Άρθρα

Εντυπωσιακή αύξηση των αποθεμάτων μητρικού γάλακτος στο νοσοκομείο «Έλενα Βενιζέλου»

584139091dc5247b028b45f5

Ένας πολύτιμος διατροφικός θησαυρός υπάρχει στο νοσοκομείο «Ελενα Βενιζέλου», προερχόμενος από την αφιλοκερδή προσφορά μητέρων που έχουν περίσσευμα μητρικού γάλακτος και το στέλνουν, από όλα τα σημεία της χώρας, στην «Τράπεζα» της Ειδικής Μονάδας Προαγωγής Μητρικού Θηλασμού.

Τα τελευταία πέντε χρόνια αυξάνεται εντυπωσιακά ο αριθμός των γυναικών που στέλνουν το γάλα που τους περισσεύει στην «Τράπεζα» με αποτέλεσμα στην πενταετία 2010-2015, η συνολική ποσότητα να ανέλθει σε 5.104.404 λίτρα, από 941.161 που ήταν, όπως αναφέρει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Δημήτρης Βεζυράκης, διοικητής των νοσοκομείων «Αλεξάνδρα» και «Ελενα Βενιζέλου».

Το γάλα προέρχεται κατά 60% από γυναίκες που ζουν στο Λεκανοπέδιο Αττικής και το υπόλοιπο από την Περιφέρεια. Η συλλογή μητρικού γάλακτος προορίζεται κατά κύριο λόγο για την διατροφή των προώρων νεογέννητων, των οποίων οι μητέρες για ιατρικούς κυρίως λόγους δε δύνανται να δώσουν το δικό τους γάλα, σημειώνει.

Η «ιδέα» της δωρεάς ανθρώπινου μητρικού γάλακτος, «γεννήθηκε», στο Νοσοκομείο το 1947, όπου και ξεκίνησε τη λειτουργία της «η Τράπεζα ανθρωπίνου γάλακτος». Η προαγωγή και μετάδοσή της αποτελεί μέλημα των ανθρώπων της Ειδικής Μονάδας Προαγωγής Μητρικού Θηλασμού του Νοσοκομείου και προς αυτό το σκοπό, έχει αναπτυχθεί συνεργασία με φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, όπως πρόσφατα το Πρωτόκολλο Συνεργασίας με το Δήμο του Ίλιου.

Παράλληλα αναπτύσσονται δράσεις για την προαγωγή του μητρικού θηλασμού και σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, τα ποσοστά αποκλειστικού μητρικού θηλασμού κυμαίνονται πάνω από 65% κατά την έξοδο από το Νοσοκομείο, ενώ μεικτή διατροφή (μητρικός θηλασμός και ξένη διατροφή) ακολουθεί συνολικά πάνω από το 97,5% των νεογέννητων.

Πηγή: http://www.koutipandoras.gr/article/entypwsiakh-ayhsh-twn-apooematwn-mhtrikoy-galaktos-sto-nosokomeio-elena-benizeloy

Δώρισα στα πρόωρα του Έλενα 30 λίτρα γάλα!

 

Είμαι η Κατερίνα, μαμά εδώ και 6 μήνες και σήμερα θα περιαυτολογήσω για καλό σκοπό.

Πολύ σύντομα να σας πω ότι είχα μια τέλεια εγκυμοσύνη (μου λείπει ακόμα η κοιλιά μου και ας  έχω την κόρη μου αγκαλιά…), μπήκα για φυσιολογικό τοκετό αλλά η μικρή είχε άλλη γνώμη και μετά από 16 ώρες πόνων καταλήξαμε στην καισαρική και επίσης δεν είχα διαβάσει τίποτα για τον θηλασμό όσο ήμουν έγκυος. Απλά είχα κάνει μια κουβέντα μιας ώρας με την μαία μου και σκεφτόμουν ότι είναι τόσο φυσική η διαδικασία που θα έρθει από μόνη της. Δεν ήμουν φανατική του θηλασμού, είχα αγοράσει και μπιμπερό και είχα δανειστεί αποστειρωτή για καλό και για κακό και σκεφτόμουνα ότι άμα κάτσει, έκατσε. Ο πρώτος στόχος ήταν να θηλάσω μέχρι η μικρή να γίνει 40 ημερών και μετά βλέποντας και κάνοντας. Πάντως με έκανα εικόνα να θηλάζω… μας φαντασιωνόμουν αγκαλιασμένες.

