Άρθρα

Σίδηρος και θηλασμός – Vol.2

 

Τον τελευταίο καιρό υπάρχει μεγάλη διαμάχη ως προς την κατάλληλη ποσότητα σιδήρου που πρέπει να προστίθεται στα υποκατάστατα μητρικού γάλακτος. Παγκοσμίως, υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση στο περιεχόμενο σιδήρου των υποκατάστατων, από 4-12mg/L. Ωστόσο, η κατάλληλη ποσότητα δεν είναι ξεκάθαρη.

Το μητρικό γάλα περιέχει χαμηλές ποσότητες σιδήρου, με την πλειονότητά του στον οργανισμό του μωρού να συγκεντρώνεται κατά τη διάρκεια της κύησης. Κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της ζωής, τα αποθέματα αυτά εξαντλούνται στα μωρά που θηλάζουν. Η μείωση αυτή μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν παθολογική. Όμως μπορεί να πρόκειται για έναν φυσικό αμυντικό μηχανισμό προκειμένου να μην υπάρχει αρκετός σίδηρος διαθέσιμος για τα παθογόνα μικρόβια που οφείλονται στην έναρξη των στερεών τροφών. Πολλά από τα παθογόνα μικρόβια που οδηγούν σε ασθένειες χρειάζονται το σίδηρο για να αναπτυχθούν και να αναπαραχθούν.

Η μείωση των αποθεμάτων σιδήρου κατά την φάση της έναρξης των στερεών τροφών, ίσως να μειώνει την διαθεσιμότητα του σιδήρου στα παθογόνα αυτά, μειώνοντας έτσι την συχνότητα και την σοβαρότητα των ασθενειών. Αυτός ο αμυντικός μηχανισμός της μείωσης του σιδήρου έχει υποτιμηθεί, καθώς υπερβολική ποσότητα σιδήρου προστίθεται στα υποκατάστατα.

Εξελικτικά, οι μητέρες που παράγουν γάλα χαμηλό σε σίδηρο και τα μωρά που έχουν χαμηλά αποθέματα σιδήρου κατά τη διάρκεια του αποθηλασμού, ήταν πιο πιθανό να επιβιώσουν την μετάβαση στις στέρεες τροφές, καθώς είχαν λιγότερο σίδηρο διαθέσιμο για τα παθογόνα μικρόβια. Οι σύγχρονες πρακτικές εμπλουτισμού του γάλακτος, υποτιμούν αυτόν τον αμυντικό μηχανισμό και αυξάνουν τον κίνδυνο ασθενειών στα μωρά.

Πηγή: http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/ajhb.22476/abstract

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

 

 

 

 

 

Πρέπει να εισάγουμε στέρεες τροφές τον 4ο μήνα σε ένα μωρό που θηλάζει;

Το παρακάτω είναι ελεύθερη μετάφραση από κείμενο του Dr Jack Newman, που δημοσιεύτηκε εδώ: 

https://www.facebook.com/DrJackNewman/posts/388911267926592?notif_t=notify_me

Τελευταία γίνεται πολύ συζήτηση σχετικά με το ότι τα μωρά πρέπει να ξεκινούν τις στέρεες τροφές τον 4ο μήνα για την «πρόληψη των αλλεργιών», κάτι το οποίο φαίνεται να υποστηρίζεται από επιστημονικές έρευνες. Αυτή η αλλαγή έγινε πριν 2-3 χρόνια, όταν ακόμα η οδηγία ήταν οι στέρεες τροφές να ξεκινούν τον 6ο μήνα. Ωστόσο, η επιστημονική έρευνα που λέει ότι θα πρέπει να ξεκινάμε τις στέρεες τροφές τον 4ο μήνα, δεν λέει ακριβώς αυτό.

