Άρθρα

Έρευνα: διαφορετικό το μητρικό γάλα ανάλογα με το φύλο του παιδιού

Την ώρα που όλοι πιστεύαμε ότι το μητρικό γάλα δε θα μπορούσε να γίνει πιο εκπληκτικό, εμφανίζεται μια νέα έρευνα που καταλήγει στο  γεγονός ότι το μητρικό γάλα προσαρμόζεται ανάλογα με το φύλο του μωρού μας!

Ναι, σωστά διαβάσατε – τα αγοράκια και τα κοριτσάκια καταναλώνουν διαφορετικό μητρικό γάλα.

Αυτή η μελέτη είναι εμπνευσμένη από μια προηγούμενη  έρευνα η οποία έδειξε ότι κάποια θηλαστικά παράγουν γάλα προσαρμοσμένο  για το συγκεκριμένο φύλο του μωρού τους. Για παράδειγμα, οι μαϊμούδες  παράγουν  γάλα πλουσιότερο σε λίπη και σε ενέργεια για τους αρσενικούς  απογόνους τους, αλλά παράγουν μεγαλύτερη  ποσότητα γάλακτος το οποίο περιέχει περισσότερο ασβέστιο για τις θηλυκές απογόνους τους.

Για να δουν εάν αυτή η θεωρία ισχύει για τους ανθρώπους, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία που συλλέχθηκαν από την Εθνική Μελέτη Υγείας των Εφήβων, μια μεγάλη και μακροχρόνια  ιατρική μελέτη για τη  συμπεριφορά  των νέων Aμερικανών. Για την μελέτη αυτή, οι ερευνητές πήραν συνέντευξη από περισσότερους από 20.000 έφηβους σε διαφορετικές χρονικές στιγμές κατά την εφηβεία. Καταγράφηκαν το βάρος και το ύψος σε κάθε χρονική στιγμή και πληροφορίες για το θηλασμό που έδωσαν οι μητέρες.

Οι ερευνητές έδωσαν βάση περισσότερο στα στοιχεία που συλλέχθηκαν από δίδυμα: δίδυμα ίδιου φύλου και δίδυμα διαφορετικών φύλων, που είχαν θηλάσει ή όχι.

Η έρευνα έγινε σε 546 δίδυμα ίδιου φύλου και 233 δίδυμα διαφορετικού φύλου. Χρησιμοποιώντας όλα τα καταγεγραμμένα στοιχεία όσον αφορά το βάρος και το ύψος, συγκρίνανε την ανάπτυξή τους.

Βρήκαν ότι τα δίδυμα ίδιου φύλου που είχαν θηλάσει, ήταν ψηλότερα και βαρύτερα κατά την εφηβεία και την πρώιμη ενήλικη ζωή, από ότι τα δίδυμα διαφορετικού φύλου (τα οποία θήλασαν μητρικό γάλα που δεν ήταν δυνατόν να προσαρμοστεί στις ανάγκες των διαφορετικών φύλων των διδύμων).

Τα δίδυμα του ίδιου φύλου που δεν είχαν θηλάσει ποτέ ήταν κοντύτερα και ελαφρύτερα από τα δίδυμα αντίθετου φύλου που δεν είχαν θηλάσει.

Απ’ όσο γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη μελέτη που αποδεικνύει ότι υπάρχουν μετρήσιμα αποτελέσματα όσον αφορά τη διαφορετικότητα του μητρικού γάλακτος ανάλογα με το φύλο.

Αν και αυτή η έρευνα δείχνει ότι υπάρχει μια διαφορά ως προς το φύλο στο ανθρώπινο μητρικό γάλα, θα πρέπει να συνεχιστεί η έρευνα για να επιβεβαιωθούν αυτά τα αποτελέσματα.

Μετάφραση – Επιμέλεια: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγές:

https://www.nytimes.com/2017/01/21/opinion/sunday/does-breast-milk-have-a-sex-bias.html?_r=1

http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0022096516302685

Έρευνα: ανάκτηση βάρους νεογνών τις πρώτες εβδομάδες μετά τη γέννηση

Τα νεογέννητα χάνουν ένα ποσοστό του βάρους τους τις πρώτες μέρες μετά τη γέννησή τους. Όμως, παρόλο που οι γιατροί λένε συχνά στους γονείς ότι τα νεογέννητα θα ανακτήσουν το βάρος που έχασαν μέσα στις επόμενες 1 με 2 εβδομάδες, σε πολλά βρέφη παίρνει πολύ περισσότερο χρόνο για να επιτύχουν αυτόν τον «στόχο», λέει μια πρόσφατη Αμερικάνικη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Pediatrics.

Σχεδόν όλα τα νεογέννητα χάνουν βάρος κατά την διάρκεια των πρώτων ημερών, ασχέτως αν έχουν θηλάσει ή έχουν πάρει φόρμουλα. Πολλοί γιατροί περιμένουν τα μωρά να ανακτήσουν τα γραμμάρια που είχαν χάσει και να ξεπεράσουν το βάρος της γέννησής τους μέσα σε 10 – 14 ημέρες.

Αλλά στις 14 μέρες, το 14% των μωρών που γεννήθηκαν κολπικά και το 24% των βρεφών που γεννήθηκαν με καισαρικές επεμβάσεις δεν επέστρεψαν στο βάρος γέννησής τους, απέδειξε έρευνα που έγινε πάνω σε περίπου 144,000 νεογέννητα.

«Είναι φυσιολογικό για τα νεογέννητα να χάνουν ένα σημαντικό ποσοστό βάρους τις πρώτες 1- 3 μέρες μετά την γέννησής τους λόγω της ούρησης του περίσσιου υγρού αλλά και της περιορισμένης πρόσληψης», είπε ο επικεφαλής συγγραφέας της έρευνας Dr Ian Paul, ερευνητής  στο Penn State College of Medicine στο Hershey της Pennsylvania.

«Τα μωρά που γεννήθηκαν με καισαρική μπορεί να χάνουν περισσότερο βάρος μετά την γέννησή τους διότι έρχονται στον κόσμο πιο ενυδατωμένα από άλλα βρέφη εξαιτίας των ενδοφλέβιων υγρών που δίνονται στις γυναίκες πριν και κατά την διάρκεια της εγχείρισης» συμπληρώνει ο ίδιος.

«Κατά την γέννηση, ένα νεογέννητο ζυγίζει σχετικά περισσότερο αν γεννηθεί  με καισαρική και για αυτό έχει περισσότερά υγρά για να αποβάλλει, με αποτέλεσμα να χάνει σχετικά περισσότερο βάρος», είπε ο Paul.

Η Αμερικάνικη ακαδημία της παιδιατρικής λέει ότι τα περισσότερα νεογέννητα θα πρέπει να ξεπεράσουν το βάρος γέννησής τους τις πρώτες 7 με 10 ημέρες, με εβδομαδιαία αύξηση από 100 έως 200 γραμμάρια για τους πρώτους μήνες ζωής τους.

Στην τρέχουσα έρευνα, ερευνητές εξέτασαν μωρά που γεννήθηκαν στο Kaiser Permanente Northern California Medical Centers ανάμεσα στο 2009 και στο 2013. Όλα τα μωρά γεννήθηκαν λίγο πριν ή στο τέλος της πιθανής ημερομηνίας τοκετού και είχαν φυσιολογικό βάρος όταν γεννήθηκαν.

Τα μισά νεογέννητα είχαν το ίδιο βάρος ή λίγο παραπάνω από το βάρος γέννησης στις πρώτες 9 έως 10 μέρες είτε μετά από καισαρική είτε μετά από κολπικό τοκετό.

Μετά τις πρώτες 21 μέρες ωστόσο, το 5% των μωρών που γεννήθηκαν με κολπικό τοκετό και το 8% των βρεφών  που γεννήθηκαν με καισαρική ακόμη δεν επανήλθαν στο βάρος γέννησής τους, βρήκε επίσης η έρευνα.

Ένας περιορισμός της έρευνας ήταν πως οι ερευνητές είχαν έλλειψη δεδομένων για το πώς ταΐστηκαν τα βρέφη όταν πήγαν σπίτι μετά το νοσοκομείο, γεγονός το οποίο μπορεί να επηρεάσει το βάρος που κερδίζουν, σημείωσε ο συγγραφέας.

«Ακόμη κι έτσι, οι έρευνες θα πρέπει να είναι καθησυχαστικές προς τους γονείς των μωρών που δεν επανέρχονται  στο βάρος της γέννησής τους μέσα σε 7-10 ημέρες», είπε η Tessa Crume, ερευνήτρια στο  Colorado School of Public Health της Aurora.

«Συγκεκριμένα, οι γυναίκες που θηλάζουν θα πρέπει να δουν τα αποτελέσματα ως λόγο να μην πανικοβάλλονται», πρόσθεσε η Crume.

«Για της οικογένειες που θέλουν να θηλάσουν, αυτή είναι μια επιβεβαίωση ότι η αργοπορημένη ανάκτηση βάρους δεν σηματοδοτεί ανεπαρκή παραγωγή γάλακτος, αλλά μάλλον είναι ένα φυσιολογικό είδος ανάπτυξης».

«Για να έχουν περισσότερες πιθανότητες τα μωρά που θηλάζουν να αυξήσουν αρκετά το βάρος τους, οι γυναίκες θα ήταν καλό να εστιάσουν σε μια καλή διατροφή, πλούσια σε φρούτα, λαχανικά και καλά λιπαρά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού».

«Οι γυναίκες μπορούν επίσης να αυξήσουν την παραγωγή τους θηλάζοντας το συντομότερο δυνατόν μετά τη γέννηση, ή αντλώντας μητρικό γάλα», λέει ο Dr. Sarbattama Sen, ερευνητής στο Harvard University και στο Brigham and Women’s Hospital στη Βοστώνη.

«Οι γονείς δεν θα πρέπει να ανησυχούν αν τα μωρά τους δεν ανακτήσουν το βάρος γέννησης σύντομα, ωστόσο θα πρέπει να παρακολουθούν πιθανά σημάδια προβλήματος, όπως αφυδάτωση, έλλειψη δραστηριότητα, μειωμένη ούρηση και κενώσεις και ίκτερος» συμπληρώνει ο Dr Sen.

“Τα μωρά που δεν έχουν ανακτήσει το βάρος γέννησης 7-10 μέρες μετά τον τοκετό, θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά από επαγγελματίες υγείας”.

Αν τα μωρά παρακολουθούνται, η χαμηλή αλλά σταθερή πρόσληψη βάρους, ακόμα κι αν είναι λιγότερη από τα διεθνή πρωτόκολλα, είναι μια χαρά, λέει ο Dr. Charles Wood του Πανεπιστημίου της Β.Καρολίνα.

«Η έρευνα αυτή θα βοηθήσει τους γιατρούς και τους γονείς να επανεξετάσουν τις προσδοκίες τους γύρω από την επαρκή πρόσληψη βάρους των νεογνών».

Πηγή

Μετάφραση – Επιμέλεια: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Ο εγκέφαλος των μωρών που έχουν θηλάσει αναπτύσσεται γρηγορότερα και καλύτερα

Πολλά στοιχεία συνεχίζουν να δείχνουν ότι  θηλασμός έχει ζωτική σημασία για την άριστη ανάπτυξη των μωρών και του εγκεφάλου τους.

Μια έρευνα που εκδόθηκε τον Ιούλιο στο περιοδικό ‘’ Pediatrics’’ , ανακάλυψε πως  τα παιδιά που καταναλώνουν περισσότερο μητρικό γάλα κατά τη διάρκεια των πρώτων 28 ημερών της ζωής τους, έχουν περισσότερη φαιά ουσία σε διάφορα σημεία του εγκεφάλου τους στην ηλικία των 7,  σε σύγκριση με τα παιδιά που καταναλώνουν λιγότερο. Η φαιά ουσία αποτελείται από νευρώνες και είναι  εκεί όπου η γνωστική λειτουργία και η επεξεργασία του μυαλού, παίρνει μέρος. Τα παιδιά που είναι 7 χρονών και θήλασαν περισσότερο στον πρώτο μήνα, είχαν μεγαλύτερους βαθμούς σε τεστ IQ, μνήμης, μαθηματικών και σε κινητικές δεξιότητες.

Η έρευνα ενισχύει τις μέχρι τώρα ενδείξεις ότι τα μωρά που θήλασαν, έχουν γενικά μεγαλύτερους  βαθμούς  σε τεστ γνώσεων. Μία έρευνα που εκδόθηκε το 2010 στο ‘’Pediatrics Research’’ βρήκε πως  τα βρέφη με υψηλά ποσοστά κατανάλωσης μητρικού γάλακτος  στην διατροφή τους είχαν υψηλότερο IQ  και τα αγόρια που έπιναν περισσότερο γάλα είχαν μεγαλύτερο εγκέφαλο από αυτά που δεν έπιναν. Αυτές οι έρευνες συμπεραίνουν ότι τα συστατικά που περιέχει το μητρικό γάλα βοηθούν  τον εγκέφαλο να αναπτυχθεί καλύτερα και να μεγαλώσει περισσότερο.

Μια άλλη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ‘’Neurolmage’’ το 2013, βρήκε ότι από την ηλικία των 2, τα βρέφη που έχουν θηλάσει έχουν 20-30 % περισσότερη λευκή ουσία, η οποία εμπλέκεται στην επικοινωνία μεταξύ του εγκεφάλου και του σώματος, σε σύγκριση με αυτά που πήραν φόρμουλα.

Η έρευνα του ‘’Pediatrics’’ παρακολούθησε  180 πρόωρα βρέφη από την στιγμή της γέννησής  τους  έως και τα 7 τους χρόνια, με διεξαγωγή μαγνητικών εξετάσεων και τεστ εγκεφάλου σε διάφορες ηλικίες. Τα μωρά υποβλήθηκαν σε θεραπεία σε μονάδες εντατικής  θεραπείας  νεογέννητων και τους δόθηκε όσο περισσότερο μητρικό γάλα ήταν δυνατόν, αλλά όχι σε ίσες ποσότητες.

“‘Ολο αυτό δεν είναι σημαντικό μόνο για τις μαμάδες, αλλά και για τα νοσοκομεία, τους υπαλλήλους, τους φίλους και τα μέλη των οικογενειών, ώστε να μπορούν να παρέχουν την υποστήριξη που χρειάζονται οι μητέρες που έχουν άγχος και παλεύουν να θηλάσουν τα μωρά τους’’, είπε η συγγραφέας της έρευνας  Mandy Brown Belfort, Φυσικός και Ερευνήτρια του Brigham and Women’s Hospital της Βοστόνης, σε δήλωση της.

Πηγή: http://europe.newsweek.com/breastfed-infants-brains-develop-better-faster-486162?rm=eu

Μετάφραση – επιμέλεια: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Οι νέες οδηγίες της ΑΑΠ για την ασφάλεια στον ύπνο των βρεφών και το θηλασμό

Η Αμερικάνικη Παιδιατρική Ακαδημία αναθεώρησε κάποιες από τις οδηγίες της για τον τρόπο πρόληψης του Συνδρόμου Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου (SIDS) καθώς και για άλλους θανάτους που σχετίζονται με τον ύπνο, σε μια Δήλωση Πολιτικής που εξέδωσε στις αρχές Νοεμβρίου 2016.

Οι νέες οδηγίες επιβεβαιώνουν πολλές από τις προηγούμενες του 2011: Οι γονείς θα πρέπει να βάζουν τα μωρά για ύπνο σε ύπτια θέση και σε σταθερή επιφάνεια χωρίς μαλακά αντικείμενα, παιχνίδια, χαλαρά σεντόνια και σκεπάσματα. Είναι πιο ασφαλές για τα μωρά να κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς τους, αλλά όχι στο ίδιο κρεβάτι.

Το καινούριο σ’ αυτές τις οδηγίες είναι η αναγνώριση του γεγονότος ότι οι κουρασμένοι γονείς πολλές φορές αποκοιμούνται καθώς ταΐζουν τα μωρά τους. «Έχουμε ακούσει πολλές ιστορίες γονιών που πηγαίνουν να ταΐσουν το μωρό τους στον καναπέ ή στην πολυθρόνα, γιατί φοβούνται ότι θα αποκοιμηθούν αν το ταΐσουν στο κρεβάτι», λέει η Rachel Moon,  Καθηγήτρια Παιδιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Virginia και επικεφαλής συγγραφέας αυτής της οδηγίας. «Ο καναπές είναι πολύ πιο επικίνδυνος αν ο γονιός αποκοιμηθεί εκεί με το παιδί κι αυτό είναι κάτι που θέλαμε να το ξέρουν όλοι οι γονείς».

Αυτό το σενάριο είναι πολύ πιο συνηθισμένο στις μητέρες που θηλάζουν. «Ο θηλασμός προκαλεί φυσιολογικά μια χαλάρωση στις μητέρες», λέει η Lori Feldman-Winter, Καθηγήτρια Παιδιατρικής στην Ιατρική Σχολή  Cooper Medical School και επίσης συγγραφέας των νέων οδηγιών.

Εάν η μητέρα πιστεύει ότι θα αποκοιμηθεί καθώς θηλάζει το μωρό της «τότε της συστήνουμε να το θηλάσει στο κρεβάτι, γιατί ο θηλασμός του μωρού στον καναπέ ή στην πολυθρόνα είναι πολύ πιο επικίνδυνος αν η μητέρα αποκοιμηθεί».

Για πρώτη φορά επίσης, η Αμερικάνικη Παιδιατρική Ακαδημία δίνει οδηγίες για να γίνει πιο ασφαλές για ένα μωρό το κρεβάτι των γονιών του: Μαξιλάρια, σεντόνια και κουβέρτες θα πρέπει να απομακρυνθούν από το κρεβάτι, και το στρώμα θα πρέπει να είναι σταθερό. Οι γονείς δεν θα πρέπει να καταναλώνουν αλκοόλ ή φάρμακα εάν το μωρό είναι στο κρεβάτι μαζί τους.

60% των γονιών στην Αμερική κοιμούνται με τα μωρά τους έστω και περιστασιακά, αλλά η ασφάλεια αυτής της πρακτικής είναι υπο αμφισβήτηση. «Η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία επιτέλους αναγνώρισε το γεγονός ότι οι γονείς συχνά μπορεί να αποκοιμηθούν καθώς ταΐζουν τα μωρά τους, και, είτε έχουν την πρόθεση να κάνουν συν-κοίμιση είτε όχι, είναι πιο ασφαλές το τάισμα να γίνεται στο κρεβάτι των γονιών και όχι σε ένα καναπέ. Νομίζω ότι η αρχική προσέγγιση της οδηγίας προς τους γονείς να μην κοιμούνται μαζί με τα μωρά τους, απλώς δεν δούλεψε», είπε ο Peter Brair, Καθηγητής Ιατρικής Στατιστικής του Πανεπιστημίου του Bristol.

Στην Αμερική, περίπου 3,500 μωρά πεθαίνουν κάθε χρόνο από το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού θανάτου ή από άλλα ατυχήματα που σχετίζονται με τον ύπνο. Τα περιστατικά μειώθηκαν κατακόρυφα κατά 50% μετά την οδηγία της δεκαετίας του ’90 τα μωρά να κοιμούνται στην πλάτη τους, δηλαδή ανάσκελα. Τον 21ο αιώνα όμως, η πρόοδος αυτή σταμάτησε.

Ο θηλασμός, οι εμβολιασμοί, η χρήση πιπίλας και η αποφυγή του καπνίσματος, του αλκοόλ και των φαρμάκων στην εγκυμοσύνη αλλά και μετά, όλα συμβάλλανε σ’ αυτή τη μείωση.

Η ανανεωμένη δήλωση πολιτικής συστήνει τα μωρά να κοιμούνται στο δωμάτιο των γονιών τους για τουλάχιστον 6 μήνες και κατά προτίμηση για ένα χρόνο. Η έρευνες δείχνουν ότι αυτή η πρακτική μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο του συνδρόμου SIDS μέχρι και 50%.

Η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία επίσης συστήνει στους γονείς να χρησιμοποιούν επίπεδο και σκληρό στρώμα στο κρεβάτι του μωρού.

Η έκδοση αυτών των οδηγιών έχει σαν στόχο την πληροφόρηση των γονέων για την ασφάλεια στον ύπνο των μωρών τους, ακόμα κι αν κάποιες φορές μπορεί να είναι δύσκολο να ακολουθήσει κανείς αυτές τις οδηγίες με ακρίβεια.

Πηγή

Ολόκληρο το κείμενο των οδηγιών, εδώ.

 

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Μητρικό γάλα από το στήθος!

Τα μωρά που θηλάζουν κατευθείαν από το στήθος υποφέρουν λιγότερο από λοιμώξεις των αυτιών σε σύγκριση με τα μωρά που σιτίζονται με μητρικό γάλα από μπουκάλι, σύμφωνα με νέα έρευνα.

High angle view of a mother breastfeeding her baby boy

High angle view of a mother breastfeeding her baby boy

Η έρευνα επίσης αποκαλύπτει ότι τα μωρά που σιτίζονται με μητρικό γάλα, είτε από το στήθος είτε με μπουκάλι, έχουν μικρότερο κίνδυνο για διάρροιες.

Οι ερευνητές μελέτησαν περίπου 500 νέες μητέρες με τα μωρά τους και βρήκαν ότι ένας μήνας θηλασμού από το στήθος σχετιζόταν με 4% μικρότερο κίνδυνο για λοιμώξεις των αυτιών. Θηλάζοντας αποκλειστικά για 6 μήνες, το ποσοστό ανέβαινε στο 17%.

Συγκρινόμενα με τα μωρά που θήλαζαν αποκλειστικά από το στήθος, τα μωρά που έπιναν αντλημένο μητρικό γάλα είχαν 14% μεγαλύτερο κίνδυνο για λοιμώξεις των αυτιών. Και ο κίνδυνος αυξανόταν κατά 115% για τα μωρά που έπιναν αντλημένο μητρικό γάλα για 6 μήνες, σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Journal of Pediatrics.

«Δεν είναι εντελώς ξεκάθαρο γιατί οι λοιμώξεις των αυτιών σχετίζονται με την σίτιση από το μπουκάλι, αλλά η αιτία μπορεί να είναι ότι τα μπουκάλια δημιουργούν αρνητική πίεση κατά τη διάρκεια του ταΐσματος. Αυτή η αρνητική πίεση μεταφέρεται από το μπουκάλι στο αυτί του μωρού, κάτι που μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες», λέει η επικεφαλής της έρευνας Sarah Keim.

Οι ερευνητές επίσης βρήκαν ότι τα μωρά που έπιναν μητρικό γάλα, είτε απευθείας από το στήθος είτε αντλημένο με μπουκάλι, για 6 μήνες, είχαν 30% μικρότερο κίνδυνο διάρροιας, ενώ τα μωρά που έπιναν φόρμουλα για 6 μήνες είχαν 34% αυξημένο κίνδυνο για διάρροιες.

Τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι το είδος της τροφής και όχι η μέθοδος ταΐσματος, σχετίζεται με τον κίνδυνο ενός μωρού για διάρροιες.

Η έρευνα έδειξε επίσης ότι οι μητέρες που έδιναν στα μωρά τους μόνο μητρικό γάλα, ήταν σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από τις μητέρες που έδιναν στα μωρά τους φόρμουλα και ότι οι μητέρες που έδιναν στα μωρά τους φόρμουλα ήταν πιο φτωχές σε σύγκριση με αυτές που θήλαζαν.

«Αυτά τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν προηγούμενες έρευνες που δείχνουν θετική συσχέτιση ανάμεσα στην κοινωνικοοικονομική κατάσταση και το θηλασμό. Η έναρξη και η συνέχιση του θηλασμού μητέρων καλύτερης κοινωνικοοικονομικής κατάστασης μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι οι μητέρες αυτές έχουν ευκολότερη πρόσβαση σε πηγές πληροφόρησης», λέει η Keim.

Πηγή

Τα μωρά είναι φυσιολογικό να ξυπνούν τη νύχτα!

Νέα έρευνα αμφισβητεί την ιδέα ότι τα μωρά θα πρέπει να κοιμούνται όλη τη νύχτα και καταρρίπτει το μύθο ότι η διακοπή του θηλασμού μπορεί να τα βοηθήσει να κοιμούνται περισσότερο τα βράδια. 

1

Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από το Τμήμα Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Swansea, ρώτησε 715 γυναίκες με μωρά 6-12 μηνών πόσο συχνά τα μωρά τους ξυπνούσαν τη νύχτα και αν τα τάιζαν όταν ξυπνούσαν. Εξέτασαν επίσης το αν θήλαζαν ή όχι, πόσα γεύματα γάλακτος έδιναν κατά τη διάρκεια της ημέρας και πόσο συχνά έδιναν γεύματα στερεών τροφών.

Το 78% των μωρών αυτής της ηλικίας ξυπνούσαν τουλάχιστον μία φορά κατά τη διάρκεια της νύχτας και το 61% έπαιρνε τουλάχιστον ένα γεύμα γάλακτος τη νύχτα.

Η έρευνα έδειξε ότι αν και οι μητέρες που θήλαζαν είχαν την τάση να θηλάζουν περισσότερο τη νύχτα, δεν υπήρχε διαφορά στον αριθμό των ξυπνημάτων των μωρών, ανεξάρτητα από το αν θήλαζαν ή έπιναν φόρμουλα, πόσα γεύματα με γάλα ήπιαν κατά τη διάρκεια της ημέρας ή πόσες φορές έφαγαν στερεές τροφές.

Η Dr Amy Brown, επικεφαλής της μελέτης, λέει: «Τα ευρήματα είναι πολύ ενδιαφέροντα καθώς αμφισβητούν την ιδέα καταρχήν ότι τα μωρά θα πρέπει να κοιμούνται όλη την νύχτα μετά τις πρώτες εβδομάδες ζωής και κατά δεύτερον, ότι αυτό με το οποίο ταΐζουμε τα μωρά θα τα βοηθήσει να κοιμηθούν. Υπάρχει μια κοινή αντίληψη ότι το γάλα φόρμουλα ή το να δίνουμε στο μωρό περισσότερο φαγητό θα το βοηθήσει να κοιμηθεί καλύτερα και αυτή η μελέτη μας δείχνει ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Βρήκαμε όντως ότι οι μητέρες που θηλάζουν το κάνουν περισσότερο μέσα στη νύχτα, αλλά αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή ο θηλασμός είναι ο πιο εύκολος τρόπος για να ξανακοιμηθούν τα μωρά γρήγορα! Τα μωρά που έπιναν φόρμουλα επίσης ξυπνούσαν, απλώς δεν ταΐζονταν».

Η Victoria Harries, μεταπτυχιακή φοιτήτρια, δήλωσε: «Ήταν πολύ ενδιαφέρουσα η ανακάλυψη ότι όσο πιο πολύ γάλα έπιναν τα μωρά ή όσο πιο πολλές στερεές τροφές έτρωγαν κατά τη διάρκεια της ημέρας, τόσο πιο απίθανο ήταν να φάνε την νύχτα, αν και εξακολουθούσαν να ξυπνούν τόσο συχνά, όσο και τα μωρά που έτρωγαν λιγότερο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τα μωρά συνεχίζουν να ξυπνούν τη νύχτα για άλλους λόγους, εκτός από την πείνα, και το να προσπαθήσει κανείς να δώσει περισσότερο φαγητό την ημέρα δεν σταματά το μωρό από το να ξυπνάει τα βράδια. Η προσπάθεια να ταΐσουμε περισσότερο ένα μωρό την ημέρα με την ελπίδα να μην ξυπνάει τα βράδια, μπορεί να οδηγήσει σε υπερφαγία και ενέχει τον κίνδυνο της παχυσαρκίας και, όπως έδειξε η έρευνα, δεν εμποδίζει το μωρό από το να ξυπνάει τα βράδια».

Η Dr Brown επισημαίνει: «Υπάρχει μεγάλη πίεση προς τις μητέρες να κάνουν τα μωρά τους να κοιμούνται όλη τη νύχτα και μια κερδοφόρα αγορά εκατομμυρίων που προσπαθεί να τις πουλήσει πράγματα για να το καταφέρουν. Ελπίζουμε ότι τα αποτελέσματα της έρευνάς μας θα ανακουφίσουν τις μητέρες που το μωρό τους ακόμα ξυπνάει τις νύχτες, δείχνοντάς τους ότι πολλά μωρά κάνουν το ίδιο. Ελπίζουμε επίσης ότι θα τους δώσει αυτοπεποίθηση ώστε να συνεχίσουν να θηλάζουν και να δίνουν στέρεες τροφές σταδιακά, καθώς θα ξέρουν ότι το να σταματήσουν να θηλάζουν δεν θα κάνει ως δια μαγείας το μωρό τους να κοιμάται».

Η Victoria Harries προσθέτει: «Γνωρίζουμε ότι ο θηλασμός και η σταδιακή εισαγωγή στερεών τροφών είναι σημαντικά για την υγεία τόσο των μωρών όσο και των μητέρων, αλλά πολλές έρχονται αντιμέτωπες με την πίεση να δώσουν στα μωρά τους φόρμουλα ή πολύ φαγητό, ειδικά αν τα μωρά τους δεν κοιμούνται όλη την νύχτα. Τα αποτελέσματα της έρευνάς μας δείχνουν ότι είναι φυσιολογικό τα μωρά να ξυπνούν τη νύχτα και θα πρέπει αυτοί που στηρίζουν την μητέρα να βρουν άλλους τρόπους για να τη βοηθήσουν αντί να προσπαθούν να την επηρεάσουν ως προς τον τρόπο που ταΐζει το μωρό της. Ο θηλασμός δεν σχετίζεται με τα ξυπνήματα του μωρού».

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγή

Μπορείτε να διαβάσετε όλη την έρευνα εδώ: http://online.liebertpub.com/doi/abs/10.1089/bfm.2014.0153

 

 

 

 

 

 

 

Νέα έρευνα για μια παλιά διαμάχη: Θα κακομάθω το μωρό μου με την αγκαλιά;

Mother holding newborn baby girl

Νέα έρευνα του Πανεπιστημίου Notre Dame τονίζει ότι τα παιδιά των οποίων  η ανάγκη για αγκαλιά ικανοποιείται, γίνονται πιο υγιείς, λιγότερο καταθλιπτικοί, πιο παραγωγικοί και με ικανότητα ενσυναίσθησης ενήλικες.

Η ψυχολόγος του Πανεπιστημίου, Darcia Narvaez, μελέτησε περισσότερους από 600 ενήλικες και βρήκε ότι αυτοί που δέχθηκαν περισσότερες αγκαλιές ως παιδιά, εξελίχθηκαν σε  ενήλικες με λιγότερο άγχος, καλύτερη ψυχική υγεία και καλύτερα προσαρμοσμένους.

Η μελέτη τονίζει επίσης ότι, εκτός από την αγκαλιά, μια θετική παιδική ηλικία με πολύ τρυφερότητα, στοργή και ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά, οδηγεί σε πιο υγιείς ενήλικες που μπορούν να τα βγάλουν πέρα πιο εύκολα.

Η έρευνα θα δημοσιευτεί σύντομα στο περιοδικό Applied Developmental Science, αλλά μπορείτε να το πείτε από τώρα στις γιαγιάδες ότι δεν γίνεται να κακομάθεις ένα μωρό παίρνοντάς το αγκαλιά όταν κλαίει.

Πολλές έρευνες έχουν γίνει ως τώρα για τα θετικά αποτελέσματα της αγκαλιά στα πρόωρα μώρα, αλλά τώρα οι ερευνητές βρίσκουν οφέλη που φτάνουν ως την ενηλικίωση.

Στην πραγματικότητα η Narvaez λέει ότι όχι μόνο είναι αδύνατον να κακομάθουμε ένα μωρό ικανοποιώντας τις ανάγκες του, αλλά αντίθετα καταστρέφουμε πολλές από τις δυνατότητές του αν το αφήνουμε να κλαίει.

«Η συμπεριφορά των γονιών τους πρώτους μήνες και τα πρώτα χρόνια επηρεάζουν σημαντικά την ανάπτυξη του εγκεφάλου για όλη του τη ζωή, συνεπώς πολύ αγκαλιά, άγγιγμα και κούνημα είναι ότι ακριβώς χρειάζονται τα μωρά. Μεγαλώνουν καλύτερα μ’ αυτό τον τρόπο»..

Γονείς, ανοίξτε άφοβα την αγκαλιά σας! Τα παιδιά σας, αλλά και ο κόσμος, θα σας ευγνωμονούν. Ένας καλύτερος κόσμος είναι στα χέρια σας!

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού IBCLC

Πηγή 

Θηλασμός για υψηλότερο IQ και στην ενήλικη ζωή

 

Όσο μεγαλύτερη η διάρκεια του θηλασμού, τόσο πιο αυξημένη είναι η νοημοσύνη, καθώς επίσης και το μορφωτικό επίπεδο, στην ενήλικη ζωή του ατόμου, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε στην Βραζιλία και τα αποτελέσματά της δημοσιεύτηκαν πριν λίγες μέρες στο έγκυρο ιατρικό περιοδικό Lancet Global Health, παρακολούθησε 3,500 παιδιά για σχεδόν 30 χρόνια.

Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι η συνολική διάρκεια του θηλασμού καθώς και ο αποκλειστικός θηλασμός είχαν θετική συσχέτιση με υψηλότερο δείκτη ευφυΐας, μορφωτικό επίπεδο και καλύτερη οικονομική κατάσταση στην ηλικία των 30 ετών.

Η στατιστική ανάλυση αποκάλυψε ότι υπάρχει σαφής σχέση ανάμεσα στη χρονική διάρκεια του θηλασμού και στις κατοπινές επιδόσεις του ατόμου (εξυπνάδα, μόρφωση, εισοδήματα). Όσο πιο πολύ καιρό είχε θηλάσει κάποιος, τόσο πιο ωφελημένος ήταν αργότερα.

Ενδεικτικά, ένα μωρό που είχε θηλάσει επί ένα έτος, εμφάνιζε ως ενήλικο άτομο μεγαλύτερο δείκτη (IQ) τέσσερις μονάδες κατά μέσο όρο, είχε σπουδάσει ένα έτος περισσότερο και είχε εισόδημα περίπου 30% πάνω από τον μέσο όρο, σε σχέση με κάποιον που ως μωρό είχε θηλάσει λιγότερο από ένα μήνα.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες εκτός από το θηλασμό που θα μπορούσαν να επηρεάζουν την εξυπνάδα, αν  προσπάθησαν να αποκλείσουν κάποιους παράγοντες, όπως η εκπαίδευση της μητέρας, το οικογενειακό εισόδημα και το βάρος στη γέννηση.

Ο επικεφαλής της έρευνας Dr Bernardo Lessa Horta, του Federal University of Pelotas, στη Βραζιλία, δήλωσε ότι η νέα έρευνα προσφέρει σημαντικά στοιχεία επειδή στον πληθυσμό που μελετήθηκε ο θηλασμός μοιραζόταν εξίσου σε όλες τις κοινωνικές τάξεις.

Τα περισσότερα μωρά, άσχετα από την κοινωνική τους τάξη, θήλαζαν, ορισμένα λιγότερο από ένα μήνα και άλλα περισσότερο από 1 χρόνο.

Ο Dr Horta, πιστεύει ότι το μητρικό γάλα μπορεί ενδεχομένως να προσφέρει πλεονέκτημα επειδή είναι καλή πηγή κορεσμένων λιπαρών οξέων μακράς αλυσίδας, τα οποία τα οποία παίζουν ζωτικό ρόλο στην ανάπτυξη του εγκεφάλου. Όσο περισσότερο γάλα θηλάζει κανείς, τόσο μεγαλύτερη ποσότητα αυτών των ουσιών απορροφά, πράγμα που έχει θετικό αντίκτυπο στην κατοπινή ζωή του.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγή:   http://www.thelancet.com/journals/langlo/article/PIIS2214-109X(15)70002-1/abstract

Μητρικό γάλα: Νέα ένδειξη θεραπείας για την ατοπική δερματίτιδα στα βρέφη

Σε βρέφη με ατοπική δερματίτιδα, η τοπική εφαρμογή του μητρικού γάλακτος έχει την ίδια αποτελεσματικότητα με αλοιφή υδροκορτιζόνης 1%, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στοInternational Journal of Dermatology.

 

eczema

Σύμφωνα με τον Hengameh Kasrae και τους συνεργάτες του από το Πανεπιστήμιο Ιατρικών Επιστημών Arak στο Ιράν, περίπου το 50% των βρεφών εκδηλώνουν ατοπική δερματίτιδα κατά τα πρώτα χρόνια ζωής τους.

Προκειμένου να εξεταστεί η βραχυχρόνια αποτελεσματικότητα της τοπικής εφαρμογής του μητρικού γάλακτος έναντι αλοιφής υδροκορτιζόνης σε βρέφη με ήπια έως μέτρια ατοπική δερματίτιδα, οι ερευνητές πραγματοποίησαν τυχαίες κλινικές δοκιμές. Σε παιδιατρική μονάδα, βρέφη με ατοπική δερματίτιδα επιλέχθηκαν τυχαία, ώστε άλλα να λάβουν ανθρώπινο μητρικό γάλα και άλλα υδροκορτιζόνη.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι τις ημέρες 0, 7, 14 και 21, οι παρεμβάσεις και στις δύο ομάδες έδειξαν παρόμοια αποτελέσματα.

«Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι το μητρικό γάλα μπορεί να βελτιώσει το ατοπικό έκζεμα στο βρέφος με τα ίδια αποτελέσματα όπως η αλοιφή υδροκορτιζόνης,» κατέληξαν οι ερευνητές.

«Συνιστούμε την χρήση του ανθρώπινου μητρικού γάλακτος για τη θεραπεία του ατοπικού εκζέματος στο βρέφος λόγω της θεραπευτικής δράσης του.»

Πηγή

ΔΕΠΥ και θηλασμός

adhd-esteem-1

Είναι γνωστό πως ο θηλασμός έχει πολλές θετικές επιδράσεις στην ανάπτυξη και την υγεία ενός παιδιού. Έχει αποδειχτεί επιστημονικά ότι το μητρικό γάλα θωρακίζει και προστατεύει το παιδί από πολλές ασθένειες. Ερευνητές του πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ (Tel Aviv University) κατάφεραν να αποδείξουν πως ο θηλασμός μπορεί να βοηθήσει και στην προστασία του παιδιού από τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), τη πιο συχνά διαγνωσμένη νευροσυμπεριφορική διαταραχή σε παιδιά και εφήβους.

Στην προσπάθειά τους να ερευνήσουν εάν η εμφάνιση της ΔΕΠΥ σχετίζεται με χαμηλά ποσοστά θηλασμού, η Δρ. Aviva Mimouni-Bloch, επικεφαλής της έρευνας, και οι συνεργάτες της μελέτησαν της συνήθειες θηλασμού από τρεις ομάδες παιδιών:

  • Παιδιά που έχουν διαγνωσθεί με ΔΕΠΥ
  • Αδέλφια παιδιών που διαγνώσθηκαν με ΔΕΠΥ
  • Παιδιά χωρίς ΔΕΠΥ και χωρίς οποιοδήποτε γενετικό δεσμό με τη διαταραχή

Οι ερευνητές βρήκαν μια σαφή σχέση μεταξύ του μητρικού θηλασμού και της πιθανότητας ανάπτυξης ΔΕΠΥ.  Τα παιδιά που δεν θήλασαν τους τρεις πρώτους μήνες της ζωής τους είχαν τριπλάσιες πιθανότητες να παρουσιάσουν ΔΕΠΥ από τα παιδιά που είχαν θηλάσει.  Λαμβάνοντας υπόψη όλους τους παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της διαταραχής, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα πως τα παιδιά με ΔΕΠΥ κατά το πρώτο έτος της ζωής τους είχαν θηλάσει σε μικρότερο ποσοστό από ότι τα παιδιά των άλλων δύο ομάδων της έρευνας. Συγκεκριμένα, στους τρεις μήνες, μόνο το 43% των παιδιών με ΔΕΠΥ είχαν θηλάσει σε σύγκριση με το 69% των αδερφών τους και το 73% των παιδιών δίχως ΔΕΠΥ. Στους έξι μήνες, το ποσοστό των παιδιών με ΔΕΠΥ που θήλασαν έπεσε στο 29% ενώ των αδελφών τους και των παιδιών δίχως ΔΕΠΥ σε ποσοστά 50% και 57% αντίστοιχα.

Αν και οι ερευνητές δεν ξέρουν ακόμη για ποιο λόγο ο θηλασμός έχει αντίκτυπο στην μελλοντική ανάπτυξη της ΔΕΠΥ, εάν δηλαδή το ίδιο το μητρικό γάλα παίζει κάποιο ειδικό βιολογικό ρόλο ή εάν ο δεσμός που αναπτύσσεται μεταξύ του βρέφους και της θηλάζουσας μητέρας παίζει καθοριστικό ρόλο, πιστεύουν πως ο θηλασμός έχει προστατευτική και προληπτική δράση για το βρέφος όσον αφορά τη ΔΕΠΥ.

Όπως δήλωσε η επικεφαλής της έρευνας Δρ. Aviva Mimouni-Bloch,  ελπίζει στο μέλλον να διεξάγει κι άλλες έρευνες που θα μπορέσουν να απαντήσουν σε όλα τα ερωτήματα που αφορούν το θηλασμό και τη ΔΕΠΥ.

Φώτης Παπαναστασίου – Ειδικός Παιδαγωγός

Πηγή: http://eidikospaidagogos.gr/depythilasmos/

Επικίνδυνο αλουμίνιο στα βρεφικά γάλατα

Το εξανθρωποποιημένο γάλα αγελάδας (φόρμουλα) περιέχει 100 φορές περισσότερο αλουμίνιο από το μητρικό γάλα, κάτι που μπορεί να δημιουργήσει πολλούς κινδύνους για την υγεία των παιδιών, προειδοποιούν οι ερευνητές.

BABY_2698324b

Ίχνη του μετάλλου βρέθηκαν σε πολλά από τα γνωστά βρεφικά γάλατα, σε επίπεδα περισσότερο από τρεις φορές πάνω από το επιτρεπόμενο όριο.

Οι εταιρίες Aptamil, Cow and Gate and Hipp Organic περιείχαν πολύ υψηλά επίπεδα αλουμινίου, είπαν οι ερευνητές.

Η ευρωπαϊκή νομοθεσία ορίζει ότι το επιτρεπόμενο όριο δεν πρέπει να ξεπερνά τα 200 μικρογραμμάρια αλουμινίου ανά λίτρο, αλλά κάποια από τα βρεφικά γάλατα που εξετάστηκαν περιείχαν τρεις φορές περισσότερο από αυτό.

Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Keele και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό BMC Pediatrics, εξέτασε 30 διαφορετικά βρεφικά γάλατα που πωλούνται στη Μ.Βρετανία, και συμπεριέλαβε όλους τους τύπους, δηλαδή βρεφικά γάλατα αλλά και γάλατα για νήπια.

Ο καθηγητής  Chris Exley, επικεφαλής της έρευνας, είπε: «Ξέρουμε πολλά για το αλουμίνιο, αλλά δεν ξέρουμε αρκετά για την επίδρασή του στη υγεία. Ωστόσο, όλοι ξέρουμε τη σύνδεσή του με την νόσο του Alzheimer και άλλες νευρολογικές διαταραχές και γνωρίζουμε επίσης από μελέτες ότι επηρεάζει τον τρόπο δημιουργίας των οστών. Το αλουμίνιο ξέρουμε επίσης ότι προκαλεί αναιμία, η οποία δεν θεραπεύεται δίνοντας στους ανθρώπους περισσότερο σίδηρο. Όμως το πώς το αλουμίνιο μπορεί να επηρεάζει την υγεία των μωρών, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, αυτή είναι μια ερώτηση που δεν έχει ακόμα απαντηθεί».

Ο καθηγητής είπε επίσης ότι είναι καιρός οι κυβερνήσεις να πάρουν μέτρα και να θέσουν αυστηρά όρια για τα επίπεδα αλουμινίου στο γάλα φόρμουλα.

Λέει επίσης ότι δεν είναι ξεκάθαρος ο τρόπος με τον οποίο εισέρχεται το αλουμίνιο στο γάλα. «Είναι πολύ πιθανόν ένα μέρος του αλουμινίου να προέρχεται από την συσκευασία και  άλλο ένα μέρος από τα ίδια τα συστατικά. Η επεξεργασία είναι επίσης μία πιθανή πηγή».

Η έρευνα συμπεριέλαβε τόσο έτοιμα γάλατα όσο και διάφορες ποικιλίες σκόνης – και στους 30 τύπους βρέθηκε αλουμίνιο.

Τα γάλατα τρίτης βρεφικής ηλικίας, των εταιριών Cow and Gate και Aptamil βρέθηκε να έχουν τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις.

Πηγές:

http://www.telegraph.co.uk/news/health/news/10369872/Health-risk-formula-milk-has-100-times-more-aluminium-than-breast.html

http://www.biomedcentral.com/1471-2431/13/162

 

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Ο θηλασμός προστατεύει τα παιδιά από την παχυσαρκία

NoChildHoodObesity

Τα μωρά που έχουν υψηλό κίνδυνο για παχυσαρκία, όσο περισσότερο θηλάζουν, τόσες λιγότερες πιθανότητες έχουν να γίνουν παχύσαρκα, σύμφωνα με νέα έρευνα.

«Ο θηλασμός μεγάλης διάρκειας φαίνεται να είναι προστατευτικός απέναντι στην παχυσαρκία», λέει η επικεφαλής ερευνήτρια Stacy Carling, υποψήφια διδάκτωρ διατροφής στο Πανεπιστήμιο Cornell της Ν. Υόρκης.

Η Carling και οι συνάδελφοί της ακολούθησαν 595 παιδιά από την γέννησή τους μέχρι την ηλικία των 2 ετών. Κατέγραψαν το βάρος και το ύψος των παιδιών κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και σύγκριναν την καμπύλη ανάπτυξης του κάθε παιδιού με το πόσο καιρό θήλασε.

Στα παιδιά που θεωρήθηκαν υψηλού κινδύνου για παχυσαρκία, συμπεριλαμβάνονταν κι εκείνα των οποίων ο Δείκτης Μάζας Σώματος αυξάνονταν πιο γρήγορα από το μέσο όρο καθώς μεγάλωναν.

Στα παιδιά που είχαν τον πιο υψηλό κίνδυνο για παχυσαρκία, συμπεριλαμβάνονταν παιδιά που είχαν υπέρβαρες ή παχύσαρκες μητέρες, μητέρες με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και μητέρες που κάπνιζαν στην εγκυμοσύνη. Περίπου 59% των παιδιών στην κατηγορία υψηλού κινδύνου για παχυσαρκία, είχαν μητέρες με ένα ή περισσότερα από αυτά τα χαρακτηριστικά, σε σύγκριση με το 43% των παιδιών που δεν είχαν κίνδυνο για υπερβολική πρόσληψη βάρους.

Ανάμεσα στα παιδιά που είχαν υψηλό κίνδυνο για παχυσαρκία, τα μωρά που θήλασαν για λιγότερο από δύο μήνες ήταν δύο φορές πιο πιθανόν να πάρουν παραπάνω βάρος απ’ ότι τα μωρά που θήλασαν για τουλάχιστον 4 μήνες.

