Άρθρα

Μητρικό γάλα: Νέα ένδειξη θεραπείας για την ατοπική δερματίτιδα στα βρέφη

Σε βρέφη με ατοπική δερματίτιδα, η τοπική εφαρμογή του μητρικού γάλακτος έχει την ίδια αποτελεσματικότητα με αλοιφή υδροκορτιζόνης 1%, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στοInternational Journal of Dermatology.

 

eczema

Σύμφωνα με τον Hengameh Kasrae και τους συνεργάτες του από το Πανεπιστήμιο Ιατρικών Επιστημών Arak στο Ιράν, περίπου το 50% των βρεφών εκδηλώνουν ατοπική δερματίτιδα κατά τα πρώτα χρόνια ζωής τους.

Προκειμένου να εξεταστεί η βραχυχρόνια αποτελεσματικότητα της τοπικής εφαρμογής του μητρικού γάλακτος έναντι αλοιφής υδροκορτιζόνης σε βρέφη με ήπια έως μέτρια ατοπική δερματίτιδα, οι ερευνητές πραγματοποίησαν τυχαίες κλινικές δοκιμές. Σε παιδιατρική μονάδα, βρέφη με ατοπική δερματίτιδα επιλέχθηκαν τυχαία, ώστε άλλα να λάβουν ανθρώπινο μητρικό γάλα και άλλα υδροκορτιζόνη.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι τις ημέρες 0, 7, 14 και 21, οι παρεμβάσεις και στις δύο ομάδες έδειξαν παρόμοια αποτελέσματα.

«Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι το μητρικό γάλα μπορεί να βελτιώσει το ατοπικό έκζεμα στο βρέφος με τα ίδια αποτελέσματα όπως η αλοιφή υδροκορτιζόνης,» κατέληξαν οι ερευνητές.

«Συνιστούμε την χρήση του ανθρώπινου μητρικού γάλακτος για τη θεραπεία του ατοπικού εκζέματος στο βρέφος λόγω της θεραπευτικής δράσης του.»

Πηγή

Τα οφέλη του μητρικού θηλασμού… ή οι κίνδυνοι από τη χορήγηση ξένου γάλακτος

Written by Μπαλάσκα Κατερίνα Διαιτολόγος Διατροφολόγος BSc (HONS), RD, MSc Διεθνώς πιστοποιημένη σύμβουλος γαλουχίας (IBCLC)

BABY_2698324b

Συχνά ακούμε να γίνεται λόγος για τα οφέλη του μητρικού θηλασμού ως μέσο προώθησής του. Επαινούμε το «αυτονόητο» και το «φυσικό» χωρίς να αναφερόμαστε στους κινδύνους που εγκυμονούν αν κάποια μητέρα αποφασίσει να μην ακολουθήσει το «δρόμο της φύσης».

Αντιθέτως, όταν κάποιος μας ζητήσει τη συμβουλή μας για το αν πρέπει να καπνίζει ή όχι, σπεύδουμε να του απαριθμήσουμε τους κινδύνους της συνέχισης του καπνίσματος, χρησιμοποιώντας όλα τα στατιστικά νούμερα που έχουμε πλέον διαθέσιμα από πολυετείς έρευνες. Δεν προσπαθούμε να τον «πείσουμε» να τροποποιήσει τη συμπεριφορά του χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα τα «οφέλη της εισπνοής καθαρού αέρα»!

Είναι λοιπόν αξιοπερίεργο, πώς με το μητρικό γάλα που βοήθησε το ανθρώπινο είδος να επιβιώσει και να εξελιχθεί τις τελευταίες 100,000 γενιές, φτάσαμε στο σημείο να «πρέπει» να πείσουμε τις νέες μητέρες και τους συγγενείς τους, ώστε να το «εμπιστευτούν» και να το «δοκιμάσουν»!

Παρακάτω δε θα γίνει καμία αναφορά στα αυτονόητα οφέλη του μοναδικού βιολογικού υγρού (του μοναδικού ανθρώπινα παραγόμενου “super food”) που ονομάζεται μητρικό γάλα και που είναι το μοναδικό υγρό που μπορεί από μόνο του να κρατήσει στη ζωή και να μεγαλώσει ένα ανθρώπινο βρέφος για τους πρώτους έξι μήνες της ζωής του.

Θα μιλήσουμε μόνο για τους κινδύνους που έρχονται αντιμέτωπες οι μητέρες και τα βρέφη τους, αν δεν το χρησιμοποιήσουν, αν δεν θηλάσουν…

Σίγουρα υπάρχει μία θετική συσχέτιση μεταξύ της συχνότητας της τεχνητής βρεφικής διατροφής με την νεογνική θνησιμότητα και νοσηρότητα σε κάθε χώρα του κόσμου. Είναι όμως πολύ πολύπλοκο να προσδιοριστεί η ακριβής αιτία της κάθε ασθένειας στα βρέφη, γιατί υπάρχουν πολλοί παράγοντες που την επηρεάζουν, π.χ. διαφορετικές συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής σε διαφορετικές χώρες, ποιότητα και ποσότητα της τροφής (πολύ λίγη τροφή ή πολύ περισσότερη τροφή), έκθεση σε μικρόβια, έκθεση στο κάπνισμα, κλπ. Επίσης πολλές ασθένειες έχουν πολύπλοκους βιοχημικούς, γενετικούς και περιβαλλοντικούς μηχανισμούς, οι οποίοι επηρεάζουν τελικά την εμφάνισή τους / εξέλιξή τους, ή όχι.

Ο Hanson (2004), μας υπενθυμίζει, ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί σχετικά με τα συμπεράσματα που βγάζουμε όσον αφορά τα προστατευτικά οφέλη του μητρικού θηλασμού. Ίσως ο σωστότερος τρόπος να το δούμε να είναι ότι τα θηλάζοντα βρέφη έχουν τη δυνατότητα να φτάσουν το υψηλότερο επίπεδο υγείας σύμφωνα με τις γενετικές τους προδιαγραφές και τις κοινωνικό-πολιτιστικές συνθήκες στις οποίες ζουν. Τα βρέφη που τρέφονται με ξένο γάλα (τεχνητή διατροφή) δε θα φτάσουν να είναι ποτέ όσο υγιή θα μπορούσαν να είναι.

Τα νεογνά και βρέφη που σιτίζονται με υποκατάστατα μητρικού γάλακτος κινδυνεύουν περισσότερο από τα συνομήλικα θηλάζοντα να νοσήσουν από:

  1. Ασθένειες του γαστρεντερικού συστήματος
  2. Νεκρωτική Εντεροκολίτιδα
  3. Σήψη και Μηνιγγίτιδα
  4. Ασθένειες του Αναπνευστικού (πνευμονία, άσθμα, βρογχιολίτιδα)
  5. Ωτίτιδες
  6. Ουρολοιμώξεις
  7. Αλλεργίες
  8. Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου (SIDS)

Τα παιδιά ή οι έφηβοι που ως βρέφη σιτίστηκαν με ξένο γάλα κινδυνεύουν περισσότερο να αναπτύξουν χρόνιες ασθένειες όπως:

  1. Σακχαρώδη Διαβήτη (Τύπου 1 και 2)
  2. Κοιλιοκάκη
  3. Ελκώδη Κολίτιδα ή Νόσο του Crohn’s
  4. Παχυσαρκία
  5. Άσθμα
  6. Αλλεργίες
  7. Σκλήρυνση κατά πλάκας
  8. Παιδικούς καρκίνους
  9. Τερηδόνα και ορθοδοντικές ανωμαλίες

Τέλος, η σίτιση με ξένο γάλα έχει συσχετιστεί με μικρότερα νούμερα IQ στην ηλικία των 6,5 ετών. Είναι και αυτό αξιοπερίεργο… Γιατί ένα τρόφιμο που αποδεδειγμένα προκαλεί πνευματικό/νοητικό «έλλειμμα» στα παιδιά μας, έχει εγκριθεί να χρησιμοποιείται από όλα τα βρέφη (όχι μόνο από αυτά που δεν έχουν εναλλακτική) και μάλιστα του επιτρέπεται και η διαφήμιση/προώθηση στις μητέρες τους… Ενδιαφέρον, ε;

Οι μητέρες που αποφασίζουν να μη θηλάσουν τα μωρά τους και να τα ταΐσουν με ξένο γάλα κινδυνεύουν από:

  1. Αναιμία
  2. Παχυσαρκία
  3. Οστεοπόρωση
  4. Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2
  5. Καρκίνο του στήθους
  6. Καρκίνο του ενδομητρίου
  7. Καρκίνο των ωοθηκών

Για να συνοψίσουμε…

Μία γυναίκα θα έπρεπε να προσεγγίζεται και να ενημερώνεται όχι για τα γνωστά και αυτονόητα οφέλη του μητρικού θηλασμού, αλλά για τους πιθανούς κινδύνους για αυτήν και το μωρό της σε περίπτωση που αποφασίσει να δώσει τροποποιημένο γάλα αγελάδας. Ίσως θα πρέπει να της γίνει πιο ξεκάθαρο ότι το κάθε είδος σε αυτόν τον πλανήτη τρέφεται με το γάλα της μαμάς του…

Δεν συναντούμε συχνά μοσχαράκια να θηλάζουν κατσίκες ή ελεφαντάκια να πίνουν γάλα καμηλοπάρδαλης, ή μήπως όχι;

Πηγή

Η ιστορία θηλασμού και αλλεργίας της Βίκυς και της Βάλιας

Η Βίκυ Μπαζούλα – Παπαδάκη, σύμβουλος θηλασμού της La Leche League Ελλάδος, μας στέλνει ένα μήνυμα αισιοδοξίας. Γράφει για τον θηλασμό της κόρης της, την αλλεργία της στην πρωτεΐνη του αγελαδινού γάλακτος και πώς την ξεπεράσανε. Και μας λέει: “Μην ανησυχείτε….. κι αυτό περνάει…..”

Διαβάζω πολλές φορές τα μηνύματα και τις ιστορίες σας σχετικά με τις τροφικές αλλεργίες των μωρών σας και πόσο δύσκολη δείχνει η αποχή και πόσο απογοήτευση νιώθει η μαμά όταν μια μικρή παρασπονδία μπορει να σε γυρίσει μήνες πίσω..και γυρίζω και γω κάθε φορά χρόνια πίσω…τότε που και η δική μου κόρη διαγνώστηκε με αλλεργία στην αγελαδινή πρωτεΐνη μόνο με την κλινική και καθόλα τρομακτική εικόνα.

Η Βάλια μου γεννήθηκε Ιουλιο το 2005 και δεν ήπιε ούτε σταγόνα αγελαδινό παρά την επιμονή της ΜΗ φιλικής νεογνολόγου( λέτε να ήταν ένστικτο;). Ήταν ένα μωρό ωστόσο πολύ γκρινιάρικο, που ηρεμούσε μόνο θηλάζοντας. Η επιστροφή στη δουλειά όταν ήταν σχεδόν 2 μηνών ήταν εφιάλτης. Kάθε μισή-μια ώρα με έπαιρναν τηλ. ότι δεν αντέχουν το κλάμα της. Κάθε μιάμιση ώρα πήγαινα, τη θήλαζα, την ηρεμούσα και ξαναγύριζα για άλλη μιάμιση ώρα μάθημα. Κανένας …μα κανένας δεν ήθελε να την κρατήσει.

Όταν έγινε 3 μηνών χρειάστηκε να πάμε για το γάμο του αδερφού μου ένα μεγάλο ταξίδι (10 ώρες καράβι και 6 αυτοκίνητο) και προληπτικά πήρα μαζί μου το δείγμα που μου είχαν δώσει “δώρο”. Φτάσαμε τη μέρα του γάμου και θηλάζαμε ακόμη και στην εκκλησία. Αλλά στο τραπέζι δεν μπορούσα να την έχω. Και από την ώρα που άρχισε να κλαίει μέχρι να πάω κοντά της, αποφάσισαν και της έκαναν 30γρ φόρμουλα για να μην ουρλιάζει..και το ήπιε…και εκεί ξεκινά ο εφιάλτης.

Το μωρό ξεκινά να κάνει εντός μισής ώρας ρεψίματα και εμετούς ρουκέτες…μετεωρισμό..να κουνιέται και να μην μπορεί να στηρίξει το κεφάλι όρθιο…οι εμετοί ασταμάτητοι, μέχρι που έβγαιναν πράσινα υγρά…είχα ήδη φτάσει κοντά της, αλλά πλέον ούτε ο θηλασμός έδειχνε εφικτός. Και άρχισαν και διάρροιες..τόσο δύσοσμες που αφήσαμε 2 μέρες το σπίτι ορθάνοιχτο για να ξεμυρίσει.

Είχε πλέον πάει 3 τα ξημερώματα και πήρα τον παιδίατρο μας. “Βίκυ,την πείραξε το γάλα.. θήλαζε ασταμάτητα, όσο μπορείς να καθαρίσει…” Περάσαμε 2 τραγικές μέρες με το μωρό για αρκετές ώρες να είναι σαν σε κόμμα, με το κεφάλι κρεμασμένο να κοιτάζει το κενό.

Γυρίσαμε Κρήτη και ξεκινήσαμε εξετάσεις. Τα αποτελέσματα έδειχναν αρνητικά με σχολιασμό “αμφίβολο λόγω μικρής ποσότητας “. Πόσο αίμα να έδινε ένα μωρό 3 μηνών με φλέβες σε μέγεθος τρίχας; Στο μεταξύ εμφάνισε άσχημη ατοπική δερματίτιδα με κόκκινα τεράστια εκζέματα σε όλο το πρόσωπο. Ο παιδίατρος έγραψε στο βιβλιάριο-Αλλεργία στην Αγελαδινή πρωτεΐνη και παρά του ότι έχει βασικές μόνο γνώσεις θηλασμού, τα βιβλία του έγραφαν ότι ο θηλασμός αποτελεί φάρμακο γι αυτές τις περιπτώσεις, με πιθανή ανοσία στον αποκλειστικό θηλασμό από τον 15ο μήνα και μετά, ενώ στο μη θηλασμό μετά τα 2 έτη.

Μιλάω με Σύμβουλο και ακολουθώ κατά γράμμα τις οδηγίες της. Ξεκινάω αυστηρή αποχή και ένα μήνα μετά έχω ένα άλλο παιδί. Ήρεμο, χαμογελαστό, χωρίς γκρίνια, πόνο, εκζέματα…όλα έφυγαν ως δια μαγείας. Στον 6ο μήνα έπρεπε να αποφασίσουμε πώς θα ξεκινούσαμε με τις στερεές. Ο παιδίατρος σύστησε να δοκιμάσουμε με μια μόνο μεζούρα ρυζάλευρο για να δούμε τυχόν αντίδραση. Η πεθερά μου ήθελε να είναι εκείνη που θα έδινε την κρέμα …και ο εφιάλτης ξαναξεκινά.

Όλα τα συμπτώματα που είχαμε 3 μήνες πριν ήταν εντός μισής ώρας πάλι μπροστά μας. Και δεν ήταν οι εμετοι ή οι διάρροιες ..ήταν το κρέμασμα του κεφαλιού και ο μετεωρισμός που με έκανε να τρομάζω. Εννοείτε ότι η πεθερά μου, μετά από 2 φορές που στα χέρια της έγιναν όλα αυτά και από δική της πρωτοβουλία δεν ξαναέκανε τίποτα χωρίς την έγκρισή μου.

Φτου και από την αρχή. Αυτή τη φορά μας πήρε σχεδόν 2 εβδομάδες. Προχωρήσαμε με αποχή, λαχανικά και φρούτα μετά τον 7ο μήνα..έτρωγε ελάχιστα και θήλαζε πολύ. Αλλά ήταν ήρεμη και χαμογελαστή. Έπαιρνε βάρος στα ελάχιστα όρια και ο παιδίατρος ήταν πάντα ευχαριστημένος. Στο χρόνο άρχισα να δοκιμάζω κατσικίσιο γάλα στα φαγητά, τυρί ανθότυρο, και ήταν ασυμπτωματική. Και στους μήνες 15 μήνες ξεκινήσαμε πρόκληση. Μέχρι τους 16 δεν είχε κανένα εμφανές τουλάχιστον σύμπτωμα και από εκεί και μετά ξεκίνησε να τρώει και η ίδια κάποια γαλακτοκομικά (τυράκι, γιαουρτάκι ).