Για την ακρίβεια λέει ότι εάν θέλουμε να προλάβουμε την εμφάνιση αλλεργιών θα είναι καλό να ξεκινήσουμε τις στέρεες τροφές κάπου ανάμεσα στους 4-7 μήνες. Όμως γιατί αυτό μεταφράστηκε ως «στον 4ο μήνα»; Θα έλεγα ότι η επιστημονική έρευνα δεν είναι και τόσο πειστική τελικά. Είναι προφανές ότι οι αλλεργίες δεν οφείλονται μόνο σε έναν παράγοντα (το πότε θα ξεκινήσει το μωρό τις στέρεες τροφές), αλλά και σε ένα πλήθος περιβαλλοντικών παραγόντων οι οποίοι επίσης παίζουν κάποιο ρόλο. Τα μωρά θα πρέπει να ξεκινούν τις στέρεες τροφές ανάλογα με την ετοιμότητά τους, και όχι σύμφωνα με το ημερολόγιο.

Το παρακάτω είναι ένα απόσπασμα από την τελευταία επανέκδοση τους βιβλίου μου «Dr Jack Newman’s Guide to breastfeeding»: 

Τα μωρά, ειδικά αυτά που θηλάζουν, είναι καταπληκτικά. Πολύ συχνά ζητούν να θηλάσουν όταν η μαμά τους (αλλά όχι και ο πατέρας απαραίτητα) κάθεται να φάει. Αυτό συμβαίνει ακόμα κι όταν ο μπαμπάς και η μαμά δεν τρώνε την ίδια ώρα. Πώς το ξέρουν τα μωρά; Μήπως η μητέρα εκπέμπει κάποιο σήμα που λέει «είμαι έτοιμη να βάλω το πιρούνι στο στόμα μου»; Πιστεύω ότι είναι πιθανόν. Εάν οι φερορμόνες μπορούν να προκαλέσουν σεξουαλική έλξη στους ανθρώπους, γιατί να μην υπάρχουν και μητρικές φερορμόνες που λένε «είναι ώρα για φαγητό»; Δεν υπάρχει φυσικά επιστημονική απόδειξη γι’ αυτό, αλλά η εμπειρία των μαμάδων είναι σημαντική και θα πρέπει να τις ακούμε πιο συχνά. 

Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα είναι ότι το μωρό κάθεται στα πόδια του μπαμπά ή της μαμάς όταν κάποιος ή και οι δύο τρώνε. Γύρω στους 4 μήνες, το μωρό αποκτά μεγάλο ενδιαφέρον γι’ αυτό που συμβαίνει. Συχνά παρακολουθεί με μεγάλη προσήλωση την διαδρομή που κάνει το πιρούνι ή το κουτάλι από το πιάτο στο στόμα τους. Μάλιστα, πολλές φορές τα μωρά προσπαθούν να βάλουν το χέρι τους στο στόμα της μαμάς τους για να πάρουν την τροφή από μέσα. Μου φαίνεται ότι όταν ένα μωρό το κάνει αυτό, είναι έτοιμο να ξεκινήσει στέρεες τροφές όποια κι αν είναι η ηλικία του. Φυσικά, ένα μωρό 2 μηνών δεν θα συμπεριφερθεί έτσι, οπότε δεν συζητάμε για τόσο μικρές ηλικίες. 

Και αν το μωρό δείχνει έτοιμο να φάει στους 5 μήνες και 2 εβδομάδες, γιατί να μην δώσουμε στο παιδί στέρεες τροφές εάν δείχνει τέτοιο ενδιαφέρον; Και τι είδους τροφές θα πρέπει να δώσουμε στο μωρό όταν είναι έτοιμο; Νομίζω ότι είναι λογικό για ένα μωρό 5 μηνών και 2 εβδομάδων που προσπαθεί να αρπάξει ένα κομμάτι κρέας από το πιάτο της μαμάς του, να φάει αυτό το κομμάτι κρέας. Εντάξει, μπορεί να κοπεί σε πολύ μικρά κομμάτια ή να πολτοποιηθεί, αλλά ωστόσο μπορεί να είναι το ίδιο φαγητό με των γονιών του, με μερικές μόνο εξαιρέσεις. 

