Η ιστορία της Ειρήνης: Θηλασμός με θήλαστρο

10921981_10153002294019621_536177398_n

Λέγομαι Ειρήνη Καλέτσιου και είμαι από την Λάρισα. Πριν 2 περίπου χρόνια ήρθα να μείνω στην Κοζάνη καθώς παντρεύτηκα εδώ.. Μετά από λίγο διάστημα έμεινα έγκυος. Η χαρά μου απερίγραπτη!! Πρέπει να πω ότι αγαπώ πολύ τα παιδιά γι΄αυτό και σπούδασα νηπιαγωγός. Όλο αυτό το διάστημα διάβαζα βιβλία περί εγκυμοσύνης. Θεωρούσα τον θηλασμό μια φυσική και εύκολη διαδικασία γι΄αυτό και δεν εστίαζα στο θέμα αυτό.

Στις 5/10/2013 έφερα στον κόσμο το πρώτο μου παιδί με φυσιολογικό τοκετό, τον Ανδρέα- Νικάνορα. Ήμουν πολύ ευτυχισμένη!!! Ζήτησα το μωρό να μου το δώσουν αμέσως στην αγκαλιά μου όμως μου είπαν ότι θα το φρόντιζαν και θα μου το έφερναν μετά. Έτσι κ έγινε.. Αφού με ετοίμασαν κι εμένα μετά από λίγη ώρα μου έφεραν το μωρό και πήγαμε στο δωμάτιο μαζί. Εκεί θα τον είχα συνέχεια κοντά μου!

Αφού πέρασε λίγη ώρα, ήρθαν και οι μαίες δίνοντας μου οδηγίες για να σιτίσω το μωρό με ξένο γάλα. Μου είπαν ότι το δικό μου δεν έχει κατέβει ακόμα και ότι αυτό θα γινόταν την τρίτη μέρα….. Τις πίστεψα και θυμώνω πολύ με τον εαυτό μου γι΄αυτό… Το στήθος μου ήταν πρησμένο και μου έλεγαν ότι κατεβαίνει το γάλα και να μην ανησυχώ.. Κανείς δεν μου είπε να βάζω το μωρό στο στήθος.. Εγώ πάλι περίμενα να έρθουν οι μαίες και να με καθοδηγήσουν για την όλη διαδικασία.

Την δεύτερη μέρα και αφού το μωρό σιτίστηκε με ξένο γάλα, ήρθε η μαία για να βάλουμε το μωρό στο στήθος. Το μωρό όμως δεν μπορούσε να θηλάσει.. Η μαία ήρθε αρκετές φορές με κανένα θετικό αποτέλεσμα. Από εκείνη την ημέρα αρχίζει ο δικός μου Γολγοθάς…

Με πεσμένη ψυχολογία και με ένα μωρό να κλαίει συνεχώς αναγκάστηκα να το ταΐζω με ξένο νιώθοντας χάλια.. Την τρίτη μέρα και με πολλές άκαρπες προσπάθειες να θηλάσει το μωρό μου, συμβαίνει κάτι που με συνταράζει. Παρατηρώ ότι το μωρό κάνει κάποιες περίεργες κινήσεις που μοιάζουν με σπασμούς.

Με έπιασαν τα κλάματα και κάλεσα γρήγορα την παιδίατρο. Διαπίστωσε ότι ήταν όντως σπασμοί και ότι έπρεπε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο στα Γιάννενα. Εκείνη την ώρα έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου…

Ήρθε ασθενοφόρο και το μωρό έφυγε αμέσως μαζί με τον άντρα μου. Εγώ έπρεπε να καθίσω για να πάω σπίτι να πάρω κάποια πράγματα και να κανονίσω τι θα έκανα με το στήθος μου. Από την κλινική μου έδωσαν ένα χειροκίνητο θήλαστρο και κάποιες οδηγίες με αυτό. Έκλαιγα όλη την ώρα και ήθελα το μωρό μου πίσω. Το σπίτι δεν με χωρούσε, ήταν άδειο. Η θέα της κούνιας χωρίς το μωρό μέσα με τσάκιζε ψυχολογικά..

Φύγαμε όσο πιο γρήγορα μπορούσαμε με τους γονείς μου για Γιάννενα. Εκεί μου επέτρεπαν μια φορά την ημέρα να τον δω καθώς τον είχαν στην ΜΕΘ για εξετάσεις. Το στήθος μου ήταν πολύ πρησμένο και νόμιζα ότι θα πάθω μαστίτιδα.. Δεν μπορούσα να το αποσυμφορήσω με τίποτα.. Έκλαιγα από τον πόνο και δεν ήξερα τι να κάνω.. Θυμάμαι την μητέρα μου να μου πατάει το στήθος για να βγει το γάλα και να μην γίνεται τίποτα.. Μόνο αίμα έβγαινε από τις πληγωμένες θηλές. Τρέχαμε και οι δυο στο νοσοκομείο για να με βοηθήσει κάποιος και άκρη δεν βρίσκαμε.