Θεωρήθηκε ότι έγινε έναρξη ανοσίας και έκτοτε..η όρεξη της άνοιξε, βάρος έπαιρνε με πιο γρήγορους ρυθμούς (λες και έκανε αναπλήρωση) και έγινε καλόφαγη.  Αποθήλασε ομαλά 4 ετών και δεν ήπιε ποτέ άλλο γάλα. Μια φορά που δοκίμασε μου είπε ότι της ήρθε για εμετό και την πόνεσε κάτω από το βυζάκι (στομάχι). Δεν επιμείναμε ποτέ. Ο παιδίατρος μας είπε πως πρέπει να τη σεβόμαστε. Είναι είδος άμυνας.

Είναι τώρα 9 ετών…δεν είχε κανένα άλλο πρόβλημα αλλεργίας και όλα όσα περάσαμε τον πρώτο χρόνο μοιάζουν με μακρινό εφιάλτη..αλλά πέρασε! Μπορεί έστω και ένα συμπλήρωμα να είναι αρκετό να πυροδοτήσει μια αλλεργία, μπορεί να ένα κομματάκι γλυκό να επαναφέρει τα συμπτώματα, αλλά μην το βάζετε κάτω. Θα περάσει! Αργά ή γρήγορα, θα περάσει! Δείξτε εμπιστοσύνη στον εαυτό σας!

Βίκυ Μπαζούλα Παπαδάκη

Aν θέλετε να μοιραστείτε και
τη δική  σας ιστορία θηλασμού μαζί μου και με τις άλλες μαμάδες, την περιμένω στο thilasmos-blog@yahoo.gr

Θηλασμός και αλλεργίες

Οι αλλεργίες στις μέρες μας είναι πιο συνηθισμένες από ποτέ άλλοτε – ένα στα πέντε παιδιά εμφανίζει κάποιο είδος αλλεργίας μέχρι να γίνει 20 χρονών. Η εμφάνιση αλλεργιών έχει δεκαπλασιαστεί μέσα στα 20 τελευταία χρόνια. Κατά ένα μέρος αυτό οφείλεται στην αυξημένη έκθεση σε γνωστά αλλεργιογόνα (ουσίες δηλαδή που προκαλούν αλλεργίες). Η αύξηση όμως αυτή οφείλεται επίσης στο γεγονός ότι οι γιατροί και οι πάσχοντες αναγνωρίζουν ευκολότερα ότι ορισμένα συμπτώματα και ασθένειες προκαλούνται από αλλεργίες (Lawrence 1999). Αλλαγές στο διαιτολόγιο των ανθρώπων από την εποχή των κυνηγών-συλλεκτών, οι οποίοι έτρωγαν εποχιακές τροφές, στην εποχή της διάθεσης των περισσότερων τροφών σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, μειώνει κατά παράδοξο τρόπο τον αριθμό των τροφών σε μια τυπική δίαιτα, από περίπου 200 τροφές σε όχι περισσότερες από 20. Ο περιορισμός κατά αυτόν τον τρόπο των τροφών, αυξάνει την έκθεσή τους σε αυτές και δημιουργεί μια προδιάθεση σε τροφικές αλλεργίες.

Όσο πιο σύντομα και συχνά ληφθεί μια τροφή, τόσο πιο πολλές πιθανότητες έχει να γίνει αλλεργιογόνο. Τα μωρά τείνουν να είναι περισσότερο αλλεργικά στις τροφές που τους έχουν δοθεί πρώτα. Όσο το μωρό θηλάζει αποκλειστικά εκθέτεται μονάχα στις τροφές που τρώει η μητέρα του και εκκρίνονται μέσα στο γάλα, επομένως η έκθεσή του σε πιθανά αλλεργιογόνα παραμένει στο ελάχιστο.

Μια μακροχρόνια μελέτη σε παιδιά που θήλαζαν έδειξε ότι ο θηλασμός μειώνει τις αλλεργίες τουλάχιστον μέχρι και την εφηβεία (Gasky 1982). Η προστασία από αλλεργίες είναι ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα που προσφέρει ο θηλασμός. Οι περιπτώσεις αλλεργιών στο αγελαδινό γάλα είναι επτά φορές συχνότερες σε παιδιά που έχουν τραφεί με ξένο γάλα, από ό,τι σε εκείνα με μητρικό (Lawrence 1999).

Ο θηλασμός προστατεύει απέναντι στις αλλεργίες με δύο τρόπους. Αρχικά, ο πιο εμφανής λόγος που τα παιδιά που θηλάζουν έχουν λιγότερες αλλεργίες είναι ότι εκθέτονται σε λιγότερα αλλεργιογόνα τους πρώτους μήνες της ζωής τους. Δεν παίρνουν τυποποιημένο γάλα που προέρχεται από το αγελαδινό ή από τη σόγια. Η λιγότερη έκθεσή τους σε αυτές τις τροφές, σημαίνει και λιγότερες πιθανότητες αλλεργιών αργότερα. Ο άλλος λόγος που τα μωρά που θηλάζουν έχουν λιγότερες αλλεργίες έχει να κάνει με την ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος. Κατά τη γέννηση, το ανοσοποιητικό σύστημα ενός μωρού είναι ανώριμο. Τα μωρά εξαρτώνται κατά μεγάλο βαθμό από τα αντισώματα που παίρνουν από τη μητέρα τους μέσα στη μήτρα. Το πεπτικό τους σύστημα δεν είναι έτοιμο για άλλες ουσίες, εκτός από το γάλα της μητέρας τους. Γύρω στις έξι εβδομάδες, οι Παϋέρειες πλάκες στο έντερο, αρχίζουν να παράγουν ανοσοσφαιρίνες και αντισώματα. Σε ηλικία έξι μηνών, ένα μωρό έχει ένα λειτουργικό, αλλά ανώριμο, ανοσοποιητικό σύστημα το οποίο έχει τη δυνατότητα να παράγει εκκριτική ανοσοσφαιρίνη Α (sIgA), το αντίσωμα που βρίσκεται σε όλες τις εκκρίσεις του σώματος και το οποίο είναι η πρώτη γραμμή άμυνας του οργανισμού εναντίων ξένων ουσιών.

Εν τω μεταξύ, το μωρό βασίζεται στο γάλα της μητέρας του για προστασία. Τρεφόμενο από το στήθος της μητέρας του, το μωρό πρώτα παίρνει το πρωτόγαλα, που είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε αντισώματα, περιλαμβανομένης της sIgA. Η sIgA «βάφει» με μια προστατευτική επικάλυψη το εσωτερικό του εντέρου του μωρού, για να το «στεγανοποιήσει» και να εμποδίσει έτσι τη διείσδυση πιθανών αλλεργιογόνων. Το ώριμο γάλα συνεχίζει να προσφέρει αυτήν την προστασία για να βοηθήσει το μωρό να παραμείνει υγιές και ελεύθερο από αλλεργιογόνα. Το μητρικό γάλα και το πρωτόγαλα, προσφέρουν επίσης αντισώματα ειδικά σχεδιασμένα για να καταπολεμήσουν μικρόβια, στα οποία έχουν εκτεθεί, είτε η μητέρα, είτε το μωρό.

Η προδιάθεση στις αλλεργίες έχει συχνά κληρονομηθεί από τη μητέρα ή τον πατέρα του παιδιού. Μωρά με κληρονομική προδιάθεση στις αλλεργίες, τείνουν να έχουν διαφορετικές ανοσοποιητικές αντιδράσεις, σε σύγκριση με εκείνα χωρίς.

Πιθανά συμπτώματα αλλεργιών

Συνήθως, μια αλλεργική αντίδραση αφορά περισσότερο από ένα συστήματα του οργανισμού. Τα γαστρεντερικά συμπτώματα είναι και τα πιο συνηθισμένα.

Γαστρεντερικό σύστημα: Εμετός, Διάρροια, Αίμα στις κενώσεις, Κολικός, Κράμπες, Δυσκοιλιότητα, Αέρια, Δυσαπορρόφηση (με αποτέλεσμα φτωχή αύξηση βάρους), Κολίτιδα, Εντεροπάθεια με απώλεια πρωτεϊνών και σιδήρου.

Δέρμα: Έκζεμα, Δερματίτιδα, Κνίδωση, Εξάνθημα, Ερεθισμένος πωπός, Ερεθισμός γύρω από τον πρωκτό, Φαγούρα, Κοκκινισμένα μάγουλα, Υπερβολική ωχρότητα.

Κεντρικό νευρικό σύστημα: Ευερεθιστότητα, Γκρίνια, Αϋπνία, Ελαφρύς ύπνος, Συνεχής ανησυχία, Παρατεταμένη υπνηλία.

Αναπνευστικό σύστημα: Συνάχι, Φτάρνισμα, Βήχας, Ρόγχος, Άσθμα, Ερεθισμένη μύτη που προκαλεί φαγούρα, Πνευμονικές διαταραχές, Βρογχίτιδα, Πνευμονική συμφόρηση, Επαναλαμβανόμενη αιμορραγία της μύτης, Στοματική αναπνοή, Συριγμός.

Μάτια: Πρησμένα βλέφαρα, Ερεθισμένα μάτια, Μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια , Συνεχώς δακρυσμένα μάτια, Ζελατινοειδές υγρό στα μάτια.

Άλλα συμπτώματα: Ωτίτιδες, Λόξυγγας, Φτωχή αύξηση βάρους, Υπερβολικό σαλιάρισμα, Υπερβολική εφίδρωση, Πόνος στα πόδια και σε άλλους μυς, Περιορισμένο εύρος προσοχής, Φτωχή σχολική επίδοση, Κατάθλιψη, Κηλίδες στη γλώσσα, Αδυναμία ενός μωρού να έχει μια κανονική αύξηση βάρους, Πρήξιμο σε χείλη, γλώσσα, λαιμό, Σοβαρά επικίνδυνη μείωση της πίεση, Νεογνική θρομβοπενία (χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων στο αίμα).

Πώς παρουσιάζονται οι αλλεργίες

Οι αλλεργίες παρουσιάζονται όταν το ανθρώπινο σώμα διακρίνει μια αβλαβή ουσία, όπως π.χ. τη γύρη, τη μούχλα, τη σκόνη ή κάποια συγκεκριμένη τροφή σαν εισβολέα. Για την προστασία του, το σώμα παράγει μεγάλες ποσότητες ενός αντισώματος, της αιμοσφαιρίνης Ε (ΙgE). Όταν τα αντισώματα έρθουν σε επαφή με την ουσία που το σώμα διακρίνει σαν επικίνδυνη, τότε προσκολλούν πάνω σε ιστούς και κύτταρα του αίματος. Αυτά τα κύτταρα τότε απελευθερώνουν ισχυρές φλεγμονώδεις ουσίες που ονομάζονται ενδιάμεσοι: ισταμίνες, προσταγλανδίνες και λευκοτριένια. Αυτές οι ουσίες με τη σειρά τους προσβάλλουν τους βλεννογόνους αδένες, τα τριχοειδή αγγεία και τους λείους ιστούς, προκαλώντας αλλεργικά συμπτώματα στον ασθενή.

Τα συμπτώματα συνήθως παρουσιάζονται σε περισσότερα από ένα συστήματα του οργανισμού και μπορεί επίσης να είναι αντιφατικά. Αντιδράσεις σε τροφές συνήθως προκαλούν συμπτώματα στο γαστρεντερικό σύστημα, όπως εμετό ή διάρροια (στα θηλάζοντα μωρά, αυτό σημαίνει ότι οι κενώσεις τους είναι πιο νερουλές και πολύ περισσότερες σε αριθμό και ποσότητα από ό,τι συνήθως), κράμπες, δυσκοιλιότητα, αέρια, δυσαπορρόφηση θρεπτικών συστατικών (με αποτέλεσμα φτωχής αύξησης βάρους) και κολίτιδα.

Το αναπνευστικό σύστημα, το δέρμα, τα μάτια και το κεντρικό νευρικό σύστημα μπορεί επίσης να παρουσιάσουν μια αλλεργική αντίδραση σε τροφές. Ο πίνακας της σελίδας 2 δείχνει πιο αναλυτικά τις μορφές που μπορεί να έχουν αυτά τα αλλεργικά συμπτώματα.

Οι γονείς συχνά αναγνωρίζουν αλλεργίες στα παιδιά τους από τη συμπεριφορά του. Το πώς αισθάνεται ένα παιδί αποκαλύπτεται από τη συμπεριφορά του. Ένα παιδί που δεν αισθάνεται καλά δεν μπορεί να συμπεριφερθεί και καλά. Ένα μωρό, του οποίου η χημεία τού οργανισμού του είναι μπερδεμένη με αλλεργίες, θα είναι και το ίδιο μπερδεμένο και ανήσυχο.

Το αγελαδινό γάλα βρίσκεται στην κορυφή της λίστας

Οι λίστες των τροφών που συχνότερα προκαλούν μια αλλεργική αντίδραση, ποικίλλουν από πηγή σε πηγή και από κουλτούρα σε κουλτούρα, αλλά το αγελαδινό γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα βρίσκονται στην κορυφή όλων αυτών. Υπάρχουν περισσότερες από 20 ουσίες μέσα στο αγελαδινό γάλα, οι οποίες έχουν αποδειχθεί ότι είναι αλλεργιογόνες για τον άνθρωπο (Stigler 1985). Οι κολικοί και οι εμετοί συνήθως προέρχονται από αλλεργία στο αγελαδινό γάλα. Το έκζεμα – ξηρό και τραχύ δέρμα με κοκκινίλες, που μπορεί αργότερα να γίνουν ανοιχτές πληγές – είναι ένα άλλο συνηθισμένο σύμπτωμα σε παιδιά που είναι αλλεργικά στο αγελαδινό γάλα. Έρευνες έχουν δείξει ότι το αγελαδινό γάλα μπορεί να προκαλέσει αϋπνία σε μωρά και νήπια. Η αλλεργία σε γαλακτοκομικά προϊόντα έχει επίσης προταθεί σαν αιτία του ό,τι μεγαλύτερα παιδιά βρέχουν το κρεβάτι τους τη νύχτα.

Ορισμένα από τα μωρά που τρέφονται με τυποποιημένο αγελαδινό γάλα, αντιδρούν σε αυτό λόγο της μεγάλης ποσότητας που παίρνουν. Η ημερήσια ποσότητα αγελαδινού γάλακτος που καταναλώνει ένα μωρό όταν τρέφεται με τυποποιημένο γάλα είναι αντίστοιχη με την ημερήσια κατανάλωση οχτώ λίτρων γάλακτος από έναν ενήλικα! Αυτού του είδους οι αλλεργίες δεν συνοδεύονται από αλλαγές στο ανοσοποιητικό σύστημα – δεν υπάρχει δηλαδή αύξηση στα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης Ε (ΙgE) – και συνήθως εξαφανίζονται από μόνες τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι γονείς που δίνουν τυποποιημένο γάλα, χρειάζεται να αλλάξουν μάρκες μέχρι να βρουν μία στην οποία δεν αντιδρά αλλεργικά το μωρό τους ή μέχρι το μωρό τους να ξεπεράσει την ευαισθησία του.

Η πρώιμη, έστω και περιστασιακή έκθεση του μωρού στην πρωτεΐνη του αγελαδινού γάλακτος μπορεί να το ευαισθητοποιήσει, έτσι ώστε ακόμα και μια πολύ μικρή ποσότητα αγελαδινού γάλακτος μπορεί να προκαλέσει αύξηση στα επίπεδα της ΙgE και μια σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Επομένως, ευαίσθητα μωρά μπορεί να αντιδρούν στο αγελαδινό γάλα που καταναλώνει η μητέρα τους. Μικρές ποσότητες της πρωτεΐνης του αγελαδινού γάλακτος μπορεί να εμφανίζονται μέσα στο γάλα της μητέρας τους και να προκαλούν μια αλλεργική αντίδραση στο μωρό, ακόμα κι όταν η ίδια η μητέρα δεν είναι αλλεργική στο αγελαδινό γάλα. Αν υπάρχει κληρονομική προδιάθεση σε αλλεργίες στο αγελαδινό γάλα μέσα στην οικογένεια, τότε μπορεί η ίδια η μητέρα να θελήσει να αποφύγει την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων, καθώς επίσης και να αποφασίσει να μην τα προσφέρει απευθείας στο μωρό της. Διαφορετικά, το μωρό μπορεί να έχει μια έντονη αλλεργική αντίδραση.