Ποιες είναι οι εξαιρέσεις; Στρόγγυλες, μικρές τροφές όπως τα σταφύλια και τα φιστίκια, δεν είναι καλή ιδέα. Συνήθως έχουν ακριβώς το μέγεθος της τραχείας (αεραγωγός) και μπορεί να κολλήσουν εκεί. Τα λουκάνικα ενέχουν το ίδιο κίνδυνο. Τα ποπ κορν το ίδιο. Επίσης, καλύτερα να αποφεύγουμε πολύ καυτερά (πικάντικα) φαγητά καθώς το να κάψουμε το στόμα του μωρού δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να το ενθαρρύνουμε να φάει στέρεες τροφές. Φυσικά, το ότι θα πρέπει να βεβαιωθούμε ότι το φαγητό που του δίνουμε δεν είναι πολύ ζεστό, είναι κοινή λογική. Πολύ συχνά δεν υπάρχει καν ανάγκη να κόψουμε την τροφή σε μικρά κομμάτια: ένα μωρό μπορεί να κρατήσει στα χέρια του ένα μπρόκολο ή ένα αχλάδι και να το φάει. 

Φυσικά έχω ακούσει το επιχείρημα ότι τα μωρά των 5-6 μηνών βάζουν τα πάντα στο στόμα τους, ακόμα και τις πέτρες εάν έχουν την ευκαιρία. Αυτό είναι αλήθεια και καθώς οι γονείς είναι συνήθως μαζί με το μωρό τους σ’ αυτές τις ηλικίες, όταν αυτό βάλει ένα πλαστικό παιχνίδι στο στόμα του γρήγορα θα τρέξουν να του το βγάλουν. Το μωρό μόλις έμαθε ότι το παιχνίδι δεν είναι φαγητό ή τουλάχιστον δεν προορίζεται για το στόμα του, αν και θα συνεχίσει να το κάνει μέχρι στ’ αλήθεια να το μάθει. Θα έλεγα λοιπόν ότι αν ένα μωρό βάλει στο στόμα του ένα κομμάτι κοτόπουλο και οι γονείς αντιδράσουν με τον ίδιο τρόπο, όπως αν έβαζε στο στόμα του μια πέτρα, τότε το μωρό θα μάθει ότι το κοτόπουλο δεν είναι φαγητό και δεν προορίζεται για το στόμα του επίσης.

Dr Jack Newman

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC 

Πηγή

 

 

Σίδηρος και θηλασμός

Το παρακάτω είναι ελεύθερη μετάφραση από κείμενο του Dr Jack Newman, που δημοσιεύτηκε εδώ: 

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=757260800980080&id=403012463071584&notif_t=notify_me

Ανησυχώ γιατί έχω λάβει από χθες δύο διαφορετικά μηνύματα όπου η μητέρα ενός μωρού (9 μηνών στην δεύτερη περίπτωση), μου λέει ότι άκουσε από τον παιδίατρό της ότι «ο θηλασμός προκαλεί ανεπάρκεια σιδήρου». Αυτές τις λέξεις ακριβώς.

Σύμφωνα με την μητέρα του 9μηνου μωρού, το μωρό τρώει κρέας τουλάχιστον μία φορά την ημέρα, κάποιες μέρες και περισσότερες φορές και τρώει επίσης δημητριακά εμπλουτισμένα με σίδηρο το πρωί. 

Με ανησυχεί το γεγονός ότι έλαβα δύο παρόμοια μηνύματα σε δύο μέρες. Ελπίζω ότι αυτό είναι μια απλή σύμπτωση και όχι μια καινούρια μόδα που βασίζεται σε κάποιο ανόητο άρθρο ή στην ομιλία σε ένα συνέδριο κάποιου που δεν έχει ιδέα για το θηλασμό νηπίων ή για την διατροφή των νηπίων γενικά. Ο παιδίατρος που λέει κάτι τέτοιο, στην πραγματικότητα λέει ότι η φόρμουλα είναι καλύτερη από το μητρικό γάλα. 

