορός να σε κάνει «κακή» μητέρα. Αλλά η ωκυτοκίνη είναι το νούμερο ένα καλύτερο δώρο που έχει να δώσει το σώμα μας σε εμάς και στο μωρό μας και τα κάνει ΟΛΑ γύρω από τον τοκετό πολύ πιο εύκολα. Αν υποθέσουμε πως εγώ και η φίλη μου είμαστε το ίδιο αφοσιωμένες μητέρες, πως «φτάσαμε στο ίδιο μέρος» και ας ακολουθήσαμε άλλο δρόμο, ο δικός μου δρόμος ήταν κατηφορικός και ηλιόλουστος, ενώ ο δρόμος της ανηφορικός και γεμάτος λακούβες. Το μωρό μου δεν με γύρεψε ποτέ, ενώ τα δικά της πέρασαν πολύ δύσκολες πρώτες ημέρες (όσο και η ίδια).

Η φυσική ωκυτίνη βοηθάει στο να είμαστε καλύτερες μητέρες, ακριβώς όπως κι ένας καλός σύζυγος βοηθάει στο να είμαστε καλύτερες μητέρες. Μπορείς και με απόμακρο, αναίσθητο άντρα να τα καταφέρεις (ή και μόνη σου ακόμα!), αλλά σίγουρα θα είναι πολύ πιο δύσκολο. Και όπως λέει μια πολύ καλή μου φίλη: «Μπορείς να οδηγείς κρατώντας το τιμόνι και με τα πόδια, δεν σημαίνει όμως πως είναι καλή ιδέα!».

Στέλλα Λ. Ματθαίου

Πηγή

Γιατί οι Ελληνίδες δεν γεννούν φυσιολογικά τα παιδιά τους;

του Σταύρου Θεοδωράκη

Υπάρχει μια χώρα, στην άκρη της Ευρώπης – κάποιοι θα σου πουν στην αρχή της – που πολλά στράβωσαν τις τελευταίες δεκαετίες. Δεν θα πούμε τώρα ποιος έφταιξε πιο πολύ αυτά τα έχουμε συζητήσει ξανά και ξανά.

Όμως, χάσαμε. Το χρήμα έγινε Θεός. Όλα μπήκαν στις βιτρίνες και τα μαιευτήρια τα κάναμε σουίτες. Βγάλαμε τον πόνο και την αναμονή από τη γέννα και προσθέσαμε νυστέρια, φάρμακα και γάλα σε σκόνη. Μια γέννα έφτασε να στοιχίζει στην Ελλάδα όσο οι μισθοί ενός έτους. Ζούμε στη χώρα με τις περισσότερες καισαρικές στον κόσμο και τις περισσότερες ιδιωτικές θερμοκοιτίδες – αυτά τα δύο συνδέονται γιατί τα παιδιά των καισαρικών καταλήγουν σχεδόν πάντα «για λίγες μέρες στην εντατική».

Ο ένας θυσίασε τις αρχές του, ο άλλος τον όρκο του και οι γυναίκες πείστηκαν ότι είναι φυσιολογικό να σημειώνεις στην ατζέντα σου 5 με 7 καισαρική. Να σου καθορίζει το πρόγραμμα του γιατρού και το ρεπό του άντρα σου πότε θα γεννήσεις το παιδί σου.

Ο ΟΗΕ πέρυσι την Άνοιξη κατήγγειλε την Ελλάδα για κακοποίηση των γυναικών μέσω των καισαρικών τομών και για έλλειψη σεβασμού προς την έγκυο γυναίκα. Τα ίδια λένε στον ΟΟΣΑ και στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Το επιτρεπτό ποσοστό καισαρικών είναι 15% και στην Ελλάδα στα ιδιωτικά κέντρα έχουμε 65% καισαρικές και στα νοσοκομεία 40% (ακόμη και στις ΗΠΑ με την αμυντική ιατρική λόγω των συχνών δικαστικών αγωγών κατά των ιατρών, τα ποσοστά καισαρικής είναι γύρω στο 30%). Εμείς όμως δεν ακούμε. Άλλο ένα χαρακτηριστικό μας. Αντί να σταματάμε, να κοιτάμε, να διορθώνουμε, συνεχίζουμε να υπηρετούμε τα μαύρα ρεκόρ μας.

«Αν οι γυναίκες χάσουν το δικαίωμα να γεννούν όπου και όπως αυτές επιθυμούν θα είναι σαν να χάνουν το δικαίωμά τους να αναπνέουν», έχει γράψει μια αμερικανίδα συγγραφέας. Ίσως να το έχει γράψει για όλες αυτές τις γυναίκες που μίλησαν στους «Πρωταγωνιστές». Τη Μαρίνα που τόλμησε να πει όχι στην καισαρική που πήγαν να της επιβάλουν στο κρατικό νοσοκομείο Κατερίνης και γέννησε φυσιολογικά στη Θεσσαλονίκη, ή για τη Σταυρούλα που άφησε τον γιατρό της σύξυλο, μη υποκύπτοντας στην τρομοκρατία του – ότι το παιδί είναι μεγάλο και δεν μπορεί να βγει κανονικά – και γέννησε σπίτι της μόνο με δύο μαίες (ήταν παραμονή Χριστουγέννων και όπως τελικά της εξομολογήθηκε ο γιατρός έπρεπε να φύγει διακοπές).

Αλλά γιατί οι γυναίκες παρασύρονται σε αυτό το λάθος; Γιατί θέλουν να γεννούν σε λίγα λεπτά με ελάχιστη προσπάθεια; Γιατί προτιμούν να πονούν 3-4 μέρες μετά τη γέννα – χειρουργημένες και φοβούνται τον ολιγόωρο πόνο της φυσιολογικής γέννας που εξαφανίζεται μόλις παίρνουν το παιδί τους αγκαλιά (είδατε το χαμόγελο της Ελένης μόλις ακούμπησαν στο στήθος της την κόρη της;). Ίσως απλώς γιατί οι γυναίκες (μας) ακολουθούν το ρεύμα. Αυτό που δοξάζουμε όλοι τις τελευταίες δεκαετίες; Σύντομα, χωρίς κόπο, κατευθείαν στην πηγή.

“Και τώρα τι κάνουμε;”, θα μου πείτε. “Αλλάζουμε γιατρούς;”. Νομίζω ότι η λύση είναι πιο εύκολη από το πρόβλημα. Οι γυναίκες πρέπει με αυτοπεποίθηση να επιστρέψουν στον ρόλο τους. Αυτές ξέρουν το σώμα τους, αυτές επιλέγουν γιατρό και άγνοια στην εποχή του ίντερνετ δεν συγχωρείται. Δεν μπορεί να υπάρχει γυναίκα που να πιστεύει ότι «αν γεννήσεις φυσιολογικά θα ατονήσει η σεξουαλικότητά σου καθότι η ερωτογενής ζώνη τραυματίζεται» (ναι! και αυτό έχει ειπωθεί από… γιατρό).

Οι έλληνες γυναικολόγοι πρέπει να αναθεωρήσουν και κάποιοι από αυτούς να εκπαιδευτούν ξανά. Οι γιατροί που είναι υπέρμαχοι του φυσιολογικού τοκετού πρέπει να βγουν μπροστά. Να μη δειλιάζουν. Η καισαρική είναι μια ιατρική επιλογή για δύο στις δέκα γυναίκες. Τελεία. Και η κοινωνία πρέπει να επιβάλει ελέγχους για να διαπιστώνουμε αν οι καισαρικές επιβάλλονται όντως από ιατρικούς λόγους. Ελέγχους που κάνουν σε όλες τις «πολιτισμένες χώρες». Ο υπουργός υγείας Άδωνις Γεωργιάδης αμέσως μετά την προβολή της εκπομπής είπε ότι θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να εφαρμοστούν οι οδηγίες της Επιτροπής Εξάλειψης των Διακρίσεων κατά των Γυναικών του ΟΗΕ. Περιμένουμε.

Η χώρα πρέπει να επιστρέψει στην κανονικότητα. Η επιδημία των καισαρικών πρέπει να εξαλειφθεί και οι γυναίκες έχουν τον τρόπο.

Εδώ μπορείτε να δείτε ολόκληρη την εκπομπή που προβλήθηκε στους “Πρωταγωνιστές”

Πηγή: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=31506

Τελειόμηνος τοκετός: από τις 39 εβδομάδες κύησης και μετά

Μια πολύ σημαντική εξέλιξη αλλάζει την επιστημονική πραγματικότητα για το τι θεωρείται φυσιολογική γέννα. Το Αμερικανικό Κολέγιο Μαιευτήρων Γυναικολόγων, μαζί με την Εταιρία Εμβρυομητρικής Ιατρικής των ΗΠΑ, εξέδωσαν νέους επιστημονικούς ορισμούς του τελειόμηνου τοκετού, σε δημοσίευση στο περιοδικό Obstetrics and Gynecology τον Οκτώβριο 2013. Σύμφωνα με τους νέους ορισμούς:

  • Ο τελειόμηνος τοκετός αποκτά πιο περιορισμένο εύρος και θεωρείται μόνο αυτός που γίνεται ανάμεσα στις 39 και 41 εβδομάδες εγκυμοσύνης. Σε αυτό το διάστημα τα νεογέννητα έχουν τις μέγιστες πιθανότητες να είναι καλά μετά την γέννηση.
  • Βρέφη που γεννιούνται από 37 εβδομάδων κύηση έως και 38+6 ημερών θεωρούνται «πρόωρα τελειόμηνα» (early term), καταδεικνύοντας το γεγονός ότι γέννηση σε αυτήν την φάση έχει αυξημένους κινδύνους για το βρέφος, σε σύγκριση με από 39 εβδομάδων και πάνω.
  • Βρέφη που γεννιούνται μεταξύ 41 και 42 εβδομάδων κύησης χαρακτηρίζονται πλέον ως «όψιμα τελειόμηνα» (late term), καταδεικνύοντας το γεγονός ότι μπορεί να έχουν ελαφρά αυξημένους κινδύνους υγείας σε σύγκριση με όσα γεννιούνται έως και 41 εβδομάδων.

To συλλογικό όργανο των Μαιευτήρων – Γυναικολόγων στις ΗΠΑ με τους νέους επιστημονικούς ορισμούς στοχεύει να αποθαρρύνει τους μαιευτήρες από το να προχωρούν σε μη αναγκαίους ιατρικά τοκετούς, παρεμβάσεις και καισαρικές τομές πρόωρα.

Πιο συγκεκριμένα στοχεύει να περιοριστούν οι προγραμματισμένες γεννήσεις κάτω των 39 εβδομάδων, που συχνά είναι ιατρικά μη δικαιολογημένες. Ο αριθμός αυτών των τοκετών (προκλήσεις τοκετού και καισαρικές τομές) που γίνονται στις 37 και στις 38 εβδομάδες κύησης είναι τεράστιος στις ΗΠΑ αλλά και στην Ελλάδα, δεν δικαιολογείται από ιατρικές ενδείξεις και είναι πιθανό να οδηγεί σε πρόβλημα δημόσιας υγείας, με πολλά σχετικά ανώριμα βρέφη, που φέρουν αυξημένο κίνδυνο για άμεσα και απώτερα προβλήματα υγείας, αλλά και αυξημένο κίνδυνο για αποτυχία μητρικού θηλασμού, που με την σειρά του μεταφράζεται σε αυξημένο κίνδυνο για άμεσα και απώτερα προβλήματα υγείας.

Γενιές επί γενεών γονιών και μητέρων έχουν ακούσει ότι μετά τις 37 εβδομάδες το μωρό θεωρείται τελειόμηνο και δεν υπάρχει σημαντική διαφορά. Μητέρες το ακούν και σήμερα από επαγγελματίες υγείας. Αλλά αυτό πια είναι μια απαρχαιωμένη δοξασία, σύμφωνα με επίσημους επιστημονικούς οργανισμούς.

Η ιδέα ότι οι εγκυμοσύνες που οδηγούν σε γέννηση ανάμεσα στις 37 και 42 εβδομάδες είναι ίδιες και «τελειόμηνες», είναι πια επιστημονικά εντελώς ξεπερασμένη. Οι εκβάσεις μέσα σε αυτό το εύρος διαφέρουν πολύ, έτσι ώστε βρέφη που γεννιούνται πριν τις 39 εβδομάδες εγκυμοσύνης έχει πια αποδειχθεί ότι έχουν πιθανότητα για χειρότερες εκβάσεις στην υγεία τους, συγκρινόμενα με βρέφη που γεννιούνται μετά τις 39 εβδομάδες κύησης. Γενικότερα τα βρέφη τα πηγαίνουν καλύτερα όταν:

  • Ο τοκετός αφήνεται να ξεκινήσει αυθόρμητα, από μόνος του. Η αυθόρμητη έναρξη τοκετού είναι σημάδι ότι έμβρυο, πλακούντας και μητέρα είναι πλέον σε ώριμη κατάσταση και έτοιμοι για να προκύψει η γέννηση. Οποιαδήποτε παρέμβαση πριν την αυθόρμητη έναρξη τοκετού πρέπει να έχει πολύ συγκεκριμένη και αυστηρή ιατρική αιτιολόγηση.
  • Η γέννηση γίνεται μέσα στις 2 επόμενες εβδομάδες που ακολουθούν το κλείσιμο των 39 εβδομάδων κύησης.

Υπάρχει μεγάλος όγκος πρόσφατων μεγάλων πληθυσμιακών ερευνών που δείχνουν ότι τα μωρά που γεννιούνται πριν τις 39 εβδομάδες εγκυμοσύνης, ως επί το πλείστον με παρέμβαση και προγραμματισμένη γέννηση από μαιευτήρα, έχουν αυξημένες πιθανότητες:

  • Να έχουν αναπνευστικά προβλήματα στη γέννηση
  • Να έχουν άμεσα προβλήματα όπως υπογλυκαιμία και υποθερμία
  • Να αποχωριστούν περισσότερο την μητέρα τους και να παραμείνουν περισσότερο στο νοσοκομείο
  • Να νοσηλευτούν στην μονάδα νεογνών
  • Να έχουν προβλήματα σίτισης κατά τις πρώτες μέρες
  • Να μην επιτύχουν αποκλειστικό μητρικό θηλασμό ή να οδηγηθούν σε πρόωρο αποθηλασμό
  • Να έχουν μικρή, αλλά υπαρκτή αύξηση κινδύνου θνητότητας
  • Ακόμα και απώτερα, η γέννηση πριν τις 39 εβδομάδες κύησης έχει συσχετιστεί με προβλήματα μάθησης σε σχολική ηλικία

Στην δημοσίευση του Κολεγίου και στις δημοσιεύσεις των μίντια που ακολούθησαν λείπει, παραμελείται συστηματικά και δεν αναφέρεται μια επιπλέον πολύ σημαντική παράμετρος στο θέμα: η παρεμπόδιση στην έναρξη επιτυχημένου, αποκλειστικού θηλασμού από αναίτιες ιατρικές παρεμβάσεις κάτω των 39 εβδομάδων κύησης. Αλλά αυτό συνιστά μια πολύ σημαντική έκβαση: το αν το παιδί τελικά θα θηλάσει ή όχι αλλάζει σημαντικά τους κινδύνους για την άμεση και μακροπρόθεσμη υγεία τόσο του παιδιού όσο και της μητέρας του. 

Οι έγκυες γυναίκες και οι γονείς επιβάλλεται να ενθαρρυνθούν με κατάλληλη ενημέρωση για το τι σημαίνει πρόωρος τοκετός και ποιοι είναι οι κίνδυνοι από τη γέννηση πριν τις 39 εβδομάδες εγκυμοσύνης. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι γυναίκες που έχουν γεννήσει αυθόρμητα – με τον τοκετό να έχει ξεκινήσει από μόνος του – στις 37 και 38 εβδομάδες κύησης πρέπει να πανικοβληθούν. Το ίδιο ισχύει επίσης για τις γυναίκες που γέννησαν πριν τις 39 εβδομάδες κύησης με ιατρική παρέμβαση γιατί υπήρχε πραγματικό ιατρικό πρόβλημα.

Τα μωρά πρέπει να γεννιούνται πριν τις 39 εβδομάδες όταν το αποφασίζουν τα ίδια ή όταν υπάρχει ιατρικό πρόβλημα που επιβάλλει την γέννηση. Όμως η μεγάλη πλειονότητα αυτών των γεννήσεων στην Ελλάδα γίνονται με ιατρική παρέμβαση που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί επαρκώς. Είναι συχνό το φαινόμενο ο υπολογισμός των ημερών της εγκυμοσύνης να μην είναι ακριβής και αυτό συμβάλλει στο πρόβλημα. Τα μωρά και οι μητέρες ξέρουν καλύτερα πότε είναι έτοιμα για γέννα, έτσι που έρευνες δείχνουν ότι μητέρες που γέννησαν με αυθόρμητο τοκετό στις 37 ή 38 εβδομάδες κύησης τείνουν να έχουν πιο υγιή βρέφη σε σύγκριση με εκείνες που επέλεξαν χωρίς ιατρικό λόγο ή που αποφασίστηκε από τον γιατρό προγραμματισμένη παρέμβαση.

Η αυθόρμητη έναρξη τοκετού από το μωρό και την εμβρυοπλακουντιακή μονάδα είναι σημάδι ότι αυτό το μωρό είναι πραγματικά έτοιμο να γεννηθεί. Δεν ισχύει όμως το ίδιο με προγραμματισμένες, αυθαίρετες και μη ιατρικά αναγκαίες εξωγενείς παρεμβάσεις. 

Τα τελευταία 5 χρόνια δεν έχω σταματήσει να δημοσιεύω επιστημονικές αποδείξεις για την κακή αρχή που κάνουν τα βρέφη μας στην Ελλάδα από επιβαλλόμενες αναίτιες καισαρικές τομές και προκλήσεις τοκετού σε πρώιμη ηλικία κύησης. Διεθνώς πλέον το πρόβλημα αναγνωρίστηκε, καιρός είναι να αναγνωριστεί και εδώ, με κατάλληλες δράσεις από τους σχετιζόμενους υπεύθυνους φορείς. 

Πηγή: Committee opinion no 579: definition of term pregnancy. Obstet Gynecol. 2013 Nov;122(5):1139-40.

Μετάφραση/ Σχολιασμός: Στέλιος Παπαβέντσης MBBS MRCPCH DCH IBCLC 2013

Πηγή: http://pediatros-thes.gr/%CE%B5%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%8E%CE%BD-%CF%85%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82/%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%8C%CE%BC%CE%B7%CE%BD%CE%BF-%CE%B1%CF%80%CF%8C-39-%CE%B5%CE%B2%CE%B4%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CF%8D%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9/

Η ψυχοδυναμική της εγκυμοσύνης και της γέννησης

Η περίοδος της εγκυμοσύνης, θα μπορούσε να μεταφραστεί ως η “περίοδος της υποδοχής”. Η μέλλουσα μητέρα κυοφορώντας το αγέννητο πλάσμα της, κυοφορεί και συναισθήματα που παίρνουν την μορφή της προσμονής, χαράς, ανυπομονησίας αλλά πολλές φορές φόβου και άγχους για την ομαλή εξέλιξη της εγκυμοσύνης και την πράξη της γέννησης.