Μια μητέρα εξιστορεί την περίπτωση του γιου της, ο οποίος παρουσίασε σοβαρό έκζεμα από τον πρώτο μήνα της ζωής του. Ξεκίνησε από το πρόσωπό του και μετά προχώρησε στο τριχωτό της κεφαλής του και κατόπιν απλώθηκε σε όλο του το σώμα. Ο οικογενειακός τους γιατρός τούς είπε ότι ήταν η σοβαρότερη περίπτωση που είχε δει ποτέ του. Τους παρέπεμψε σε διάφορους δερματολόγους, περιλαμβανομένου ενός ειδικού παιδιατρικού δερματολόγου. Οι γιατροί τους έδωσαν πολλές συμβουλές σχετικά με τη χρήση ειδικών σαπουνιών, απορρυπαντικών ρούχων, κρεμών, αλλά, ως επί το πλείστον, βασίστηκαν στην χρήση παρασκευασμάτων υδροκορτιζόνης για τον περιορισμό του εξανθήματος.

Η μητέρα αυτή αφαίρεσε τα γαλακτοκομικά προϊόντα από το διαιτολόγιό της και μέσα σε μια εβδομάδα είδε μια δραματική βελτίωση στο έκζεμα του μωρού της. Το έκζεμα δεν εξαφανίστηκε τελείως (υπήρχε κληρονομικότητα ελαφρότερων μορφών εκζέματος μέσα στην οικογένεια), αλλά μπορούσαν ευκολότερα να το κρατήσουν σε ελαφρά επίπεδα. Η μητέρα προσπάθησε να αφαιρέσει κι άλλες τροφές από το διαιτολόγιό της σε μια προσπάθεια να εξαλείψει τελείως το έκζεμα, αλλά καμία άλλη τροφή δεν άλλαξε ιδιαίτερα κάτι, όσο η αφαίρεση των γαλακτοκομικών προϊόντων. Κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της ζωής του παιδιού της, κάθε φορά που η μητέρα κατανάλωνε μια ποσότητα γαλακτοκομικών προϊόντων, έβλεπε και έξαρση στο έκζεμα του μωρού της. Από την στιγμή που το παιδί της έκλεισε τον πρώτο χρόνο, μπορούσε περιστατικά να καταναλώνει γαλακτοκομικά. Τώρα που ο γιος της είναι δυόμισι χρονών, μπορεί κι ο ίδιος να τρώει περιστασιακά γαλακτοκομικά προϊόντα, χωρίς να χειροτερεύουν τα συμπτώματά του.

Άλλες τροφές που συχνά προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις είναι τα αυγά, το σιτάρι, το καλαμπόκι, το χοιρινό, το ψάρι και τα θαλασσινά, τα φιστίκια, οι ντομάτες, το κρεμμύδι, το λάχανο, τα μπαχαρικά, τα εσπεριδοειδή και οι χυμοί τους και η σοκολάτα.

Ορισμένοι από τους ανθρώπους που πάσχουν από αλλεργίες έχουν δει βελτίωση όταν αποφεύγουν τροφές που έχουν εκτεθεί σε χημικά κατά την καλλιέργεια και την εκτροφή τους. Άλλοι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη είναι τα πρόσθετα βελτιωτικά, συντηρητικά και χρώματα στις τροφές. Σε πολλά μέρη, οι αγελάδες, τα γουρούνια και τα κοτόπουλα παίρνουν μεγάλες ποσότητες αντιβιοτικών προκειμένου οι κτηνοτρόφοι να έχουν πιο υγιή ζώα. Αυτά όμως μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις σε ευαίσθητα άτομα. Η ενίσχυση επίσης των τροφών με βιταμίνες και άλλες ουσίες μπορεί να προκαλέσει μια αλλεργική αντίδραση, καθώς επίσης το φθόριο, ο σίδηρος και ορισμένα φυτικά παρασκευάσματα. Βεβαιωθείτε ότι τα αδέλφια ή άλλα μέλη της οικογένειας δεν προσφέρουν στο μωρό λίγο από αυτό που τρώνε – αυτή είναι μια από τις περιπτώσεις όπου δεν είναι κατάλληλο το να μοιραζόμαστε με τους άλλους. Ορισμένες φορές, ακόμα και η κατανάλωση τροφών από την ψύξη μπορεί να προκαλέσει μια αλλεργική αντίδραση.

Ορισμένες μητέρες αισθάνονται ότι επειδή μια τροφή μπορεί να είναι ένα πιθανό αλλεργιογόνο, καλό είναι να την αποφύγουν τελείως. Αν δεν υπάρχει κληρονομική προδιάθεση σε αλλεργία σε αυτήν τη συγκεκριμένη τροφή στην οικογένεια της μητέρας ή του πατέρα, τότε αυτό μπορεί να είναι μια μη-απαραίτητη προφύλαξη. Το να τρώει η μητέρα τις τροφές που της αρέσουν, θα την βοηθήσει να βιώσει το θηλασμό σαν μια όμορφη εμπειρία. Οι μητέρες δεν χρειάζεται να αποφεύγουν τροφές που τους αρέσουν κατά το θηλασμό. Μονάχα αν το μωρό τους παρουσιάσει αλλεργικά συμπτώματα, τότε θα πρέπει μια μητέρα να σκεφτεί την αποφυγή ορισμένων τροφών.

Ένα παιχνίδι ανίχνευσης

Δεν υπάρχει θεραπεία για τις αλλεργίες. Η ευκολότερη και φθηνότερη θεραπεία για πολλούς ανθρώπους που πάσχουν από τροφικές αλλεργίες είναι απλά η αποφυγή αυτών των τροφών.

Το να ανακαλύψει μια μητέρα με ακρίβεια τις τροφές που προκαλούν μια αλλεργική αντίδραση στο μωρό της, δεν είναι μια εύκολη υπόθεση, αλλά αξίζει ταυτόχρονα τον κόπο. Για ένα μωρό που θηλάζει, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι χρειάζεται να κρατήσει ένα ημερολόγιο για τις τροφές που τρώει η ίδια, καθώς και τα συμπτώματα και τις αντιδράσεις του μωρού. Με τον χρόνο, είναι συνήθως δυνατόν να δει τη σχέση μεταξύ ορισμένων τροφών και της ανησυχίας του μωρού. Αν το μωρό είναι πολύ ευαίσθητο, τότε μπορεί να αντιδράσει σε τροφές που έχει φάει η μητέρα του μέσα σε λίγα μόνο λεπτά, συνήθως όμως τα συμπτώματα εμφανίζονται μέσα σε τέσσερις με εικοσιτέσσερις ώρες από την έκθεσή του σε αυτές τις τροφές. Η μητέρα κατόπιν μπορεί να οργανώσει το διαιτολόγιό της έτσι ώστε να αφαιρέσει την τροφή που υποψιάζεται. Αν με αυτόν τον τρόπο δει βελτίωση στο μωρό της, η μητέρα θα πρέπει να επιβεβαιώσει αυτό το αποτέλεσμα, τρώγοντας μια ποσότητα από την τροφή που υποψιάζεται. Μια επανάληψη της αντίδρασης στο μωρό θα επιβεβαιώσει την ευαισθησία του σε αυτήν την τροφή και η μητέρα μπορεί να αποφασίσει να την περιορίσει ή να την αποφύγει τελείως για κάποιο διάστημα.

Τα περισσότερα μωρά θα δείξουν μια εμφανή βελτίωση μέσα σε πέντε με έξι ημέρες από τη στιγμή που μια αλλεργιογόνος τροφή αφαιρεθεί από το διαιτολόγιο της μητέρας τους, αλλά μπορεί να χρειαστεί μέχρι δύο ή και περισσότερες εβδομάδες για να εξαλειφθούν όλα τα υπολείμματα μιας αλλεργιογόνου ουσίας από τον οργανισμό της μητέρας και του μωρού. Η αφαίρεση τροφών από το διαιτολόγιο είναι μια χρονοβόρα διαδικασία, αλλά παρ’ όλα αυτά πολλές μητέρες βρίσκουν ότι αξίζει τον κόπο.

Μια άλλη μητέρα σχολιάζει, «Όταν έχεις ένα μωρό με πολύ έντονους κολικούς που δεν μπορεί να το ανακουφίσει τίποτα, η μόνη σίγουρη βοήθεια είναι ο χρόνος. Παρ’ όλα αυτά όμως, πάντα με βοηθούσε να ξέρω ότι έκανα κάτι – οτιδήποτε – για να προσπαθήσω να ανακαλύψω τι ήταν αυτό που έκανε το μωρό μου τόσο ανήσυχο».

Δίαιτες κατ’ εναλλαγή

Πολλές μητέρες έχουν ανακαλύψει ότι το να ακολουθήσουν μια δίαιτα κατ’ εναλλαγή τους επιτρέπει να τρώνε τροφές στις οποίες είχε αντιδράσει στο παρελθόν το μωρό τους (Stigler 1985). Μια τέτοια δίαιτα επιτρέπει την κατανάλωση των αλλεργιογόνων τροφών με βάση ενός προγράμματος εναλλαγής, έτσι ώστε να υπάρχει ένα διάστημα τριών με επτά ή και περισσότερων ημερών, ανάμεσα στις ημέρες που τρώγεται αυτή η τροφή. Αυτό επιτρέπει στην τροφή να φύγει τελείως από τον οργανισμό πριν η μητέρα την ξαναφάει. Κάτι που προλαμβάνει την ανάπτυξη των αλλεργικών συμπτωμάτων στο μωρό. Όσο πιο δυνατή είναι η αλλεργική αντίδραση του μωρού σε μια τροφή, τόσο μεγαλύτερο θα πρέπει να είναι το διάστημα που θα χρειάζεται να περάσει πριν η μητέρα ξαναεκθέσει το μωρό της σε αυτήν την τροφή. Κάνοντας τέτοιου είδους δοκιμές, μια μητέρα θα ανακαλύψει τους καλύτερους χειρισμούς για την περίπτωσή της.

Οι τροφές που προκαλούν προβλήματα σε ένα μωρό, συνήθως ενοχλούν και τις μητέρες τους, αλλά με τόσο ηπιότερο τρόπο που οι μητέρες δεν το αντιλαμβάνονται παρά μόνο όταν αφαιρέσουν αυτή την τροφή και αισθανθούν και οι δύο πιο καλά. Κατά παράδοξο τρόπο, τροφές που μια μητέρα λαχταράει και τρώει σε καθημερινή βάση, συχνά ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία.

Όταν το μωρό ξεκινήσει να τρώει στερεές τροφές, ορισμένες μητέρες παρουσιάζουν δερματίτιδα ή έκζεμα στις θηλές, που προκαλείται από τις τροφές που τρώει το μωρό ή το νήπιό της ή από φάρμακα που μπορεί να παίρνει. Υπολείμματα από τις ουσίες αυτές στο στόμα του μωρού μπορεί να προκαλέσουν αυτού του είδους την αντίδραση στο δέρμα της μητέρας.

Μια μητέρα αναφέρεται στην περίπτωση της κόρης της, η οποία είχε ευαισθησία στα γαλακτοκομικά προϊόντα, που παρουσιάστηκε αμέσως μετά τη γέννα. Η μητέρα αυτή όμως χρειάστηκε τρεις μήνες μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι οι εφιαλτικοί κολικοί της κόρης της μπορούσαν να μετριαστούν, αφαιρώντας η ίδια τα γαλακτοκομικά προϊόντα από το διαιτολόγιό της. Η κόρη της συνήθιζε να κλαίει γοερά κάθε βράδυ από τις 10μμ μέχρι τις 2πμ και τίποτα από όλα όσα έκανε εκείνη και ο άνδρας της μπορούσαν να την παρηγορήσουν. Πέρασαν πάμπολλες ώρες βηματίζοντας πάνω κάτω στο χωλ, κρατώντας την αγκαλιά και πέφτοντας οι ίδιοι πάνω στους τοίχους από την εξάντληση.

Μόλις η κόρη της ξεπέρασε το διάστημα των κολικών, αυτή η μητέρα πίστεψε ότι είχε ξεπεράσει και την ευαισθησία της στα γαλακτοκομικά προϊόντα και έτσι όταν έγινε ενός, ξεκίνησε σιγά-σιγά να τις δίνει κάποια γαλακτοκομικά. Τελικά χρειάστηκε να περάσουν άλλα δύο χρόνια μέχρι αυτή η μητέρα να συνειδητοποιήσει ότι οι εκτός ελέγχου εκρήξεις θυμού τής κόρης της οφείλονταν στην κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων. Μόλις της αφαίρεσε τα γαλακτοκομικά η κόρη της ηρέμησε. Η μητέρα αυτή χαρακτηριστικά λέει «τώρα πια, μπορώ αμέσως να καταλάβω πότε έχει βάλει στα κρυφά λίγο γάλα στο πρωινό της. Γίνεται αυτόματα αγενής και αδιάφορη, αντί για το συνηθισμένο της που είναι ένα πολύ γλυκό εξάχρονο κορίτσι, γεμάτο ενεργητικότητα».

Η δεύτερη κόρη αυτής της μητέρας είχε ευαισθησία σε πολλές τροφές, η οποία παρουσιάστηκε όταν ήταν τριών μηνών. «Η ανακάλυψη όλων αυτών των ευαισθησιών ήταν μια αργή και επώδυνη διαδικασία. Ξεκινήσαμε με τον οικογενειακό μας γιατρό ο οποίος δεν μπόρεσε να διαγνώσει από πού προέρχονταν τα εξανθήματα που είχε, αλλά μας έστειλε σε έναν δερματολόγο. Ο δερματολόγος με τη σειρά του μας έστειλε σε έναν ειδικό παιδιατρικό δερματολόγο, ο οποίος διέγνωσε ατοπική δερματίτιδα και πρότεινε ορισμένες τροφές σαν την πιθανή αιτία αυτής της αντίδρασης. Είχα ήδη υποψιαστεί κάτι τέτοιο και είχα αρχίσει να αφαιρώ αυτά που γνώριζα σαν τα πιο συνηθισμένα αλλεργιογόνα. Στις ΗΠΑ όμως είναι πολύ δύσκολο κανείς να ξεφύγει από το σιτάρι και το καλαμπόκι, αν καταναλώνει έστω και μικρή ποσότητα τυποποιημένων τροφών. Μετά από σκληρή δουλειά και τη βοήθεια ενός υπέροχου βιβλίου που ονομάζεται “Is This Your Child” της Doris Rapp, κατάφερα να ανακαλύψω σχεδόν όλες τις αλλεργίες της μέχρι να γίνει ενός. Τις μονές δύο που δεν είχα ακόμα ανακαλύψει, ήταν η σοκολάτα (αν και την υποψιαζόμουν, δεν την είχα επιβεβαιώσει γιατί δεν την έτρωγα συχνά) και τη βρώμη, η οποία δεν μου είχε περάσει από το μυαλό.»

Το μωρό αυτό δεν έδειχνε κανένα ενδιαφέρον για στερεές τροφές μέχρι το τέλος του πρώτου χρόνου της ζωής του. Η μητέρα αυτή αφαίρεσε πολύ σχολαστικά όλες τις αλλεργιογόνες τροφές από το διαιτολόγιο τής κόρης της και από το δικό της και τώρα αναφέρει ότι η κόρη της είναι σε θέση να τρώει φιστίκια, βρώμη και καλαμπόκι, χωρίς να έχει κάποια αλλεργική αντίδραση. Προσφέροντας αυτές τις τροφές σπάνια και ακολουθώντας μια δίαιτα κατ’ εναλλαγή, η μητέρα αυτή ελπίζει να προστατεύσει την κόρη της από την ανάπτυξη νέων αλλεργιών.

Άλλες επιλογές

Άλλοι τρόποι αντιμετώπισης των αλλεργιών περιλαμβάνουν τη χρήση φαρμακευτικής αγωγής, ανοσοθεραπείας και αλλεργικών εξετάσεων. Αυτοί οι τρόποι μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι όταν πρόκειται για αλλεργιογόνα που δεν μπορούν να αποφευχθούν με ευκολία, όπως η γύρη, η σκόνη ή άλλα περιβαντολλογικά αλλεργιογόνα.