Ο συγκεκριμένος παιδίατρος ήθελε η μητέρα να θηλάζει λιγότερο συχνά και να δίνει περισσότερες στέρεες τροφές. Λες και οι στέρεες τροφές μπορούν να αντικαταστήσουν το θηλασμό. Και παρόλο που αυτό το 9 μηνών μωρό φαίνεται να τρέφεται απολύτως σωστά όσον αφορά τις απαιτήσεις σε σίδηρο.

Ο παιδίατρος αυτός ξεχνάει (ή ποτέ δεν κατάλαβε) ότι ο θηλασμός είναι πολύ περισσότερα από διατροφή. Ο θηλασμός δεν είναι απλώς ένας άλλος τρόπος για να δώσουμε στο μωρό θερμίδες και θρεπτικά συστατικά (και σίδηρο) στο μωρό. Ο θηλασμός δεν είναι απλώς ένας άλλος τρόπος σίτισης του μωρού, με ένα λίγο διαφορετικό «μπουκάλι», πιο μαλακό από το πλαστικό ή το γυάλινο, αλλά στην ουσία το ίδιο πράγμα. Εκτός από τη διατροφική σημασία του, το μητρικό γάλα είναι γεμάτο με όλων των ειδών τους ανοσολογικούς παράγοντες (όχι μόνο αντισώματα) και τους αυξητικούς παράγοντες (που βοηθούν το έντερο, τον εγκέφαλο και όλα τα όργανα του μωρού να αναπτυχθούν), αλλά και ζωντανά κύτταρα.

Αλλά ο θηλασμός είναι επίσης μια σχέση, μια πολύ στενή σχέση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που αγαπιούνται. 

Η συζήτηση για την ανεπάρκεια του σιδήρου έχει φτάσει σε σημείο υστερίας, ενισχυμένη από τις εταιρίες παραγωγής ξένου γάλακτος που πιέζουν τους επαγγελματίες υγείας να δίνουν φόρμουλα στα μωρά μετά τους 6 μήνες για να παίρνουν αρκετό σίδηρο. Ο οποίος ισχυρισμός είναι γελοίος καθώς ο σίδηρος στη φόρμουλα είναι τεχνητός, άρα ουσιαστικά είναι ίδιο πράγμα με το να δίνει κανείς στο μωρό φαρμακευτικό σίδηρο. Και η πλειονότητα του σιδήρου της φόρμουλα καταλήγει στην πάνα του μωρού. 

Μια από τις πιο συχνές αιτίες που ακούμε για να αρχίσει το μωρό στέρεες τροφές, είναι ότι αν δεν αρχίσει να τρώει τροφές πλούσιες σε σίδηρο θα εμφανίσει ανεπάρκεια σιδήρου κι από αυτό βγαίνει το συμπέρασμα ότι «ο θηλασμός προκαλεί ανεπάρκεια σιδήρου». Κι αυτό που περιπλέκει ακόμα πιο πολύ τα πράγματα είναι ότι λένε στις μητέρες «να αντικαταστήσουν το θηλασμό με στέρεες τροφές». Όμως οι μητέρες πρέπει να καταλάβουν τα εξής:

1) Μετά τον 6ο μήνα ζωής του μωρού, οι στέρεες τροφές προστίθενται στο θηλασμό, δεν τον αντικαθιστούν.

2) Το μητρικό γάλα περιέχει σίδηρο και ο σίδηρος αυτός απορροφάται πολύ καλά από το μωρό. Άρα το μωρό χρειάζεται το σίδηρο του μητρικού γάλακτος και πρόσθετο σίδηρο από τις στέρεες τροφές.

3) Ο θηλασμός δεν πρέπει να αντικαθίσταται από φόρμουλα μετά τους έξη μήνες. Η οδηγία ότι η φόρμουλα χρειάζεται να μπει κάποια στιγμή στη ζωή του μωρού, είναι λάθος. Τα μωρά που θηλάζουν και τρώνε στέρεες τροφές, δεν χρειάζονται τη φόρμουλα ποτέ.