Όλα όσα νιώθει η μέλλουσα μητέρα, εισπράτονται από το έμβρυο και αρχίζει μια ψυχοσυναισθηματική διαδικασία που μοιάζει με δύο συγκοινωνούντα δοχεία, όπου το ένα επιδρά και τροφοδοτεί το άλλο…

H “πρώτη αίσθηση του εαυτού” δημιουργείται από την βιωματική εμπειρία της αλληλεπίδρασης του με την μητέρα, μέσα στο πρώτο περιβάλλον προστασίας και ασφάλειας, την μήτρα.

Η περίοδος της κύησης, όπως και ο θηλασμός είναι η πρώτη αίσθηση “σπιτιού”  όπου εγκαθιδρύονται και ανθίζουν τα πρώτα συναισθήματα…Η ενδομήτρια ζωή, είναι η “στέγη” που παρέχει στο έμβρυο τις απαραίτητες συνθήκες για να μεταμορφωθεί σε μωρό, μέσα από το σώμα της μητέρας του.

Και αρχίζει να δημιουργείται το μητρικό ένστικτο, που είναι η ψυχική σύνδεση ανάμεσα στην μέλλουσα μητέρα και το έμβρυο, που μεγαλώνει καθώς το έμβρυο μεταμορφώνεται σε μωρό και αρχίζει να εκφράζει την ανάγκη του για επικοινωνία, μέσα από την κίνηση.

Η ανάγκη μας για επικοινωνία είναι από τις πιο βασικές ανθρώπινες ανάγκες και εκφράζεται, κυριολεκτικά ,πριν ακόμα γεννηθούμε.  Αυτός είναι και ο λόγος που το ένστικτο είναι προνόμιο των γυναικών και ιδιαίτερα των γυναικών που βιώνουν την εμπειρία της εγκυμοσύνης, της γέννησης και της μητρότητας…

Οι 9 μήνες της εγκυμοσύνης, σηματοδοτούν και την πορεία προς την Bιωματική Εμπειρία της Πραγμάτωσης.

Η  Πραγμάτωση είναι η Βιωματική Εμπειρία που δίνει “σάρκα και οστά” σε συναισθήματα που απλά υπήρχαν σε ένα πιο “φαντασιακό” επίπεδο. Σε ένα επίπεδο που ορίζεται από την ψυχική ανάγκη της μέλλουσας μητέρας να ονειρευτεί , να οραματιστεί την μητρότητα, το μωρό της αλλά και την σχέση που “καλούνται” να βιώσουν και οι δύο.

Αν και “φαντασιακό” το επίπεδο, βιώνεται  ως απόλυτα αληθινό γιατί ακριβώς το πλάσμα που προβάλει και μεταβιβάζει όλα τα τόσο καταλυτικά συναισθήματα, είναι ένας καινούργιος άνθρωπος, αλλά αυτός ο καινούργιος άνθρωπος μεγαλώνει μέσα της και δημιουργείται μέσα ΚΑΙ  από την Ύπαρξη της.

Και ερχόμαστε στην Γέννηση….

Η πρώτη μορφή “αποχωρισμού” που βιώνει το αγέννητο πλάσμα είναι η πράξη της γέννησης του. Είναι η πρώτη μορφή εσωτερικής σύγκρουσης, που αφενός ωθεί την ύπαρξη του αγέννητου πλάσματος να αποφασίσει πότε είναι έτοιμο να αποχωριστεί την πρώτη μορφή ψυχοσωματικής “στέγης” (ενδομήτρια ζωή) και αφετέρου είναι η Έκφραση της Ανάγκης του να βιώσει τον αποχωρισμό που συμβολίζει την μετάβαση του σε μια καινούργια πραγματικότητα.

Είναι μια διαδικασία που αποφασίζεται από τον αγέννητο άνθρωπο και είναι η πρώτη ενστικτώδης έκφραση ανεξαρτησίας. Η απόφαση μας να γεννηθούμε και η απόφαση μας να νιώσουμε έτοιμοι να “ταξιδέψουμε” και να αποχαιρετήσουμε το πρώτο μας “σπίτι”…

Ιδανικά, μετά την γέννηση μας, αφηνόμαστε να βρούμε το στήθος της μητέρας μας και να Θηλάσουμε.

Θηλασμός…

Η ανάγκη της πραγμάτωσης της ψυχοσυναισθηματικής σύνδεσης του νεογέννητου με την μητέρα του, Βασική Μορφή εκπλήρωσης ψυχικών και σωματικών αναγκών, εκφράζεται με τον θηλασμό.

Η αίσθηση που βιώνεται μέσα από την σωματική ( δέρμα με δέρμα) επαφή είναι η βάση της αλληλεπίδρασης και συνέχεια της “αίσθησης του εαυτού”. Αν βλέπαμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια του νεογέννητου, θα νιώθαμε την σημαντικότητα της σωματικής επαφής ( έκφραση ψυχοσυναισθηματικής ανάγκης για επικοινωνία και σύνδεση, μέσα από την αίσθηση), που εκφράζεται με τον θηλασμό, την αγκαλιά και την άμεση ανταπόκριση σε στιγμές ψυχικού άγχους και στρες που μπορεί να βιώσει το νεογέννητο.

Ο πιο δυνατός “οδηγός” αναγνώρισης της καινούργιας του πραγματικότητας, είναι η αλληλεπίδραση του με την Μητέρα του και τα συναισθήματα που εγκαθιδρύονται και ανθίζουν από την Μορφή της. Το νεογέννητο, μεταμορφώνεται σε βρέφος που η καθημερινή του επαφή και η πορεία της σχέσης του με την Μητέρα του, τροφοδοτεί την αίσθηση του ως μια πλευρά μιας πολύ συναισθηματικά ισχυρής σχέσης …Έτσι από τον ερχομό του στην γη, βιώνει ασφάλεια αντί άγχος, προστασία αντί ματαίωση, ανακούφιση και γαλήνη αντί μοναξιά…Είναι η καλύτερη πρόγευση ζωής… 

Θηλάστε τα πλάσματα σας….

Αντιγόνη Συμεωνίδου – Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια 

Την Αντιγόνη μπορείτε να την βρείτε και στο http://antigonisimeonidou.wordpress.com/

Αποχωρισμός μητέρας-βρέφους: Τι δείχνουν οι έρευνες γι’αυτή την συνηθισμένη πρακτική

Μια γυναίκα γεννά… το βρέφος πλένεται, τυλίγεται, τοποθετείται στο «ειδικό» κρεβατάκι του και απομακρύνεται από τη μητέρα του, έτσι ώστε εκείνη να ξεκουραστεί.

crying-baby 

Παρόλες αυτές τις κοινές πρακτικές, έρευνα που έχει δημοσιευθεί στην εφημερίδα της Βιολογικής Ψυχιατρικής αποδεικνύει ότι η απομάκρυνση των βρεφών από την μητέρα τους, προκαλεί έντονο άγχος στο βρέφος.

Αποτελεί πλέον συνηθισμένη πρακτική στις κλινικές, ιδιαίτερα στις Δυτικές κοινωνίες, ο αποχωρισμός μιας μητέρας από το μωρό της. Ο αποχωρισμός επίσης αποτελεί συνηθισμένο φαινόμενο για βρέφη που έχουν καταπονηθεί στη γέννα ή είναι πρόωρα κι έτσι τοποθετούνται σε θερμοκοιτίδα.

Οι άνθρωποι αποτελούν το μοναδικό θηλαστικό που υφίστανται αυτού του είδους τον αποχωρισμό μητέρας-νεογνού. Ερευνητές μέτρησαν τον καρδιακό ρυθμό σε μόλις 2 ημερών νεογέννητα, χρονικής διάρκειας μιας ώρας ενώ κοιμούνταν. Οι μετρήσεις έγιναν σε μωρά τα οποία σε αυτή το διάστημα βρίσκονταν σε δερματική επαφή με την μητέρα τους και σε άλλα τα οποία κοιμούνταν στο ειδικό κρεβάτι τους δίπλα στην μητέρα τους. Οι λειτουργίες του νεογέννητου παρουσίαζαν αύξηση 176% και ο ήρεμος ύπνος παρουσίαζε πτώση σε ποσοστό 86% κατά τον αποχωρισμό μητέρας-βρέφους, συγκριτικά με την στιγμή της δερματικής επαφής τους.

Ο Δρ. John Krystal, συντάκτης στην Βιολογική Ψυχιατρική, σχολίασε τα ευρήματα της έρευνας: «Η έρευνα αυτή τονίζει την σημαντική επιρροή στο βρέφος όταν αυτό αποχωρίζεται την μητέρα του. Γνωρίζαμε ότι αυτό το γεγονός του προκαλεί άγχος και ένταση, αλλά η παρούσα έρευνα δείχνει τελικά πόσο πολύ στρεσογόνος είναι αυτός ο αποχωρισμός για το μωρό.»

Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη έρευνα παρουσιάζει και μια σημαντική αντίφαση: Σε εργαστηριακές μελέτες που γίνονται σε ζώα, ο αποχωρισμός από την μητέρα αποτελεί κοινή πρακτική πρόκλησης άγχους, ώστε να μελετηθούν τα καταστροφικά αποτελέσματα στην ανάπτυξη του εγκεφάλου του νεογέννητου. Παρόλ’αυτα, αυτή η πρακτική εξακολουθεί να ασκείται σε βρέφη του ανθρώπινου είδους, ειδικά όταν απαιτείται ιδιαίτερη ιατρική φροντίδα (π.χ. θεραπεία σε θερμοκοιτίδα). «Η δερματική επαφή με την μητέρα εξαλείφει αυτή την αντίφαση και τα αποτελέσματα της έρευνάς μας αποτελούν το πρώτο βήμα στο να κατανοήσουμε πλήρως γιατί τα μωρά που θρέφονται ενώ βρίσκονται σε δερματική επαφή αναρρώνουν καλύτερα, συγκριτικά με μια θεραπεία σε θερμοκοιτίδα», εξηγεί ο Δρ. Barak Morgan.

Πλέον, είναι γνωστά τα οφέλη της δερματικής επαφής και η αδικαιολόγητη δημιουργία άγχους στο νεογέννητο είναι μη αποδεκτή.

Η νέα πρόκληση για τους επαγγελματίες υγείας είναι το να εντάξουν την δερματική επαφή στο πλαίσιο της καθημερινής θεραπείας των νεογέννητων σε συνδυασμό με την ασφαλή παροχή και άλλων μορφών ιατρικής περίθαλψης. 

Πηγή: http://www.mommydotcom.gr/top-articles/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%87%CF%89%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%BC%CE%B7%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%82-%CE%B2%CF%81%CE%AD%CF%86%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%84%CE%B9-%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CF%87%CE%BD/

Το βρέφος που θηλάζει

 

1. Ανοσοποιητικό σύστημα – Ανταποκρίνεται καλύτερα στους εμβολιασμούς. Το μητρικό γάλα το βοηθάει να ωριμάσει. Μειωμένος κίνδυνος για παιδικούς καρκίνους.

2. Δέρμα – Μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης αλλεργικού εκζέματος.

3. Μύες και αρθρώσεις – Η νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι λιγότερη συχνή σε παιδιά που έχουν θηλάσει.

4. Έντερα – Λιγότερη δυσκοιλιότητα.

5. Ουροποιητικό σύστημα – Λιγότερες λοιμώξεις του ουροποιητικού σε παιδιά που έχουν θηλάσει.

6. Σκωληκοειδής απόφυση – Παιδιά με οξεία σκωλεικοειδίτιδα είναι λιγότερο πιθανό να έχουν θηλάσει.

7. Νεφρά – Με λιγότερη αλάτι και μικρότερη ποσότητα πρωτεΐνης, το μητρικό γάλα είναι πιο “ελαφρύ” για τα νεφρά του μωρού.

8. Πεπτικό σύστημα – Λιγότερα επεισόδια διάρροιας και γαστρεντερικών λοιμώξεων στα μωρά που θηλάζουν. Αποκλειστικός θηλασμός για έξη μήνες ή/και περισσότερο μειώνει τον κίνδυνο για τροφικές αλλεργίες. Επίσης, μειώνεται ο κίνδυνος για εμφάνιση της νόσου του Crohn και της ελκώδους κολίτιδας, κατά την ενήλικη ζωή.

9. Καρδιά και κυκλοφορικό σύστημα – Οι ενήλικες που έχουν θηλάσει ως βρέφη, έχουν λιγότερη χοληστερόλη. Ο ρυθμός της καρδιάς είναι μικρότερος σε παιδιά που θηλάζουν.

10. Αναπνευστικό σύστημα – Τα μωρά που θηλάζουν έχουν λιγότερες και λιγότερο σοβαρές λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού, καθώς και μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης πνευμονίας, γρίπης και δύσπνοιας.

11. Στόμα – Μικρότερη ανάγκη για ορθοδοντικές εργασίες σε παιδιά που θηλάζουν πάνω από ένα χρόνο. Καλύτερη ανάπτυξη των μυών του προσώπου εξαιτίας του θηλασμού. Οι διαφορετικές γεύσεις του μητρικού γάλακτος προετοιμάζουν το μωρό για μεγαλύτερη ποικιλία στερεών τροφών.

12. Αυτιά – Τα μωρά που θηλάζουν παθαίνουν λιγότερες ωτίτιδες

13. Λαιμός – Τα παιδιά που έχουν θηλάσει έχουν σε μικρότερο ποσοστό ανάγκη για αμυγδαλεκτομή.

14. Μάτια – Η όραση είναι καλύτερη σε παιδιά που έχουν τραφεί με μητρικό γάλα

15. Διανοητική ανάπτυξη – Η χοληστερόλη και τα υπόλοιπα λίπη του μητρικού γάλακτος βοηθούν στη καλύτερη ανάπτυξη των νευρικών ιστών του εγκεφάλου.

16. Ενδοκρινικό σύστημα – Μειωμένος κίνδυνος εμφάνισης διαβήτη.

 

 

 

Δεν φταις εσύ!

Στην μακρόχρονη πορεία μου αντιμετώπισης προβλημάτων θηλασμού, συναντώ πολύ συχνά γυναίκες που κατηγορούν τους εαυτούς τους για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, που βρίσκονται σε σύγχυση ή/και σε κατάθλιψη επειδή ο θηλασμός δεν εξελίσσεται όπως θα ήθελαν οι ίδιες. Σχεδόν όλες έχουν πάρει ένα κάρο λανθασμένες συμβουλές από καλοπροαίρετους και μη, ειδικούς και μη, χωρίς να το ξέρουν (ότι ήταν λανθασμένες!). Σ΄αυτές τις γυναίκες θέλω να απευθυνθώ και να πω ότι:

Το ότι δεν κατάφερες να θηλάσεις, ενώ το ήθελες πολύ, δεν σημαίνει ότι απέτυχες, αλλά ότι:

  • Οι άνθρωποι που σου έδωσαν λάθος συμβουλές, σε παραπλάνησαν ή είχαν άγνοια.
  • Οι εταιρίες που σου έστειλαν δωρεάν δείγματα φόρμουλας, σε εκμεταλλεύτηκαν.
  • Οι διαφημίσεις της φόρμουλας που βρίσκονται παντού, σε παραπλάνησαν.
  • Η μαία που έδωσε στο μωρό σου φόρμουλα κατόπιν εντολής, χωρίς να υπάρχει ιατρική ένδειξη, σε κορόϊδεψε.
  • Ο άνθρωπος που σου είπε ότι δεν υπάρχει σύγχυση ή προτίμηση θηλών και ότι δεν πειράζει να δώσεις στο μωρό σου μπιμπερό ή πιπίλα, σου είπε ψέματα.
  • Η κλινική που σου έδωσε δωρεάν ένα κουτί φόρμουλας κατά την έξοδό σου, για καλό και για κακό, σε χρησιμοποίησε.
  • Η οικογένειά σου που δεν σε υποστήριξε να θηλάσεις, είχε άγνοια.
  • Η ασφαλιστική σου εταιρεία που δεν κάλυψε τα έξοδα για σύμβουλο θηλασμού ή για μηχάνημα άντλησης γάλακτος, σε εξαπάτησε.
  • Το κράτος, που δεν σου έδωσε αρκετή άδεια μητρότητας και θηλασμού, σε πρόδωσε.
  • Ο γιατρός σου, που σου είπε να δώσεις συμπλήρωμα φόρμουλας, αντί να σε στείλει να βρεις βοήθεια για να λύσεις τα προβλήματα θηλασμού, απέτυχε.
  • Οι άνθρωποι που σε έκαναν να αισθάνεσαι ντροπή όταν θήλασες δημόσια, σε μπέρδεψαν.
  • Το κράτος, που δεν είχε την πρόνοια να δημιουργήσει τράπεζες μητρικού γάλακτος, σε εγκατέλειψε.
  • Ο/η σύμβουλος θηλασμού που δεν κατάφερε να δει το πρόβλημά σου, ή που βρήκε πρόβλημα εκεί που δεν υπήρχε και σου έδωσε λάθος οδηγίες, απέτυχε.

Δεν φταις εσύ, φταίνε όλοι αυτοί που σε παραπληροφόρησαν είτε για κερδοσκοπικούς σκοπούς, είτε εξαιτίας της άγνοιάς τους.

Και φυσικά όλα αυτά δεν ισχύουν για τις γυναίκες που απλώς δεν ήθελαν να θηλάσουν, έψαχναν αφορμή, ή δεν είχαν αρκετό γάλα (σπανίως, αλλά συμβαίνει). Ούτε αυτές θα πρέπει να αισθάνονται ενοχές για κανέναν λόγο.

Για τις γυναίκες που δεν θέλουν να θηλάσουν, είναι απλώς σεβαστή η επιθυμία τους (και γι’ αυτές, ευτυχώς που υπάρχει και η φόρμουλα).

Γι’ αυτές που, λόγω ανατομικής δυσλειτουργίας, δεν έχουν αρκετό γάλα, είναι σαν να αισθάνονται ένοχες που δεν λειτουργεί καλά ο θυρεοειδής τους. Είναι λογικό; Όχι!

Είναι καιρός, εμείς, ως γυναίκες και μητέρες που θέλουμε να θηλάσουμε, να σταματήσουμε να κατηγορούμε τους εαυτούς μας όταν ο θηλασμός δεν εξελίσσεται όπως περιμέναμε. Είναι καιρός να αποδώσουμε «τα του Καίσαρος, τω Καίσαρι». Είναι καιρός να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα από γιατρούς, κλινικές και κράτος, να φωνάξουμε και να διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας στη σωστή ενημέρωση, από όλους αυτούς που θέλουν να μας εξαπατήσουν, να μας πληγώσουν ή να βγάλουν κέρδος από τον πόνο μας.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

Οι κίνδυνοι από την χορήγηση συμπληρώματος τις πρώτες μέρες ζωής του παιδιού

Πολλοί επαγγελματίες υγείας μας συμβουλεύουν με μεγάλη ευκολία να δώσουμε στο μωρό μας συμπλήρωμα ξένου γάλακτος, όταν παρουσιαστεί οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας στο μωρό ή στη μητέρα (πχ. ίκτερος, πόνος στις θηλές, ανεπαρκής πρόσληψη βάρους, ΓΟΠ, κλπ), χωρίς να λάβουν υπόψη τους τις τελευταίες επιστημονικές μελέτες και έρευνες σχετικά με το θηλασμό.