Γεννάω λοιπόν, 16 ώρες πόνοι όπως είπα και συνολικά 20 ώρες από την στιγμή που μπήκα στο μαιευτήριο. Μισή ώρα μετά η μαία μου (θα την αναφέρω αρκετές φορές γιατί της χρωστάω πολλές χάρες, άνθρωπος-κλειδί για τον επιτυχημένο θηλασμό που ακολούθησε) μου φέρνει την μικρή στην ανάνηψη. Το κορίτσι μου από την πρώτη στιγμή έδειξε ότι έχει φοβερό ένστικτο θηλασμού και ήρθε και «κούμπωσε» στο μεμέ. Πρώτη επαφή, εξαιρετική. Αποκλειστικός θηλασμός στο μαιευτήριο, όλα καλά. Τρίτη μέρα στο μαιευτήριο έρχεται η μαία μου, ακουμπάει το δάχτυλο στο μεμέ και το γάλα περνάει ξόφαλτσα από τον ώμο της. Μου συστήνει κάθε 2 ώρες χλιαρό ντουζ και μασάζ στο στήθος για να το κρατάω συνεχώς μαλακό και αν νιώθω ότι είμαι για να σκάσω, να «αρμέγομαι»…

Γυρνάμε σπίτι, η μικρή θηλάζει ελεύθερα αλλά 2-3 μέρες μετά καταλήγουμε σε πληγωμένες θηλές. Τηλέφωνο στη μαία, συμβουλές, προτάσεις, κόλπα κλπ. Βελτιώνεται η κατάσταση μέρα με τη μέρα με συμπαραστάτες τη μαία από το τηλέφωνο και τον άντρα μου στο πλευρό μου. Για καλή μας τύχη και η παιδίατρος είναι του ίδιου στυλ και βοηθάει και αυτή όσο μπορεί. Μέχρι που μια μέρα ήρθε στο σπίτι και έκατσε ώωωωωρες να με παρακολουθεί να θηλάζω τη μικρή για να με διορθώνει και να με συμβουλεύει – και όλα αυτά χωρίς λεφτά, ούτε η μαία ούτε η παιδίατρος. Το αποτέλεσμα φυσικά καλό, εδραιώνεται ο θηλασμός με μεγάλη επιτυχία αλλά με ταλαιπωρία. Και μέχρι εδώ, θα μου πείτε με το δίκιο σας,«σιγά τα ωά ρε κοπελιά…τι έχεις να μας πεις;;;; ότι σου πέτυχε ο θηλασμός;» Και έχετε δίκιο.

Τώρα όμως θα περιαυτολογήσω.

Το μόνο πρόβλημα στην όλη ιστορία, η ποσότητα του γάλακτος που έχω. Είναι πολύ, πάρα πολύ. Και το ξέρω ότι πολλές μανούλες θα ζήλευαν γιατί εκείνες δεν είχαν αρκετό για τα παιδάκια τους. Αλλά και αυτό είναι πρόβλημα, πιστέψτε με. Και όχι μόνο για τη μαμά αλλά και για το μωρό.

Πάλι τηλέφωνο στη μαία: «Θήλαστρο, αντλήσεις, σακουλάκια, κατάψυξη, ατομική τράπεζα γάλακτος και τα υπόλοιπα βουρ στο Έλενα για τα πρόωρα» μου λέει η μαία μου.

Και αυτό πράττω. Και σήμερα που σας γράφω είναι η τελευταία άντληση που θα κάνω για τα προωράκια του Έλενα γιατί σήμερα η μικρή μου έχει μηνογενέθλια και γίνεται 6 μηνών και το γάλα μου/μας δεν είναι πλέον κατάλληλο για προωράκια…

Μέσα σε 6 μήνες (στην ουσία 4 γιατί τον πρώτο μήνα δεν είχα μυαλό για τίποτα άλλο εκτός από θηλασμό και ύπνο και τον Αύγουστο το περισσευούμενο το ήπιαν τα γατάκια του χωριού καθώς δεν θα μπορούσα να το μεταφέρω στην Αθήνα χωρίς να αλλοιωθεί), χωρίς ιδιαίτερο κόπο πήγα στο Έλενα περίπου 30 λίτρα γάλα.