4) Το μητρικό γάλα είναι η κύρια πηγή διατροφής για τα μωρά ακόμα και μετά τους 6 μήνες, γιατί εξακολουθεί να περιέχει τα εκατοντάδες θρεπτικά συστατικά, κύτταρα και παράγοντες που περιείχε και πριν. 

Dr Jack Newman 

Μετάφραση: Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πηγή

Πόσο καιρό πρέπει να θηλάζω;

Αυτή είναι μια ερώτηση που δέχομαι σχεδόν πάντα από τις μαμάδες που ξεκινούν το ταξίδι του θηλασμού κι έτσι αισθάνθηκα την ανάγκη να γράψω κάτι ακόμα γι’ αυτό το θέμα.

Οι περισσότερες νέες μητέρες δεν έχουν ιδέα περί θηλασμού, περί συνδυασμού θηλασμού και δουλειάς ή περί αποθηλασμού. Πολλές από αυτές φαίνεται να τους προβληματίζει εξαρχής το ποια είναι η κατάλληλη στιγμή να αποθηλάσουν τα μωρά τους.

Καταρχήν, ας δούμε τι λέει η Αμερικάνικη Παιδιατρική Ακαδημία (ΑΑΠ): 

Ο θηλασμός είναι η φυσική και πιο ωφέλιμη πηγή θρεπτικών στοιχείων και συνιστά το πιο υγιές ξεκίνημα στη ζωή του μωρού. Επιπλέον, ο θηλασμός προωθεί έναν μοναδικό συναισθηματικό δεσμό ανάμεσα στη μητέρα και το μωρό. Στο πρωτόκολλο “Breastfeeding and the Use of Human Milk που δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο 2012 στο περιοδικό Pediatrics, η ΑΑΠ επιβεβαιώνει την σύσταση για αποκλειστικό θηλασμό για περίπου 6 μήνες και μετά θηλασμό συμπληρωματικά με στέρεες τροφές μέχρι τουλάχιστον τους 12 μήνες και μετά απ’ αυτό, συνέχιση του θηλασμού για όσο καιρό είναι αμοιβαία αποδεκτό από την μητέρα και το μωρό.

Η άλλη σπουδαία πηγή, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), λέει για τον θηλασμό:

Ο αποκλειστικός θηλασμός συστήνεται μέχρι τους 6 μήνες ζωής, και η συνέχιση του θηλασμού με κατάλληλες στέρεες τροφές μέχρι τα δύο χρόνια ή/και περισσότερο.

Άρα οι συστάσεις μας λένε να εισάγουμε στέρεες τροφές περίπου στους 6 μήνες, αλλά να συνεχίσουμε το θηλασμό για 1-2 χρόνια.

Τι λένε όμως οι άλλοι επιστήμονες; Η ανθρωπολόγος Katherine Dettwyler λέει ότι τα μωρά απογαλακτίζουν από μόνα τους, εντελώς φυσικά, κάπου ανάμεσα στα 2,5 – 7 χρόνια. Και υπάρχουν πολλοί λόγοι να συνεχίσουμε το θηλασμό για όσο καιρό εμείς και το μωρό μας είμαστε εντάξει με αυτό.

Δυστυχώς στη χώρα μας, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Εθνικής Μελέτης (2009), ενώ το 87,5% των νεογνών ξεκινούν μητρικό θηλασμό στο μαιευτήριο, μόνον το 41% έχουν αποκλειστικό μητρικό θηλασμό. Τον 6ο μήνα ζωής μόνον το 0,9% των βρεφών θηλάζει αποκλειστικά ενώ το 22% θηλάζει πίνοντας και γάλα αγελάδας. Στο τέλος του πρώτου χρόνου ζωής μόνον το 6,4% των βρεφών συνεχίζει το θηλασμό, χρονικό όριο το οποίο συνιστάται ως το λιγότερο από την ΑΑΠ και είναι ένας χρόνος λιγότερο από τις συστάσεις του ΠΟΥ.