Ο κανόνας Νο1 είναι: θηλάστε το μωρό και μόνο όταν υπάρχει σοβαρός λόγος, ειδικά αν τα προβλήματα του μωρού συσσωρεύονται αφού κανείς δεν τα διαχειρίζεται σωστά, μπορεί το συμπλήρωμα να είναι απαραίτητο. Δεν σας λέω να μην δώσετε φόρμουλα ή ότι αν το κάνετε θα πρέπει να αισθάνεστε ένοχη. Θέλω όμως να σας οπλίσω με γνώση ώστε να πάρετε μια σωστή απόφαση σχετικά με το συμπλήρωμα, αφού πρώτα ενημερωθείτε για όλα τα δεδομένα σχετικά με αυτό και καταλάβετε την επίδραση που μπορεί να έχει τόσο στο μωρό σας όσο και στο θηλασμό.

1. Το συμπλήρωμα μπορεί να σας οδηγήσει σε περισσότερα προβλήματα.Η χορήγηση συμπληρώματος φόρμουλας κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών, ακόμα και μικρής ποσότητας, μπορεί να μας οδηγήσει σε περισσότερα προβλήματα από αυτά που υποτίθεται ότι πρόκειται να λύσει.

Καταρχήν θα αμφισβητήσετε την ικανότητα του σώματός σας να θρέψει το μωρό σας, αλλά και την ικανότητα του ίδιου του μωρού, ότι μπορεί να θηλάσει χωρίς τη βοήθεια συμπληρώματος. Βασικά, εάν μας πουν ότι χρειάζεται να δώσουμε στο μωρό μας συμπλήρωμα, είναι το ίδιο με το να μας πουν ότι το γάλα μας δεν είναι αρκετό για το μωρό μας. Πολλές μητέρες χάνουν την εμπιστοσύνη τους στο σώμα τους και στο μωρό τους ακριβώς αυτή τη στιγμή και, ειδικά οι πρωτότοκες μητέρες, μπορεί να μην την ξανακερδίσουν ποτέ. Αμφισβητούν την ικανότητά τους να ικανοποιήσουν το μωρό τους γενικά και εγκαταλείπουν το θηλασμό πρόωρα. Υπάρχουν πολλές αξιόπιστες μελέτες οι οποίες αποδεικνύουν ότι η χορήγηση ενός μόνο μπιμπερό με φόρμουλα τις πρώτες μέρες τη ζωής, καθώς και η δωρεά του πακέτου του μαιευτηρίου, το οποίο περιέχει δωρεάν δείγματα φόρμουλας, έχουν σαν αποτέλεσμα την μείωση της συνολικής διάρκειας του θηλασμού (Parry et al, 2013, Hall et al, 2002; Hornell et al, 2001, Rosenberg et al, 2008).

Δεύτερον, η χορήγηση συμπληρώματος φόρμουλας μπορεί να μειώσει πραγματικά την παραγωγή μας. Οι μαστοί μας χρειάζονται συνεχή διέγερση από το στόμα του μωρού για να παράγουν το τέλειο, σε ποιότητα και ποσότητα, γάλα για το μωρό μας. Το συμπλήρωμα σημαίνει λιγότερους θηλασμούς, άρα παραγωγή λιγότερου μητρικού γάλακτος.

Τρίτον, η χορήγηση συμπληρώματος με μπιμπερό θα κάνει το μωρό να μάθει σε έναν άλλο τρόπο σίτισης, γιατί ο τρόπος που πιάνει το μωρό το στήθος είναι τελείως διαφορετικός από τον τρόπο που πιάνει τη θηλή του μπιμπερό. Ο θηλασμός είναι μεν μια ενστικτώδης διαδικασία, αλλά υπάρχει μια περίοδος εκπαίδευσης, συνήθως μερικών ημερών και πολλά μωρά χρειάζονται αυτή την εκπαίδευση και το χρόνο για να μπορέσουν να θηλάσουν αποτελεσματικά. Πολλά μωρά που ταΐζονται με το μπουκάλι εξαρχής, σύντομα δείχνουν μια προτίμηση στη γρήγορη ροή του μπιμπερό και αρνούνται τελείως το στήθος, ή δυσκολεύονται πάρα πολύ να θηλάσουν και προκαλούν πληγές στις θηλές της μητέρας, γιατί έχουν μάθει το διαφορετικό τρόπο σίτισης από τη θηλή του μπιμπερό.

2. Συνήθως δεν είναι καθόλου απαραίτητο.Ναι, υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες το συμπλήρωμα είναι απαραίτητο. Και υπάρχουν επίσης σπάνιες περιπτώσεις που μπορεί να χρειαστεί  να δοθεί στο μωρό ειδική φόρμουλα. Ωστόσο, εάν κάποιος διαχειριστεί το θηλασμό σωστά, υπάρχουν πολύ λίγες περιπτώσεις στις οποίες το μωρό χρειάζεται συμπλήρωμα και υπάρχουν ακόμα λιγότερες περιπτώσεις στις οποίες ο θηλασμός θα πρέπει να διακοπεί τελείως. Και στις σπάνιες περιπτώσεις που χρειάζεται να δοθεί στα μωρά συμπλήρωμα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας  (World Health Organization (WHO), 2003) συστήνει την χορήγηση φόρμουλας μόνο σαν τελευταία λύση. Για την ακρίβεια λέει ότι τα μωρά θα πρέπει να σιτίζονται κατά προτίμηση με την ακόλουθη σειρά: α) στο στήθος, β) με αντλημένο μητρικό γάλα και με τη χρήση ποτηριού, κουταλιού ή σύριγγας και σίγουρα όχι με μπιμπερό, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα θηλασμού, γ) με μητρικό γάλα από τράπεζα γάλακτος και τέλος δ) με φόρμουλα.

3. Μπορεί να ακυρώσει κάποια από τα οφέλη του θηλασμού. Εάν δοθεί στο μωρό σας συμπλήρωμα φόρμουλας, μπορεί να αλλάξει τελείως, για πολλές εβδομάδες, η ωφέλιμη βακτηριακή χλωρίδα του εντέρου του μωρού, η οποία επιτυγχάνεται μόνο με το θηλασμό. Τα καλά βακτήρια και τα αντισώματα που περιέχονται στο πρωτόγαλα είναι υπεύθυνα για την ανοσοποίηση του μωρού και την προστασία του από πολλές ασθένειες όπως ο στρεπτόκοκκος, ο σταφυλόκοκκος, ο ροταϊός, κλπ. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να πανικοβληθείτε ή να αισθανθείτε ένοχη εάν αναγκαστήκατε να δώσετε συμπλήρωμα στο μωρό παρά τη θέλησή σας. Μερικές φορές αυτό είναι πραγματικά απαραίτητο.

Θέλω να πιστεύω ότι όλες οι μητέρες κάνουν το καλύτερο που μπορούν για τα μωρά τους, δεδομένων των συνθηκών, και ότι πρέπει να πιέσουμε να αλλάξουν οι συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας γύρω από το θηλασμό και όχι να στήνουμε τις μαμάδες στον τοίχο. Εάν πράγματι είναι απαραίτητο να δοθεί συμπλήρωμα στο μωρό, ελπίζω ότι γνωρίζοντας τα δεδομένα γύρω από τη φόρμουλα οι μητέρες θα κινητοποιηθούν και θα αρχίσουν να απαιτούν την δημιουργία τραπεζών γάλακτος από το κράτος ή/και πιο αυστηρούς ελέγχους από την βιομηχανία του ξένου γάλακτος, ώστε όλα τα μωρά να έχουν πρόσβαση σε ελεγμένο, ασφαλές συμπλήρωμα μητρικού ή/και ξένου γάλακτος.

Εάν ο γιατρός σας, οι φίλοι ή οι συγγενείς σας πουν ότι χρειάζεται να δώσετε στο μωρό σας συμπλήρωμα, πριν το κάνετε φροντίστε να συμβουλευτείτε κάποιον πιστοποιημένο σύμβουλο θηλασμού IBCLC ή σύμβουλο της La Leche League.

Και μην ξεχνάτε: κάτι που είναι απαραίτητο για κάποια μητέρα δεν είναι οπωσδήποτε απαραίτητο για όλες.

Ενημερωθείτε επίσης από:

http://www.bfmed.org/Media/Files/Protocols/Protocol%2022%20Jaundice.pdf

World Health Organization. Global strategy for infant and young child feeding. Geneva, 2003

http://pediatrics.aappublications.org/content/early/2013/09/18/peds.2013-0724

 

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6 πράγματα που πρέπει να κάνετε κατά το πρώτο 24ωρο της ζωής του μωρού, για να πετύχει ο θηλασμός

Η πρώτη μέρα της ζωής του μωρού –και της δικής σας ως μαμά – θα είναι χαρούμενη, συναρπαστική και εξουθενωτική. Για πολλές γυναίκες είναι επίσης ημέρα μεγάλου άγχους, πολλών ερωτηματικών και αμφιβολιών. Το άρθρο αυτό έχει σκοπό να σας βοηθήσει να θηλάσετε και να αισθανθείτε σίγουρη για την απόφαση και τις ικανότητές σας. Θέλω να σας βοηθήσω να κάνετε μια καλή αρχή, αφού ξέρω καλά ποιες είναι οι πρώτες απορίες σας ως νέα μαμά.

Όλες θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτή η πρώτη μέρα θα είναι ιδανική– το μωρό γεννιέται, ανταλλάσουμε βλέμματα λατρείας με τον σύντροφό μας, το μωρό προσκολλάται στη θηλή χωρίς καμία προσπάθεια, έχουμε άπειρο γάλα και κανείς γύρω μας δεν αμφιβάλει ότι κάνουμε το σωστό.

Ίσως για κάποιες από εσάς να γίνουν ακριβώς έτσι τα πράγματα (το εύχομαι με όλη μου την καρδιά). Για πολλές οικογένειες όμως αυτή η ωραία εικόνα παραμένει στη σφαίρα της φαντασίας και δεν είναι όλα τόσο ρόδινα. Γι’ αυτές τις οικογένειες έγραψα αυτό το άρθρο, ώστε να τις οπλίσω με δύναμη και γνώση και να τις βοηθήσω να κάνουν μια καλή αρχή με το θηλασμό.

 

Αγκαλιάστε το μωρό σας, όσο πιο πολύ μπορείτε, δέρμα με δέρμα

Το μωρό μας είναι ξύπνιο και σε διέγερση τις περισσότερες από τις πρώτες 24 ώρες της ζωής του. Χρησιμοποιήστε αυτό τον πολύτιμο χρόνο για να παρατηρήσετε τα σημάδια πείνας του μωρού σας: ψάχνει στον αέρα με το στόμα, βάζει τα χέρια στο στόμα, γλείφεται και γυρίζει το κεφάλι του από τη μια πλευρά στην άλλη. Αυτά τα σημάδια τα βλέπουμε συνήθως κατά τη διάρκεια της ήρεμης και ξύπνιας φάσης του μωρού. Είναι πολύ σημαντικό κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης να δώσουμε στο μωρό μας την ευκαιρία να εκπαιδευτεί και να μάθει τη σωστή προσκόλληση στο στήθος. Τα μωρά σταδιακά γίνονται όλο και πιο ληθαργικά μετά από μερικές ώρες, άρα αυτό το κρίσιμο στάδιο μπορεί να χαθεί εάν ασχολούνται άλλοι με το μωρό μας.

Το να κρατάμε το μωρό επάνω μας σε επαφή δέρμα με δέρμα, είναι κάτι που κάνει τη μετάβαση από τη ζωή στη μήτρα, στον εξωτερικό κόσμο, πολύ πιο εύκολη, τόσο για το μωρό όσο και για μας. Επίσης, η θερμοκρασία του μωρού διατηρείτε αυτομάτως σταθερή μ’ αυτό τον τρόπο.

Αποφύγετε τα μπιμπερό και τις πιπίλες

Η αναίτια εισαγωγή συμπληρωματικής τροφής ή πιπίλας στο μωρό κατά την κρίσιμη περίοδο αυτού του πρώτου 24ωρου, μπορεί να αποθαρρύνει το μωρό από το να θηλάσει από τη μαμά του. Καθώς ο θηλασμός ηρεμεί το μωρό και η διέγερση του στήθους επιταχύνει την παραγωγή γάλακτος, οποιοδήποτε συμπλήρωμα μπορεί να επηρεάσει αρνητικά αυτό το θαυμαστό σύστημα.

Θηλάστε το συντομότερο δυνατόν μετά τον τοκετό και πολύ συχνά

Οι ειδικοί του θηλασμού πιστεύουν ότι η συχνή διέγερση του στήθους μέσω του θηλασμού, βοηθάει στην δημιουργία περισσότερων υποδοχέων προλακτίνης στο στήθος. Αυτό οδηγεί σε μεγαλύτερη παραγωγή γάλακτος και μεγαλύτερη συνολική διάρκεια θηλασμού.

 

Δώστε προσοχή στη σωστή προσκόλληση του μωρού στο στήθος

Δεν υπάρχουν αρκετές λέξεις για να περιγράψω πόσο σημαντική είναι η σωστή προσκόλληση του μωρού στο στήθος, το συντομότερο δυνατόν μετά τον τοκετό. Πολλά μωρά μπορεί να μην έχουν καλό προσανατολισμό στην αρχή. Εάν πήρατε αναισθησία για πολύ ώρα κατά τη διάρκεια του τοκετού, ο αποπροσανατολισμός αυτός θα είναι προφανής. Εάν ακούτε ήχους σαν κλικ κατά τη διάρκεια του θηλασμού, εάν τα μάγουλα του μωρού ρουφιούνται προς τα μέσα, ή εάν πονάει η θηλή σας, όλα αυτά είναι σημάδια ότι πρέπει να βγάλετε το μωρό από το στήθος και να γίνει η προσπάθεια για σωστή προσκόλληση από την αρχή. Ζητήστε βοήθεια. Εάν χρειάζεστε ακόμη περισσότερη βοήθεια, μην διστάσετε να την ψάξετε. 

Κρατήστε το μωρό μαζί σας στο δωμάτιο της κλινικής (συγκατοίκηση)

Όπως και με την επαφή δέρμα με δέρμα, η συγκατοίκηση με το μωρό μας δίνει την ευκαιρία να μάθουμε ο ένας τον άλλο. Είναι η ευκαιρία να μάθουμε τα σημάδια του μωρού μας. Πολύ συχνά, οι άνθρωποι του στενού μας περιβάλλοντος μας συμβουλεύουν να δώσουμε το μωρό στις νοσοκόμες για να ξεκουραστούμε ή για να κοιμηθούμε καλύτερα το βράδυ. Αυτό όμως δεν ισχύει. Οι έρευνες έχουν δείξει αντίθετα, ότι εκείνες που δεν κοιμούνται αρκετά είναι οι μητέρες που αποχωρίζονται από τα μωρά τους. Οι μητέρες που κρατούν το μωρό τους μαζί τους στο δωμάτιο μπορούν να ξεκουραστούν άνετα, ξυπνώντας κάθε φορά που ζητά το μωρό να θηλάσει και να έχουν την ευκαιρία να θηλάσουν όταν το μωρό τους είναι ξύπνιο και ήσυχο. Η χαλάρωση που μας φέρνει η παρουσία του μωρού μπορεί επίσης να μειώσει το άγχος μας, το οποίο με τη σειρά του μπορεί να επηρεάσει την παραγωγή μας. 

Κρατήστε δίπλα σας μόνο τους ανθρώπους που σας υποστηρίζουν

Το να έχετε δίπλα σας ανθρώπους που πιστεύουν στο θηλασμό, στη δύναμη της φύσης και σ’ εσάς, είναι πολύ σημαντικό. Αν αυτοί οι άνθρωποι έχουν θηλάσει και οι ίδιοι τα παιδιά τους με επιτυχία, ακόμη καλύτερα. Όλοι θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η σίτιση του μωρού με το πιο κατάλληλο γάλα, είναι κάτι που μπορείτε να κάνετε μόνο εσείς.

Αυτή η περίοδος, είναι η στιγμή που δύο διαφορετικά πλάσματα πρέπει να μάθουν να λειτουργούν σαν ένα. Το σύστημα είναι τόσο εύθραυστο, όσο και ανθεκτικό και θα πρέπει να το σέβονται όλοι όσοι βρίσκονται γύρω σας.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

Κάθε εβδομάδα κύησης λιγότερη σημαίνει λιγότερες πιθανότητες για θηλασμό

Ποια η επίδραση της εβδομάδας εγκυμοσύνης στην επιτυχία ή όχι του μητρικού θηλασμού; Η κλινική εμπειρία είναι πολύ ξεκάθαρη, έρχεται τώρα να επιβεβαιωθεί και από έρευνα. Ερευνητές από τη Τμήμα Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ στον Καναδά θέλησαν να εξετάσουν κατά πόσο η εβδομάδα εγκυμοσύνης στην οποία γεννιέται ένα παιδί επηρεάζει την πιθανότητά του να θηλάσει τη μητέρα του.

Αναλύθηκαν αναδρομικά όλα τα δεδομένα από έναν πληθυσμό γεννήσεων σε νοσοκομείο του Οντάριο, μεταξύ 2009 και 2010. Συνολικά 92. 364 βρέφη μελετήθηκαν, από τα οποία το 87% θήλαζαν αποκλειστικά ή μερικώς κατά το εξιτήριο από το μαιευτήριο. Η ανάλυση έδειξε ότι όσα γεννήθηκαν early term (μεταξύ 37 και 39 εβδομάδων κύησης) είχαν σημαντικά χαμηλότερες πιθανότητες να θηλάζουν,σε σύγκριση με όσα γεννήθηκαν μετά τις 40 εβδομάδες κύησης. Πιο συγκεκριμένα, οι πιθανότητες χαμήλωναν με κάθε μία εβδομάδα λιγότερη στην κοιλιά της μητέρας:

• Στις 40 εβδομάδες aOR 0.93
• Στις 39 εβδομάδες κύησης aOR 0.87
• Στις 38 εβδομάδες κύησης aOR 0.81
• Στις 37 εβδομάδες κύησης aOR 0.74

Οι επιστήμονες συμπέραναν ότι τα βρέφη που γεννιούνται στις 40, 39, 38 και 37 εβδομάδες κύησης έχουν αυξανόμενα μικρότερες πιθανότητες να θηλάζουν, συγκριτικά με βρέφη που γεννιούνται στις 41 εβδομάδες.