Το να αλλάξουμε το περιβάλλον ενός αλλεργικού παιδιού, απογυμνώνοντάς για παράδειγμα το δωμάτιό του, συχνά βοηθάει. Το αποτέλεσμα όμως είναι να μοιάζει το δωμάτιό του σαν στρατώνας. Χωρίς κουρτίνες, στόρια ή πατζούρια, πάπλωμα, χαλιά, υφασμάτινες καρέκλες ή πολυθρόνες, μαλλιαρά κουκλάκια (εκτός από αυτά που είναι φτιαγμένα με υποαλλεργικό υλικό, μέσα και έξω) ή κατοικίδια ζώα. Τα μαξιλάρια θα πρέπει να είναι φτιαγμένα από συνθετικό (υποαλλεργικό) υλικό, οι κουβέρτες να είναι βαμβακερές ή συνθετικές και θα πρέπει να πλένονται κάθε εβδομάδα. Το στρώμα θα πρέπει να είναι κλεισμένο μέσα σε πλαστικό και τα έπιπλα να είναι σε φυσικό ξύλο ή πλαστικό. Η ντουλάπα θα πρέπει να έχει μόνο τα ρούχα της εποχής, χωρίς να έχει άλλα φυλαγμένα ρούχα. Ο χώρος κάτω από το κρεβάτι θα πρέπει να παραμείνει άδειος. Αν υπάρχει σύστημα κλιματισμού, οι σχισμές θα πρέπει να σκεπάζονται με μουσελίνα, για να μπορεί εύκολα να βγαίνει και να πλένεται. Οι τοίχοι και τα έπιπλα θα πρέπει να καθαρίζονται σχολαστικά κάθε τρεις μήνες. Αν χρησιμοποιείται υγραντήρας, θα πρέπει να διατηρείται πολύ σχολαστικά καθαρός. Ορισμένες οικογένειες έχουν ανακαλύψει ότι οι μηχανές καθαρισμού του αέρα είναι μια πολύ καλή επένδυση.

Η χρήση σαπουνιού και απορρυπαντικού χωρίς άρωμα και η αποφυγή προϊόντων με επιπρόσθετα, όπως το σπρέι των μαλλιών, αποσμητικά, πάνες μιας χρήσης, μωρομάντηλα και άλλα προϊόντα υγιεινής, έχουν βοηθήσει αρκετές οικογένειες. Κάτι άλλο που επίσης μπορεί να βοηθήσει, είναι η αποφυγή του καπνού και των έντονων οσμών, όταν αυτό είναι δυνατόν, όπως π.χ. τα καυσαέρια, η τσίκνα, ο καπνός από τα συστήματα κεντρικής θέρμανσης, οι μπογιές, τα εντομοκτόνα και άλλα χημικά, τα μονωτικά υλικά, το άχυρο κ.ά.

Η πρόληψη για τα επόμενα παιδιά

Όταν μια οικογένεια έχει εμπειρία από ένα αλλεργικό παιδί, τότε οι γονείς θέλουν να αποφύγουν αλλεργικά προβλήματα στα επόμενα παιδιά τους. Μελέτες έχουν δείξει ότι όταν η μητέρα αποφύγει όλες τις τροφές στις οποίες κάποιο μέλος της οικογένειάς της παρουσιάζει ευαισθησία, καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας, τότε τα επόμενα παιδιά έχουν λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν αλλεργικά συμπτώματα (Chandra 1989). Το να αποφύγει η μητέρα να παίρνει μεγάλες ποσότητες από οποιαδήποτε τροφή στη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, μειώνει τις πιθανότητες το μωρό να παρουσιάσει αλλεργία σε αυτήν την τροφή.

Μια μητέρα αφηγείται την περίπτωση της κόρης της, η οποία συχνά ξυπνούσε με πόνο και μετά δυσκολευόταν να ξανακοιμηθεί. Ήταν επίσης υπερβολικά κολική και συχνά έβγαζε γάλα. Ο πόνος, οι κολικοί και οι εμετοί ανησύχησαν αυτήν τη μητέρα, αλλά ήταν τόσο κουρασμένη από τη συνεχή προσπάθειά της να την παρηγορήσει, που δεν μπορούσε να σκεφτεί τι άλλο θα μπορούσε να κάνει. Όταν η κόρη της ήταν σχεδόν ενός έτους, η μητέρα έμαθε ότι ο άνδρας της σαν μωρό πέρασε όλον τον πρώτο χρόνο της ζωής του έχοντας διάρροια. Το ζευγάρι αυτό αφαίρεσε τα γαλακτοκομικά προϊόντα από το διαιτολόγιό τους καθώς προετοιμάζονται για μια μελλοντική εγκυμοσύνη, γιατί δεν ήθελαν να ρισκάρουν και το επόμενο μωρό τους να έχει προβλήματα από την πρωτεΐνη του γάλακτος. Η κόρη τους πίνει γάλα αλλά μονάχα περιστασιακά και τότε μόνο μια ή δύο γουλιές. Η μητέρα αυτή πιστεύει ότι η κόρη της ξέρει από μόνη της ότι χρειάζεται να το αποφεύγει.

Σε αντίθεση με προηγούμενες συμβουλές, ότι μια θηλάζουσα μητέρα που αφαιρεί τα γαλακτοκομικά προϊόντα από το διαιτολόγιό της, θα πρέπει να καταναλώνει άλλες τροφές πλούσιες σε ασβέστιο και/ή να παίρνει συμπληρώματα ασβεστίου, οι πρόσφατες οδηγίες δεν υποστηρίζουν αυτήν την ιδέα. Οι μητέρες των οποίων το διαιτολόγιο είναι χαμηλό σε ασβέστιο δεν φαίνεται ότι διατρέχουν κίνδυνο, ούτε από χαμηλά επίπεδα συγκέντρωσης ασβεστίου στο γάλα τους, ούτε στα κοκάλα τους (Auerbach 1999, Lawrence 1999). Δεν έχει ποτέ αποδειχθεί ότι υπάρχει κάποια σχέση ανάμεσα στην ποσότητα ασβεστίου που παίρνει μια μητέρα και στην ποσότητα ασβεστίου που υπάρχει στο γάλα της.

Οι μητέρες που αποφεύγουν πιθανά αλλεργιογόνα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους φαίνεται να έχουν λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν προ-εκλαμψία, πρήξιμο και μυκητιάσεις. Έχουν επίσης λιγότερα προβλήματα με συνάχι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους (Stigler 1985). Αυτά τα οφέλη μπορεί να αποζημιώνουν κατά ένα βαθμό τις μητέρες που αποφασίζουν να αφαιρέσουν από το διαιτολόγιό τους τροφές που τους αρέσουν.

Οι έγκυες γυναίκες μπορεί να προτιμούν να μένουν μέσα τις ημέρες εκείνες όπου τα επίπεδα της γύρης είναι πολύ αυξημένα. Έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει μια εποχικότητα με αύξηση στις αποβολές, στις αιμορραγίες σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, στο υπερβολικό πρήξιμο και στις εξωμήτριες εγκυμοσύνες, την περίοδο όπου τα επίπεδα της γύρης είναι πολύ υψηλά. Χαρακτηριστικά στις ΗΠΑ, έχει παρατηρηθεί ότι 10 ημέρες μετά από την αύξηση των επιπέδων γύρης ενός από τα συνηθισμένα αγριολούλουδα (του ragweed), τα νοσοκομεία δέχονται τις περισσότερες περιπτώσεις γυναικών με τοξιναιμία της κύησης (Stigler 1985).

Παρ’ όλο που η προσπάθεια να μειώσουμε την έκθεσή μας σε αλλεργιογόνα μπορεί να είναι πολύ κουραστική και δύσκολή, τα αποτελέσματα αξίζουν τον κόπο. Είναι φανταστικό το να βλέπει κανείς ένα παιδί να μεταμορφώνεται από γκρινιάρικο, ευέξαπτο, επιθετικό, με ευαισθησία σε εξανθήματα, που «δεν ξέρει τι του φταίει» και δεν μπορεί να κοιμηθεί εύκολα, σε ένα ευχάριστο και εύκολο παιδί, με καθαρό δέρμα που κοιμάται πολύ καλά. Όταν οι γονείς δουν αυτήν την δραματική αλλαγή, τότε είναι πρόθυμοι να κάνουν οτιδήποτε περνάει από το χέρι τους προκειμένου να βοηθήσουν το παιδί τους.

Πηγές:
Blair, H. Natural history of childhood asthma: a 20-year follow-up. Arch Dis Child, 1977, 52:613-19.
Chandra, R., Puri, S., and Hamed, A. Influence of material diet during lactation and use of formula feeds on development of atopic eczema in high risk infants. Br Med J, 1989; 299:228-30.
Crook, W. Tracking Down Hidden Food Allergies. Jackson, Tennessee: Professional Books, 1978.
Crook, W. You and Allergy. Jackson, Tennessee: Professional Books, 1984.
Gerrard, J. Food allergy: two common types as seen in breast and formula fed babies. Ann Allergy 1983; 
50:375-79.
Gruskay, F. Comparison of breast, cow and soy feedings in the prevention of onset of allergic disease: a 15-year 
prospective study. Clin Pediatr 1982; 21(8):486-91.
Host, A., Husby, S., and Osterballe, O. A prospective study of cow’s milk allergy in exclusively breastfed 
infants. Acta Paediatr Scand 1988; 77:663-70.
Jandl, A. Allergies. NEW BEGINNINGS Mar-Apr 1996; 40-41.
Kahn, A., Mozin, M., Gasimir, G., et al. Insomnia and cow’s milk allergy infants. Pediatrics, 1985; 76:880-85.
Le Leche League International. THE WOMANLY ART OF BREASTFEEDING. Schaumburg, Illinois: LLLI, 
1997.
Lawrence, R. Breastfeeding: A Guide for the Medical Profession, 5th edition. St. Louis: Mosby, 1999.
Lesniewski, L. Coping with allergies. NEW BEGINNINGS Sept-Oct 1988; 140-42.
Merrett, T., et al. Infant feeding and allergy: 12-minth prospective study of 500 babies born into allergic families. 
Ann Allergy 1988; 61:13.
Mohrbacher, N. and Stock, J. THE BREASTFEEDING ANSWER BOOK. Schaumburg, Illinois: LLLI, 1997.
Rapp, D. Is This Your Child? New York: William Morrow and Company, Inc., 1991.
Rapp, D. Sneezing, Wheezing and Scratching. Los Altos, California: The ECR Collection, 1974.
Riordan, J. and Auerbach, K. Breastfeeding and Human Lactation. Boston, Massachusetts: Jones and Bartlett, 
1999.
Saarinen, U. and Kajosaari, M. Breastfeeding as prophylaxis against atopic disease: prospective follow-up 
study until 17 years old. Lancet 1995; 346:1065-69.
Schee, C. Late solids and allergies. NEW BEGINNINGS Sept-Oct 1988; 142-43.
Shircliff, S. Bottoms up. NEW BEGINNINGS Mar-Apr 1995; 43-44.
Stigler, D. Preventive dietary management: prenatal, neonatal and in infancy. Clin Ecol 1985; 3:1:50-54.
Sutin, R. Eliminating foods worked wonders. NEW BEGINNINGS Sept-Oct 1988; 145.

Αυτό το φυλλάδιο είναι μετάφραση του φυλλαδίου Νο. 925-17 “Allergies” (May 2000) της Karen Zertzke, MEd, IBCLC, RLC – 
© 2000 LLLI

Μετάφραση: Φλωρεντία Χρυσικού
Επιμέλεια: Πηνελόπη Καραγκούνη    

Πηγή:  http://users.auth.gr/~diakou/LLL2.Allergies%20GREEK.html              

Το μητρικό γάλα, παράλληλα με τις στέρεες τροφές, μπορεί να απομακρύνει τις αλλεργίες.

Εάν ξεκινήσετε την εισαγωγή στερεών τροφών στο μωρό σας μετά τις 17 εβδομάδες ζωής και ταυτόχρονα συνεχίσετε να θηλάζετε, μπορεί να προστατέψετε το μωρό σας από τροφικές αλλεργίες, λένε Βρετανοί ερευνητές.

Εάν κατά το διάστημα που το μωρό αρχίζει να τρώει στερεές τροφές συνεχίζεται παράλληλα και ο θηλασμός, το αμυντικό σύστημα του μωρού εκλαμβάνει την τροφή ως ασφαλή και προστατεύεται από τις τροφικές αλλεργίες, υποθέτουν οι ερευνητές.

«Οι μητέρες θα πρέπει να συνεχίζουν το θηλασμό και μετά την εισαγωγή στερεών τροφών, έτσι ώστε το αμυντικό σύστημα να ωφεληθεί από τις ανοσολογικές ιδιότητες του μητρικού γάλακτος οι οποίες το εκπαιδεύουν» λέει η ερευνήτρια και ειδική αλλεργιολόγος  του Πανεπιστημίου του Southampton, Kate Grimshaw.

«Η θεωρία μου είναι ότι εάν τα αλλεργιογόνα τρόφιμα – οι τροφές δηλαδή στις οποίες τα μωρά πραγματικά εμφανίζουν αλλεργία – δεν συνυπάρχουν με το μητρικό γάλα, τότε αυτό δεν μπορεί να εκπαιδεύσει το αμυντικό σύστημα».

Οι ερευνητές ισχυρίζονται ακόμα ότι προσδιόρισαν το χρονικό διάστημα κατά το οποίο μπορεί να ξεκινά αυτή η διαδικασία. «Η εισαγωγή στερεών τροφών πριν τις 17 εβδομάδες σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αλλεργίας στα μωρά», λέει η Grimshaw.

«Αν και έχει βρεθεί και σε παλαιότερες μελέτες σχέση μεταξύ του χρόνου έναρξης στερεών τροφών και του κινδύνου εμφάνισης τροφικής αλλεργίας, καμία δεν είχε καθορίσει ως τώρα το πότε τα μωρά βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο», προσθέτει.

«Εμείς έχουμε βρει ότι η περίοδος κινδύνου είναι πριν τις 17 εβδομάδες».

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στις 18/11 στο περιοδικό Pediatrics.

Μία επιστήμονας έχει αμφισβητήσει ως τώρα τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας, και ισχυρίζεται ότι η έρευνα δεν αποδεικνύει την θεωρία της Grimshaw.

Η Dr Vivian Hernandez-Trujillo, διευθύντρια της αλλεργιολογικής κλινικής του Miami Children’s Hospital, λέει ότι η έρευνα καταδεικνύει την σπουδαιότητα του θηλασμού, αλλά δεν βγάζει συμπεράσματα ως προς το γιατί εμφανίζονται οι τροφικές αλλεργίες.

«Δυστυχώς, δεν έχουμε ακόμα όλες τις απαντήσεις όσον αφορά τις τροφικές αλλεργίες. Φαίνεται ότι ο θηλασμός είναι προστατευτικός, αλλά ακόμα δεν ξέρουμε για ποιο λόγο. Μπορεί να έχει κάνει με τα αντισώματα, αλλά αυτό είναι μόνο μια υπόθεση».

«Ο θηλασμός είναι πολύ ωφέλιμος για το παιδί για πολλούς διαφορετικούς λόγους και μπορεί να προστατεύει και από τις τροφικές αλλεργίες», προσθέτει.

Για την έρευνα, η Grimshaw και οι συνεργάτες της εξέτασαν τη διατροφή 41 παιδιών τα οποία εμφάνισαν τροφικές αλλεργίες ως τα δύο τους χρόνια. Μετά, τις σύγκριναν με τη διατροφή 82 παιδιών τα οποία δεν είχαν εμφανίσει καμία τροφική αλλεργία.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι τα παιδιά με τις τροφικές αλλεργίες είχαν αρχίσει τις στέρεες τροφές νωρίτερα (περίπου στις 16 εβδομάδες ή και νωρίτερα), απ’ ότι τα παιδιά που δεν είχαν αλλεργίες. Επίσης, τα περισσότερα από τα αλλεργικά παιδιά δεν θήλαζαν όταν έγινε η εισαγωγή της αγελαδινής πρωτεΐνης, σε οποιαδήποτε μορφή.

«Η έρευνά μας επιβεβαιώνει τις συστάσεις τόσο της Αμερικανικής Παιδιατρικής Ακαδημίας σχετικά με την πρόληψη των αλλεργιών, όσο και της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας και Διατροφής σχετικά με τις συμπληρωματικές τροφές και τη μη εισαγωγή στερεών τροφών πριν τους 4-6 μήνες ζωής», λένε οι ερευνητές.

«Επίσης, επιβεβαιώνει την Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία, η οποία συστήνει ότι ο θηλασμός θα πρέπει να συνεχίζεται ενώ γίνεται η εισαγωγή στερεών τροφών και ότι θα πρέπει να συνεχίζεται για ένα χρόνο ή και περισσότερο, όσο είναι αμοιβαία επιθυμητό από τη μητέρα και το παιδί».