Η έρευνα δεν αποδεικνύει ότι ο θηλασμός είναι η αιτία. Αλλά υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους ο θηλασμός συνδέεται με χαμηλότερα επίπεδα παχυσαρκίας, λένε οι ερευνητές.

«Ο θηλασμός επιτρέπει στο μωρό να έχει καλύτερη ανάπτυξη των σημαδιών της πείνας και του κορεσμού, και επίσης βοηθάει στην αποφυγή συμπεριφορών που σχετίζονται με την παχυσαρκία» λέει η Carling.

«Ο θηλασμός κατ’ απαίτηση του μωρού, αντίθετα με τον προγραμματισμένο θηλασμό, επιτρέπει στο μωρό να τρώει όποτε πεινάει, ενθαρρύνοντας έτσι από νωρίς τον έλεγχο της όρεξης. Όταν ένα μωρό θηλάζει, μπορεί να ελέγξει πόσο γάλα  πίνει και πόσο συχνά, ανταποκρινόμενο με φυσικό τρόπο στα εσωτερικά σημάδια πείνας και κορεσμού».

Η Dr Lori Feldman-Winter, καθηγήτρια παιδιατρικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Cooper του Ν.J., προσθέτει ότι, ταυτόχρονα με τον αυτοέλεγχο στο φαγητό, η ίδια η σύσταση του μητρικού γάλακτος είναι λιγότερο πιθανό να οδηγήσει σε παχυσαρκία.

«Τα συστατικά του μητρικού γάλακτος έχουν την ιδιότητα να ελέγχουν τον μεταβολισμό και να μειώνουν τον κίνδυνο για παχυσαρκία», εξηγεί η Feldman-Winter.

Στην έρευνα δεν αναφέρεται αν τα μωρά θήλαζαν αποκλειστικά, ή πόσο συχνά θήλαζαν ή έπιναν από μπουκάλι, αλλά ο χρόνος που απαιτείται για να μειωθεί ο κίνδυνος της παχυσαρκίας δεν είναι μεγάλος.

«Ακόμα και δύο μήνες θηλασμού είναι αρκετοί για να υπάρξουν οφέλη», λέει η Carling.

Ωστόσο, οι λόγοι για τους οποίους δεν θηλάζουν οι γυναίκες, είναι πολλοί και διάφοροι, προσθέτει.

Σ’ αυτή την έρευνα, οι μητέρες που ήταν λιγότερο πιθανόν να θηλάσουν για 4 μήνες ήταν οι νεαρές μητέρες, μητέρες με χαμηλό μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο, μητέρες που δεν σχεδίαζαν να θηλάσουν αποκλειστικά όταν ήταν έγκυες και μητέρες που θεωρούσαν την δουλειά τους και την καριέρα τους πολύ σημαντική.

Η βελτίωση των ποσοστών θηλασμού απαιτεί παρεμβάσεις σε πολλά επίπεδα.

« Η αύξηση των ποσοστών θηλασμού στις ΗΠΑ σημαίνει αύξηση της γνώσης και της υποστήριξης του θηλασμού σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα, από θεσμικά μέχρι διαπροσωπικά. Η έρευνά μας αναγνωρίζει τα οφέλη του μακροχρόνιου θηλασμού σε συγκεκριμένο πληθυσμό και ελπίζω ότι περισσότερες έρευνες θα οδηγήσουν σε πιο προσαρμοσμένες μεθόδους υποστήριξης, σε πληθυσμούς που έχουν υψηλότερο κίνδυνο για παχυσαρκία».

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγές:

http://pediatrics.aappublications.org/content/early/2014/11/25/peds.2014-1392

http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/news/fullstory_149801.html

Το κόστος του μη θηλασμού μπορεί να είναι εκατομμύρια

3926198430_5eff24b3f2_z

Εάν περισσότερες γυναίκες θήλαζαν τα μωρά τους για 4 μήνες το λιγότερο, τα έξοδα για υγειονομική περίθαλψη θα ήταν πολύ λιγότερα, λένε Βρετανοί ερευνητές.

«Παλαιότερες έρευνες μας δείχνουν ότι οι γυναίκες έχουν δυσμενή αντιμετώπιση όταν θηλάζουν εκτός σπιτιού, ότι υπάρχει μια γενική αποδοχή της σίτισης με υποκατάστατο μητρικού γάλακτος ως ο φυσικός τρόπος σίτισης των μωρών, και επίσης ότι δεν υπάρχει εξειδίκευση και εμπειρία θηλασμού ανάμεσα στο ιατρικό προσωπικό», λέει ο Subhash Pokhrel, οικονομολόγος υγείας του Πανεπιστημίου Brunel στο Λονδίνο και επικεφαλής της έρευνας.

«Η επιλογή των γυναικών να ξεκινήσουν ή και να συνεχίσουν το θηλασμό, εμποδίζεται από την κουλτούρα και την συμπεριφορά της κοινωνίας στην οποία ζει», λέει ο Pokhrel.

Στην έρευνά του υπολογίζεται ότι αν, για παράδειγμα, το 75% των μωρών στις μονάδες νεογνών θήλαζαν, αντί για το 25% που είναι τώρα, η χώρα θα κέρδιζε 6,12 εκατομμύρια λίρες (9,6 εκατομμύρια δολάρια) από την αντιμετώπισης της νεκρωτικής εντεροκολίτιδας, μια σοβαρή ασθένεια που προσβάλει κυρίως τα πρόωρα νεογνά.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι οι παθήσεις του στομάχου, του αναπνευστικού και των ματιών, είναι περισσότερο συνηθισμένες στα μωρά που σιτίζονται με υποκατάστατο. Οι συγγραφείς της νέας έρευνας υποστηρίζουν ότι το κόστος για την αντιμετώπιση αυτών των παθήσεων επιβαρύνει το Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Υπογραμμίζουν επίσης το γεγονός ότι οι έρευνες έχουν δείξει πως οι γυναίκες που θηλάζουν έχουν μικρότερο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού και υποστηρίζουν ότι ο θηλασμός μπορεί να είναι οικονομικός και από αυτή την πλευρά.

Ο Pokhrel στην έρευνά του υπολόγισε ότι το ετήσιο κόστος για την αντιμετώπιση τεσσάρων βρεφικών ασθενειών – γαστρεντερικές, αναπνευστικές, λοιμώξεις των ματιών και νεκρωτική εντεροκολίτιδα – είναι 89 εκατομμύρια λίρες. Υπολόγισε επίσης το κόστος για την αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού στα 959 εκατομμύρια λίρες.

Το κόστος της αγοράς υποκατάστατων επίσης αγγίζει τις 13 λίρες την εβδομάδα στη Μ. Βρετανία, γράφουν οι ερευνητές στο περιοδικό Archives of Disease in Childhood.

Οι ερευνητές έκαναν διαφορετικές υποθέσεις στις οποίες μωρά 4 μηνών θηλάζουν σε διαφορετικό βαθμό.

Εάν όλα τα πρόωρα θήλαζαν αποκλειστικά κατά την έξοδό τους από τις μονάδες νεογνών, αντί για το 35% που ισχύει τώρα, αυτό θα σήμαινε μείωση των εξόδων κατά 7,4 εκατομμύρια λίρες για την αντιμετώπιση της νεκρωτικής εντεροκολίτιδας, σύμφωνα με την ανάλυση.

Εάν οι μητέρες που θηλάζουν αποκλειστικά στους 4 μήνες, αυξάνονταν από το 7% στο 21%, τα νοσοκομειακά έξοδα για γαστρεντερικές παθήσεις θα μειώνονταν κατά 1,2 εκατομμύρια λίρες ανά έτος.

Η αύξηση του ποσοστού θηλασμού από 7% σε 21% στους 4 μήνες, θα μείωνε τα έξοδα νοσοκομειακής περίθαλψης κατά 2 εκατομμύρια λίρες ετησίως και κατά 300.000 λίρες τα έξοδα για λοιμώξεις των αυτιών.

Διπλασιάζοντας τον αριθμό των μητέρων που θηλάζουν από τους 7 στους 18 μήνες, η Μ.Βρετανία θα κέρδιζε 31 εκατομμύρια λίρες από το κόστος της θεραπείας του καρκίνου του μαστού, υποστηρίζουν οι ερευνητές.

Το ποσοστό των γυναικών που θηλάζουν στη Μ.Βρετανία έχει αυξηθεί από 62% σε 81% τα τελευταία 20 χρόνια, αλλά μόνο οι μισές από τις γυναίκες εξακολουθούν να θηλάζουν στις 6 εβδομάδες, σημειώνει ο Pokhrel.

«Γνωρίζουμε από προηγούμενες έρευνες την αρνητική επίδραση των υποκατάστατων σε τουλάχιστον 5 ασθένειες των βρεφών και των μητέρων».

«Όλες αυτές οι ασθένειες κοστίζουν ακριβά στο Εθνικό Σύστημα Υγείας κάθε χρόνο και φαίνεται ότι τα χαμηλά ποσοστά θηλασμού είναι μία από τις αιτίες αυτού του κόστους», λέει ο ίδιος.

Η Αμερικανή Ακαδημία για τον καρκίνο, ωστόσο, αναφέρει στον ιστότοπό της ότι «αν και ο θηλασμός έχει συμπεριληφθεί στους προστατευτικούς παράγοντες για τον καρκίνο του μαστού….. η έρευνα είναι ελλιπής».

Και ο Robert Kaestner, καθηγητής στο Ινστιτούτο Δημόσιων Υποθέσεων του Πανεπιστημίου του Ιλλινόις στο Σικάγο, λέει ότι δεν υπάρχουν αρκετές τυχαίες μελέτες που να δείχνουν τα οφέλη του θηλασμού έναντι της σίτισης με υποκατάστατο.

«Το πρόβλημα είναι ότι υποθέτουν ότι ο θηλασμός έχει όλα αυτά τα οφέλη και αυτό είναι κάτι που δεν έχει μελετηθεί τόσο καλά όσο υποστηρίζουν», λέει ο Kaestner.

«Δεν μπορούμε να αλλάξουμε την πολιτική βασιζόμενοι μόνο σε μια υπόθεση η οποία δεν είναι τόσο καλά στηριγμένη όσο θα θέλαμε», συμπληρώνει ο Kaestner, ο οποίος είναι επίσης βοηθός ερευνητής στο Εθνικό Γραφείο Οικονομικής Έρευνας.

Αντίθετα, ο Pokhrel λέει ότι οι αποδείξεις είναι αρκετά ισχυρές ώστε οι υπεύθυνοι να τις λάβουν υπόψη τους και να κάνουν το θηλασμό πιο εύκολο για τις γυναίκες που τον επιλέγουν.

«Θα θέλαμε να δούμε δράσεις και σχέδια από την πολιτεία, ώστε ο θηλασμός να γίνει πιο εύκολος για όσο καιρό θέλουν οι γυναίκες, πχ. αυξάνοντας την υποστήριξη, προσφέροντας σωστή εκπαίδευση στους επαγγελματίες υγείας και ανατρέποντας τα κοινωνικά εμπόδια όπως οι ανύπαρκτες παροχές στους χώρους εργασίας και η διευκόλυνση του θηλασμού σε δημόσιους χώρους».

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγές:

http://adc.bmj.com/content/early/2014/11/12/archdischild-2014-306701.short?g=w_adc_ahead_tab

http://www.reuters.com/article/2014/12/11/us-health-economics-breastfeeding-idUSKBN0JP2G320141211

Ο θηλασμός μπορεί να μειώσει τον καρκίνο το μαστού μέχρι και κατά ένα πέμπτο

breastfeeding_2371455b

Ο θηλασμός μπορεί να μειώσει τον καρκίνο το μαστού μέχρι και κατά ένα πέμπτο, σύμφωνα με νέα μεγάλη μετά-ανάλυση.

Οι ειδικοί αναφέρουν ότι χιλιάδες περιπτώσεις καρκίνου του μαστού μπορούν να αποφευχθούν και ζωές να σωθούν εάν περισσότερες γυναίκες θηλάζουν τα παιδιά τους.

Προηγούμενες μελέτες είχαν επίσης καταδείξει το προστατευτικό αποτέλεσμα του θηλασμού εναντίον του καρκίνου, αλλά είχαν προτείνει ότι η επιρροή του ήταν σχετικά μικρή.

Αλλά αυτή η συγκεκριμένη μετά-ανάλυση, η οποία αφορούσε σε 4 ηπείρους και θα παρουσιαστεί στο Συμπόσιο για τον Καρκίνο του Μαστού στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, δείχνει ότι η επίδραση είναι πολύ πιο δραματική. Η μελέτη 27 προηγούμενων ερευνών βρήκε ότι ο θηλασμός μειώνει τον κίνδυνο των επιθετικών καρκίνων του μαστού κατά 10% περίπου και μέχρι 20% για τις πιο θανάσιμες μορφές της ασθένειας.

Οι έρευνες αφορούσαν περισσότερες από 750.000 γυναίκες και βρέθηκε ότι ο θηλασμός είναι ένα «δυνατό όπλο» για την μείωση του καρκίνου του μαστού, ειδικά για τις πιο επιθετικές μορφές της ασθένειας.

Η μελέτη, που διεξήχθη από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Washington και από το Νοσοκομείο Mount Sinai της Νέας Υόρκης,  βρήκε ότι ο θηλασμός προστατεύει όχι μόνο από τους κοινούς τύπους καρκίνου του μαστού, αλλά και από τον τριπλά αρνητικό καρκίνο, μία από τις πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμες μορφές του.

Στην μελέτη αυτή δεν αναφέρεται η ιδανική διάρκεια θηλασμού, αλλά ο κίνδυνος φαίνεται να μειώνεται σημαντικά όσο περισσότερο καιρό θηλάζουν οι γυναίκες. Οι ειδικοί λένε ότι δεν είναι γνωστές όλες οι αιτίες που προκαλούν αυτό το φαινόμενο, αλλά φαίνεται ότι το υψηλό ορμονικό περιβάλλον που απαιτείται για την γαλουχία, έχει επίδραση στην ανάπτυξη των κυττάρων, και έτσι προστατεύει το στήθος από αλλαγές που μπορεί να προκαλέσουν τον καρκίνο του μαστού.

Το γεγονός ότι οι γυναίκες συνήθως δεν έχουν ωορρηξία κατά τη διάρκεια της γαλουχίας, επίσης φαίνεται ότι είναι προστατευτικό εναντίον του καρκίνου του μαστού και των ωοθηκών.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού IBCLC

 Πηγές:  

http://www.itv.com/news/2014-12-11/breastfeeding-can-cut-breast-cancer-rates-by-one-fifth/

http://www.telegraph.co.uk/health/healthnews/11286384/Breastfeeding-can-cut-cancer-by-up-to-one-fifth.html

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Νέα έρευνα για την μεταφορά βλαστοκυττάρων μέσω του μητρικού γάλακτος

breastmilk

Το μητρικό γάλα παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη όλων των οργάνων του παιδιού, καθώς περιέχει βλαστοκύτταρα που προστατεύουν το παιδί από ασθένειες όπως ο διαβήτης και η νόσος του Πάρκινσον, αποδεικνύει νέα έρευνα που έγινε στην Αυστραλία με επικεφαλής την Ελληνίδα επιστήμονα Φωτεινή Χασιώτου.

Η Δρ. Χασιώτου είναι βοηθός καθηγητή στη Σχολή Χημείας και Βιοχημείας του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας, στο Πέρθ και μέλος της ερευνητικής ομάδας για την Ανθρώπινη Γαλουχία του Dr Hartmann. Η ομάδα της ερευνά ένα από τα σπουδαιότερα μεταβολικά όργανα του ανθρώπινου σώματος, το στήθος, και το προϊόν που παράγει. Η έρευνά τους ρίχνει τώρα φως σε νέες άγνωστες πτυχές αυτού του οργάνου.

Τα βλαστοκύτταρα μπορούν να μετατραπούν σε άλλους κυτταρικούς τύπους, όπως κύτταρα λίπους, οστών, παγκρεατικά κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη, ηπατικά κύτταρα που παράγουν αλβουμίνη, καθώς και νευρικά κύτταρα, λέει η Δρ. Χασιώτου.

Οι επιστήμονες δημιούργησαν στο εργαστήριο ποντίκια με ένα συγκεκριμένο γονίδιο. Όταν τα θηλυκά γέννησαν, τους έδωσαν να θηλάσουν άλλα μικρά ποντίκια, των οποίων οι μητέρες δεν έφεραν το συγκεκριμένο γονίδιο. Τελικά είδαν ότι το γονίδιο είχε περάσει στη νέα γενιά ποντικών, μέσω του θηλασμού.

Αργότερα ανακάλυψαν ότι τα βλαστοκύτταρα όχι μόνο είχαν περάσει στον οργανισμό των νεαρών ποντικών, αλλά βρέθηκαν στο αίμα και στους ιστούς τους, όπως στον εγκέφαλο, στον θύμο αδένα, στο πάγκρεας, το συκώτι και τους νεφρούς. Κάποια μάλιστα παρήγαγαν σημαντικές πρωτεΐνες, όπως η ινσουλίνη, η έλλειψη της οποίας προκαλεί τον διαβήτη.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού IBCLC

Πηγή: http://au.greekreporter.com/2014/11/13/greek-lead-research-shows-breast-milk-contains-stem-cells/

 

Νέα έρευνα για την φυσιολογική απώλεια βάρους των νεογνών που θηλάζουν

3861846814_cd26e35701

Μετρώντας το βάρος 100.000 παιδιών από την Β. Καλιφόρνια, μια νέα έρευνα για πρώτη φορά κατέγραψε λεπτομερώς τον ρυθμό απώλειας βάρους νεογνών που θηλάζουν αποκλειστικά. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι κάποια θηλάζοντα βρέφη χάνουν βάρος πιο γρήγορα και για περισσότερες μέρες απ’ ότι πιστεύαμε ως τώρα.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Pediatrics. Με τα αποτελέσματά της, οι ερευνητές έφτιαξαν ένα διαδικτυακό εργαλείο, το πρώτο τους είδους του, το οποίο μπορεί να βοηθήσει τους παιδίατρους να προσδιορίσουν εάν τα θηλάζοντα νεογνά που παρακολουθούν έχουν χάσει πολύ βάρος τις πρώτες μέρες της ζωής τους.

Οι μητέρες δεν παράγουν άφθονο γάλα αμέσως μετά τον τοκετό. Τις πρώτες ώρες και μέρες παράγεται το πρωτόγαλα, το οποίο περιέχει μεγάλες ποσότητες αντισωμάτων για το μωρό. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, σχεδόν όλα τα μωρά χάνουν κάποιο βάρος, κάτι το οποίο μπορεί να προκαλέσει ανησυχία τόσο στους γονείς, όσο και στους παιδίατρους.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα περισσότερα νεογνά μπορούν να αντέξουν καλά αυτή την αρχική απώλεια βάρους. Ωστόσο, κάποια παρουσιάζουν επιπλοκές εξαιτίας της, όπως αφυδάτωση και υπερχολερυθριναιμία (ίκτερο). Οι μητέρες νομίζουν ότι αυτή η απώλεια βάρους οφείλεται στο ότι δεν έχουν αρκετό γάλα, το οποίο οδηγεί στο συμπλήρωμα με υποκατάστατο, μια πρακτική που θα πρέπει να αποφεύγεται όσο είναι δυνατόν.

Το Newborn Weight Tool, ή αλλιώς Newt, δημιουργήθηκε με βάση το βάρος γέννησης περίπου 100.000 βρεφών στο νοσοκομείο Kaiser της Β. Καλιφόρνιας, μεταξύ 2009-2013 και συγκρίνει το βάρος των πρώτων ημερών ενός συγκεκριμένου μωρού, με το μεγάλο δείγμα των βρεφών.

Μέχρι τώρα δεν υπήρχε γραφική απεικόνιση, ή «διάγραμμα ανάπτυξης» της αρχικής απώλειας βάρους για τα αποκλειστικά θηλάζοντα βρέφη, ώστε να καταλάβουν οι μητέρες πόσο φυσιολογικό είναι για τα μωρά το να χάνουν βάρος. Τώρα όμως, μητέρες και παιδίατροι, έχουν ένα εργαλείο που δείχνει τους φυσιολογικούς ρυθμούς απώλειας βάρους των πρώτων ημερών. Κάθε μητέρα μπορεί να δει το μωρό της σε σχέση με αυτούς τους φυσιολογικούς ρυθμούς, κάτι που στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι πολύ καθησυχαστικό.

Το Newt σχεδιάστηκε από τον Ian Paul, MD, Καθηγητή Παιδιατρικής και Δημόσιας Υγείας της Ιατρικής σχολής του Penn State College και Παιδιάτρου στο Νοσοκομείο Penn State Hershey Children’s Hospital και από τον Eric Schaefer, MS, στατιστικολόγος της Ιατρικής Σχολής του Penn State College, με την βοήθεια των ερευνητών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια και του Kaiser Permanente.

Το Newt είναι διαθέσιμο δωρεάν στη σελίδα www.newbornweight.org.

«Με το Newt έχουμε την δυνατότητα να δούμε την αναμενόμενη απώλεια βάρους, ώρα με την ώρα, κάτι που δεν ήταν δυνατόν ως τώρα», λέει ο Paul. «Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε πιο εύκολα να αναγνωρίσουμε νωρίς τα μωρά που είναι σε κίνδυνο λόγω μεγάλης απώλειας βάρους και να προσφέρουμε στις μητέρες περισσότερη βοήθεια με το θηλασμό».

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγές:

http://www.sciencedaily.com/releases/2014/12/141201100057.htm

http://pediatrics.aappublications.org/content/early/2014/11/25/peds.2014-1532

 

Εκπαιδεύοντας τους μπαμπάδες, μπορεί οι γυναίκες να θηλάζουν περισσότερο!

2013-01-25-ProjectBreastFeeding-2931-Edit

Σύμφωνα με νέα έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε μεγάλο νοσοκομείο του Τορόντο, όταν οι μπαμπάδες ενημερώνονται για το θηλασμό, οι μητέρες μπορεί να θηλάζουν για περισσότερο καιρό.

Για τους σκοπούς της έρευνας, 214 νέες μητέρες και οι σύντροφοί τους χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Η μία ομάδα έλαβε την συνηθισμένη ενημέρωση της κλινικής.

Στην άλλη ομάδα, και οι δύο γονείς συναντήθηκαν με κάποιον εξειδικευμένο σύμβουλο θηλασμού και τους δόθηκαν φυλλάδια, βίντεο και ηλεκτρονικές διευθύνσεις για να ενημερωθούν για το θηλασμό και τους τρόπους για να βοηθήσει ο πατέρας.

Οι ερευνητές ήρθαν σε επαφή με τους γονείς μετά από 3 και μετά από 6 εβδομάδες.

Πολύ περισσότερες μητέρες της δεύτερης ομάδας, 96%, θήλαζαν ακόμα τρεις μήνες μετά τον τοκετό, σε σύγκριση με το 88% των μητέρων της πρώτης ομάδας.

Οι μπαμπάδες της δεύτερης ομάδας ανέφεραν ότι ήταν πιο σίγουροι για την ικανότητά τους να βοηθήσουν με το θηλασμό, απ’ ότι οι μπαμπάδες της πρώτης ομάδας, τόσο αμέσως μετά τον τοκετό, όσο και 6 εβδομάδες μετά.

Επίσης, τις πρώτες 6 εβδομάδες, περισσότερες μητέρες της δεύτερης ομάδας είπαν ότι ο σύντροφός τους τις βοήθησε με το θηλασμό και ότι ήταν ικανοποιημένες από αυτή την βοήθεια.

Όταν οι μητέρες έχουν υποστήριξη από τον σύντροφό τους, ξεπερνούν πιο εύκολα εκείνες τις φάσεις κατά τις οποίες αισθάνονται κουρασμένες, απογοητευμένες, ανασφαλείς, ή ανεπαρκείς.

Καθώς η μητέρα είναι αυτή που θηλάζει, η προσοχή και η ενημέρωση όλων στρέφεται προς εκείνη, αφήνοντας τον πατέρα έξω από ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής και της υγείας του παιδιού του.

Αλλά η ζωή της νέας μητέρας, τον πρώτο καιρό, μπορεί να είναι πολύ δύσκολη και περίπλοκη και είναι πολύ μεγάλη βοήθεια για την μητέρα, όταν ο πατέρας ξέρει κάποια πράγματα για την λειτουργία του θηλασμού, για την σωστή τοποθέτηση του μωρού στο στήθος και για το αν το μωρό θηλάζει καλά.

Η εδραίωση και η συνέχιση του θηλασμού είναι μια ευθύνη που σίγουρα ο πατέρας του μωρού μπορεί να μοιραστεί μαζί με την μητέρα.

Πηγή: http://bit.ly/1rNHBlR

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

Οι γυναίκες θηλάζουν περισσότερο εάν οι επαγγελματίες τις συμβουλεύουν ατομικά

 

Νέα έρευνα από την Σουηδία υποδεικνύει ότι οι μητέρες τα καταφέρνουν καλύτερα στο θηλασμό εάν οι επαγγελματίες υγείας τις συμβουλεύουν ατομικά. Η έρευνα συμπεριέλαβε γυναίκες που γέννησαν υγιή τελειόμηνα νεογνά είτε φυσιολογικά, είτε με καισαρική τομή.

Οι περισσότερες μητέρες είχαν μεγάλες προσδοκίες ως προς το θηλασμό και είχαν την πρόθεση να θηλάζουν αποκλειστικά τουλάχιστον για 6 μήνες, σύμφωνα με της συστάσεις του ΠΟΥ. Ωστόσο, τα 2/3 των γυναικών που πήραν μέρος στην έρευνα, εγκατέλειψαν το θηλασμό νωρίτερα απ’ όσο ήθελαν και κάποιες δεν ξεκίνησαν καν.

Στην έρευνα γίνεται συζήτηση για το τεράστιο ρόλο που παίζουν οι επαγγελματίες υγείας στην αυτοπεποίθηση των νέων μητέρων. «Όταν οι επαγγελματίες υγείας εκπαιδεύονται σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του ΠΟΥ, τα ποσοστά θηλασμού αυξάνονται». Η υποστήριξη από τους επαγγελματίες έχει καλύτερα αποτελέσματα όταν ξεκινάει κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και συνεχίζεται μετά τον τοκετό. Και η υποστήριξη αυτή είναι ακόμα πιο αποτελεσματική όταν γίνεται ατομικά για κάθε μητέρα.

Η επαγγελματική συμβουλευτική θηλασμού έκανε τις γυναίκες που συμμετείχαν στην έρευνα να έχουν πιο ρεαλιστικές προσδοκίες ως προς την πορεία του θηλασμού. Η έρευνα καταλήγει ότι οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να επικεντρώνονται στην εγγύτητα που φέρνει ο θηλασμός ανάμεσα στη μητέρα και το μωρό και να αποφεύγουν να κάνουν ερωτήσεις και σχόλια για «το αν το γάλα είναι αρκετό για το μωρό».

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγές:

http://www.internationalbreastfeedingjournal.com/content/9/1/15

http://www.helpmeoutdoc.com/news/health/brestfeeding-women-confident-caregivers-provide-individual-support-2430.html#Efg59JO7AHm1lZhe.99

 

 

Τα οφέλη του θηλασμού κρατούν πολύ περισσότερο από τη βρεφική ηλικία, σύμφωνα με νέα έρευνα

 

Ο θηλασμός είναι γνωστό ότι προλαμβάνει τις λοιμώξεις στα παιδιά, αλλά μια νέα έρευνα από την Αμερική συμπεραίνει ότι η προστασία αυτή κρατάει πολύ περισσότερο από την βρεφική ηλικία.

Ανάμεσα σε χιλιάδες 6χρονα παιδιά που παρακολουθήθηκαν από την γέννησή τους, αυτά που θήλασαν είχαν πολύ λιγότερες λοιμώξεις των αυτιών, του λαιμού και των ρινικών κόλπων αργότερα, στην παιδική ηλικία. Και όσο πιο πολύ καιρό είχαν θηλάσει αυτά τα παιδιά, τόσο λιγότερες οι λοιμώξεις μέχρι την ηλικία των 6 ετών.

«Η έρευνα μας δίνει ισχυρές αποδείξεις ότι τα οφέλη στην υγεία από τον θηλασμό, κρατούν πολύ πέρα από την βρεφική ηλικία και ο θηλασμός φαίνεται να είναι το καλύτερο μέσον για την πρόληψη αυτών των λοιμώξεων», λέει η Dr. Ruowei Li, επιδημιολόγος στο Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης των Ασθενειών (CDC) και επικεφαλής της έρευνας.

«Μόνο στην Αμερική και μόνο για ωτίτιδες πηγαίνουν στο νοσοκομείο 24 εκατομμύρια παιδιά κάθε χρόνο” προσθέτει η ίδια.

Η Dr.Li και οι υπόλοιποι ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία από γυναίκες που είχαν πάρει μέρος σε μια άλλη μεγάλη έρευνα σχετικά με τους τρόπους σίτισης των παιδιών, η οποία είχε διεξαχθεί από το Υπουργείο Τροφίμων και Φαρμάκων και από τον CDC την περίοδο 2005-2007.

Οι ερευνητές ήρθαν σε επαφή με 1281 γυναίκες το 2012, όταν τα παιδιά τους ήταν περίπου 6 ετών και τις ρώτησαν για τον αριθμό και τον τύπο των κοινών λοιμώξεων που πέρασαν τα παιδιά τους προηγούμενους 12 μήνες. Τις ρώτησαν επίσης πόσες φορές επισκέφθηκαν τον παιδίατρο.

Η ομάδα των ερευνητών βρήκε ότι 66% των παιδιών είχαν περάσει κρυώματα ή λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού τον προηγούμενο χρόνο, 25% των παιδιών είχαν περάσει ωτίτιδα, 24% λοιμώξεις του λαιμού και 16% λοιμώξεις των ρινικών κόλπων. Οι λοιμώξεις του ουροποιητικού και των πνευμόνων δεν ήταν συχνές.

Όταν η ομάδα σύγκρινε τα παιδιά ως προς το αν και πόσο είχαν θηλάσει, βρήκαν ότι μόνο το 15% των παιδιών που είχα θηλάσει είχαν περάσει ρινοκολπίδες, σε σύγκριση με το 22% των παιδιών που δεν είχαν θηλάσει.

Περίπου το 24% των παιδιών που είχαν θηλάσει πέρασαν λοιμώξεις του λαιμού, σε σύγκριση με το 30% των παιδιών που δεν είχαν θηλάσει ποτέ. Και 25% των παιδιών που είχαν θηλάσει πέρασαν ωτίτιδες, σε σύγκριση με το 28% των παιδιών που δεν είχαν θηλάσει.

Δεν υπήρχαν διαφορές στον αριθμό των περιπτώσεων που αφορούσαν κρυώματα, πνευμονίες και άλλες παθήσεις των πνευμόνων.

Αλλά για τα αυτιά, το λαιμό και τους ρινικούς κόλπους, οι ερευνητές κατέληξαν ότι όσο πιο πολύ είχαν θηλάσει τα παιδιά, τόσο λιγότερες πιθανότητες είχαν να περάσουν τέτοιου είδους λοιμώξεις.

«Η έρευνα δείχνει ότι όσο πιο πολύ καιρό θηλάσει μια μητέρα και όσο πιο πολύ περιμένει πριν κάνει εισαγωγή στερεών τροφών και ποτών άλλων, εκτός του μητρικού γάλακτος, τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες να υποφέρει το παιδί της από λοιμώξεις των αυτιών, του λαιμού και των ρινικών κόλπων», προσθέτει η Dr. Li.

«Οι μητέρες θα πρέπει να υποστηρίζονται τόσο από τους επαγγελματίες υγείας, όσο και από το εργασιακό τους περιβάλλον, αλλά και από ολόκληρη την κοινωνία, για να ακολουθήσουν τις συστάσεις της Αμερικανικής Παιδιατρικής Ακαδημίας όσον αφορά στο θηλασμό».

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγές:

http://www.foxnews.com/health/2014/09/12/breastfeeding-tied-to-fewer-ear-sinus-infections-in-children/

http://pediatrics.aappublications.org/content/134/Supplement_1/S13

 

Πρωτεΐνη του μητρικού γάλακτος προστατεύει τα μωρά από θανατηφόρο ασθένεια

Μια πιθανά θανατηφόρος ασθένεια που προσβάλλει κυρίως τα πρόωρα νεογνά, μπορεί να προληφθεί χάρις σε μια πρωτεΐνη του μητρικού γάλακτος, σύμφωνα με νέα έρευνα που διεξήχθη από ερευνητές του Children’s Hospital Los Angeles, του Πανεπιστημίου της Iowa και του Πανεπιστημίου Northwestern. 

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό American Journal of Pathology. 

Η νεκρωτική εντεροκολίτιδα (NEC) σκοτώνει το 30% των νεογνών που προσβάλλει, ενώ τα υπόλοιπα μπορεί να υποφέρουν από επιπλοκές της νόσου για όλη τους τη ζωή. 

Ένας από τους πιο γνωστούς παράγοντες κινδύνου για την νόσο, αποτελεί η σίτιση με υποκατάστατο μητρικού γάλακτος.

«Η νεκρωτική εντεροκολίτιδα είναι μια πολύ σοβαρή ασθένεια που μπορεί να οδηγήσει σε διάφορες επιπλοκές όπως στενώσεις του εντέρου, επαναλαμβανόμενα χειρουργεία και μακροχρόνιες νοσηλείες», λέει ο ερευνητής Mark R. Frey, PhD. 

Σύμφωνα με την έρευνα, η πρωτεΐνη NRG4, η οποία βρίσκεται μόνο στο μητρικό γάλα, προστατεύει το έντερο του νεογνού από φλεγμονώδεις βλάβες. 

Ο Mark R. Frey, PhD προσθέτει «η έρευνα μας δείχνει ότι χωρίς την παρουσία της NRG4 χάνεται ένας φυσικός προστατευτικός μηχανισμός του ανώριμου εντέρου του νεογνού».

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού IBCLC

Πηγές:

http://ajp.amjpathol.org/article/S0002-9440%2814%2900370-8/abstract

http://www.naturalnews.com/046934_breast_milk_necrotizing_enterocolitis_gastrointestinal_disease.html#

 

 

Σύγκριση Συνθετικής Ωκυτοκίνης με Φυσική Ωκυτοκίνη

Η Αρχέγονη Ορμόνη 

Η ωκυτοκίνη παράγεται από τον υποθάλαμο του εγκεφάλου, εκκρίνεται από την υπόφυση, και είναι η κυρίαρχη ορμόνη του τοκετού. Χωρίς αυτήν, ο τοκετός αδυνατεί να εξελιχθεί. Είναι μια αρχέγονη ορμόνη που υπάρχει σε όλα τα θηλαστικά ζώα. Εκτός από τις πολλές και ποικίλες χρησιμότητές της στον τοκετό και τη φροντίδα των νεογέννητων (που θα αναλύσω σε αυτό το κείμενο), η ωκυτοκίνη είναι η ορμόνη που εκκρίνουν οι άντρες και οι γυναίκες την ώρα του οργασμού, όταν αισθάνονται συναισθηματικό δέσιμο με κάποιον φίλο, όταν ερωτεύονται ή ακόμα και όταν τρώνε μαζί σαν οικογένεια. Για αυτό τον λόγο, έχει το ψευδώνυμο: «η Ορμόνη της Αγάπης» και όπως λέει η πολυβραβευμένη μαία, Ina May Gaskin: «Αυτό που βάζει το μωρό μέσα σου, θα το βγάλει κιόλας.» (“What get’s the baby in, gets the baby out.”).

Η ωκυτοκίνη όμως δεν επηρεάζει μόνο το σώμα μας (προκαλώντας τις συσπάσεις της μήτρας στον τοκετό) αλλά αφορά σε μεγάλο βαθμό και στα συναισθήματά μας με πολλούς και διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, ανοίγει την καρδιά μας και θεμελιώνει τις σχέσεις μας με άλλους ανθρώπους. Μας βοηθάει να δεχτούμε αλλαγές στην ζωή μας και να δεχτούμε νέα πρόσωπα ή καταστάσεις, όπως και να δεθούμε με το νεογέννητο μωρό μας ή να ερωτευτούμε. «Η ωκυτοκίνη είναι το κλειδί του συναισθηματικού μας κόσμου», λέει ο γυναικολόγος υπέρμαχος του φυσικού τοκετού, Michel Odent.

Η ορμόνη που δρα ακριβώς αντίθετα με την ωκυτοκίνη, είναι η αδρεναλίνη. 

Η αδρεναλίνη είναι η ορμόνη που διακόπτει την παραγωγή της ωκυτοκίνης για την ασφάλειά μας. Είναι εξαιρετικά χρήσιμη σε καταστάσεις όπου το συναίσθημα ίσως μας βάλει σε κίνδυνο. Όπως σε περιπτώσεις που θα πρέπει να πολεμήσουμε, να αμυνθούμε ή να τρέξουμε και να κρυφτούμε για να προστατευτούμε. Αυτοί οι «βιολογικοί νόμοι» αποδεικνύουν επιστημονικά το πόσο σημαντικά είναι τα συναισθήματα μιας μέλλουσας μητέρας όταν πλησιάζει η γέννα, σε όλη την διάρκειά της και στην περίοδο της λοχείας. Αν μια επίτοκος φοβάται ή αισθανθεί απειλή, επόμενο είναι να σταματήσει η έκκριση της ωκυτοκίνης της και να αντικατασταθεί με αδρεναλίνη. Ο τοκετός της θα σταματήσει, ώστε να της δώσει την ευκαιρία να μετακινηθεί σε πιο ασφαλές σημείο για να γεννήσει. Γι’αυτόν τον λόγο, ο φόβος είναι μεγάλο εμπόδιο στην ομαλή πορεία ενός τοκετού. Αυξάνει και τον πόνο και τον κίνδυνο, λόγω της αδρεναλίνης που παράγεται εξ’αιτίας του.

Οι γιατροί και οι μαίες που έχουν πείρα στον φυσιολογικό τοκετό, γνωρίζουν καλά πως η δική τους αδρεναλίνη ή ωκυτοκίνη μεταδίδεται στην επίτοκο, ακριβώς όπως μεταδίδεται σε μια παρέα φίλων που συζητάνε κάτι το ανησυχητικό, ή που τρώνε αγαπημένοι γύρω από το ίδιο τραπέζι. Οι μαίες του φυσικού τοκετού εξασκούνται στο να εκκρίνουν ωκυτοκίνη και οι ίδιες την ώρα που βοηθούν μια γυναίκα να γεννήσει . Είναι βασικός παράγοντας για την επιτυχία τους στο επάγγελμα, σε σύγκριση με μια άπειρη μαία, ακόμα και αν η δεύτερη κάνει ακριβώς τις ίδιες κινήσεις.

Έχουν μικρούς, αλλά εξαιρετικά σημαντικούς, κανόνες για να μην διαταράσσουν την παραγωγή της ωκυτοκίνης, όπως για παράδειγμα αποφεύγουν τις πολλές κολπικές εξετάσεις και δεν τις κάνουν ποτέ χωρίς να ρωτήσουν ευγενικά πρώτα την επίτοκο. Είναι άξιο απορίας το ότι ενώ η επιστήμη έχει μελετήσει και αποδείξει την σημαντικότητα της ωκυτοκίνης στην ομαλή εξέλιξη του τοκετού, ακόμα και σήμερα πάρα πολλοί γυναικολόγοι και μαίες συμπεριφέρονται σαν να μην έχει την παραμικρή σημασία το πώς αισθάνεται μια γυναίκα όταν γεννάει. Και οι γυναίκες θεωρούν «φυσικό» να φοβούνται τον τοκετό, ενώ θα έπρεπε να φοβούνται τον φόβο.

Δυστυχώς, επικρατεί η άποψη πως ο ορός συνθετικής ωκυτοκίνης δεν έχει καμία διαφορά από την φυσική ωκυτοκίνη που εκκρίνει το σώμα μας. 

Οι περισσότερες γυναίκες νομίζουν πως ο ορός είναι ένα υπέροχο βοήθημα, ένα «ελιξίριο» επίτευγμα της επιστήμης για την επίσπευση του τοκετού. Όμως η συνθετική ωκυτοκίνη, ενώ επιδρά πολύ δυναμικά στους μύες της μήτρας, δεν διαπερνά το φράγμα του αίματος στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να μην επηρεάζει θετικά τα συναισθήματά μας. Όχι μόνο αυτό, αλλά δίνει σήμα στο σώμα μας να σταματήσει εντελώς την παραγωγή της φυσικής ωκυτοκίνης. Δεν υπάρχει ίχνος αγάπης στην συνθετική μορφή της «ορμόνης της αγάπης», αντιθέτως την εμποδίζει. Παράλληλα, αν η γυναίκα έχει άσχημη αντιμετώπιση στο μαιευτήριο, θα παράγει αρκετή αδρεναλίνη να σταματήσει τον τοκετό της, ακόμα και αν την έχουν στον ορό. Μία εξαιρετικά συνηθισμένη εξέλιξη σε όλα τα νοσοκομεία που χρησιμοποιούν τον ορό για προληπτικούς λόγους, με μία εξίσου συνηθισμένη λύση: την καισαρική τομή.

Με τους τόνους ορού που παίρνουν οι γυναίκες κάθε χρόνο στον τοκετό, σε όλον τον κόσμο (εδώ και δεκαετίες) θα νόμιζε κανείς πως θα ήταν πολύ εύκολο να βρει έρευνες για το πώς μας κάνει ο ορός να αισθανόμαστε. Όμως είναι δυσεύρετες. Μία ανεξάρτητη έρευνα κατέληξε στα εξής: α) 80% των γυναικών νιώθουν πως αυξάνει κατά πολύ τον πόνο του τοκετού και β) η χρήση επισκληρίδιου αναισθησίας αυξάνεται επί δώδεκα φορές, όταν έχει προηγηθεί ορός. Με την επισκληρίδιο αυξάνεται ραγδαία και η χρήση βεντούζας και εμβρυούλκων, όπως και οι πιθανότητες για μεγάλη περινεοτομή ή καισαρική τομή. Στην Ελλάδα, πάρα πολλές γυναίκες πιέζονται να κάνουν πρόκληση τοκετού και αναγκάζονται να υπομείνουν τον πόνο του ορού συνθετικής ωκυτοκίνης για πάρα πολλές ώρες, χωρίς καν την επιλογή της επισκληριδίου αναισθησίας. Από αυτές, λιγότερο από το 50% των πρωτότοκων θα καταφέρει να αποφύγει την καισαρική τομή.

Οι γιατροί που έχουν παρακολουθήσει φυσικούς τοκετούς και τοκετούς με την «υποστήριξη» του ορού, συμφωνούν πως το δεύτερο είναι πολύ πιο επίπονο. Στην πρώτη περίπτωση οι συσπάσεις ξεκινούν απαλά και αυξάνονται σταδιακά, ενώ έχουν μεγάλα διαλείμματα. Αντιθέτως, μόλις μπει ο ορός ο πόνος είναι αμέσως έντονος και χωρίς παύσεις για ξεκούραση. Πολλοί γιατροί λένε πως είναι «Βάναυση τιμωρία να βάζεις μια επίτοκο στον ορό ωκυτοκίνης, χωρίς να έχει μπει πρώτα η επισκληρίδιος». (Dr. Moritz, NΥ.NY.).

Με τις φυσικές συσπάσεις λες στον εαυτό σου, « Ένα λεπτό το πολύ θα είναι, θα αντέξω ένα λεπτό » και καταφέρνεις ακόμα και να κοιμηθείς ανάμεσα από τα κύματα. Όμως με τον ορό οι συσπάσεις ακολουθούν η μία την άλλη σχεδόν αμέσως, ακατάπαυστα και με ακανόνιστο ρυθμό, ώστε να δυσκολεύεσαι ακόμα και να αναπνεύσεις. «Αν το πρώτο ήταν μουσική, θα ήταν μια γνώριμη μελωδία που επαναλαμβάνεται, ενώ το δεύτερο κάποιο είδος παλαβής τζαζ!» εξηγεί μία μαία στην δημοσιογράφο του βιβλίου «Pushed», Jennifer Block. Σχεδόν όλοι οι γιατροί καταλαβαίνουν την ανάγκη για την επισκληρίδιο, αν έχει μπει ορός, αλλά οι γυναίκες σπανίως ενημερώνονται για αυτήν την σχέση μεταξύ των δύο φαρμάκων.

Όμως, τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στον αμνιακό σάκο την ώρα που η μήτρα συσπάται από τον ορό;

Η Kathleen R.Simpson είναι μία διάσημη Αμερικανίδα νεογνολόγος που έχει ερευνήσει σε βάθος την χρήση της συνθετικής ωκυτοκίνης. Πιστεύει πως δεν δίνεται αρκετή σημασία στο πόσο αρνητικά επηρεάζεται το μωρό από τον ορό. «Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι μαίες περιμένουν πρώτα να πέσουν οι παλμοί του μωρού πριν χαμηλώσουν ή κλείσουν τον ορό. Συχνά επειδή η μητέρα νιώθει ανακούφιση λόγω της επισκληριδίου, όλοι ξεχνάνε πόσο δυνατά συνεχίζει να πιέζεται το μωρό μέσα στην μήτρα –με ακριβώς την ίδια ένταση, παρά την επισκληρίδιο. Οι μητέρες δεν ενημερώνονται πως ο ορός μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στο μωρό να πάρει οξυγόνο». Στη χειρότερη περίπτωση ο ορός προκαλεί ρήξη μήτρας ή πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα (δύο επιπλοκές που με ευκολία καταλήγουν στον θάνατο του βρέφους). Μια πρόσφατη έρευνα του ACOG (American College of Gynecology) έδειξε πως για το 43% των μηνύσεων σε γιατρούς για νευρολογικές βλάβες σε νεογέννητα, ευθυνόταν ο ορός ωκυτοκίνης.

Η χρήση του ορού, λοιπόν, είναι ένα σημαντικό ρίσκο, παρόλο που συνήθως δεν κάνει κακό στα μωρά. Τα περισσότερα νεογέννητα είναι τόσο δυνατά και υγιή που αντέχουν σχεδόν τα πάντα. Μάλλον γι’αυτό αγνοούν οι μαιευτήρες τους κινδύνους, συν του ότι κερδίζουν πολλά σε χρόνο και χρήματα με την χρήση του ορού. Λόγω του ότι προκαλεί τόσο συχνά εμβρυακή δυσχέρεια, αυξάνει κατά πολύ τα ποσοστά καισαρικών. Αυτές είναι δυστυχώς αρνητικές συνέπειες μόνο για την μητέρα και το βρέφος (όχι για τον γιατρό). Δύσκολα όμως μπορεί κανείς να προβλέψει ποιό μωρό θα καταλήξει στην μονάδα νεογνών με σοβαρά προβλήματα και ποιό όχι.