Αυτό είναι μια κλινική διαπίστωση που επαληθεύεται καθημερινά και στην χώρα μας. Τα βρέφη που γεννιούνται late preterm (34 με 37 εβδομάδων) και early term (37 με 39 εβδομάδων) έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα για προβλήματα στον θηλασμό, μη καλή αρχή και χορήγηση ξένου γάλακτος, τόσο μεγαλύτερη όσο λιγότερες οι εβδομάδες. Η αρνητική επίδραση των μικρών εβδομάδων στον θηλασμό είναι τόσο πιο έντονη, όσο το περιβάλλον των μαιευτηρίων είναι μη φιλικό προς τα βρέφη. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα:

• Ότι πρέπει να γίνει κάθε προσπάθεια να περιοριστεί η επιδημία των παρεμβάσεων τοκετού (πρόκληση, προγραμματισμένη καισαρική τομή) πριν τις 39 εβδομάδες κύησης, και
• Οι κλινικοί γιατροί πρέπει να γνωρίζουν τις αυξημένες δυσκολίες σε μικρότερες ηλικίες κύησης και να αναγνωρίζουν αυτά τα βρέφη ως ομάδα κινδύνου για πρόωρο αποθηλασμό, να εφαρμόζουν δε όλες τις απαιτούμενες από την σύγχρονη τεκμηριωμένη επιστήμη πρακτικές για το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα αυτών των νεογνών στον θηλασμό, για εντατικοποίηση του αποκλειστικού θηλασμού από την γέννηση, παροχή έξτρα βοήθειας με τον θηλασμό στις μητέρες και για βελτιστοποίηση του αποκλειστικού και αποτελεσματικού θηλασμού από την αρχή της ζωής (optimization of effective and exclusive breastfeeding).

Πηγή: Lutsiv O et al. A Population- Based Cohort Study of Breastfeeding According to Gestational Age at Term Delivery. J Pediatr. 2013 Aug 3. pii: S0022-3476(13)00815-9. doi: 10.1016/j.jpeds.2013.06.056. [Epub ahead of print]

Μετάφραση/ Σχολιασμός: Στέλιος Παπαβέντσης MRCPCH DCH IBCLC 2013

Breast crawl

Όλα τα νεογέννητα, εάν αφεθούν στην κοιλιά της μητέρας τους αμέσως μετά τον τοκετό, έχουν την ικανότητα να αναρριχηθούν και να βρουν το στήθος μόνα τους, χωρίς καμία βοήθεια και να κάνουν τον πρώτο τους θηλασμό. Στην πραγματικότητα, μετά τη γέννησή τους τα μωρά μάλλον ξέρουν περισσότερο από τις μητέρες τους τι πρέπει να κάνουν.

Σήμερα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι κάποιες παρεμβάσεις κατά τη διάρκεια του τοκετού, μπορεί να επηρεάζουν την φυσική ικανότητα του μωρού να ψάξει και να βρει το στήθος της μητέρας του μόνο του. Τα ναρκωτικά φάρμακα που δίνονται στη μητέρα κατά τη διάρκεια του τοκετού,  είτε μόνα τους, είτε ως συστατικά της αναισθησίας, μεταφέρονται μέσω του πλακούντα στο μωρό και τo εμποδίζουν από το να βρει και να προσκολληθεί στο στήθος μόνο του. Εάν γίνει επισιοτομή στη μητέρα, αυτό επίσης δυσκολεύει την κατάσταση, λόγω του πόνου που αισθάνεται η ίδια.

Η υπέρ-ενυδάτωση, από τα ενδοβλέφια υγρά που δίνονται στη μητέρα, μπορεί να προκαλέσει πρήξιμο στο στήθος και να δυσκολέψει το μωρό από το να προσκολληθεί σωστά. Επίσης, η αναρρόφηση των γαστρικών υγρών του μωρού με καθετήρα μπορεί να του προκαλέσει μεγάλη δυσαρέσκεια. Είναι ενδιαφέρον εδώ να πούμε ότι η αναρρόφηση δεν συστήνεται πια για τα υγιή μωρά, επειδή επηρεάζει τόσο πολύ την ικανότητα των μωρών να θηλάσουν.

Υπάρχει κάτι μαγικό την πρώτη ώρα της ζωής. Οι γονείς περίμεναν μήνες για να γνωρίσουν το μωρό τους κι όταν αυτό γεννιέται βρίσκεται σε μια ιδιαίτερη κατάσταση ήρεμης εγρήγορσης, έτοιμο να γνωρίσει τους γονείς του και ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τα πρόσωπα της μητέρας και του πατέρα του.

Σ’ αυτή την φάση, τα μάτια του μωρού είναι ορθάνοιχτα και είναι ήρεμο. Το μωρό έχει ακούσει τη φωνή της μητέρας του όσο καιρό ήταν στην κοιλιά της και την ξεχωρίζει από τις φωνές άλλων γυναικών. Επίσης, 80%  των μωρών αναγνωρίζουν τη φωνή του πατέρα τους. Το μωρό, όταν αφήνεται πάνω στην κοιλιά της μητέρας, ζεσταίνεται και ηρεμεί από την επαφή μαζί της. Η ήρεμη αυτή ώρα με την μητέρα του βοηθάει πολύ την μετάβαση του μωρού από την ενδομήτρια ζωή στο εξωτερικό περιβάλλον.

Αυτή η κατάσταση ήρεμης εγρήγορσης διαρκεί περίπου μία ώρα και κάθε είδους επικοινωνία ανάμεσα στη μαμά και στο μωρό μπορεί να συμβεί αυτή την ώρα. Το μωρό εξοικειώνεται με την μυρωδιά της μητέρας και πολύ σύντομα μπορεί να ξεχωρίσει την ιδιαίτερη μυρωδιά της δικής του μητέρας από άλλες μητέρες.

Καθώς το μωρό κοιτάζει κατά πρόσωπο τη μητέρα του, καταγράφει την εικόνα της στη μνήμη του κι αν κάνουμε ένα τεστ και του δείξουμε το πρόσωπο της μητέρας του αλλά και άλλων γυναικών σε φωτογραφία, θα επιλέξει το πρόσωπο της μητέρας του ακόμα και 4 ώρες μετά.

Η μητέρα επίσης γνωρίζει το μωρό της, μέσω του αγγίγματος, της μυρωδιάς και της βλεμματικής επαφής. Αν κάνουμε και πάλι ένα πείραμα μερικές ώρες μετά και της ζητήσουμε να ξεχωρίσει το μωρό της ανάμεσα σε άλλα, θα αναγνωρίσει το μωρό της ήδη από την πρώτη μέρα.

Αυτή η ώρα του πρώτου θηλασμού, έχει πολλά ακόμα οφέλη τόσο για τη μητέρα, όσο και για το μωρό. Η οξυτοκίνη που παράγεται και από τους δύο ενεργοποιεί την έκκριση της προλακτίνης και άλλων ορμονών και βοηθάει να ηρεμήσουν και οι δύο και να αγαπηθούν. Γι’ αυτό λέγεται και ορμόνη της αγάπης.

Είναι πολύ σημαντικό να δημιουργήσετε ένα ήσυχο, ήρεμο και χωρίς παρεμβολές περιβάλλον για να δείτε το μωρό να αναρριχάται και να βρίσκει το στήθος μόνο του. Χρειάζεται υπομονή για να το δείτε να συμβαίνει, αλλά αξίζει κάθε στιγμή…

 

Ο αυτισμός θα μπορούσε να σχετίζεται με την πρόκληση και την επιτάχυνση του τοκετού

Η μεγαλύτερη έρευνα αυτού του είδους ισχυρίζεται πως ο αυτισμός θα μπορούσε να σχετίζεται με την πρόκληση και την επιτάχυνση του τοκετού, όπως δείχνουν τα πρώτα ευρήματα, κάτι που απαιτεί περαιτέρω μελέτη.

Είναι πιθανό τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση τοκετού να αυξάνουν τον κίνδυνο – ή να έγκειται στα προβλήματα που οδηγούν τους γιατρούς στο να επιλέξουν την πρόκληση τοκετού, εξηγούν τα αποτελέσματα. Στα προβλήματα αυτά συγκαταλέγονται ο διαβήτης της μητέρας και επιπλοκές του εμβρύου, που έχουν συσχετισθεί στο παρελθόν με τον αυτισμό.

Όπως οι περισσότερες έρευνες σε περιπτώσεις αυτισμού, τα ευρήματα της έρευνας δεν είναι οριστικά και οι ερευνητές εξηγούν πως τα αποτελέσματα αυτά δεν θα έπρεπε να αποτρέψουν τους γιατρούς από το να προκαλέσουν τοκετό ή να τον επιταχύνουν, μιας και μπορεί να είναι σωτήριος για τη ζωή τόσο της μητέρας όσο και του βρέφους.

Ο Simon Gregory, που ηγήθηκε και της έρευνας και είναι αναπληρωτής καθηγητής ιατρικής και γενετικής στο Duke University, τόνισε το εξής: «Δεν έχουμε βρει μία σύνδεση μεταξύ της αιτίας και του αποτελέσματος. Ένα από τα πράγματα που χρειάζεται να εξετάσουμε είναι καταρχάς το γιατί στις γυναίκες αυτές προκλήθηκε τοκετός».

Στην Αμερική 1 στις 5 γυναίκες δέχονται πρόκληση τοκετού – ο αριθμός είναι διπλάσιος από αυτόν του 1990.

Μικρότερες έρευνες δείχνουν πως υπάρχει μία πιθανή σχέση μεταξύ πρόκλησης τοκετού και αυτισμού, αλλά η νεότερη έρευνα είναι η μεγαλύτερη ως τώρα και εξετάζει περισσότερες από 600.000 γεννήσεις. Η έρευνα που χρηματοδοτείται από την αμερικανική κυβέρνηση δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα στο διαδίκτυο στο Jama Pediatrics.

Οι ερευνητές εξέτασαν τα αρχεία γεννήσεων οκτώ ετών στη North Carolina και συσχέτισαν  625.042 γεννήσεις με τα στοιχεία των δημόσιων σχολείων από το τέλος της δεκαετίας του 1990 έως το 2008. Οι πληροφορίες που είχαν επάνω στη διάγνωση του αυτισμού δεν διευκρίνιζαν αν οι περιπτώσεις αυτές ήταν ήπιας ή σοβαρής μορφής. Ο τοκετός είχε προκληθεί ή επιταχυνθεί σε περισσότερες από 170.000 γεννήσεις.

Στο σύνολο, 5.648 παιδιά ανέπτυξαν αυτισμό – τρεις φορές περισσότερα αγόρια από ό,τι κορίτσια. Μεταξύ των αυτιστικών αγοριών, σχεδόν το ένα τρίτο είχε μητέρες στις οποίες έγινε πρόκληση ή επιτάχυνση τοκετού, σε αντίθεση με το 29 τοις εκατό των αγοριών χωρίς αυτισμό. Οι διαφορές ήταν λιγότερο έντονες στα κορίτσια.

Η ωκυτοκίνη και οι προσταγλανδίνες χρησιμοποιούνται για την εκκίνηση ή επιτάχυνση του τοκετού αλλά η έρευνα δεν προσδιορίζει τα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος ήταν στα αγόρια τα οποία είχαν μητέρες στις οποίες έγινε πρόκληση ή επιτάχυνση τοκετού. Είχαν 35 τοις εκατό μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν αυτισμό.

Μεταξύ των κοριτσιών, ο αυτισμός δε φάνηκε να συνδέεται στην πρόκληση τοκετού – ήταν πιο συχνός σε όσα κορίτσια γεννήθηκαν με επιτάχυνση τοκετού – είχαν 18 τοις εκατό περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν αναπτυξιακές διαταραχές από όσες τα κορίτσια των οποίων οι μητέρες δεν δέχτηκαν πρόκληση ή επιτάχυνση.

Ο αυτισμός επηρεάζει 1 στα 88 παιδιά στην Αμερική. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν προβλήματα επικοινωνίας, αποφυγή οπτικής επαφής και ασυνήθιστη επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά όπως χτυπήματα με τα χέρια. Τα αίτια είναι αδιευκρίνιστα, οι ειδικοί όμως πιστεύουν πως προκύπτει μάλλον από ένα συνδυασμό γενετικής και άλλων παραγόντων. Αυτοί μπορεί να περιλαμβάνουν ασθένειες της μητέρας και φαρμακευτικές αγωγές κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης, η ηλικία του πατέρα κατά τη σύλληψη και προβλήματα που επηρεάζουν το έμβρυο κατά τη γέννα – όλα είναι ενδείξεις και δεν έχουν αποδειχθεί στην έρευνα.

Η μεγαλύτερη συνεισφορά της έρευνας είναι πως ενισχύει την κατά γενική ομολογία άποψη πως ο κίνδυνος εκδήλωσης αυτισμού είναι μεγαλύτερος πριν από τη γέννηση ή αμέσως μετά από αυτή, δήλωσε ο Dr. Byron King, διευθυντής του κέντρου αυτισμού του Seattle Children’s Hospital. Ο ίδιος δεν συμμετείχε στην έρευνα.

Πηγή: http://www.eimaimama.gr/2013/08/o-autismos-8a-mporouse-na-sxetizetai-me-thn-proklhsh.html

Εγκυμοσύνη και έκθεση σε μάρκετινγκ ξένου γάλακτος

Τι σημασία έχει αν υπάρχουν διαφημίσεις με μπιμπερό και ξένα γάλατα; Όποια μητέρα θέλει να θηλάσει, θα θηλάσει.. Η παραπάνω είναι μια συνήθης γνώμη ανάμεσα στους γονείς. Ισχύει;

Σίγουρα όχι. Το γνωρίζουν καλύτερα από όλους και οι διαφημιστές, και οι εταιρίες υποκατάστατων μητρικού γάλακτος, εδώ και πολλά χρόνια. Τώρα έρχονται να το επιβεβαιώσουν και ανεξάρτητοι φορείς δημόσιου συμφέροντος, όπως το US Food and Drug Administration.

Ερευνητές λοιπόν από τον Οργανισμό Φαρμάκων των ΗΠΑ θέλησαν να εξακριβώσουν κατά πόσο η έκθεση των εγκύων σε μάρκετιγκ ξένου γάλακτος μέσα από μέσα μαζικής ενημέρωσης επηρεάζει τις συμπεριφορές τους ως προς την πρόθεσή τους να θηλάσουν το παιδί τους, την έναρξη θηλασμού και την διάρκεια θηλασμού. Εξέτασαν λοιπόν τι επίδραση έχουν διαφορετικοί τύποι προώθησης στα μίντια και έκθεσης διαφημιστικής σε πληροφορίες σχετικά με υποκατάστατα μητρικού γάλακτος, αλλά και έκθεσης σε πληροφορίες για τον μητρικό θηλασμό, όλα αυτά κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από μια μεγάλη παναμερικανική μελέτη, την Infant Feeding Practices Study 2, μια προοπτική μελέτη παρακολούθησης από την εγκυμοσύνη μέχρι το τέλος του πρώτου χρόνου της ζωής του παιδιού, με δείγμα 2530 μητέρων.

Βρέθηκε ότι η έκθεση σε γραπτό πληροφοριακό υλικό και φυλλάδια από εταιριές ξένου γάλακτος (υποκατάστατων μητρικού γάλακτος, ΥΜΓ) συνδεόταν με σημαντικά συντομότερη επιδιωκόμενη διάρκεια αποκλειστικού μητρικού θηλασμού στις εγκύους. Έκθεση σε πληροφοριακό υλικό για υποκατάστατα μητρικού γάλακτος από ιστοσελίδες συνδεόταν με σημαντικά λιγότερες πιθανότητες τόσο επιδιωκόμενης έναρξης θηλασμού όσο και πραγματικής έναρξης θηλασμού. Αντίθετα, έκθεση σε πληροφορίες θηλασμού από ιστοσελίδες συνδέθηκε με σημαντικά υψηλότερη πιθανότητα τόσο για επιδιωκόμενη έναρξη θηλασμού αμέσως μετά την γέννηση όσο και για πραγματική έναρξη θηλασμού, αλλά και με μεγαλύτερη επιδιωκόμενη συνολική διάρκεια μητρικού θηλασμού. Έντυπο πληροφοριακό υλικό ηια τον θηλασμό συνδεόταν με μεγαλύτερη διάρκεια θηλασμού.

Οι ερευνητές συμπεραίνουν ότι οι μητέρες που εκτίθενται σε πληροφορίες σχετικά με ΥΜΓ από έντυπο υλικό ή από ιστοσελίδες είναι πιο πιθανό να σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν ΥΜΓ ή να σκοπεύουν να το χρησιμοποιήσουν νωρίτερα και λιγότερο πιθανό να ξεκινήσουν μητρικό θηλασμό, σε σύγκριση με μητέρες που στην εγκυμοσύνη τους δεν θυμούνται να εκτέθηκαν σε τέτοιες πληροφορίες.

Όλα λοιπόν έχουν την σημασία τους. Το γνωρίζουν πολύ καλά διαφημιστές και εταιρίες, αλλά με έκπληξη διαπιστώνει κανείς ότι πολλοί γονείς αδυνατούν να το κατανοήσουν, πιστεύοντας ότι το να θηλάσει μια μητέρα ή όχι είναι μια «ελεύθερη» απόφαση δική της, που δεν επηρεάζεται από εξωτερικούς παράγοντες.

 

Πηγή: Zhang Y, Carlton E, Fein SB. The Association of Prenatal Media Marketing Exposure Recall with Breastfeeding Intentions, Initiation, and Duration. J Hum Lact. 2013 May 17. [Epub ahead of print]

Μετάφραση/ Σχολιασμός: Σ Παπαβέντσης MRCPCH DCH IBCLC 2013

Γιορτή για την ελευθερία στη γέννα!

BIRTH CHOICES FESTIVAL – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

«Η γιορτή για την ελευθερία στη γέννα»

Ο Σύλλογος «Εγκυμονώ-Γεννώ-Επιλέγω» – “Birth Choices στα πλαίσια των δράσεων του με στόχο την υποστήριξη και την ενημέρωση των μελλοντικών γονέων για τις επιλογές στον τοκετό, καθώς και την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας στα θέματα της μητρότητας, διοργανώνει διήμερο φεστιβάλ πολλαπλών δραστηριοτήτων την Παρασκευή 31 Μαΐου  και Σάββατο 1 Ιουνίου 2013 στο Block 33 (26ης Οκωβρίου 33-περιοχή Σφαγεία – Θεσσαλονίκη).

Στην Θεσσαλονίκη η ενημέρωση και η στήριξη των γονιών για το φυσικό τοκετό επείγει όλο και περισσότερο, αφού τον Ιούνιο του 2013 και ύστερα απο δυο μηνυτήριες αναφορές του Συλλόγου Μαιών/Μαιευτών Θεσσαλονίκης, 63 γονείς που επέλεξαν να γεννήσουν τα παιδιά τους στο σπίτι απο το 2008 μέχρι το 2010, οδηγούνται στα δικαστήρια ως κατηγορούμενοι για «ρύπανση περιβάλλοντος» απ’τους πλακούντες. (http://diki79.blogspot.gr/–  http://www.grivas.info/http://forbirth.blogspot.gr/). Tο θέμα έχει κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις γι’ αυτό και  είναι σημαντικό να υπάρξει ενημέρωση του κοινού, αλλά και συμπαράσταση στους διωκόμενους γονείς.  Η επιλογή του φυσικού τοκετού στο σπίτι, στην Ελλάδα διώκεται, και οφείλουμε να δώσουμε ενα βροντερό ΠΑΡΟΝ υποστηρίζοντας τους συνανθρώπους μας, καθώς και κάθε ζευγάρι που θα επιλέξει μελλοντικά τον τοκετό στο σπίτι.