Μα δεν υπάρχει κάποιος ειδικός για να μας πει τι θα κάνουμε? Να μας δώσει οδηγίες? Να μας δείξει το σωστό τρόπο και να μας καθοδηγήσει? Αναρωτηθήκαμε με την μαμά μου.. Ήμουν έτοιμη να πάρω τηλέφωνο τον γυναικολόγο για να μου δώσει το περιβόητο χάπι. Δεν το έβαλα όμως κάτω….. Πήγαινα ξανά και ξανά στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν το μωρό μου και ζητούσα βοήθεια από την μαιευτική κλινική. Τελικά με πήγαν σε ένα θάλαμο και μου έδειξαν το νοσοκομειακό θήλαστρο.

Έβγαλα λίγο γάλα όμως το πετούσα γιατί δεν μπορούσα να αποστειρώσω το μπουκαλάκι και τα υπόλοιπα.. Πονούσε η ψυχή μου όταν το πετούσα… Αυτό γινόταν για μια εβδομάδα.. Κάθε 3 ώρες πήγαινα στο νοσοκομείο για να αποσυμφορώ το στήθος. Ύστερα βρήκα για καλή μου τύχη και μια κοπέλα που ήταν σύμβουλος θηλασμού και μου εξήγησε κάποια πράγματα.. Μέχρι τότε ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν ήξερα ότι υπήρχε αυτή η ειδικότητα.

Αφού πέρασε μια εβδομάδα, βγήκαμε από το νοσοκομείο τρισευτυχισμένοι που είχαμε τον γιο μας αγκαλιά!!! Στο σπίτι προσπαθούσα να βάζω το μικρό στο στήθος αλλά κάθε φορά τσίριζε και αρνιόταν να θηλάσει. Είχε μάθει στην εύκολη λύση..Ακόμη και μαία κάλεσα για να με βοηθήσει αλλά δεν έγινε τίποτα. Έτσι αποφάσισα να βγάζω με θήλαστρο και να του το δίνω… Έκανα 8-9 αντλήσεις το 24ωρο για να καλύπτω τα γεύματά του. Για λίγες μέρες έπινε και σκόνη η οποία του δημιούργησε πρόβλημα.

Η παιδίατρος μου είπε ότι μπορεί να είναι αλλεργικός και ότι αν δεν φτάνει το γάλα μου να του δώσω υποαλλεργικό. Όταν δοκίμασα αυτό το γάλα δεν μπορούσα να το δώσω στο μωρό γιατί είχε πολύ δυσάρεστη γεύση. Αύξησα λοιπόν τις αντλήσεις για να βγάζω περισσότερο.. ΉΜΟΥΝ ΟΛΗ ΜΕΡΑ με ένα θήλαστρο στο χέρι και χωρίς βοήθεια καθώς οι δικοί μου μένουν Λάρισα και τα πεθερικά μου μένουν σε χωριό στα Γρεβενά.

Φραγμένοι πόροι, ματωμένες θηλές και πόνος στο στήθος με είχαν λυγίσει… Όμως δεν το έβαζα κάτω… Θυμάμαι ότι πήγαινα αρκετές φορές για επανεξετάσεις με το μωρό στα Γιάννενα στο νοσοκομείο και μαζί μου έπαιρνα κ το θήλαστρο… Ήμασταν πλέον ΚΟΛΛΗΤΟΙ… Ακόμη και στην βάπτιση είχα μαζί μου το θήλαστρο…..Αρκετές φορές ήθελα να τα παρατήσω καθώς τα ξενύχτια με είχαν καταρρακώσει σωματικά και ψυχικά. Μπορεί να έχασα κάποιες στιγμές ενασχόλησης με τον γιο μου λόγω των αντλήσεων αλλά ξέρω ότι έκανα το καλύτερο για το αγγελούδι μου.

Ο μεγαλύτερος φόβος μου ήταν και είναι ακόμη η διακοπή ρεύματος γιατί το θήλαστρο λειτουργεί μόνο με ρεύμα.. Μέχρι και σήμερα όμως στάθηκα τυχερή!!! Εδώ πρέπει να αναφέρω ότι μέχρι τους 6 μήνες αντλούσα με θήλαστρο μονής άντλησης και έπειτα πήρα διπλής για εξοικονόμηση χρόνου. Από την αρχή έβαζα μικρούς στόχους για το πόσο χρονικό διάστημα θα θηλάσω. Πρώτα είχα τους 3 μήνες μετά τους 6, τους 9, τους 12 και τώρα ο αγκαλίτσας μου είναι 13 μηνών και αντλώ ακόμη.
Είχα πει ότι θα σταματήσω αλλά ο ταυτόχρονος θηλασμός που έλαβε μέρος σε πολλές πόλεις με εμψύχωσε ώστε να συνεχίσω!!!

Δεν ξέρω αν είμαι καλή μάνα και δεν θέλω να κατακρίνω καμιά μαμά που δεν θήλασε το παιδί της. Εγώ το μόνο που ξέρω είναι ότι έκανα για το μωρό μου αυτό που του ΑΞΙΖΕ!!!

Μαμά Ειρήνη