Όμως, όπως και με οποιοδήποτε άλλο θέμα της μητρότητας, δεν υπάρχει μόνο μια αλήθεια και μια σωστή προσέγγιση για όλους. Κάθε ζευγάρι μητέρας-μωρού ζει κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Ο θηλασμός είναι πραγματικά πολύ σημαντικός τόσο για τα μωρά όσο και για τις μητέρες και δεν υπάρχει καμία χρονική στιγμή που το μητρικό γάλα να γίνεται ακατάλληλο για τα μωρά.

Δυστυχώς ζούμε σε μια κοινωνία που από τη μια μας λέει ότι «ο θηλασμός είναι το καλύτερο», αλλά και «δεν θέλω να σε βλέπω να θηλάζεις». Διακηρύττουμε την σπουδαιότητα του θηλασμού και στην πραγματικότητα δεν κάνουμε τίποτα για να υποστηρίξουμε αληθινά τις μητέρες να θηλάσουν.

Στις μητέρες που με ρωτούν απαντώ ότι δεν μπορώ να τους πω πότε να σταματήσουν το θηλασμό, ότι είναι μόνο δική τους απόφαση, και επίσης ότι ξέρουμε πως το μητρικό γάλα δεν είναι ποτέ ακατάλληλο για τα μωρά και ότι, συνήθως, δεν πηγαίνουν στο πανεπιστήμιο θηλάζοντας! Μόνο εσείς μπορείτε να αποφασίσετε πώς θα είναι και πόσο θα κρατήσει η σχέση του θηλασμού. Αλλά μην υποτιμάτε τον εαυτό σας και μην αφήνετε το φόβο για το άγνωστο και τους μύθους που μας περιβάλουν να σας σταματήσει από το να κάνετε αυτό που ξέρετε ότι είναι το καλύτερο για σας και το μωρό σας.

Κατά τα άλλα, φροντίστε να βάλετε και να κρατήσετε στη ζωή σας θετικούς ανθρώπους, που θα σας υποστηρίξουν σε όλο το ταξίδι του θηλασμού, όσο κι αν κρατήσει και ακολουθήστε τα σημάδια που θα σας δείχνει το μωρό σας. Μόνο τότε δεν θα κάνετε λάθος…

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Μητρικό γάλα: το λίγο είναι καλύτερο από το καθόλου

 

Πολύ συχνά οι μητέρες ακούν την συμβουλή να σταματήσουν το θηλασμό και να δώσουν στα μωρά τους υποκατάστατο μητρικού γάλακτος (φόρμουλα) γιατί «δεν έχουν αρκετό γάλα». Κάποιες άλλες μητέρες, δίνουν στα παιδιά τους υποκατάστατο όταν επιστρέφουν στην δουλειά τους, γιατί δεν μπορούν να αντλήσουν αρκετό μητρικό γάλα.

Η μειωμένη παραγωγή μητρικού γάλακτος (είτε είναι αληθινή, είτε όχι), δεν είναι λόγος διακοπής του θηλασμού και θα πρέπει να τονιστεί το γεγονός ότι οποιαδήποτε ποσότητα μητρικού γάλακτος είναι καλύτερη από το καθόλου.

Θα έλεγε ποτέ μια γυναίκα «Δεν έχω ένα ολόκληρο μήλο, έχω μόνο μία φέτα, οπότε δεν πειράζει, ας μην φάω μήλο, ας φάω καλύτερα μερικά ντόνατς αφού έχουμε πολλά»;

Δώστε στο μωρό σας όσο περισσότερο γάλα είναι δυνατόν, όποτε μπορείτε. Εάν πρέπει να δίνετε συμπλήρωμα υποκατάστατου, δώστε το. Αλλά δεν χρειάζεται να είναι «όλα ή τίποτα». Κάθε γραμμάριο μητρικού γάλακτος, είναι πολύτιμο.

 

Βίκυ Φαρδογιάννη – Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Το μητρικό γάλα, παράλληλα με τις στέρεες τροφές, μπορεί να απομακρύνει τις αλλεργίες.