Το “Βirth Choices Festival” – “Η γιορτή για την ελευθερία στη γέννα”, θα περιλαμβάνει δραστηριότητες όπως: συναυλίες, καλλιτεχνικά δρώμενα και θεατρικά. Ψυχαγωγικά προγράμματα και εργαστήρια για μικρούς και μεγάλους, ομιλίες απο επαγγελματίες διαφόρων κλάδων για τα δικαιώματα και τις επιλογές των γυναικών στην γέννα, προβολές σχετικών ταινιών, εκθέσεις μικροπωλητών, κλήρωση δώρων και πολλά άλλα.

Η είσοδος στις εκδηλώσεις θα είναι με ελεύθερη συνεισφορά και τα έσοδα θα δοθούν στους κατηγορούμενους γονείς για να καλυφθεί ένα μέρος των εξόδων της εν λόγω δίκης, καθώς και για την ενίσχυση του συλλόγου.

Οι εκδηλώσεις θα ενταχθούν στο πρόγραμμα της διεθνούς εβδομάδας Σεβασμού στην Γέννα που διοργανώνει ο ENCA HELLAS (http://www.encahellas.eu/). Η Διεθνής Εβδομάδα για τον Σεβασμό στην Γέννα, που πραγματοποιείται κάθε Μάιο, αποτελεί την ευκαιρία ν’ ακουστούν δυνατά φωνές απο ολόκληρο τον πλανήτη σε θέματα που αφορούν την προώθηση του φυσικού τοκετού και τη βελτίωση της προγεννητικής φροντίδας.
Λίγα λόγια για το σύλλογο…

Ο Σύλλογος ” Εγκυμονώ – Γεννώ – Επιλέγω ” (Birth Choices) δημιουργήθηκε το Μάρτιο του 2008 στην Θεσσαλονίκη, έχει κάνει μέχρι σήμερα ποικίλες και σημαντικές δράσεις πάντα με στόχο την υποστήριξη και προώθηση του φυσικού τοκετού και την κατάδειξη, από τη μια της συνεχώς αυξανόμενης εμπορευματοποίησης των μαιευτικών υπηρεσιών στην Ελλάδα κι από την άλλη της έλλειψης ενημέρωσης για τις διαφορετικές δυνατότητες τοκετού που υπάρχουν. Μας ενδιαφέρει ν’ ανοίξουμε έναν διάλογο που θα φωτίσει την αμέλεια των ιδιωτικών κλινικών και των νοσοκομείων, και θα ενθαρρύνει τις γυναίκες ν’ απαιτούν μεθόδους τοκετού και μεταγεννητικής φροντίδας διαφορετικές από αυτές που παρέχονται τώρα.

 

Αναλυτικό πρόγραμμα εκδηλώσεων

 

Παρασκευή 31 Μαΐου 2013

(οι πόρτες ανοίγουν στις 7 μ.μ.)

 

Συναυλίες με τους:

Ζακ Στεφάνου

StringLess

De Sade Exupery

Γιάννης Μήτσης

Σακατζής Δημήτρης (stand up comedy) special guest: Ιεροκλής Μιχαηλίδης

Reggetiko proj ect

Full Circle Reggae-Stefanatty and Jammaroots sing with selector Rastayouth & Sistah Sofia

Balcan Cola

Σάββατο 1 Ιουνίου 2013

(οι πόρτες ανοίγουν στις 11 π.μ.)

Για μικρούς Και μεγάλους
11.00 π.μ ΗEHE-ART (πηλός για παιδιά) 11.00 π.μ Προβολές ταινιών :
Το μωρό μου φτάνει (90 λεπτά)Freedom for birth (58 λεπτά)(στο χώρο του καφέ)
11.00 π.μ Ντο-ρε-μι (απασχόληση παιδιών με θέμα το περιβάλλον) 11.00 π.μ Γιόγκα Ευ Ζειν (γιόγκα εγκύων & baby γιόγκα) απο Κατερίνα ΖάναΒρεφική κολύμβηση Ιχθείς
11.00 π.μ Χοκι το καλαμπόκι (παιχνίδια απο καλαμπόκι) 12.00  π.μ Aerial ακροβατικά – αυτοσχεδιασμόςΕυ ζειν (Ασημίνα Πολυχρονίου)
11.00 π.μ Το παραμικρό (δημιουργία και τύπωμα μοτίβο σε πάνινο σακουλάκι) 12.00 π.μ Πρώτες βοήθειες για παιδιά (Χριστίνα Ζιώγα)
11.00 π.μ Idea doors (κατασκευή κούκλας) 12.30 π.μ Ομιλίες από:Ελεάννα Ιωαννίδου (δικηγόρος), Μυρτω Γρίβα (παθολόγος), Πασχαλίνα Καμπουρίδου (μαία),  Μαρία Ανδρεουλάκη (βοηθός μητρότητας), Στελλα Στοϊκου (δικηγόρος), Σοφία Χατζηπαναγιώτου (δασκάλα γιόγκα)(στο χώρο του καφέ)
11.30π.μ. Μικρότοπος (μουσικοκινητικό παιχνίδι)
12.30 μ.μ  Τιμολέων Τιραμόλας & Μπουρμπουλήθρα (κλόουν) 15.00 μ.μ Πρώτες βοήθειες για παιδιά (Χριστίνα Ζιώγα)
15.00 μ.μ Θέατρο Σκιών Αρβανίτη – Καραγκίοζης 15.30 μ.μ Zumba για παιδιά (Πλούγαρλη Φιλιώ)Zumba (Μαρία, Νίτσα & Αλίκη Μαρζουκ)
16.00 μ.μ Κρουστόφωνο (νταούλια) 16.00 μ.μ Κρουστόφωνο (νταούλια)
17.30 μ.μ Ντουέντε (θεατρικό παιχνίδι για παιδάκια απο 4-11 χρ.) 16.45 μ.μ Flamengo ( Ευλ. Τσιρέλη, Ευτ. Κοτρωνιά, Φωτ. Παπαδακη & Ματ. Μακέστα)

18.00 μ.μ Τα Νευρόσπαστα (μαριονέτες του δρόμου) 18.30 μ.μ Γιόγκα εγκύων  – Tri Body Studio (Γιαννουλοπούλου Χριστίνα)

 

 

19.00 μ.μ Μαύρο θέατρο & Κρουστά –Π.Ε.Θ.Ε.Α.  Αργώ

19.00 μ.μ Μαύρο θέατρο & Κρουστά –Π.Ε.Θ.Ε.Α.  Αργώ

 

Ομιλίες διάρκειας 10-15 λεπτών με τους:

Ελεάννα Ιωαννίδου (δικηγόρος) με θέμα: «Το δικαίωμα στον κατ’ οίκον τοκετό»

Μυρτώ Γρίβα (ειδική παθολόγος) με θέμα: «Διώκομαι γιατί γέννησα στο σπίτι μου»

Πασχαλίνα Καμπουρίδου (μαία) με θέμα: «Οι επιλογές τοκετού των γυναικών στην Ελλάδα»

Μαρία Ανδρεουλάκη (βοηθός μητρότητας) με θέμα: «Το δίκτυο ενεργών πολιτών ENCA, 20 χρόνων δράσεις!»

Στέλλα Στοϊκου (δικηγόρος) με θέμα: «Ελληνική Νομοθεσία για την Προστασία του Μητρικού Θηλασμού»

Σοφία Χατζηπαναγιώτου (grand master yoga instructor) με θέμα: «Γυναίκα-Φύση, Μητέρα-Θεά»

                                                                                           Είσοδος ελεύθερης συνεισφοράς

                                              (για την οικονομική ενίσχυση των γονιών που διώκονται καθώς και του συλλόγου)

 

Τηλέφωνα επικοινωνίας:  6984733687,  6979604360

 

Διεθνής εβδομάδα για το σεβασμό στη γέννα – “Μην ενοχλείτε! Ένας άνθρωπος γεννιέται”

«Μην ενοχλείτε! Ένας άνθρωπος γεννιέται…»

Δωρεάν και ανοιχτές εκδηλώσεις, υπηρεσίες, εργαστήρια, ομιλίες, ενημερωτικές συναντήσεις για την εγκυμοσύνη, τη λοχεία, το θηλασμό, για τη μητέρα, τον πατέρα, τα παιδιά, την οικογένεια.

Διοργανώνεται στην Ελλάδα από το Ελληνικό Δίκτυο για τον Σεβασμό στη Γέννα, ENCA Hellas, μέλος του European Network of Childbirth Associations (ENCA).

Το Ελληνικό Δίκτυο για τον Σεβασμό στη Γέννα, ENCA Hellas, μια ομάδα εθελοντών, ευαισθητοποιημένων πολιτών, φορέων και οργανισμών, συντονίζει για τρίτη συνεχή χρονιά φέτος τον Μάιο μια σειρά από ανοιχτές εκδηλώσεις, δωρεάν υπηρεσίες, ενημερωτικές συναντήσεις, ομάδες για την υποστήριξη της εγκυμοσύνης, της λοχείας, της οικογένειας, εκπαιδευτικές συναντήσεις για την προώθηση του θηλασμού και πλήθος ακόμα δράσεων.

«Μην ενοχλείτε! Ένας άνθρωπος γεννιέται…» είναι το θέμα στη φετινή Διεθνή Εβδομάδα για τον Σεβασμό στη Γέννα και η Ελλάδα συμμετέχει δυναμικά με την ενεργοποίηση πλήθους πολιτών, επαγγελματιών και φορέων, σε κάθε γωνιά της χώρας.

Στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στην Τρίπολη, στην Καστοριά, στην Πάτρα, στις Σέρρες, στην Ξάνθη, στην Κω, στα Χανιά, στην Παραμυθία και στο Γαρδίκι Θεσπρωτίας, στη Νέα Αρτάκη, στην Εύβοια, το θέμα «σεβασμός στη γέννα» ανοίγει ξανά, η ενέργεια και η πληροφορία συντονίζονται με στόχο να ξαναβρεί η εγκυμοσύνη τη φυσική της δύναμη, να μην αντιμετωπίζεται ως «ιατρικό περιστατικό», επιβαρύνοντας (οργανικά, ψυχολογικά, οικονομικά) τις μητέρες και τα μωρά τους και τελικά, την ίδια την οικογένεια.

Μπορείτε να δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα με όλες τις δωρεάν εκδηλώσεις, ομιλίες, δράσεις και υπηρεσίες που προσφέρονται στη διάρκεια της Διεθνούς Εβδομάδας για τον Σεβασμό στη Γέννα στο:
http://www.encahellas.eu/files/ENCAHellasIWRC-Calendar-2013.pdf

Αναζητήστε, μεταξύ άλλων, στο αναλυτικό πρόγραμμα: 
– Δωρεάν μαιευτική φροντίδα και υπηρεσίες βοηθού μητρότητας κατ’ οίκον

– Επιστημονικές και ενημερωτικές συναντήσεις για την προγεννητική φροντίδα, για το θηλασμό, για τον φυσικό τοκετό, για τον τοκετό στο σπίτι, για το δικαίωμα επιλογής στη γέννα, για τον συναισθηματικό δεσμό μητέρας και παιδιού για τον ρόλο του πατέρα, για τις επιπτώσεις της καισαρικής, για την αξία του πόνου στη διάρκεια του τοκετού 

– Προβολές ταινιών με θέμα την εγκυμοσύνη, τη μητρότητα, το σεβασμό στη γέννα 

– Χειροτεχνίες, νανουρίσματα, εργαστήρια βρεφικού μασάζ, ρεφλεξολογίας για παιδιά, aqua yoga και yoga για την εγκυμοσύνη, για τη λοχεία αλλά και για παιδιά

– Σεμινάρια για την ανθοθεραπεία, την ομοιοπαθητική, τη ρεφλεξολογία, τη μέθοδο Gentle Bio-Energetics, κ.α.

– Ομάδες ψυχολογικής υποστήριξης στην εγκυμοσύνη και τον τοκετό, ομάδες για την ενδυνάμωση των νέων μητέρων και της οικογένειας

Ημερομηνίες και ώρες Διεξαγωγής:
Δευτέρα 20 έως Δευτέρα 27 Μαϊου 
2013

Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής:
Σχετικά με το ENCA: http://www.enca.info/
Σχετικά με τη Διεθνή Εβδομάδα για τον Σεβασμό στη Γέννα και το ENCA Hellas:http://www.encahellas.eu/
Επικοινωνία: encahellas@gmail.com –
Μπορείτε επίσης να επικοινωνήσετε:
Μαρία Ανδρεουλάκη, maria.andreoulaki@gmail.com
Λαμπρινή Σταμάτη, lambrini7@gmail.com, κιν. 6997-715382

Δίνω ζωή. Δώστε μου τη γέννα που αξίζω!

Την Κυριακή 14 Απριλίου στις 12.00 σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας (Αθήνα, Άρτα, Δράμα, Ζάκυνθος, Ξάνθη, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Κομοτηνή, Καλαμάτα, Πάτρα, Τρίκαλα, Λάρισα, Ρέθυμνο, Χανιά) θα πραγματοποιηθεί Πανελλαδική Δράση για Μαιευτήρια φιλικά προς Μητέρες και Βρέφη.

Στα σημεία συνάντησης, μητέρες από το Πανελλαδικό Εθελοντικό Δίκτυο Υποστήριξης Μητρικού Θηλασμού και Μητρότητας θα μοιράσουν ενημερωτικό υλικό για τις προϋποθέσεις για να γίνει ένα μαιευτήριο φιλικό προς μητέρα και βρέφος.

Συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη, από τις 12:00 έως τις 14:00, η ομάδα Θεσσαλονίκη: Εγκυμοσύνη – Τοκετός – Θηλασμός σας περιμένει στην Πλατεία Αριστοτέλους (επάνω από την Τσιμισκή) στα πλαίσια της 1ης Πανελλαδικής Δράσης για Μαιευτήρια φιλικά προς Μητέρες και Βρέφη.

Θα δοθούν ενημερωτικά φυλλάδια σχετικά με τα 10 βήματα που πρέπει να τηρεί ένα μαιευτήριο για να είναι φιλικό προς τις μητέρες, τα 10 βήματα για να είναι φιλικό προς τα βρέφη και θα συζητήσουμε τις συνθήκες που επικρατούν στα μαιευτήρια καθώς και τρόπους να αλλάξουν.

Σκοπός της δράσης είναι η ευαισθητοποίηση των εγκύων αλλά και της πολιτείας για την αναγκαιότητα της πιστοποίησης όλων των μαιευτηρίων ως φιλικά προς τις μητέρες και τα βρέφη, της γέννας με σεβασμό προς την επίτοκο και η έναρξη του θηλασμού από την πρώτη στιγμή.

Η δράση είναι μια πρωτοβουλία του Πανελλαδικού Εθελοντικού Δικτύου Υποστήριξης Μητρικού Θηλασμού και Μητρότητας με την συνεργασία του Ελληνικού Δικτύου για τον Σεβασμό στην Γέννα ENCA Hellas και την υποστήριξη του Δικτύου για την Βρεφική Διατροφή IBFAN.

Στις 14:30 μ.μ. θα ακολουθήσει στο χώρο του Μικρόπολις, ομιλία του κου Στέλιου Παπαβέντση, παιδιάτρου – πιστοποιημένου συμβούλου γαλουχίας, που θα αφορά στα 10 βήματα για τα φιλικά προς τις Μητέρες και τα Βρέφη μαιευτήρια και στη συνέχεια η προβολή του ντοκιμαντέρ “Το μωρό μου φτάνει”.

Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Το trailer της ταινίας “Το μωρό μου φτάνει”:

http://www.youtube.com/watch?v=j46F3tYQE9Q

 

Περισσότερες πληροφορίες για τις εκδηλώσεις κατά τόπους:

Αθήνα: https://www.facebook.com/events/160450440783091/

Θεσσαλονίκη: https://www.facebook.com/events/249533515193137/?ref=2

Ζάκυνθος: https://www.facebook.com/events/453415614738081/?fref=ts

Κομοτηνή: https://www.facebook.com/events/154123304755158/?fref=ts

Άρτα: https://www.facebook.com/events/499392433443713/?fref=ts

Ρέθυμνο: https://www.facebook.com/events/480619078671629/?fref=ts

Λάρισα: https://www.facebook.com/events/361339637309032/

Ιωάννινα: https://www.facebook.com/events/134763356707522/

Δράμα: https://www.facebook.com/events/503343809724974/

Ξάνθη: https://www.facebook.com/events/365235673580348/

Καλαμάτα: https://www.facebook.com/events/135594619957903/

Πάτρα: https://www.facebook.com/events/485030621563678/

Χανιά: https://www.facebook.com/events/464401030298830/?ref=25

 

Βοήθεια! Δεν θέλω να θηλάσω!

Ούτε κι εγώ ήθελα, ή δεν ήμουν σίγουρη αν ήθελα, οπότε καταλαβαίνω πώς αισθάνεστε και δεν πρόκειται να σας πω τι να κάνετε ή να σας κρίνω για την επιλογή σας. Ο τρόπος διατροφής του μωρού σας είναι δική σας απόφαση και θα σας υποστηρίξω για να κάνετε ό,τι είναι καλύτερο για σας. Ο στόχος μου όμως είναι να σας προσφέρω τις πιο ακριβείς πληροφορίες ώστε όποια απόφαση κι αν πάρετε να αισθάνεστε καλά με αυτή.

Και αναγνωρίζω πόσο δύσκολη μπορεί να είναι αυτή η απόφαση. Οι γυναίκες που δεν θέλουν να θηλάσουν βρίσκονται κάτω από μεγάλη πίεση, με πολύ λίγη βοήθεια και κατανόηση για τα αισθήματά τους, ή για τις προκλήσεις που μπορεί να αντιμετωπίζουν. Είμαι εδώ για να σας βοηθήσω. Δεν είναι καθόλου αστείο να βρίσκεσαι με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο.

Πιστέψτε με, ξέρω, γιατί ήμουν κι εγώ μια μαμά με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο. Γι’ αυτό σας παρακαλώ να μην περιμένετε μέχρι να γεννήσετε για να ενημερωθείτε και να πάρετε την απόφασή σας. Κάντε την έρευνά σας τώρα.

Η αλήθεια είναι ότι ενώ ο θηλασμός είναι εύκολος για κάποιες γυναίκες, για τις περισσότερες ίσως, η χειρότερη στιγμή για να ενημερωθείτε για το θηλασμό είναι μετά τη γέννηση, όταν θα είστε εξουθενωμένες, εύθραυστες και στο έλεος των μύθων και της παραπληροφόρησης από τα στόματα ειδικών και μη. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, οι κλινικές, τα νοσοκομεία, οι μαίες, οι γιατροί, η οικογένεια και οι φίλοι μας, με όλες τις καλές τους προθέσεις, μπορεί να μην είναι καλά πληροφορημένοι σχετικά με το θηλασμό και συνήθως έχουν προσωπικά εμπόδια να ξεπεράσουν σχετικά με το θέμα.