Ο Marsden Wagner, νεογνολόγος στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, λέει πως οι βλάβες σε μωρά εξαιτίας της υπερβολικής χρήσης του ορού και άλλων συνθετικών ορμονών δεν καταγράφονται και άρα δεν τις γνωρίζουμε. Ο ίδιος έχει υπάρξει μάρτυρας σε 16 δίκες που σχετίζονταν με την ορμόνη Misoprostol (Cytotec), που εισάγεται στον κόλπο της εγκύου σε μορφή χαπιού για την πρόκληση του τοκετού (προκαλεί διαστολή του τραχήλου και συσπάσεις της μήτρας). Σε τέσσερις από τις δίκες πέθαναν οι μητέρες από αιμορραγία και σε τέσσερις τα βρέφη από ασφυξία.

Αυτή η ορμόνη (συνθετική προσταγλανδίνη) συχνά εισάγεται στον κόλπο της εγκύου χωρίς την συγκατάθεση ή την ενημέρωσή της, σε απλή εξέταση στο γραφείο του γυναικολόγου, της ημέρες κοντά στην Π.Η.Τ. Είναι πιο επικίνδυνη από τον ορό γιατί δεν υπάρχει η δυνατότητα να ρυθμιστεί η δόση αφού δοθεί, και το αντίδοτο δεν λειτουργεί πάντα όσο γρήγορα χρειάζεται.

Όμως και ο ορός της ωκυτοκίνης είναι πολύ σημαντικός κίνδυνος. Μια μεγάλη Σκανδιναβική έρευνα απέδειξε πως διπλασίασε την πιθανότητα έλλειψης οξυγόνου στο έμβρυο. Στο συνέδριο της UNICEF το 1997 ( στο Birth Without Borders Conference) η Doris Haire είπε στην διάλεξή της πως : «Η κατάσταση για το μωρό είναι σαν να το κρατάς κάτω από το νερό και να το σηκώνεις για μία μόνο ανάσα και μετά πάλι να το βουτάς, αλλά να μην του επιτρέπεις να αναπνέει, ξανά και ξανά, επί ώρες ολόκληρες.» Στο British Medical Journal ο Richard Lilford εξηγεί πως έχει απαγορεύσει την χρήση του ορού στο δικό του νοσοκομείο (Leeds General), υποστηρίζοντας πως αν είχε εφευρεθεί μετά το 1990 δεν θα περνούσε ποτέ τις κλινικές μελέτες.

Η Κα Simpson τονίζει πως δεν ξέρουμε τι επιπτώσεις έχει η «δύσπνοια» που προκαλεί στα έμβρυα ο ορός, παρά μόνο στις ακραίες περιπτώσεις που η νευρολογική βλάβη φαίνεται από τις πρώτες μέρες ζωής. Και ούτε γνωρίζουμε αν η έλλειψη φυσικής ωκυτοκίνης που προκαλεί ο ορός, έχει αρνητικές επιπτώσεις για το βρέφος (εκτός του ότι δυσκολεύει τον θηλασμό). Για παράδειγμα, στα παιδιά που πάσχουν από αυτισμό, υπάρχει πάντα μία αδυναμία στην παραγωγή ωκυτοκίνης. Μια έρευνα το 2004 στην Αυστραλία έδειξε πως τα αυτιστικά παιδιά έχουν περισσότερο από διπλάσιες πιθανότητες να έχουν γεννηθεί με πρόκληση τοκετού ή καισαρική.

Η καισαρική διακόπτει την παραγωγή φυσικής ωκυτικίνης, λόγω του στρες του χειρουργείου και της απομάκρυνσης του βρέφους από την μητέρα. Αν δεν είχε ξεκινήσει ο τοκετός προτού προβούν οι μαιευτήρες σε καισαρική τομή, δεν ξεκίνησε καν η παραγωγή ωκυτοκίνης. Και στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί τα παιδιά με αυτισμό με την αύξηση των προκλήσεων τοκετού, της χρήσης ορού και των καισαρικών. Ίσως να είναι σύμπτωση, ίσως όμως και όχι.

Ενδιαφέρον είναι πως στα περισσότερα θηλαστικά η καισαρική καθιστά αδύνατο τον θηλασμό και συχνά η μητέρα αρνείται εντελώς την φροντίδα των μωρών της. Χωρίς την φυσική ωκυτοκίνη, τα ζώα αρνούνται την μητρότητα. Αυτό κατά κάποιον τρόπο κάνει και πιο τυχερά τα μωρά τους από τα δικά μας, γιατί κανένας κτηνίατρος δεν θα τολμούσε να χορηγήσει ωκυτοκίνη σε ζώο χωρίς ιατρική ανάγκη (πχ. αδράνεια μήτρας).

Η φυσική ωκυτοκίνη από την άλλη, δημιουργεί τέτοια συναισθήματα φροντίδας στα θηλαστικά που πολύ συχνά υιοθετούν ορφανά νεογέννητα. Σε κάποιες περιπτώσεις, ακόμα και άλλων ζώων διαφορετικού είδους. Στα κατοικίδια ζώα (γάτες, σκύλους) ο άνθρωπος που πλησιάζει με ηρεμία και εκκρίνει ωκυτοκίνη είναι καλοδεχούμενος, ενώ οι υπόλοιποι θεωρούνται απειλή. Ακόμα και οι αγαπημένοι ιδιοκτήτες του ζώου που μόλις γέννησε, συχνά αντιμετωπίζονται με επιθετικότητα, ενώ ένας ήρεμος και γλυκός άγνωστος όχι, μόνο και μόνο γιατί εκκρίνει ωκυτοκίνη και ως εκ τούτου δείχνει τον δέοντα σεβασμό για την κατάσταση.

Εμείς δεν είμαστε το ίδιο με τις γάτες και τους σκύλους ναι, όμως ΚΑΙ εμείς χρειαζόμαστε σεβασμό στον τοκετό για να μην πάρει κακή πορεία και κινδυνεύσουν τα μικρά μας. Αν τα συναισθήματα είναι άκρως σημαντικά για την εξέλιξη του τοκετού στα “κατώτερα ζώα”, τότε είναι απολύτως λογικό να είναι ακόμα πιο σημαντικά για την καλή εξέληξη του τοκετού των ανθρώπων.

Συνήθως, μελετάμε την κάθε ιατρική παρέμβαση (πρόκληση τοκετού, ορός ωκυτοκίνης, επισκληρίδιος, περινεοτομή κλπ.) ξεχωριστά, ενώ θα έπρεπε να της βλέπουμε σαν «πακέτο» γιατί είναι στενά δεμένες μεταξύ τους. 

Μετά τον ορό, συχνά, έρχεται η πρόωρη ρήξη του θηλακίου (το «σπάσιμο των νερών»), ο καρδιοτοκογράφος με την ακινησία του, ο καθετήρας, η επισκληρίδιος. Με την επισκληρίδιο έρχεται η περινεοτομή και πολύ συχνά οι εμβρυούλκοι, ή/και η βεντούζα και αναγκαστικά πολύ μεγαλύτερη περινεοτομή.

Οι παρεμβάσεις στον τοκετό οδηγούν σε άλλες παρεμβάσεις στον τοκετό, και ένα χάος από το οποίο το σώμα μας πιθανόν να μην καταφέρει να επανέλθει χωρίς ιατρική υποστήριξη. Η ορολογία που χρησιμοποιείται από τις μαίες του φυσικού τοκετού στις ΗΠΑ, αναφορικά με τις παρεμβασεις στον τοκετό, είναι “cascade of interventions”, δηλαδή «κατολίσθηση παρεμβάσεων», μια τρομακτική εικόνα φυσικής καταστροφής.

Ακόμα και η πλέον αθώα παρέμβαση, η χορήγηση υγρών ενδοβλεβίως για ενυδάτωση, εισάγει ξένο στοιχείο στο σώμα, από αφύσικη δίοδο (δεν μπορείς να κάνεις εμετό το παραπανίσιο υγρό όπως αν το είχες πιει από το ποτήρι) επηρεάζοντας την εξαιρετικά λεπτή ισορροπία των ορμονών του τοκετού. Στην χειρότερη περίπτωση προκαλούν δηλητηρίαση του ύδατος και επηρεάζουν την γλυκόζη του αίματος του βρέφους.

Βάσει δεκάδων ερευνών του Π.Ο.Υ., δεν υπάρχει κανένας απολύτως ιατρικός λόγος να μην επιτρέπεται στην επίτοκο να πίνει και να τρώει ελεύθερα στον τοκετό και «η ρουτίνα της χορήγησης ενδοφλέβιων υγρών αδιακρίτως πρέπει να εξαλειφθεί από όλα τα μαιευτήρια».

Παρόλο που η μοντέρνα ιατρική έχει καταφέρει να μιμείται την διαστολή του τραχήλου και τις συσπάσεις τις μήτρας με τεχνητές ορμόνες, δεν έχει καταφέρει ούτε να κατανοήσει ούτε να αντιγράψει την αρχή του τοκετού. Η έναρξη του τοκετού είναι μια πολύ προσωπική «ορμονική συζήτηση» μεταξύ της μητέρας και του εμβρύου, που οι επιστήμονες ακόμα δεν μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν. Ο Μ.Odent μας εξηγεί: «Τώρα πια γνωρίζουμε πως το έμβρυο ξεκινάει την διαδικασία του τοκετού, εκείνο δίνει το σήμα ότι είναι έτοιμο να αναπνεύσει, γιατί είναι ώριμοι οι πνεύμονές του. Όταν προκαλείς τον τοκετό με τεχνητά μέσα, ή όταν κάνεις καισαρική χωρίς να έχει ξεκινήσει ο τοκετός, το μωρό δεν έχει δώσει το ‘OK’. Δεν έχει πει ‘Είμαι έτοιμο, είμαι ώριμο.’ άρα ο κάθε τοκετός από πρόκληση είναι πρόωρος τοκετός.»

Ο ορός συνθετικής ωκυτοκίνης δεν ενδείκνυται για πρόκληση τοκετού (το γράφουν οι οδηγίες ξεκάθαρα) παρ’ όλο που χρησιμοποιείται συχνά για αυτόν τον σκοπό σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα και τεχνικές (όπως αποκόλληση των υμένων). Ούτε πρέπει να χρησιμοποιείται αλόγιστα ο ορός, με σκοπό την επίσπευση του τοκετού που “βαίνει καλώς” και έχει φυσιολογική πορεία. Ο ορός συνθετικής ωκυτοκίνης ενδείκνυται για την τόνωση της μήτρας σε περίπτωση κόπωσης ή αδράνειας. Όταν δηλαδή η φυσική ωκυτοκίνη δεν επαρκεί. Δεν υπάρχει τρόπος να προβλέψει κανείς στις πρώτες ώρες του τοκετού το αν μια γυναίκα μπορεί ή δεν μπορεί να παράγει αρκετή ωκυτοκίνη για τον τοκετό της. Μπορεί μόνο να την κάνει να νιώσει άνεση και ασφάλεια, ώστε να μην την εμποδίσει (και να μην της προκαλέσει έκκριση αδρεναλίνης).

Ποιες όμως είναι οι διαφορές ανάμεσα στην φυσική ωκυτοκίνη και τη συνθετική στον τοκετό; Πως δρουν ακριβώς; 

Με τη φυσική ωκυτοκίνη προκαλούνται διαφορετικές ενέργειες στο σώμα και διαφορετικά συναισθήματα, με βάση τις ανάγκες της συγκεκριμένης φάσης του τοκετού. Έχουμε ήδη αναλύσει πως στα πρώτα δύο στάδια του τοκετού, οι φυσικές συσπάσεις διαρκούν λίγα δευτερόλεπτα και έχουν μεγάλες παύσεις μεταξύ τους για να ξεκουράζεται το έμβρυο και η μητέρα. Στο 3ο στάδιο οι συσπάσεις είναι απαλές και περνούν συχνά απαρατήρητες, καθώς η μητέρα θηλάζει το μωρό της μαγεμένη.

Η συνθετική ωκυτοκίνη όμως, προκαλεί μόνο ένα είδος συσπάσεων: ακανόνιστες βίαιες συσπάσεις, μεγάλης έντασης. Καθώς χορηγείται ξανά στο 3ο στάδιο του τοκετού (για την έξοδο του πλακούντα και για να σταματήσει η αιμορραγία), προκαλεί πολύ έντονο πόνο τοκετού, ακόμα και αφού έχει γεννηθεί το παιδί. Η μητέρα και να θέλει να θηλάσει (αμέσως μετά τον τοκετό) συνήθως δεν μπορεί ακόμα, γιατί : α) είναι κουρασμένο το μωρό από τον ορό ή/και ναρκωμένο από την επισκληρίδιο, ή και β) η ίδια δεν παράγει αρκετή φυσική ωκυτοκίνη ακόμα (λόγω του ορού) και έτσι δεν μπορεί ακόμα να βγάλει πρωτόγαλα.

Η επαφή «δέρμα με δέρμα» μητέρας και μωρού παρ’όλα αυτά, για την πρώτη ώρα μετά την γέννα, είναι άκρως σημαντική για την μείωση του στρες στο νεογέννητο (και ας μην θηλάζει ακόμα) και για την μείωση του άγχους της μητέρας και θα την βοηθήσει να εκκρίνει δική της ωκυτοκίνη πολύ γρήγορα. Αν η μητέρα έχει γεννήσει με φυσικό τρόπο και ρέει ανεμπόδιστα η ωκυτικίνη της, το στήθος της μπορεί να στάζει χρυσές σταγόνες από πρωτόγαλα, προτού ακόμα βγει ο πλακούντας. Το σώμα μας αυξάνει αυτόματα την έκκριση της ωκυτοκίνης με την γέννηση του μωρού και ακόμα περισσότερο με τον θηλασμό, έτσι ώστε ο επίπονος ορός είναι περιττός για τις υγιής μητέρες.

Συναισθηματικά, στον φυσικό τοκετό, με την έναρξη των πρώτων συσπάσεων η ωκυτοκίνη μας προκαλεί μεγάλη ευφορία και χαρά, μια δόση «φυσικού ναρκωτικού» που αφαιρεί κάθε φόβο και τον αντικαθιστά με προσμονή και ενθουσιασμό. Αυτή η ευφορία ελαττώνεται καθώς προχωράει το πρώτο στάδιο του τοκετού και η επίτοκος «σοβαρεύει» κοντά στην ολοκλήρωση του ανοίγματος του τραχήλου. Εκεί, υπάρχει συνήθως και μια παύση των συσπάσεων (ακόμα και 2 ωρών σε κάποιες περιπτώσεις), όπου η επίτοκος κοιμάται ή ξεκουράζεται. Με την έναρξη του 2ου σταδίου (των εξωθήσεων) επαναλαμβάνεται το ίδιο. Μια έντονη δόση του «φυσικού ναρκωτικού» της ωκυτοκίνης, η μεγάλη ευφορία και ο ενθουσιασμός τα οποία σιγά – σιγά φεύγουν για να επιστρέψουν ξανά στην έναρξη του 3ου σταδίου του τοκετού. Σ’αυτό το στάδιο, η ωκυτοκίνη δημιουργεί συσπάσεις που συμβάλλουν στην εξώθηση του πλακούντα, στο κλείσιμο των αγγείων της μήτρας και στην διακοπή της αιμορραγίας. Αυτές οι «φυσικές τονωτικές ενέσεις ωκυτοκίνης» δίνουν μεγάλη αντοχή στον πόνο αλλά και στην πολύωρη δουλειά ενός φυσικού τοκετού. Όπως κουράζεσαι λιγότερο όταν είσαι ευτυχισμένη, έτσι με τον φυσικό τοκετό κουράζεσαι λιγότερο, λόγω της φυσικής ωκυτοκίνης.

Σε αντίθεση, ο ορός συνθετικής ωκυτοκίνης προκαλεί μεγάλη κόπωση, περισσότερο πόνο, έντονο φόβο, έκκριση αδρεναλίνης και στρες. Όλα αυτά οδηγούν σε σωματική και ψυχολογική εξάντληση, με αποτέλεσμα η ανάρρωση να διαρκεί αρκετές μέρες ή και εβδομάδες σε πολλές περιπτώσεις.

Η φυσική ωκυτοκίνη ευθύνεται για τις συσπάσεις της μήτρας, από την πρώτη έως και την τελευταία και δίνει εντολή στην μήτρα να συσπάται διαφορετικά, ανάλογα με πού ακριβώς βρίσκεται το μωρό καθώς κατεβαίνει προς τον έξω κόσμο. 

Επειδή η συνθετική ορμόνη προκαλεί μόνο άτακτες συσπάσεις, που έρχονται από κάθε κατεύθυνση, οι επιστήμονες τώρα πια προσπαθούν να καταλάβουν αν είναι ο ορός που ευθύνεται για το ότι κάποιες φορές το βρέφος «ανεβαίνει ψηλά» στη μήτρα, κατά τη διάρκεια του τοκετού. Πάντως, πολλές μαίες πιστεύουν πως κάτι τέτοιο οφείλεται στο συνδυασμό της ακανόνιστης πίεσης που δέχονται οι μύες της μήτρας και του φόβου που βιώνουν η μητέρα και το βρέφος, εξ’αιτίας του πόνου και της ψυχολογικής πίεσης.

Στις εβδομάδες της λοχείας, η μήτρα συσπάται με κάθε θηλασμό (λόγω της ωκυτοκίνης και πάλι) για να μικρύνει και να φτάσει πάλι στο αρχικό της μέγεθος, μέσα σε περίπου 40 ημέρες. Το χρονικό αυτό διάστημα συνήθως είναι αρκετό και για να εδραιωθεί ο θηλασμός. Ίσως να είναι κι αυτός ένας λόγος που τόσο πολλοί λαοί θεωρούν αυτές τις σαράντα ημέρες, μετά την γέννα, ιερές.

Ο θηλασμός είναι ό,τι καλύτερο και για το 3ο στάδιο του τοκετού, καθώς αυξάνει ακόμη περισσότερο την παραγωγή της ωκυτοκίνης. Το γνωρίζουν καλά οι γιατροί που ξεγεννούν δίδυμα και έχουν ένα κοινό μυστικό: βάζουν το πρώτο μωρό να θηλάσει, ώστε να βοηθήσει τη μήτρα να βγάλει πιο εύκολα και γρήγορα το δεύτερο και σε σωστή θέση. Μόνο οι ομαλά και ορθά κατευθυνόμενες συσπάσεις της φυσικής ωκυτοκίνης μπορούν να το κάνουν αυτό. Οι μαίες που υποστηρίζουν τοκετούς στο σπίτι ενθαρρύνουν πάντα τον θηλασμό στο τρίτο στάδιο του τοκετού, όχι μόνο γιατί ηρεμεί μητέρα και παιδί, αλλά γιατί σταματάει την αιμορραγία.

Στο θηλασμό η «Ορμόνη της Αγάπης» παίζει τριπλό ρόλο. 

Πρώτον, είναι η ορμόνη που επιτρέπει στο γάλα να κατέβει και δεύτερον παράγεται ξανά εξ’αιτίας του ίδιου του θηλασμού για να ηρεμεί την μητέρα ώστε να μην βιάζεται να αφήσει το παιδί της για άλλα πράγματα. Τρίτον, συμβάλλει πολύ στο «δέσιμο» μητέρας και παιδιού γιατί φροντίζει να εθίσει και τους δύο στην παρουσία του άλλου (ακριβώς όπως στα ερωτευμένα ζευγαράκια).

Ακόμα και η μυρωδιά του μωρού, το άγγιγμά του, η φωνούλα του, η εικόνα του, προκαλούν στη μητέρα μεγάλη έκρηξη ωκυτοκίνης. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλές μητέρες αδυνατούν να χρησημοποιήσουν το θήλαστρο. Θα βοηθούσε να σκέφτονται το μωρό τους πρώτα (ή ακόμα καλύτερα να κοιτάζουν την φωτογραφία του, καθώς μυρίζουν ένα ρουχαλάκι του) για να παράγουν ωκυτοκίνη. Κάθε φορά λοιπόν που θηλάζει μία μητέρα παράγει ωκυτοκίνη, που παράγει γάλα, που παράγει ωκυτοκίνη!

Είναι τόση ισχυρή αυτή η ορμόνη που με λίγη προσπάθεια, μπορεί μια γυναίκα να θηλάσει ένα μωρό, χωρίς να έχει γεννήσει ποτέ. Αν αυτό δεν είναι μαγεία, δεν ξέρω τι είναι!

Αυτός ο «χορός ωκυτοκίνης» του θηλασμού, προσφέρει μεγάλη αντοχή, ξεκούραση και καλή διάθεση στη μητέρα. Η συχνή σωματική επαφή με την μητέρα δυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα του μωρού (ξεχωριστά από τα θρεπτικά αγαθά του γάλακτος) και η συνεχόμενη στοργή και σωστή φροντίδα το κάνει πολύ πιο ήρεμο και ήσυχο από ένα μωρό που δεν θηλάζει.

Η φυσική ωκυτοκίνη είναι και η «ορμόνη της προστατευτικότητας». 

Αυξάνει σε μεγάλο βαθμό την προστατευτικότητα της μητέρας. Είναι ο λόγος που τα ζώα όταν έχουν γεννήσει είναι πιο θαρραλέα και προστατευτικά και ο λόγος που όταν γέννησε μια γνωστή μου, γρύλισε στην μητέρα της όταν πήγε να της πάρει το μωρό από την αγκαλιά.

Αναρωτιέμαι αν το μαθαίνουν αυτό οι γυναικολόγοι στις σπουδές τους και αν μερικοί χρησιμοποιούν τον ορό ωκυτοκίνης για να είμαστε πιο πειθήνιες. Έτσι ώστε να τους έχουμε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη και να μπορεί ο κάθε άγνωστος (πχ. μια οποιαδήποτε μαία του μαιευτηρίου) να πάρει το μωρό μας και να φύγει χωρίς να δημιουργήσουμε προβλήματα. Είναι πολύ ενδιαφέρον το ότι η συνθετική ωκυτοκίνη προκαλεί δουλικότητα και υποταγή, ακόμα και σε άντρες μιας έρευνας που την εισέπνευσαν από την μύτη για τους σκοπούς του πειράματος.

Η φυσική ωκυτοκίνη αντιθέτως προκαλεί εμπιστοσύνη υπό όρους την ώρα του τοκετού και πολύ έντονη προστατευτικότητα και εγρήγορση μετά από αυτόν. Σκεφτείτε μόνο πόσο προστατευτική είναι η μέση μητέρα, με το μωρό της των τριών ετών. Το παιδί έχει το ανοσοποιητικό να αντεπεξέλθει στα περισσότερα μικρόβια, όπως και την δυνατότητα να επικοινωνήσει την δυσαρέσκειά του (θα ξέρεις ποιος το πόνεσε ακριβώς, πότε, που ΚΑΙ πώς).

Το νεογέννητο είναι σαφώς πιο ευάλωτο πλάσμα, όμως η ίδια μητέρα, στο νοσοκομείο δεν ενοχλήθηκε καθόλου όταν το πήραν άγνωστοι και έφυγαν, κάνοντας ποιος ξέρει τι για ώρες ολόκληρες. Αυτή είναι εντελώς αφύσικη συμπεριφορά, ενάντια σε κάθε αίσθημα που προκαλεί η ωκυτοκίνη του σώματός μας, όταν δεν διακόπτεται από εξωτερικούς παράγοντες. Είναι ενάντια σε κάθε κανόνα μητρικής συμπεριφοράς του ζωικού βασιλείου γιατί είναι επικίνδυνη για την επιβίωση. Εύλογα αναρωτιέται κανείς: είναι τόσο ακατώρθωτο πια να εξεταστεί το νεογέννητο στην αγκαλιά της μητέρας του;

Ίσως το πολυτιμότερο δώρο που κάνει η ωκυτοκίνη στο βρέφος να είναι το δέσιμο με την μητέρα με πρωτόγονο και ενστικτώδη τρόπο. 

Βοηθάει να μάθει πιο γρήγορα η μαμά να «διαβάζει» το παιδί της και να το φροντίζει αποτελεσματικά, πριν ακόμα εκείνο δυσανασχετήσει. Αυτό με την σειρά του διαμορφώνει έναν χαρακτήρα ενήλικου ατόμου με πολύ μεγάλη ενσυναίσθηση για τους συνανθρώπους του και με ταλέντο στο να «διαβάζει» τι χρειάζονται οι άλλοι και πώς αισθάνονται. (Όλες οι επιστημονικές έρευνες που εξηγούν την διαδικασία καλλιέργειας της ενσυναίσθησης, αναλύονται στο καταπληκτικό βιβλίο: «Why Love Matters» της S.Gerhardt).

Η γυναίκες που γεννούν με φυσικό τρόπο θεωρούνται πιο συνειδητοποιημένες και αφοσιωμένες στο νεογέννητο, αλλά αυτό δεν είναι συνειδητή απόφαση όσο «παρενέργεια» της πολλής φυσικής ωκυτοκίνης. Και άλλες γυναίκες είναι το ίδιο αφοσιωμένες, ενώ γέννησαν με ορό ή και με καισαρική ακόμα. Ο Θηλασμός τις βοήθησε να ξεπεράσουν την κακή αρχή. Με τον θηλασμό, βρήκαν την κλεμμένη τους ωκυτοκίνη.

Ο Michel Odent υποστηρίζει πως ο ορός ωκυτοκίνης επηρεάζει τον μελλοντικό χαρακτήρα του παιδιού. Λέει πως δημουργεί νευρικούς και αγχωτικούς ενήλικες και όσο και να μοιάζει τραβηγμένο, εμένα μου προκαλεί διάφορες σκέψεις και ανησυχίες. Για παράδειγμα: ποιο είναι ακριβώς το αντάλλαγμα για μια πιο γρήγορη γέννα; Νομίζω, πως θα πρέπει να μάθουν οι μαιευτήρες να περιμένουν (ναι, χωρίς να κάνουν τίποτα!) και εμείς οι γυναίκες πως ο γρηγορότερος δρόμος δεν είναι πάντα ούτε ο ασφαλέστερος, ούτε ο πιο ανώδυνος. Θα βοηθήσουμε η μία την άλλη σε αυτό, όπως προστάζει η φύση μας.

Ό,τι έγραψα παραπάνω είναι η «τελευταία λέξη» της επιστήμης. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να απομακρύνεται ένα νεογέννητο μωρό από την μητέρα του, (εκτός βέβαια αν υπάρχει πρόβλημα υγείας) ,γιατί ανοίγει το «Κουτί της Πανδώρας» από όπου ξεπροβάλλουν πολλά προβλήματα και κίνδυνοι. Ο ορός ωκυτοκίνης απομακρύνει το βρέφος από την μητέρα, από πριν ακόμα γεννηθεί, γιατί επεμβαίνει στον ευαίσθητο διάλογο των ορμονών τους. 

Δεν εννοούν οι έρευνες πως ο ορός μας κάνει «κακές μητέρες». Αλλά πως είναι λάθος πρακτική να χρησιμοποιείται αλόγιστα γιατί δυσκολεύει την ήδη δύσκολη δουλειά της μητρότητας και μπορεί να βάλει μητέρα και βρέφος σε κίνδυνο την ώρα του τοκετού. 

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα: Η καλύτερη μητέρα που ξέρω γέννησε με καισαρική και τα δύο της αγόρια. Η ιστορία της έχει ως εξής: Νόμιζε πως η Π.Η.Τ. (Πιθανή Ημερομηνία Τοκετού) σημαίνει «Τελική Ημερομηνία Τοκετού». Και έτσι, φρόντισε να έρθουν οι γονείς της στην Αθήνα, από την Αμερική για τον τοκετό της, λίγο πριν μπει στον μήνα της (35-36 εβδομάδες έγκυος). Το εισιτήριο της επιστροφής τους ήταν μια εβδομάδα μετά την Π.Η.Τ. (την 41η εβδομάδα). Όταν δεν είχε γεννήσει ως την 40η εβδομάδα (πράγμα φυσικό και μάλιστα αναμενόμενο για πρωτότοκη), ζήτησε από τον γιατρό της να της κάνει πρόκληση τοκετού για να προλάβουν οι γονείς της το εγγόνι πριν φύγουν. Για μέρες ολόκληρες ταλαιπωρήθηκε και ταλαιπώρησε το αγέννητο μωρό της μέχρι που έπεσαν οι παλμοί του (εμβρυακή δυσχέρεια από τον ορό) και έκανε καισαρική τομή. Πέρασε μια πολύ δύσκολη περίοδο ανάρρωσης και δεν κατάφερε να θηλάσει ποτέ. Παρόλα αυτά, έβαλε τα δυνατά της και σύντομα έγινε η καλύτερη μητέρα που γνώριζα και παραμένει η καλύτερη, δώδεκα χρόνια αργότερα και με ένα ακόμα παιδάκι. Πλήρωσε όμως πολύ ακριβά το ότι δεν προετοιμάστηκε για τον τοκετό της καθόλου. Το ξέρω καλά γιατί ήμουν δίπλα της όταν έφυγαν οι γονείς της και ο άντρας της πήγε για δουλειά στο εξωτερικό, λίγες ημέρες μετά το χειρουργείο. Με βοήθησε πολύ αυτή η εμπειρία να μάθω τι να προσέχω.

Η φυσική ωκυτοκίνη δεν μπορεί να σε κάνει καλή μητέρα αν δεν το θέλεις. Ούτε μπορεί ο ορός να σε κάνει «κακή» μητέρα. Αλλά η ωκυτοκίνη είναι το νούμερο ένα καλύτερο δώρο που έχει να δώσει το σώμα μας σε εμάς και στο μωρό μας και τα κάνει ΟΛΑ γύρω από τον τοκετό πολύ πιο εύκολα. Αν υποθέσουμε πως εγώ και η φίλη μου είμαστε το ίδιο αφοσιωμένες μητέρες, πως «φτάσαμε στο ίδιο μέρος» και ας ακολουθήσαμε άλλο δρόμο, ο δικός μου δρόμος ήταν κατηφορικός και ηλιόλουστος, ενώ ο δρόμος της ανηφορικός και γεμάτος λακούβες. Το μωρό μου δεν με γύρεψε ποτέ, ενώ τα δικά της πέρασαν πολύ δύσκολες πρώτες ημέρες (όσο και η ίδια).

Η φυσική ωκυτίνη βοηθάει στο να είμαστε καλύτερες μητέρες, ακριβώς όπως κι ένας καλός σύζυγος βοηθάει στο να είμαστε καλύτερες μητέρες. Μπορείς και με απόμακρο, αναίσθητο άντρα να τα καταφέρεις (ή και μόνη σου ακόμα!), αλλά σίγουρα θα είναι πολύ πιο δύσκολο. Και όπως λέει μια πολύ καλή μου φίλη: «Μπορείς να οδηγείς κρατώντας το τιμόνι και με τα πόδια, δεν σημαίνει όμως πως είναι καλή ιδέα!».

Στέλλα Λ. Ματθαίου

Πηγή

Μητρικό γάλα: Νέα ανακάλυψη για τις ιδιότητές του και την καταπολέμηση του πιο διαδεδομένου ιού

Για δεκαετίες, οι αρχές δημόσιας υγείας προβληματίζονταν σχετικά μ’ένα εκπληκτικό γεγονός για τον ιό HIV: Μόνο περίπου 10-20 % των βρεφών που θηλάζουν από μολυσμένες μητέρες, προσβάλλονται από τον ιό. Ωστόσο, τα τεστ δείχνουν ότι ο HIV υπάρχει πράγματι στο μητρικό γάλα κι έτσι τα παιδιά αυτά εκτίθενται στον ιό πολλές φορές ημερησίως για τους πρώτους μήνες (ή ακόμη και χρόνια) της ζωής τους.

Μια ομάδα επιστημόνων και γιατρών από το Πανεπιστήμιο Duke ανακάλυψαν τον λόγο για τον οποίο αυτά τα μωρά δεν μολύνονται. Το ανθρώπινο μητρικό γάλα περιέχει μια φυσική πρωτεΐνη που ονομάζεται Tenascin C εξουδετερώνει τον ιό HIV και, στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτή εμποδίζει από το να περάσει ο ιός από τη μητέρα στο παιδί. Υποστηρίζουν δε ότι η εν λόγω πρωτεΐνη θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι πολύτιμο ως εργαλείο για την καταπολέμηση του HIV-για τα βρέφη και τους ενήλικες που είτε είναι οροθετικοί στον ιό HIV, είτε διατρέχουν κίνδυνο να μολυνθούν.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences, εμπνεύστηκε από προηγούμενες εργασίες από άλλους ερευνητές που έδειχναν ότι, τόσο σε καλλιέργειες ιστών όσο και σε ζωντανά ποντίκια, το μητρικό γάλα από μητέρες που δεν είχαν προσβληθεί από τον ιό HIV ήταν φυσικά προικισμένο με ιδιότητες κατά του ιού HIV.

Ως μέρος της μελέτης, οι ερευνητές, χρησιμοποιώντας διάφορα φίλτρα, διαχώρισαν τις πρωτεΐνες του μητρικού γάλακτος με βάση το μέγεθος, το ηλεκτρικό φορτίο και άλλα χαρακτηριστικά – και δοκίμασαν πιο από αυτά τα μέρη, όταν προστίθεται σε μια ιστοκαλλιέργεια, θα μπορούσε να εμποδίσει τη μόλυνση των κυττάρων από τον ιό HIV. Τελικά, παρατήρησαν ότι μία συγκεκριμένη πρωτεΐνη υπερίσχυε με την παρουσία της σε κάθε διαχωρισμένο τμήμα μητρικού γάλακτος που ήταν ανθεκτικά στον ιό HIV. Αυτή ήταν η Tenascin C.

Ο ερευνητές υποστηρίζουν ότι ενδεχομένως να υπάρχουν και άλλα φυσικά στοιχεία στο γάλα που μπορεί να παίζουν κάποιο ρόλο στην καταπολέμηση του HIV.

Όποιοι όμως και αν είναι αυτοί οι άλλοι παράγοντες, η διαπίστωση αυτή δικαιώνει τις πρόσφατες αλλαγές στους κανόνες των Ηνωμένων Εθνών, που συνιστούν ακόμα και οι οροθετικές μητέρες σε φτωχές χώρες να θηλάζουν, δεδομένου ότι λαμβάνουν αντιρετροϊκά φάρμακα για την καταπολέμηση του ιού. Αυτό συμβαίνει γιατί – όπως στατιστικά στοιχεία επιβεβαιώνουν – τα τεράστια θρεπτικά οφέλη και η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος που απορρέουν μέσω του μητρικού θηλασμού, αντισταθμίζουν την σχετικά μικρή πιθανότητα μετάδοσης του HIV μέσω του θηλασμού.

Ένα άμεσο πλεονέκτημα αυτής της πρωτεΐνης, λέει η Sallie Permar – επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, είναι το γεγονός ότι η πρωτεΐνη «είναι σαν να είναι εγγενώς ασφαλής, εφόσον είναι ήδη ένα συστατικό του μητρικού γάλακτος. Είναι κάτι που τα μωρά τρώνε καθημερινά. Άλλες πιθανές θεραπείες, αντιθέτως, θα πρέπει να εξετάζονται για τοξικότητα.»

Όμως η παρουσία της Tenascin C στο μητρικό γάλα φέρνει στην επιφάνεια ένα βαθύτερο ερώτημα: Γιατί το μητρικό γάλα περιέχει μια φυσική πρωτεΐνη που μάχεται τον ιό HIV ; –  Ένας ιός που εξελίχθηκε πολύ πρόσφατα στην ιστορία μας, κάποια στιγμή στις αρχές του 20ου αιώνα

«Δε νομίζω ότι το μητρικό γάλα καταπολεμά αποκλειστικά τον ιό HIV, αλλά έχουν υπάρξει κι άλλες σχετικές λοιμώξεις που έχουν ξεπεραστεί μέσω του θηλασμού», υποστηρίζει η Sallie Permar. «Η δουλειά μας έχει δείξει ότι η δραστηριότητα της Tenascin C δεν προορίζεται αποκλειστικά για την καταπολέμηση του ιού HIV. Πιστεύουμε ότι είναι μια ευρέος φάσματος αντιμικροβιακή πρωτεΐνη.»

Με άλλα λόγια, η Tenascin C είναι αποτελεσματική κατά την καταπολέμηση μεγάλης ποικιλίας λοιμώξεων. Το γεγονός ότι οι ιδιότητές της δεσμέυουν τα σωστά σημεία του εξωτερικού περιβλήματος του HIV, έτσι ώστε να καταπολεμά την μετάδοση του ιού», όπως η Sallie Permar το θέτει, είναι «ένα δώρο της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους».

Original article

 

Ο θηλασμός προστατεύει τη μητέρα από επιλόχειο κατάθλιψη

Κατά 50% φάνηκε να μειώνεται ο κίνδυνος, αποκαλύπτει μελέτη μεγάλης κλίμακας.

Πέρα από τη θωράκιση του οργανισμού του μωρού, ο θηλασμός προσφέρει σημαντικά οφέλη και για την υγεία της μητέρας. Νέα βρετανική μελέτη μεγάλης κλίμακας από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, έδειξε πως οι νέες μητέρες που θηλάζουν αντιμετωπίζουν κατά 50% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης επιλόχειας κατάθλιψης.

Η επιλόχειος κατάθλιψη αποτελεί ένα είδος κλινικής κατάθλιψης η οποία μπορεί να εμφανιστεί στις μητέρες μετά τη γέννηση του παιδιού τους και οφείλεται σε ορμονικούς παράγοντες. Ανάμεσα στα κυριότερα συμπτώματα συγκαταλέγονται το κλάμα, ο εκνευρισμός, η υπνηλία, η δυσκολία συγκέντρωσης, η ανάγκη για απομόνωση, το αίσθημα του ανικανοποίητου και η διαρκής θλίψη.

«Ασπίδα» υγείας ο θηλασμός

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία περίπου μια στις δέκα μητέρες εμφανίζουν επιλόχεια κατάθλιψη κάποια στιγμή μετά τον τοκετό. Αναλύοντας δεδομένα που αφορούσαν συνολικά 14.000 γεννήσεις στη νοτιοδυτική Βρετανία, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες που είχαν δηλώσει ότι επιθυμούσαν να θηλάσουν και τελικά το έκαναν εμφάνιζαν 50% λιγότερες πιθανότητες εμφάνιση της εν λόγω ψυχικής κατάστασης, συγκριτικά με τις υπόλοιπες.

Αντίθετα, οι γυναίκες που αρχικά είχαν δηλώσει ότι θα ήθελαν να θηλάσουν και τελικά για κάποιον λόγο δεν τα κατάφεραν, εμφάνιζαν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης της επιλόχειας κατάθλιψης.

«Ο θηλασμός φαίνεται να κρύβει προστατευτικά οφέλη και για τη μητέρα. Ωστόσο υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος όπου οι μητέρες που ήθελαν αλλά τελικά δεν κατάφεραν να θηλάσουν αντιμετώπιζαν τελικά τον υψηλότερο κίνδυνο από όλες τις υπόλοιπες ομάδες» υπογραμμίζει η δρ Μαρία Ιακώβου, η οποία έλαβε μέρος στη μελέτη.

«Θα πρέπει λοιπόν να υπάρχει πολύ μεγάλη υποστήριξη απέναντι στις μητέρες που θέλουν να θηλάσουν, ενώ θα πρέπει οι ειδικοί να παρακολουθούν στενά όσες τελικά δεν τα καταφέρνουν για να βεβαιωθούν ότι όλα πάνε καλά» προσθέτει η ειδικός.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι πίσω από την προστατευτική δράση του θηλασμού ενάντια στην επιλόχεια κατάθλιψη, κρύβονται οι ορμόνες της «ευτυχίας» που εκκρίνονται στον γυναικείο οργανισμό κατά την παραγωγή του γάλακτος. Εκτιμούν ακόμα, ότι κοινωνικοί και ψυχολογικοί παράγοντες ενδεχομένως να συμβάλλουν στο συναίσθημα της αποτυχίας, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο της σοβαρής ψυχικής κατάστασης.

«Οι μητέρες πολλές φορές μετά τον τοκετό ταλαιπωρούνται από πόνο, έλλειψη ύπνου και στρες. Ο θηλασμός μπορεί να βοηθήσει ως προς την χαλάρωσή τους και τον περιορισμό του στρες που βιώνουν, αποτρέποντας έτσι την εμφάνιση διαταραχών της ψυχικής τους υγείας» εξηγεί από την πλευρά της Ρόζμαρι Ντόντς, από το ίδρυμα National Childbirth Trust(NCT).

Τα ενδιαφέροντα ευρήματα των ερευνητών παρουσιάζονται στο επιστημονικό έντυπο «Maternal and Child Health».

Πηγή: http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=624283

Πόσο ασφαλείς είναι οι παιδικές τροφές και τα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος;

Tου Γιάννη Zαμπετάκη, Eπίκουρου καθηγητή Xημείας Tροφίμων και Lead Auditor, EKΠA

Το θέμα των τοξικών συστατικών στις τροφές παίρνει πλέον μεγάλες διαστάσεις, μιας και ολοένα και περισσότερες αξιόπιστες μελέτες δημοσιεύονται σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά. Τελικά, δεν είναι μόνο τα ελληνικά τρόφιμα που παράγονται σε περιοχές με ρυπασμένο υδροφόρο ορίζοντα που αποτελούν εν δυνάμει διατροφικό κίνδυνο, αλλά σύμφωνα με μελέτη από το Ινστιτούτο Καρολίνσκα της Στοκχόλμης (ένα από τα πιο έγκυρα Ινστιτούτα στον κόσμο όπου μελετάται η σχέση περιβάλλοντος και υγείας) βρέθηκαν υψηλές συγκεντρώσεις απαραίτητων αλλά και τοξικών ιχνοστοιχείων σε παιδικές τροφές.

Η μελέτη

Η μελέτη των Ljung, Palm, Grander και Vahter με τίτλο «High concentrations of essential and toxic elements in infant formula and infant foods – A matter of concern» δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Food Chemistry (τόμος 127, σελ. 943-951) και συγκρίνει τα επίπεδα των απαραίτητων (δηλ. ασβέστιο, σίδηρος, ψευδάργυρος, μαγγάνιο, χαλκός, σελήνιο και μολυβδένιο) αλλά και των τοξικών (δηλ. αρσενικό, κάδμιο, αντιμόνιο, μόλυβδος και ουράνιο) ιχνοστοιχείων σε παιδικές τροφές και γάλα για νεογνά. Μελετήθηκαν εννέα δείγματα γάλακτος για νεογνά (που προορίζονται για κατανάλωση από νεογνά) και εννέα παιδικές τροφές (που προορίζονται για κατανάλωση από μωρά 4 μηνών). Όλα τα προϊόντα που αναλύθηκαν είναι διαθέσιμα στην πανευρωπαϊκή αγορά και παρασκευάζονται από τις εταιρείες Mead Johnson, Semper, Nestle, Holle, Vitagermine, Hipp και Οrganomix.

Τα ευρήματα

Τα πιο σημαντικά αποτελέσματα της εν λόγω μελέτης αφορούν τη σύγκριση μητρικού γάλακτος με τα γάλατα σε σκόνη που κυκλοφορούν στο εμπόριο για νεογνά. Όλα τα απαραίτητα και τα τοξικά ιχνοστοιχεία (εκτός του χαλκού και του σελήνιου) βρέθηκαν σε σημαντικά αυξημένα επίπεδα στα γάλατα σε σκόνη σε σχέση με το μητρικό γάλα. Με εξαίρεση ενός προϊόντος, όλα τα προϊόντα είχαν υψηλότερες συγκεντρώσεις (σε σχέση με το μητρικό) σε κάδμιο (από 1,3 ως 20 φορές!), μόλυβδο (από 1,6 ως 3 φορές) και σε ουράνιο (από 1,7 ως 46 φορές!) ενώ τρία προϊόντα είχαν αυξημένα επίπεδα αρσενικού (από 2 ως 3 φορές) σε σχέση με το μητρικό γάλα.

Οι τροφές που αναλύθηκαν ήταν σιμιγδάλι, ρυζάλευρο, βρώμη και συνδυασμοί αυτών με φρούτα. Τα πιο σημαντικά ευρήματα αφορούν τις τροφές που περιέχουν ρυζάλευρο ή ρύζι και στις οποίες βρέθηκαν συγκεντρώσεις αρσενικού από 17 ως 33 μg/kg, ενώ όλες οι άλλες τροφές περιείχαν αρσενικό σε επίπεδα 0,2 ως 3 μg/kg. Η κατανάλωση αυτών των τροφών αντί μητρικού γάλακτος οδηγεί σε αυξημένη ημερήσια πρόσληψη των ιχνοστοιχείων από τα νεογνά. Στην περίπτωση των απαραίτητων ιχνοστοιχείων αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί θετικό μιας και οδηγεί σε αυξημένη (σε σχέση με το θηλασμό) πρόσληψη σιδήρου (μέχρι και 141 φορές), μαγγανίου (από 26 ως 2800 φορές). Αν και ακόμα και τα απαραίτητα ιχνοστοιχεία σε μεγάλες συγκεντρώσεις μπορούν να αποκτήσουν τοξική δράση.

Όσον αφορά τα τοξικά ιχνοστοιχεία τα ευρήματα είναι μάλλον ανησυχητικά: η κατανάλωση αυτών των τροφών οδηγεί σε αυξημένη (σε σχέση με το θηλασμό) πρόσληψη αρσενικού (από 1 ως μέχρι και 95 φορές), καδμίου (από 3 ως 270 φορές), μολύβδου (από 1-24 φορές) και ουρανίου (από 21 ως 394 φορές).

Ανάγκη επιφυλακής

Λόγω της αυξημένης πρόσληψης σε αρσενικό, στη Μεγάλη Βρετανία, συστήνεται στα παιδιά μέχρι 4,5 χρονών να μην καταναλώνουν παιδικές τροφές με ρύζι, ενώ στη Δανία η ίδια συμβουλή δίνεται για παιδιά μικρότερα των 10 κιλών σωματικού βάρους. Η ανεκτή εβδομαδιαία πρόσληψη σε κάδμιο είναι σήμερα 2,5 μg/kg σωματικού βάρους και η εν λόγω μελέτη δείχνει ότι ένα μωρό που καταναλώνει 3 γεύματα γάλακτος και 2 γεύματα τροφής με ρύζι προσλαμβάνει κάδμιο μέχρι και 5 μg/kg σωματικού βάρους, δηλ. διπλάσιας ποσότητας από την ανεκτή! Τα αναπτυσσόμενα νεφρά των μωρών είναι ιδιαίτερα ευπαθή στο κάδμιο μέχρι την ηλικία των 3 ετών.

Ο ρόλος των ελεγκτικών αρχών

Μερικά ερωτήματα που προκύπτουν από την εν λόγω μελέτη για την χώρα μας είναι τούτα: οι ερευνητές παρασκεύασαν τις τροφές και τα γάλατα χρησιμοποιώντας απιονισμένο (καθαρό από κάθε ιχνοστοιχείο) νερό. Στην Ελλάδα, με τους τόσους ρυπασμένους υδροφορείς, κατά την παρασκευή των παιδικών γευμάτων σε κάθε σπιτικό, το νερό επιμολύνει περαιτέρω με μέταλλα τις παιδικές τροφές. Η επιβάρυνση των παιδιών μας με τοξικά μέταλλα ξεκινά από πολύ μικρή ηλικία και σήμερα αυτό είναι πλέον γνωστό. Ποια αρχή της πολιτείας ασχολείται με την αξιολόγηση και τη διαχείριση αυτού του διατροφικού κινδύνου; Ποια μέτρα θα πάρει η πολιτεία; Ποιες κατευθυντήριες οδηγίες θα πρέπει να εκδώσει ο ΕΦΕΤ;

Πηγή

Γιατί οι Ελληνίδες δεν γεννούν φυσιολογικά τα παιδιά τους;

του Σταύρου Θεοδωράκη

Υπάρχει μια χώρα, στην άκρη της Ευρώπης – κάποιοι θα σου πουν στην αρχή της – που πολλά στράβωσαν τις τελευταίες δεκαετίες. Δεν θα πούμε τώρα ποιος έφταιξε πιο πολύ αυτά τα έχουμε συζητήσει ξανά και ξανά.