Εάν ξεκινήσετε την εισαγωγή στερεών τροφών στο μωρό σας μετά τις 17 εβδομάδες ζωής και ταυτόχρονα συνεχίσετε να θηλάζετε, μπορεί να προστατέψετε το μωρό σας από τροφικές αλλεργίες, λένε Βρετανοί ερευνητές.

Εάν κατά το διάστημα που το μωρό αρχίζει να τρώει στερεές τροφές συνεχίζεται παράλληλα και ο θηλασμός, το αμυντικό σύστημα του μωρού εκλαμβάνει την τροφή ως ασφαλή και προστατεύεται από τις τροφικές αλλεργίες, υποθέτουν οι ερευνητές.

«Οι μητέρες θα πρέπει να συνεχίζουν το θηλασμό και μετά την εισαγωγή στερεών τροφών, έτσι ώστε το αμυντικό σύστημα να ωφεληθεί από τις ανοσολογικές ιδιότητες του μητρικού γάλακτος οι οποίες το εκπαιδεύουν» λέει η ερευνήτρια και ειδική αλλεργιολόγος  του Πανεπιστημίου του Southampton, Kate Grimshaw.

«Η θεωρία μου είναι ότι εάν τα αλλεργιογόνα τρόφιμα – οι τροφές δηλαδή στις οποίες τα μωρά πραγματικά εμφανίζουν αλλεργία – δεν συνυπάρχουν με το μητρικό γάλα, τότε αυτό δεν μπορεί να εκπαιδεύσει το αμυντικό σύστημα».

Οι ερευνητές ισχυρίζονται ακόμα ότι προσδιόρισαν το χρονικό διάστημα κατά το οποίο μπορεί να ξεκινά αυτή η διαδικασία. «Η εισαγωγή στερεών τροφών πριν τις 17 εβδομάδες σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αλλεργίας στα μωρά», λέει η Grimshaw.

«Αν και έχει βρεθεί και σε παλαιότερες μελέτες σχέση μεταξύ του χρόνου έναρξης στερεών τροφών και του κινδύνου εμφάνισης τροφικής αλλεργίας, καμία δεν είχε καθορίσει ως τώρα το πότε τα μωρά βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο», προσθέτει.

«Εμείς έχουμε βρει ότι η περίοδος κινδύνου είναι πριν τις 17 εβδομάδες».

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στις 18/11 στο περιοδικό Pediatrics.

Μία επιστήμονας έχει αμφισβητήσει ως τώρα τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας, και ισχυρίζεται ότι η έρευνα δεν αποδεικνύει την θεωρία της Grimshaw.

Η Dr Vivian Hernandez-Trujillo, διευθύντρια της αλλεργιολογικής κλινικής του Miami Children’s Hospital, λέει ότι η έρευνα καταδεικνύει την σπουδαιότητα του θηλασμού, αλλά δεν βγάζει συμπεράσματα ως προς το γιατί εμφανίζονται οι τροφικές αλλεργίες.

«Δυστυχώς, δεν έχουμε ακόμα όλες τις απαντήσεις όσον αφορά τις τροφικές αλλεργίες. Φαίνεται ότι ο θηλασμός είναι προστατευτικός, αλλά ακόμα δεν ξέρουμε για ποιο λόγο. Μπορεί να έχει κάνει με τα αντισώματα, αλλά αυτό είναι μόνο μια υπόθεση».

«Ο θηλασμός είναι πολύ ωφέλιμος για το παιδί για πολλούς διαφορετικούς λόγους και μπορεί να προστατεύει και από τις τροφικές αλλεργίες», προσθέτει.