Στα παραπάνω προσθέστε κάθε προσωπικό άλυτο ζήτημα που μπορεί να έχετε εσείς οι ίδιες και τότε θα είστε σε μειονεκτική θέση στην περίπτωση που αποφασίσετε να δοκιμάσετε να θηλάσετε. Ο θηλασμός είναι ένα από τα σημαντικά γεγονότα της ζωής μας όπου θα τα πάμε καλύτερα αν είμαστε προετοιμασμένες. Δεν θα τρέχαμε σε μαραθώνιο χωρίς προπόνηση και σωστά παπούτσια, έτσι δεν είναι; Άρα, το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας και στο μωρό είναι να ερευνήσουμε σε βάθος το θέμα της διατροφής του, τόσο σε σχέση με τα συναισθήματά μας, όσο και τα δεδομένα γύρω απ’ αυτή, πριν γεννηθεί το μωρό.

Για να σας βοηθήσω σ’ αυτή την απόφαση, έχω γράψει μερικές συμβουλές πιο κάτω. Ελπίζω ότι θα σας φανούν χρήσιμες και ότι θα κρατήσετε αυτές που σας ταιριάζουν ενώ θα πετάξετε όλες τις υπόλοιπες. Σε κάθε περίπτωση, σας εύχομαι το καλύτερο σ’ αυτό το υπέροχο ταξίδι της μητρότητας.

Αν δεν θέλετε να θηλάσετε:

1. Μιλήστε σε κάποιον που εμπιστεύεστε. Διαλέξτε κάποιον τον οποίο σέβεστε, θαυμάζετε και εκτιμάτε, ο οποίος θα σας ακούσει ειλικρινά και θα σας βοηθήσει να ξεκαθαρίσετε τα συναισθήματά σας χωρίς να σας κριτικάρει. Είτε διαλέξετε κάποιον φίλο, συγγενή ή επαγγελματία, αυτός ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να προβάλει σε σας τις δικές του επιθυμίες. Ένας καλός ακροατής δεν θα σας πνίξει με τα πλεονεκτήματα του θηλασμού, αλλά ούτε και θα σας διευκολύνει ώστε να μη θηλάσετε καθόλου. Αυτός ή αυτή, θα πρέπει να σας βοηθήσει να καταλάβετε τον εαυτό σας και να είναι θετικός/ή και υποστηρικτικός/ή. Το να γίνει κανείς γονιός είναι μια μεταμόρφωση σε πολλά επίπεδα και καθώς εξερευνούμε τα συναισθήματά μας, ωριμάζουμε και είμαστε πιο έτοιμες να δεχτούμε αυτή την αλλαγή.

2. Φτάστε μέχρι το τέλος. Υπάρχουν χιλιάδες λόγοι για να μη θηλάσει μια γυναίκα και τους έχω ακούσει νομίζω όλους. Όλοι είναι σωστοί, γιατί κάθε συναίσθημα που μπορεί να έχει μια γυναίκα για το θηλασμό, είναι αληθινό και σημαντικό! Μόνο αν ερευνήσετε μέχρι τέλους αυτό που σας σταματάει από το να θηλάσετε, μόνο τότε θα έχετε την ευκαιρία να διακρίνετε το ψέμα από την αλήθεια.

Για παράδειγμα, κάποιες γυναίκες φοβούνται ότι δεν θα έχουν αρκετό γάλα, ίσως επειδή οι δικές τους μητέρες δεν θήλασαν ή είχαν δυσκολίες – αλλά τώρα γνωρίζουμε ότι περισσότερο από το 95% των γυναικών μπορούν να θηλάσουν. Όπως και πολλές άλλες γυναίκες, έτσι κι εγώ φοβόμουν ότι με το θηλασμό θα χαλάσει το στήθος μου, αγνοώντας το γεγονός ότι η ίδια η εγκυμοσύνη μπορεί να χαλάσει το στήθος μας και όχι ο θηλασμός. Άλλες γυναίκες φοβούνται να θηλάσουν σε δημόσιο χώρο, ή μπροστά σε φίλους και συγγενείς. Κάποιες άλλες απλώς σιχαίνονται.

Κάποιες έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής βίας στο παρελθόν – αν αυτό είναι το πρόβλημά σας, όπως είναι για το 25% των γυναικών, σας συνιστώ ανεπιφύλαχτα να ζητήσετε βοήθεια από κάποιον ειδικό και να συμμετέχετε σε κάποια ομάδα υποστήριξης. Εκεί θα έχετε την ευκαιρία να γνωρίσετε κι άλλες γυναίκες με το ίδιο πρόβλημα, που κατάφεραν να το ξεπεράσουν και είτε να θηλάσουν με επιτυχία ή να αντλούν και να δίνουν μητρικό γάλα. Για κάποιες απ’ αυτές τις γυναίκες τελικά ο θηλασμός εξελίχθηκε σε μια πολύ θετική, εμψυχωτική και θεραπευτική διαδικασία. Σε κάθε περίπτωση, το σημαντικό είναι ότι θα μάθετε ότι δεν είστε μόνη.

Άλλες γυναίκες φοβούνται ότι δεν θα μπορούν να πάρουν φάρμακα για όσο καιρό θηλάζουν. Μόνο αν έρθετε σε επαφή με αυτά που σας ενοχλούν ή σας φοβίζουν θα βρείτε τον τρόπο να τα χειριστείτε και να τα ξεπεράσετε και εκτός αυτού, και μόνο με το να τα πείτε και να τα αναγνωρίσετε θα καταλάβετε ότι χάνουν τη δύναμή τους επάνω σας. Άσχετα με την τελική σας απόφαση, έχετε καλές πιθανότητες να είστε πιο ήρεμη και γαλήνια μ’ αυτή και καλύτερα ενημερωμένη.

3. Ζυγίστε τους κινδύνους. Ενώ τα οφέλη του θηλασμού έχουν ειπωθεί πολλές φορές, οι έρευνες δείχνουν ότι η αναγνώριση των πλεονεκτημάτων του θηλασμού δεν έχει ιδιαίτερα θετική επίδραση, ακριβώς όπως το ότι ξέρουμε τα οφέλη του μπρόκολου δεν μας εμποδίζει από το να τρώμε fast food. Αυτό που ο καθένας πρέπει να ξέρει είναι ότι οι έρευνες έχουν δείξει πολλούς αληθινούς κινδύνους που σχετίζονται με την σίτιση με ξένο γάλα ή αλλιώς, φόρμουλα.

Σε ποιο βαθμό αλήθεια σχετίζεται ο θηλασμός με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης κάποιων ασθενειών;

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, ο θηλασμός σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης των παρακάτω ασθενειών στο μωρό σας:

• Σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου: 36% lower risk
• Διαβήτης τύπου 1: 19-27%
• Διαβήτης τύπου 2: 39%
• Λευχαιμία : 19%
• Άσθμα: 27%
• Γαστρεντερικές λοιμώξεις: 64%
• Λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού: 72%
• Ατοπική δερματίτιδα: 42%
• Ωτίτιδα: 50%

Ο θηλασμός σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης των παρακάτω ασθενειών στις μητέρες:

• Διαβήτης τύπου 2: 4-12%
• Καρκίνος των ωοθηκών: 21%
• Καρκίνος του στήθους: 28%

Η μελέτη αυτή ερευνά τη σχέση ανάμεσα στο θηλασμό και σε μερικές μόνο από τις ασθένειες για τις οποίες ο θηλασμός θέτει προστασία. Υπάρχει ανάγκη για περισσότερη έρευνα, αλλά οι ενδείξεις πληθαίνουν συνεχώς.

Θα πρέπει επίσης να θυμάστε ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας λέει ότι το ελεγμένο και παστεριωμένο μητρικό γάλα από άλλες μητέρες είναι πιο κατάλληλο από το ξένο γάλα. Δηλώνει επίσης ότι η φόρμουλα θα πρέπει να είναι η τελευταία μας εναλλακτική λύση – αυτό το μήνυμα σίγουρα δεν έχει φτάσει ακόμα στ’ αυτιά μας!

4. Πάρτε τις αποφάσεις σας!

Εάν είστε αρνητικές προς το θηλασμό:
Έχετε κάνει εξονυχιστική έρευνα και είστε σίγουρες ότι έχετε πάρει την καλύτερη απόφαση για σας και την οικογένειά σας. Μερικά πράγματα τα οποία μπορεί να θέλετε να σκεφτείτε:

1.Μπορείτε να σταματήσετε να θηλάζετε οποιαδήποτε στιγμή αν ο θηλασμός δεν σας ταιριάζει.Αλλά είναι καλό να ξέρετε ότι αν δεν προσπαθήσετε καθόλου, θα είναι πολύ πιο δύσκολο να ξεκινήστε να θηλάζετε αν αλλάξετε γνώμη (αλλά όχι αδύνατον). Έχετε υπόψη ότι γνωρίζουμε πολλές γυναίκες που μετάνιωσαν που δεν θήλασαν, αλλά καμία που να μετάνιωσε που θήλασε.

2. Άντληση. Πολλές γυναίκες οι οποίες δεν αισθάνονται άνετα με τον άμεσο θηλασμό, έχουν αντλήσει γάλα με επιτυχία για πολύ καιρό.

3. Μητρικό γάλα από άλλη μητέρα – Τράπεζα μητρικού γάλακτος. Δυστυχώς ακόμα στη χώρα μας δεν έχουμε αυτή την επιλογή αλλά ελπίζω ότι κάποια μέρα στο μέλλον θα είναι μια υπαρκτή επιλογή για τις γυναίκες που δεν μπορούν να θηλάσουν.

4. Βιολογικό ξένο γάλα. Αν τελικά αποφασίσετε να χρησιμοποιήσετε φόρμουλα, η καλύτερη επιλογή είναι η βιολογική φόρμουλα, καθώς δεν περιέχει φυτοφάρμακα ή φάρμακα και ορμόνες που μπορεί να δόθηκαν στις αγελάδες. Διαλέξτε κάποιο που δεν περιέχει τεχνητό DHA & ARA καθώς αυτά τα χημικά σκευάσματα δεν είναι οργανικά, η αποτελεσματικότητά τους δεν έχει αποδειχθεί και χρειάζεται περισσότερη έρευνα για τις πιθανές παρενέργειες που μπορεί να προκαλούν.

5. Βρείτε μια καλή απάντηση. Τέλος, αν αποφασίσετε να μη θηλάσετε, σας συστήνω να σκεφτείτε και να έχετε έτοιμη μια καλή απάντηση για όλους τους καλοθελητές που θα θελήσουν να σας κρίνουν. Οι γυναίκες που κρίνουν άλλες γυναίκες για τις επιλογές τους, κάνουν τα πράγματα χειρότερα. Δοκιμάστε να πείτε «Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον και το σεβασμό που δείχνεις σε μια τόσο προσωπική απόφαση, την οποία δεν πήρα εύκολα».

Εάν είστε θετικές προς το θηλασμό:

1. Κάντε μικρά βήματα. Βάλτε μικρούς, εύκολους στόχους και επιβραβεύστε τον εαυτό σας κάθε φορά που τους πετυχαίνετε. Όταν θήλαζα το πρώτο μου μωρό έλεγα «θα προσπαθήσω ως την Δευτέρα και μετά θα τα παρατήσω» και όταν ερχόταν η Δευτέρα ανέβαλα τον αποθηλασμό για μερικές μέρες ακόμα. Προσπαθήστε να κάνετε το ίδιο, να δεσμευτείτε για την πρώτη εβδομάδα τουλάχιστον, μετά για την επόμενη και πάει λέγοντας και ούτε που θα το καταλάβετε πότε θα περάσει ο πρώτος μήνας! Ακριβώς όπως μερικές από εμάς σιχαινόμαστε να πάμε στο γυμναστήριο στην αρχή αλλά στη συνέχεια απολαμβάνουμε το υπέροχο συναίσθημα που σου αφήνει η γυμναστική, έτσι και με το θηλασμό τα συναισθήματά σας μπορεί να αλλάξουν όσο περνάει ο καιρός. Μπορεί στο τέλος να τον λατρέψετε!

2. Βρείτε υποστηρικτές. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να έχετε γύρω σας ανθρώπους που πιστεύουν σε σας, που σας ενθαρρύνουν και σας υπενθυμίζουν ότι μπορείτε να το κάνετε. Επανερχόμενη στο προηγούμενο παράδειγμα με το γυμναστήριο, μπορεί να σιχαινόμαστε να κάνουμε γυμναστική μόνες μας, αλλά να γίνει πολύ ευχάριστο αν κάνουμε γυμναστική με κάποιες καλές φίλες. Όταν γεννήθηκε το πρώτο μου παιδί και ξεκίνησα να θηλάζω, σκεφτόμουν ότι αποκλείεται να τα καταφέρω μέχρι τις 40 μέρες, πόσο μάλλον για έξη μήνες.. Όμως με την βοήθεια και την συμπαράσταση της οικογένειάς μου, του άντρα μου και μερικών καλών φίλων, τελικά έφτασα να θηλάζω για δύο χρόνια! Αν δεν έχετε τέτοιους ανθρώπους στη ζωή σας, βρείτε τους τώρα. Μπορείτε να βρείτε πολλές υποστηρικτικές γυναίκες στις συναντήσεις του Συνδέσμου Θηλασμού Ελλάδος και στις ομάδες θηλασμού ανά πόλη του Facebook. Εκεί θα συναντήσετε άλλες μητέρες που θηλάζουν, θα λύσετε τις απορίες σας, θα μάθετε τα κόλπα του θηλασμού και θα αρχίσετε να απολαμβάνετε την μετάβαση στη μητρότητα και το θηλασμό.

Προσοχή: αν κάποια ομάδα, ή κάποια από τις μητέρες της ομάδας, δεν σας ταιριάζει, βρείτε άλλη ομάδα ή άλλες μητέρες να συναναστραφείτε. Να θυμάστε ότι δεν μιλάνε όλες οι γυναίκες με τον ίδιο τρόπο και κάποιες πιο φανατικές με το θηλασμό δεν μιλούν εκ μέρους όλων μας! Υπάρχουν πολλές ομάδες και πολλές γυναίκες που θηλάζουν εκεί έξω. Ακόμα κι αν βρείτε μόνο μία ακόμη μητέρα που θηλάζει και σας ταιριάζει, τουλάχιστον δεν θα είστε μόνη στο ταξίδι του θηλασμού.

Όμως προσέξτε: πρέπει να έχετε μαζί σας τους νικητές, όχι τους χαμένους. Γυναίκες που τα έχουν καταφέρει με το θηλασμό, που μπορούν να σας καταλάβουν, να σας στηρίξουν και βασικά να βγάλουν από μέσα σας τον καλύτερο εαυτό σας!

3. Μάθετε ποια είναι η επόμενη καλύτερη επιλογή σας. Γνωρίζω ότι για κάποιες γυναίκες οι προκλήσεις του θηλασμού είναι απλώς αξεπέραστες. Για παράδειγμα, ενώ τα περισσότερα φάρμακα είναι απολύτως συμβατά με το θηλασμό, υπάρχουν και κάποια που δεν είναι. Επίσης, κάποιες γυναίκες οι οποίες έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά, είναι πάρα πολύ τρομαγμένες από την εμπειρία τους για να μπορέσουν να θηλάσουν. Άλλες αντιμετωπίζουν την επίκριση από το περιβάλλον τους.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, είναι καλό να γνωρίζετε ότι σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας η δεύτερη καλύτερη επιλογή σας δεν είναι το ξένο γάλα, αλλά το δικό σας αντλημένο γάλα. Η τρίτη επιλογή και πάλι δεν είναι το ξένο γάλα, αλλά το ελεγμένο και παστεριωμένο μητρικό γάλα από άλλη μητέρα-δότρια. Άρα, αν δεν μπορείτε, ή επιλέξετε να μην θηλάσετε καθόλου, σκεφτείτε την τρίτη καλύτερη και πιο ασφαλή επιλογή μετά τον άμεσο και τον έμμεσο θηλασμό. Γνωρίζω ότι αυτή η επιλογή δεν υπάρχει στην χώρα μας. Μπορείτε όμως να γίνετε υποστηρίκτριες για να γίνουν οι τράπεζες μητρικού γάλακτος ευρέως γνωστές και το μητρικό γάλα από μητέρες-δότριες διαθέσιμο για το μωρό σας, και για όλα τα μωρά, γιατί το αξίζουν!

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού IBCLC

Μπορώ να θηλάσω δίδυμα;

Ναι, φυσικά μπορείτε να θηλάσετε δίδυμα! Νομίζετε ότι η φύση θα μας έστελνε δύο παιδιά χωρίς να προβλέψει τι θα φάνε και τα δύο; Υπάρχουν πάρα πολλές έρευνες που αποδεικνύουν ότι οι περισσότερες μητέρες πολυδύμων είναι ικανές να παράγουν αρκετό γάλα για δύο έως τέσσερα παιδιά. Στην πραγματικότητα μπορεί να είναι πιο εύκολο να θηλάσετε τα δίδυμα από το να τα ταΐζετε με μπιμπερό, αφού δεν θα πρέπει να πλένετε και να αποστειρώνετε δύο ντουζίνες μπιμπερό και θηλές κάθε μέρα. Και θηλάζοντας θα έχετε την ευκαιρία να γνωριστείτε και να δεθείτε με το κάθε μωρό σας ξεχωριστά. Κι ακόμα κι αν χρειαστεί να δίνετε συμπλήρωμα ξένου γάλακτος, έστω και λίγο μητρικό γάλα είναι καλύτερο από το να μη θηλάσετε καθόλου και φυσικά όσο πιο πολύ θηλάσετε, τόσο το καλύτερο. Read more

Θηλασμός μετά από καισαρική τομή

Η καισαρική είναι δυστυχώς μια αρκετά συνηθισμένη επέμβαση στη χώρα μας. Οι γυναίκες που κάνουν προγραμματισμένη καισαρική τομή συνήθως ξέρουν τι να περιμένουν και είναι αρκετά προετοιμασμένες για να θηλάσουν το μωρό τους. Εάν όμως η καισαρική δεν είναι προγραμματισμένη, μάλλον έχουν προηγηθεί κάποια δύσκολα στάδια τοκετού και σ’ αυτή την περίπτωση μπορεί να αισθάνεστε λίγο ή πολύ απογοητευμένη από την εξέλιξη. Η απογοήτευση αυτή ή/και το αίσθημα αποτυχίας λειτουργούν ανασταλτικά στην έκκριση της ωκυτοκίνης, της ορμόνης που βοηθάει στην ροή του γάλακτος προς το μωρό.  Σε κάθε περίπτωση, μετά από μια καισαρική τομή ο γιατρός σας θα έχει μάλλον σε προτεραιότητα την δική σας ξεκούραση και ανάρρωση και όχι το θηλασμό του μωρού αμέσως μετά τον τοκετό. Read more

Προετοιμασία για το θηλασμό

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το σώμα σας προετοιμάζεται τόσο για τον τοκετό όσο και για το θηλασμό και κάνει όλα αυτά που χρειάζεται να γίνουν. Περίπου στα μισά της εγκυμοσύνης αρχίζει να παράγεται το πρωτόγαλα, το γάλα που πίνει το μωρό κατά τις πρώτες ώρες και μέρες της ζωής του. Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα ιδιαίτερο για να «σκληρύνετε» τις θηλές σας και δεν έχει αποδειχθεί ότι οι διάφορες μέθοδοι που προτείνονται είναι αποτελεσματικές.