Ξέρω ότι θα μου πείτε μπράβο, συγχαρητήρια κλπ και σας ευχαριστώ για αυτό. Η αλήθεια είναι ότι νιώθω περήφανη για αυτή μας την προσφορά. (Χρησιμοποιώ πληθυντικό γιατί είναι οικογενειακή προσφορά. Το κορίτσι μου που θήλασε αμέσως και βοήθησε να έχω τόσο γάλα, ο άντρας μου που με υποστήριξε αλλά και που ακόμα και τώρα απασχολεί τη μικρή όσο είμαι στο θήλαστρο, όπως επίσης και οι γιαγιάδες που κρατάνε τη μικρή για να πάω το γάλα στο Έλενα). Είναι ένα είδος προσφοράς και αλληλεγγύης που σε πλημμυρίζει μια αλλιώτικη χαρά. Γιατί βλέπεις και τις μαίες στο Έλενα πώς σε υποδέχονται ως δότρια και πως ακόμα και τα μάτια τους λένε ευχαριστώ. Γιατί αυτό το γάλα, αυτή η προσφορά πάει στις πιο αγαθές υπάρξεις, πάει σε προωράκια που παλεύουν κάθε μέρα.

Και τι θέλω να πω λοιπόν περιαυτολογώντας. Η τράπεζα γάλακτος του Έλενα είναι κάτι σχεδόν άγνωστο. Διαβάζοντας στην απαρχαιωμένη σελίδα του μαιευτηρίου έμαθα ότι υπάρχει από το 1947 (και όμως, τόσα χρόνια λειτουργεί!). Κανείς δεν έχει κάνει κάτι για να γίνει γνωστό. Δεν ξέρω ποιος είναι υπεύθυνος και ούτε με νοιάζει. Παίρνω λοιπόν την υπόθεση στα χέρια μου, το παίρνω «πατριωτικά». Και επειδή εδώ είναι μαζεμένος πολύς κόσμος και πολλές μαμάδες, μπορούμε να το κάνουμε πιο γνωστό, να το πάρουμε ομαδικώς «πατριωτικά». Και γιατί όχι να πιέσουμε να δημιουργηθούν τράπεζες γάλακτος και σε άλλες πόλεις. Είναι μια κίνηση αγάπης και η αγάπη πολλαπλασιάζεται εύκολα γιατί όλοι και όλες έχουμε αυτή την αγαπησιάρικη διάθεση, να φροντίζουμε τους άλλους όσο μπορούμε και με όποιο τρόπο μπορούμε.

Και ακόμα και αν δεν γίνει τίποτα από όλα αυτά τα μεγαλεπήβολα, εγώ θα νιώσω ακόμα πιο περήφανη αν μάθω ότι μέσα από αυτό το κείμενο υπήρξε έστω και μια μαμά που πήγε στο Έλενα έστω και 200 ml γαλατάκι…Και θα το πω και στη μαία μου για να νιώσει και εκείνη περήφανη!

Μαμά Κατερίνα

ΥΓ1: Ο θηλασμός είναι ζόρικος αλλά αξίζει τον κόπο να το προσπαθήσεις. Από τη δική μου εμπειρία, αυτό που με βοήθησε ήταν ότι έβαζα κάθε φορά βραχυπρόθεσμο στόχο: Πρώτα μέχρι να σαραντήσει, μετά το τρίμηνο, μετά το εξάμηνο. Τώρα που φτάσαμε το εξάμηνο, λέω για το χρόνο.

ΥΓ2: Αν αποφασίσετε να κάνετε την κίνηση συλλογής γάλακτος, ρωτήστε κάποιον ειδικό να σας πει πως πρέπει να το κάνετε. Προτεραιότητα, κακά τα ψέματα, έχει το παιδάκι σας. Το περίσσευμα, για να είναι πραγματικό περίσσευμα, έχει προϋποθέσεις.