Πηγή: http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/news/fullstory_142619.html

Μετάφραση – επιμέλεια: Βίκυ Φαρδογιάννη – Διεθνώς Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Οι πιο συνηθισμένες δηλώσεις κατά του θηλασμού και πώς να τις απαντήσετε

Δήλωση: «Οι περισσότεροι άνθρωποι της γενιάς μας μεγάλωσαν με φόρμουλα και είναι υγιείς»

Απάντηση: Δεν είναι αλήθεια αυτό. Τις μακροχρόνιες επιπτώσεις του μη θηλασμού μόλις τώρα αρχίζουμε να τις καταλαβαίνουμε. Τα επίπεδα της χοληστερίνης, η πίεση του αίματος, η παχυσαρκία, οι αλλεργίες, ο διαβήτης, οι ακαδημαϊκές επιδόσεις, όλα αρχίζουν σιγά-σιγά να συνδέονται με τον τρόπο διατροφής μας όταν ήμασταν μωρά. Έχουμε πολύ περισσότερα προβλήματα όρασης, εντερικά προβλήματα, γρίπη, κρυώματα, προβλήματα των δοντιών, της καρδιάς και καρκίνο απ’ όσα θα είχαμε αν είχαμε θηλάσει. Και είμαστε λίγους βαθμούς πιο κάτω στα τεστ IQ απ’ ότι θα ήμασταν εάν είχαμε θηλάσει.

Δήλωση: “Ο γιος μου μεγάλωσε με φόρμουλα και είναι πολύ έξυπνος και τώρα σπουδάζει στο πανεπιστήμιο”

Απάντηση: Πάρα πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι ο θηλασμός σχετίζεται με σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις όσον αφορά την νοητική εξέλιξη. Μια διαφορά τουλάχιστον 3,16 βαθμών μετρήθηκε κατά τη διάρκεια 15 ετών. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι εάν οι γονιδιακές νοητικές δυνατότητες ενός παιδιού είναι για να φτάσει σε δείκτη IQ τα 150, μάλλον δεν θα κάνει και μεγάλη διαφορά μια απόκλιση 3,16 πόντων. Όμως ένα παιδί με γενετική προδιάθεση για δείκτη IQ 100, θα ωφεληθεί πολύ από 3,16 έξτρα πόντους. Με άλλα λόγια, ο θηλασμός επιτρέπει στο παιδί να φτάσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων του. Διαβάστε σχετικά άρθρα εδώ και εδώ.

Δήλωση: “Παρόλο που το παιδί μου μεγάλωσε με φόρμουλα δεν είχε ποτέ αλλεργίες, αλλά το παιδί της φίλης μου που θηλάζει έχει διάφορες αλλεργίες, έκζεμα, βήχα και χαμηλό δείκτη IQ , οπότε το μητρικό γάλα δεν προστατεύει τελικά και τόσο πολύ”.

Απάντηση: Οι αποδείξεις που βασίζονται στην εμπειρία δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα τον γενικό κανόνα. Οι στατιστικές μελέτες μάλλον είναι πιο ακριβείς στο να προσδιορίζουν πόσο συνηθισμένο είναι κάτι. Για παράδειγμα η φράση «ξέρω ένα παιδί που θηλάζει και έχει έκζεμα» δεν ακυρώνει τις έρευνες που δείχνουν ότι «ο θηλασμός μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο ενός παιδιού για έκζεμα». Μια περίπτωση, ή δύο, ή τρεις δεν μπορούν να αντιπαρατεθούν με τις μελέτες που εξετάζουν χιλιάδες περιπτώσεις. Επίσης, μια μητέρα που θηλάζει και το παιδί της έχει έκζεμα, μπορεί να είναι σίγουρη ότι ο τρόπος διατροφής του παιδιού της δεν συνέβαλε στην ανάπτυξη του εκζέματος. Ενώ μια μητέρα που δεν θηλάζει, δεν μπορεί ποτέ να είναι σίγουρη.

Δήλωση: “Γιατί οι θηλάζουσες μητέρες προσπαθούν να μας κάνουν να νιώσουμε ένοχες; Είναι επιλογή μου το πώς θα μεγαλώσω το παιδί μου”.

Απάντηση: Οι επιλογές υπάρχουν φυσικά, αλλά μόνο όταν είναι ξεκάθαρες, δηλαδή όταν έχουμε όλες τις πληροφορίες σχετικά με τις συνέπειες της κάθε μία επιλογής. Εμείς οι μητέρες λοιπόν θα πρέπει να έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε ενημερωμένες επιλογές, βασισμένες σε επιστημονικά δεδομένα και όχι σε κουτσομπολιά. Οι μητέρες θα πρέπει να σταματήσουν να μαλώνουν με εμάς που προσπαθούμε να προωθήσουμε το θηλασμό και να μας κατηγορούν ότι τις κάνουμε να αισθάνονται ένοχες. Θα πρέπει μάλλον να στρέψουμε όλες μαζί το θυμό μας προς τις εταιρίες ξένου γάλακτος, οι οποίες μας λένε ψέματα και προς τους επαγγελματίες υγείας οι οποίοι υποτιμούν τον οργανισμό μας και τα ένστικτά μας.

Δήλωση: “Οι θηλάζουσες μητέρες είναι επικριτικές και εγωίστριες”.

Απάντηση: Το πόσο επικριτικός είναι κανείς εξαρτάται από το προφίλ αυτού που ακούει την πληροφορία και όχι αυτού που τη δίνει. Εάν κάποιος βρίσκει επικριτική μια στατιστική έρευνα, θα έλεγα ότι μάλλον αισθάνεται ήδη άσχημα για την επιλογή που έχει κάνει. Οι γιατροί, οι επιστήμονες, οι ερευνητές έχουν καθήκον να μας λένε την αλήθεια και το προφανές είναι ότι μπορούμε να παράγουμε την πιο κατάλληλη τροφή για τα μωρά μας. Ως γονείς δεν έχουμε καθήκον να πάρουμε στα σοβαρά αυτή την πληροφορία;

Δήλωση: “Θα ήθελα οι θηλάζουσες να σταματούσαν να υπαινίσσονται ότι οι γυναίκες που δεν θηλάζουν το κάνουν για την ευκολία τους”.

Απάντηση: Από έρευνα του Υπουργείου Υγείας της Μ. Βρετανίας, στην οποία συμμετείχαν 8.000 μητέρες και γίνεται κάθε 5 χρόνια: «Η πιο συνηθισμένη αιτία για θηλασμό ήταν ότι το μητρικό γάλα είναι το καλύτερο για τη υγεία των μωρών και ακολουθούσε η ευκολία. Η πιο συνηθισμένη αιτία για μη θηλασμό ήταν ότι θα μπορούσε κάποιος άλλος να ταΐζει το μωρό (δηλαδή η ευκολία), και αμέσως μετά η «απέχθεια» για το θηλασμό.

Δήλωση: “Η φόρμουλα δεν διαφέρει και τόσο πολύ από το μητρικό γάλα”.

Απάντηση: Είστε σίγουροι; Δείτε αυτό:

whats-in-breastmilk

 

Δήλωση: “Η φόρμουλα είναι ασφαλής. Δεν θα επιτρεπόταν η πώλησή της αλλιώς”.

Απάντηση: Τα τσιγάρα, τα πυροτεχνήματα, οι αναπτήρες, τα σπίρτα και ένα σωρό άλλα επικίνδυνα πράγματα πωλούνται παντού κάθε μέρα. Δεν είναι απολύτως ασφαλή, αλλά πωλούνται.

Δήλωση: “Τουλάχιστον το στήθος μου δεν είναι κρεμασμένο σαν της αγελάδας”.

Απάντηση: Το «πέσιμο» του στήθους είναι μια συνηθισμένη συνέπεια της εγκυμοσύνης και όχι του θηλασμού. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά και αμέσως μετά τον τοκετό, τα στήθη μας προετοιμάζονται για την γαλακτοφορία ακόμα κι αν δεν έχουμε καμία πρόθεση να θηλάσουμε. Αυτές οι αλλαγές που γίνονται στο στήθος μας, μερικές φορές είναι μόνιμες. Επίσης, η υπερβολική πρόσληψη βάρους κατά την εγκυμοσύνη, η ηλικία και κληρονομικοί παράγοντες μπορούν να οδηγήσουν σε χαλαρότητα του στήθους. Πάντως σε καμία περίπτωση δεν ευθύνεται ο θηλασμός.

Δήλωση: “Σταμάτησα το θηλασμό γιατί χρειαζόμουν περισσότερο ύπνο”.

Απάντηση: Κάποιες γυναίκες εισάγουν τη φόρμουλα στη διατροφή του μωρού τους, με την ελπίδα το μωρό τους να κοιμηθεί περισσότερο ανάμεσα στου θηλασμούς ή να κοιμηθεί όλη την νύχτα. Μερικές φορές αυτό είναι να πιθανόν να συμβεί τις πρώτες φορές που το μωρό θα πιει φόρμουλα, καθώς το στομάχι του δεν είναι συνηθισμένο στην σύνθεση του ξένου γάλακτος. Κάποιες φορές επίσης, μπορεί να χρειαστεί να αυξήσουμε την ποσότητα της φόρμουλας για να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτό όμως μπορεί να οδηγήσει στο μέλλον σε παχυσαρκία. Τις περισσότερες φορές, η προσθήκη φόρμουλας στη διατροφή του μωρού δεν επηρεάζει καθόλου τον ύπνο του και σε κάποια μωρά μπορεί να προκαλέσει βάρος στο στομάχι και περισσότερη ανησυχία. Οι μητέρες που θηλάζουν κοιμούνται περισσότερο και έχουν καλύτερη ποιότητα ύπνου. Ένα μωρό που θηλάζει και πεινάει, μπορεί να θηλάσει αμέσως. Εάν κοιμόμαστε μαζί με το μωρό μας, αυτό σημαίνει ότι το μωρό μπορεί να θηλάσει πριν καν αρχίσει να κλαίει. Απ’ την άλλη, ένα μωρό που πίνει φόρμουλα θα πρέπει να περιμένει να ετοιμαστεί η φόρμουλα, να κρυώσει και εν τω μεταξύ το μωρό θα στρεσάρεται όλο και περισσότερο και θα ξυπνάει και όποιον άλλο κοιμάται μέσα στο σπίτι. Όταν η μητέρα θηλάζει, μπορεί να μην ξυπνήσει καλά-καλά για να θηλάσει το μωρό της. Επιπλέον, οι ορμόνες που παράγονται κατά τη διάρκεια του θηλασμού έχουν χαλαρωτική επίδραση επάνω μας κι έτσι τελικά θα κοιμηθούμε ακόμα καλύτερα αφού θηλάσουμε το μωρό. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι οι γονείς μωρών που θηλάζουν αποκλειστικά κοιμούνται 40-45 λεπτά περισσότερο από τους γονείς που δίνουν στα μωρά τους φόρμουλα (http://journals.lww.com/jpnnjournal/Abstract/2007/07000/Breast_feeding_Increases_Sleep_Duration_of_New.8.aspx). Ο ύπνος των γονιών που τα παιδιά τους πίνουν φόρμουλα διακόπτεται πολύ περισσότερες φορές απ’ ότι των γονιών που τα παιδιά τους θηλάζουν τη νύχτα. Εάν θέλετε να κοιμάστε περισσότερο, ο θηλασμός είναι ότι πιο κατάλληλο για εσάς.

Δήλωση: “Το στήθος μου είναι πολύ μικρό για να θηλάσω”.

Απάντηση: Ακόμα και τα πιο μικρά στήθη είναι ικανά να παράγουν γάλα και να επιτελέσουν το έργο για το οποίο τα έφτιαξε η φύση. Είναι μύθος ότι οι γυναίκες με μεγάλο στήθος έχουν περισσότερο γάλα και θηλάζουν πιο εύκολα. Μπορεί να έχουν περισσότερο λίπος στο στήθος τους, αλλά το λίπος αυτό δεν συνεισφέρει σε κάτι όσον αφορά την παραγωγή γάλακτος. Μιλώντας με όρους ανατομίας, όλοι οι μαστοί λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Με κανέναν τρόπο δεν επηρεάζει η εξωτερική εμφάνιση την διαδικασία της παραγωγής του γάλακτος και την ικανότητα της μητέρας να θηλάσει τελικά.

Δήλωση: “Σταμάτησα το θηλασμό γιατί έπρεπε να επιστρέψω στη δουλειά”.

Απάντηση: Ακόμα και λίγες εβδομάδες θηλασμού είναι καλύτερες από το καθόλου. Ακόμα και μερικές μόνο ημέρες θηλασμού έχουν απαράμιλλα οφέλη. Το πρωτόγαλα προσφέρει όχι μόνο την τέλεια τροφή για το νεογέννητο μωρό, αλλά επίσης μεγάλες ποσότητες ζωντανών κυττάρων που θα προστατέψουν το μωρό από πολλούς βλαβερούς οργανισμούς. Όμως, με λίγο περισσότερο προγραμματισμό και οργάνωση, οι περισσότερες μητέρες μπορούν να συνεχίσουν το θηλασμό μετά την επιστροφή τους στην εργασία τους.

Δήλωση: “Εάν μπεις σε μια τάξη με παιδιά του δημοτικού σχολείου, δεν θα μπορείς να διακρίνεις ποια παιδιά θήλασαν και ποια όχι”.

Απάντηση: Εάν γνώριζα λίγα περισσότερα πράγματα γι’ αυτά τα παιδιά (τις αλλεργίες τους, τον αριθμό των επισκέψεών τους στο γιατρό τους τελευταίους 6 μήνες, το βάρος τους, κλπ) θα μπορούσα να κάνω μια ασφαλή εκτίμηση για το αν έχουν θηλάσει ή όχι.

Δήλωση: “Πρέπει να προσέχεις πολύ τη διατροφή σου όταν θηλάζεις γιατί το μητρικό γάλα δεν περιέχει όλα εκείνα τα στοιχεία και τις βιταμίνες που προσθέτουν στην φόρμουλα”.

Απάντηση: Όλες οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία που περιέχονται στο μητρικό γάλα είναι σε τέτοια μορφή που το μωρό μου να μπορεί να απορροφήσει πλήρως. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ακόμα και οι μικρότερες ποσότητες των βιταμινών και των ιχνοστοιχείων του μητρικού γάλακτος είναι άμεσα διαθέσιμες για να χρησιμοποιηθούν από τον οργανισμό του μωρού. Αυτός είναι και ο λόγος που τα μωρά που θηλάζουν έχουν πιο αραιές κενώσεις καθώς μεγαλώνουν – απορροφούν όλο και περισσότερα στοιχεία από το γάλα της μητέρας τους. Αντίθετα πολλά από τα στοιχεία που περιέχονται στη φόρμουλα απλώς εξέρχονται από το σώμα του μωρού με τις κενώσεις του. Όσον αφορά την ειδική διατροφή που πρέπει να κάνει η μητέρα που θηλάζει, εκτός κι αν υπάρχει ιστορικό αλλεργιών στην οικογένεια, δεν υπάρχει κανένας περιορισμός στη διατροφή της μητέρας.

Δήλωση: “Δεν μπορείς να κάνεις γυμναστική ή δίαιτα για όσο καιρό θηλάζεις”.

Απάντηση: Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην έχουμε μια ελεγχόμενη διατροφή ως προς τις θερμίδες που καταναλώνουμε, εάν το επιθυμούμε, σε λογικά πλαίσια. Οι μητέρες έχουν θηλάσει ανά τους αιώνες με πολύ μεγάλη επιτυχία, ακόμα και σε περιόδους που δεν υπήρχε αρκετή τροφή. Κι αυτό γιατί η θηλάζουσα μητέρα χρησιμοποιεί πιο αποτελεσματικά το φαγητό που καταναλώνει. Επιπροσθέτως, ο θηλασμός βοηθάει στην απώλεια βάρους και με τον καιρό, οι θηλάζουσες μητέρες χάνουν περισσότερο βάρος από τις μητέρες που δεν θηλάζουν. Επίσης, η φυσική άσκηση δεν επηρεάζει την ποιότητα ή την ποσότητα ή την γεύση του μητρικού γάλακτος. Είναι απολύτως ασφαλές να θηλάσουμε αμέσως μετά την γυμναστική μας και η καθημερινή άσκηση δεν επηρεάζει με κανέναν τρόπο την ανάπτυξη του παιδιού.

Δήλωση: “Δεν μπόρεσα να θηλάσω στο πρώτο μου παιδί, οπότε δεν θα θηλάσω ούτε αυτό το παιδί μου”.