Το να μάθετε όμως πώς να κρατάτε το μωρό σας και πώς να πιάνει σωστά τη θηλή, είναι συνήθως πολύ αποτελεσματικό. Για να μάθετε εάν οι θηλές σας είναι αληθινά ανεστραμμένες, κάτι που μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στο θηλασμό, διαβάστε εδώ και ζητήστε την εκτίμηση και τη βοήθεια ενός ειδικού συμβούλου θηλασμού. Κατά τα άλλα, φροντίστε τις θηλές σας όπως φροντίζετε τα χείλη σας, δηλαδή αφήστε τες ανοιχτές, στον αέρα ή/και σε επαφή με τα ρούχα και πλύνετε τες με νερό αλλά χωρίς σαπούνι.

Το μυαλό σας χρειάζεται περισσότερη προετοιμασία απ’ ότι το σώμα σας. Ο θηλασμός είναι μια τέχνη από χρόνια χαμένη που πρέπει να την ξαναμάθουμε και δυστυχώς οι περισσότερες γυναίκες σ’ αυτή τη χώρα δεν είχαν την ευκαιρία να τη μάθουν. Προσπαθήστε να παρακολουθήσετε τουλάχιστον μία συνάντηση του Συνδέσμου Θηλασμού La Leche League, πριν γεννήσετε. Στις συναντήσεις αυτές θα έχετε την ευκαιρία να δείτε άλλες μητέρες που θηλάζουν, θα ακούσετε τις ιστορίες τους για το θηλασμό των δικών τους παιδιών, αλλά και τις δυσκολίες τους και πώς τις αντιμετώπισαν και θα μπορέσετε να λύσετε πολλές απορίες σας.  Θα μπορέσετε επίσης να δανειστείτε κάποια βιβλία θηλασμού για να ενημερωθείτε ακόμα περισσότερο. Εάν στην πόλη σας ή κάπου κοντά σας υπάρχει κάποιος Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC, επισκεφθείτε τον πριν φέρετε στον κόσμο το μωρό σας.  Αποφύγετε να διαβάσετε ενημερωτικά φυλλάδια εταιριών ξένου γάλακτος. Μπορεί να φαίνονται πολύ υποστηρικτικά για το θηλασμό, αλλά είναι προσεκτικά σχεδιασμένα για να τον κάνουν να αποτύχει!

Τα μαθήματα προετοιμασίας τοκετού είναι πολύ σημαντικά επίσης. Ο θηλασμός και η παραγωγή γάλακτος είναι πολύ σημαντικές βιολογικές λειτουργίες και οι περισσότερες γυναίκες μπορούν να θηλάσουν ανεξάρτητα από τον τρόπο τοκετού. Αλλά  όλα είναι είναι πιο εύκολα όταν το μωρό γεννιέται χωρίς φάρμακα στον οργανισμό του και όταν παραμένει μαζί με τη μητέρα του αμέσως μετά τον τοκετό. Αναζητήστε έναν γιατρό ή/και μια μαία που να μπορεί να σας στηρίξει και να σας βοηθήσει σε μια όσο το δυνατόν πιο φυσική αρχή για σας και το μωρό σας!

Σκεφτείτε την πιθανότητα να κάνετε συγκατοίκηση (rooming in) με το μωρό σας στην κλινική. Η συγκατοίκηση προσφέρει τη μοναδική ευκαιρία να είστε μαζί με το μωρό σας όλο το 24ωρο, να το θηλάζετε αποκλειστικά και να γνωρίσετε ο ένας τον άλλο, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεστε στο ασφαλές περιβάλλον μιας κλινικής με όλες τις ανέσεις που αυτές συνήθως προσφέρουν.

Η γκαρνταρόμπα σας, υπάρχει ήδη. Το μόνο που χρειάζεστε είναι μερικά σουτιέν θηλασμού κι αυτά όχι απαραιτήτως, παρά μόνο εάν εσείς αισθάνεστε την ανάγκη να τα φοράτε. Οι περισσότερες μητέρες φοράνε τις κανονικές τους μπλούζες, τις οποίες σηκώνουν από τη μία πλευρά για να θηλάσουν το μωρό τους. Εάν χρειάζεστε επιθέματα για το στήθος, τα βαμβακερά πλενόμενα επιθέματα είναι τα πιο κατάλληλα, αν και οι περισσότερες γυναίκες δεν τα χρειάζονται καθόλου.

Οποιοσδήποτε άλλος εξοπλισμός, είναι προαιρετικός. Έχετε επάνω σας όλα όσα χρειάζεστε!

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Οι μητέρες με ηπατίτιδα Β μπορούν να θηλάσουν, σύμφωνα με νέα μελέτη

Οι μητέρες που πάσχουν από ηπατίτιδα Β μπορούν θηλάσουν με ασφάλεια τα παιδιά τους εφόσον παρθούν τα κατάλληλα μέτρα, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Η ηπατίτιδα Β προκαλεί φλεγμονή στο συκώτι και μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή του οργάνου. Ο ιός μεταδίδεται με το αίμα, τις μη αποστειρωμένες βελόνες και το σεξ. Μπορεί επίσης να μεταδοθεί από τη μητέρα στο μωρό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού. Read more

Αντενδείξεις μητρικού θηλασμού – Ποιες είναι πραγματικά;

Οι περιπτώσεις όπου ο μητρικός θηλασμός θα πρέπει να αποφεύγεται είναι εξαιρετικά σπάνιες. Παρόλα αυτά πολλοί πιστεύουν λανθασμένα ότι ο μητρικός θηλασμός θα πρέπει να διακόπτεται σε πολλές περιπτώσεις. Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν λίγο το τοπίο…Σύμφωνα με την Αμερικάνικη Εταιρεία Παιδιατρικής, οι απόλυτες αντενδείξεις για το μητρικό θηλασμό είναι οι ακόλουθες:

  • Bρέφη με ομόζυγο γαλακτοζαιμία (σπάνιο μεταβολικό νόσημα)
  • Μητέρες που λαμβάνουν:
    • ραδιενεργά ισότοπα για θεραπευτικούς ή διαγνωστικούς λόγους
    • χημειοθεραπευτικές ουσίες και κυτταροστατικά
    • ναρκωτικές ουσίες
  •  Mητέρες που πάσχουν από:
    • ΑIDS: Στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, όπου ο κίνδυνος θανάτου από ασιτία ή άλλες λοιμώξεις σε περιπτώσεις χορήγησης υποκατάστατων μητρικού γάλατος είναι υψηλός, προτείνεται η συνέχιση του μητρικού θηλασμού. Στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες προτείνεται η αποφυγή του θηλασμού στις μητέρες που πάσχουν. Παρόλα αυτά ο κίνδυνος μετάδοσης μέσω του μητρικού γάλατος δε φαίνεται να είναι πολύ μεγάλος, σε πολλές μελέτες αναφέρεται μικρότερος του 5%, ενώ τελευταία έχει βρεθεί ότι έχει σχέση με το ιικό φορτίο και τον αριθμό των λεμφοκυττάρων CD4. Επίσης, η παστερίωση του μητρικού γάλατος φαίνεται να αδρανοποιεί τον ιό. Πρόσφατα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δημοσίευσε οδηγίες για τη χορήγηση αντι-ιικής θεραπείας στις θηλάζουσες μητέρες προκειμένου να ελαττωθεί ο κίνδυνος μετάδοσης στο βρέφος. Διαφαίνεται ότι οι συστάσεις όσον αφορά το μητρικό θηλασμό θα αλλάξουν μελλοντικά, καθώς γίνεται προσπάθεια να σταθμίσει κανείς τον κίνδυνο μετάδοσης του ιού με τον κίνδυνο νοσηρότητας και θνητότητας από την αποφυγή του θηλασμού.
    • Ενεργό φυματίωση χωρίς θεραπεία: Εφόσον διαπιστωθεί ενεργός φυματίωση στη μητέρα, μπορεί να ξεκινήσει θεραπεία και παράλληλα να αντλεί το γάλα και να το δίνει κάποιος τρίτος. Θα πρέπει να απομονωθεί η μητέρα από το παιδί για δύο εβδομάδες, αλλά το μητρικό γάλα είναι ασφαλές. Μετά από δύο εβδομάδες θεραπείας η μητέρα μπορεί να συνεχίσει με ασφάλεια να θηλάζει, συνεχίζοντας τη θεραπεία.
    • Ενεργό ερπητική λοίμωξη στο μαστό: Ενεργός νόσος σε άλλες περιοχές του σώματος δεν αποτελεί αντένδειξη, καθώς μπορούν να καλύπτονται και η μητέρα να πλένει τα χέρια προτού θηλάσει το μωρό.
    • HTLV-I/II ορο-θετικές μητέρες.

 Αντίθετα με ό,τι πολλοί πιστεύουν, ο θηλασμός ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ στις ακόλουθες καταστάσεις:

  • Φορεία ηπατίτιδας Β ή C: Το βρέφος πρέπει να εμβολιαστεί άμεσα και ο θηλασμός επιτρέπεται.
  • Κυτταρομεγαλοϊός: Αποτελεί από τις πιο συχνές συγγενείς λοιμώξεις των νεογνών. Όταν η λοίμωξη συμβεί στην εγκυμοσύνη περίπου τα μισά έμβρυα μολύνονται και το 10% εμφανίζουν συμπτώματα. Σε αντίθεση με τα τελειόμηνα νεογνά, τα πρόωρα βρέφη που είναι οροαρνητικά, κινδυνεύουν να μολυνθούν και να εμφανίσουν σοβαρή νόσο. Η παστερίωση του μητρικού γάλατος φαίνεται να αδρανοποιεί τον ιό. Συνήθως όμως προτιμάται να χορηγείται μητρικό γάλα τράπεζας από οροαρνητικούς δότες.
  • Πυρετός ή λοίμωξη της μητέρας: Εκτός από τις ιογενείς λοιμώξεις που αναφέρθηκαν προηγουμένως ως αντενδείξεις, στις άλλες περιπτώσεις ο θηλασμός επιτρέπεται. Συνήθως το βρέφος θα περάσει ήπια τη λοίμωξη της μητέρας γιατί προστατεύεται από τα αντισώματα. Εξάλλου όταν διαπιστωθεί η λοίμωξη στη μητέρα, τα περισσότερα βρέφη έχουν ήδη εκτεθεί, καθώς συνήθως πριν την εμφάνιση συμπτωμάτων στη μητέρα προηγείται μία περίοδος επώασης της νόσου, που είναι μεταδοτική. Η μητέρα, καλό θα είναι να πλένει καλά τα χέρια με αντισηπτικό και να φορά μάσκα, εφόσον έχει και έντονα συμπτώματα από το αναπνευστικό (βήχα, ρινική καταρροή).
  • Μαστίτιδα: Ο θηλασμός θα πρέπει να ενθαρρύνεται γιατί αποτελεί και θεραπεία. Δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις διακόπτεται, και τότε αυξάνεται ο κίνδυνος επιπλοκών, όπως το απόστημα.
  • Νεογνικός ίκτερος: Θα πρέπει να ξεκαθαριστεί αν το μωρό θηλάζει ικανοποιητικά και αν η μητέρα έχει επαρκή παραγωγή. Το μητρικό γάλα βοηθά στον αποβολή της χολερυθρίνης από τον οργανισμό του μωρού, καθώς οδηγεί σε αυξημένο αριθμό κενώσεων. Στις περιπτώσεις παρατεινόμενου ικτέρου, δεν χρειάζεται η προσωρινή διακοπή του θηλασμού για να διαπιστωθεί αν θα υποχωρήσει.
  • Προωρότητα: Η μητέρα θα πρέπει να ενθαρρύνεται να ξεκινήσει τακτικές αντλήσεις  από νωρίς, με νοσοκομειακό διπλό ηλεκτρικό θήλαστρο, προκειμένου να διατηρήσει επαρκή παραγωγή μητρικού γάλατος. Όταν το βρέφος ωριμάσει, αρχικά σιτίζεται με το μητρικό γάλα με εναλλακτικούς τρόπους και σταδιακά και κατάλληλη υποστήριξη στο στήθος.
  • Πολύδυμος κύηση: Μητέρες με δίδυμα ή και περισσότερα μωρά μπορούν να θηλάσουν αποκλειστικά, απλά χρειάζονται μία επιπλέον βοήθεια. Έχει αναφερθεί ότι ακόμη και πεντάδυμα κατάφεραν να θηλάσουν αποκλειστικά!
  • Κάπνισμα: Η μητέρα θα πρέπει να ενθαρρύνεται να περιορίσει τον αριθμό των τσιγάρων και να αποφεύγει να καπνίσει μέσα στο σπίτι. Πάντως το κάπνισμα δεν αποτελεί αντένδειξη. Τα μωρά των μητέρων που καπνίζουν και θηλάζουν προστατεύονται σε μεγάλο βαθμό από τα προβλήματα υγείας που προκαλεί το τσιγάρο στα βρέφη, και έχει βρεθεί ότι έχουν λιγότερα προβλήματα υγείας από τα βρέφη των οποίων οι μητέρες καπνίζουν και δε θηλάζουν.
  • Επεμβάσεις πλαστικής στο μαστό: Ίσως οι μητέρες χρειαστούν κάποια εκτίμηση από πιστοποιημένο σύμβουλο γαλουχίας, σε περίπτωση που αντιμετωπίζουν προβλήματα ανεπαρκούς παραγωγής γάλατος.
  • Φάρμακα: Πολλά φάρμακα είναι συμβατά με το θηλασμό, ή υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές συμβατές. Θα πρέπει οι μητέρες να απευθύνονται σε πιστοποιημένους συμβούλους γαλουχίας προκειμένου να ξεκαθαρίσουν αν μπορούν να πάρουν κάποια φάρμακα.
  • Περιστασιακή χρήση αλκοόλ: Η συχνή κατανάλωση αλκοόλ ελαττώνει την παραγωγή του μητρικού γάλατος και μπορεί να επηρεάσει το βρέφος. Περιστασιακή χρήση επιτρέπεται, απλά προτείνεται η αποφυγή του θηλασμού για τις επόμενες 2-4 ώρες.
  • Ανατομικές δυσμορφίες όπως λαγόχειλο/λυκόστομα, κοντός χαλινός γλώσσας. Στις περιπτώσεις αυτές ο θηλασμός μπορεί να παρουσιάσει μερικές πρακτικές δυσκολίες και χρειάζεται επιπλέον υποστήριξη. Η μητέρα θα πρέπει να ζητήσει βοήθεια για το πώς να τοποθετήσει το μωρό μέχρι να αποκατασταθεί χειρουργικά η βλάβη.
  • Χρόνια προβλήματα υγείας της μητέρας: Προβλήματα υγείας όπως καρδιοπάθειες, υπέρταση, διαβήτης, κατάθλιψη, επιληψία, σκλήρυνση κατά πλάκας και άλλα δεν αποτελούν αντενδείξεις για το μητρικό θηλασμό. Στις περισσότερες περιπτώσεις χρειάζεται εντατική υποστήριξη και στενή παρακολούθηση της μητέρας και του βρέφους, και εξατομικευμένη προσέγγιση από ομάδα έμπειρων επαγγελματιών υγείας (ιατροί ανάλογης ειδικότητας, φυσιοθεραπευτές, νοσηλεύτριες κ.λ.π) και πιστοποιημένους συμβούλους γαλουχίας.

Βασιλική Δανηλάτου, MD, PhD, IBCLC
Ιατρός Αιματολόγος,
Πιστοποιημένη Σύμβουλος Γαλουχίας
www.lactation.gr

5 πράγματα που θα ήθελα να ξέρω για το θηλασμό, πριν θηλάσω

Όλες οι γυναίκες μπορούν να θηλάσουν… ή τουλάχιστον, το σώμα μας είναι φτιαγμένο γι’ αυτό. Ωστόσο, κάπου μεταξύ δουλειάς, φαρμάκων, διαφόρων παθήσεων, ή έλλειψης σωστής υποστήριξης, πολλές γυναίκες τελικά χάνουν το παιχνίδι. Λυπηρό αλλά αληθινό. Για τα χαμηλά ποσοστά θηλασμού, ως ένα μεγάλο βαθμό ευθύνονται οι διάφοροι μύθοι που κυκλοφορούν. Να λοιπόν κάποια πράγματα για το θηλασμό που νομίζω πως θα ήταν καλό να ήξερε κάθε γυναίκα πριν ακόμα θηλάσει: Read more

Θηλασμός μετά από αυξητική στήθους

Μία πολύ συχνή ερώτηση, που γίνεται από γυναίκες που σκοπεύουν να κάνουν αυξητική μαστών, είναι εάν θα μπορούν μετά να θηλάσουν το παιδί τους. Read more

Οδηγίες θηλασμού για τις πρώτες 40 ημέρες

Οι οδηγίες που ακολουθούν ισχύουν για υγιή τελειόμηνα νεογέννητα. Αν το μωρό σας είναι πρόωρο, χαμηλού βάρους γέννησης ή άρρωστο ισχύουν γενικώς τα ίδια, μόνο που ίσως χρειαστείτε βοήθεια για να το κάνετε να προσκολληθεί σωστά και να θηλάσει για ώρα. Για οποιαδήποτε βοήθεια απευθυνθείτε στο Σύνδεσμο Θηλασμού Ελλάδας (La Leche League) ή σε πιστοποιημένες/ους Συμβούλους Θηλασμού και Γαλουχίας.

Read more

Επίπεδες, εισέχουσες ή ανεστραμμένες θηλές. Τι είναι;

Οι επίπεδες και οι εισέχουσες θηλές συνήθως δεν προκαλούν προβλήματα . Θηλάστε ιδιαίτερα στη στάση κάτω από τη μασχάλη.

Τι είναι οι επίπεδες θηλές; Read more

Προετοιμασία του στήθους για το θηλασμό

Επειδή υπάρχουν και στο θέμα της προετοιμασίας για το θηλασμό διάφοροι μύθοι που κυκλοφορούν, εσείς σε καμία περίπτωση:

  • μην τραβάτε τις θηλές για να μακρύνουν, γιατί το στόμα του μωρού διαμορφώνει τη θηλή κατά τη διάρκεια του θηλασμού,
  • μη τρίβετε τις θηλές με βούρτσα ή σφουγγάρι για να σκληρύνουν, γιατί θα πονέσετε χωρίς λόγο. Η θηλή είνα στυτικό όργανο. Στη διάρκεια του θηλασμού εκκρίνεται η ορμόνη ωκυτοκίνη που σκληραίνει και ανορθώνει τις θηλές χωρίς να χρειαστεί να κάνετε κάτι γι’ αυτό.

Επίσης:

  • Μη σαπουνίζετε τις θηλές. Το δέρμα της θηλής και της θηλαίας άλω είναι όμοιο με το δέρμα που έχουμε στα χείλη μας. Σαπουνίζοντάς το θα ξεραθεί, θα ανοίξει και θα πονά.
  • Μη φοράτε συνθετικά εσώρουχα και ρούχα.
  • Τις ώρες που είστε στο σπίτι μη φοράτε σουτιέν ή φορέστε σουτιέν θηλασμού ανοιγμένο μπροστά, ώστε οι θηλές να έρχονται σε επαφή και ελαφρά τριβή με το ρούχο ή τον αέρα.
  • Προσπαθήστε σε κάθε ευκαιρία να εκθέτετε τις θηλές σας στον αέρα και τον ήλιο.