Όμως, χάσαμε. Το χρήμα έγινε Θεός. Όλα μπήκαν στις βιτρίνες και τα μαιευτήρια τα κάναμε σουίτες. Βγάλαμε τον πόνο και την αναμονή από τη γέννα και προσθέσαμε νυστέρια, φάρμακα και γάλα σε σκόνη. Μια γέννα έφτασε να στοιχίζει στην Ελλάδα όσο οι μισθοί ενός έτους. Ζούμε στη χώρα με τις περισσότερες καισαρικές στον κόσμο και τις περισσότερες ιδιωτικές θερμοκοιτίδες – αυτά τα δύο συνδέονται γιατί τα παιδιά των καισαρικών καταλήγουν σχεδόν πάντα «για λίγες μέρες στην εντατική».

Ο ένας θυσίασε τις αρχές του, ο άλλος τον όρκο του και οι γυναίκες πείστηκαν ότι είναι φυσιολογικό να σημειώνεις στην ατζέντα σου 5 με 7 καισαρική. Να σου καθορίζει το πρόγραμμα του γιατρού και το ρεπό του άντρα σου πότε θα γεννήσεις το παιδί σου.

Ο ΟΗΕ πέρυσι την Άνοιξη κατήγγειλε την Ελλάδα για κακοποίηση των γυναικών μέσω των καισαρικών τομών και για έλλειψη σεβασμού προς την έγκυο γυναίκα. Τα ίδια λένε στον ΟΟΣΑ και στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Το επιτρεπτό ποσοστό καισαρικών είναι 15% και στην Ελλάδα στα ιδιωτικά κέντρα έχουμε 65% καισαρικές και στα νοσοκομεία 40% (ακόμη και στις ΗΠΑ με την αμυντική ιατρική λόγω των συχνών δικαστικών αγωγών κατά των ιατρών, τα ποσοστά καισαρικής είναι γύρω στο 30%). Εμείς όμως δεν ακούμε. Άλλο ένα χαρακτηριστικό μας. Αντί να σταματάμε, να κοιτάμε, να διορθώνουμε, συνεχίζουμε να υπηρετούμε τα μαύρα ρεκόρ μας.

«Αν οι γυναίκες χάσουν το δικαίωμα να γεννούν όπου και όπως αυτές επιθυμούν θα είναι σαν να χάνουν το δικαίωμά τους να αναπνέουν», έχει γράψει μια αμερικανίδα συγγραφέας. Ίσως να το έχει γράψει για όλες αυτές τις γυναίκες που μίλησαν στους «Πρωταγωνιστές». Τη Μαρίνα που τόλμησε να πει όχι στην καισαρική που πήγαν να της επιβάλουν στο κρατικό νοσοκομείο Κατερίνης και γέννησε φυσιολογικά στη Θεσσαλονίκη, ή για τη Σταυρούλα που άφησε τον γιατρό της σύξυλο, μη υποκύπτοντας στην τρομοκρατία του – ότι το παιδί είναι μεγάλο και δεν μπορεί να βγει κανονικά – και γέννησε σπίτι της μόνο με δύο μαίες (ήταν παραμονή Χριστουγέννων και όπως τελικά της εξομολογήθηκε ο γιατρός έπρεπε να φύγει διακοπές).

Αλλά γιατί οι γυναίκες παρασύρονται σε αυτό το λάθος; Γιατί θέλουν να γεννούν σε λίγα λεπτά με ελάχιστη προσπάθεια; Γιατί προτιμούν να πονούν 3-4 μέρες μετά τη γέννα – χειρουργημένες και φοβούνται τον ολιγόωρο πόνο της φυσιολογικής γέννας που εξαφανίζεται μόλις παίρνουν το παιδί τους αγκαλιά (είδατε το χαμόγελο της Ελένης μόλις ακούμπησαν στο στήθος της την κόρη της;). Ίσως απλώς γιατί οι γυναίκες (μας) ακολουθούν το ρεύμα. Αυτό που δοξάζουμε όλοι τις τελευταίες δεκαετίες; Σύντομα, χωρίς κόπο, κατευθείαν στην πηγή.

“Και τώρα τι κάνουμε;”, θα μου πείτε. “Αλλάζουμε γιατρούς;”. Νομίζω ότι η λύση είναι πιο εύκολη από το πρόβλημα. Οι γυναίκες πρέπει με αυτοπεποίθηση να επιστρέψουν στον ρόλο τους. Αυτές ξέρουν το σώμα τους, αυτές επιλέγουν γιατρό και άγνοια στην εποχή του ίντερνετ δεν συγχωρείται. Δεν μπορεί να υπάρχει γυναίκα που να πιστεύει ότι «αν γεννήσεις φυσιολογικά θα ατονήσει η σεξουαλικότητά σου καθότι η ερωτογενής ζώνη τραυματίζεται» (ναι! και αυτό έχει ειπωθεί από… γιατρό).

Οι έλληνες γυναικολόγοι πρέπει να αναθεωρήσουν και κάποιοι από αυτούς να εκπαιδευτούν ξανά. Οι γιατροί που είναι υπέρμαχοι του φυσιολογικού τοκετού πρέπει να βγουν μπροστά. Να μη δειλιάζουν. Η καισαρική είναι μια ιατρική επιλογή για δύο στις δέκα γυναίκες. Τελεία. Και η κοινωνία πρέπει να επιβάλει ελέγχους για να διαπιστώνουμε αν οι καισαρικές επιβάλλονται όντως από ιατρικούς λόγους. Ελέγχους που κάνουν σε όλες τις «πολιτισμένες χώρες». Ο υπουργός υγείας Άδωνις Γεωργιάδης αμέσως μετά την προβολή της εκπομπής είπε ότι θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να εφαρμοστούν οι οδηγίες της Επιτροπής Εξάλειψης των Διακρίσεων κατά των Γυναικών του ΟΗΕ. Περιμένουμε.

Η χώρα πρέπει να επιστρέψει στην κανονικότητα. Η επιδημία των καισαρικών πρέπει να εξαλειφθεί και οι γυναίκες έχουν τον τρόπο.

Εδώ μπορείτε να δείτε ολόκληρη την εκπομπή που προβλήθηκε στους “Πρωταγωνιστές”

Πηγή: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=31506

Νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι οι Καναδοί γιατροί έχουν ελλιπείς γνώσεις περί θηλασμού

Οι Καναδοί γιατροί υπολείπονται σε γνώσεις περί θηλασμού, καταλήγει νέα έρευνα η οποία μ’ αυτό το συμπέρασμα αναδεικνύει ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στο θηλασμό των νέων μητέρων.

Οι ερευνητές από το Νοσοκομείο Παίδων του Οντάριο (Children’s Hospital of Eastern Ontario (CHEO) υπέβαλαν ερωτήματα σε παιδίατρους, οικογενειακούς γιατρούς και ειδικευόμενους γιατρούς σε όλη την επικράτεια του Καναδά σχετικά με τις γνώσεις τους περί θηλασμού. Για τους σκοπούς της έρευνας, όρισαν το 70% επιτυχών απαντήσεων ως «αποδεκτό» επίπεδο γνώσης. Το ποσοστό αυτό είναι το ελάχιστο που πρέπει να επιτύχει ένας παιδίατρος για να περάσει τις εξετάσεις της ειδικότητάς του από το Royal College of Physicians and Surgeons of Canada.

Το μέσο ποσοστό επιτυχίας στο συγκεκριμένο ερωτηματολόγιο ήταν λιγότερο από 70%. Οι ερευνητές είπαν ότι οι γιατροί είχαν ελλιπείς γνώσεις σε αρκετά θέματα, όπως στην τεχνική του θηλασμού, στη αποτυχία αναγνώρισης του σωστού τρόπου σύλληψης του στήθους από το μωρό και πίστευαν λανθασμένα ότι αν η μητέρα πίνει περισσότερο γάλα θα αυξήσει την παραγωγή της.

«Βρήκαμε ότι η γνώση των Καναδών γιατρών σε θέματα θηλασμού είναι ελλιπής», έγραψαν οι ερευνητές.

Αν και οι γιατροί γενικά είχαν μεγάλη αυτοπεποίθηση ως προς το θέμα του θηλασμού, οι ερευνητές είπαν ότι «η αυτοπεποίθησή τους ήταν πολύ μικρότερη όταν ερωτήθηκαν για συγκεκριμένα θέματα θηλασμού».

Η στάση και οι συστάσεις του γιατρού επηρεάζουν άμεσα το πόσο καιρό θα θηλάσει μια μητέρα το παιδί της, λένε οι ερευνητές. Κι όμως, προσθέτουν, έρευνες από διάφορες χώρες δείχνουν ότι πολλοί γιατροί δεν έχουν τα απαραίτητα προσόντα για να προσφέρουν σωστή καθοδήγηση στη θηλάζουσα μητέρα.

«Όλοι οι παγκόσμιοι φορείς υγείας τονίζουν τα διατροφικά και αναπτυξιακά οφέλη του θηλασμού», λέει σε δήλωσή της η κορυφαία ερευνητής και παιδίατρος Dr. Catherine Pound.

«Κι όμως, τώρα βρίσκουμε ένα κενό γνώσης εκεί που κανείς δεν το περιμένει – στους γιατρούς».

Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο Journal of Human Lactation.

Σύμφωνα με το ερωτηματολόγιο του CHEO, μόνο το 41% των τελειόφοιτων παιδιάτρων και το 54% των τελειόφοιτων ειδικευόμενων γιατρών αισθάνονταν σίγουροι για τις ικανότητές του ως προς τη συμβουλευτική του θηλασμού, σε σύγκρισή με το 73% των οικογενειακών γιατρών και το 74% των παιδιάτρων.

Επίσης σύμφωνα με την έρευνα, λιγότεροι από τους μισούς παιδίατρους και μόνο το 45% των οικογενειακών γιατρών πιστεύουν ότι η εκτίμηση του θηλασμού είναι θέμα πρωταρχικής ευθύνης των γιατρών.

Όμως όπως αναφέρεται και στη έρευνα, η Παιδιατρική Ακαδημία του Καναδά, η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία και η Αμερικανική Ακαδημία των Οικογενειακών Ιατρών λένε ότι η εκτίμηση και η διαχείριση του θηλασμού είναι ευθύνη των γιατρών.

Συγκεκριμένοι παράγοντες σχετίστηκαν με μεγαλύτερη γνώση του θηλασμού, όπως αν ο γιατρός:

  • Ήταν γυναίκα
  • Ήταν μεταξύ 30 και 50 ετών
  • Είχε εμπειρία με ασθενείς κάτω του ενός έτους
  • Είχε προσωπική εμπειρία θηλασμού.

«Οι γιατροί θα ωφελούνταν πολύ εάν είχαν καλύτερη εκπαίδευση ώστε να προσφέρουν την καλύτερη δυνατή φροντίδα στα μωρά και στις μητέρες τους».

Η Pound λέει ότι είναι σημαντικό για τις μητέρες να καταλάβουν ότι οι γιατροί τους μπορεί να μην έχουν τα απαιτούμενα προσόντα για να τις βοηθήσουν με το θηλασμό. Και συμβουλεύει τις μητέρες να αναζητήσουν βοήθεια και υποστήριξη για το θηλασμό «κάπου άλλου, για την ώρα», μέχρι να τεθούν σε εφαρμογή νέα εκπαιδευτικά προγράμματα για τους γιατρούς.

Πηγή: http://www.ctvnews.ca/health/survey-sounds-alarm-canadian-doctors-have-suboptimal-breastfeeding-knowledge-1.1862997#ixzz34SMFQLTL

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Νέα έρευνα: Τα αντικαταθλιπτικά είναι συμβατά με το θηλασμό

Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας βρήκαν ότι οι γυναίκες που παίρνουν αντικαταθλιπτικά φάρμακα θηλάζουν περισσότερο εάν συνεχίσουν να παίρνουν τα φάρμακά τους, σε σύγκριση με τις γυναίκες που τα σταματούν γιατί ανησυχούν για την υγεία των μωρών τους.

Τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στο 18ο ετήσιο συνέδριο της Περιγεννητικής Κοινότητας της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας (Perinatal Society of Australia and New Zealand (PSANZ), που πραγματοποιήθηκε στο Περθ της Αυστραλίας.

Χρησιμοποιώντας δεδομένα από το Danish National Birth Cohort της Δανίας, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας μελέτησαν τα αποτελέσματα από 368 γυναίκες οι οποίες έπαιρναν αντικαταθλιπτικά πριν την εγκυμοσύνη.

«Βρήκαμε ότι τα δύο τρίτα των γυναικών (67%) σταμάτησαν την θεραπεία τους είτε στην εγκυμοσύνη ή κατά τη διάρκεια του θηλασμού», λέει ο Dr Luke Grzeskowiak  από το Ινστιτούτο Ερευνών Robinson του Πανεπιστημίου της Αδελαίδας.

“Το ένα τρίτο των γυναικών (33%) συνέχισαν την λήψη αντικαταθλιπτικών σε όλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης και κατά τη διάρκεια του θηλασμού, και αυτές οι γυναίκες πέτυχαν την διατήρηση της γαλουχίας μέχρι και μετά τους έξη μήνες. Αντίθετα, οι γυναίκες εκείνες που σταμάτησαν τα αντικαταθλιπτικά ήταν επίσης πολύ πιο πιθανό να σταματήσουν το θηλασμό πριν τους έξη μήνες».

Ο Dr Grzeskowiak επισημαίνει ότι τα οφέλη στην υγεία από την συνέχιση του θηλασμού ξεπερνούν κατά πολύ τον υποτιθέμενο κίνδυνο που μπορεί να έχει το μωρό από την θεραπεία με αντικαταθλιπτικά.

«Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό μήνυμα, γιατί γνωρίζουμε ότι ο θηλασμός έχει αναρίθμητα οφέλη για την υγεία τόσο του μωρού όσο και της μητέρας, συμπεριλαμβανομένου ενός βαθμού προστασία από την επιλόχειο κατάθλιψη», προσθέτει ο ίδιος.

«Το ποσοστό των αντικαταθλιπτικών ουσιών που φτάνει στο γάλα της μητέρας, είναι πολύ χαμηλό. Επιπροσθέτως, πιστεύουμε ότι η συνέχιση της αντικαταθλιπτικής θεραπείας και η διατήρηση του θηλασμού έχει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα τόσο για τη μητέρα όσο και για το μωρό».

Ο Dr Grzeskowiak λέει ότι πολλές γυναίκες βασανίζονται για να αποφασίσουν τι θα κάνουν με τη θεραπεία τους τόσο κατά την εγκυμοσύνη, όσο και κατά το θηλασμό.

«Εάν παίρνουν αντικαταθλιπτικά, θα πρέπει να υποστηρίζονται και να ενθαρρύνονται από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, από τους φίλους και από τους επαγγελματίες υγείας να συνεχίσουν τη θεραπεία τους, γνωρίζοντας ότι ο θηλασμός είναι πολύ σημαντικός για τις ίδιες και για τα μωρά τους».

Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Συμβούλιο Υγείας και Ιατρικών Ερευνών (National Health and Medical Research Council) και από το Women’s and Children’s Hospital Foundation.

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγή: http://www.adelaide.edu.au/news/news69842.html

Ο θηλασμός πράγματι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης άσθματος

  • Ερευνητές σύγκριναν στοιχεία από 117 επιστημονικές μελέτες που έγιναν τα τελευταία 30 χρόνια, σε 250.000 παιδιά
  • Βρήκαν ότι ο θηλασμός μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης άσθματος μέχρι και 37% σε παιδιά κάτω των 3 ετών
  • Τα παιδιά από 7 ετών και πάνω είχαν 17% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν την ασθένεια

Μεγάλη έρευνα αποκαλύπτει ότι ο θηλασμός πράγματι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης άσθματος. Οι ερευνητές σύγκριναν 117 επιστημονικές μελέτες των τελευταίων 30 ετών, οι οποίες μελέτησαν συνολικά 250.000 μωρά. Το συμπέρασμα τους είναι ότι ο θηλασμός μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης άσθματος κατά 37% περίπου σε παιδιά κάτω των 3 ετών.

Τα παιδιά ηλικίας 7 ετών ή και μεγαλύτερα τα οποία είχαν θηλάσει, είχαν 17% λιγότερες πιθανότητες εμφάνισης της ασθένειας. Συνολικά, 62 έρευνες βρήκαν ότι ο θηλασμός είναι προστατευτικός, 43 ότι δεν έχει καμία επίδραση, 4 ότι προκαλεί το άσθμα και 8 βρήκαν ότι άλλοι παράγοντες είναι πιο σημαντικοί. 

Η έρευνα που διεξήχθη από το Britain’s University Campus Suffolk και δημοσιεύτηκε στο Αμερικανικό Περιοδικό της Επιδημιολογίας συμπεραίνει ότι τα ευρήματά της ισχυροποιούν την υπόθεση ότι ο θηλασμός προστατεύει από το άσθμα, ειδικά ως την ηλικία των δύο ετών.

Τα μωρά που δεν θηλάζουν είναι γνωστό ότι έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν νοσήματα του αναπνευστικού και η έκθεση αναφέρει ότι αυτά τα νοσήματα μπορεί να προκαλέσουν άσθμα στα μωρά και τα μικρά παιδιά.

1 στα 11 παιδιά πάσχει από άσθμα σήμερα και 18 πέθαναν από την ασθένεια αυτή στην Μ. Βρετανία κατά τα έτη 2011-2012. 

 

Πηγές: http://www.dailymail.co.uk/health/article-2619251/Breastfeeding-DOES-cut-risk-asthma-says-landmark-study-250-000-babies-20-years.html

http://aje.oxfordjournals.org/content/179/10/1153.abstract

 

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Ποια είναι η σωστή ηλικία αποθηλασμού; – Μια έρευνα παλιά αλλά πάντα επίκαιρη

Το παρακάτω κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο της ανθρωπολόγου Katherine Dettwyler, PhD, “Breastfeeding: Biocultural Perspectives”. Αν και το βιβλίο γράφτηκε από το 1995-1997, πολλά από τα παρακάτω στοιχεία είναι εντυπωσιακά και δίνουν μια καλή εικόνα του “φυσικού χρόνου αποθηλασμού” και του τι σημαίνει αυτό.

A Natural Age of Weaning

by Katherine Dettwyler, PhD
Department of Anthropology,
Texas A and M University

Στην έρευνά μου μελέτησα πρωτεύοντα θηλαστικά, λαμβάνοντας υπόψη διάφορους παράγοντες της ζωής τους όπως τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το βάρος γέννησης του μωρού, τον ρυθμό ανάπτυξής του, την ηλικία ανατολής των πρώτων δοντιών, την ηλικία της σεξουαλικής ωρίμανσης, κλπ. Μετά μελέτησα το πώς αυτοί οι παράγοντες σχετίζονται με την ηλικία του αποθηλασμού σ’ αυτά τα θηλαστικά. Τα ζώα αυτά είναι οι πιο κοντινοί μας συγγενείς στο ζωικό βασίλειο, ειδικά οι γορίλλες και οι χιμπαντζήδες, οι οποίοι έχουν περισσότερα από 98% κοινά γονίδια με τον άνθρωπο.

Κατέληξα σε διάφορα συμπεράσματα όσον αφορά το πότε θα αποθήλαζε «φυσικά» ο άνθρωπος, εάν δεν υπήρχαν όλοι αυτοί οι κανόνες που επιβάλει η κουλτούρα. Το ενδιαφέρον μου ξεκίνησε από την μελέτη της βιβλιογραφίας για τον χρόνο αποθηλασμού, η οποία έδειξε ότι οι διάφορες κουλτούρες έχουν πολύ διαφορετική αντίληψη για το πότε πρέπει να αποθηλάζουν τα παιδιά, από πολύ νωρίς στις ΗΠΑ έως πολύ αργά σε άλλες περιοχές του κόσμου.

Ακούμε συχνά ότι παγκοσμίως ο μέσος χρόνος αποθηλασμού είναι τα 4,2 χρόνια, αλλά αυτό το νούμερο δεν είναι ούτε σωστό, ούτε έχει κανένα νόημα. Η μελέτη 64 «κλασικών» ερευνών οι οποίες έγιναν πριν το 1940, έδειξαν μέσο χρόνο αποθηλασμού τα 2,8 χρόνια, αλλά σε κάποιες κοινωνίες ο θηλασμός κρατούσε πολύ λιγότερο και σε κάποιες άλλες πολύ περισσότερο.

Με στατιστικούς όρους δεν έχει κανένα νόημα να μιλάμε για μέσο χρόνο αποθηλασμού παγκοσμίως, αφού τα περισσότερα παιδιά δεν θηλάζουν καθόλου, ή οι μητέρες εγκαταλείπουν το θηλασμό τις πρώτες μέρες ή τις πρώτες εβδομάδες μετά τον τοκετό. Ωστόσο είναι αλήθεια ότι υπάρχουν ακόμα κοινωνίες όπου τα παιδιά θηλάζουν ως τα 4 ή τα 5 χρόνια τους κι ακόμα και στις ΗΠΑ κάποια παιδιά θηλάζουν τόσο ή και περισσότερο.

Στις κοινωνίες στις οποίες τα παιδιά επιτρέπεται να θηλάζουν για όσο καιρό θέλουν, συνήθως αποθηλάζουν χωρίς φασαρίες και ψυχολογικά τραύματα κάπου ανάμεσα στα 3 και στα 4 χρόνια τους. Το ενδιαφέρον μου επίσης ξεκίνησε από την συνειδητοποίηση ότι για κάποια άλλα θηλαστικά υπάρχει «φυσική ηλικία αποθηλασμού», η οποία είναι περίπου οι 8 εβδομάδες για τους σκύλους, οι 8-12 μήνες για τα άλογα, κλπ. Προφανώς, τα ζώα αυτά δεν έχουν κοινωνικούς περιορισμούς για το ποια είναι η κατάλληλη ηλικία αποθηλασμού.

Κάποια από τα αποτελέσματα των ερευνών είναι τα ακόλουθα:

1. Σε μια ομάδα 21 πρωτευόντων θηλαστικών που μελετήθηκαν από την Holly Smith (κυρίως μαϊμούδες και πίθηκοι), προέκυψε ότι τα μωρά τους αποθήλαζαν την χρονική στιγμή κατά την οποία ανέτειλαν οι πρώτοι τους μόνιμοι τραπεζίτες. Στους ανθρώπους αυτό σημαίνει γύρω στα 5,5-6 χρόνια.

2. Είναι σύνηθες να ακούμε τους παιδίατρους να ισχυρίζονται ότι σε πολλά είδη ζώων η διάρκεια της κύησης ισοδυναμεί με την διάρκεια του θηλασμού, θέτοντας την ηλικία αποθηλασμού στους 9 μήνες για τον άνθρωπο. Ωστόσο, η σχέση αυτή φαίνεται να εξαρτάται από το μέγεθος του ζώου – όσο πιο μεγάλο το ζώο, τόσο πιο μεγάλο διάστημα θηλάζει. Για τους χιμπαντζήδες και τους γορίλλες, τα δύο πιο κοντινά στον άνθρωπο πρωτεύοντα θηλαστικά, η σχέση αυτή είναι 6 προς 1. Δηλαδή, θηλάζουν τα μικρά τους ΕΞΗ φορές περισσότερο από την διάρκεια της κύησης. Στον άνθρωπο αυτό σημαίνει 4,5 χρόνια (έξη φορές οι 9 μήνες της εγκυμοσύνης).

3. Είναι επίσης σύνηθες οι παιδίατροι να ισχυρίζονται ότι τα περισσότερα θηλαστικά αποθηλάζουν όταν έχουν τριπλασιάσει το βάρος γέννησης, θέτοντας την ηλικία αποθηλασμού στον 1 χρόνο για τον άνθρωπο. Και πάλι ωστόσο, αυτό επηρεάζεται από το μέγεθος, με τα μεγαλύτερα θηλαστικά να θηλάζουν τα μικρά τους μέχρι να τετραπλασιάσουν το βάρος γέννησης. Στον άνθρωπο, ο τετραπλασιασμός του βάρους γέννησης συμβαίνει ανάμεσα στα 2,5 έως 3,5 χρόνια συνήθως.

4. Μια άλλη μελέτη σε πρωτεύοντα θηλαστικά έδειξε ότι αποθήλαζαν τα μικρά τους όταν είχαν φτάσει το 1/3 το βάρος ενός ενήλικα. Αυτό στον άνθρωπο συμβαίνει περίπου στα 5-7 χρόνια.

5. Μια σύγκριση της ηλικίας αποθηλασμού και της ηλικίας σεξουαλικής ωριμότητας στα πρωτεύοντα θηλαστικά, έδειξε τον χρόνο αποθηλασμού στα 6-7 χρόνια για τον άνθρωπο (περίπου στα μισά της ηλικίας της σεξουαλικής ωρίμανσης).

6. Κάποιες μελέτες έδειξαν ότι το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού ωριμάζει πλήρως γύρω στα 6 χρόνια της ζωής του και είναι επαρκώς τεκμηριωμένο το γεγονός ότι το μητρικό γάλα βοηθάει στην ωρίμανση του ανοσοποιητικού και το υποβοηθά με τα αντισώματα της μητέρας για όσο καιρό αυτή παράγει γάλα (μέχρι τα δύο χρόνια. Δεν έχει γίνει καμία μελέτη για την σύσταση του μητρικού γάλακτος μετά τα δύο έτη).

Άρα, η μικρότερη ηλικία φυσικού αποθηλασμού στον άνθρωπο φαίνεται να είναι τα 2,5 χρόνια και η μεγαλύτερη τα 7.

Όσον αφορά τα οφέλη του μακροχρόνιου θηλασμού, έχουν γίνει πολλές συγκριτικές μελέτες ανάμεσα σε μωρά που θηλάζουν και σε μωρά που τρέφονται με υποκατάστατο, όσον αφορά την συχνότητα κάποιων ασθενειών αλλά και τον δείκτη ευφυΐας. Σε κάθε περίπτωση, τα θηλάζοντα βρέφη είχαν μικρότερο κίνδυνο ασθενειών και υψηλότερο IQ απ’ ότι τα βρέφη που έπαιρναν υποκατάστατο. Στις μελέτες οι οποίες ξεχώριζαν τα θηλάζοντα βρέφη ανάλογα με το πόσο καιρό θήλασαν, τα βρέφη που θήλασαν περισσότερο καιρό είχαν ακόμα χαμηλότερο κίνδυνο για κάποιες ασθένειες και ακόμα υψηλότερο δείκτη ευφυΐας. Με άλλα λόγια, αν οι κατηγορίες ήταν 0-6 μήνες θηλασμού, 6-12, 12-18, 18-24+, τα μωρά που θήλασαν από 18 έως 24+ μήνες είχαν τα καλύτερα αποτελέσματα, αυτά που θήλασαν 12 έως 18 μήνες είχαν τα αμέσως επόμενα καλύτερα αποτελέσματα, τα μωρά που θήλασαν 0-6 μήνες είχαν τα χειρότερα αποτελέσματα, αλλά και πάλι πολύ καλύτερα απ’ ότι τα μωρά που έπιναν υποκατάστατο.

Η έρευνα έδειξε τα παραπάνω αποτελέσματα για τις ασθένειες του γαστρεντερικού, του ανώτερου αναπνευστικού, την σκλήρυνση κατά πλάκας, τον διαβήτη, τις παθήσεις της καρδιάς, κλπ, κλπ. Παρόμοια, τα μωρά που θήλασαν περισσότερο είχαν τα καλύτερα αποτελέσματα στα τεστ ευφυΐας. Ένα σημαντικό σημείο που πρέπει να τονίσουμε είναι ότι καμία από αυτές τις μελέτες δεν μελέτησε παιδιά που θήλασαν περισσότερο από δύο χρόνια. Προφανώς, τα οφέλη συνεχίζουν και αργότερα, καθώς το σώμα μας δεν γνωρίζει ότι το μωρό μας είχε γενέθλια και δεν αρχίζει ξαφνικά να παράγει γάλα που δεν έχει κανένα όφελος.

Ωστόσο, κανείς ως τώρα δεν έχει αποδείξει ότι τα οφέλη του θηλασμού είτε συνεχίζονται είτε σταματούν μετά τα δύο χρόνια, γιατί δεν έχουν γίνει οι απαραίτητες μελέτες. Είναι ξεκάθαρο φυσικά ότι μετά τα δύο χρόνια το γάλα είναι μειωμένο και σίγουρα οι πρώτοι έξη μήνες θηλασμού είναι πολύ πιο σημαντικοί όσον αφορά τη διατροφή και την ανοσολογική ανάπτυξη του μωρού, απ’ ότι οι έξη μήνες από τα 3,5 ως τα 4 χρόνια. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσετε να θηλάζετε εάν ακόμα θέλει το μωρό σας κι εσάς δεν σας πειράζει.

Είναι ξεκάθαρο επίσης ότι τα μωρά στις δυτικές κοινωνίες δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσουν όλες αυτές τις ασθένειες και το μολυσμένο νερό που αντιμετωπίζουν τα μωρά στις χώρες του τρίτου κόσμου. Έχουμε υποκατάστατα τα οποία γενικά μπορούμε να εμπιστευτούμε ότι είναι καθαρά και ασφαλή. Μπορούμε να εμβολιάσουμε τα παιδιά μας και να τους δώσουμε αντιβιοτικά όταν είναι απαραίτητο. Όμως το γεγονός ότι «μπορούμε» να κάνουμε όλα αυτά τα πράγματα, δεν σημαίνει ότι ο θηλασμός δεν είναι σημαντικός. Τα μωρά που θηλάζουν έχουν περισσότερα πλεονεκτήματα από τα μωρά που πίνουν υποκατάστατο, ακόμα και στο ασφαλές περιβάλλον που μεγαλώνουν, με την καλύτερη ιατρική περίθαλψη.

Μια άλλη διάσταση του θηλασμού ενός μεγαλύτερου παιδιού είναι ότι, μέσω της σχέσης που δημιουργεί ο θηλασμός, μπορούν να διατηρήσουν την συναισθηματική τους εξάρτηση από ένα άλλο πρόσωπο, αντί να ψάχνουν υποκατάστατα σε άλλα αντικείμενα όπως αρκουδάκια ή κουβερτούλες. Πιστεύω ότι αυτό θέτει τις βάσεις για μια ζωή περισσότερο ανθρωποκεντρική και λιγότερο υλιστική και νομίζω ότι αυτό είναι καλό πράγμα.

Επίσης, δεν μπορώ να σκεφτώ τη ζωή ενός νηπίου, το οποίο είναι σε φάση μεγάλων αλλαγών, κάποιες από τις οποίες μπορούν να φέρουν μεγάλη αναστάτωση στον ψυχισμό του, χωρίς αυτή την στενή προσωπική επαφή που επιφέρει ο θηλασμός. Θα μπορούσα να συνεχίσω για πάντα, αλλά καλύτερα να σταματήσω εδώ.

Ελπίζω όλα τα παραπάνω να σας βοήθησαν. Αυτά και άλλα πολλά ακόμα, βρίσκονται στο κεφάλαιο “A time to wean” στο βιβλίο μου “Breastfeeding: Biocultural Perspectives”.

by Katherine Dettwyler, PhD
Department of Anthropology,
Texas A and M University

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγή: http://www.whale.to/a/dettwyler.html

 

 

Αποχωρισμός μητέρας-βρέφους: Τι δείχνουν οι έρευνες γι’αυτή την συνηθισμένη πρακτική

Μια γυναίκα γεννά… το βρέφος πλένεται, τυλίγεται, τοποθετείται στο «ειδικό» κρεβατάκι του και απομακρύνεται από τη μητέρα του, έτσι ώστε εκείνη να ξεκουραστεί.

crying-baby 

Παρόλες αυτές τις κοινές πρακτικές, έρευνα που έχει δημοσιευθεί στην εφημερίδα της Βιολογικής Ψυχιατρικής αποδεικνύει ότι η απομάκρυνση των βρεφών από την μητέρα τους, προκαλεί έντονο άγχος στο βρέφος.

Αποτελεί πλέον συνηθισμένη πρακτική στις κλινικές, ιδιαίτερα στις Δυτικές κοινωνίες, ο αποχωρισμός μιας μητέρας από το μωρό της. Ο αποχωρισμός επίσης αποτελεί συνηθισμένο φαινόμενο για βρέφη που έχουν καταπονηθεί στη γέννα ή είναι πρόωρα κι έτσι τοποθετούνται σε θερμοκοιτίδα.

Οι άνθρωποι αποτελούν το μοναδικό θηλαστικό που υφίστανται αυτού του είδους τον αποχωρισμό μητέρας-νεογνού. Ερευνητές μέτρησαν τον καρδιακό ρυθμό σε μόλις 2 ημερών νεογέννητα, χρονικής διάρκειας μιας ώρας ενώ κοιμούνταν. Οι μετρήσεις έγιναν σε μωρά τα οποία σε αυτή το διάστημα βρίσκονταν σε δερματική επαφή με την μητέρα τους και σε άλλα τα οποία κοιμούνταν στο ειδικό κρεβάτι τους δίπλα στην μητέρα τους. Οι λειτουργίες του νεογέννητου παρουσίαζαν αύξηση 176% και ο ήρεμος ύπνος παρουσίαζε πτώση σε ποσοστό 86% κατά τον αποχωρισμό μητέρας-βρέφους, συγκριτικά με την στιγμή της δερματικής επαφής τους.

Ο Δρ. John Krystal, συντάκτης στην Βιολογική Ψυχιατρική, σχολίασε τα ευρήματα της έρευνας: «Η έρευνα αυτή τονίζει την σημαντική επιρροή στο βρέφος όταν αυτό αποχωρίζεται την μητέρα του. Γνωρίζαμε ότι αυτό το γεγονός του προκαλεί άγχος και ένταση, αλλά η παρούσα έρευνα δείχνει τελικά πόσο πολύ στρεσογόνος είναι αυτός ο αποχωρισμός για το μωρό.»

Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη έρευνα παρουσιάζει και μια σημαντική αντίφαση: Σε εργαστηριακές μελέτες που γίνονται σε ζώα, ο αποχωρισμός από την μητέρα αποτελεί κοινή πρακτική πρόκλησης άγχους, ώστε να μελετηθούν τα καταστροφικά αποτελέσματα στην ανάπτυξη του εγκεφάλου του νεογέννητου. Παρόλ’αυτα, αυτή η πρακτική εξακολουθεί να ασκείται σε βρέφη του ανθρώπινου είδους, ειδικά όταν απαιτείται ιδιαίτερη ιατρική φροντίδα (π.χ. θεραπεία σε θερμοκοιτίδα). «Η δερματική επαφή με την μητέρα εξαλείφει αυτή την αντίφαση και τα αποτελέσματα της έρευνάς μας αποτελούν το πρώτο βήμα στο να κατανοήσουμε πλήρως γιατί τα μωρά που θρέφονται ενώ βρίσκονται σε δερματική επαφή αναρρώνουν καλύτερα, συγκριτικά με μια θεραπεία σε θερμοκοιτίδα», εξηγεί ο Δρ. Barak Morgan.

Πλέον, είναι γνωστά τα οφέλη της δερματικής επαφής και η αδικαιολόγητη δημιουργία άγχους στο νεογέννητο είναι μη αποδεκτή.

Η νέα πρόκληση για τους επαγγελματίες υγείας είναι το να εντάξουν την δερματική επαφή στο πλαίσιο της καθημερινής θεραπείας των νεογέννητων σε συνδυασμό με την ασφαλή παροχή και άλλων μορφών ιατρικής περίθαλψης. 

Πηγή: http://www.mommydotcom.gr/top-articles/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%87%CF%89%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%BC%CE%B7%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%82-%CE%B2%CF%81%CE%AD%CF%86%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%84%CE%B9-%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CF%87%CE%BD/

Αγόρια και κορίτσια πίνουν διαφορετικό μητρικό γάλα

Το μητρικό γάλα μπορεί να είναι η πρώτη τροφή των μωρών, αλλά δεν είναι πάντα το ίδιο. Στους ανθρώπους καθώς και σε άλλα θηλαστικά, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η σύνθεση του μητρικού γάλακτος αλλάζει ανάλογα με το φύλο του μωρού και από το αν οι συνθήκες είναι καλές ή κακές. Η κατανόηση αυτών των διαφορών μπορεί να δώσει στους επιστήμονες νέες γνώσεις σχετικά με την εξέλιξη του ανθρώπου.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν και από άλλα ιδρύματα, βρήκαν ότι μεταξύ 72 μητέρων από την αγροτική Κένυα, οι γυναίκες που είχαν αγόρια είχαν γενικά πιο λιπαρό γάλα (2,8% λίπος σε σύγκριση με 1,74 για τις γυναίκες που είχαν κορίτσια). Οι φτωχές γυναίκες ωστόσο, είχαν πιο κρεμώδες γάλα για τις κόρες τους (2,6 έναντι 2,3%). Τα ευρήματα αυτά που δημοσιεύτηκαν το Σεπτέμβριο στο περιοδικό  American Journal of Physical Anthropology, έρχονται να επιβεβαιώσουν προηγούμενες μελέτες που έδειχναν ότι η σύνθεση του μητρικού γάλακτος αλλάζει ανάλογα με το φύλο του βρέφους στις φώκιες και στα ελάφια, και ανάλογα με τα φύλο του βρέφους και την κατάσταση της μητέρας  στις μαϊμούδες ρέζους. Η νέα έρευνα δείχνει επίσης ότι οι πιο ευκατάστατες μητέρες στην Μασαχουσέτη παράγουν πιο πλούσιο σε ενέργεια γάλα για τα αρσενικά βρέφη.

Οι μελέτες αυτές επιβεβαιώνουν μια παλαιότερη θεωρία της εξελικτικής βιολογίας. Η υπόθεση των Trivers-Willard δηλώνει ότι η φυσική επιλογή ευνοεί τα κορίτσια όταν οι καιροί είναι δύσκολοι και τα αγόρια όταν οι καιροί είναι εύκολοι. Η ανισορροπία είναι πιο εμφανής στις πολυγαμικές κοινωνίες, στις οποίες οι άντρες μπορούν να έχουν παιδιά με πολλές γυναίκες, όπως στα χωριά της Κένυα.

«Η νέα μελέτη είναι συναρπαστική», λέει ο Robert Trivers, εξελικτικός βιολόγος στο Πανεπιστήμιο Rutgers και ένας από τους συγγραφείς της υπόθεσης, ο οποίος δεν συμμετείχε  στην πρόσφατη μελέτη. «Είναι μια απόδειξη της υπόθεσης Trivers-Willard την οποία δεν θα μπορούσα να είχα προβλέψει».

«Ακόμη και πέρα από το λίπος και πρωτεΐνες, και άλλα συστατικά του μητρικού γάλακτος μπορεί να διαφέρουν ανάμεσα στους ανθρώπους», λέει η Katie Hinde, επίκουρος καθηγητής εξελικτικής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Η ίδια έχει βρει υψηλότερα επίπεδα κορτιζόλης, μιας ορμόνης που ρυθμίζει το μεταβολισμό, σε γάλα μαϊμούδων ρέζους που είχαν αρσενικά βρέφη. Η δουλειά της δείχνει ότι οι διαφορές του γάλακτος θα μπορούσαν να αλλάξουν τη συμπεριφορά του βρέφους και μπορεί να επηρεάσουν την αύξηση και την ανάπτυξη. “Αυτό που παράγει η μητέρα είναι μόνο η μισή αλήθεια», λέει η Hinde. «Η άλλη μισή είναι το πώς το βρέφος χρησιμοποιεί το γάλα».

Πηγή: http://www.scientificamerican.com/article/boys-and-girls-may-get-different-breast-milk/

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Νέες έρευνες με βάση το πρωτόγαλα

Τις ευεργετικές συνέπειες που έχει το πρωτόγαλα κατά την άσκηση σε θερμό περιβάλλον αναδεικνύουν έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί κατά καιρούς, σε ευρωπαϊκό αλλά και ευρύτερα διεθνές επίπεδο.

Την περίοδο αυτή, το Ινστιτούτο Έρευνας και Τεχνολογίας Θεσσαλίας του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης υλοποιεί ένα συναφές ευρωπαϊκό πρόγραμμα, που έχει τίτλο “Επιπτώσεις των λειτουργικών τροφίμων με βάση το πρωτόγαλα στις γαστρεντερικές διαταραχές” (GI-Neu: Impact of Colostrum-Based Neutraceuticals on Functional Gastrointestinal Disorders).

Στόχος του είναι η δημιουργία ενός προγράμματος συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων και ερευνητικών φορέων γύρω από το θέμα των λειτουργικών τροφίμων με βάση το πρωτόγαλα και των επιπτώσεων που έχουν αυτά τα τρόφιμα στις διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος.

Η εναρκτήρια συνάντηση του προγράμματος πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη. Η ερευνητική ομάδα που συντονίζει το έργο εδρεύει στα Τρίκαλα και αποτελείται από το Δρα Ανδρέα Φλουρή, το Δρα Γεώργιο Σακκά, και τον καθηγητή Γιάννη Κουτεντάκη.

Στη συνάντηση συμμετείχαν οι εταίροι του έργου από διάφορες χώρες εντός και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ελλάδα, Ιταλία, Ρουμανία, και Τουρκία) οι οποίοι είναι ειδικοί στην έρευνα για τη δημιουργία, την ασφάλεια, και την εμπορευματοποίηση τροφίμων.

Οι γαστρεντερικές διαταραχές, εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Φλουρής, όπως το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, αποτελούν γνωστά ζητήματα, τα οποία κοστίζουν ακριβά στο σύστημα υγείας της κάθε χώρας, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία των ερευνητικών προσπαθειών για την αντιμετώπισή τους μέχρι σήμερα δεν έχουν καρποφορήσει.

Οι διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος αποτελούν έναν από τους πιο συχνούς λόγους νοσηλείας σε επίπεδο πρωτοβάθμιας περίθαλψης.

Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ, οι διαταραχές του γαστρεντερικού οδηγούν σε περισσότερες από 72 εκατομμύρια επισκέψεις στα εξωτερικά ιατρεία δημιουργώντας συνολικό κόστος, ύψους 142 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ανά έτος.

Παρόμοια στοιχεία έχουν αναφερθεί και στην Ευρώπη, με ένα ποσοστό 58% των ενηλίκων να αναφέρει τουλάχιστον μια διαταραχή του γαστρεντερικού συστήματος κάθε 6 μήνες.

Το πρόγραμμα GI-Neu θα προτείνει νέες καινοτόμες μεθόδους βασιζόμενο στην ανταλλαγή τεχνογνωσίας μεταξύ των επιχειρηματικών και των ερευνητικών φορέων που συμμετέχουν σε αυτό μέσω της δημιουργία ενός Δικτύου Αριστείας.

Στο πλαίσιο του δικτύου αυτού θα πραγματοποιηθούν ανταλλαγές προσωπικού και πρόσληψη νέων ερευνητών με στόχο τη δικτύωση, την κατάρτιση, και την από κοινού έρευνα μεταξύ επιχειρήσεων και ερευνητικών φορέων γύρω από το θέμα των λειτουργικών τροφίμων με βάση το πρωτόγαλα.

“Αναμένεται ότι το έργο GI-Neu θα προωθήσει την αμοιβαία κατανόηση των διαφορετικών αντιλήψεων που υπάρχουν σε επιχειρήσεις και ερευνητικούς φορείς, την ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας, και τη μακροπρόθεσμη συνεργασία γύρω από το θέμα των λειτουργικών τροφίμων με βάση το πρωτόγαλα. Ο τελικός σκοπός του προγράμματος είναι να μεταφράσει τις δημιουργικές ιδέες που θα εκφραστούν σε καινοτόμα προϊόντα που θα βγουν στη διεθνή αγορά” σημειώνει ο κ. Φλουρής.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης συζητήθηκαν εκτενώς τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα που έχουν δημοσιοποιηθεί για το πρωτόγαλα, τα ερευνητικά παραδοτέα του έργου, καθώς και οι διαχειριστικές διαδικασίες που θα τηρηθούν. Οι συμμετέχοντες τόνισαν την ανάγκη για περαιτέρω, από κοινού, έρευνα στο συγκεκριμένο ερευνητικό αντικείμενο. Οι συζητήσεις, παράλληλα, επικεντρώθηκαν στην εξεύρεση τεχνικών λύσεων στον τομέα της παραγωγής και συντήρησης λειτουργικών τροφίμων για τη δημιουργία βέλτιστων προϊόντων με βάση το πρωτόγαλα και στη συνεχή εκπαίδευση του προσωπικού που εργάζεται στους σχετικούς τομείς.

Η ημερίδα οργανώθηκε και συντονίστηκε από το Ινστιτούτο Έρευνας και Τεχνολογίας Θεσσαλίας του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης, σε συνεργασία με τους φορείς Università degli Studi della Tuscia (Ιταλία), Imedica S.A. (Ρουμανία) και Kalite Sistem Laboratuvarlari A.S. (Τουρκία).

Πηγή: http://www.nooz.gr/woman/oi-euergetikes-epiptoseis-pou-exei-to-protogala

Βοήθεια σε προβλήματα θηλασμού από την Google!

 

Οι νέες μητέρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα με το θηλασμό, σύντομα θα έχουν στη διάθεσή τους την τελευταία λέξη της τεχνολογίας προκειμένου να έχουν την βοήθεια που χρειάζονται, από ειδικούς, οποιαδήποτε ώρα της μέρας. 

Η εταιρία Small World πρόκειται να συνεργαστεί με συμβούλους του Συνδέσμου Θηλασμού της Αυστραλίας (Australian Breastfeedign Association – ΑΒΑ) οι οποίες θα δοκιμάσουν τα «γυαλιά της Google». Μέσω των ειδικών γυαλιών οι σύμβουλοι θηλασμού του Συνδέσμου θα μπορούν να «βλέπουν» μέσα από τα μάτια της μητέρας, ενώ εκείνη θηλάζει στο σπίτι της.  

Η εταιρία αναζητά 10 γυναίκες οι οποίες αναμένεται να γεννήσουν τον Φεβρουάριο και που θα ήθελαν να δοκιμάσουν τα τελευταίας τεχνολογίας γυαλιά για 6-8 εβδομάδες και να έχουν συμβουλές για οποιοδήποτε πρόβλημα θηλασμού αντιμετωπίσουν. Κατά τη διάρκεια αυτών των εβδομάδων, οι συμμετέχουσες θα μπορούν επίσης να εκπαιδεύονται ως προς τις βασικές αρχές του θηλασμού.  

Εάν χρειαστούν βοήθεια, θα μπορούν να κάνουν μία βιντεοκλήση οποιαδήποτε ώρα της ημέρας σε μια από τις συμβούλους του Συνδέσμου, η οποία θα έχει την δυνατότητα να δει, μέσω των γυαλιών της Google, σε πραγματικό χρόνο, το θηλασμό του μωρού.  