ΥΓ3: Όσες/οι είστε δότριες/ες αίματος, μπορείτε να με καταλάβετε. Αλλά αυτή η δωρεά σε κάνει να νιώθεις ακόμα πιο όμορφα.

ΥΓ4: Και για να προλάβω τυχόν πολεμικά σχόλια από κάτω, οι μαμάδες που δεν τα κατάφεραν με τον θηλασμό είναι το ίδιο μαμάδες με όσες θηλάζουν, με όσες κάνουν μικτή διατροφή, με όσες δωρίζουν γάλα, με όσες κάνουν ότι καλύτερο μπορούν για τα παιδάκια τους, δηλαδή.

Πηγή: http://www.eimaimama.gr/2014/11/tha-periautologiso.html

Ο νεογνολόγος που προασπίζεται τον θηλασμό

Μια συνέντευξη της Κέλλυς Σώκου

momandbabe

Το συγκλονιστικότερο ίσως όλων στην κουβέντα που ακολουθεί με τον Γιώργο Λιόση, διευθυντή του Νεογνολογικού Τμήματος του νοσοκομείου «Έλενα Βενιζέλου» και μέλος της Εθνικής Επιτροπής Θηλασμού, είναι η πληροφορία πως η μοναδική τράπεζα μητρικού γάλακτος που υπάρχει στην Ελλάδα, λειτουργεί από το 1947. Και από τότε μέχρι σήμερα, σχεδόν 70 χρόνια μετά, δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια να φτιαχτεί άλλη. Έτσι, η πλειονότητα των μωρών που χρειάζονται συμπλήρωμα για διάφορους λόγους, τρέφεται με φόρμουλα, εκτός από εκείνα που έτυχε να γεννηθούν στο Έλενα. Επαναλαμβάνω: εδώ και 60+ χρόνια. Δεν θα αναφερθώ τώρα στη σημασία ύπαρξης τραπεζών γάλακτος (επιφυλάσσομαι για το μέλλον), διότι θα βαρεθείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη που ακολουθεί με τον κατεξοχήν προασπιστή του θηλασμού των πρόωρων.

Ο Γιώργος Λιόσης είναι ο νεογνολόγος, από τον οποίο δεν θα ακούσετε μάλλον ποτέ «δώσε λίγο ξένο να πάρει λίγο βάρος και βλέπουμε». Είναι ο άνθρωπος που άκουσα με καημό να λέει πως στην Ελλάδα υστερούμε σημαντικά στην ψυχολογική υποστήριξη των γονέων όσο το νεογνό νοσηλεύεται αλλά και στο μετά, αφού τα μωρά βγουν από τις ΜΕΝΝ σε μια συνέντευξη Τύπου. Είναι ο ίδιος που μου έδωσε τουλάχιστον έναν ξεκάθαρο λόγο για τον οποίο το μητρικό γάλα αποτελεί φάρμακο για τα βιαστικά μωρά και με πληροφόρησε πως πλέον τα πρόωρα νεογνά μπορούν να σιτίζονται από την πρώτη κιόλας μέρα και να μπαίνουν στο στήθος από την 28η εβδομάδα (κύησης). Τέλος, μου επιβεβαίωσε αυτά που είχα στο μυαλό μου: πως όχι τυχαία το παιδί μου πήρε τα πάνω του από τη στιγμή που τράφηκε με το γάλα μου και πως εντελώς δικαιολογημένα η άντληση γάλακτος και ο στόχος μου να της το δώσω, με βοήθησε ψυχολογικά. 