ΑΝΝΑ ΠΑΤΣΟΥΡΟΥ – ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ – ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΘΗΛΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΓΑΛΟΥΧΙΑΣ IBCLC.

Θηλασμός και κάπνισμα

Όλοι μας γνωρίζουμε πλέον τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος σε παιδιά και ενήλικες. Παρόλα αυτά, πρόσφατη ανασκόπηση μελετών για την συχνότητα του καπνίσματος στην Ελλάδα έδειξε ότι κατέχουμε μία από τις πρώτες θέσεις στην Ευρώπη, με ποσοστά ανδρών καπνιστών σε μεγάλα αστικά κέντρα στο 51% και γυναικών στο 39% (1). Τι συμβαίνει λοιπόν με ένα σημαντικό ποσοστό καπνιστριών γυναικών που φέρνουν ένα μωρό στον κόσμο; Μπορούν να θηλάσουν ή κάτι τέτοιο απαγορεύεται;

Η επιστήμη μας λέει ότι το κάπνισμα της λεχώνας δεν είναι αντένδειξη για το θηλασμό του παιδιού της. Σύμφωνα με την Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία, «το κάπνισμα της μητέρας δεν αποτελεί αντένδειξη για την έναρξη ή την συνέχιση του θηλασμού, αλλά οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να συμβουλεύουν τις καπνίστριες μητέρες να αποφεύγουν το κάπνισμα στο σπίτι και να κάνουν κάθε προσπάθεια για να το κόψουν όσο πιο γρήγορα γίνεται» (2).

Στην πραγματικότητα το δίλημμα «κάπνισμα ή θηλασμός» δεν υπάρχει. Το τσιγάρο έχει βλαβερή επίδραση στο μωρό, είτε αυτό θηλάζει είτε όχι. Το παθητικό κάπνισμα από τη μητέρα ή τον πατέρα είναι παράγοντας κινδύνου για την υγεία του παιδιού. Από την άλλη μεριά ο θηλασμός είναι ένας δυνατός προστατευτικός παράγοντας για την υγεία του παιδιού. Και αντίστροφα, ο μη θηλασμός του, η διατροφή του με ξένο γάλα με μπιμπερό, αποτελεί πρόσθετο παράγοντα κινδύνου που αυξάνει την πιθανότητα εκδήλωσης πολλών σωματικών και ψυχικών προβλημάτων.

Για να το πούμε διαφορετικά, ένα μωρό που θηλάζει μητέρα μη καπνίστρια προστατεύεται μέσα από δύο πράγματα, το θηλασμό και την εισπνοή καθαρού αέρα. Ένα δεύτερο μωρό που πίνει μπιμπερό ξένου γάλακτος από μητέρα καπνίστρια κινδυνεύει από δύο πράγματα, από το μη θηλασμό του και από το παθητικό κάπνισμα. Τέλος ένα τρίτο μωρό που θηλάζει μητέρα καπνίστρια κινδυνεύει από ένα πράγμα, το κάπνισμα, ενώ ταυτόχρονα προστατεύεται από ένα άλλο, το θηλασμό, έτσι που τελικά κινδυνεύει λιγότερο σε σύγκριση με το δεύτερο μωρό. Το κάπνισμα πειράζει ακόμα περισσότερο το μωρό που δεν απολαμβάνει την σημαντική προστασία στην υγεία του μέσα από το μητρικό θηλασμό. Τα οφέλη του θηλασμού είναι τόσα πολλά και ανεκτίμητα που δε μπορούν να ξεπεραστούν από την επιβάρυνση του μητρικού γάλακτος με ουσίες του τσιγάρου. Ο μη θηλασμός για ένα μωρό καπνίστριας είναι ένας επιπλέον επιβαρυντικός παράγοντας για την υγεία του. Στερείται των ζωντανών ανοσοποιητικών κυττάρων, των ενζύμων, των ορμονών και των αυξητικών παραγόντων που περιέχονται σε αφθονία στο μητρικό γάλα και που το θωρακίζουν ενάντια σε επιβλαβείς περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως ο καπνός.

Το παθητικό κάπνισμα σε μωρό που είτε θηλάζει είτε όχι, είτε εκτίθεται στον καπνό της μητέρας είτε του πατέρα, αυξάνει την πιθανότητα το παιδί να πάθει συχνότερες ωτίτιδες και αναπνευστικές λοιμώξεις. Μεγαλώνει τον κίνδυνο για αλλεργική ευαισθητοποίηση του παιδιού, με συνέπεια επεισόδια βρογχόσπασμου και απώτερα άσθμα. Εισπνοή καπνού σε μεγάλες δόσεις προκαλεί στο παιδί νευρικότητα, ενοχοποιείται στο Σύνδρομο ελλειματικής προσοχής και υπερκινητικότητας, ενώ αυξάνει τον κίνδυνο για Σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου. Συνδέεται σε βάθος χρόνου με εμφάνιση καρκίνου.

Όλα τα παραπάνω τα αντιμάχεται ο θηλασμός, τόσο περισσότερο όσο πιο αποκλειστικός και μακροχρόνιος είναι. Ο μητρικός θηλασμός είναι προστατευτικός παράγοντας ενάντια σε ωτίτιδες, λοιμώξεις, αλλεργίες, άσθμα, σύνδρομο βρεφικού θανάτου και καρκίνους της παιδικής ηλικίας. Προστατεύει επιπλέον μια καπνίστρια μητέρα από τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού και ωοθηκών. Επομένως η μητέρα που δε μπορεί να κόψει το κάπνισμα καλό θα ήταν να θηλάζει, ώστε να αυξήσει την προστασία τη δική της και του παιδιού της από ορισμένες βλαβερές συνέπειες από την έκθεση στον καπνό.

Θα πει κανείς: «Μα καλά, δεν περνάει η νικοτίνη στο μητρικό γάλα;» Η νικοτίνη ανιχνεύεται στο μητρικό γάλα φτάνοντας στην υψηλότερή της συγκέντρωση μισή ώρα μετά το κάπνισμα. Έρευνες δείχνουν ότι σε λήψη έως πέντε τσιγάρων την ημέρα, η νικοτίνη που ανευρίσκεται στο μητρικό γάλα παραμένει σε αμελητέες ποσότητες. Με παραπάνω από πέντε τσιγάρα την ημέρα, όσο περισσότερα κάνει η μητέρα, τόσο μεγαλύτερη η παρουσία της ουσίας στο μητρικό γάλα. Ακόμα όμως και σε βαριά καπνίστρια, τα οφέλη από τη συνέχιση του θηλασμού υπερτερούν των όποιων κινδύνων από την παρουσία νικοτίνης στο μητρικό γάλα.

Οι περισσότερες από τις υπόλοιπες ουσίες που περιέχονται στον καπνό αποδομούνται σε μεγάλο βαθμό στο έντερο του παιδιού και δεν φτάνουν στο αίμα του. Αντίθετα, οι βλαπτικές ουσίες του καπνού – που είναι πολλές, όχι μόνο η νικοτίνη – εισπνέονται από το μωρό της καπνίστριας – ανεξάρτητα δηλαδή θηλασμού του ή όχι – και φτάνουν στο αίμα του μέσα από το παθητικό κάπνισμα.

Μήπως το κάπνισμα επηρεάζει την παραγωγή της μαμάς σε γάλα; Οι απαντήσεις που δίνει η επιστήμη έως τώρα στο ερώτημα δεν είναι οριστικές, αλλά με τον συνήθη, μικρό έως μέτριο αριθμό τσιγάρων την ημέρα, η γαλουχία δεν επηρεάζεται σημαντικά από την νικοτίνη. Σε βαριές καπνίστριες υπάρχει πάντως πιθανότητα να επηρεαστεί αρνητικά η παραγωγή τους σε γάλα.

Τι συμβαίνει λοιπόν με τις καπνίστριες μητέρες στη χώρα μας; Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της  Εθνικής μελέτης συχνότητας και προσδιοριστικών παραγόντων μητρικού θηλασμού που δημοσιεύθηκε το 2009, η επιλογή του καπνίσματος έχει σαν συνέπεια είτε μη έναρξη θηλασμού, είτε την πρόωρη διακοπή του (6). Η ύπαρξη της αρνητικής αυτής συσχέτισης σε συνδυασμό με το μεγάλο ποσοστό των γυναικών που κάπνιζαν στο δείγμα της μελέτης καθιστά το κάπνισμα μείζονα καθοριστικό παράγοντα του θηλασμού. Παρόλο που στο δείγμα της έρευνας η επίδραση του καπνίσματος ήταν καταφανής στον αποκλειστικό θηλασμό τον 1ο μήνα (14% των καπνιστριών θηλάζουν, έναντι 24% των μη καπνιστριών), έγινε πιο έντονη στο θηλασμό τον 3ο και 6ο μήνα (τον 3ο μήνα θηλάζουν 20% των καπνιστριών, έναντι 48% των μη καπνιστριών και τον 6ο μήνα 7% έναντι 29%). Γιατί λοιπόν οι καπνίστριες μητέρες δε θηλάζουν; Μήπως γιατί τους «κόβεται» το γάλα; Μήπως γιατί έχουν χαμηλότερο κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο ή επίπεδο εκπαίδευσης, σε σύγκριση με τις μη καπνίστριες; Ή μήπως γιατί επαγγελματίες υγείας παραπληροφορούν τις μητέρες αυτές απαγορεύοντάς να θηλάσουν, με αποτέλεσμα στο δίλημμα που τους επιβάλλεται να επιλέγουν την επανέναρξη του καπνίσματος;

Δυστυχώς στις μέρες μας η παραπληροφόρηση των γυναικών για το θηλασμό είναι πολύ μεγάλη. Επαγγελματίες, ειδικοί και μη, όχι μόνο δεν ενθαρρύνουν σοβαρά και συστηματικά μια μητέρα να σταματήσει το κάπνισμα, όχι μόνο δεν ενθαρρύνουν με γνώσεις τη μητέρα που δε μπορεί να το κόψει να ξεκινήσει ή να συνεχίσει το θηλασμό του παιδιού της, αλλά τις περισσότερες φορές ορθώνουν αναίτια εμπόδια στο θηλασμό, πολλές φορές απαγορεύοντάς τον!

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό. Το επιστημονικό πεδίο της γαλουχίας υποβαθμίζεται σε όλον τον κόσμο και είναι επιτακτική η ανάγκη να αυξηθεί η σωστή ενημέρωση προς τους επαγγελματίες υγείας. Σε μια έρευνα του 2009 από την Πενσυλβάνια των ΗΠΑ εξετάστηκαν οι νοοτροπίες και οι γνώσεις των παιδιάτρων σε σχέση με το θηλασμό και το κάπνισμα (11). Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι, παρά την σαφή οδηγία της Αμερικανικής Παιδιατρικής Ακαδημίας που υποστηρίζει το θηλασμό για τις μητέρες που καπνίζουν (12), μόνο 20% των παιδιάτρων είχαν επαρκές επίπεδο γνώσεων για το θέμα. Πολλοί ήταν αυτοί που συνέστησαν ξένο γάλα για βρέφη σε μητέρες που κάπνιζαν. Οι περισσότεροι παιδίατροι δεν ήταν σίγουροι για την ασφάλεια του καπνίσματος κατά τη γαλουχία. Χρειάζονται λοιπόν μεγαλύτερες προσπάθειες, τόσο στις ΗΠΑ όσο βέβαια και στην Ελλάδα, για να εκπαιδευτούν σωστά οι επαγγελματίες υγείας και να συμβουλεύουν τις έγκυες και τις νέες μητέρες επαρκώς και ορθά πάνω σε θέματα γαλουχίας και καπνίσματος.

Στην περίπτωση του καπνίσματος, όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, όπως τα πρόωρα μωρά, τα μωρά με χρόνια πάθηση ή τα μωρά από χαμηλά κοινωνικο-οικονομικά στρώματα, εκείνα τα μωρά που έχουν μεγάλη ανάγκη το θηλασμό και που θα ωφελούνταν πολλαπλάσια από τα πλεονεκτήματά του είναι δυστυχώς  ταυτόχρονα εκείνα που τον απολαμβάνουν λιγότερο. Χρειάζεται το σύστημα υγείας να κατανοήσει ότι κάποια από τα βρέφη που γεννιούνται σε αυτήν τη χώρα ξεκινούν από μειονεκτικότερη θέση, και για αυτά τα μωρά χρειάζεται το ίδιο σύστημα να επενδύσει πολλαπλάσια στην έναρξη και την συνέχιση του θηλασμού τους. Σύμφωνα με επιστήμονες από τη Βραζιλία (13), οι μητέρες που καπνίζουν είναι πιο πιθανό να είναι νεαρής ηλικίας, χαμηλού επιπέδου μόρφωσης και χωρίς υποστήριξη. Αυτές οι μητέρες αποτελούν ομάδα κινδύνου για να εγκαταλείψουν το θηλασμό του παιδιού τους. Ταυτόχρονα, ο θηλασμός θα μπορούσε να ισορροπήσει στα ίδια, υψηλού κινδύνου παιδιά τα μειονεκτήματα στην υγεία τους εξαιτίας του μειονεκτικότερου υπόβαθρού τους. Μωρά που γεννιούνται σε οικογένειες καπνιστών είναι καλύτερα προστατευμένα μέσα από το θηλασμό παρά από την σίτιση με ξένο γάλα. Υπάρχει ανάγκη για πολιτικές υγείας που θα ενθαρρύνουν αυτές ακριβώς τις κοινωνικά μειονεκτικές ομάδες να επιλέξουν το θηλασμό ως καλύτερο και ασφαλέστερο.

Αν μια γυναίκα αδυνατεί να κόψει το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της λοχείας, πως μπορούμε να περιορίσουμε τη ζημιά; Ενθαρρύνουμε τον αποκλειστικό θηλασμό και την προτρέπουμε να κάνει τσιγάρο αμέσως μετά το φαγητό του παιδιού. Μετά από λήψη ενός τσιγάρου, η νικοτίνη φτάνει στα μέγιστα επίπεδα στο μητρικό γάλα μέσα σε μισή με μία ώρα, ενώ δύο ώρες αργότερα έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Επομένως, συμβουλεύουμε τη μητέρα να καπνίσει τότε που είναι πιο πιθανό το μωρό να μην ξαναθηλάσει για τις επόμενες δύο ώρες, συνήθως το βράδυ, αμέσως μετά το τελευταίο γεύμα του μωρού και στην αρχή του μακρύτερου ύπνου του.

Είναι πολύ βασικό να τονίσουμε στη μητέρα ότι θα πρέπει να καπνίζει μακριά από το παιδί, έξω από το σπίτι, να μαζεύει τα μαλλιά της, να πλένει τα δόντια και τα χέρια της μετά το τσιγάρο. Θα πρέπει να φροντίζει ιδιαίτερα για το συχνό πλύσιμο των ρούχων της. Εάν φοράει ρούχα που έχουν εκτεθεί στον καπνό, να αποφεύγει την αγκαλιά. Να μην κοιμάται στο ίδιο κρεβάτι με το μωρό. Να επιβάλλει τις ίδιες προφυλάξεις και στον καπνιστή πατέρα ή στους επισκέπτες.

Όλη η παραπάνω συζήτηση βέβαια δεν αποτελεί λόγο για μια μαμά να εφησυχάζεται και να καπνίζει περισσότερο μετά τον τοκετό. Είναι καλό να ενθαρρύνουμε τη θηλάζουσα να σταματήσει να καπνίζει, τουλάχιστον να καπνίζει λιγότερο. Η περίοδος της εγκυμοσύνης, της λοχείας, της μητρότητας αλλά και της πατρότητας είναι συχνά ευκαιρία για πολλούς ενήλικες να αλλάξουν τρόπο ζωής και να υιοθετήσουν πιο υγειινές συνήθειες. Έρευνες μάλιστα δείχνουν ότι οι περισσότερες καπνίστριες που αποφασίζουν να μη θηλάζουν το μικρό τους καπνίζουν τελικά περισσότερο, οπότε και προκαλούν μεγαλύτερη βλάβη στο παιδί. Ο θηλασμός επομένως συχνά προστατεύει και μόνο με τον περιορισμό που φέρνει στο κάπνισμα της μητέρας.

Ο θηλασμός δεν είναι ιδανική κατάσταση αλλά φυσιολογική για όλα τα μωρά και όλες τις μητέρες. Το ιδανικό θα ήταν η λεχώνα να μην κάπνιζε. Επίσης, το ιδανικό θα ήταν το μωρό μας να ανέπνεε πεντακάθαρο, βουνίσιο αέρα και όχι αυτόν της πόλης, τον γεμάτο καυσαέρια, σκόνη και καπνό. Ζούμε όμως στην πόλη και δεν απαγορεύουμε στο παιδί μας να αναπνεύσει. Έτσι και με το θηλασμό, δεν τον απαγορεύουμε επειδή δεν είναι «ιδανικός», γιατί είναι τόσο ζωτικός για το παιδί όσο και ο αέρας που αναπνέει.

του Στέλιου Παπαβέντση – Παιδίατρου – MRCPCH DCH IBCLC 2010

Επιστημονική βιβλιογραφία

  1. Vardavas CI et al. Smoking Policy and Prevalence in Greece : an overview. European Journal of Public Health. 2006;17(2):211-213.
  2. Gartner LM et al. Breastfeeding and the use of human milk. Pediatrics. 2005;115(2):496-506.
  3. Yilmaz G et al. Effect of passive smoking on growth and infection rates of breast-fed and non-breast-fed infants. Pediatr Int. 2009;51(3):352-8.
  4. Yilmaz G et al. The effect of passive smoking and breast feeding on serum antioxidant vitamin (A, C, E) levels in infants. Acta Paediatr. 2009;98(3):531-6.
  5. Karmaus W et al. Long-term effects of breastfeeding, maternal smoking during pregnancy, and recurrent lower respiratory tract infections on asthma in children. J Asthma. 2008;45(8):688-95.
  6. Γάκη Ε κα. Εθνική μελέτη συχνότητας και προσδιοριστικών παραγόντων μητρικού θηλασμού. Ινστιτούτο Υγείας Παιδιού, Αθήνα, 2009.
  7. Weiser TM et al. Association of maternal smoking status with breastfeeding practices: Missouri, 2005. Pediatrics. 2009;124(6):1603-10.
  8. Xu F et al. Paternal Smoking and Breastfeeding in Xinjiang, PR China. J Hum Lact. 2010 Jun 23. [Epub ahead of print]
  9. Goldade K et al. Breastfeeding and smoking among low-income women: results of a longitudinal qualitative study. Birth. 2008;35(3):230-40.
  10. Higgins TM et al. Effects of cigarette smoking cessation on breastfeeding duration. Nicotine Tob Res. 2010;12(5):483-8.
  11. Lucero CA et al. An examination of attitudes, knowledge, and clinical practices among Pennsylvania pediatricians regarding breastfeeding and smoking. Breastfeed Med. 2009;4(2):83-9.
  12. American Academy of Pediatrics. The transfer of drugs and other chemicals into human milk. Policy statement. Pediatrics Vol. 108, pp. 776-789.
  13. Dorea JG et al. Maternal smoking and infant feeding: breastfeeding is better and safer. Matern Child Health J. 2007;11(3):287-91.