Η Nicole Bridges, του Συνδέσμου θηλασμού της Αυστραλίας, λέει ότι ο Σύνδεσμος αποφάσισε να συμμετέχει στην έρευνα γιατί πιστεύει ότι μέσω της τεχνολογίας μπορούν να ξεπεραστούν πολλά από τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες, οι οποίες αλλιώς μπορεί να μην έχουν την κατάλληλη βοήθεια όταν την χρειάζονται. Λέει ακόμα ότι ενώ οι περισσότερες γυναίκες ξεκινούν να θηλάζουν αμέσως μετά τον τοκετό, πολλές αποφασίζουν να σταματήσουν μετά από 6-12 εβδομάδες λόγω των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι γυναίκες φεύγουν από την κλινική χωρίς καμία ενημέρωση ως προς το πώς να προλάβουν τα προβλήματα και πώς να τα ξεπεράσουν.  

Η Bridges λέει ακόμα ότι ενώ οι περισσότερες γυναίκες έχουν πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη και ενώ μπορούν να τηλεφωνήσουν στον ΑΒΑ για συμβουλές, σε πολλές περιπτώσεις δεν έχουν την κατάλληλη βοήθεια την κατάλληλη στιγμή από κάποιον που μπορεί πραγματικά να δει τι συμβαίνει. «Τα περισσότερα προβλήματα θηλασμού μπορούν να λυθούν μέσω του τηλεφώνου, αλλά για πολλές γυναίκες είναι πραγματικά απαραίτητο να τις δει κάποιος από κοντά».  

Το κάθε ζευγάρι γυαλιών ζυγίζει περίπου 50γρ., έχει μνήμη 16 gigabytes, τεχνολογία bluetooth και ασύρματη δικτύωση. Με την ενσωματωμένη κάμερα των 5 megapixel είναι δυνατή η λήψη φωτογραφιών και βίντεο.  

Μια νέα μητέρα, η Sheila French, που δοκίμασε ήδη τα γυαλιά με το τριών εβδομάδων μωρό της, πιστεύει ότι αυτή η νέα τεχνολογία έχει μέλλον. «Για κάποιες γυναίκες, ειδικά γι’ αυτές που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές ή σε περιοχές που δεν υπάρχει κάποια υποστηρικτική ομάδα θηλασμού, αυτός μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να έχουν πρόσβαση σε συμβουλές θηλασμού».  

Πηγή : http://www.theage.com.au/technology/technology-news/breastfeeding-mothers-get-help-from-google-glass-and-small-world-20140118-311s3.html#ixzz2r4l7aDpy

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Διεθνώς Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC


Ελληνική μελέτη για θηλασμό και IQ

Έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Κρήτης, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Μπαρτσελόνα και την Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας στην Αθήνα, δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Epidemiology and Community Health τον Δεκέμβριο του 2013.

Η έρευνα επιβεβαιώνει σε έναν πληθυσμό βρεφών στην Ελλάδα την συσχέτιση ανάμεσα στην διάρκεια μητρικού θηλασμού και την νοητική ανάπτυξη των παιδιών.
Πλέον υπάρχει επιστημονικό consensus και επαρκής ποιότητα επιστημονικών αποδείξεων ότι ο μητρικός θηλασμός συσχετίζεται με βελτιωμένη ψυχοκινητική ανάπτυξη, με βάση ευρήματα από πολλές πληθυσμιακές μελέτες.

Παρά το γεγονός ότι αυτές οι μελέτες, λόγω των εγγενών αδυναμιών τους στον σχεδιασμό και του δεοντολογικά και ηθικά αδύνατου να γίνουν διπλές τυφλές κλινικές δοκιμές για το θέμα, δεν μπορούν να αποδείξουν ότι η σχέση είναι αιτιολογική, υπάρχουν πολλά στοιχεία πλέον που αποδεικνύουν με βάση τις αρχές της στατιστικής επιστήμης, ότι υπάρχει δυνατή συσχέτιση, δοσο-εξαρτώμενη (περισσότερη διάρκεια θηλασμού σημαίνει ακόμα πιο βελτιωμένες εκβάσεις, και πιο αποκλειστικός θηλασμός μεταφράζεται σε πιο βελτιωμένες εκβάσεις), ενώ υπάρχει και βιολογική αιτιολόγηση (biological plausibility) – λόγω ισχυρότερων δεσμών που αναπτύσσονται μεταξύ μητέρας και παιδιού, λόγω των ωφέλιμων λιπαρών που υπάρχουν στο μητρικό γάλα.

Η ελληνική μελέτη είχε προοπτικό σχεδιασμό – δηλαδή παρακολούθησαν μια ομάδα παιδιών, από την γέννηση σε βάθος χρόνου – στοιχείο που κάνει τα ευρήματα επιστημονικά πιο αξιόπιστα. 540 ζευγάρια μητέρων – παιδιών από την Κρήτη – μελέτη «Ρία» – μελετήθηκαν. Στην πορεία του χρόνου αξιολογήθηκαν τα διάφορα χαρακτηριστικά γονιών και παιδιών, όπως και οι πρακτικές θηλασμού, μέσα από ερωτηματολόγια που χορηγήθηκαν στους γονείς κατά την διάρκεια συνεντεύξεων.

Έπειτα, εκπαιδευμένοι ψυχολόγοι εξέτασαν την γνωστική, γλωσσική και κινητική ανάπτυξη των παιδιών στους 18 μήνες της ζωής τους, χρησιμοποιώντας το αξιόπιστο αναγνωρισμένο εργαλείο – κλίμακα Bayley’s of Infant Toddler Development 3rd edition.
Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: βρέθηκε γραμμική θετική συσχέτιση του μητρικού θηλασμού με όλες τις κλίμακες Bayleys, εκτός από εκείνη της αδρής κινητικότητας. Ακόμα και μετά τον συνυπολογισμό πιθανών παραγόντων σύγχυσης – confounders – διαπιστώθηκε, για κάθε εξτρά μήνα έστω και μη αποκλειστικού θηλασμού:
• Αύξηση 0.28 μονάδες στην κλίμακα γνωσιακής ανάπτυξης
• Αύξηση 0.29 μονάδες στην κλίμακα επικοινωνίας κατανόησης
• Αύξηση 0.30 μονάδες στην κλίμακα επικοινωνίας έκφρασης
• Αύξηση 0.29 μονάδες στην κλίμακα λεπτής κινητικότητας,
συγκριτικά με βρέφη που δεν είχαν θηλάσει καθόλου.

Πιο απλά, κάθε επιπλέον μήνας μητρικού θηλασμού αυξάνει την ψυχοκινητική ανάπτυξη του παιδιού, με εξαίρεση την αδρή κινητικότητα – πότε το μωρό κάθισε, πότε περπάτησε, έτρεξε κλπ – η οποία έτσι και αλλιώς έχει την μικρότερη σημασία ως προς την μακροπρόθεσμη ψυχοκινητική ωρίμανση του παιδιού σε βάθος χρόνου. Για παράδειγμα ένα παιδί που θήλασε 12 μήνες, συγκριτικά με εκείνο που δεν θήλασε καθόλου, βρέθηκε στους 18 μήνες να έχει περίπου 3 ½ μονάδες πιο βελτιωμένη ωρίμανση στην γνωσιακή λειτουργία, στην λεπτή κινητικότητα και στην επικοινωνία.

Παιδιά που είχαν θηλάσει για παραπάνω από 6 μήνες διαπιστώθηκε να έχουν 4.4 μονάδες αύξηση στην κλίμακα της λεπτής κινητικότητας, συγκριτικά με παιδιά που δεν είχαν θηλάσει καθόλου.

Οι Έλληνες ερευνητές συμπέραναν ότι μεγαλύτερη διάρκεια μητρικού θηλασμού συνδέεται με αυξημένα σκορ στην γνωσιακή, γλωσσική και λεπτή κινητική ανάπτυξη του παιδιού στους 18 μήνες της ζωής του, ανεξάρτητα από ένα μεγάλο εύρος χαρακτηριστικών γονιών και βρεφών, δηλαδή επιβεβαίωσαν δοσο-εξαρτώμενη σχέση.

Αυτή η μελέτη από την Κρήτη έρχεται να μας δώσει τα εξής επιπλέον στοιχεία:

 Για πρώτη φορά μια τόσο καλά σχεδιασμένη μελέτη έρχεται να αναδείξει θετική συσχέτιση του θηλασμού με το IQ σε Ελληνόπαιδα. Ακούγεται συχνά το εντελώς αντεπιστημονικό επιχείρημα ότι ευρήματα από παρόμοιες μελέτες σε άλλες χώρες δεν μπορούν να έχουν εφαρμογή σε παιδιά στην Ελλάδα. Η επιστήμη όμως είναι ίδια παντού και συχνά στην Ελλάδα δεν έχουμε ούτε τις ερευνητικές δυνατότητες ούτε και χρειάζεται να αποδεικνύουμε εγχώρια ό,τι είναι γνωστό εκτός συνόρων. Ακόμα και για κάποιους δύσπιστους που πιστεύουν μόνο σε «ελληνικές» μελέτες, η μελέτη αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει ότι πολλά από όσα ξέρουμε για τις ευεργετικές ιδιότητες του θηλασμού στην ψυχοκινητική ανάπτυξη των παιδιών ισχύουν και για τα παιδιά στην Ελλάδα.

• Η έρευνα, με το καλό στήσιμό της, επιβεβαιώνει άλλες πρόσφατες από διάφορα μέρη του κόσμου, που, αποκλείοντας σημαντικούς παράγοντες σύγχυσης, όπως την εκπαίδευση της μητέρας και την κοινωνικο-οικονομική κατάσταση των γονιών, που μπορεί να επηρεάζουν τα αποτελέσματα, αναδεικνύουν τον θηλασμό ως ανεξάρτητο στατιστικά παράγοντα ενίσχυσης του IQ των παιδιών.

• Η ελληνική μελέτη προσθέτει επιπλέον στοιχεία σε συγκεκριμένους τομείς ανάπτυξης, αναδεικνύοντας εμφανείς διαφορές στην ηλικία των 1 ½ ετών και στον τομέα της επικοινωνίας και στον τομέα της συνεργασίας χεριού – ματιού, του συντονισμού των κινήσεων και της λεπτής κινητικότητας.

• Η έρευνα, επίσης με τον καλό σχεδιασμό της, αναδεικνύει την σχέση δόσης – απάντησης με προοπτικό τρόπο, πράγμα που ενισχύει πολύ σημαντικά την πιθανότητα η στατιστική συσχέτιση να είναι αληθινή συσχέτιση.

Επιπλέον σχόλια για την έρευνα:

• Όπως και σε πολλές άλλες μελέτες σχετικά με την βρεφική διατροφή, η μελέτη αυτή είναι πολύ πιθανό να υποεκτιμά την πραγματικότητα και να βγάζει συσχέτιση του θηλασμού με την ψυχοκινητική ανάπτυξη των παιδιών λιγότερο ισχυρή από αυτήν που ισχύει στην πραγματικότητα. Αυτό γιατί τα μέγιστα αποτελέσματα είναι πιθανό να προέκυπταν εάν συγκρίναμε μια ομάδα παιδιών που θήλασαν αποκλειστικά για έξι μήνες, και συνέχισαν ελεύθερο κατά απαίτηση θηλασμό για τουλάχιστον 2 χρόνια, με ομάδα παιδιών που δεν θήλασαν καθόλου.

• Τα στοιχεία θα ήταν ακόμα περισσότερο αξιόπιστα και σημαντικά, εάν γινόταν προοπτική, και όχι αναδρομική καταγραφή του ιστορικού θηλασμού των παιδιών. Οι ερευνητές ρώτησαν στην ηλικία των 9 μηνών και των 18 μηνών για πόσο διάστημα θήλασαν τα βρέφη. Εάν η καταγραφή ήταν σε τακτικά διαστήματα προοπτικά από την γέννηση, με στοιχεία για αποκλειστικό ή μη θηλασμό, τα αποτελέσματα θα ήταν ακόμα πιο σημαντικά.

• Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, σε αυτόν τον πληθυσμό παιδιών που μελέτησαν από την Κρήτη, 89% των παιδιών ξεκίνησαν τον θηλασμό – ακριβώς ίδιο ποσοστό με εκείνο που βρέθηκε στην τελευταία εθνικά αντιπροσωπευτική καταγραφή το 2009. 52% θήλασαν μεταξύ 1 και 6 μηνών – έστω και μη αποκλειστικά – κοντά στο 40% οποιουδήποτε θηλασμού στους 6 μήνες που κατέγραψε η εθνική μελέτη του 2009. Και μόλις 35% των παιδιών συνέχιζαν να θηλάζουν – έστω και λίγο – μετά τους 6 μήνες της ζωής τους. Τα στατιστικά αυτά δείχνουν ότι κατά τα τελευταία 5 χρόνια μάλλον δεν έχουν αλλάξει και πολλά προς το καλύτερο με τα ποσοστά μητρικού θηλασμού στην Ελλάδα, πράγμα απογοητευτικό. Χρειάζεται μεγαλύτερη και συστηματική και πολύπλευρη προσπάθεια από την πλευρά της πολιτείας για να αλλάξει η κατάσταση.

• Στην γνωσιακή λειτουργία, νήπια που δεν θήλασαν ποτέ είχαν μέσο σκορ 97, ενώ νήπια που είχαν θηλάσει για πάνω από 6 μήνες είχαν μέσο σκορ 104. Υπενθυμίζουμε ότι, σε πληθυσμιακό επίπεδο, έρευνες έχουν δείξει ότι μια αύξηση στον πληθυσμό του IQ των ενηλίκων κατά ένα μόλις βαθμό ισοδυναμεί με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο σε αύξηση παραγωγικότητας και οικονομικής δραστηριότητας. Ψάχνουμε ακόμα για το πώς να πληρώνουμε δόσεις και να βγούμε από κρίσεις; Εδώ επιβάλλεται ο σχεδιασμός μιας άμεσης πολιτικής δημόσιας υγείας, για να ωφεληθεί η κοινωνία. 

Πηγή: Leventakou V et al. Breastfeeding duration and cognitive, language and motor development at 18 months of age: Rhea mother–child cohort in Crete, Greece. J Epidemiol Community Health doi:10.1136/jech-2013-202500 

Μετάφραση/ Σχολιασμός: Στέλιος Παπαβέντσης MBBS MRCPCH DCH IBCLC 2013

Νέο φάρμακο από μητρικό γάλα μπαίνει σε προ-κλινικές δοκιμές

Φάρμακο που προέρχεται από μητρικό γάλα και καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα, πρόκειται μπει σε προ-κλινικές δοκιμές.

Οι ερευνητές λένε ότι το φάρμακο είναι «σχεδόν έτοιμο» και ότι απομένει μόνο να γίνουν οι τελικές δοκιμές.

Ο Valentin Vlasov του Ινστιτούτου Χημικής Βιολογίας της Σιβηρίας, εξηγεί ότι το φάρμακο δημιουργήθηκε μετά από πολλές έρευνες σχετικά με την lactaptin, μια πρωτεΐνη που βρίσκεται στο μητρικό γάλα.

Ο ίδιος δήλωσε: «Δύο σκευάσματα περνούν από προ-κλινικές δοκιμές αυτή τη στιγμή. Κατά την ανάλυση των πρωτεϊνών του γάλακτος, ανακαλύψαμε ένα πολύ μικρό πεπτίδιο το οποίο επηρεάζει τα καρκινικά κύτταρα. Κατέστρεφε τα καρκινικά κύτταρα και άφηνε ανέπαφα τα υγιή».

Το φάρμακο δημιουργήθηκε με βάση το μητρικό γάλα, αλλά η γενετική του κατασκευή ανασυστάθηκε για να έχει ακόμα πιο δυνατά αντικαρκινικά χαρακτηριστικά. Δοκιμές σε ποντίκια έδειξαν ότι το φάρμακο ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικό στους καρκίνους των πνευμόνων και του συκωτιού.

Βρέθηκε επίσης ότι θεραπεύει την εγκεφαλίτιδα, μια οξεία φλεγμονή του εγκεφάλου.

«Έχουμε μια πρωτεΐνη, ένα αντίσωμα που απενεργοποιεί τον ιό. Πρόκειται για ένα σχεδόν έτοιμο φάρμακο. Απλώς χρειάζεται να περάσει από τις τελικές δοκιμές», λέει ο Vlasov.

Οι έρευνες έδειξαν ότι η πρωτεΐνη έχει την ικανότητα να καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα ενώ αφήνει ανέπαφα τα υγιή.

Πηγήhttp://www.ibtimes.co.uk/breast-milk-cancer-cure-pre-clinical-trial-514032

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Διεθνώς Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

Προς διαγνωστικό τεστ… μητρικού γάλακτος!

Τα επίπεδα των ανοσοκυττάρων στο γάλα της θηλάζουσας γυναίκας μπορούν να δείξουν την κατάσταση της υγείας τόσο της ίδιας όσο και του βρέφους της, υποστηρίζει μελέτη με ελληνική συμμετοχή.

Το μητρικό γάλα αποτελεί χωρίς αμφιβολία έναν φυσικό «θησαυρό» του οποίου η αξία αποδεικνύεται επιστημονικώς ημέρα με την ημέρα. Και όμως συνεχίζει να είναι ένας «θησαυρός» σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητος που κρύβει μέσα του πολλά ακόμη… πλούτη υγείας για τον πληθυσμό, όπως δείχνουν νέα ερευνητικά στοιχεία τα οποία φέρουν μάλιστα ελληνική υπογραφή.

Η επίκουρη καθηγήτρια στη Σχολή Χημείας και Βιοχημείας του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας στο Περθ κυρία Φωτεινή Χασιώτου είναι μαζί με την υπόλοιπη Ερευνητική Ομάδα Χάρτμαν για τον Ανθρώπινο Θηλασμό, (ο καθηγητής Πίτερ Χάρτμαν ήταν ο πρώτος επιστήμονας που εντόπισε βλαστικά κύτταρα στο μητρικό γάλα πριν από περίπου επτά χρόνια), μια ομάδα… εξερεύνησης ενός από τα σημαντικότερα μεταβολικά όργανα του σώματος, του μαστού και του φυσικού «προϊόντος» που παράγει κάνοντας ένα «δώρο ζωής» στη γυναίκα αλλά και στο βρέφος της. Και η εξερεύνηση έφερε τώρα στο φως μια άλλη άγνωστη πτυχή του «πολυπρόσωπου» αυτού οργάνου.

Με μελέτη τους που αναμένεται να δημοσιευθεί σύντομα στην επιθεώρηση «Clinical & Translational Immunology» και την οποία παρουσιάζει σήμερα «Το Βήμα», οι επιστήμονες από την Αυστραλία με κύρια συγγραφέα την κυρία Χασιώτου αναφέρουν ότι ανοσοκύτταρα που εντοπίζονται στο μητρικό γάλα μπορούν να αποτελέσουν δείκτη της υγείας της μητέρας αλλά και του βρέφους της. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Οτι κάποια ημέρα το μητρικό γάλα θα μπορεί να προσφέρει ένα εύκολο, φθηνό, μη παρεμβατικό τεστ για τη διάγνωση λοιμώξεων τόσο της θηλάζουσας γυναίκας όσο και του μωρού της!

Ενας νέος δείκτης λοιμώξεων

Οπως εξηγεί η ελληνίδα ερευνήτρια στο «Βήμα», στο παρελθόν είχαν υπάρξει κάποιες μελέτες οι οποίες διερευνούσαν τα ανοσοκύτταρα του μητρικού γάλακτος. Ωστόσο, οι μελέτες εκείνες είχαν επικεντρωθεί στο πρωτόγαλα (το αραιό, κίτρινο και άκρως πλούσιο σε αντισώματα υγρό που παράγουν οι μαστοί κατά τις τρεις πρώτες ημέρες μετά τη γέννα). «Εμείς αναλύσαμε τόσο το ώριμο μητρικό γάλα όσο και το πρωτόγαλα. Μελετήσαμε γυναίκες κατά τη διάρκεια της γαλουχίας – όταν ήταν υγιείς και όταν είτε οι ίδιες  είτε τα μωρά τους έπασχαν από διάφορες λοιμώξεις – και αναλύσαμε τα επίπεδα των λευκών αιμοσφαιρίων στο μητρικό γάλα».

Συγκεκριμένα οι ερευνητές μελέτησαν 21 γυναίκες –  ορισμένες εξ αυτών εμφάνισαν κάποια στιγμή λοιμώξεις όπως γαστρεντερίτιδες, ωτίτιδες, μαστίτιδες. Ανακάλυψαν ότι μέσα στις δύο πρώτες εβδομάδες από τη γέννα τα επίπεδα των λευκών αιμοσφαιρίων στο μητρικό γάλα έπεφταν δραματικά – στο 1%-2% επί του συνόλου των κυττάρων του γάλακτος – και παρέμεναν σε αυτά τα χαμηλά επίπεδα καθ’ όλη τη διάρκεια της γαλουχίας, εκτός και αν εμφανιζόταν λοίμωξη είτε της μητέρας είτε του παιδιού της.

Σε περίπτωση λοίμωξης τα λευκά αιμοσφαίρια εκτοξεύονταν σε επίπεδα που έφθαναν ως και στο 94% επί του συνόλου των κυττάρων του γάλακτος. Φάνηκε μάλιστα ότι τα επίπεδά τους κάθε φορά εξαρτώνταν από το είδος της λοίμωξης: για παράδειγμα, τα υψηλότερα επίπεδα λευκών αιμοσφαιρίων κατεγράφησαν σε περιπτώσεις μαστίτιδας της μητέρας. Οταν η λοίμωξη είχε πια περάσει, τα ανοσοκύτταρα επανέρχονταν στα προηγούμενα χαμηλά τους επίπεδα. Τι μας δείχνουν με απλά λόγια αυτά τα ευρήματα; Σύμφωνα με την κυρία Χασιώτου «μαρτυρούν πως το μητρικό γάλα μπορεί να αποτελέσει ένα εύκολο και απλό διαγνωστικό μέσο καταγραφής και μέτρησης της υγείας της μητέρας αλλά και του παιδιού». 

Επόμενος στόχος το διαγνωστικό τεστ

Μάλιστα η ελληνίδα ερευνήτρια μας πληροφόρησε πως τη στιγμή της τηλεφωνικής συζήτησής μας, εκείνη στην άλλη άκρη του κόσμου, βρισκόταν μπροστά στον υπολογιστή της αναλύοντας νέα αποτελέσματα σχετικά με το αν και κατά πόσον οι διαφορετικοί τύποι ανοσοκυττάρων που εντοπίζονται στο μητρικό γάλα μπορούν να δείξουν όχι μόνο αν υφίσταται λοίμωξη αλλά και τι είδους είναι αυτή κάθε φορά καθώς και αν η λοίμωξη έχει «πλήξει» τη μητέρα ή το μωρό της (μητέρα και βρέφος γίνονται «συγκοινωνούντα δοχεία» κατά το θηλασμό).

Η ειδικός υπογράμμισε ότι πρέπει γενικώς να αναλογιστούμε πως ο μαστός κατά τη διάρκεια της γαλουχίας αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μεταβολικά όργανα – είναι χαρακτηριστικό ότι το 25% της ενέργειας της θηλάζουσας μητέρας «επενδύεται» στη δημιουργία γάλακτος – στο οποίο δεν έχει δοθεί η δέουσα σημασία. «Η επιστήμη έχει ασχοληθεί πολύ περισσότερο με τον καρκίνο του μαστού και όχι με τη φυσιολογική λειτουργία του οργάνου, με τις ιδιότητές του όταν είναι υγιές. Οι έρευνές μας δείχνουν πως οι μαστοί και το πολύτιμο προϊόν τους, το μητρικό γάλα, κρύβουν πολλά και θαυμαστά για τους επιστήμονες και όχι μόνο». Ισως λοιπόν στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον η θηλάζουσα γυναίκα να μπορεί να επισκέπτεται τον γιατρό της, να δίνει λίγο από το γάλα της και να λαμβάνει αναφορά για την κατάσταση της υγείας της αλλά και εκείνης του μωρού της. Με τρεις λέξεις: υγρή διάγνωση… εν λευκώ!

ΑΝΑΓΕΝΝΗΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ
Θησαυρός τα βλαστοκύτταρα του γάλακτος


Η κυρία Χασιώτου και η υπόλοιπη ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας έχουν επίσης θέσει κάτω από το μικροσκόπιό τους τα βλαστικά κύτταρα του μητρικού γάλακτος, τα οποία φαίνεται να είναι άκρως υποσχόμενα για το μέλλον της αναγεννητικής ιατρικής. Αποτελέσματα αυτής της ερευνητικής δουλειάς είχαν δημοσιευθεί στο «ΒΗΜΑSCIENCE» πριν από περίπου ενάμισι έτος («Πηγή βλαστοκυττάρων το μητρικό γάλα», 27.11.2011).

Όπως μας ενημερώνει η κυρία Χασιώτου, τα πειράματα της ομάδας προχώρησαν και τα νέα ευρήματα ενισχύουν ακόμη περισσότερο την πεποίθηση σχετικά με τις πολυδύναμες ιδιότητες των βλαστικών κυττάρων του μητρικού γάλακτος. Ένας λόγος παραπάνω για αισιοδοξία, καθώς τα κύτταρα αυτά δείχνουν να ξεπερνούν τους σημαντικούς «σκοπέλους» της ογκογένεσης με τους οποίους συνδέονται τα κατά τ’ άλλα άκρως «εύπλαστα» εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα.

Πώς μπορεί να ξεπερνιέται αυτό το μεγάλο εμπόδιο; ρωτήσαμε την ειδικό. Μας απάντησε ότι «τα βλαστικά κύτταρα του μαστού είναι ενήλικα και φαίνεται ότι έχουν υποστεί αλλαγές κατά την ανάπτυξή τους οι οποίες τα κάνουν πολυδύναμα, χωρίς όμως την ίδια στιγμή να τους “χαρίζουν” την ικανότητα να προκαλούν όγκους, όπως συμβαίνει με τα εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα. Οπως όλα μέχρι στιγμής δείχνουν, η εισαγωγή εμβρυϊκών βλαστικών κυττάρων σε ενήλικα όργανα προκαλεί όγκους, η εισαγωγή όμως ενηλίκων βλαστοκυττάρων σε ενήλικα όργανα δεν συνδέεται με τέτοιους είδους προβλήματα. Μάλιστα πειράματά μας σε ποντίκια επιβεβαίωσαν ότι τα βλαστικά κύτταρα του μητρικού γάλακτος δεν προκαλούν όγκους».

Η Ελληνίδα επιστήμονας εξηγεί ότι ήδη από την εγκυμοσύνη οι μαστοί της γυναίκας αρχίζουν να υφίστανται αλλαγές, οι οποίες συνεχίζονται καθ’ όλη τη διάρκεια του θηλασμού. «Σε όλη αυτή την περίοδο εμφανίζεται αύξηση των πολυδύναμων κυττάρων του μαστού. Όταν η γυναίκα δεν είναι έγκυος, τα βλαστικά κύτταρα είναι λιγότερα από 1%, όταν θηλάζει όμως στο γάλα εντοπίζονται ποσοστά που μπορεί να φθάνουν ως και το 30%».

Κατά την κυρία Χασιώτου τα βλαστικά κύτταρα του μητρικού γάλακτος μπορούν να προσφέρουν πλήθος… υπηρεσιών στους ερευνητές, όπως πλήθος υπηρεσιών φαίνεται να προσφέρουν και στα βρέφη των γυναικών που θηλάζουν. «Τα κύτταρα αυτά πρέπει να παίζουν σημαντικό ρόλο στη φυσιολογική ανάπτυξη του βρέφους. Συγχρόνως μπορούν να βοηθήσουν τους επιστήμονες στο να κατανοήσουν καλύτερα τη βιολογία του μαστού και πιθανώς να χρησιμοποιηθούν για θεραπείες ασθενειών. Τα μέχρι στιγμής πρώιμα πειράματά μας δείχνουν ότι μετατρέπονται σε διαφορετικούς κυτταρικούς τύπους: ινσουλινοπαραγωγά β-κύτταρα του παγκρέατος, ηπατοκύτταρα, νευρώνες και γλοιακά κύτταρα του εγκεφάλου, κύτταρα των οστών και του χόνδρου, λιποκύτταρα, καρδιακά κύτταρα. Βρισκόμαστε σε φάση περαιτέρω ανάλυσης της διαφοροποίησης των βλαστικών κυττάρων του μητρικού γάλακτος και ελπίζουμε να έχουμε καινούργια δεδομένα μέσα στο επόμενο έτος». 

Μια επιστημονική ελπίδα που… ελπίζεται να έχει άκρως απτή βάση στο μέλλον.

 

Πηγή: http://www.tovima.gr/science/article/?aid=503992

Το μητρικό γάλα, παράλληλα με τις στέρεες τροφές, μπορεί να απομακρύνει τις αλλεργίες.

Εάν ξεκινήσετε την εισαγωγή στερεών τροφών στο μωρό σας μετά τις 17 εβδομάδες ζωής και ταυτόχρονα συνεχίσετε να θηλάζετε, μπορεί να προστατέψετε το μωρό σας από τροφικές αλλεργίες, λένε Βρετανοί ερευνητές.

Εάν κατά το διάστημα που το μωρό αρχίζει να τρώει στερεές τροφές συνεχίζεται παράλληλα και ο θηλασμός, το αμυντικό σύστημα του μωρού εκλαμβάνει την τροφή ως ασφαλή και προστατεύεται από τις τροφικές αλλεργίες, υποθέτουν οι ερευνητές.

«Οι μητέρες θα πρέπει να συνεχίζουν το θηλασμό και μετά την εισαγωγή στερεών τροφών, έτσι ώστε το αμυντικό σύστημα να ωφεληθεί από τις ανοσολογικές ιδιότητες του μητρικού γάλακτος οι οποίες το εκπαιδεύουν» λέει η ερευνήτρια και ειδική αλλεργιολόγος  του Πανεπιστημίου του Southampton, Kate Grimshaw.

«Η θεωρία μου είναι ότι εάν τα αλλεργιογόνα τρόφιμα – οι τροφές δηλαδή στις οποίες τα μωρά πραγματικά εμφανίζουν αλλεργία – δεν συνυπάρχουν με το μητρικό γάλα, τότε αυτό δεν μπορεί να εκπαιδεύσει το αμυντικό σύστημα».

Οι ερευνητές ισχυρίζονται ακόμα ότι προσδιόρισαν το χρονικό διάστημα κατά το οποίο μπορεί να ξεκινά αυτή η διαδικασία. «Η εισαγωγή στερεών τροφών πριν τις 17 εβδομάδες σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αλλεργίας στα μωρά», λέει η Grimshaw.

«Αν και έχει βρεθεί και σε παλαιότερες μελέτες σχέση μεταξύ του χρόνου έναρξης στερεών τροφών και του κινδύνου εμφάνισης τροφικής αλλεργίας, καμία δεν είχε καθορίσει ως τώρα το πότε τα μωρά βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο», προσθέτει.

«Εμείς έχουμε βρει ότι η περίοδος κινδύνου είναι πριν τις 17 εβδομάδες».

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στις 18/11 στο περιοδικό Pediatrics.

Μία επιστήμονας έχει αμφισβητήσει ως τώρα τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας, και ισχυρίζεται ότι η έρευνα δεν αποδεικνύει την θεωρία της Grimshaw.

Η Dr Vivian Hernandez-Trujillo, διευθύντρια της αλλεργιολογικής κλινικής του Miami Children’s Hospital, λέει ότι η έρευνα καταδεικνύει την σπουδαιότητα του θηλασμού, αλλά δεν βγάζει συμπεράσματα ως προς το γιατί εμφανίζονται οι τροφικές αλλεργίες.

«Δυστυχώς, δεν έχουμε ακόμα όλες τις απαντήσεις όσον αφορά τις τροφικές αλλεργίες. Φαίνεται ότι ο θηλασμός είναι προστατευτικός, αλλά ακόμα δεν ξέρουμε για ποιο λόγο. Μπορεί να έχει κάνει με τα αντισώματα, αλλά αυτό είναι μόνο μια υπόθεση».

«Ο θηλασμός είναι πολύ ωφέλιμος για το παιδί για πολλούς διαφορετικούς λόγους και μπορεί να προστατεύει και από τις τροφικές αλλεργίες», προσθέτει.

Για την έρευνα, η Grimshaw και οι συνεργάτες της εξέτασαν τη διατροφή 41 παιδιών τα οποία εμφάνισαν τροφικές αλλεργίες ως τα δύο τους χρόνια. Μετά, τις σύγκριναν με τη διατροφή 82 παιδιών τα οποία δεν είχαν εμφανίσει καμία τροφική αλλεργία.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι τα παιδιά με τις τροφικές αλλεργίες είχαν αρχίσει τις στέρεες τροφές νωρίτερα (περίπου στις 16 εβδομάδες ή και νωρίτερα), απ’ ότι τα παιδιά που δεν είχαν αλλεργίες. Επίσης, τα περισσότερα από τα αλλεργικά παιδιά δεν θήλαζαν όταν έγινε η εισαγωγή της αγελαδινής πρωτεΐνης, σε οποιαδήποτε μορφή.

«Η έρευνά μας επιβεβαιώνει τις συστάσεις τόσο της Αμερικανικής Παιδιατρικής Ακαδημίας σχετικά με την πρόληψη των αλλεργιών, όσο και της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας και Διατροφής σχετικά με τις συμπληρωματικές τροφές και τη μη εισαγωγή στερεών τροφών πριν τους 4-6 μήνες ζωής», λένε οι ερευνητές.

«Επίσης, επιβεβαιώνει την Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία, η οποία συστήνει ότι ο θηλασμός θα πρέπει να συνεχίζεται ενώ γίνεται η εισαγωγή στερεών τροφών και ότι θα πρέπει να συνεχίζεται για ένα χρόνο ή και περισσότερο, όσο είναι αμοιβαία επιθυμητό από τη μητέρα και το παιδί».

Πηγή: http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/news/fullstory_142619.html

Μετάφραση – επιμέλεια: Βίκυ Φαρδογιάννη – Διεθνώς Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Θηλάζεις; Ορίστε μια δωροεπιταγή των 200 λιρών!

Στη Μεγάλη Βρετανία, νέες μαμάδες έχουν την ευκαιρία να κερδίσουν £200 σε δωροεπιταγές, σε μία προσπάθεια που στόχο έχει να τις προτρέψει να θηλάσουν.

Το πιλοτικό πρόγραμμα επικεντρώνεται σε υποβαθμισμένες περιοχές του Νότιου Γιόρκσαϊρ και Ντέρμπισαϊρ και χρηματοδοτείται μέσω της συνεργασίας της κυβέρνησης και του τομέα των ιατρικών ερευνών.

Μία τρίτη περιοχή αναμένεται να μπει στο πλάνο, που ελπίζουν να συμπεριλάβει 130 γυναίκες που αποκτούν μωρό έως και τον Μάρτιο.

Αν είναι επιτυχημένο το πρόγραμμα, θα εφαρμοστεί σταδιακά πιλοτικά σε εθνικό επίπεδο στην Αγγλία από το επόμενο έτος.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το NHS (Εθνική Υπηρεσία Υγείας) χρησιμοποιεί οικονομικά κίνητρα.

Έχει προσπαθήσει στο παρελθόν να παροτρύνει τους ανθρώπους να κόψουν το κάπνισμα ακόμη και να χάσουν βάρος.

Αυτή είναι όμως η πρώτη φορά που δοκιμάζεται σε τέτοια κλίμακα για τον θηλασμό.

Οι μητέρες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα αυτό από συγκεκριμένες περιοχές του Sheffield και Chesterfield θα έχουν τη δυνατότητα να λάβουν τις δωροεπιταγές, τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιήσουν σε σουπερμάρκετ και άλλα εμπορικά καταστήματα.

Οι περιοχές επιλέχθηκαν λόγω των πολύ χαμηλών ποσοστών θηλασμού. Μόλις μία στις τέσσερις μητέρες κατά μέσο όρο θηλάζει από την έκτη ή όγδοη εβδομάδα σε σχέση με τον εθνικό μέσο όρο του 55%.

Για να δικαιούνται την ανταμοιβή αυτή των £200, οι γυναίκες θα πρέπει να θηλάσουν έως τον έκτο μήνα ζωής του παιδιού.

Παρ’ όλ’ αυτά, θα υπάρξει μία πρώτη ανταμοιβή – επιτρέποντας σε όσες συμμετέχουν να λάβουν £120 αν θηλάσουν για τις πρώτες έξι εβδομάδες.

Μαίες και ιατρικοί επισκέπτες θα φέρουν την ευθύνη να επιβεβαιώσουν αν οι μητέρες αυτές πραγματικά θηλάζουν.

Η ομάδα πίσω από το πρόγραμμα αυτό λέει πως ο θηλασμός  αποτέλεσε την αιτία ανισοτήτων στην υγεία, επισημαίνοντας έρευνες οι οποίες κάνουν λόγο ότι ο θηλασμός βοήθησε ανθρώπους να μην έχουν στομαχικές διαταραχές και λοιμώξεις του αναπνευστικού και οδήγησε σε καλύτερο μορφωτικό επίπεδο.

Η Dr Clare Relton, η ειδικός του Sheffield University, επικεφαλής του προγράμματος, λέει πως ελπίζει το οικονομικό κίνητρο να δημιουργήσει μία κουλτούρα όπου ο θηλασμός θα θεωρείται πια η νόρμα.

«Είναι ένας τρόπος να αναγνωριστεί η αξία του θηλασμού για τα μωρά, τις μαμάδες και την κοινωνία», πρόσθεσε.

Η Janet Fyle όμως, από το Royal College of Midwives, αμφισβητεί την πρωτοβουλία: «Το κίνητρο για τον θηλασμό δεν μπορεί να βασίζεται σε κάποιο οικονομικό αντάλλαγμα. Θα πρέπει να είναι κάτι που η μαμά θέλει να κάνει για το καλό της υγείας και της ευημερίας του παιδιού της».

Η λύση, λέει, έγκειται στο να υπάρξει αρκετό προσωπικό διαθέσιμο για να παρέχει ολοκληρωμένη υποστήριξη σε νέες μητέρες μετά τη γέννα.

Πηγή: http://www.eimaimama.gr/2013/11/8ilazeis-oriste-mia-doroepitagi-ton-200.html

Έκθεση του IBFAN για τις παραβιάσεις του Κώδικα Υποκατάστατων Μητρικού Γάλακτος στην Ελλάδα

Δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο η Έκθεση 2013 του Δικτύου Δράσης για την Βρεφική και Παιδική Διατροφή IBFAN Ελλάδας για την μη προστασία του μητρικού θηλασμού και τις παραβιάσεις του Διεθνούς Κώδικα Εμπορίας Υποκατάστατων Μητρικού Γάλακτος.

Απαραίτητο ανάγνωσμα για όλους όσους ασχολούνται με την βρεφική και παιδική διατροφή αλλά και με την δημόσια υγεία. Για να προστατεύσουμε τους γονείς στην Ελλάδα από αποφάσεις που δεν βασίζονται σε επιστημονική πληροφόρηση. Για να προστατεύσουμε τα παιδιά στην Ελλάδα από ανεξέλεγκτη υπονόμευση του μητρικού θηλασμού και κατ’ επέκταση της δημόσιας υγείας. Για να αποφασίσουμε όλοι μαζί σε αυτούς τους πολύ δύσκολους καιρούς για την χώρα το μέγιστο δυνατό επίπεδο υγείας για τα παιδιά μας, για το μέλλον μας, μακριά από μάρκετινγκ και διαφήμιση που το υπονομεύει.

Οι Εκθέσεις στάλθηκαν στους ακόλουθους ελληνικούς φορείς:


– Υπουργό Υγείας
– Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Διατροφής, Υπουργείο Υγείας
– ΕΟΦ
– Ινστιτούτο Υγείας Παιδιού
– Συνήγορο του Παιδιού
– Εθνική Επιτροπή Θηλασμού, Υπουργείο Υγείας
– Γενική Γραμματεία Καταναλωτή
– ΙΝΚΑ Ινστιτούτο Καταναλωτών
– UNICEF Ελλάδας

καθώς και στους ακόλουθους διεθνείς φορείς:

– D Clark, Nutritional Specialist and Legal Advisor, UNICEF Nutrition, New York
– Dr F Branca, Director, Department of Nutrition and Development, World Health Organization, Geneva
– World Health Organization, Regional Office for Europe, Denmark
– L Pakkala, Director, Division of Private Fundraising and Partnerships (PFP), United Nations, Geneva
– G Kell, Executive Director, Global Compact Office, United Nations, New York
– Baby Milk Action UK
– International Code Documentation Centre, IBFAN Malaisia
– IBFAN Europe και GIFA (Geneva)

καθώς και προς τις εταιρίες υποκατάστατων μητρικού γάλακτος.

Η συμβολή των μελών και φίλων του συλλόγου είναι πολύ σημαντική για να ασκήσουν στους αρμόδιους περαιτέρω πίεση για να δράσουν με βάση αυτήν την έκθεση και να αλλάξει προς το καλύτερο η βρεφική διατροφή στην Ελλάδα.

Περιλαμβάνονται τρεις Εκθέσεις, η περιληπτική 8σέλιδη στα ελληνικά, που μπορεί να εκτυπωθεί και να διανεμηθεί εύκολα προς ενημέρωση δομών υγείας και του κοινού, η πλήρης Έκθεση στα ελληνικά που επιδόθηκε σε όλους τους αρμόδιους φορείς, καθώς και η 8σέλιδη περίληψη στα αγγλικά προς ενημέρωση διεθνώς.

Report2013EnglishSummary

Report2013GreekSummary

IbfanFullReport2013

 

 

Τοξίνες στο μητρικό γάλα

Του Dr Jack Newman

 

Που και που εμφανίζονται κάποιες έρευνες οι οποίες δείχνουν ότι το μητρικό γάλα περιέχει τοξίνες και φυσικά τα ΜΜΕ τρομοκρατούν τις μητέρες, ωθώντας τες είτε να διακόψουν το θηλασμό ή να μην τον αρχίσουν καν. Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα που αξίζει να γνωρίζετε σχετικά μ’ αυτές τις έρευνες και τις τοξίνες στο μητρικό γάλα.

Καταρχήν, ο λόγος που οι έρευνες αυτές γίνονται στο μητρικό γάλα δεν είναι επειδή οι ερευνητές ανησυχούν για τις τοξίνες στο μητρικό γάλα, αλλά γιατί το μητρικό γάλα είναι ένα εύκολο δείγμα για να το πάρει κανείς. Δεν υπάρχει λόγος να ταλαιπωρήσουν τη μητέρα με το να τους πάρουν αίμα ή λίπος.

Δεύτερον, αν και το μητρικό γάλα πράγματι μπορεί να περιέχει τοξίνες, η φόρμουλα περιέχει τοξίνες επίσης. Εφόσον όλα τα πράγματα στον κόσμο είναι μολυσμένα, δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε από τη φόρμουλα να μην περιέχει τοξίνες.

Η έρευνα των Shelle-Ann M Burrell, Christopher Exley που παρουσιάζεται στο περιοδικό Pediatrics 2010;10:63, καταλήγει: “Αν και είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες ότι οι φόρμουλες είναι επιμολυσμένες με σημαντικές ποσότητες αλουμινίου, δεν υπάρχει καμία απόδειξη ως τώρα ότι οι κατασκευαστές έχουν δει αυτό το θέμα ως ένα σοβαρό θέμα υγείας. Το αλουμίνιο έχει κατηγορηθεί για διάφορες παθήσεις. Υπάρχουν αποδείξεις ότι είναι τοξικό για τα μωρά, ειδικά για τα πρόωρα και εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι υπάρχει πάρα πολύ αλουμίνιο στις βρεφικά γάλατα».

Άρα λοιπόν, οι τοξίνες δεν είναι καλές, αλλά πρέπει οι μητέρες να σταματήσουν να θηλάζουν εξαιτίας τους; Και βέβαια όχι, αφού ο θηλασμός στην πραγματικότητα μειώνει τις δυσάρεστες συνέπειες των τοξινών όπου κι αν βρίσκονται αυτές.

Τα δεδομένα:

  • Οι τοξίνες αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαφορών ειδών καρκίνου. Και η έρευνα δείχνει ότι τα θηλάζοντα βρέφη έχουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου από ότι τα βρέφη που  πίνουν φόρμουλα.
  • Οι τοξίνες μπορεί να επηρεάσουν το νευρικό σύστημα και την ικανότητα μάθησης. Και η έρευνα δείχνει ότι τα παιδιά που έχουν θηλάσει έχουν καλύτερα αποτελέσματα στα τεστ νευρολογικής και μαθησιακής ανάπτυξης απ’ ότι τα παιδιά που έχουν σιτιστεί με φόρμουλα και όσο πιο πολύ καιρό έχουν θηλάσει, τόσο καλύτερα τα αποτελέσματα.
  • Οι τοξίνες μπορούν να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Και η έρευνα δείχνει ότι τα παιδιά που έχουν θηλάσει έχουν πιο δυνατό και ώριμο ανοσοποιητικό και ότι αυτή η καλύτερη κατάσταση κρατάει για πολύ καιρό μετά τον αποθηλασμό των παιδιών.

Τι θα πρέπει να κάνουν λοιπόν οι μητέρες;

Εάν θηλάζετε το παιδί σας, κάνετε το καλύτερο τόσο για το ίδιο, όσο και για τον κόσμο ολόκληρο. Ο θηλασμός είναι φιλικός προς το περιβάλλον, αντίθετα με την κατασκευή της φόρμουλα η οποία μολύνει το περιβάλλον. Το γεγονός ότι υπάρχουν τοξικές ουσίες στο μητρικό γάλα δεν πρέπει να μας αποτρέπει από το να θηλάζουμε, αλλά να μας κάνει να θηλάζουμε ακόμη περισσότερο αφού το μητρικό γάλα μειώνει τις δυσάρεστες συνέπειες των τοξινών που υπάρχουν παντού γύρω μας.

Πηγή: https://www.facebook.com/DrJackNewman/posts/230700940414293

Μετάφραση-Επιμέλεια: Βίκυ Φαρδογιάννη, Πιστοποιημένη Σύμβουλος Μητρικού Θηλασμού IBCLC

 

Το μητρικό γάλα προσφέρει καλά μικρόβια στο μωρό

Πρόσφατες έρευνες έχουν ανακαλύψει ότι το μητρικό γάλα δεν είναι στείρο υγρό, αλλά μέσα από αυτό περνούν στο παιδί μικρο-οργανισμοί μη παθογόνοι – τα λεγόμενα “καλά” μικρόβια – που μπορεί να παίζουν ρόλο στο χτίσιμο του γαστρεντερικού σωλήνα του βρέφους και στην ανάπτυξη της άμυνάς του μέσα στον εντερικό σωλήνα, αλλά και μακροπρόθεσμα στην πρόληψη ανάπτυξης νοσημάτων του εντέρου. Μια υγιής κοινότητα μικρο-οργανισμών, κοινή σε μητέρα και βρέφος, το θωρακίζει και είναι ιδιαίτερα σημαντική για την υγεία του εντέρου και του ανοσοποιητικού συστήματος του παιδιού. Καινούργια μελέτη από την Ελβετία έρχεται να ενισχύσει αυτά τα ευρήματα.