Για την έρευνα, η Grimshaw και οι συνεργάτες της εξέτασαν τη διατροφή 41 παιδιών τα οποία εμφάνισαν τροφικές αλλεργίες ως τα δύο τους χρόνια. Μετά, τις σύγκριναν με τη διατροφή 82 παιδιών τα οποία δεν είχαν εμφανίσει καμία τροφική αλλεργία.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι τα παιδιά με τις τροφικές αλλεργίες είχαν αρχίσει τις στέρεες τροφές νωρίτερα (περίπου στις 16 εβδομάδες ή και νωρίτερα), απ’ ότι τα παιδιά που δεν είχαν αλλεργίες. Επίσης, τα περισσότερα από τα αλλεργικά παιδιά δεν θήλαζαν όταν έγινε η εισαγωγή της αγελαδινής πρωτεΐνης, σε οποιαδήποτε μορφή.

«Η έρευνά μας επιβεβαιώνει τις συστάσεις τόσο της Αμερικανικής Παιδιατρικής Ακαδημίας σχετικά με την πρόληψη των αλλεργιών, όσο και της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας και Διατροφής σχετικά με τις συμπληρωματικές τροφές και τη μη εισαγωγή στερεών τροφών πριν τους 4-6 μήνες ζωής», λένε οι ερευνητές.

«Επίσης, επιβεβαιώνει την Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία, η οποία συστήνει ότι ο θηλασμός θα πρέπει να συνεχίζεται ενώ γίνεται η εισαγωγή στερεών τροφών και ότι θα πρέπει να συνεχίζεται για ένα χρόνο ή και περισσότερο, όσο είναι αμοιβαία επιθυμητό από τη μητέρα και το παιδί».

Πηγή: http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/news/fullstory_142619.html

Μετάφραση – επιμέλεια: Βίκυ Φαρδογιάννη – Διεθνώς Πιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC

Πολιτιστικές διαφορές στην εισαγωγή στερεών τροφών.

Κάποιες φορές μπορεί να είναι δύσκολο να αποδεχτούμε τις συνήθειες των διαφόρων πολιτισμών. Είναι πιο εύκολο όταν συγκρίνουμε τις συνήθειες μιας κουλτούρας μ’ αυτές μιας άλλης. Οι διαφορές και οι ομοιότητες προσδιορίζουν τις αξίες της κάθε κουλτούρας. Η δυτική κουλτούρα τείνει να δίνει μεγάλη αξία στην εκπαίδευση των παιδιών ώστε να γίνουν ανεξάρτητα. Επίσης, στην ανώτατη εκπαίδευση και τα κοινωνικές δεξιότητες. Read more

Ποια είναι η κατάλληλη στιγμή για να αρχίσω στέρεες τροφές στο μωρό μου;

Ο ΠΟΥ συστήνει τα μωρά να θηλάζουν αποκλειστικά για 6 μήνες και μετά να γίνεται εισαγωγή άλλων τροφών.

Κάποια μωρά είναι έτοιμα να αρχίσουν να τρώνε κι άλλες τροφές σ’ αυτή την ηλικία, ενώ κάποια άλλα δεν δείχνουν κανένα ενδιαφέρον μέχρι να μεγαλώσουν λίγο ακόμα. Read more

Εισαγωγή στερεών τροφών δεν σημαίνει αποθηλασμό

«Τώρα που το μωρό σου ξεκινάει κρεμούλες, θα σταματήσεις σιγά σιγά να θηλάζεις».

«Ο θηλασμός μετά τους έξι μήνες δεν προσφέρει τίποτα»

«Αν δεν σταματήσεις το θηλασμό, το μωρό θα είναι κολλημένο στο στήθος σου και δεν θα τρώει τίποτε άλλο»

«Μετά τους έξι μήνες πρέπει σταδιακά να απογαλακτίσεις και να δώσεις γάλα δεύτερης βρεφικής ηλικίας»

«Τώρα με τις στερεές τροφές θα θηλάζεις μόνο πρωί και βράδυ»

«Μην θηλάζεις μετά το φαγητό του μωρού, εμποδίζεις την απορρόφηση της κρέμας»

Όλα τα παραπάνω είναι επιστημονικά λανθασμένες δοξασίες. Τι πραγματικά ισχύει; Read more