Πολλές φορές ακούμε ότι μόλις το παιδί αρχίζει να σιτίζεται με μητρικό γάλα, παίρνει αμέσως τα πάνω του στη θερμοκοιτίδα. Ισχύει ή είναι ιδέα μας;

Σαφώς και ισχύει και οι πιο πρόσφατες έρευνες το καταδεικνύουν. Γι’ αυτό και πλέον ξεκινάμε τη σίτιση με μητρικό γάλα, από την πρώτη κιόλας μέρα, ακόμη και στα εξαιρετικά πρόωρα βρέφη, ακόμη και σε εκείνα που παλιότερα θα κρίναμε ότι έπρεπε να σιτιστούν μόνο παρεντερικά. Αρχίζουμε με μόλις 0,5 ml και αυξάνουμε προοδευτικά. Μια τελευταία δική μας έρευνα, που έγινε από το τμήμα προώρων του μαιευτηρίου «Έλενα Βενιζέλου» σε 600 βρέφη, έδειξε πως εκείνα που σιτίστηκαν με μητρικό γάλα παρουσίασαν πολύ λιγότερες ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, βγήκαν πολύ γρηγορότερα από το τμήμα προώρων και μετά την έξοδο είχαν πολύ χαμηλότερα ποσοστά λοιμώξεων στους πρώτους μήνες. Η έρευνά μας έδειξε επίσης ότι τα παιδιά που πήραν μητρικό γάλα, είχαν πολύ χαμηλά ποσοστά μιας πολύ σοβαρής κατάστασης που προσβάλλει τα μικρά πρόωρα και μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε τύφλωση. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται αμφιβληστροειδοπάθεια της προωρότητας. Τα νέα δεδομένα, που επιβεβαιώθηκαν και από τη μελέτη μας, λένε ότι τα παιδιά από την 28η κιόλας εβδομάδα μπορούν να μπουν στο στήθος, καθώς οι θηλαστικές κινήσεις μοιάζουν με αυτές που κάνουν στην κοιλιά της μητέρας τους πίνοντας αμνιακό υγρό. Στο μαιευτήριο που εργάζομαι εδώ και 25 χρόνια στο «Έλενα Ε Βενιζέλου», κάνουμε μεγάλη προσπάθεια να μην δίνουμε γάλα από μπιμπερό και να βάζουμε από νωρίς τα μωρά στην αγκαλιά της μητέρας ακόμα και εάν βρίσκονται σε αναπνευστική υποστήριξη ή δεν μπορούν ακόμα να θηλάσουν. Η ενέργεια αυτή τα βοηθά να αρχίζουν πολύ γρήγορα τις προσπάθειες για θηλασμό και τελικά να θηλάζουν σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. 

Αν μπορούσατε να ξεχωρίσετε έναν μόνο λόγο για τον οποίο θα συμβουλεύατε μια μητέρα πρόωρου να θηλάσει, ποιος θα ήταν;

Αν σκεφτείτε ότι η νεκρωτική εντεροκολίτιδα είναι η βασικότερη αιτία θανάτου στα πρόωρα βρέφη και ότι το μητρικό γάλα με τους παράγοντες και τα στοιχεία που περιέχει συμβάλλει στην αποδυνάμωση της απειλητικής αυτής ασθένειας, θα έλεγα ότι ο θηλασμός μπορεί να είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. 

Πώς θα έπρεπε να προσεγγίσουμε μια μητέρα που έχει γεννήσει πρόωρα, προκειμένου να τη βοηθήσουμε να θηλάσει και όχι να την πιέσουμε;

Η προσπάθεια και η ενημέρωση πρέπει να αρχίζει πριν από τον τοκετό, καθώς ποτέ δεν ξέρεις με βεβαιότητα εάν μια γυναίκα τελικά γεννήσει πρόωρα. Αμέσως μετά τον τοκετό, θα πρέπει η υπεύθυνη μαία να επισκεφθεί την μητέρα και να της διδάξει πώς να βγάζει και να αποθηκεύει το γάλα της. 