Οι ωφέλιμοι μικρο-οργανισμοί συνυπάρχουν στο έντερο της μητέρας, στο γάλα της και από εκεί στο μωρό της. Οι Ελβετοί ερευνητές βρήκαν τα ίδια ακριβώς στελέχη από συγκεκριμένα ωφέλιμα μικρόβια στα κόπρανα της μητέρας, στο γάλα της και στα κόπρανα του μωρού. Οι επιστήμονες μάλιστα υποθέτουν ότι τα μικρόβια αυτά μπορούν να ταξιδεύουν από το έντερο της μητέρας στο γάλα της και από εκεί στο έντερο του μωρού της!

Η έρευνα δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο του 2013 στο περιοδικό Environmental Microbiology.

Τα παραπάνω έχουν αρκετές προεκτάσεις όπως:

  • Ούτε οι μητέρες ούτε τα βρέφη τους πρέπει να παίρνουν αντιβίωση χωρίς πραγματική ιατρική ένδειξη, γιατί αυτό το σύστημα – κοινόβιο ωφέλιμων μικρο-οργανισμών διαταράσσεται
  • Το πλύσιμο του στήθους πριν από το θηλασμό βλάπτει, ειδικά αν γίνεται με αντισηπτικό (οινόπνευμα, χαμομήλι, σαπούνι)
  • Το άρρωστο μωρό πρέπει να γίνει ιδιαίτερη προσπάθεια να συνεχίσει όσο γίνεται τον θηλασμό – και όχι να σταματάει να θηλάζει για ψύλλου πήδημα, όπως συχνά γίνεται – γιατί το γάλα της μαμάς του θα ωφελήσει την μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου του και την άμυνά του
  • Δεν περιμένει κανείς το μητρικό γάλα να μην έχει μικρόβια. Επομένως τακτικές χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση, όπως καλλιέργειες του γάλακτος χωρίς να υπάρχει πρόβλημα για να αποδείξουμε ότι αυτό φέρει μικρόβια και “βλάπτει” είναι πολύ μακριά από την επιστημονική πραγματικότητα
  • Κανείς δεν μπορεί να προσθέσει σε υποκατάστατα μητρικού γάλακτος τα κατάλληλα ωφέλιμα μικρόβια, που ούτως ή άλλως είναι μοναδικά για την συγκεκριμένη δυάδα – εν μέρει καθορισμένα από τον παρόμοιο γενετικό φαινότυπο της δυάδας, αλλά και την συνύπαρξη σε όμοιο περιβάλλον.

Πηγή:Environmental Microbiology, news release, Aug. 21, 2013

Μετάφραση/ Σχολιασμός: Σ Παπαβέντσης MRCPCH DCH IBCLC 2013

Απώλεια βάρους νεογνού

Εάν σας ζητούσαν να χάσετε το 10% του βάρους σας μέσα σε 48 ώρες, πώς θα το κάνατε;

Η ασιτία ίσως βοηθούσε, αλλά μάλλον όχι τόσο γρήγορα. Τι θα λέγατε για αφυδάτωση μετά από απαίσιους εμετούς και διάρροιες; Ίσως με συνεχόμενη άσκηση για 48 συνεχόμενες ώρες; Σωστά. Όλες αυτές οι προτάσεις είναι παράλογες. Δέκα τοις εκατό του βάρους είναι πάρα πολύ για να το χάσει κανείς τόσο γρήγορα. Αλλά τα νεογέννητα μωρά πολύ συχνά πραγματικά χάνουν το 10% του βάρους τους τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννησή τους. Ποιοι παράγοντες συνηγορούν σ’ αυτή την απώλεια βάρους;

Καταρχήν θα πρέπει να καταλάβουμε ότι το 10% ή το 7% (ή οποιοδήποτε νούμερο), είναι απλά ένας αριθμός. Έχω ξαναπεί στο παρελθόν ότι θυμώνω πολύ όταν ακούω αριθμούς εκτός κάποιου πλαισίου, ειδικά όταν λαμβάνουμε μέτρα εξαιτίας τους. Όταν κοιτάζουμε για σημάδια υγείας και ευεξίας σ’ ένα νεογέννητο, συγκεντρώνουμε όλων των ειδών τις πληροφορίες οι οποίες θα μας δώσουν την συνολική εικόνα αυτού του μωρού. Αυτές οι πληροφορίες θα μας βοηθήσουν να ερμηνεύσουμε τα νούμερα. Η απώλεια βάρους ενός νεογνού χρειάζεται ένα πλαίσιο για να έχει κάποιο νόημα.

Η Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής λέει ότι τα υγιή, τελειόμηνα νεογνά με απώλεια βάρους 7%, θα πρέπει να παρακολουθούνται πιο στενά όσον αφορά την διατροφή τους και οι φροντιστές τους θα πρέπει να τα παρακολουθούν πιο συχνά. Θέλω όμως να πιστεύω ότι η συχνή παρακολούθηση είναι μέρος της κανονικής φροντίδας του νεογέννητου, σε όποιο σημείο του κόσμου κι αν βρίσκεστε, κι όχι μια νέα πρακτική.

Το 7% φαίνεται να είναι το σημείο ανησυχίας και αυξημένης προσοχής του τρόπου σίτισης ενός μωρού. Και δυστυχώς, το 10% της απώλειας βάρους φαίνεται να είναι το σημείο για έναρξη συμπληρώματος. Αλλά η υπερβολική απώλεια βάρους, η οποία τυπικά ορίζεται ως η απώλεια βάρους που ξεπερνά ή είναι ίση με το 10% του βάρους γέννησης, είναι σχετικά συνηθισμένο φαινόμενο. Και το 7% είναι μια φυσιολογική, μέση απώλεια βάρους.

Σε μια έρευνα των Chantry et al , οι συγγραφείς βρήκαν ότι το 19% των αποκλειστικά θηλαζόντων βρεφών είχαν υπερβολική απώλεια βάρους τις πρώτες 3 μέρες της ζωής τους, αλλά μέχρι την 7η ημέρα τα περισσότερα από αυτά τα μωρά είχαν ανακτήσει αυτό το βάρος. Επίσης προσδιόρισαν αυτό που, όπως θα δούμε, είναι ένα κοινό θέμα, ότι τα ενδοφλέβια υγρά της μητέρας κατά τη διάρκεια του τοκετού ήταν ένας ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για την υπερβολική απώλεια βάρους.

Ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου είναι αυτός που μπορεί να προκαλέσει το αποτέλεσμα άσχετα με άλλους παράγοντες, άρα σ’ αυτή την έρευνα, τα ενδοφλέβια υγρά μπορεί να προκαλέσουν από μόνα τους απώλεια βάρους.

Μια άλλη έρευνα από τους Noel-Weiss et al, επίσης βρήκε ότι τα ενδοφλέβια υγρά κατά τη διάρκεια του τοκετού είναι παράγοντας κινδύνου για υπερβολική απώλεια βάρους του βρέφους. «Ο χρόνος χορήγησης των ενδοφλέβιων υγρών στη μητέρα καθώς και η ποσότητα τους φαίνεται ότι σχετίζεται με την διούρηση των νεογνών και την απώλεια βάρους τους. Τα νεογέννητα ουρούν και διορθώνουν την κατάσταση των υγρών τους τις πρώτες 24 ώρες».

Σε μια άλλη έρευνα που έγινε στο Ζαίρ, η μέση απώλεια βάρους μετά τον τοκετό ήταν 7%.

Άλλη μια έρευνα που έγινε στην Ιταλία βρήκε ότι απώλεια βάρους 10% ήταν συνηθισμένη τις πρώτες μέρες ζωής, ειδικά μετά από καισαρική τομή.

Άρα, πολλά από τα μωρά που θηλάζουν αποκλειστικά χάνουν βάρος και τουλάχιστον μία αιτία που εξηγεί αυτή την απώλεια είναι ότι τα μωρά αποβάλουν τα υγρά που πήρε η μητέρα κατά τη διάρκεια του τοκετού. Αυτό έχει νόημα. Προσπαθώ λοιπόν να σας πω να μην ανησυχείτε καθόλου για την απώλεια βάρους των πρώτων ημερών.

Η απώλεια βάρους είναι σημαντική, αλλά κάποια μωρά που χάνουν βάρος δεν χρειάζονται καμία παρέμβαση. Κάποια απώλεια βάρους είναι προβλέψιμη. Και κάποια απώλεια βάρους είναι αληθινή και τρομακτική. Το κλειδί είναι να μπορούμε να αναγνωρίσουμε ποια παιδιά είναι σε κίνδυνο και να τα παραπέμψουμε σε κάποιον που ξέρει ποια απώλεια βάρους είναι σοβαρή και χρειάζεται παρέμβαση.

Ένας τρόπος για να προσδιορίσουμε την επαρκή πρόσληψη μητρικού γάλακτος είναι με την παρατήρηση των κενώσεων. Η διούρηση είναι συνήθως ένας καλός τρόπος για να προσδιορίσουμε την λήψη υγρών, αλλά αν το μωρό ουρεί πολύ εξαιτίας των υγρών που πήρε κατά τη διάρκεια του τοκετού, τότε η διούρηση μάλλον θα είναι πολύ μεγάλη, αλλά τεχνητά μεγάλη, καθώς το μωρό βγάζει τα υγρά που πήρε κατά τη διάρκεια του τοκετού. Άρα, τι είναι αυτό που θα μας κάνει αληθινά να καταλάβουμε; Οι κενώσεις.

Το πρωτόγαλα είναι πλούσιο σε ολιγοσακχαρίτες οι οποίοι παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος του μωρού. Καθώς οι ολιγοσακχαρίτες είναι άφθονοι στο μητρικό γάλα και δεν πέπτονται, όσο πιο πολλούς παίρνει το μωρό, τόσο πιο πολλές κενώσεις έχει. Μπορούμε λοιπόν να χρησιμοποιήσουμε τις κενώσεις σαν σημάδι επαρκούς ή μη θηλασμού. Θέλουμε να δούμε το μωρό να αποβάλει όλο το μηκώνιο μέχρι την 4η-5η μέρα της ζωής του.

Το βάρος επίσης επηρεάζεται από το ποια ζυγαριά χρησιμοποιούμε και κάτω από ποιες συνθήκες ζυγίζεται το μωρό (ντυμένο, γυμνό) και από το αν έχει μόλις φάει, κάνει κακά ή ουρήσει πριν το βάλουμε στη ζυγαριά. Μπορούμε επίσης να προσέξουμε την τάση της απώλειας βάρους κατά τη διάρκεια των ημερών.

Εάν ένα μωρό έχει χάσει 10% σε 72 ώρες, ποια ήταν η τάση αυτής της απώλειας βάρους; Εάν το μωρό είχε μια φυσιολογική διούρηση, η απώλεια βάρους μπορεί να ήταν 8% τις πρώτες 36 ώρες και μόνο 2% μετά.

Άρα, η απώλεια βάρους των νεογνών μπορεί να μεταφραστεί μόνο μέσα σε ένα πλαίσιο το οποίο βλέπει όχι μόνο τα νούμερα, αλλά το ίδιο το μωρό, τις κενώσεις του, το είδος του τοκετού, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζυγίζεται το μωρό.

Αναγνωρίζοντας τα διάφορα δεδομένα που μπορεί να επηρεάσουν την απώλεια βάρους, μπορούμε να αποφασίσουμε ποια μωρά χρειάζονται παρέμβαση και ποια όχι. Ωστόσο, πολύ συχνά, δεν βάζουμε τη απώλεια βάρους μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο. Τα μωρά παίρνουν συμπλήρωμα εξαιτίας ενός αριθμού. Όμως θα έπρεπε να έχουμε κάποιον πολύ καλό λόγο για να δώσουμε συμπλήρωμα. Έχουμε; Νομίζω ότι τις περισσότερες φορές το συμπλήρωμα δίνεται εξαιτίας ενός και μόνο αριθμού και όχι ενός ολοκληρωμένου πλαισίου.

Προσέξτε το γράφημα του Αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης των Ασθενειών (CDC) , ιδιαίτερα την μπλε γραμμή. Σύμφωνα μ’ αυτό, περισσότερο από 20% των μωρών στην Αμερική παίρνει συμπλήρωμα πριν την δεύτερη μέρα. Είναι παράλογο. Σίγουρα το ανθρώπινο είδος μπορεί να τα καταφέρει πολύ καλύτερα από το να δίνει στο ένα από τα πέντε νεογέννητα συμπλήρωμα για να επιβιώσει ήδη από την δεύτερη μέρα της ζωής του.

Εφόσον γνωρίζουμε ότι η απώλεια βάρους μετά τον τοκετό επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, μπορούμε όχι μόνο να ενημερώσουμε τους επαγγελματίες υγείας, αλλά και να πληροφορήσουμε τις μητέρες. Η ενδυνάμωση της μητέρας και του περιβάλλοντός της μέσω της πληροφόρησης, είναι πολύ σημαντική. Και μπορεί να την προστατέψει από το να αισθάνεται πλήρως αποτυχημένη.

Jack Newman

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

Θηλασμός για 6 μήνες μπορεί να καθυστερήσει την εμφάνιση καρκίνου για μια δεκαετία

Ισπανική έρευνα σε 504 γυναίκες δείχνει εμφάνιση του καρκίνου του μαστού νωρίτερα σε γυναίκες που θήλασαν λιγότερο από έξη μήνες.

Τα αποτελέσματα αυτής της νέας έρευνας δείχνουν ότι ο θηλασμός προστατεύει τις γυναίκες από τον καρκίνο του μαστού τόσο, που μπορεί να καθυστερήσει την εμφάνισή του μέχρι και 10 χρόνια, αλλά μόνο στις γυναίκες που θηλάζουν περισσότερο από έξη μήνες και δεν καπνίζουν.

Οι συγγραφείς της μελέτης, που έγινε σε 504 γυναίκες ηλικίας από 19 έως 91 ετών και δημοσιεύτηκε στο Journal of Clinical Nursing, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο αριθμός των ασθενών μπορεί να μειωθεί δραματικά αν περισσότερες γυναίκες θηλάζουν. 

«Ο θηλασμός για περισσότερο από έξη μήνες δεν προσφέρει μόνο στα παιδιά αναρίθμητα οφέλη, αλλά επίσης προστατεύει τη μητέρα από σοβαρές ασθένειες όπως ο καρκίνος του μαστού», καταλήγει η έρευνα, της οποίας επικεφαλής ήταν ο Emilio González-Jiminéz του Πανεπιστημίου της Γρανάδας.

Οι μητέρες που θήλασαν τα παιδιά τους το λιγότερο για έξη μήνες και δεν κάπνιζαν, διαγνώστηκαν με καρκίνο του μαστού κατά μέσο όρο στα 68,4 χρόνια τους, περισσότερο από μία δεκαετία μετά απ’ ότι οι μη καπνίστριες που δεν θήλασαν καθόλου ή που θήλασαν για λιγότερο από 3 μήνες (οι οποίες διαγνώστηκαν περίπου στα 58 τους χρόνια) και απ’ ότι οι μη καπνίστριες που θήλασαν κατά μέσο όρο 3-6 μήνες (57 χρονών). Ο θηλασμός μειώνει τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού κατά 4,3% για κάθε χρόνο θηλασμού, λένε οι ερευνητές.

Αλλά οι καπνίστριες μητέρες που θήλασαν δεν είχαν κανέναν όφελος όσον αφορά το πότε διαγνώστηκαν με καρκίνο του μαστού, ανεξάρτητα από το πόσο καιρό θήλασαν τα παιδιά τους.

«Σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, η εμφάνιση της ασθένειας θα μπορούσε να μειωθεί από το 6,3% στο 2,7% εάν οι γυναίκες θήλαζαν τα παιδιά τους για περισσότερο από έξη μήνες.  Ο μη θηλασμός είναι ένας καθοριστικός παράγοντας για την αύξηση του καρκίνου του μαστού».

Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα προηγούμενων ερευνών. Τόσο ο θηλασμός όσο και η εγκυμοσύνη φαίνεται ότι προστατεύουν τις γυναίκες από τον καρκίνο του μαστού, αφού και στις δύο καταστάσεις μειώνονται τα επίπεδα των οιστρογόνων.

Πηγήhttp://www.theguardian.com/science/2013/aug/15/breastfeeding-six-months-breast-cancer

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη, Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Κάθε εβδομάδα κύησης λιγότερη σημαίνει λιγότερες πιθανότητες για θηλασμό

Ποια η επίδραση της εβδομάδας εγκυμοσύνης στην επιτυχία ή όχι του μητρικού θηλασμού; Η κλινική εμπειρία είναι πολύ ξεκάθαρη, έρχεται τώρα να επιβεβαιωθεί και από έρευνα. Ερευνητές από τη Τμήμα Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ στον Καναδά θέλησαν να εξετάσουν κατά πόσο η εβδομάδα εγκυμοσύνης στην οποία γεννιέται ένα παιδί επηρεάζει την πιθανότητά του να θηλάσει τη μητέρα του.

Αναλύθηκαν αναδρομικά όλα τα δεδομένα από έναν πληθυσμό γεννήσεων σε νοσοκομείο του Οντάριο, μεταξύ 2009 και 2010. Συνολικά 92. 364 βρέφη μελετήθηκαν, από τα οποία το 87% θήλαζαν αποκλειστικά ή μερικώς κατά το εξιτήριο από το μαιευτήριο. Η ανάλυση έδειξε ότι όσα γεννήθηκαν early term (μεταξύ 37 και 39 εβδομάδων κύησης) είχαν σημαντικά χαμηλότερες πιθανότητες να θηλάζουν,σε σύγκριση με όσα γεννήθηκαν μετά τις 40 εβδομάδες κύησης. Πιο συγκεκριμένα, οι πιθανότητες χαμήλωναν με κάθε μία εβδομάδα λιγότερη στην κοιλιά της μητέρας:

• Στις 40 εβδομάδες aOR 0.93
• Στις 39 εβδομάδες κύησης aOR 0.87
• Στις 38 εβδομάδες κύησης aOR 0.81
• Στις 37 εβδομάδες κύησης aOR 0.74

Οι επιστήμονες συμπέραναν ότι τα βρέφη που γεννιούνται στις 40, 39, 38 και 37 εβδομάδες κύησης έχουν αυξανόμενα μικρότερες πιθανότητες να θηλάζουν, συγκριτικά με βρέφη που γεννιούνται στις 41 εβδομάδες.

Αυτό είναι μια κλινική διαπίστωση που επαληθεύεται καθημερινά και στην χώρα μας. Τα βρέφη που γεννιούνται late preterm (34 με 37 εβδομάδων) και early term (37 με 39 εβδομάδων) έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα για προβλήματα στον θηλασμό, μη καλή αρχή και χορήγηση ξένου γάλακτος, τόσο μεγαλύτερη όσο λιγότερες οι εβδομάδες. Η αρνητική επίδραση των μικρών εβδομάδων στον θηλασμό είναι τόσο πιο έντονη, όσο το περιβάλλον των μαιευτηρίων είναι μη φιλικό προς τα βρέφη. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα:

• Ότι πρέπει να γίνει κάθε προσπάθεια να περιοριστεί η επιδημία των παρεμβάσεων τοκετού (πρόκληση, προγραμματισμένη καισαρική τομή) πριν τις 39 εβδομάδες κύησης, και
• Οι κλινικοί γιατροί πρέπει να γνωρίζουν τις αυξημένες δυσκολίες σε μικρότερες ηλικίες κύησης και να αναγνωρίζουν αυτά τα βρέφη ως ομάδα κινδύνου για πρόωρο αποθηλασμό, να εφαρμόζουν δε όλες τις απαιτούμενες από την σύγχρονη τεκμηριωμένη επιστήμη πρακτικές για το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα αυτών των νεογνών στον θηλασμό, για εντατικοποίηση του αποκλειστικού θηλασμού από την γέννηση, παροχή έξτρα βοήθειας με τον θηλασμό στις μητέρες και για βελτιστοποίηση του αποκλειστικού και αποτελεσματικού θηλασμού από την αρχή της ζωής (optimization of effective and exclusive breastfeeding).

Πηγή: Lutsiv O et al. A Population- Based Cohort Study of Breastfeeding According to Gestational Age at Term Delivery. J Pediatr. 2013 Aug 3. pii: S0022-3476(13)00815-9. doi: 10.1016/j.jpeds.2013.06.056. [Epub ahead of print]

Μετάφραση/ Σχολιασμός: Στέλιος Παπαβέντσης MRCPCH DCH IBCLC 2013

Τα μωρά που τρέφονται με γάλα- φόρμουλα μεγαλώνουν ‘πολύ γρήγορα’

Τα μωρά που τρέφονται με γάλα- φόρμουλα μεγαλώνουν ‘πολύ γρήγορα’ και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης παχυσαρκίας, διαβήτη και παθήσεων των νεφρών.

  • Η έρευνα έγινε από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, σε περίοδο τριών μηνών.
  • Οι επιστήμονες παρακολούθησαν την εξέλιξη δέκα μωρών μαϊμούδων
  • Η αιτία για την ανεπιθύμητα μεγάλη αύξηση είναι πιθανόν η μεγάλη ποσότητα πρωτεΐνης που προστίθεται στις φόρμουλες.

Τα μωρά που πίνουν γάλα-φόρμουλα είναι πιο πιθανό να γίνουν παχύσαρκα και να αναπτύξουν κάποιο χρόνιο νόσημα όταν μεγαλώσουν, δείχνει νέα έρευνα.

Συγκρίνοντας το ξένο γάλα με το μητρικό, οι επιστήμονες του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια βρήκαν ότι τα μωρά που τρέφονται με γάλα-φόρμουλα είναι πιο πιθανό να μεγαλώσουν «πάρα πολύ γρήγορα».

Σε μια περίοδο τριών μηνών, οι βιοχημικοί κατέγραψαν την ανάπτυξη δέκα μωρών μαϊμούδων, οι οποίες είναι τα πιο κοντινά ζώα με τον άνθρωπο, γι’ αυτού του είδους την έρευνα.

Βρέθηκε ότι υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στο ρυθμό ανάπτυξης και στον τρόπο διατροφής των μαϊμούδων.

Μετά από μόλις 4 εβδομάδες, τα μαϊμουδάκια που έπιναν φόρμουλα ήταν πολύ μεγαλύτερα από τα άλλα που θήλαζαν, κάτι το οποίο οδήγησε την ερευνήτρια Carolyn Slupsky στην υπόθεση ότι αυτό οφείλεται  στην μεγαλύτερη ποσότητα πρωτεΐνης που περιέχεται στο γάλα φόρμουλα.

Παρουσίασε τα αποτελέσματα της έρευνάς της στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, όπου κάνει διαλέξεις ως βοηθός καθηγητή και διατροφολόγος. Είπε τα εξής: «Τα αποτελέσματα της έρευνάς μας ενισχύουν την πεποίθηση ότι ο τρόπος διατροφής των μωρών επηρεάζει τον μεταβολισμό τους και ίσως σχετίζεται με την ανάπτυξη μεταβολικών νοσημάτων αργότερα στη ζωή τους. Σίγουρα θέλετε το μωρό σας να μεγαλώνει, αλλά το να μεγαλώνει πολύ γρήγορα δεν είναι και τόσο καλό».

Ενώ το μητρικό γάλα περιέχει 8% πρωτεΐνη, το γάλα των μαϊμούδων περιέχει 11,6% και το γάλα φόρμουλα 18,3%. Παίρνοντας δείγματα αίματος και ούρων για τρεις μήνες, οι ερευνητές βρήκαν ότι τα μαϊμουδάκια που έπιναν φόρμουλα είχαν υψηλότερα επίπεδα ινσουλίνης και αμινοξέων στον οργανισμό τους, μετά από μόλις μία εβδομάδα.

Το συμπέρασμα είναι ότι τα μωρά που τρέφονται με φόρμουλα είναι πιο πιθανόν να εμφανίσουν ασθένειες όπως ο διαβήτης και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Η κα Slupsky είπε επίσης: «Δεν λέμε ότι τα μωρά που πίνουν γάλα-φόρμουλα θα εμφανίσουν σίγουρα κάποια προβλήματα υγείας μεγαλώνοντας, αλλά αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η επιλογή της διατροφής του μωρού μπορεί να έχει επιπτώσεις μακροπρόθεσμα».  

Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από το Fonterra Research and Development Centre στη Νέα Ζηλανδία.

Πηγή: http://www.dailymail.co.uk/health/article-2390472/Babies-fed-formula-milk-grow-quickly-higher-risk-obesity-diabetes-liver-disease.html#ixzz2bpe1oRzD

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Θηλασμός και γνωστική λειτουργία: μπορεί το IQ να κορυφώσει την αλλαγή;

Το παρακάτω είναι μετάφραση Editorial στο περιοδικό JAMA τον Ιούλιο 2013, γραμμένο από τον καθηγητή στις ΗΠΑ Δημήτρη Χρηστάκη.

Στον αναπτυγμένο κόσμο, όπου τα οφέλη του μητρικού θηλασμού δεν μετρώνται με όρους ζωής και θανάτου ή σοβαρής νοσηρότητας, έχει υπάρξει η ερώτηση ποια οφέλη του θηλασμού μπορούν να παρακινήσουν τις μητέρες να τον ξεκινήσουν και να τον διατηρήσουν, σύμφωνα με τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής.

Η μείωση των γαστρεντερίτιδων, των ωτίτιδων και της ατοπικής δερματίτιδας υποστηρίζεται από ισχυρή επιστημονική βάση. Ενώ αυτά είναι σημαντικά και επιθυμητά αποτελέσματα, κανένα από αυτά δεν έχει δραματικές επιπτώσεις δημόσιας υγείας, ιδιαίτερα μετά την πρώιμη παιδική ηλικία.

Από την άλλη μεριά, η σύνδεση ανάμεσα στον θηλασμό και την γνωστική λειτουργία έχει σημασία μεγάλου εύρους και εφ’ όρου ζωής. Κατά πόσο υπάρχει αιτιολογική σύνδεση ανάμεσα στα δύο είναι αντικείμενο διχογνωμίας από καιρό, εν μέρει γιατί οι περισσότερες έως τώρα έρευνες είναι έρευνες παρατήρησης και δεν λαμβάνουν υπόψη τους τον παράγοντα του δείκτη νοημοσύνης της μητέρας.

Με δεδομένη την  γνωστή συσχέτιση της ακαδημαϊκής επιτυχίας ή της νοημοσύνης και του θηλασμού, η αποτυχία του ελέγχου για τον παράγοντα της νοημοσύνης της μητέρας μπορεί να προκαλέσει σύγχυση στα αποτελέσματα των ερευνών στα βρέφη. Η προοπτική έρευνα των Bedford (1) που δημοσιεύεται αυτόν τον μήνα στο περιοδικό JAMA Pediatrics, παρότι παρατήρησης, έχει πολλά αξιοσημείωτα δυνατά σημεία, ελέγχοντας για την νοημοσύνη της μητέρας, όπως και για παράγοντες του σπιτικού περιβάλλοντος του παιδιού που μπορεί να προάγουν την νοητική ανάπτυξη.

Θεωρώντας ότι αυτά τα ευρήματα είναι ισχυρά, ποιες είναι οι επιπτώσεις τους στην δημόσια υγεία;

Οι ερευνητές συμπεραίνουν ένα όφελος στο IQ στην ηλικία των 7 ετών από τον μητρικό θηλασμό στο ύψος των 0.35 μονάδων ανά επιπλέον μήνα θηλασμού, για την κλίμακα της ομιλίας και των 0.29 μονάδων για τις υπόλοιπες. Αν το θέσουμε διαφορετικά, ο θηλασμός ενός βρέφους σε όλο το πρώτο έτος της ζωής αναμένεται να αυξήσει τον δείκτη νοημοσύνης του κατά 4 μονάδες ή κατά το ένα τρίτο στάνταρ απόκλισης.

Ενώ άλλοι μπορεί να κριτικάρουν για το μέγεθος αυτής της επίδρασης – εγώ όχι -, θα πρέπει να το θέσουμε σε ένα πλαίσιο από γενιά σε γενιά ώστε να το εκτιμήσουμε πλήρως. Το να έχεις μια μητέρα που θήλασε αυξάνει τις πιθανότητες ότι η ίδια γυναίκα θα θηλάσει και τα παιδιά της. Χωρίς να σταθούμε στο γεγονός αν οι επιδράσεις στην συχνότητα θηλασμού στον πληθυσμό είναι αθροιστικές ή ακόμα και πολλαπλασιαστικές, είναι ξεκάθαρο ότι ένας φαύλος κύκλος μπορεί να δημιουργείται στον οποίο η έλλειψη θηλασμού επιφέρει χαμηλότερο IQ, το οποίο με την σειρά του επιφέρει χαμηλότερη κοινωνικο-οικονομική κατάσταση και επομένως μειώνει την πιθανότητα θηλασμού για την επόμενη γενιά και πάει λέγοντας.

Με δεδομένη την σύνδεση του IQ με ακαδημαϊκή επιτυχία και μειωμένο αναλφαβητισμό, αυτές οι επιδράσεις αρχίζουν να έχουν επιπτώσεις πραγματικές τόσο για συγκεκριμένα άτομα όσο και για την κοινωνία συνολικά. Φυσικά, το αντίστροφο θα ήταν επίσης αληθές: μέσα από διαδοχικές γενιές, ο μητρικός θηλασμός θα αναμένεται να αυξήσει το IQ, το οποίο με την σειρά του θα αυξάνει το κοινωνικο-οικονομικό στάτους και παράλληλα θα αυξάνει την πιθανότητα θηλασμού των επόμενων γενιών, δημιουργώντας έτσι έναν θετικό κύκλο που επιτυγχάνει άνοδο, έξοδο από την φτώχεια.

Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι και οι περισσότεροι οργανισμοί έχουν ήδη πειστεί ότι ο μητρικός θηλασμός είναι ένας σημαντικός στόχος, επομένως τι προσφέρει επιπλέον αυτή η μελέτη; Είναι πιθανό ότι η γνωστική ικανότητα (και όσα προκύπτουν από αυτήν, δηλαδή εκπαιδευτική επιτυχία, υψηλότερο εισόδημα κατά την διάρκεια της ζωής, κλπ) μπορεί να είναι πιο ισχυρό κίνητρο για θηλασμό από ό,τι ο μειωμένος κίνδυνος για ωτίτιδα, διάρροια και έκζεμα.

Ωστόσο, το πρόβλημα σήμερα δεν είναι τόσο ότι οι γυναίκες δεν ξεκινούν τον μητρικό θηλασμό, αλλά ότι δεν τον διατηρούν. Στις ΗΠΑ, περίπου 70% των μητέρων ξεκινούν να θηλάζουν, αλλά μόνο 35% συνεχίζουν να θηλάζουν στους 6 μήνες. Η μη διατηρησιμότητα υποδεικνύει ότι χρειάζονται άλλες δομικές αλλαγές που να στηρίζουν τις νέες μητέρες σε αυτήν την προσπάθεια. Το να επαναλαμβάνεις απλά την σπουδαιότητα του θηλασμού είναι ξεκάθαρα κάτι όχι αρκετό. Ούτε ένα απλό κάλεσμα σε δράση αρκεί, αλλά απαιτούνται πραγματικές δράσεις.

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το παράδειγμα του μολύβδου και της υγείας των παιδιών ως παράδειγμα. Το μέγεθος της επίπτωσης του μη θηλασμού στο IQ των παιδιών είναι συγκρίσιμο με τις διαφορές που αποδίδονται σε μια αύξηση 10μg/ dl στις συγκεντρώσεις μολύβδου στο αίμα. 

Η κίνηση για την μείωση της έκθεσης των παιδιών στον μόλυβδο είχε πολλή δουλειά από πίσω της. Η βενζίνη μετατράπηκε σε αμόλυβδη με υποχρεωτικό νόμο. Πανεθνικές ανακοινώσεις δημόσιας υγείας ξεκίνησαν. Η εξέταση όλων των παιδιών με εξέταση αίματος για μόλυβδο έγινε ρουτίνα – σχεδόν υποχρεωτική – κατά την διάρκεια επισκέψεων ρουτίνας σε παιδιάτρους. Υπηρεσίες τσέκαραν όλα τα σπίτια για πηγές μολύβδου. Αυτές οι δράσεις είχαν ως αποτέλεσμα ταχεία και δραματική μείωση στα πληθυσμιακά επίπεδα αίματος σε μόλυβδο στις δεκαετίες του 70 και του ’80.

Μια ανάλογη μεγάλης κλίμακας, σθεναρή και επίμονη προσπάθεια απαιτείται για να παρέχει την δομή για υποστήριξη του θηλασμού σε όλα τα επίπεδα. Πρώτον, όλα τα νεογέννητα πρέπει να έχουν δωρεάν επισκέψεις μετά την γέννηση από κατάλληλους επαγγελματίες υγείας. Δεύτερον, με τον ίδιο τρόπο που τα Φιλικά προς τα Βρέφη νοσοκομεία αποδείχθηκαν να αυξάνουν την συχνότητα έναρξης θηλασμού, πρέπει να πιστοποιηθούν φιλικές προς τα βρέφη υπηρεσίες στην κοινότητα για να βοηθήσουν στην διατήρησή του. Τρίτον, τα θήλαστρα θα πρέπει να καλύπτονται από την ασφάλιση των οικογενειών. Επιπλέον, τα περιβάλλοντα εργασίας πρέπει να παρέχουν χώρο και χρόνο στις μητέρες για να τα χρησιμοποιούν στην δουλειά. Τέταρτον, ο θηλασμός σε δημόσιο χώρο εκτός σπιτιού πρέπει να αποστιγματιστεί.

Έξυπνες εκστρατείες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και υψηλής ποιότητας ανακοινώσεις δημόσιας υγείας μπορούν να βοηθήσουν σε αυτό. Όπως έγινε με τον μόλυβδο, κάποια από αυτά τα μέτρα θα απαιτήσουν νομοθετική δράση. Ας επιτρέψουμε η νοητική λειτουργία των παιδιών μας να γίνει η δύναμη που βαραίνει την ζυγαριά και αλλάζει την ισορροπία, και ας προχωρήσουμε να το κάνουμε.

Βιβλιογραφική αναφορά

http://archpedi.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=1720224

Belfort MB, Rifas-Shiman SL, Kleinman KP, et al. Infant Feeding and Childhood Cognition at Ages 3 and 7 Years: Effects of Breastfeeding Duration and Exclusivity. JAMA Pediatr. 2013;():-. doi:10.1001/jamapediatrics.2013.455.

Μετάφραση: Σ. Παπαβέντσης MBBS MRCPCH DCH IBCLC 2013

Ο παρατεταμένος θηλασμός βελτιώνει τη νοημοσύνη των παιδιών

Ο θηλασμός του μωρού, ο οποίος διαρκεί αρκετό καιρό, φαίνεται να βελτιώνει τη νοημοσύνη του παιδιού αργότερα στη ζωή του. Συγκεκριμένα, αυξάνει τις γλωσσικές επιδόσεις του στην ηλικία των τριών ετών, καθώς επίσης τη λεκτική και τη μη λεκτική νοημοσύνη του στην ηλικία των επτά ετών, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που έρχεται να επιβεβαιώσει τα οφέλη του θηλασμού, μεταξύ άλλων, και στο επίπεδο του εγκεφάλου και του νου.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Μάντι Μπέλφορτ της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Νοσοκομείου Παίδων της Βοστόνης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο παιδιατρικό περιοδικό «JAMA Pediatrics» του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου, δήλωσαν ότι τα στοιχεία, που αφορούσαν περίπου 1.300 παιδιά, δείχνουν πως ο παρατεταμένος θηλασμός του βρέφους σχετίζεται με αυξημένο δείκτη νοημοσύνης στην προσχολική και σχολική ηλικία.

Για κάθε πρόσθετο μήνα θηλασμού, υπήρχε μια περαιτέρω βελτίωση στην επίδοση τόσο των τρίχρονων, όσο και των επτάχρονων παιδιών στα γλωσσικά τεστ, καθώς επίσης στα τεστ λεκτικής και μη λεκτικής νοημοσύνης. Από την άλλη, πάντως, δεν φάνηκε να υπάρχει κάποια ανάλογη βελτίωση στα τεστ κινητικών ικανοτήτων, μνήμης και δεξιότητας στο σχέδιο.

Όπως είπαν οι ερευνητές, η νέα μελέτη ενισχύει την πεποίθηση των επιστημόνων πως το μωρό πρέπει να διατρέφεται αποκλειστικά μέσω του θηλασμού τους πρώτους έξι μήνες της ζωής του, ενώ ο θηλασμός μπορεί να συνεχιστεί τουλάχιστον για άλλους έξι μήνες, σε συνδυασμό με τις στέρεες τροφές.

Στο ίδιο ιατρικό περιοδικό, ο ελληνικής καταγωγής γιατρός Δημήτρης Χρηστάκης του Ινστιτούτου Ερευνών του Νοσοκομείου Παίδων του Σιάτλ επισημαίνει πως, σύμφωνα με τη νέα έρευνα, ο θηλασμός του μωρού επί ένα έτος αναμένεται να αυξήσει τον δείκτη νοημοσύνης του παιδιού κατά περίπου τέσσερις μονάδες.

Σήμερα, το πρόβλημα, ιδίως στις ανεπτυγμένες χώρες, είναι ότι οι περισσότερες μητέρες ξεκινούν μεν τον θηλασμό, όμως τον διακόπτουν σχετικά γρήγορα. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ περίπου το 70% των γυναικών θηλάζουν το βρέφος τους, όμως μετά από έξι μήνες μόνο οι μισές (35%) συνεχίζουν.

Όπως αναφέρει ο Δ. Χρηστάκης, οι χώροι εργασίας πρέπει να διευκολύνουν τις θηλάζουσες μητέρες, ενώ ο δημόσιος θηλασμός πρέπει να αποστιγματιστεί, με τις κατάλληλες καμπάνιες ενημέρωσης του κοινού.

Πηγή: http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231259605

Χημικά κατάλοιπα στο μητρικό γάλα

Δήλωση του IBFAN για τη βρεφική και παιδική διατροφή και τα χημικά κατάλοιπα 

Οι γονείς, οι φροντιστές παιδιών και οι επαγγελματίες υγείας ανησυχούν εύλογα για όλα τα προβλήματα που σχετίζονται με τη βρεφική και παιδική διατροφή σε έναν μολυσμένο κόσμο. Η επαναλαμβανόμενη αδυναμία των συστημάτων να προστατεύσουν την ασφάλεια των παιδικών τροφίμων και η παρουσία τοξικών ουσιών και χημικών καταλοίπων στα τρόφιμα μπορούν να έχουν βλαβερές συνέπειες για την υγεία των παιδιών.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι γονείς, οι φροντιστές και οι επαγγελματίες υγείας έχουν ανάγκη από αντικειμενική και ανεξάρτητη πληροφόρηση σχετικά με τους κινδύνους της περιβαλλοντικής ρύπανσης. Η Δήλωση του IBFAN του 2013 για τη Βρεφική και Παιδική Διατροφή και τα Χημικά Κατάλοιπα παρέχει αυτή την πληροφόρηση, βασιζόμενη σε σύγχρονα τεκμηριωμένα δεδομένα, αξιολογημένων επιστημονικών ερευνών.  

Βασικά σημεία:

  1. Εκτιμάται πως κάθε ανθρώπινος οργανισμός περιέχει ως και 200 τεχνητές χημικές ουσίες. Όλοι οι άνθρωποι και η άγρια χλωροπανίδα φέρουν αυτό το «σωματικό φορτίο» βιομηχανικών χημικών. Πρόκειται για ουσίες έμμονες, που συσσωρεύονται στους οργανισμούς, όσο μετακινούνται στα ανώτερα στρώματα της τροφικής αλυσίδας.
  2. Τόσο οι άντρες όσο και οι γυναίκες φέρουν αυτό το σωματικό φορτίο, εξαιτίας της έκθεσης σε χημικές ουσίες. Πολλές από αυτές είναι λιποδιαλυτές, δηλαδή διαλύονται στο σωματικό λίπος, οπότε και τα επίπεδά τους μπορούν να μετρηθούν στους ιστούς και τα υγρά του σώματος: το αίμα, τον ορό, τα ούρα, το σπέρμα, το ανθρώπινο ομφαλοπλακουντιακό αίμα και το μητρικό γάλα.
  3. Η έρευνα δείχνει πως οι χημικές αυτές ουσίες μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τους ανθρώπους και τη χλωροπανίδα. Γνωρίζουμε πως ορισμένες από αυτές είναι καρκινογόνες, άλλες είναι νευροτοξικές, άλλες επιβαρύνουν το ανοσοποιητικό και το ενδοκρινικό σύστημα, σχετίζονται με την εμφάνιση χρόνιων ασθενειών και μπορούν να επηρεάσουν την αναπαραγωγική ικανότητα μεταξύ γενεών. Ωστόσο, γνωρίζουμε ελάχιστα για το πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους.
  4. Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στις επιπτώσεις της έκθεσης σε χημικές ουσίες, καθώς βρίσκονται στα πιο ευαίσθητα στάδια της ανθρώπινης ανάπτυξης. Η ενδομήτρια έκθεση σε χημικά, όταν το έμβρυο βρίσκεται στη μήτρα της μητέρας του, μας ανησυχεί περισσότερο από ό,τι η μεταγεννητική έκθεση, όταν δηλαδή το βρέφος εκτίθεται μετά από τον τοκετό σε υπολείμματα χημικών που ανιχνεύονται στο μητρικό γάλα ή σε ουσίες που ανιχνεύονται στα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος και τα μπιμπερό.
  5. Το μητρικό γάλα περιέχει προστατευτικούς παράγοντες και βοηθά το παιδί να αναπτύξει ένα εύρωστο ανοσοποιητικό σύστημα. Ο μητρικός θηλασμός μπορεί να μετριάσει τις επιπτώσεις της ενδομήτριας έκθεσης σε χημικές ουσίες, ενώ η σίτιση με υποκατάστατα μητρικού γάλακτος δεν παρέχει τέτοιου είδους προστασία ή άμβλυνση των επιπτώσεων.
  6. Η σίτιση με υποκατάστατα μητρικού γάλακτος συνδέεται με έντονο αποτύπωμα άνθρακα και συμβάλλει σημαντικά στη μόλυνση του περιβάλλοντος από τέτοιες χημικές ουσίες. Οι νομοθέτες πρέπει να αφυπνιστούν, ώστε να συντάξουν νομοθεσία για τη μείωση των αποβλήτων και τη μόλυνση που επέρχεται από την παραγωγή, τη διανομή και τη διάθεση των μη βιοδιασπώμενων προϊόντων σίτισης με υποκατάστατα μητρικού γάλακτος.
  7. Τα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος πρώτης και δεύτερης βρεφικής ηλικίας, καθώς κι εκείνα που προορίζονται για νήπια, όλες οι βιομηχανοποιημένες βρεφικές τροφές, και πολύ περισσότερο οι βιομηχανοποιημένες τροφές για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες, μπορεί να έχουν μολυνθεί – και μάλιστα συχνά σε υψηλότερες τιμές – από τα ίδια χημικά κατάλοιπα που ανιχνεύονται και στο μητρικό γάλα. Η έκθεση σε ορισμένες από αυτές τις ουσίες μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί μέσω των πολυανθρακικών πλαστικών μπιμπερό και κυπέλλων που χρησιμοποιούνται για τη χορήγηση αυτών των τροφίμων και ροφημάτων σε βρέφη και μικρά παιδιά ή μέσω της επιμόλυνσης των τροφίμων και των ροφημάτων από μπιμπερό σίτισης και την εσωτερική επίστρωση σε κονσέρβες και συσκευασίες τροφίμων.
  8. Τα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος σε σκόνη είναι πιθανόν εγγενώς μολυσμένα με βακτήρια. Τα ανασυσταθέντα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος πρώτης βρεφικής ηλικίας έχουν πιθανόν μολυνθεί από διαφορετικά βακτήρια, μέσω της λανθασμένης προετοιμασίας, του χειρισμού και της αποθήκευσης. Για την αποφυγή βλαβών από τέτοιες μορφές επιμόλυνσης, είναι πολύ σημαντικό να ακολουθούνται πιστά οι συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (WHO) για την προετοιμασία των υποκατάστατων μητρικού γάλακτος σε σκόνη για την πρώτη βρεφική ηλικία.
  9. Με εξαίρεση τα περιστατικά βιομηχανικών ατυχημάτων και ιδιαίτερα αυξημένων τιμών επικίνδυνων υπολειμμάτων έπειτα από βιομηχανικά ατυχήματα, ο IBFAN τονίζει τη σύσταση για την προστασία, την προώθηση και την υποστήριξη του μητρικού θηλασμού. Η σύσταση αυτή ισχύει, ακόμη κι όταν υπάρχουν ενδείξεις για την παρουσία χημικών ουσιών στο μητρικό γάλα, διότι τα οφέλη του μητρικού θηλασμού υπερτερούν σημαντικά οποιασδήποτε πιθανής βλάβης. Επιπλέον, ο IBFAN συστήνει να μην επηρεάζει η δημόσια συζήτηση για την ανίχνευση χημικών ουσιών στο μητρικό γάλα την απόφαση των μητέρων για το αν θα θηλάσουν ή όχι.
  10. Οι μέλλοντες γονείς και οι φροντιστές παιδιών πρέπει να ενημερώνονται για πρακτικούς τρόπους μείωσης της έκθεσης σε τοξικές χημικές ουσίες. Όλοι μας πρέπει να πρεσβεύουμε τη μείωση της ποσότητας χημικών ουσιών στο περιβάλλον μας και να αντιτασσόμαστε στο ισχυρό λόμπι της βιομηχανίας των πλαστικών και των χημικών.

Βασικά μηνύματα του IBFAN 

  • Ο θηλασμός είναι η φυσιολογική μέθοδος σίτισης για βρέφη και μικρά παιδιά. Οποιαδήποτε άλλη μορφή σίτισης είναι κατώτερη. Ο άμεσος (εντός μίας ώρας από τη γέννηση), αποκλειστικός (για έξι μήνες) και έπειτα συνεχιζόμενος (με επαρκείς και ασφαλείς συμπληρωματικές τροφές) θηλασμός για τουλάχιστον δύο χρόνια παρέχει τη βέλτιστη, μοναδική και απόλυτα ισορροπημένη διατροφή για το μωρό, ακόμη και σε ένα μολυσμένο περιβάλλον.
  • Ο θηλασμός ενέχει πολλά αναντικατάστατα οφέλη για την υγεία της μητέρας και του παιδιού, οικονομικά οφέλη για τις οικογένειες, τις κοινότητες, τις κοινωνίες και τα συστήματα υγείας και οικολογικά οφέλη για το περιβάλλον.
  • Οι έγκυες και οι θηλάζουσες μητέρες έχουν δικαίωμα σε πλήρη και αντικειμενική πληροφόρηση. Έτσι, θα μπορούν να είναι ενήμερες για τα προβλήματα που προκαλούνται από τους χημικούς ρύπους στα σωματικά υγρά τους, ενώ θα πρέπει να μάχονται, σε συνεργασία με ομάδες υποστήριξης του θηλασμού και του περιβάλλοντος, για τη μείωση των χημικών υπολειμμάτων στα τρόφιμα και το περιβάλλον.
  • Όλοι οι πολίτες θα πρέπει να συμμετέχουν στη διάδοση της γνώσης για τους κινδύνους της μόλυνσης του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένων κι όσων προκαλούνται από τα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος, τη διατροφή με μπιμπερό και την αδικαιολόγητη χρήση βιομηχανοποιημένων βρεφικών τροφών, ενώ παράλληλα πρέπει να απαιτούν από τις κυβερνήσεις τους να ενεργούν κατά το μέγιστο δυνατό προς το συμφέρον τους.