Απάντηση: Όσα προβλήματα κι αν αντιμετωπίσαμε στο θηλασμό του πρώτου μας παιδιού, οι έρευνες δείχνουν ότι δεν επαναλαμβάνονται και στα επόμενα παιδιά και ότι θα έχουμε περισσότερο γάλα κάθε επόμενη φορά.

Δήλωση: “Ο θηλασμός είναι καλός για το μωρό, μόνο αν το θέλει και η μαμά”.

Τα μωρά δεν είναι αυτομάτως χαρούμενα απλώς και μόνο επειδή είναι χαρούμενη η μαμά τους. Μια μητέρα που βρίσκει τον θηλασμό δύσκολο και σταματάει να θηλάζει μπορεί να είναι πολύ χαρούμενη, αλλά το μωρό της μπορεί να υποφέρει από κολικούς, δυσκοιλιότητα, αλλεργίες και επαναλαμβανόμενες ασθένειες, σαν συνέπεια της σίτισης με φόρμουλα και άρα το μωρό δεν θα είναι και τόσο χαρούμενο τελικά. Δείτε το κι απ’ την άλλη πλευρά: τα μωρά δεν πίνουν λιγότερο καλό γάλα όταν θηλάζουν από μια στεναχωρημένη μαμά, ούτε και καλύτερο γάλα όταν η μαμά είναι χαρούμενη.

Δήλωση: “Εγώ δεν είχα γάλα για να θηλάσεις, οπότε μάλλον δεν θα έχεις ούτε κι εσύ”.

Απάντηση: Ευτυχώς η ατυχία δεν είναι κληρονομική! Μπορεί να μην θήλασα από σένα, αλλά αυτό με έχει κάνει ακόμα πιο αποφασισμένη να θηλάσω τα δικά μου παιδιά και να μεταφέρω το μήνυμα στις επόμενες γενιές.

Δήλωση: “Πάλι θηλάζεις;”

Απάντηση: Λέγεται σίτιση κατ’ απαίτηση του μωρού και μ’ αυτόν τον τρόπο αυξάνεται η παραγωγή μου. Τι προτιμάς; Τους ήχους ενός μωρού που θηλάζει ή τους ήχους ενός μωρού που κλαίει πεινασμένο;

Δήλωση: «Πρόσεξα ότι το μωρό δεν είχε πιπίλα, οπότε του αγόρασα μία.»

Απάντηση: Η πιπίλα μπορεί να μπερδέψει το μωρό, καθώς απαιτεί έναν διαφορετικό τρόπο για να την πιάσει το μωρό με το στόμα του και μπορεί άθελά του, όταν θηλάσει,να μου δημιουργήσει πληγές στο στήθος. Επίσης, εάν βάλω πιπίλα στο μωρό μπορεί να χάσω τα σημάδια της πείνας του και τελικά να θηλάζει λιγότερο. Αυτό με τη σειρά του θα επηρεάσει την παραγωγή μου. Επιπλέον, τα μωρά που παίρνουν πιπίλα έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πάθουν μυκητίαση, η οποία μπορεί να μεταδοθεί στη θηλή μου και να πονάω πολύ. Ευχαριστούμε αλλά θα την αφήσουμε στην άκρη για την ώρα.

Δήλωση: “Μην αφήνεις το μωρό να αποκοιμιέται στο στήθος. Θα αποκτήσει κακές συνήθειες”.

Απάντηση: Είναι απολύτως φυσιολογικό και σωστό για τα μωρά να αποκοιμιούνται θηλάζοντας. Ειδικά στη φάση της εξερεύνησης, οι νυχτερινοί θηλασμοί μπορεί να είναι οι μόνες φορές που το μωρό μας θηλάζει σωστά. Επιτρέποντάς του να θηλάζει αυτές τις ώρες, που είναι περισσότερο συγκεντρωμένο στο θηλασμό και λιγότερο περίεργο για άλλα πράγματα, σιγουρευόμαστε ότι παίρνει αρκετό γάλα και ότι η παραγωγή μας παραμένει σταθερή.

Δήλωση: “Αν θηλάζεις συνέχεια δεν δίνεις στον πατέρα του μωρού την ευκαιρία να δεθεί με το παιδί του”.

Απάντηση: Τα παιδιά έχουν τη συνήθεια να μένουν στο σπίτι των γονιών τους περίπου για 20 χρόνια. Οπότε, οι μπαμπάδες θα έχουν σίγουρα την ευκαιρία να δεθούν με τα παιδιά τους αν το θέλουν. Εξάλλου, υπάρχουν κι άλλες δουλειές που μπορεί να κάνει ένας μπαμπάς με το μωρό του, πχ. να βγει μαζί του βόλτα, να το νανουρίσει, να του κάνει μπάνιο, να το αλλάξει, να κοιμηθεί μαζί του, κλπ. Τρόποι δηλαδή που είναι πολύ πιο αποδοτικοί στο να δεθεί ο μπαμπάς με το μωρό, από το να χώνει μέσα στο στόμα του μωρού μια πλαστική θηλή. Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Δήλωση: “Το παιδί σου δεν θα γίνει ποτέ ανεξάρτητο αν θηλάζει τόσο καιρό”.

Απάντηση: Τα παιδιά που θηλάζουν γενικά είναι πολύ πιο ανεξάρτητα και επίσης, το πιο σημαντικό, περισσότερο ασφαλή μέσα στην ανεξαρτησία τους. Πιέζοντας ένα μωρό να αποθηλάσει πριν να είναι έτοιμο δεν θα κάνει απαραιτήτως το παιδί πιο ανεξάρτητο.

Δήλωση: “Θα είναι αδύνατον να του βάλεις πρόγραμμα”.

Απάντηση: Το πρόγραμμα λειτουργεί καλά μόνο όταν έρχεται με φυσικό τρόπο. Η σίτιση με πρόγραμμα είναι πολύ σκληρή για τα μωρά, των οποίων το γαστρεντερικό σύστημα δεν είναι προγραμματισμένο να δέχεται τροφή κάθε 4 ώρες, από την πρώτη μέρα. Το πρόγραμμα θα μπει σιγά-σιγά, καθώς το μωρό μεγαλώνει και ωριμάζει.

Δήλωση: “Θα πρέπει να σταματήσεις να θηλάζεις τώρα που το μωρό βγάζει δόντια”.

Απάντηση: Όταν το μωρό προσκολλάται στη θηλή σωστά, τα χείλη του είναι διπλωμένα προς τα έξω και τα ούλα του πολύ μακριά από τη θηλή, πάνω στην θηλαία άλω. Τα κάτω του δόντια καλύπτονται από τη γλώσσα του και δεν έρχονται σε επαφή με το στήθος της μητέρας καθόλου. Γι’ αυτούς του λόγους, ένα παιδί που θηλάζει σωστά δεν μπορεί να δαγκώσει.

Δήλωση: “Αφού μιλάει είναι πολύ μεγάλο πια για να θηλάζει”.

Απάντηση: Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ο θηλασμός μετά από κάποια συγκεκριμένη ηλικία είναι επικίνδυνος και αφύσικος. Στη κουλτούρα μας συνηθίζουμε να προβάλουμε τους περιορισμούς του φύλου μας, στο μωρό. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι τα φυσικά και ψυχικά οφέλη του θηλασμού δεν μειώνονται με το πέρασμα του χρόνου. Ο ΠΟΥ και η UNICEF συστήνουν το θηλασμό μέχρι την ηλικία των 2 ετών. Το γάλα μου ακόμα προσφέρει στο μωρό μου τις πιο σημαντικές πρωτεΐνες, αντισώματα και άλλους προστατευτικούς παράγοντες και θα εξακολουθήσει να είναι το ίδιο ωφέλιμο για όσο καιρό κι αν θηλάζω.
Κάποιοι από τους ανοσοποιητικούς παράγοντες στο μητρικό γάλα αυξάνονται σε συγκέντρωση κατά τη διάρκεια του δεύτερου χρόνου. Στην πραγματικότητα οι ανθρωπολόγοι θέτουν την ηλικία αποθηλασμού ανάμεσα στα 2,5 – 7 χρόνια.

Δήλωση: “Κλαίει γιατί πεινάει”.

Απάντηση: Η πείνα δεν είναι η πιο συνηθισμένη αιτία για να κλαίει ένα μωρό. Το μωρό μπορεί να κλαίει για χίλιους δυο διαφορετικούς λόγους και η πείνα είναι μόνο ένας από αυτούς. Για όποιο λόγο κι αν κλαίει το μωρό, το στήθος μου και ο θηλασμός είναι η λύση στο πρόβλημά του.

Δήλωση: «Είναι πολύ καλό που θέλεις να θηλάσεις, να θυμάσαι όμως ότι πολλές γυναίκες δεν τα καταφέρνουν τελικά».

Απάντηση: Σε πάρα πολλές, λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, η ιδέα του μη θηλασμού απλώς δεν υπάρχει. Θα έπρεπε να αναρωτιόμαστε γιατί εμείς, που τα έχουμε όλα, δεν τα καταφέρνουμε τελικά….

Δήλωση: “Θέλω να ξέρω ακριβώς πόσο συχνά θηλάζει το μωρό και για πόση ώρα σε κάθε στήθος”.

Απάντηση: Αυτή η ερώτηση είναι να σαν να ρωτάτε κάποιον που έχει φαγούρα, πόσο φορές ξύθηκε. Θα προτιμούσα να μην μετατρέψω κάτι τόσο φυσικό, σε πρόγραμμα και πειθαρχία.

Δήλωση: “Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για σένα να δίνεις συμπλήρωμα μετά το θηλασμό, για να ξεκουραστείς λίγο”.

Απάντηση: Τι; Και να καταστρέψω το παρθένο έντερο του μωρού μου, καθώς επίσης και να διακινδυνεύσω την παραγωγή μου; Όχι ευχαριστώ. Εξάλλου, πώς ακριβώς θα ξεκουραστώ αν έχω να αποστειρώνω μπιμπερό και θηλές, να ετοιμάζω τη φόρμουλα και μετά να περιμένω να κρυώσει;

Δήλωση: “Δεν έχεις αρκετό γάλα και γι’ αυτό πρέπει να δώσεις συμπλήρωμα φόρμουλας”.

Απάντηση: Εάν η πείνα και η δίψα του μωρού μου ικανοποιηθούν με άλλα υγρά, θα θηλάζει λιγότερο. Κι αυτό θα κάνει την παραγωγή μου ακόμη λιγότερη. Εάν πράγματι το μωρό μου δεν παίρνει αρκετό βάρος, τότε είναι καλύτερα να κάνω αντλήσεις για να δίνω το δικό μου γάλα στο μωρό. Και επίσης, τι σας κάνει να πιστεύετε ότι δεν έχω αρκετό γάλα; Εάν μπορείτε να μου αποδείξετε ότι πράγματι η παραγωγή μου δεν είναι αρκετή, μήπως θα μπορούσατε να με παραπέμψετε σε κάποιον σύμβουλο θηλασμού και επίσης να μου συστήσετε κάποιο σύστημα συμπληρωματικής διατροφής;

Δήλωση: “Δεν υπάρχει καμιά θρεπτική αξία στο μητρικό γάλα μετά τους 6 μήνες”.

Απάντηση: Μετά τους 6 μήνες το μητρικό γάλα εξακολουθεί να περιέχει πρωτεΐνες, λίπη και άλλα θρεπτικά και ανοσολογικά στοιχεία τα οποία προστατεύουν το μωρό. Για την ακρίβεια, κάποιοι ανοσολογικοί παράγοντες στο μητρικό γάλα αυξάνονται όσο το παιδί μεγαλώνει. Επίσης, εάν το μωρό μου αρρωστήσει, το μητρικό γάλα είναι πιο εύπεπτο.

Δήλωση: “Το μητρικό γάλα δεν έχει αρκετό σίδηρο”.

Απάντηση: Οι αποθήκες σιδήρου δημιουργούνται κατά την εγκυμοσύνη και ο σίδηρος αυτός είναι αρκετός για τους πρώτους έξη μήνες της ζωής του μωρού. Αν και ο σίδηρος στο μητρικό γάλα είναι λιγοστός, απορροφάται καλύτερα από το μωρό. Τα μωρά που θηλάζουν απορροφούν περίπου το 50% του σιδήρου του μητρικού γάλακτος, ενώ τα μωρά που πίνουν φόρμουλα απορροφούν μόνο το 10% του σιδήρου που περιέχει η φόρμουλα. Επιπλέον, τα συμπληρώματα σιδήρου μπορεί να οδηγήσουν σε διάρροιες και να επηρεάσουν αρνητικά την ανάπτυξη του μωρού.

Δήλωση: “Πρέπει δώσεις στο μωρό στέρεες τροφές πριν τον 6ο μήνα, γιατί δεν παίρνει πια αρκετό βάρος”.

Απάντηση: Είναι γνωστό ότι τα μωρά που θηλάζουν, μετά από κάποιον μήνα, κερδίζουν λιγότερο από ότι προβλέπουν οι συμβατικές καμπύλες ανάπτυξης. Αλλά μέχρι τον 6ο μήνα ο θηλασμός προσφέρει στο μωρό μου την τέλεια τροφή με τις ευκολοχώνευτες πρωτεΐνες, λίπη και βιταμίνες που περιέχει το γάλα μου. Εάν αρχίσω στο μωρό μου στερεές τροφές νωρίς, η τροφή θα μειώσει την ποσότητα όλων αυτών των θρεπτικών συστατικών από το μητρικό γάλα που πίνει το μωρό. Επίσης, το να δώσω στο μωρό μου στέρεες τροφές πολύ νωρίς, δεν θα αυξήσει την συνολική ανάπτυξή του. Δείτε εδώ τα πρότυπα ανάπτυξης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τα αποκλειστικώς θηλάζοντα βρέφη.

Δήλωση: “Βγάλε γάλα με το θήλαστρο για να δούμε πόσο γάλα έχεις”.

Απάντηση: Το θήλαστρο δεν είναι ενδεικτικό της ποσότητας γάλακτος που παράγουμε. Οι περισσότερες μητέρες δεν βγάζουν αρκετό γάλα με την αντλία γιατί πρόκειται για ένα κρύο, σκληρό μηχάνημα που δεν μπορεί να δώσει το ερέθισμα που δίνει το ζεστό και απαλό στόμα του μωρού. Συνήθως οι μητέρες περνούν μισή ώρα αγκαλιά με το θήλαστρο για να βγάλουν 40-50ml γάλακτος, ενώ τα μωρά μπορούν να πιουν πολύ περισσότερη ποσότητα την ίδια ώρα.

Δήλωση: “Οι θηλές σου είναι ανεστραμμένες/επίπεδες και θα χρειαστείς ψευτοθηλή για να μπορέσεις να θηλάσεις”.

Απάντηση: Τα μωρά δεν θηλάζουν από την θηλή, θηλάζουν από το στήθος. Το σχήμα της θηλής δεν είναι και τόσο σημαντικό. Όσον αφορά το δικό μου μωρό, είναι τελείως απίθανο να θηλάσει από άλλες θηλές εκτός από τις δικές μου και για το συγκεκριμένο μωρό οι θηλές μου είναι τέλειες. Εάν θηλάζει σωστά και καλά, το μωρό μου μπορεί με το στόμα του να βγάλει προς τα έξω ακόμα και τις πιο επίπεδες ή/και ανεστραμμένες θηλές. Εάν χρησιμοποιήσω ψευτοθηλές το μωρό δεν θα μπορεί να πιάσει σωστά τη θηλαία άλω, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα με την παραγωγή μου και ακόμα χειρότερα προβλήματα με τις θηλές μου.

Δήλωση: “Ο θηλασμός των διδύμων είναι πάρα πολύ δύσκολος. Πάρε αυτή τη φόρμουλα”.

Απάντηση: Ο θηλασμός των διδύμων είναι πιο εύκολος από το να ταΐζεις δίδυμα με μπιμπερό. Η μητέρα χρειάζεται τέσσερα χέρια για να ταΐσει τα μωρά με το μπιμπερό ταυτόχρονα. Όμως αυτό δεν ισχύει για το θηλασμό. Επίσης, επειδή τα δίδυμα μωρά συνήθως γεννιούνται πρόωρα, ωφελούνται ιδιαίτερα από τα συστατικά του μητρικού γάλακτος.

Δήλωση: “Τα πρόωρα μωρά χρειάζεται να μάθουν το μπιμπερό πριν αρχίσουν να θηλάζουν”.