Συγκριτικά με το 2000, οπότε και δημοσιεύτηκε η πρώτη Έκθεση του ΙΒFAN για το Θηλασμό και τις Διοξίνες, πλέον γνωρίζουμε πολύ περισσότερα για τα χημικά κατάλοιπα στο μητρικό γάλα, τα υποκατάστατα του μητρικού γάλακτος, τα μπιμπερό και τις βρεφικές τροφές. Κατά συνέπεια, το αντικείμενο αυτής της αναθεωρημένης δήλωσης διευρύνεται, ώστε να καλύψει κι άλλα χημικά κατάλοιπα που ανιχνεύονται στο μητρικό γάλα, πέρα από τις διοξίνες. Καλύπτει επίσης και τις ουσίες που μπορούν να επιμολύνουν τα υποκατάστατα του μητρικού γάλακτος και τις βρεφικές τροφές, καθώς κι εκείνες που ανιχνεύονται στα μπιμπερό και τις θηλές τους.

Η περαιτέρω έρευνα έχει αναδείξει την πιθανότητα βλαβών εξαιτίας της έκθεσης σε χημικές ουσίες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε μια περίοδο όπου οι ιστοί και τα όργανα του αγέννητου παιδιού αναπτύσσονται ραγδαία. Πλέον γνωρίζουμε πολύ περισσότερα για τις ωφέλιμες συνέπειες του μητρικού θηλασμού και το ρόλο του στην άμβλυνση των επιπτώσεων της ενδομήτριας έκθεσης σε χημικές ουσίες. Αντίστροφα, γνωρίζουμε καλύτερα τους κινδύνους των μολυσμένων υποκατάστατων μητρικού γάλακτος και των προϊόντων βρεφικής διατροφής, καθώς είναι γεγονός ότι η σίτιση με υποκατάστατα μητρικού γάλακτος δεν παρέχει κάποια προστασία στα βρέφη που έχουν εκτεθεί σε χημικές ουσίες κατά την ενδομήτρια ζωή. (1,2)

Οι πιθανές βλάβες για τη σημερινή γενιά μητέρων και παιδιών, από την έκθεση σε βιομηχανικές χημικές ουσίες, δεν αποτελούν το μόνο παράγοντα που πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την αναθεώρηση της Έκθεσης του IBFAN του 2000. Πρέπει επίσης να εξετάσουμε το οικολογικό αποτύπωμα και τις επιπτώσεις της χρήσης υποκατάστατων μητρικού γάλακτος για τις μέλλουσες γενιές. Αυτές οι επιπτώσεις θα επιδεινωθούν, αν αποθαρρύνεται ο μητρικός θηλασμός, εξαιτίας της ανίχνευσης χημικών ουσιών στο μητρικό γάλα. Παράλληλα, δεν πρέπει να εξετάσουμε μόνο την άμεση – πρώιμη ή όψιμη – τοξική δράση όλων αυτών των συστατικών. Πρέπει να σημειώσουμε και την πιο δυσδιάκριτη δράση τους, ως χημικών ουσιών που διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα, δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο μιμούνται τα οιστρογόνα. Πρέπει να εξετάσουμε τις πιθανές συνέπειες των ενδοκρινικών διαταρακτών στις μέλλουσες γενιές και στην εξέλιξή μας ως είδους. Κι αυτό που έχει περισσότερη σημασία είναι πως πρέπει να αποδεχτούμε το γεγονός ότι το φορτίο της χημικής μόλυνσης στον πλανήτη μας, όπως αυτό καταδεικνύεται από την παρουσία υπολειμμάτων στο μητρικό γάλα, τόσο στο παρελθόν όσο και σήμερα, μεταφέρεται ραγδαία από πληθυσμούς υψηλού εισοδήματος προς εκείνους με χαμηλότερο εισόδημα. Αυτό οφείλεται σε δύο αλληλένδετους παράγοντες: την ανακατανομή της βιομηχανίας και την ελλιπή περιβαλλοντική νομοθεσία στις νέες χώρες εγκατάστασης βιομηχανιών.

Όλα τα χημικά κατάλοιπα που ανιχνεύονται στο ανθρώπινο είδος και στην άγρια χλωροπανίδα αποτελούν ξενοβιοτικές ουσίες (3), οι οποίες κατασκευάζονται από τη βιομηχανία, ή ρύποι που διασπείρονται στη βιόσφαιρα και τις τροφικές αλυσίδες. Αυτά τα χημικά απαρτίζουν το «σωματικό φορτίο» που ανιχνεύεται σε όλους τους ανθρώπους κι όχι μόνο στο μητρικό γάλα, το οποίο χρησιμοποιείται συνήθως για τη μέτρηση του «σωματικού φορτίου» στο ανθρώπινο είδος. Μερικά από αυτά τα τεχνητά χημικά είναι προϊόντα που προορίζονται για διαφορετικές χρήσεις: χημικές ενώσεις που χρησιμοποιούνται στη γεωργία (π.χ. εντομοκτόνα, λιπάσματα) ή στις βιομηχανίες και βιοτεχνίες (π.χ. συσκευασίες τροφίμων, ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές), συντελεστές σε άλλες χημικές διεργασίες (π.χ. παραγωγή χρωμάτων, πρόσθετα και συντηρητικά τροφίμων), συστατικά και πρόσθετα άλλων προϊόντων (π.χ. βενζίνη, καύσιμα πυραύλων, καθαριστικά υγρά, καλλυντικά). Μερικά άλλα είναι ακούσια παραπροϊόντα κάποιων βιομηχανικών διαδικασιών: οι διοξίνες και τα φουράνια, για παράδειγμα, αποτελούν παραπροϊόντα διαφόρων διεργασιών υψηλής θερμοκρασίας που εφαρμόζονται κατά την παραγωγή χάλυβα ή τσιμέντου ή κατά την καύση απορριμμάτων. Οι περισσότερες από αυτές τις χημικές ουσίες καταλήγουν στην τροφική αλυσίδα κι έτσι αφομοιώνονται από τους ανθρώπους. Μπορούν επίσης να απορροφηθούν από το δέρμα και το αναπνευστικό σύστημα. Ανιχνεύονται στο αίμα και σε διάφορους ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένου του ομφαλοπλακουντιακού αίματος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα, όταν μολύνουν τα βλαστικά κύτταρα, από τα οποία προκύπτουν τα σπερματοζωάρια και τα ωάρια, επηρεάζοντας έτσι την αναπαραγωγή και την υγεία των μελλοντικών γενεών. Μερικές από αυτές τις τοξικές ουσίες, μεταξύ των οποίων και οι διοξίνες, έχουν την τάση να συγκεντρώνονται στο σωματικό λίπος και παρουσιάζουν υψηλή υπολειμματική δράση στο σώμα μας και στο περιβάλλον, καθώς είναι πιθανό να μην αποβάλλονται για αρκετές δεκαετίες.

Το μητρικό γάλα αναφέρεται μερικές φορές ως πηγή διοξινών και άλλων χημικών υπολειμμάτων. Αυτό οφείλεται στο ότι το μητρικό γάλα περιέχει υψηλό ποσοστό λίπους και στο ότι οι λιποδιαλυτοί ρύποι ανιχνεύονται σχετικά εύκολα σε αυτό. Δεν οφείλεται στο ότι το μητρικό γάλα είναι πιο μολυσμένο σε σχέση με άλλα μέρη του σώματος ή στο ότι τα κατάλοιπα στο μητρικό γάλα προκαλούν μεγαλύτερη βλάβη, από εκείνα που ανιχνεύονται σε άλλα μέρη του σώματος. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι ερευνητές συμφωνούν ότι η έκθεση στα χημικά κατάλοιπα μέσω του πλακούντα είναι πολύ πιο επικίνδυνη για την υγεία του νεογνού από την έκθεση μέσω του μητρικού γάλακτος. Για παράδειγμα, η αυξημένη μόλυνση από φυτοφάρμακα, πολυχλωριούχα διφαινύλια (PCB) ή διοξίνες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να βλάψει την εμβρυική (4) και παιδική ανάπτυξη και να διαταράξει την ομαλή ανάπτυξη πολλών ιστών και οργάνων, κυρίως του ψυχονευροενδοκρινικού και του ανοσοποιητικού συστήματος. Εντούτοις, έχει αποδειχτεί πως ο μητρικός θηλασμός μετριάζει ή ελαχιστοποιεί τις επιπτώσεις μερικών βλαβών που προκαλούνται από την έκθεση σε αυτές τις ουσίες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής. Η διατροφή με υποκατάστατα μητρικού γάλακτος δεν έχει προστατευτική ή μειωτική δράση. Αντίθετα, ο μητρικός θηλασμός αποδεδειγμένα μετριάζει ή ελαχιστοποιεί τις συνέπειες μερικών βλαβών που προκαλούνται από την έκθεση σ’ αυτές τις ουσίες κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής. Ο θηλασμός, ακόμη και σε ένα μολυσμένο περιβάλλον και μετά από διόρθωση ως προς διάφορα επίπεδα έκθεσης σε χημικές ουσίες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, έχει μία τόσο θετική επίπτωση στη σίτιση, την υγεία και την εξέλιξη των παιδιών, ώστε οι περισσότεροι επαγγελματίες υγείας να συστήνουν την προστασία, την προώθηση και την υποστήριξή του.

Ο IBFAN ενστερνίζεται τις διεθνείς συστάσεις για την υγεία 

Με εξαίρεση τα περιστατικά βιομηχανικών ατυχημάτων και υπερβολικά υψηλών επιπέδων επικίνδυνων υπολειμμάτων μετά από βιομηχανικά ατυχήματα, ο IBFAN υποστηρίζει πλήρως τη σύσταση για την προστασία, προώθηση και υποστήριξη του μητρικού θηλασμού, ακόμη κι όταν αποδεδειγμένα υπάρχουν χημικά κατάλοιπα στο μητρικό γάλα, καθώς τα οφέλη του μητρικού θηλασμού υπερτερούν κατά πολύ οποιασδήποτε πιθανής βλάβης. Επιπλέον, ο IBFAN συστήνει και προειδοποιεί ότι η δημόσια συζήτηση για την ανίχνευση χημικών ουσιών στο μητρικό γάλα δεν θα πρέπει να επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την απόφαση μιας μητέρας να θηλάσει. Εντούτοις, ο IBFAN ενθαρρύνει την τακτική βιολογική παρακολούθηση του μητρικού γάλακτος και άλλων σωματικών ιστών σε χώρες και περιοχές που έχουν υποστεί περιβαλλοντική μόλυνση από τέτοιες ουσίες, ενώ οι μητέρες κι ο ευρύτερος πληθυσμός πρέπει να ενημερώνεται με διαφανείς διαδικασίες για τα ευρήματα τέτοιων μελετών. Η διαδικασία αυτή θα βοηθήσει στην επιβολή αυστηρότερων κανονισμών για την προστασία του περιβάλλοντος και του μητρικού θηλασμού, ωφελώντας τελικά το σύνολο του πληθυσμού, κι όχι μόνο τις μητέρες και τα παιδιά.

Τα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος πρώτης και δεύτερης βρεφικής ηλικίας και νηπίων, καθώς και όλα τα είδη βιομηχανοποιημένων βρεφικών τροφών, και πολύ περισσότερο οι βιομηχανοποιημένες τροφές για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες, είναι πιθανό να είναι μολυσμένα από τα ίδια χημικά κατάλοιπα που ανιχνεύονται και στο μητρικό γάλα, και συχνά σε υψηλότερα επίπεδα. Η έκθεση σε μερικές από αυτές τις ουσίες μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω των πολυανθρακικών πλαστικών μπιμπερό και ποτηριών που χρησιμοποιούνται για τη χορήγηση αυτών των τροφών και ροφημάτων σε βρέφη και μικρά παιδιά ή με τη μεταφορά τους σε τροφές και ποτά από την εσωτερική επίστρωση σε μπιμπερό, κονσέρβες και συσκευασίες τροφίμων. Επιπλέον, η μαζική παραγωγή υποκατάστατων μητρικού γάλακτος και βρεφικών τροφών συντελεί στην περιβαλλοντική ρύπανση μέσω:

  • Της επιφάνειας της γης, του όγκου του νερού και της ποσότητας λιπασμάτων, φυτοφαρμάκων και αποβλήτων που χρησιμοποιούνται και παράγονται (συχνά μετά από την καταστροφή δασικών εκτάσεων) για την εκτροφή και σίτιση αγελάδων και από τη γαλακτοβιομηχανία
  • Της ποσότητας σε χαρτί, πλαστικά υλικά, γυαλί, καουτσούκ και πρώτες ύλες, που απαιτούνται για τη συσκευασία και τη διάθεσή τους στις αγορές.
  • Του όγκου του νερού, των χημικών διεργασιών και της ενέργειας που απαιτούνται για την παραγωγή και μεταφορά τους.
  • Του όγκου του νερού, των υλικών, των εργαλείων, των χημικών και της ενέργειας που απαιτούνται για την κατ’ οίκον προετοιμασία και χορήγησή τους σε βρέφη και μικρά παιδιά.
  • Του όγκου των μη βιοδιασπώμενων αποβλήτων, των οποίων η διάθεση συχνά συνίσταται στην απλή απόρριψή τους σε χωματερές ή χώρους υγειονομικής ταφής, την απλή καύση ή αποτέφρωσή τους ή (ελπίζουμε) την ανακύκλωσή τους, όπου αυτό είναι εφικτό.

Όλα αυτά συνιστούν περιττή χρήση περιορισμένων πόρων, η οποία συντελεί στην ενίσχυση του αποτυπώματός μας σε γη, υδάτινους πόρους, πρώτες ύλες και άνθρακα, με τις γνωστές συνέπειες στην υπερθέρμανση του πλανήτη, την κλιματική αλλαγή, τη γεωργία, την ασφάλεια των τροφίμων, τη διατροφή και την υγεία. Επιπλέον, η ειρωνία είναι πως, με δεδομένο ότι κάποιες από αυτές τις διαδικασίες εκπέμπουν επιβλαβείς ουσίες στο περιβάλλον, η ενδεχόμενη απόφαση να μη θηλάσει μια γυναίκα, εξαιτίας των χημικών στο μητρικό γάλα, μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των επιπέδων αυτών των ουσιών στο περιβάλλον.

Η έκκληση του IBFAN για δράση

Ο IBFAN καλεί επειγόντως τους ιθύνοντες στη βιομηχανία και την πολιτική να υιοθετήσουν πρωτοβουλίες φιλικές προς το περιβάλλον για την παραγωγή και τη διάθεση απορριμμάτων, να προάγουν την ενημέρωση για τους οικολογικούς κινδύνους και να δημιουργήσουν το κατάλληλο νομικό πλαίσιο, ώστε να αποτρέψουν την επιβλαβή μόλυνση του περιβάλλοντός μας και να προστατεύσουν την υγεία των παιδιών μας, τόσο των τωρινών όσο και των μελλοντικών γενεών. Ελπίζουμε πως η παγκόσμια εφαρμογή της Συνθήκης της Στοκχόλμης περί Έμμονων Οργανικών Ρύπων, η οποία απαγορεύει την παραγωγή και χρήση διάφορων ιδιαίτερα επίμονων και τοξικών χημικών ουσιών, θα οδηγήσει σε έναν κόσμο χωρίς χημικά κατάλοιπα. Ο αριθμός των απαγορευμένων ουσιών ανερχόταν αρχικά σε 12, αλλά ανασκοπείται σε τακτά χρονικά διαστήματα, όταν υπάρχουν ενδείξεις βλαβών. Ο αυστηρός έλεγχος που εφαρμόζεται από ορισμένες χώρες στην εκπομπή χημικών ρύπων στον αέρα, το έδαφος και το νερό έχει οδηγήσει σε μια προοδευτική μείωση του περιβαλλοντικού τους φορτίου, όπως αναφέρει η τελευταία έρευνα που συντονίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO) και το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP). Αυτή η μείωση, η οποία στοχεύει σε ένα περιβάλλον – και κατά συνέπεια και σε μητρικό γάλα – πλήρως απαλλαγμένο από χημικά κατάλοιπα, είναι εφικτή και σε χώρες που εκβιομηχανίστηκαν πρόσφατα, εάν η πίεση από τους πολίτες, τις γυναίκες και τις μητέρες στην πρώτη γραμμή αποτελέσει το κίνητρο για κατάλληλες πολιτικές δεσμεύσεις.

«Με δεδομένο ότι ο μητρικός θηλασμός μειώνει την παιδική θνησιμότητα και ενέχει οφέλη που εκτείνονται μέχρι την ενηλικίωση, έχει γίνει κάθε προσπάθεια για την προστασία, προώθηση και στήριξη του μητρικού θηλασμού στο πλαίσιο αυτών των μελετών. (….) Παρότι το μητρικό γάλα παραμένει η καλύτερη τροφή για τα βρέφη, έχει επηρεαστεί ακούσια από ανεπιθύμητες χημικές ουσίες από το περιβάλλον μας, ως αποτέλεσμα του ότι καταναλώνουμε τροφές και ποτά και ζούμε σε έναν τεχνολογικά προηγμένο κόσμο. Εντούτοις, μόνο η παρουσία μιας περιβαλλοντικής χημικής ουσίας στο ανθρώπινο γάλα δεν υποδεικνύει απαραίτητα κάποιο σοβαρό κίνδυνο για την υγεία των βρεφών που τρέφονται αποκλειστικά με μητρικό γάλα. Είναι ελάχιστες, ίσως και ανύπαρκτες, οι επιπτώσεις που έχουν καταγραφεί ως αποκλειστικά συνδεδεμένες με την κατανάλωση μητρικού γάλακτος που περιέχει συσσωρευμένα υψηλά επίπεδα περιβαλλοντικών χημικών ουσιών, και καμία από αυτές δεν έχει αποδειχτεί κλινικά ή επιδημιολογικά. Μόνο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις εξαιρετικά υψηλών επιπέδων μόλυνσης έχουν υπάρξει επιπτώσεις από την κατανάλωση μητρικού γάλακτος. Αντιθέτως, οι επιδημιολογικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι το μητρικό γάλα και ο μητρικός θηλασμός παρέχουν σημαντικά και μετρήσιμα οφέλη στην υγεία των παιδιών και των μητέρων που θηλάζουν (5,6)“.

[1] Ο IΒFAN είναι ένα παγκόσμιο δίκτυο που αποτελείται από περισσότερες από 250 ομάδες επαγγελματιών υγείας και καταναλωτών σε περισσότερες από 168 χώρες. Σκοπός του είναι η προστασία, προώθηση και υποστήριξη του μητρικού θηλασμού, η παρακολούθηση της κατάλληλης προώθησης και διανομής των υποκατάστατων μητρικού γάλακτος και συμπληρωματικών τροφών και η προώθηση και υποστήριξη χρονικά κατάλληλων συμπληρωματικών πρακτικών σίτισης, χρησιμοποιώντας επαρκείς τροφές των τοπικών κοινωνιών.

[2] Το Παράρτημα 1 καταγράφει, μεμονωμένα ή σε ομάδες, τα χημικά κατάλοιπα που καλύπτονται από αυτή την Έκθεση και παρέχει μερικές πληροφορίες για κάθε ένα από αυτά. Το Παράρτημα 2 καταγράφει όλα τα έγγραφα που ελήφθησαν υπόψη για τη σύνταξη αυτής της Έκθεσης.

(3) Ξενοβιοτικά λέγονται οι χημικές ουσίες που ανιχνεύονται σε έναν οργανισμό, αλλά δεν παράγονται συνήθως από αυτόν ή δεν είναι φυσιολογικό να ανιχνεύονται σε αυτόν ή που ανιχνεύονται σε συγκεντρώσεις πολύ υψηλότερες από ό,τι οι συνηθισμένες.

[4] Η εμβρυϊκή ανάπτυξη είναι εκείνη που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης του αγέννητου παιδιού στη μήτρα.

[5] Fourth WHO-Coordinated Survey of Human Milk for Persistent Organic Pollutants with UNEP. Guidelines for Developing a National Protocol. Revised 1 October 2007

[6] Για ανασκόπηση σχετικών μελετών βλ. Cattaneo A, Lehners M. Letter published in Environmental Health Perspectives, September 2004: http://www.ibfan.org/prents_corner-residues-more-letter.html

Παράρτημα 1

 

Σημείωση: Ο κατάλογος των χημικών υπολειμμάτων ή των οικογενειών χημικών υπολειμμάτων του παραρτήματος αυτού δεν είναι πλήρης, καθώς αποφασίσαμε να εξετάσουμε μόνο τις ουσίες, για τις οποίες υπάρχει πλούσιο βιβλιογραφικό υλικό και που αποτελούν αντικείμενο ενδιαφέροντος σημαντικών πολιτικών και κανονισμών σε παγκόσμιο επίπεδο. Επιπρόσθετα, το παράρτημα αυτό αναφέρει μόνο δεδομένα που κρίθηκαν ως σχετικά με τους σκοπούς του παρόντος εγγράφου. Για περισσότερες λεπτομέρειες για τις ουσίες που περιλαμβάνονται ή δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα αυτό, οι αναγνώστες καλούνται να μελετήσουν τα άρθρα που απαριθμούνται στο Παράρτημα 2 ή να συμβουλευτούν άλλα άρθρα και έγγραφα.

Βενζο[a]πυρένιο και Πολυκυκλικοί Αρωματικοί Υδρογονάνθρακες (PAH)

Όπως το βενζόλιο, το τολουόλιο, το ναφθαλένιο και πολλές άλλες ενώσεις, το βενζο[a]πυρένιο ανήκει στη μεγάλη οικογένεια των λεγόμενων πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων (PAH). Οι μεταβολίτες του προκαλούν μεταλλάξεις και είναι εξαιρετικά καρκινογόνοι, ενώ το ίδιο ταξινομείται ως καρκινογόνος ουσία Κατηγορίας 1 από τονIARC. Η ένωση ανήκει στην κατηγορία των βενζοπυρένιων, σχηματίζεται από τη συγκόλληση ενός δακτυλίου βενζολίου σε πυρένιο και είναι αποτέλεσμα ατελούς καύσης σε θερμοκρασίες μεταξύ 300 ºC (527 ºF) και 600 ºC (1.112 °F).

Οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (PAH) αποτελούν παραπροϊόν της ατελούς καύσης ή της κατάκαυσης οργανικών ουσιών, όπως τα τσιγάρα, η βενζίνη, το ξύλο, τα τρόφιμα, τα απορρίμματα. Έτσι, ανιχνεύονται στον καπνό των τσιγάρων, σε τροφές που ψήνονται στο γκριλ ή στη σχάρα, στα αέρια των εξατμίσεων, στις αναθυμιάσεις από την καύση ξύλου ή την αποτέφρωση απορριμμάτων και ως παραπροϊόντα πολλών βιομηχανικών διεργασιών (κλίβανοι λιθάνθρακα, μονάδες επεξεργασίας μετάλλων). Οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες ανιχνεύονται κυρίως στον αέρα, αλλά βρίσκονται και σε ορισμένα τρόφιμα και πηγές ύδρευσης. Συνεπώς, απορροφώνται κυρίως από τον αέρα, αλλά και μέσω της επαφής με το δέρμα και της κατανάλωσης μολυσμένων τροφίμων. Πολλοί από αυτούς συνδέονται με βλάβες στο μυελό των οστών, μεταβολές των κυττάρων του αίματος, αλλαγές στο σπέρμα, αναπτυξιακές ανωμαλίες (υπολειπόμενη εμβρυϊκή ανάπτυξη, μεταβολές στην παραγωγή του εμβρυϊκού αίματος, καθυστερημένη οστεοποίηση), μεταβολές του ανοσοποιητικού συστήματος και καρκίνο (λευχαιμία). Τα βρέφη μπορεί να εκτεθούν ενδομήτρια μέσω του πλακούντα, ενώ κατά την μεταγεννητική περίοδο από το μητρικό γάλα, τα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος και τις βιομηχανοποιημένες βρεφικές τροφές. Η ποσότητα των υδρογονανθράκων αυτών που ανιχνεύεται στα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος και στις βρεφικές τροφές (και είναι σχεδόν πάντα χαμηλότερη των ορίων που θεωρούνται ως επικίνδυνα από τις υγειονομικές αρχές) είναι παρόμοια ή ως και 2-3 φορές υψηλότερη από εκείνη που ανιχνεύεται στο μητρικό γάλα. Έτσι, το μητρικό γάλα κρίνεται ως ασφαλέστερο.

Το Βενζόλιο ανιχνεύεται επίσης στους ατμούς της βενζίνης και τις αναθυμιάσεις των εξατμίσεων, σε χώρες όπου δεν επιβάλλεται δια νόμου η χαμηλή περιεκτικότητα της βενζίνης σε αυτό. Είναι ένας διαβόητος παράγοντας βλαβών του μυελού των οστών: πολλά επιδημιολογικά, κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα συνδέουν το βενζόλιο με απλαστική αναιμία, οξεία και χρόνια λευχαιμία, διαταραχές του μυελού των οστών, μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο (MDS).

Ενδοκρινικοί διαταράκτες

Πολλές από τις χημικές ουσίες αυτού του παραρτήματος δρουν ως ενδοκρινικοί διαταράκτες. Αυτό σημαίνει πως διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα και την επίδραση των ορμονών που ευθύνονται για την ανάπτυξη, τη συμπεριφορά, τη γονιμότητα και τη διατήρηση του φυσιολογικού κυτταρικού μεταβολισμού. Η έκθεση σε ενδοκρινικούς διαταράκτες έχει επιπτώσεις σε όλους τους ανθρώπινους (και ζωικούς) ιστούς που ρυθμίζονται από ορμόνες. Είναι πιθανό να επηρεάσουν το αναπαραγωγικό σύστημα αρρένων και θηλέων, με αρρενοποίηση των θηλέων και εκθήλυνση των αρρένων, αλλά και μεταβολές της ήβης, των έμμηνων ρήσεων και της γονιμότητας. Η έκθεση σε ενδοκρινικούς διαταράκτες έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στα αναπαραγωγικά όργανα και σε όσα σχετίζονται με αυτά (π.χ. όρχεις, ωοθήκες, στήθος, προστάτης), καθώς και με την εμφάνιση παχυσαρκίας και άλλων τέτοιων διαταραχών αργότερα. Είναι επίσης πιθανό να επηρεάσουν την ανάπτυξη του εγκεφάλου και να προκαλέσουν γνωστικές και μαθησιακές αναπηρίες, καθώς και συγγενείς ανωμαλίες. Τέλος, είναι πιθανό να δράσουν στα βλαστικά κύτταρα που αναπτύσσονται σε σπερματοζωάρια και ωάρια, μεταλλάσσοντας τοDNAτους και επηρεάζοντας έτσι τις μελλοντικές γενιές. Όσο μικρότερη η ηλικία έκθεσης του ανθρώπου, τόσο πιο πιθανές και σοβαρές οι βλάβες. Έτσι, η ενδομήτρια ζωή αποτελεί την πιο ευαίσθητη περίοδο, ακολουθούμενη από τη βρεφική και την παιδική ηλικία. Σε αντίθεση με άλλες τοξικές ουσίες, η επίδραση των ενδοκρινικών διαταρακτών δεν εξαρτάται από την ποσότητα της έκθεσης. Ακόμη και χαμηλά επίπεδα μόλυνσης μπορούν να διαταράξουν το ενδοκρινικό μας σύστημα, μέσω της καταστολής, της μίμησης ή της μεταβολής της λειτουργίας των ορμονών μας, κι ακόμη περισσότερο την εμβρυϊκή ανάπτυξη.

Διοξίνες και φουράνια

Οι διοξίνες και τα φουράνια συγκαταλέγονται στις πιο γνωστές τοξικές ενώσεις (μετρώνται σε πικογραμμάρια, ένα τρισεκατομμυριοστό του γραμμαρίου) και ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσουμε τις ουσίες αυτές είναι να προλάβουμε την παραγωγή τους. Η οξεία τοξίκωση μπορεί να επιφέρει το θάνατο και να προκαλέσει συγγενείς ανωμαλίες και σοβαρές βλάβες σε πολλούς ιστούς και όργανα, όπως φάνηκε κατά τον Πόλεμο του Βιετνάμ και έπειτα από βιομηχανικά ατυχήματα στην Ιταλία και την Ιαπωνία. Η χρόνια έκθεση στις ουσίες αυτές συνδέεται με πιο αυξημένη επίπτωση πολλών ειδών καρκίνου, με συγγενείς ανωμαλίες και διαταραχές της νοητικής και νευρολογικής ανάπτυξης. Πέρα από τις επιπτώσεις αυτές, οι διοξίνες και τα φουράνια δρουν και ως ενδοκρινικοί διαταράκτες. Αυτές οι δύο κατηγορίες χημικών ουσιών δεν παράγονται αυτούσιες, αλλά προκύπτουν ακούσια σε πολύ μικρές αλλά εξαιρετικά επικίνδυνες ποσότητες στις περισσότερες διεργασίες καύσης (π.χ. σε χυτήρια, κατά την αποτέφρωση και την καύση απορριμμάτων χλωριωμένων ουσιών και πλαστικών, στη βιομηχανία του πετρελαίου ή των πλαστικών) και σε λίγες χημικές διεργασίες (π.χ. κατά την παραγωγή εντομοκτόνων και ζιζανιοκτόνων, καθώς και κατά τη λεύκανση του ξυλοπολτού με χλώριο) και στη συνέχεια εκλύονται στην ατμόσφαιρα. Από εκεί, με τη βοήθεια του ανέμου, μπορούν να μεταφερθούν για μικρές ή μεγάλες αποστάσεις και να εναποτεθούν στο έδαφος ή το νερό, όπου συσσωρεύονται και εμμένουν σε βάθος χρόνου. Τότε αφομοιώνονται από τα φυτά και τα ζώα, καταλήγοντας έτσι σε βρώσιμα προϊόντα, ιδιαίτερα εκείνα με αυξημένο ποσοστό λίπους (π.χ. κάποιες θαλάσσιες τροφές, το γάλα και το τυρί). Οι διοξίνες και τα φουράνια εισέρχονται στον ανθρώπινο οργανισμό κυρίως μέσω της τροφικής αλυσίδας (σε ποσοστό 90-95%), αλλά και μέσω του αέρα (σε ποσοστό 5-10%) και μέσω της επαφής με το δέρμα, ιδιαίτερα στο πλαίσιο έκθεσης στον εργασιακό χώρο. Οι μητέρες μεταφέρουν τις ουσίες αυτές στα έμβρυα και τα βρέφη τους, μέσω του ομφαλοπλακουντιακού αίματος και του μητρικού γάλακτος. Οι διοξίνες και τα φουράνια έχουν επίσης ανιχνευτεί και στα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος, αλλά σε συγκεντρώσεις χαμηλότερες από εκείνες του μητρικού γάλακτος, διότι το αγελαδινό γάλα – το κύριο συστατικό των υποκατάστατων μητρικού γάλακτος – είναι συνήθως λιγότερο μολυσμένο από το μητρικό, καθώς οι αγελάδες είναι φυτοφάγες και βρίσκονται χαμηλότερα στην τροφική αλυσίδα. Ωστόσο, η αντικατάσταση του μητρικού γάλακτος με αγελαδινό δεν έχει νόημα: πρώτον, η έρευνα έχει αποδείξει πως – έπειτα από διόρθωση ως προς την προγεννητική έκθεση – τα βρέφη που τρέφονται με μητρικό γάλα που περιέχει διοξίνες αναπτύσσονται εντούτοις καλύτερα από εκείνα που τρέφονται με υποκατάστατα μητρικού γάλακτος. Δεύτερον, τα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος και η σίτιση με μπιμπερό δημιουργούν απορρίμματα, τα οποία στη συνέχεια καίγονται ή αποτεφρώνονται, εκλύοντας έτσι περισσότερες διοξίνες και συντηρώνοντας τον κύκλο της τοξικότητας. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να τονίσουμε πως τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, τα επίπεδα διοξινών στο περιβάλλον και στα τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένων και του μητρικού γάλακτος και των υποκαταστάτων αυτού, έχουν μειωθεί, τουλάχιστον στις χώρες που εφαρμόζουν τους αυστηρούς βιομηχανικούς κανόνες της Σύμβασης της Στοκχόλμης περί Έμμονων Οργανικών Ρύπων (POP), επιβεβαιώνοντας έτσι πως η λύση δεν έγκειται στην αντικατάσταση του μητρικού γάλακτος, αλλά στην πρόληψη της έκλυσης διοξινών.

Πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB)

Τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB) χρησιμοποιούνταν ευρέως σε ηλεκτρικές συσκευές, πριν απαγορευτεί η παραγωγή τους από το αμερικανικό Κογκρέσο το 1979 και τη Σύμβαση της Στοκχόλμης περί Έμμονων Οργανικών Ρύπων (POP) το 2001. Ωστόσο, λόγω της μακροχρόνιας ανθεκτικότητάς τους και ως αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης διάθεσής τους, οι ουσίες αυτές υπάρχουν ακόμη στο περιβάλλον, μπορούν να εισέλθουν στην τροφική αλυσίδα και για το λόγο αυτό ανιχνεύονται ακόμη στο ομφαλοπλακουντιακό αίμα και το μητρικό γάλα, προερχόμενες κυρίως από την κατανάλωση μολυσμένων τροφίμων ζωικής κυρίως προέλευσης. Τα PCB δρουν ως ενδοκρινικοί διαταράκτες. Η έκθεση σε αυτά κατά την ενδομήτρια ζωή και μετά από τον τοκετό μπορεί να επιφέρει χαμηλό βάρος γέννησης και συνδέεται με νευρολογικές και αναπτυξιακές διαταραχές (π.χ. χαμηλότερο δείκτη ευφυΐας, διαταραχές συμπεριφοράς, διαταραχές της μνήμης) και με ανεπάρκεια του ανοσοποιητικού. Οι ουσίες αυτές ανιχνεύονται και στα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος – ιδιαίτερα σε συγκεκριμένες κατηγορίες, όπως τα λεγόμενα υποαλλεργικά υποκατάστατα –και στις βρεφικές τροφές, αλλά σε συγκεντρώσεις χαμηλότερες από εκείνες που έχουν αναφερθεί σε ορισμένες μελέτες για το μητρικό γάλα. Ωστόσο, με δεδομένο ότι τα οφέλη του θηλασμού υπερτερούν κατά πολύ οποιασδήποτε πιθανής δυσμενούς επίδρασης των PCB, οι υγειονομικές αρχές συστήνουν να παραμείνουν οι οδηγίες υποστήριξης του θηλασμού ως έχουν.

Επιβραδυντικά φλόγας

Αυτές οι χημικές ουσίες χρησιμοποιούνται ευρέως σε ηλεκτρονικές συσκευές (π.χ. τηλεοράσεις, υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα), σε ηλεκτρικές συσκευές, χαλιά, υφάσματα, έπιπλα, οικοδομικά υλικά και πλαστικά προϊόντα, για την επιβράδυνση της εξάπλωσης πυρκαγιών και συνεπώς την ελαχιστοποίηση των βλαβών και των εγκαυμάτων. Ορισμένες από αυτές, όπως οι πολυβρωμοδιφαινυλαιθέρες (PBDE), δεν δεσμεύονται χημικά στα προϊόντα, οπότε και μπορούν να απελευθερωθούν στην ατμόσφαιρα, όπου και εμμένουν σε κατοικίες και χώρους εργασίας και τελικά εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα. Εισπνέονται επίσης μαζί με τη σκόνη ή απορροφώνται από το δέρμα. Τα επιβραδυντικά φλόγας έχουν ανιχνευτεί τόσο σε ζώα όσο και σε ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα βρέφη εκτίθενται κατά την ενδομήτρια ζωή και στη συνέχεια μέσω του μητρικού γάλακτος, όπου τείνουν να συγκεντρώνονται αυτές οι λιπόφιλες ουσίες. Ανιχνεύονται επίσης και σε άλλες τροφές (π.χ. ψάρια, κρεατικά, έλαια, γάλα), καθώς και στα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος, όπου όμως τα επίπεδά τους είναι συνήθως χαμηλότερα από εκείνα του μητρικού. Τα επίπεδα που ανιχνεύονται στις Η.Π.Α. είναι κατά πολύ υψηλότερα των αντίστοιχων της Ευρώπης, καθώς εκεί είναι πολύ περισσότερα τα προϊόντα που τα περιλαμβάνουν, χωρίς ωστόσο να παρέχεται καλύτερη προστασία σε περίπτωση πυρκαγιάς. Τα επιβραδυντικά φλόγας επιδρούν αρνητικά στην ανάπτυξη του εγκεφάλου, ξεκινώντας ήδη από την ενδομήτρια ζωή, με επιπτώσεις στις κινητικές δεξιότητες, τις γνωστικές ικανότητες, τη μνήμη και την κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη. Επίσης, δρουν και ως ενδοκρινικοί διαταράκτες.

Εντομοκτόνα

Το DDT (διχλωροδιφαινυλτριχλωροαιθάνιο) και άλλα οργανοχλωριούχα εντομοκτόνα, καθώς και οι μεταβολίτες τους (π.χ. το εξαχλωροβενζόλιο) συγκαταλέγονται στα πιο συνηθισμένα κατάλοιπα χημικών ουσιών που ανιχνεύονται στο μητρικό γάλα, όπου συγκεντρώνονται εξαιτίας της λιποφιλίας τους και της μακράς ημίσειας ζωής τους (καθώς μεταβολίζονται και αποβάλλονται δύσκολα). Παρόλο που απαγορεύονται παγκοσμίως με βάση τη Συνθήκη της Στοκχόλμης για τους έμμονους οργανικούς ρύπους, ανιχνεύονται ακόμη σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά. Ωστόσο, τα επίπεδά τους παρουσιάζουν πτωτική τάση. Πολλά εντομοκτόνα δρουν ως ενδοκρινικοί διαταράκτες. Επιπρόσθετα, μπορούν να προκαλέσουν πονοκεφάλους, ευερεθιστότητα, αίσθημα ζάλης, ναυτία, έμετους, τρόμους, υπερδιέγερση, σπασμούς, απώλεια συνείδησης, καταστολή του αναπνευστικού και του κεντρικού νευρικού συστήματος και θάνατο. Τα οργανοχλωριούχα εντομοκτόνα ανιχνεύονται επίσης περιστασιακά και σε βρεφικά υποκατάστατα μητρικού γάλακτος (και σε αυτά που βασίζονται στη σόγια) και βρεφικές τροφές, συνήθως σε επίπεδα χαμηλότερα από τα αντίστοιχα του μητρικού γάλακτος.

Δισφαινόλη Α (BPA)

Η δισφαινόλη Α (BPA) χρησιμοποιείται από τη δεκαετία του 1960 για την παραγωγή σκληρών πολυκαρβονικών πλαστικών μπουκαλιών και ποτηριών, καθώς και στην εσωτερική επίστρωση μεταλλικών και πλαστικών συσκευασιών τροφίμων και ποτών, μεταξύ των οποίων και εκείνες για υγρά βρεφικά υποκατάστατα μητρικού γάλακτος και αναψυκτικά. Καθώς η ένωση αυτή εκπλύεται εύκολα, ανιχνευόταν συχνά σε βρεφικά υποκατάστατα μητρικού γάλακτος, προερχόμενη τόσο από τα πολυκαρβονικά πλαστικά μπιμπερό όσο και από την επίστρωση των συσκευασιών. Η πρακτική αυτή συνεχιζόταν μέχρι πολύ πρόσφατα, οπότε και οι κύριοι κατασκευαστές βρεφικών μπιμπερό, θηλών και υποκατάστατων βρεφικού γάλακτος άρχισαν να παράγουν προϊόντα χωρίς BPA, πριν ακόμη απαγορευθούν από το νόμο σε κάποιες χώρες. Μια τέτοια νομοθεσία είναι αρκετά καθυστερημένη σε άλλες χώρες, με δεδομένο ότι η ασφάλεια της BPA βρίσκεται εδώ και πολλά χρόνια υπό συζήτηση από τις αρμόδιες αρχές για την ασφάλεια των τροφίμων σε όλο τον κόσμο, χωρίς ωστόσο να έχουν καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα. Η βιομηχανία των βρεφικών τροφών έχει αποφασίσει την αποφυγή της χρήσης ΒΡΑ, έπειτα από σχετική πίεση των καταναλωτών και με το φόβο της μείωσης των πωλήσεών τους, κι όχι εξαιτίας κάποιας νομοθετικής απαγόρευσης. Καθώς η χρήση της είναι τόσο διαδεδομένη, η ΒΡΑ εισέρχεται εύκολα στην τροφική αλυσίδα και ανιχνεύεται στα ούρα και το αίμα, καθώς και στο αίμα των εγκύων, τον ομφάλιο λώρο και το μητρικό γάλα. Έτσι, τα έμβρυα και τα βρέφη εκτίθενται στη ΒΡΑ ακόμη κι αν δεν σιτίζονται με μολυσμένα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος με μολυσμένο μπιμπερό. Η ΒΡΑ αποτελεί ενδοκρινικό διαταράκτη που μιμείται τη δράση των οιστρογόνων. Μια έκθεση του 2008 από το αμερικανικό National Toxicology Program εξέφρασε ανησυχία για την επίδραση της ΒΡΑ στον εγκέφαλο, τη συμπεριφορά και τον αδένα του προστάτη των εμβρύων, των βρεφών και των παιδιών εξαιτίας της υφιστάμενης έκθεσης των ανθρώπων στη ΒΡΑ (μέσω του πλακούντα, του μητρικού γάλακτος, της σίτισης με μπιμπερό και της σίτισης με μολυσμένες τροφές και ποτά).

Φθαλικές ενώσεις

Οι φθαλικές ενώσεις, οι οποίες χρησιμοποιούνται συνήθως για τη μάλθωση και την ευκαμψία πλαστικών καταναλωτικών προϊόντων, ανιχνεύονται στα βρεφικά μπιμπερό, σε άλλα εργαλεία και παιχνίδια για βρέφη και σε υλικά που χρησιμοποιούνται για την υγιεινή και την προσωπική περιποίηση. Καθώς δεν δεσμεύονται χημικά από το πλαστικό, εκλύονται εύκολα μέσω της εξάτμισης και της τριβής, αποκτώντας έτσι την ικανότητα να εισέλθουν στην τροφική αλυσίδα και να μολύνουν ακόμη και το μητρικό γάλα. Οι φθαλικές ενώσεις δρουν επιβαρυντικά στο ήπαρ, τους νεφρούς και ιδιαίτερα στο αναπαραγωγικό σύστημα, καθώς δρουν ως ενδοκρινικοί διαταράκτες. Μελέτες έχουν δείξει πως η πρόσληψη φθαλικών ενώσεων από τα βρέφη που τρέφονται με υποκατάστατα μητρικού γάλακτος είναι ίση ή ως και τέσσερις φορές πιο αυξημένη από εκείνη των βρεφών που σιτίζονται με αποκλειστικό θηλασμό. Επίσης, η πρόσληψη μέσω του μητρικού γάλακτος είναι γενικά χαμηλή και είναι απίθανο να αποτελέσει σημαντικό κίνδυνο για την υγεία, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Εντούτοις, πρέπει να αξιολογούνται και να αποφεύγονται και άλλες πηγές μόλυνσης κατά τη βρεφική ηλικία. Πολλές χώρες αναπτύσσουν νομοθεσία για τη σταδιακή απομάκρυνση και την τελική απαγόρευση των φθαλικών ενώσεων από την αγορά.

Μέταλλα

Ο υδράργυρος, ο μόλυβδος, το αρσενικό και το κάδμιο είναι καρκινογόνα, ευνοούν την καρκινογένεση και είναι τοξικά για τον εγκέφαλο, με επιπτώσεις στη γνωστική ανάπτυξη και την ευφυΐα. Η βαριά τοξίκωση από υδράργυρο μπορεί να επιφέρει συγγενή ή επίκτητη εγκεφαλική παράλυση, όπως παρατηρήθηκε στη διαβόητη καταστροφή που συνέβη στη Minamata της Ιαπωνίας, στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Το κάδμιο είναι επίσης τοξικό για τους νεφρούς. Η κύρια πηγή πρόσληψης υδραργύρου στη διατροφή της μητέρας είναι η κατανάλωση ψαριών και θαλάσσιων θηλαστικών από μολυσμένα νερά. Η έκθεση σε μόλυβδο μπορεί να σχετίζεται με την εργασία (π.χ.. μπογιές, εκρηκτικά, μπαταρίες, οικοδομικά υλικά, τήξη μετάλλων, εξόρυξη), την κατοικία (ανακαίνιση που δημιουργεί σκόνη από μπογιές, ασχολίες όπως το βάψιμο μολύβδινων αγαλματίων ή η συγκόλληση ηλεκτρονικών), το νερό (παλαιοί μολύβδινοι σωλήνες, μόλυνση από ορυχεία ή βιομηχανίες) και την παράδοση (παραδοσιακές θεραπείες και καλλυντικά που περιέχουν μόλυβδο). Μέχρι πρόσφατα, τα σφραγίσματα των δοντιών αποτελούσαν επίσης πηγή πρόσληψης μολύβδου. Είναι επίσης πιθανό να καταναλωθούν αυξημένες ποσότητες αρσενικού, όταν ανιχνεύεται σε υψηλά επίπεδα στα υπόγεια ύδατα, είτε φυσικά είτε εξαιτίας της χρήσης φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων με βάση το αρσενικό. Το ρύζι που καλλιεργείται σε μολυσμένα νερά μπορεί να είναι μια σημαντική πηγή πρόσληψης. Η πιο συνηθισμένη πηγή πρόσληψης καδμίου είναι ο καπνός του τσιγάρου, ενώ λιγότερο σημαντική πηγή είναι η επαφή σε επαγγελματικό πλαίσιο (μπαταρίες, πλαστικά, βαφές, μεταλλικές επικαλύψεις) και η διατροφή (ψάρια, ζώα και φυτά που εκτρέφονται ή καλλιεργούνται σε νερά και εδάφη, μολυσμένα με κάδμιο). Όταν ανιχνεύονται στο αίμα της μητέρας, ο υδράργυρος, ο μόλυβδος, το αρσενικό και το κάδμιο, διαπερνούν τον πλακούντα και μπορεί να επηρεάσουν την ανάπτυξη του εγκεφάλου του εμβρύου στα τελευταία στάδια της κύησης και κατά την πρώτη βρεφική ηλικία. Τα επίπεδα αυτών των ρύπων είναι υψηλότερα κατά τη γέννηση. Τα επίπεδα του υδραργύρου στο ομφαλοπλακουντιακό αίμα μπορεί να είναι 1,5 φορές πιο αυξημένα από τα επίπεδα στο μητρικό αίμα, ενώ τα επίπεδα του μολύβδου, του αρσενικού και του καδμίου είναι συνήθως χαμηλότερα από εκείνα της μητέρας. Όλα τα επίπεδα που ανιχνεύονται κατά τη γέννηση τείνουν να μειώνονται κατά τη μεταγεννητική περίοδο, καθώς τα μέταλλα εκκρίνονται σε μικρές ποσότητες στο μητρικό γάλα. Για παράδειγμα, στα αποκλειστικά θηλάζοντα βρέφη, τα επίπεδα του υδραργύρου μειώνονται κατά τον τρίτο μήνα της ζωής ως και περίπου 60%, σε σύγκριση με την ποσότητα κατά τη γέννηση. Αυτά τα μέταλλα, ιδιαίτερα ο υδράργυρος και ο μόλυβδος, ανιχνεύονται συχνά και στα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος, συχνά δε σε υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με το μητρικό γάλα, χωρίς ωστόσο να παρέχουν και την προστασία του μητρικού γάλακτος. Η πρόσληψη μέσω της σίτισης με υποκατάστατο μητρικού γάλακτος μπορεί να είναι ακόμη υψηλότερη, εάν η σκόνη αναμειχθεί με νερό, μολυσμένο με μέταλλα. Έχουν δημοσιευτεί αναφορές για μολυσμένα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος στη Γερμανία, την Αυστραλία, τον Καναδά, τη Σουηδία και – πιο πρόσφατα – την Κίνα. Επίσης, διάφορες χώρες ανά τον κόσμο, από την Ιταλία μέχρι τη Νιγηρία, έχουν αναφέρει περιπτώσεις αγελαδινού γάλακτος, του βασικού δηλαδή συστατικού για την παραγωγή των υποκατάστατων μητρικού γάλακτος, μολυσμένου με βαρέα μέταλλα. Συνεπώς, η διακοπή ή η καταστολή του θηλασμού και η αντικατάστασή του με υποκατάστατα μητρικού γάλακτος με βάση το αγελαδινό γάλα δεν αποτελούν εναλλακτική λύση για την αντιμετώπιση της μόλυνσης.

Μελαμίνη

Η μελαμίνη είναι ένα συνθετικό προϊόν που προστίθεται στα λιπάσματα για την ενίσχυση της ανάπτυξης των καλλιεργειών. Αποτελεί επίσης συστατικό διάφορων πλαστικών και ως τέτοιο, ανευρίσκεται σε πολλά βιομηχανικά αγαθά. Το 2007, μια Κινεζική εταιρεία προσέθεσε εσκεμμένα μελαμίνη σε αραιωμένο νωπό γάλα που χρησιμοποιούνταν για την παρασκευή υποκαταστάτου μητρικού γάλακτος σε σκόνη, προκειμένου να ενισχύσει τη φαινομενική του περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες. Καθώς η μελαμίνη δεν αποικοδομείται στους ανθρώπους και απεκκρίνεται κυρίως μέσω των νεφρών, τα βρέφη που σιτίζονταν με το μολυσμένο υποκατάστατο μητρικού γάλακτος υπέστησαν οξεία νεφρική ανεπάρκεια που επέφερε το θάνατο ή χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, ή ανέπτυξαν πέτρες στα νεφρά. Οι κινεζικές υγειονομικές αρχές ανέφεραν αρχικά 432 περιστατικά δηλητηρίασης, ένα εκ των οποίων ήταν θανατηφόρο. Επρόκειτο μάλλον για υποεκτίμηση, η οποία αργότερα διορθώθηκε σε τουλάχιστον 6 θανάτους και 300.000 περιστατικά. Αργότερα διαπιστώθηκε ότι κι άλλοι παραγωγοί υποκατάστατων μητρικού γάλακτος είχαν προσθέσει μελαμίνη στα προϊόντα τους, τα οποία δεν καταναλώνονταν μόνο στην Κίνα, αλλά εξάγονταν και σε πολλές άλλες χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Η αυξημένη ζήτηση για την παραγωγή και πώληση ολοένα και μεγαλύτερων ποσοτήτων υποκατάστατων μητρικού γάλακτος, ακόμη κι όταν σπανίζουν οι πρώτες ύλες (μεγάλη ποσότητα του νωπού γάλακτος που χρησιμοποιήθηκε από τους κινέζους παραγωγούς προερχόταν από τη Νέα Ζηλανδία), υποστηρίζεται από τη ραγδαία μείωση των ποσοστών θηλασμού στην Κίνα, όπου οι γυναίκες απασχολούνται σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό σε κάποια βιομηχανία, αδημονώντας να εργαστούν σε συνθήκες που δυσχεραίνουν το θηλασμό (καθώς απουσιάζει το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο), ενώ παράλληλα η αντίσταση στην επιθετική προώθηση των υποκατάστατων μητρικού γάλακτος από τις τοπικές και ξένες εταιρείες είναι μηδαμινή.

Μυκοτοξίνες

Οι μυκοτοξίνες είναι τοξικοί μεταβολίτες σαπροφυτικών μυκήτων που εντοπίζονται σε τρόφιμα και ζωοτροφές (κυρίως δημητριακά), που έχουν μολυνθεί από μύκητες. Η ομάδα μυκοτοξίνων που έχει μελετηθεί περισσότερο είναι οι αφλατοξίνες, των οποίων η καρκινογόνος δράση είναι γνωστή. Οι αφλατοξίνες ανιχνεύονται στο μητρικό γάλα σε πληθυσμιακές ομάδες που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες μολυσμένων δημητριακών, ιδιαίτερα σε τροπικές χώρες χαμηλού εισοδήματος, όπου οι μύκητες αναπτύσσονται ταχύτερα και τα τρόφιμα ελέγχονται σπάνια για μύκητες. Οι μυκοτοξίνες ανιχνεύονται σπάνια σε τρόφιμα, άρα και στο μητρικό γάλα, σε χώρες υψηλού εισοδήματος. Ωστόσο, σ’ αυτές τις χώρες ανιχνεύονται σε βιομηχανικές βρεφικές τροφές έτοιμες προς κατανάλωση (υποκατάστατα μητρικού γάλακτος, βρεφικές τροφές με βάση το κρέας) που φτιάχνονται από ζώα που έχουν τραφεί με μολυσμένα δημητριακά. Το πιο πιθανό είναι πως η αυστηρότερη νομοθεσία και οι έλεγχοι θα μειώσουν σταδιακά τον κίνδυνο αυτό στις χώρες υψηλού εισοδήματος, ενώ οι χαλαροί έλεγχοι και η ελλιπής νομοθεσία θα επιτρέψουν την αύξηση του κινδύνου σε αναδυόμενες οικονομίες, όπως η Κίνα.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2

Έγγραφα που  ελήφθησαν υπόψιν  για  την παρούσα έκθεση

• Arendt M. Communicating human biomonitoring resultsto ensure policy coherence with public health recommendations: analysing breastmilk whilst protecting, promoting and supporting breastfeeding. Environ Health 2008;7(Suppl 1):S6

• Bergman Å, Heindel JJ, Jobling S, Kidd KA, Thomas Zoeller R (editors). State of the science of endocrine disrupting chemicals 2012. United Nations Environment Programme and the World Health Organization, 2013

• Blanck HM, Marcus M, Tolbert PE et al. Age at menarche and Tanner stage in girls exposed in utero and postnatally to polybrominated biphenyl.

Epidemiology 2000;11:641-7

• Boersma ER, Lanting CI. Environmental exposure to polychlorinated biphenyls (PCBs) and dioxins. Consequences for longterm neurological and cognitive development of the child lactation. Adv Exp Med Biol 2000;478:271-87

• Braun JM, Kalkbrenner AE, Calafat AM et al. Impact of early-life bisphenol A exposure on behavior and executive function in children. Pediatrics 2011;128;873- 82

• Bucher J, Shelby M, National Institute of Environmental Health Sciences. Since you asked – Bisphenol A (BPA): Questions and Answers about Bisphenol A: http://www.niehs.nih.gov/health/topics/agents/sya- bpa/index.cfm

• Croes K et al. Persistent organic pollutants in Human milk: a biomonitoring study in rural areas of Flanders (Belgium). Chemosphere 2012 Nov; 89(8): 988-94)

• Costa LG, Giordano G, Tagliaferro S et al. Polybrominated diphenyl ether (PBDE) flame retardants: environmental contamination, human body burden and potential adverse health effects. Acta Biomed 2008;79:172-83

• Dorea JG, Donangelo CM. Early (in uterus and infant) exposure to mercury and lead. Clinical Nutrition 2006;25:369-76

• Eggesbo M, Stigum H, Longnecker MP et al. Levels of hexachlorobenzene (HCB) in breastmilk in relation to birthweight in a Norwegian cohort. Environ Res 2009;109:559-66

• Fangstrom B, Moore S, Nermell B et al. Breastfeeding protects against arsenic exposure in Bangladeshi infants. Environ Health Perspect 2008;116: 963-9

• Frederiksen M, Vorkamp K, Thomsen M et al. Human internal and external exposure to PBDEs: a review of levels and sources. Int J Hyg Environ Health 2009;212:109-34

• Fromme H, Gruber L, Seckin E et al, for the HBMnet. Phthalates and their metabolites in breastmilk: results from the Bavarian Monitoring of Breast Milk (BAMBI). Environment International 2011;37:715-22

• Geraghty SR, Khoury JC, Morrow AL et al. Reporting individual test results of environmental chemicals in breastmilk: potential for premature weaning. Breastfeed Med 2008;3:207-13

• Gossner CME, Schlundt J, Embarek PB et al. The melamine incident: implications for international food and feed safety. Environ Health Perspect 2009;117:1803-8

• Govarts E, Nieuwenhuijsen M, Schoeters G et al. Birth weight and prenatal exposure to polychlorinated biphenyls (PCBs) and dichlorodiphenyldichloroethylene (DDE): a meta-analysis within 12 European birth cohorts. Environ Health Perspect 2012;120:162-70

• Guan N, Fan Q, Ding J et al. Melamine-contaminated powdered formula and urolithiasis in young children. N Engl J Med 2009;360:1067-74

• Harden F, Muller J, Toms L et al. Dioxins in the Australian population: levels in human milk. National Dioxins Program, Technical Report N. 10. Australian Government, Department of the Environment and Heritage,Canberra, 2004

• Hertz-Picciotto I, Youn Park H, Dostal M et al. Prenatal exposures to persistent and non-persistent organic compounds and effects on immune system development. Basic Clin Pharmacol Toxicol 2008;102:146-54

• Hoffman K, Adgent M, Davis Goldman B et al. Lactational exposure to polybrominated diphenyl ethers and its relation to social and emotional development among toddlers. Environ Health Perspect 2012; http://dx.doi.org/10.1289/ehp.1205100

• Kishikawa N, Wada M, Kuroda N et al. Determination of polycyclic aromatic hydrocarbons in milk samples by high-performance liquid chromatography with fluorescence detection. Journal of Chromatography B 2003;789:257-64

•LaKind JS,BerlinCM, Naiman DQ. Infant exposure to chemicals in breast milk in theUnited States: what we need to learn from a breast milk monitoring program. Environ Health Perspect 2001;109:75-88

•LaKind JS,BerlinCM, Mattison DR. The heart of the matter on breastmilk and environmental chemicals: essential points for healthcare providers and new parents. Breastfeed Med 2008;3:251-9

•LaKind JS,BerlinCM, Sjödin A et al. Do human milk concentrations of persistent organic chemicals really decline during lactation? Chemical concentrations during lactation and milk/serum partitioning. Environ Health Perspect 2009;117:1625-31

• LaKind JS, Naiman DQ. Daily intake of bisphenol A and potential sources of exposure: 2005-2006 National Health and Nutrition Examination Survey. J Expo Sci Environ Epidemiol 2011;21:272-9

• Ljung K, Palm B, Grandér M et al. High concentrations of essential and toxic elements in infant formula and infant foods: a matter of concern. Food Chemistry 2011;127:943-51

• Malisch R, Kypke K, Kotz A et al. WHO/UNEP- coordinated exposure study (2008-2009) on levels of persistent organic pollutants (POPs) in human milk with regard to the global monitoring plan. Organohalogen Compounds 2010;72:1766-9

• Mead MN. Contaminants in human milk: weighing the risks against the benefits of breastfeeding. Environ Health Perspect 2008;116:A427-34

• Meeker JD. Exposure to environmental endocrine disruptors and child development. Arch Pediatr Adolesc Med 2012;166:1-7

• Meucci V, Soldani G, Razzuoli E et al. Mycoestrogen pollution of Italian infant food. J Pediatr 2011;159:278- 83

• Newbold RR. Developmental exposure to endocrine- disrupting chemicals programs for reproductive tract alterations and obesity later in life. Am J Clin Nutr 2011;94(suppl):1939-42S

• Pandelova M, Piccinelli R, Kashama S et al. Assessment of dietary exposure to PCDD/F and dioxin- like PCB in infant formulae available on the EU market. Chemosphere 2010;81:1018-21

• Pronczuk J, Moy G, Vallenas C. Breast Milk: an Optimal Food. Environ. Health Perspect. 2004; 112: A722-A723

• Ribas-Fito N, Julvez J, Torrent M et al. Beneficial effects of breastfeeding on cognition regardless of DDT concentrations at birth. Am J Epidemiol 2007;166:1198- 202

• Sakamoto M, Man Chan H, Domingo JL et al. Changes in body burden of mercury, lead, arsenic, cadmium and selenium in infants during early lactation in comparison with placental transfer. Ecotoxicol Environ Saf 2012;84:179-84

• Sjödin A, Patterson DG Jr, Bergman A. A review on human exposure to brominated flame retardants, particularly polybrominated diphenyl ethers. Environ Int 2003;29:829-39

• Soto AM,Vandenberg LN, Maffini MV et al. Does breast cancer start in the womb? Basic Clin Pharmacol Toxicol 2008;102:125-33

• UNEP/WHO. Results of the joint Stockholm Convention Secretariat/World Health Organization human milk survey (fourth and fifth rounds). WHO,Geneva, 2011, (UNEP/POPS/COP.5/INF/28)

• Vreugdenhil HJ, Slijper FM, Mulder PG et al. Effects of perinatal exposure to PCBs and dioxins on play behaviour in Dutch children at school age. Environ Health Perspect 2002;110:A593-8

• Weijs PJM, Bakker MI, Korver KR et al. Dioxin and dioxin-like PCB exposure of non-breastfed Dutch infants. Chemosphere 2006;64:1521-5

• Zuurbier M, Leijs M, Schoeters G et al. Children’s exposure to polybrominated diphenylethers. Acta Paediatr Suppl 2006;95:65-70

 

Οι Επτά Αρχές του IBFAN

  1. Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά σε όλο τον κόσμο να έχουν το δικαίωμα στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο υγείας.
  2. Οι οικογένειες, και ιδιαίτερα οι γυναίκες και τα παιδιά, να έχουν το δικαίωμα πρόσβασης σε επαρκή και θρεπτική σίτιση και αρκετό και οικονομικά προσιτό νερό.
  3. Οι γυναίκες να έχουν το δικαίωμα να θηλάσουν και να λάβουν ενημερωμένες αποφάσεις σχετικά με τη βρεφική και παιδική διατροφή.
  4. Οι γυναίκες να έχουν το δικαίωμα σε πλήρη υποστήριξη για θηλασμό για τουλάχιστον δύο χρόνια και για αποκλειστικό θηλασμό για τους πρώτους έξι μήνες.
  5. Όλοι οι άνθρωποι να έχουν το δικαίωμα πρόσβασης σε υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης υψηλής ποιότητας και σε πληροφόρηση χωρίς εμπορικές επιρροές.
  6. Οι επαγγελματίες υγείας και οι καταναλωτές έχουν το δικαίωμα να προστατεύονται από εμπορικές επιρροές που πιθανόν διαστρεβλώνουν την κρίση και τις αποφάσεις τους.
  7. Οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να πιέζουν για αλλαγές που θα προστατεύουν, θα προωθούν και θα υποστηρίζουν τη θεμελιώδη υγεία, συνεργαζόμενοι σε διεθνές επίπεδο.

Συγγραφείς: Ο επικεφαλής συγγραφέας αυτής της δήλωσης του IBFAN είναι ο Δρ. Αdriano Cattaneo, με τη συνεργασία μελών της ομάδας εργασίας του IBFAN για τα χημική και μικροβιολογική μόλυνση των βρεφικών προϊόντων διατροφής.

 

Μετάφραση στα ελληνικά: Γεωργία Αναγνωστοπούλου – Ελευθερία Στεριανού

Διόρθωση  – Επιμέλεια: Φωτεινή Παπαγιώτη

Πηγή: www.ibfan.gr

 

 

 



 

Ο θηλασμός βοηθά τα παιδιά να αναρριχηθούν κοινωνικά όταν μεγαλώσουν

Τα παιδιά που έχουν θηλάσει τη μητέρα τους, έχουν αυξημένες πιθανότητες να ανέβουν σε υψηλότερα σκαλοπάτια της κοινωνικής ιεραρχίας, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, που έρχεται να αναδείξει ένα ακόμα -μάλλον απρόσμενο- πλεονέκτημα του θηλασμού.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Αμάντα Σάκερ του Τμήματος Επιδημιολογίας και Δημόσιας Υγείας του University College του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο παιδιατρικό περιοδικό «Archives of Disease in Childhood», μελέτησαν περίπου 34.000 άτομα, γεννημένα είτε το 1958 είτε το 1970 και συσχέτισαν το κοινωνικό «στάτους» αυτών των ανθρώπων σε ηλικία 33 ή 34 ετών, με εκείνο των γονέων τους.

Η μελέτη έδειξε ότι όσοι είχαν θηλάσει, ήταν πιθανότερο ως ενήλικοι να έχουν αναρριχηθεί ψηλότερα στην κοινωνική κλίμακα σε σχέση με τους γονείς τους. Ως βασικό κριτήριο για αυτή την άνοδο, θεωρήθηκε ένα επάγγελμα με μεγαλύτερη κοινωνική αίγλη και υψηλότερα εισοδήματα. Σύμφωνα με τη στατιστική ανάλυση, ο θηλασμός αυξάνει την πιθανότητα κοινωνικής ανόδου κατά 24%, ενώ παράλληλα μειώνει την πιθανότητα κοινωνικής καθόδου κατά 20%.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο θηλασμός βελτιώνει τη νευρολογική ανάπτυξη των παιδιών, αυξάνοντας έτσι τις νοητικές ικανότητές τους, οι οποίες, με τη σειρά τους, τους δίνουν περισσότερες ευκαιρίες διάκρισης στην κοινωνία. Επιπλέον, τα παιδιά που έχουν θηλάσει, εμφανίζουν λιγότερα σημάδια συναισθηματικού στρες, κάτι που επίσης βοηθά στην κοινωνική ανέλιξή τους, όταν μεγαλώσουν.

Προηγούμενες έρευνες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ορισμένες θρεπτικές ουσίες (όπως τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα) στο μητρικό γάλα βοηθούν στην εγκεφαλική – νοητική ανάπτυξη του νεογέννητου. Αλλά και η στενή επαφή μητέρας – παιδιού χάρη στο θηλασμό επίσης συνδέεται με μειωμένο στρες για το παιδί.

«Ίσως ο συνδυασμός της φυσικής επαφής και των κατάλληλων θρεπτικών ουσιών που χρειάζονται για την ανάπτυξη του εγκεφάλου, συμβάλλουν στις καλύτερες νευρογνωσιακές επιδόσεις των ενηλίκων που είχαν θηλάσει», όπως ανέφεραν οι Βρετανοί ερευνητές. Επισήμαναν ακόμα πως τα κοινωνικά και ψυχολογικά οφέλη του θηλασμού μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερα για τα πιο ευάλωτα παιδιά, που γεννήθηκαν πρόωρα ή είχαν χαμηλό βάρος κατά τη γέννησή τους.

Εξάλλου η μελέτη διαπίστωσε ότι πολύ λιγότερα παιδιά (το ένα τρίτο περίπου) θηλάστηκαν το 1970 σε σχέση με το 1958 (τα δύο τρίτα), τουλάχιστον στη Βρετανία όπου πραγματοποιήθηκε η έρευνα.

Πηγή: http://www.athensvoice.gr/article/%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/%CE%BF-%CE%B8%CE%B7%CE%BB%CE%B1%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%B2%CE%BF%CE%B7%CE%B8%CE%AC-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%AC-%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%81%CF%81%CE%B9%CF%87%CE%B7%CE%B8%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CF%8E%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BD

Ο εγκέφαλος των παιδιών που θηλάζουν παρουσιάζει πρώιμη ανάπτυξη

Τα μωρά που θηλάζουν παρουσιάζουν σημάδια πρώιμης εγκεφαλικής ανάπτυξης, ιδίως σε περιοχές που σχετίζονται με τη γλώσσα, τα αισθήματα και την αντίληψη.

Ερευνητές χρησιμοποίησαν ειδικούς μαγνητικούς τομογράφους που δεν επηρεάζουν τα μωρά για να εξετάσουν την ανάπτυξη του εγκεφάλου σε ένα δείγμα παιδιών ηλικίας κάτω των 4 ετών. Ως την ηλικία των 2, τα μωρά που θήλαζαν αποκλειστικά για τουλάχιστον τρεις μήνες παρουσίασαν αυξημένη ανάπτυξη σε σύγκριση με παιδιά που τρέφονταν αποκλειστικά με ξένο γάλα ή με ένα συνδυασμό ξένου και μητρικού γάλακτος.

Αυτή δεν είναι η πρώτη έρευνα που ισχυρίζεται πως ο θηλασμός βοηθά στην ανάπτυξη του εγκεφάλου των μωρών. Μελέτες συμπεριφοράς έχουν συνδέσει παλαιότερα το θηλασμό με καλύτερα γνωστικά αποτελέσματα σε μεγαλύτερους εφήβους και ενήλικες.

Αλλά αυτή είναι η πρώτη μελέτη απεικόνισης που εξετάζει τις διαφορές στον εγκέφαλο πολύ μικρών και υγιών παιδιών που σχετίζονται με το θηλασμό, λέει ο Sean Deoni, βοηθός καθηγητής μηχανικής στο Brown University.

«Θέλαμε να δούμε πόσο νωρίς εμφανίζονται αυτές οι αλλαγές στην ανάπτυξη του εγκεφάλου. Έχουμε αποδείξει πως προκύπτουν σχεδόν από την αρχή».

Ο Deoni διευθύνει το εργαστήριο Προχωρημένης Βρεφικής Απεικόνισης στο Brown. Για την έρευνά του που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό NeuroImage, αυτός και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν σιωπηλούς μαγνητικούς τομογράφους που λάμβαναν εικόνες από τους εγκεφάλους των μωρών όσο αυτά κοιμούνταν.

Η τεχνική της μαγνητικής τομογραφίας εξετάζει τη μικροδομή της λευκής ουσίας του εγκεφάλου, τον ιστό που περιέχει μεγάλες νευρικές ίνες και βοηθά τα διαφορετικά τμήματα του εγκεφάλου να επικοινωνήσουν μεταξύ τους.

Πιο συγκεκριμένα, η τεχνική αυτή αναζητά ποσότητες μυελίνης, μίας λιπαρής ουσίας που μονώνει τις νευρικές ίνες και επιταχύνει τα ηλεκτρικά σήματα καθώς αυτά κινούνται μέσα στον εγκέφαλο.

Οι ερευνητές εξέτασαν 133 μωρά ηλικίας από 10 μηνών έως και τεσσάρων ετών. Όλα τα μωρά είχαν γεννηθεί μετά από φυσιολογική κύηση και όλα προέρχονταν από οικογένειες με παρόμοια κοινωνικοοικονομική κατάσταση.

Τα μωρά χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: εκείνα των οποίων οι μητέρες ανέφεραν πως θηλάζουν αποκλειστικά για τουλάχιστον τρεις μήνες, εκείνα που τρέφονταν με ένα συνδυασμό μητρικού και ξένου γάλακτος και εκείνα που τρέφονταν αποκλειστικά με ξένο γάλα. Οι ερευνητές συνέκριναν τα μεγαλύτερα με τα μικρότερα παιδιά για να καταγράψουν την πορεία ανάπτυξης της λευκής ουσίας σε κάθε ομάδα.

Η ομάδα που θήλαζε αποκλειστικά είχε την ταχύτερη ανάπτυξη μυελίνης στη λευκή ουσία από τις τρεις ομάδες, με την αύξηση στον όγκο της λευκής ουσίας να γίνεται πιο ουσιαστική ως την ηλικία των 2. Η ομάδα που τρεφόταν με συνδυασμό μητρικού και ξένου γάλακτος είχε περισσότερη ανάπτυξη από την ομάδα που τρεφόταν αποκλειστικά με ξένο γάλα, αλλά λιγότερη από την ομάδα που θήλαζε αποκλειστικά.

«Διαπιστώνουμε πως η διαφορά (στην ανάπτυξη της λευκής ουσίας) είναι της τάξης του 20 με 30 τοις εκατό, συγκρίνοντας τα μωρά που θηλάζουν με αυτά που δε θηλάζουν», λέει ο Deoni.«Πιστεύω πως είναι εκπληκτικό το ότι μπορεί να υπάρξει τόση διαφορά τόσο νωρίς». Οι ερευνητές στη συνέχεια υποστήριξαν τα δεδομένα της απεικόνισής τους χρησιμοποιώντας ένα σύνολο από γνωστικά τεστ στα μεγαλύτερα παιδιά. Τα τεστ αυτά έδειξαν πως υπήρχαν αυξημένες γλωσσικές επιδόσεις, οπτική αντίληψη και επιδόσεις στον έλεγχος της κίνησης στα μωρά που θήλαζαν.

Η έρευνα εξέτασε επίσης τις επιπτώσεις της διάρκειας του θηλασμού. Οι ερευνητές συνέκριναν μωρά που θήλαζαν για περισσότερο από ένα χρόνο με άλλα που θήλαζαν λιγότερο από χρόνο και ανακάλυψαν σημαντικά πιο αυξημένη εγκεφαλική ανάπτυξη στα μωρά που είχαν θηλάσει περισσότερο – ιδίως σε περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την κινητική λειτουργία.

«Νομίζω πως θα υποστήριζα ότι σε συνδυασμό με όλα τα άλλα στοιχεία, ο θηλασμός φαίνεται να είναι απόλυτα ωφέλιμος», αναφέρει ο Deoni.

Την έρευνα χρηματοδότησε το Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας της Αμερικής.

Πηγή: http://www.eimaimama.gr

Η κατάσταση του θηλασμού στις ανεπτυγμένες χώρες

Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας….0% baby friendly hospitals, καθόλου θηλασμός στους 3 μήνες, πόσο μάλλον στους 6. Και παρόλα αυτά, η κατάσταση του θηλασμού στη χώρα μας χαρακτηρίζεται… καλή! Αλλά και στις άλλες χώρες, τα νούμερα είναι επιεικώς απαράδεκτα…

Πηγή: www.savethechildren.org

Το μητρικό γάλα περιέχει προστατευτικά βακτήρια

Το γάλα της μητέρας, που θηλάζει το μωρό, περιέχει πάνω από 700 είδη βακτηρίων, περισσότερα από ότι πίστευαν ως τώρα οι επιστήμονες, όπως δείχνει μια νέα ισπανική έρευνα. Το μητρικό γάλα καθορίζει σε σημαντικό βαθμό τη μικροβιακή χλωρίδα που θα αναπτυχθεί στο νεογέννητο. Όμως, η ακριβής σύσταση και ο βιολογικός ρόλος αυτών των μικροοργανισμών στο νήπιο παραμένουν ακόμα εν πολλοίς άγνωστα. Read more

Έρευνα για το θηλασμό και τις οικονομικές επιπτώσεις από τη UNICEF UK

Μια έρευνα – ορόσημο στο επιστημονικό πεδίο της βρεφικής διατροφής δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο 2012 ως αναφορά με τίτλο Προλαμβάνοντας Νοσήματα και Κάνοντας Οικονομία (Preventing Disease and Saving Resources). H έρευνα που χρηματοδοτήθηκε από την UNICEF στη Μεγάλη Βρετανία καταδεικνύει ότι τα χαμηλά ποσοστά μητρικού θηλασμού στην χώρα κοστίζουν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας εκατομμύρια λίρες.Για την έρευνα συνεργάστηκαν πολλά πανεπιστήμια της Βρετανίας, όπως της Οξφόρδης, του Dundee και του Λονδίνου. Read more

Οφελος 2.500 ευρώ το χρόνο για κάθε παιδί που θηλάζει!

Βιολογικά οφέλη για τη μητέρα και κυρίως για το παιδί, αλλά και οικονομικά οφέλη όχι μόνο για την οικογένεια, αλλά και για το ΕΣΥ και κατ’ επέκταση το Κράτος, έχει ο μητρικός θηλασμός. Ωστόσο, ενώ το 70% των μητέρων ξεκινούν να θηλάζουν, στον έκτο μήνα θηλασμού το ποσοστό κατρακυλά στο 0,8%. Ο μητρικός θηλασμός θα πρέπει να διαρκεί έως τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού, για το «χτίσιμο» του ανοσοποιητικού του συστήματος αλλά και για την ίδια την ψυχοσωματική υγεία της μητέρας.

Read more

Νέα δεδομένα για τα οφέλη του μητρικού γάλακτος

Τα οφέλη του μητρικού γάλακτος έχουν από καιρό αξιολογηθεί και εκτιμηθεί ως μοναδικά. Πρόσφατα δεδομένα όμως του προσδίδουν άλλη μια σημαντική ιδιότητα η οποία μπορεί να προστατεύσει τα βρέφη από λοιμώξεις και ασθένειες. Το μητρικό γάλα, και όχι το έτοιμο βιομηχανικό γάλα, προωθεί την ανάπτυξη της μικροβιακής χλωρίδας στον εντερικό σωλήνα του νεογέννητου, γεγονός που ενισχύει την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών και ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα του βρέφους. Read more

Ο θηλασμός προστατεύει από το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου

Υπάρχει πληθώρα αποδείξεων ότι ο θηλασμός σχετίζεται με σημαντικά οφέλη, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα.

Μέχρι πρόσφατα ο ρόλος του θηλασμού ως παράγοντα μείωσης του κινδύνου του Συνδρόμου Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου, ήταν ασαφής.

Τον Οκτώβριο του 2010, έγινε μια δημόσια συζήτηση στην Αυστραλία με ερευνητές απ’ όλο τον κόσμο για να επανεξετάσουν τα πρόσφατα δεδομένα όσον αφορά τις οδηγίες για ασφαλή ύπνο των παιδιών.

Μετά το φόρουμ και την δημοσίευση των συμπερασμάτων, το Εθνικό Επιστημονικό Κέντρο Συμβουλευτικής για το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου υποστήριξε την άποψη ότι ο θηλασμός είναι ένα από τα μέτρα πρόληψης του αιφνίδιου βρεφικού θανάτου κατά τη βρεφική ηλικία.

Η οδηγία, “Θηλάστε τα μωρά σας αν μπορείτε”, θα ενσωματωθεί στην εθνική καμπάνια για την ασφάλεια στον ύπνο των μωρών.

Πηγή: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22724308?dopt=Abstract

 

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Ο/Η παιδίατρός σας θήλασε τα παιδιά του;

Κάθε εβδομάδα ακούω ή διαβάζω ιστορίες από μαμάδες που θηλάζουν όπου ο γιατρός τους έδωσε λάθος πληροφορίες σε σχέση με το θηλασμό. Είναι πολύ κρίμα γιατί όλοι οι άνθρωποι θέλουν να αισθάνονται ότι ο γιατρός τους έχει τις απαραίτητες γνώσεις και ότι οι συμβουλές του είναι σωστές. Πολύ συχνά όλοι μας αισθανόμαστε ότι πρέπει να κάνουμε ότι μας πει ο γιατρός μας, αλλά δυστυχώς, πολύ συχνά οι λανθασμένες συμβουλές τους οδηγούν σε διακοπή του θηλασμού. Ποια είναι όμως η έκταση του προβλήματος; Read more

Μη θηλασμός και παιδική παχυσαρκία

Ο μητρικός θηλασμός έχει αποδειχθεί σε πολλές μελέτες παρατήρησης ότι δρα προστατευτικά ενάντια στο υπέρβαρο και την παχυσαρκία κατά την μετέπειτα ζωή. Μια νέα έρευνα από την Αυστραλία χρησιμοποίησε ένα εθνικό δείγμα παιδιών και εφήβων στην Αυστραλία για να ερευνήσει την σχέση ανάμεσα στην διάρκεια θηλασμού και στην κατάσταση βάρους. Read more

Το μητρικό γάλα στην πρώτη γραμμή για εμβόλιο κατά του AIDS!

Νέα ανακάλυψη αντισωμάτων στο μητρικό γάλα που βοηθούν στην εξουδετέρωση του HIV.

Αντισώματα που βοηθούν να σταματήσουν τον ιό HIV ανακαλύφθηκαν στο μητρκό γάλα. Ερευνητές από το Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Duke στις ΗΠΑ απομόνωσαν τα αντισώματα από ανοσοποιητικά κύτταρα που λέγονται Β λεμφοκύτταρα και βρίσκονται στο μητρικό γάλα μητέρων από το Μαλάουι μολυσμένων με τον ιό, και απέδειξαν ότι τα Β αυτά λεμφοκύτταρα του μητρικού γάλακτος είναι ικανά να παράγουν εξουδετερωτικά αντισώματα που μπορεί να αναστέλλουν την δράση του ιού που προκαλεί το AIDS. Read more

Σύγχρονος τρόπος φροντίδας των παιδιών

Του Darcia Narvaez PhD

To να αφήνουμε τα μωρά να «κλαίνε για να συνηθίσουν» είναι μια ιδέα που υπάρχει τουλάχιστον από τα 1880 και την βικτωριανή περίοδο. Τότε το πεδίο της ιατρικής επιστήμης είχε ανακαλύψει τα μικρόβια και τη μετάδοση λοιμώξεων και είχε τραβήξει σε υπερβολή την ιδέα ότι τα ανθρώπινα βρέφη πρέπει μόνο σπάνια να αγγίζονται (βλ.Blum 2002 για μια εξαιρετική ανασκόπηση αυτής της εποχής και των νοοτροπιών σχετικά με την ανατροφή των παιδιών). Read more

Θηλασμός και ύπνος μαζί με το μωρό

Είναι προφανές ότι τα μωρά που κοιμούνται μαζί με τους γονείς τους θηλάζουν περισσότερο απ’ ότι τα  μωρά που κοιμούνται σε χωριστά δωμάτια. Θηλάζουν πιο συχνά και για περισσότερο καιρό. Έρευνα που δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο του 2010 στο Pediatrics, το περιοδικό της Αμερικανικής Παιδιατρικής Ακαδημίας, επιβεβαίωσε αυτή την υπόθεση, δείχνοντας ότι ο θηλασμός είναι πιο συχνός σε οικογένειες που οι γονείς μοιράζονται το ίδιο κρεβάτι με τα παιδιά τους. Read more

Τα προβλήματα του θηλασμού προκαλούν συμπτώματα κατάθλιψης;

(Reuters Health) – Οι νέες μητέρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες με το θηλασμό έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για επιλόχειο κατάθλιψη, αποκαλύπτει καινούρια έρευνα.

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό της Μαιευτικής και Γυναικολογίας, δεν αποδεικνύουν ότι τα προβλήματα του θηλασμού προκαλούν συμπτώματα κατάθλιψης. Αλλά οι ερευνητές λένε ότι οι νέες μητέρες και οι γιατροί τους θα πρέπει να είναι προσεκτικοί γιατί αυτά τα δύο πάνε χέρι-χέρι. Read more

Τα πρόωρα μωρά που πίνουν ξένο γάλα έχουν περισσότερες πιθανότητες για παθήσεις του γαστρεντερικού απ’ ότι τα πρόωρα μωρά που πίνουν μητρικό γάλα.

Από τo ετήσιο συνέδριο των Ακαδημαϊκών Παιδιατρικών Κοινοτήτων, 30 Απριλίου-3 Μαΐου 2011 στο Denver.

Τα πολύ πρόωρα μωρά που τρέφονται με μητρικό γάλα δότριας μητέρας έχουν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν μια επικίνδυνη νόσο του εντέρου, τη νεκρωτική εντεροκολίτιδα (NEC), απ’ ότι τα μωρά που πίνουν γάλα για πρόωρα που προέρχεται από αγελάδες, σύμφωνα με έρευνα του νοσοκομείου Johns Hopkins.

Μόνο ένα από τα 29 μωρά που τράφηκαν με μητρικό γάλα παρουσίασε τη νόσο και την ξεπέρασε χωρίς να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση, σε σύγκριση με τα 5 από τα 24 μωρά που τράφηκαν με ξένο γάλα και την εκδήλωσαν, τέσσερα εκ των οποίων χρειάστηκαν χειρουργική επέμβαση. Τα ευρήματα αυτά, λένε οι ερευνητές, δικαιώνουν τη στροφή προς μια δίαιτα «αποκλειστικά με μητρικό γάλα» σε πολύ πρόωρα μωρά – αυτά που ζυγίζουν λιγότερο από 1.500γρ. Read more

Νέα έρευνα: Βλαστοκύτταρα στο μητρικό γάλα θεραπεύουν ασθένειες

Πολλές, σοβαρές και θανατηφόρες ασθένειες όπως ο καρκίνος του παγκρέατος, η νόσος του Πάρκινσον και ο διαβήτης μπορούν ίσως να θεραπευτούν με τη χρήση βλαστοκυττάρων που βρίσκονται στο μητρικό γάλα, σύμφωνα με την νέα ανακάλυψη Ελληνίδας ερευνήτριας του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλία (UWA). Read more

Μακροχρόνιος θηλασμός για γερά οστά στις γυναίκες

Επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι τόσο οι εγκυμοσύνες όσο και ο θηλασμός δεν ασκούν καμία μόνιμη αρνητική επίδραση στην υγεία των οστών της μητέρας και στην οστική πυκνότητα μετάλλων, αλλά αντίθετα είναι πιθανόν να επιδρούν θετικά στην δομή των οστών της γυναίκας σε βάθος χρόνου. Επιστήμονες από την Φινλανδία θέλησαν να τεστάρουν την υπόθεση ότι μακρά περίοδος γαλουχίας μπορεί να προάγει την εναπόθεση οστού περιοστικά (κάτω από την μεμβράνη των οστών) και επομένως να αυξάνει την δύναμη των οστών της μητέρας. Read more

Μη τα βάζετε με μαμά που θηλάζει!

Οι μητέρες που θηλάζουν υπερασπίζονται τα μωρά τους με μεγαλύτερη επιθετικότητα απ’ ότι οι μητέρες που ταΐζουν με το μπουκάλι ή οι γυναίκες που δεν έχουν παιδιά, λένε οι ερευνητές. Read more

Οι μητέρες με ηπατίτιδα Β μπορούν να θηλάσουν, σύμφωνα με νέα μελέτη

Οι μητέρες που πάσχουν από ηπατίτιδα Β μπορούν θηλάσουν με ασφάλεια τα παιδιά τους εφόσον παρθούν τα κατάλληλα μέτρα, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Η ηπατίτιδα Β προκαλεί φλεγμονή στο συκώτι και μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή του οργάνου. Ο ιός μεταδίδεται με το αίμα, τις μη αποστειρωμένες βελόνες και το σεξ. Μπορεί επίσης να μεταδοθεί από τη μητέρα στο μωρό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού. Read more

Μη θηλασμός και διαβήτης τύπου 1

Μία από τις σημαντικές λειτουργίες του παγκρέατος είναι η έκκριση στην κυκλοφορία του αίματος ινσουλίνης, μιας ορμόνης που ρυθμίζει τον μεταβολισμό μεταφέροντας την γλυκόζη μέσα στα κύτταρα του οργανισμού. Στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 ο ίδιος ο οργανισμός καταπολεμάει τα κύτταρα που εκκρίνουν την ινσουλίνη (αυτοάνοσο νόσημα). Το αποτέλεσμα είναι να παράγεται λιγότερη ινσουλίνη, να αθροίζεται η γλυκόζη στην κυκλοφορία του αίματος (υπεργλυκαιμία).

Ποια είναι τα αίτια που ο οργανισμός στρέφεται ενάντια στα κύτταρα του παγκρέατος; Οι επιστημονικές έρευνες δεν έχουν ακόμα ξεκαθαρίσει πλήρως το τοπίο, υπάρχουν όμως πολλά στοιχεία μου δείχνουν ότι η διατροφή κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής του παιδιού και η πρώιμη έκθεση στην πρωτείνη του αγελαδινού γάλακτος μπορεί να παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη σε κάποια παιδιά.

Ερευνητές από την Βραζιλία εντόπισαν οικογένειες με παιδιά που έπασχαν από διαβήτη τύπου 1 και είχαν υγιή αδερφάκια. Οι μητέρες των παιδιών ρωτήθηκαν αναλυτικά για το ιστορικό της γέννησης, την διατροφή των παιδιών κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής, το βάρος γέννησης, την προωρότητα, τους εμβολιασμούς. Βρέθηκε ότι ο ομάδα των παιδιών που έπασχαν από διαβήτη τύπου 1 είχαν θηλάσει για λιγότερο χρονικό διάστημα σε σύγκριση με τα υγιή αδερφάκια τους (κατά μέσο όρο 3.3 μήνες τα παιδάκια με διαβήτη, σε σύγκριση με 4.6 μήνες τα αδερφάκια τους. Επιπλέον, η ομάδα των παιδιών που έπασχαν από διαβήτη είχδαν εκτεθεί νωρίτερα στο γάλα αγελάδας, σε σύγκριση με τα υγιή αδερφάκια τους. Μεγαλύτερη διάρκεια θηλασμού συσχετίστηκε με προστατευτική επίδραση ενάντια στην εμφάνιση διαβήτη.

Οι επιστήμονες συμπέραναν ότι η έρευνά τους υποστηρίζει την θεωρία ότι ο μη θηλασμός ή η βραχεία διάρκεια μητρικού θηλασμού είναι παράγοντας κινδύνου και μπορεί να συμβάλλει στα περιστατικά σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 κατά την παιδική ηλικία.

Πηγή: Alves JG et al. Breastfeeding Protects Against Type 1 Diabetes Mellitus: A Case-Sibling Study. Breastfeed Med. 2011 Aug 5. [Epub ahead of print]

Μετάφραση/ Σχολιασμός: Σ Παπαβέντσης MRCPCH DCH IBCLC 2011

Ο θηλασμός αυξάνει το μέγεθος του εγκεφάλου και τη νοημοσύνη.

Σύμφωνα με νέα μελέτη.

Όσο μεγαλύτερη χρονική περίοδο μια μητέρα θηλάζει το νεογέννητο παιδί της, τόσο μεγαλώνει ο εγκέφαλός του και τόσο αυτό αποκτά αυξημένες νοητικές δυνατότητες. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μια νέα έρευνα Βρετανών επιστημόνων, οι οποίοι ανακάλυψαν ότι υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στο μέγεθος του εγκεφάλου ενός θηλαστικού (συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων) και του χρόνου θηλασμού. Read more

Ο θηλασμός «τρέφει» μεγάλο εγκέφαλο.

Ο θηλασμός «τρέφει» έξυπνα παιδιά, σύμφωνα με νέα μελέτη. Ερευνητές του Πανεπιστημίου Ντάραμ ανακάλυψαν άμεση σύνδεση μεταξύ του μεγέθους του εγκεφάλου των θηλαστικών – συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων – και του χρόνου που έχουν θηλάσει. Όπως προέκυψε από τη μελέτη που διεξήχθη σε 128 είδη θηλαστικών, όσο περισσότερο διαρκέσει ο θηλασμός τόσο μεγαλύτερος γίνεται ο εγκέφαλος. Read more

HAMLET – Συστατικό του μητρικού γάλακτος σκοτώνει καρκινικά κύτταρα.

Ένα συστατικό που βρέθηκε στο μητρικό γάλα σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα, αποκαλύπτει μελέτη που έγινε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Lund και του Πανεπιστημίου του Gothenburg της Σουηδίας. Read more

10 σημαντικά βήματα για την πρόληψη του καρκίνου.

To Aμερικανικό Ινστιτούτο Ερευνας για τον καρκίνο, δημοσίευσε επίσημα για πρώτη φορά τα 10 πιο σημαντικά βήματα πρόληψης κατά του καρκίνου. Μέσα σ’ αυτά είναι και ο αποκλειστικός θηλασμός των παιδιών μας!
Διαβάστε: http://www.infozine.com/news/stories/op/storiesView/sid/46178/

Tα μωρά που θηλάζουν παρουσιάζουν λιγότερα επεισόδια σπασμών.

NEW YORK (Reuters Health) – Tα μωρά που θηλάζουν παρουσιάζουν λιγότερα επεισόδια σπασμών μετά τον πρώτο χρόνο, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα στη Δανία.

Kαι όσο πιο πολύ καιρό θηλάζουν τα μωρά, τόσο το καλύτερο, κατέληξαν οι ερευνητές. Τα μωρά που τράφηκαν με μητρικό γάλα περισσότερο από 9 μήνες είχαν λιγότερα επεισόδια σπασμών από τα μωρά που είχαν θηλάσει για λιγότερο καιρό, είπαν οι συγγραφείς στο περιοδικό Journal of Pediatrics. Read more

Μη θηλασμός και παιδική επιληψία

Μια μεγάλη προοπτική έρευνα διενεργήθηκε στη Δανία από την Σχολή Δημόσιας Υγείας. Οι επιστήμονες παρακολούθησαν έναν πληθυσμό 69.750 παιδιών που γεννήθηκαν στη Δανία το χρονικό διάστημα 1997 με 2003. Αυτόν τον Εθνικό Πληθυσμό Γεννήσεων στη Δανία τον παρακολούθησαν μέχρι το 2008, για 5 με 11 χρόνια από τη γέννηση. Έλαβαν πληροφορίες για το θηλασμό ή όχι αυτών των παιδιών μέσα από τηλεφωνικές συνεντεύξεις των γονιών, στην ηλικία των 6 και των 18 μηνών. Παράλληλα συνέλεξαν πληροφορίες για τα παιδιά που εμφάνισαν επιληψία από το Εθνικό Νοσοκομειακό Αρχείο της Δανίας. Read more

Θηλασμός και γλωσσική ικανότητα

Μια πολύ σημαντική έρευνα ξεκίνησε στο Πέρθ της Δυτικής Αυστραλίας πριν από 10 χρόνια. Ερευνητές από το Κέντρο Έρευνας στην Παιδική Υγεία παρακολούθησαν 2868 βρέφη από τη γέννησή τους. Κατέγραψαν στην πορεία του χρόνου τον τρόπο διατροφής τους και χώρισαν τα παιδιά σε τέσσερις ομάδες: εκείνα που δεν θήλασαν καθόλου, εκείνα που θήλασαν για λιγότερο από 4 μήνες, όσα θήλασαν για 4 με 6 μήνες και τέλος τα βρέφη που θήλασαν για παραπάνω από 6 μήνες.