Απάντηση: Τα πρόωρα μωρά στρεσάρονται λιγότερο θηλάζοντας παρά πίνοντας από το μπιμπερό. Στην πραγματικότητα, το βάρος ή ηλικία γέννησης δεν παίζουν τόσο μεγάλο ρόλο όσο η ετοιμότητα του μωρού να θηλάσει. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να δοθεί στο μωρό μπιμπερό, όσο πρόωρο κι αν είναι. Εάν το συμπλήρωμα είναι τελείως απαραίτητο, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι σίτισης, εκτός από το μπιμπερό.

Δήλωση: “Δεν πρέπει να θηλάζεις δημοσίως. Μπορεί να φέρεις τους γύρω σου σε δύσκολη θέση”.

Απάντηση: Πολλοί άντρες είναι απλώς περίεργοι για το γυναικείο στήθος και το θηλασμό, καθώς η κοινωνία μας τον έχει μετατρέψει σε ταμπού. Ως γνωστόν, εάν κάνουμε ένα τατουάζ και το εκθέσουμε στον κόσμο, σταδιακά θα χάσει το ενδιαφέρον του. Παλιότερα ο γυναικείος αγκώνας ήταν φετίχ – σήμερα δεν προκαλεί κανένα ενδιαφέρον. Η κάλυψη κατά το θηλασμό τον κάνει να φαίνεται σαν κάτι απαγορευμένο – κάτι που προκαλεί το αίσθημα της περιέργειας.

Δήλωση: “Μη θηλάζεις δημοσίως, μπορεί να σε δουν τα παιδιά”.

Απάντηση: Σωστά, τα παιδιά μπορούν και πρέπει να με δουν. Όταν πηγαίνουμε τα παιδιά μας στο ζωολογικό κήπο ή σε μια φάρμα ή εάν έχουμε ζώα στο σπίτι μας, θα πρέπει να τους απαγορεύσουμε να βλέπουν τα ζώα αυτά να θηλάζουν για να μην τρομάξουν; Οι άνθρωποι είναι θηλαστικά. Ο δημόσιος θηλασμός είναι ένα από τα καλύτερα πράγματα που μπορεί να κάνει η κάθε μητέρα για την κοινωνία γενικά και για το παιδί της ειδικότερα. Όχι μόνο δίνουμε στα παιδιά μας το καλύτερο ξεκίνημα για τη ζωή, αλλά επίσης δίνουμε στα παιδιά των άλλων ανθρώπων την ευκαιρία να δουν την μητρότητα και το θηλασμό σαν κάτι φυσικό, υγιές και απολαυστικό.

Δήλωση: “Οι θηλάζουσες μητέρες επιδεικνύονται. Δεν μπορούν να θηλάσουν τα μωρά τους πριν βγουν απ’ το σπίτι;”.

Απάντηση: Τα μωρά που θηλάζουν δεν κοιτούν τα ρολόγια και δεν μπορούν να βάλουν πρόγραμμα στην πείνα ή την δίψα τους ανάλογα με το πρόγραμμα των γονιών τους.

Δήλωση: “Και γιατί δεν αντλούν γάλα και να το δώσουν με μπιμπερό όταν είναι έξω από το σπίτι;”

Γιατί η άντληση γάλακτος δεν είναι για όλες μια εύκολη υπόθεση και επίσης υπάρχει πάντα ο κίνδυνος τα μωρά να προτιμήσουν τα μπουκάλι τελικά. Επιπλέον, κάποιες μητέρες που έχουν κανονική παραγωγή γάλακτος δεν μπορούν να αντλήσουν γάλα, ακόμα και με τις πιο σύγχρονες αντλίες.

Δήλωση: “Από κάποιο σημείο και μετά, ο θηλασμός ωφελεί περισσότερο τη μητέρα παρά το παιδί”.

Απάντηση: Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο θηλασμός προσφέρει ψυχικά και συναισθηματικά οφέλη τόσο στο παιδί, όσο και στη μητέρα. Το να συνεχίσουμε να θηλάζουμε ένα μεγαλύτερο παιδί ενώ το σιχαινόμαστε, είναι μαρτύριο και σίγουρα δεν βάζει τις σωστές βάσεις για μια καλή σχέση με το παιδί μας. Απ’ την άλλη, εάν δεν πρόσφερε τίποτα ο θηλασμός στο παιδί, απλώς δεν θα θήλαζε.

 

Ελπίζω να κάλυψα όλες τις δηλώσεις που ακούει συνεχώς από τους γύρω της κάθε γυναίκα που θηλάζει. Εάν κάποια μου έχει ξεφύγει, παρακαλώ γράψτε την στα σχόλια παρακάτω.

Επίσης, σας παρακαλώ μητέρες, ενημερωθείτε για τους κινδύνους της φόρμουλα καθώς και για τα άπειρα οφέλη του θηλασμού και σταματήστε να κατηγορείτε τις γυναίκες που προωθούν το θηλασμό ότι σας κάνουν να αισθάνεστε ένοχες. Επικεντρώστε το θυμό σας στις εταιρίες ξένου γάλακτος οι οποίες μας γεμίζουν με ψέματα και προς τους επαγγελματίες υγείας που υποτιμούν τις ικανότητές μας και τα ένστικτά μας.

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Η ιστορία θηλασμού της Γιώτας – Πολύ εύκολα και με αγάπη

Όταν έμεινα έγκυος ξεσκόνισα το ίντερνετ για τα θέματα θηλασμού, τόσο που ήμουν αποφασισμένη (επειδή η μαμά μου δεν μπόρεσε να με θηλάσει όταν ήμουν μικρή), ότι θα θηλάσω τον γιο μου όσο περισσότερο μπορώ, ότι και να γίνει.

Μια φίλη μου έλεγε με καμάρι ότι θήλασε 13 μήνες την κόρη της και έλεγα μέσα μου: “Μακάρι να με αξιώσει κι εμένα  Θεός να θηλάσω τόσο και παραπάνω”.

Γέννησα πριν την ΠΗΤ μου λόγω πυελονεφρίτιδας που έπαθα και ανέβαζα πυρετό και μετά με έπιανε τρέμουλο και σφιγγόμουν, με αποτέλεσμα να πέσουν οι παλμοί του μικρού στον καρδιοτοκογράφο (που έκανα συχνά τον τελευταίο μήνα) και έτσι μετά από 12 ώρες προσπάθειας, γέννησα τελικά με καισαρική.

Ζήτησα αμέσως από τις νοσοκόμες αποκλειστικό θηλασμό (μου απέκλεισαν το rooming in λόγω κι άλλης μαμάς στο θάλαμο είπαν) και η απάντηση τους ήταν “δεν γίνεται αυτό, θα σας μιλήσει ο παιδίατρος”. Και έρχεται ο εφημερεύων παιδίατρος της κλινικής να μου κάνει κήρυγμα ότι το παιδί θα χάσει ούτως ή άλλως βάρος βγαίνοντας από την κλινική στο διάστημα παραμονής μας και ότι δεν έχω ακόμα γάλα κι έτσι δεν μπορώ να έχω αποκλειστικό θηλασμό. Εγώ επέμενα ευγενικά ότι θέλω να του δώσω το πρωτόγαλα άμεσα, κι αυτός επέμενε ότι δεν φεύγει το πρωτόγαλα, εκεί θα μείνει. Οι μαίες όταν μου τον φέρνανε, τάχα μου έδειχναν πως να τον βάλω στο στήθος, αλλά ήταν πάντα φαγωμένος. Δεν θήλασα καθόλου μέσα στην κλινική και ένιωθα μόνη και αβοήθητη και τέλος άχρηστη.

Ο άντρας μου, ενώ δεν ήξερε από μωρά κλπ., επέμενε στην προτροπή του παιδιάτρου να δώσω ξένο γάλα, κι έτσι βγαίνοντας από την κλινική μας έδωσαν δώρο ένα κουτί και αγοράσαμε κι εμείς ένα ακόμα. Στο σπίτι ο μικρός το έπιασε σχεδόν αμέσως το στήθος, αλλά είχα τον άντρα δίπλα μου και με πίεζε να του δίνω και 20-50ml συμπλήρωμα μήπως πεινάει, όπως είπε ο παιδίατρος. Τον πρώτο μήνα ο μικρός έβαλε βάρος, μετά όμως τον επόμενο όχι το αναμενόμενο, γιατί εγώ σιγά-σιγά έκοβα το ξένο και έδινα μόνο στήθος. Ώσπου ο παιδίατρος μας είπε ότι ανησυχεί που το παιδί δεν βάζει βάρος μήπως έχει κάτι. Ο μικρός έτρωγε λίγο και συχνά μέσα στη μέρα.

Αλλάζουμε παιδίατρο (για κάποιον άλλο λόγο) και εγώ συνεχίζω με αποκλειστικό θηλασμό. Ο μικρός κάποιους μήνες έπαιρνε βάρος και κάποιους όχι το αναμενόμενο. Μέχρι 9 μηνών υπήρξαν 2 μήνες που έχασε μάλιστα και 50 γραμμάρια ή δεν έβαλε καθόλου και παρότι θηλάζουμε αποκλειστικά αρρωσταίνει εύκολα και παθαίνει συχνά βρογχιολίτιδα. Τι σόι θηλασμός είναι αυτός, που ενώ του δίνω αντισώματα αυτός είναι ευαίσθητος και αρρωσταίνει, αναρωτιέμαι. Με πήρε η κατηφόρα και μου κόπηκε απότομα το γάλα για 1 μέρα. Του έδωσα ξένο.

Έπεσαν επάνω μου γιαγιάδες και ο άντρας ότι δεν το ταΐζω το παιδί και πεινάει και θέλει συμπλήρωμα και εγώ το αφήνω νηστικό, και ότι το γάλα μου δεν έχει λίπος είναι σκέτο νερό, και γιατί δεν του δίνω ξένο… Στεναχωριόμουν πάρα πολύ αλλά έλεγα πώς βάζει κάποιους μήνες κιλά και άλλους όχι? Εξάλλου είναι πια 9 μηνών και τρώει και τροφές δεν θηλάζει μόνο , έχει και γεύματα με φαγητό και κρέμες και φρούτα.

Στους 9 μήνες αλλάζουμε πάλι παιδίατρο και του λέμε την ανησυχία μας για το ότι ψηλώνει αλλά δεν βάζει κιλά. Αφήνουμε πάλι μερικούς μήνες δοκιμαστικά να δει κι αυτός πως πάει και πόσο βάζει ο μικρός, και στους 13 μήνες κάνουμε τα ραστ τεστ για αλλεργία. Ο μικρός βγήκε αλλεργικός στο αγελαδινό γάλα το οποίο έπινα εγώ και του το έδινα μέσω του θηλασμού, αλλά και η σκόνη συμπλήρωμα του το έδινε, καθώς επίσης το μοσχάρι και οι κρέμες ρυζάλευρο, φαριν λακτε κλπ. Αυτό τον εμπόδιζε να βάλει βάρος. Αναγκάστηκα να κόψω εγώ για 10 μέρες τα γαλακτοκομικά για να δούμε αν βάζει βάρος και αποκλείσαμε για αυτές τις μέρες το μοσχάρι και τις κρέμες που έτρωγε. Το παιδί πήρε τα πάνω του.

Έτσι, στους 13 μήνες κόψαμε τον θηλασμό (γιατί εγώ ούτε ψάρι δεν μπορώ να φάω χωρίς τυρί) και με μεγάλη πίκρα μπορώ να σας πω. Θυμάμαι ότι του έδωσα το τελευταίο γεύμα και έκλαιγα γιατί είναι μεγάλο δέσιμο ο θηλασμός, για τη μαμά και το παιδί, είναι ΘΡΕΨΗ, ΑΓΑΠΗ, ΖΩΗ.

Ο μικρός δεν είχε πιάσει μπιμπερό και παρότι ξυπνούσε τη νύχτα 2 φορές για να φάει, δεν έπινε το ειδικό γάλα που μας δώσανε. Αυτό κράτησε 6-7 μέρες περίπου. Μετά του δοκίμασα κατσικίσιο και πίνει μια χαρά! Σήμερα ο αγώνας μας για τα κιλά συνεχίζεται, αλλά χαίρομαι που έχω ένα έξυπνο παιδί και γερό πάνω απ’ όλα. Αυτές οι αλλεργίες άλλωστε πάνε μέχρι 2-3 χρονών μου είπαν.

Τις προάλλες στην παιδική χαρά μια μαμά που μιλούσαμε με ρώτησε με απορία: “πως άντεξες 13 μήνες να θηλάζεις;”, «πολύ εύκολα, με αγάπη» της απάντησα. Δεν μου φαινόταν περίεργο που ξυπνούσα 2 και 3 φορές μέσα στη νύχτα να τον θηλάσω και που θήλαζε για να κοιμηθεί και κοιμόταν επάνω μου, κουραζόμουν κάποιες φορές βέβαια και μου έλλειπε ύπνος, αλλά το παιδί με χρειαζόταν, έτσι το έβλεπα εγώ.

Εύχομαι όλες οι μανούλες να καταλάβουν τη σημασία του θηλασμού και να θηλάσουν όσο πιο πολύ μπορούν.

μαμά Γιώτα

Aν θέλετε να μοιραστείτε και
τη δική  σας ιστορία θηλασμού μαζί μου και με τις άλλες μαμάδες, την περιμένω στο thilasmos-blog@yahoo.gr

Η ιστορία θηλασμού της Σοφίας

Σ’ όλη την διάρκεια του θηλασμού κατάλαβα για πρώτη φορά στην ζωή μου το πόσο μεγάλες αντοχές μπορεί να κρύβει ένας άνθρωπος μέσα του…Γιατί για να θηλάσεις θέλει αντοχή και δύναμη…Και σίγουρα ανθρώπους να σε στηρίζουν.

Κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης διάβαζα σαν τρελή το ένα βιβλίο πίσω από τ’ άλλο…Για τον θηλασμό, για τις πρώτες μέρες με το παιδί στο σπίτι….και χίλια άλλα δυο…Ότι έβρισκα το διάβαζα….

Και ήρθε η μέρα που γέννησα….ούτε που ρώτησαν για αποκλειστικό θηλασμό…και βέβαια στα τόσα βιβλία που είχα διαβάσει, δεν έγραφε κανένα τίποτα τέτοιο για τις επιλογές που μπορεί να έχει μια νέα μαμά μέσα στο μαιευτήριο…Και επιτέλους ήρθε η ώρα που θα μου έφερναν τον μικρούλη μας…Όλα μια χαρά από την αρχή…Όλες οι μαίες είχαν να κάνουν με τον μικρούλη μας που έπεσε κυριολεκτικά με τα μούτρα στο στήθος μου και μ’ εμένα για το πόσο εύκολα άρχισα να τον θηλάζω…Όλα κυλούσαν μια χαρά…Μία μαία βλέποντας ότι το στήθος μου είχε παραγωγή αρκετή με παρότρυνε να τον θηλάζω συχνότερα…Έτσι κι εγώ πήγαινα, τον έπαιρνα και τον θήλαζα…

Όταν ρώτησα για αποκλειστικό θηλασμό με κοιτούσαν σαν εξωγήινη…και μου λένε…”ξεκουράσου εδώ μέσα που μπορείς, γιατί αν πας σπίτι σου…” κι εγώ η χαζή είπα, κάτι παραπάνω θα ξέρουν αυτές…Ο νεογνολόγος μας παρότρυνε για αποκλειστικό θηλασμό…αλλά έχετε και την σκόνη στο σπίτι…άνθρωποι είμαστε…την ”τάδε” μάρκα  να έχετε…(γέλια!!!).

Και ήρθε η μέρα που γυρίσαμε στο σπίτι με τον μικρό μας θησαυρό! Σ’ όλη την διάρκεια της διαδρομής ΚΥΡΙΟΣ! (Είχα και αυτό το άγχος γιατί επιστρέφαμε από Θεσσαλονίκη για Χαλκιδική). Τον αφήνω σιγά σιγά στον καναπέ και ο μικρός συνεχίζει και κοιμάται…Ωραία λέω…Και προτού προλάβω να γυρίσω την πλάτη μου….ουααα  ουααα……WELCOME TO THE CLUB…Ο μικρός κάθε  φορά που πήγαινα να τον ακουμπήσω κάπου άρχιζε  το κλάμα…άντε πάλι το μεμέ απ’ έξω…και πάλι ο μικρός να κοιμάται στο στήθος μου…και πάλι ξανά τα ίδια από την αρχή…

Απ’ όλους  άκουγα ένα μόνο πράγμα…το γάλα σου δεν φτάνει και έχεις το παιδί σου και πεινάει…Μόνο η μαμά μου έλεγε κάνε ότι θες…και ο άντρας μου που ήταν σύμφωνος στην θέλησή μου να θηλάσω…Η αλήθεια είναι ότι το πρώτο βράδυ μπήκα στον πειρασμό και του έδωσα από την σκόνη…Την επόμενη μέρα που μίλησα με τον γυναικολόγο μου, μου είπε ότι αν θέλω να θηλάσω θα τον έχω συνέχεια μαζί μου και δεν θα του δώσω ξένο γάλα…Έτσι κι έκανα…

Στις δέκα μέρες πήγα να τον δει παιδίατρος….ο μικρός είχε βάλει  αρκετά γραμμάρια…όταν δε της είπα ότι τον έχω συνέχεια στο στήθος άρχισε να φωνάζει…”Αν είναι δυνατόν…είσαι σοβαρή? Θα πάρει το στήθος σου για πιπίλα…να το κόψεις αυτό…κάθε  τρεις ώρες πρέπει να τρώει το παιδί…”.  Κι εγώ ακόμα πιο χαζή που κάθισα και την άκουσα…Το μικρό μου αγγελούδι πεινούσε κι εγώ καθόμουν με το ρολόι στο χέρι να περάσουν δύο ώρες και  όχι τρεις όπως μου είπε γιατί δεν άντεχα να το ακούω να κλαίει…Και μαζί με τον μικρό έκλαιγα κι εγώ παρέα…Με αποτέλεσμα μετά από δέκα μέρες να μην έχει πάρει γραμμάρια…Βέβαια αυτή την φορά δεν πάτησα το πόδι μου στην ίδια…

Με τα πολλά αρχίσαμε  πάλι τον θηλασμό κανονικά χωρίς ωράρια και κλάματα…Περίπου έναν μήνα αργότερα κι ενώ όλα κυλούσαν καλά, ο μικρός άρχισε να έχει κάποια συμπτώματα αλλεργίας στο αγελαδινό το γάλα, αλλά απ’ αυτά που τρεφόμουν εγώ…Κυριολεκτικά τους επόμενους μήνες ζούσα με πατάτες, μακαρόνια και ψωμί…όλα τ’ άλλα μου τα είχαν απαγορεύσει…όχι όσπρια, όχι ψάρι, όχι κρέας…ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ…Οι γύρω μου όλοι προσπαθούσαν να με πείσουν να σταματήσω να του δίνω στήθος…”Δεν καταλαβαίνεις πως ταλαιπωρείσαι και ταλαιπωρείς και το παιδί?“. Μόνοι σύμμαχοι μου η μαμά μου και ο άντρας μου…

Σήμερα ο γιος μας είναι δύο χρονών και οκτώ μηνών και συνεχίζει να θηλάζει ….Έχω ακούσει χίλια δυο...Ακόμα και ότι του έδωσα ξινισμένο γάλα γιατί ζήτησε να θηλάσει μετά από δύο μέρες που έκανε να με δει όταν έκανα αφαίρεση χολής

Όταν πριν μία εβδομάδα με ρώτησε μία νέα μαμά μέχρι πότε θήλασα και της είπα ότι ακόμα θηλάζω, μόνο ανώμαλη δεν με είπε…

Και αν σήμερα γράφω την δικιά μου ιστορία αφορμή ο γιος μου, που σήμερα όλο παράπονο έπεσε στην αγκαλιά μου και  χαϊδεύοντας τα μεμέκια του, όπως τα αποκαλεί,  μου λέει:”Μαμά η γιαγιά μου είπε ότι τα μεμέκια σου δεν είναι καλά και ότι δεν της αρέσουν…να το κόψω…” και τον ρωτάω “και εσύ τι της απάντησες καρδούλα μου?”, “Ότι εμένα μου αρέσουν….” και μετά από λίγο…”μαμά γιατί έχεις μεμέκια?”…κι εγώ του απαντάω “για να πίνεις το καλύτερο γάλα του κόσμου αγάπη μου…”

Ξενύχτια  αμέτρητα αλλά είναι αυτά που θα έχουμε να θυμόμαστε….τα μεμέκια του ήταν πολλές φορές η παρηγοριά του…πυρετούς, δόντια, πτώσεις, χάδια, επιβεβαίωση…η σιγουριά του…

Ευχαριστώ αγοράκι μου…..

Σοφία

Aν θέλετε να μοιραστείτε και
τη δική  σας ιστορία θηλασμού μαζί μου και με τις άλλες μαμάδες, την περιμένω στο thilasmos-blog@yahoo.gr

Η ιστορία θηλασμού της Γιούλης

Λέγομαι Γιούλη και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την δική μου ιστορία θηλασμού, της μικρής μου γαλανομάτας και ελπίζω να δώσω σε πολλές μανούλες κουράγιο για να συνεχίσουν το πιο αγνό και όμορφο πράγμα που μπορεί μια μανούλα να προσφέρει στο πλασματάκι της!

Ήταν 25/7/2011 (Δευτέρα). Το πρωί μου έσπασαν τα νερά. Μέχρι της 9 το βράδυ διαστολή 1, στις 22:30 έγινε καισαρική λόγο μη προόδου τοκετού. Μου έδωσαν την πριγκιπέσσα μου αμέσως να την φιλήσω (για… κάποια δευτερόλεπτα).

Η ανάρρωση μου ήταν αργή, έτσι μου την έφεραν να την θηλάσω στις 2:05πμ. Όλες αυτές τις ώρες την είχαν σε διπλανό δωμάτιο και σπάραζε η γλυκιά μου στο κλάμα… Όταν μου την έφεραν θήλασε μέχρι και τις 2:25, μετά μου την ξανάφεραν κατά τις 3:30 στο δωμάτιο όπου και με είχαν πάει. Φυσικά την είχα 24 ώρες μαζί μου!!! Ο θηλασμός ξεκίνησε πολύ εύκολα…!

Γύρισα στο σπίτι μαζί της μετά από 4 μέρες. Ο θηλασμός συνεχίστηκε με μεγάλη επιτυχία!!! Μετά από 10 μέρες από την γέννηση της κόρης μου ανέβασα 40 πυρετό ακατέβατο και τρομερούς πόνους στην τομή. Ήταν 11 η ώρα το βράδυ όταν μου είπε ο γυναικολόγος να πάω επείγοντος στο νοσοκομείο για εισαγωγή… Πήρα την παιδίατρο τηλέφωνο μου είπε αναγκαστικά θα της δώσουμε ξένο γάλα μιας και ήταν τόσο ξαφνικό, που φυσικά δεν είχα προνοήσει να φυλάξω γάλα ώστε να μην δώσω ξένο…

Πήγα στο νοσοκομείο μου έκαναν εξετάσεις και είχα μόλυνση στην τομή από την δεξιά μεριά από την αριστερή φλεγμονή… Λόγο ότι έχω πολλές αλλεργίες δεν υπήρχε αντιβίωση συμβατή με τον θηλασμό που να μην είχα αλλεργία και να ήταν για την περίπτωση μου, έτσι ώστε να βγάζω γάλα και να της το πηγαίνει κάποιος (μου χορήγησαν 5 αντιβιώσεις μέχρι να βρουν κάποια που να μην μου προκαλούσε αλλεργία)…

Ρώτησα τις μαίες τί μπορώ να κάνω έτσι ώστε όταν γυρίσω σπίτι να έχω γάλα και να μπορώ να ξαναθηλάσω το μωρό μου. Μου πρότειναν να βγάζω γάλα κάθε 2-3 ώρες. Ήμουν τόσο πολύ ψυχολογικά χάλια που πραγματικά δεν μπορούσα να το κάνω αυτό κάθε 2-3 ώρες… Είχα κάθε μέρα εξετάσεις που μου έκαναν… ήμουν με όρους… και λόγο ότι έχω άσθμα ήμουν και με μάσκα οξυγόνου πάνω από το κρεββάτι μου (η κακή μου ψυχολογία μου δημιουργούσε δύσπνοιες πολλές)… μόλις που πήγα να χαρώ το μωράκι μου και το αποχωρίστηκα μέσα σε 10 μέρες!!!

Πήγαινα και έβγαζα το γάλα μου τουλάχιστον 3 φορές την ήμερα. Είχα πολύ… από το κάθε στήθος το λιγότερο 150ml έβγαζα… μόλις ερχόταν η στιγμή που έπρεπε να το πετάξω στο νιπτήρα πραγματικά σκεφτόμουν ότι όλο αυτό θα μπορούσε να το πιει το αγγελούδι μου, εάν κάποιος γιατρός ήταν πιο προσεκτικός την ώρα της καισαρικής….
Έκατσα στο νοσοκομείο 10 μέρες… μου έφερνε ο άντρας μου βιντεάκια με την μικρή μου και φωτογραφίες και δάκρυζα…

Πηγαίνοντας σπίτι έπρεπε να περιμένω άλλες 5 μέρες για να την ξαναθηλάσω… μπορώ να πω ότι είχα σχεδόν αποθηλάσει… έβγαζα μια σταγόνα με το ζόρι… Όταν ήρθε η ώρα να την θηλάσω είχα τόσο άγχος μήπως και δεν με θέλει πια… αλλά για καλή μου τύχη η πριγκιπέσσα μου “βούτηξε αμέσως την θηλή” και θήλασε κανονικά… μου πήρε 3 μέρες για να κατεβάσω τόσο γάλα ώστε να μην της δίνω καθόλου συμπλήρωμα για να χορτάσει!!! Μπορώ να πω ότι είμαι από τις τυχερές!!!

Όλα πήγαιναν μια χαρά μέχρι που όταν πήγε 2,5 μηνών είδα βλέννες με αίμα στα κακάκια της… Παίρνω την παιδίατρο, μου λέει να κόψω μαχαίρι γαλακτοκομικά και μοσχάρι… και να περιμένω 3 μέρες να δω… (μέγα λάθος… 3 εβδομάδες έπρεπε να περιμένω κανονικά) περνάνε 3 μέρες βλέπω πάλι αίμα… την παίρνω τηλ και μου λέει δώσε ξένο… εγώ η χαζή την άκουσα… (δεν γνώριζα)… κλάμα η μικρή, δεν έπαιρνε το μπουκάλι με τίποτε, ήμουν 2-3 μέρες και πήγαινα στην τουαλέτα έβγαζα το γάλα μου στην μπανιέρα… το μωρό  είχε πλαντάξει στο κλάμα (δεν πήρα χάπια για να κόψω το γάλα όπως μου είχε πει η παιδίατρος διότι ήλπιζα πως όλο αυτό κάποια στιγμή θα περάσει)…

Δεν άντεξα άλλο και την έβαλα στο στήθος μου μετά από 2 μέρες... αχ… πως γαλήνεψε το προσωπάκι της πριγκιπέσας μου δεν μπορείτε να φανταστείτε… πως εγώ αισθάνθηκα ήρεμη.. άλλο πράγμα! Αυτές τις 2 μέρες είχα πλαντάξει στο κλάμα που δεν μπορούσε η μικρή μου να πιει γάλα και που είχα τόσο γάλα και όμως η παιδίατρος (πρώην) μου έλεγε όχι στήθος… Την παίρνω τηλέφωνο και της λέω συνεχίζω τον θηλασμό… Μπορώ να πω ότι στράβωσε… Εγώ συνέχιζα την απόχη από τα γαλακτοκομικά και το μοσχάρι (υπόψιν ότι εγώ έχω αλλεργία στο χοιρινό, στα όσπρια, στο αυγό, στα εσπεριδοειδή και πολλά άλλα… έτρωγα πουλερικά, ζυμαρικά, μελιτζάνα, κολοκύθια, ντομάτα, αγγούρι, μαρούλι)…

Μετά από 2 μέρες ξανά βλέπω βλέννα με αίμα στα κακάκια της… δεν άντεξα άλλο… στεναχωριόμουν συνέχεια… αποφάσισα λοιπόν να ψάξω στο ίντερνετ… μπαίνω στην ομάδα “Απανταχού θηλάζουσες” και ενημερώθηκα πολύ….

Μετά από δυο μέρες ξανά αιματάκι στα κακάκια της, παίρνω ξανά την παιδίατρο μου λέει: “Έχει αλλεργία στο δικό σου γάλα, κόψε το….τελείως”. Καλά της λέω και της κλείνω το τηλ και πιάνω το παιδί μου και το βάζω στο στήθος (κάθε μέρα προσπαθούσα να το κόψω από όταν μου είχε πει από την αρχή να το κόψω)…

Ψάχνω παιδίατρο -πιστοποιημένη σύμβουλο γαλουχίας… μου είπε να συνεχίσω τον θηλασμό, την αποχή από γαλακτοκομικά και μοσχάρι και να κάνω υπομονή… Πράγματι αυτό έκανα και με την συμπαράσταση από τα μέλη της ομάδας πραγματικά (παρόλο την κακή μου ψυχολογία) συνέχιζα να την θηλάζω…

Όταν έφτασε 5 μηνών ανακάλυψα ότι είχε αλλεργία και στην στη γλουτένη… (πράγμα που σύμφωνα με τους γιατρούς δεν υπάρχει αλλεργία στην γλουτένη αλλά δυσανεξία) κι όμως έκοψα ζυμαρικά… ψωμί και ότι περιείχε γλουτένη και είδα μεγάλη διαφορά… το αιματάκι άρχιζε να αραιώνει κατά πολύ… μέχρι που σταμάτησε να βγάζει…

Φτάσαμε 6 μηνών και ήρθε η ώρα να εισάγουμε τροφές… Έλα μου ντε που η παιδίατρος δεν την αναλάμβανε να μου δώσει φαγητά από φόβο της… Οπότε κι εγώ δεν έσκασα για πολύ (στεναχωρήθηκα όμως σίγουρα) και κάθισα και έψαξα άλλη παιδίατρο-πιστοποιημένη σύμβουλο γαλουχίας… Της είπα σε προσωπικό μήνυμα μέσο e-mail την όλη ιστορία και με δέχτηκε αμέσως!!!

Όταν πήγε 6,5 μηνών έκανα δοκιμή να ξαναβάλω στην διατροφή μου την γλουτένη διότι πραγματικά δεν άντεχα άλλο με τόσο λίγα που έτρωγα… (σκεφτόμουν να αποθηλάσω) αλλά πάλι με την βοήθεια της παιδιάτρου και την στήριξη της ομάδας συνέχισα… και για καλή μου τύχη η γλουτένη δεν την πείραζε πλέον… οπότε ήταν άλλο ένα βήμα που με έκανε να συνεχίσω να της δίνω ότι πιο πολύτιμο παράγει ο οργανισμός μου για να μεγαλώσει σωστά!!!

Πήγε 10 μηνών και θηλάζαμε!!! Και… κάθε μέρα το πρωί έπινα μισό ποτήρι γάλα επι 3 εβδομάδες και δεν έιχα δει αιματάκι!!! Ο στόχος μου ηταν και είναι να καταφέρω να κάνω έναν όμορφο… διπλό θηλασμό των τριών χρόνων τουλάχιστον και μακάρι να τα καταφέρουμε… (μιλάω στο πληθυντικό διότι ο θηλασμός αποτελείτε από 2 άτομα… (ή και περισσότερα) την ΜΗΤΕΡΑ και το ΠΑΙΔΙ!

Εύχομαι σε όλες τις μανούλες καλούς θηλασμούς! Και ευχαριστώ που διαβάσατε και την δικιά μου ιστορία θηλασμού (αν και μεγάλη).
 
Τωρα η μικρή μου είναι περίπου 19 μηνων τρωω τα παντα απο γαλακτοκομικα μοσχαρι και γλουτενη…Δοκιμασα στην μικρη μου λιγο αιγοπροβια φετα και δεν την πειραξε!!!!!!!!!!!!!!!!! Και ναι, είμαι πολυ περίφανη που δίνω “ακομη” το πιο πολύτιμο για την διατροφή της γάλα!Το δικό μου γαλα!Ο στόχος μου ειναι να τα καταφέρουμε μεχρι τα 2 χρόνια και μετα ο επόμενος στόχος μου θα είναι τα 3 χρόνια!Ελπίζω να τα καταφέρουμε!

Γιούλη

Aν θέλετε να μοιραστείτε τη δική  σας ιστορία θηλασμού μαζί μου και με τις άλλες μαμάδες, την περιμένω στο thilasmos-blog@yahoo.gr