Είναι προτιμότερη η μεικτή διατροφή από την απουσία θηλασμού και γιατί;

Στο «Έλενα» δεν συστήνουμε φόρμουλα. Στην περίπτωση που η μητέρα για κάποιο λόγο – π.χ. διαμένει στην επαρχία – δεν μπορεί να δώσει το δικό της γάλα, χορηγούμε μητρικό γάλα από μητέρες που έχουν δωρίσει μέρος του γάλακτός τους που περισσεύει στην τράπεζα γάλακτος του τμήματος. Βέβαια οι δότριες έχουν ελεγχθεί για την ύπαρξη μεταδοτικών ασθενειών και το γάλα παστεριώνεται και μπαίνει στην κατάψυξη. Έτσι τα πρόωρα θηλάζουν με μητρικό γάλα για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ακόμα και εάν η μητέρα δεν μπορεί να χορηγήσει το δικό της γάλα.  Η προσπάθεια αυτή εξαπλώνεται σιγά σιγά, καθώς και άλλα μαιευτήρια γίνονται φιλικά προς τον μητρικό θηλασμό. 

Πώς λειτουργεί η τράπεζα γάλακτος στο Έλενα και τι χρειάζεται για να αποκτήσουν όλα τα μαιευτήρια;

Η τράπεζα γάλακτος στο «Έλενα» λειτουργεί από το 1947, με μια διακοπή την περίοδο που είχε εμφανιστεί ο HIV. Οι μητέρες που δίνουν το γάλα τους υποβάλλονται σε μικροβιολογικές εξετάσεις. Ακόμη κι αν έχουν προσβληθεί από τον μεγαλοκυτταροϊό, που μπορεί να μολύνει ένα βρέφος κάτω των 33 εβδομάδων, το γάλα τους θα παστεριωθεί εδώ στην τράπεζα και θα χορηγηθεί άφοβα. Υπάρχει επίσης εξοπλισμός που μετράει την περιεκτικότητα του μητρικού γάλακτος σε λίπος και πρωτεΐνες και έχουμε τη δυνατότητα να το εμπλουτίσουμε, μόνον εάν χρειάζεται, με τα απαραίτητα στοιχεία, όπως πρωτεΐνη, ασβέστιο, φωσφόρο κ.λπ. Επομένως, κάθε υγιής γυναίκα που θηλάζει, αν εξεταστεί και ακολουθήσει τις οδηγίες υγιεινής μπορεί να δωρίσει το γάλα της, ακόμη κι αν το έχει συλλέξει στο σπίτι της. 

Τι πιστεύετε ότι λείπει από το ελληνικό σύστημα υγείας όσον αφορά τον θηλασμό των πρόωρων;

Δεν πιστεύω ότι είναι θέμα του συστήματος, αλλά του κάθε ιδρύματος. Η κάθε μονάδα νοσηλείας, το κάθε μαιευτήριο, πρέπει με προσπάθεια και υπερβαίνοντας πολλές δυσκολίες να διεκδικήσει και να δημιουργήσει συνθήκες φιλικές προς τον θηλασμό. Όπως σας είπα και πριν όλο και περισσότερα μαιευτήρια γίνονται φιλικά προς τον θηλασμό. Εκτός από το «Αττικό» και το «Έλενα», έγινε πρόσφατα και το «Μητέρα» , ενώ και στο «Ιασώ» αλλά και σε όλα τα μαιευτήρια γίνονται σημαντικά βήματα. 

Γιατί δίνονται αντικρουόμενες πληροφορίες σχετικά με τον θηλασμό στα πρόωρα;

Πιστεύω ότι υπάρχουν πλέον κανόνες που ακολουθούνται από τα περισσότερα τμήματα προώρων. 

Τι πρέπει πραγματικά να προσέχει μια μητέρα που αποθηκεύει το γάλα της για το πρόωρο μωρό της και τι όταν τελικά του το δίνει;

Όχι πολλά στην πραγματικότητα, αφού το μητρικό γάλα, πολύ δύσκολα μολύνεται. Χρειάζεται μόνο να πλένει το στήθος και τα χέρια της και να αποθηκεύει το γάλα σε αποστειρωμένα δοχεία. 

Ποιο είναι το συχνότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ένα πρόωρο μωρό που προσπαθεί να θηλάσει και πώς το αντιμετωπίζετε εσείς ως νεογνολόγος;

Το συχνότερο πρόβλημα είναι ο μετεωρισμός της κοιλιάς, επειδή το βρέφος δυσκολεύεται να χωνέψει. Ωστόσο ούτε σε αυτή την περίπτωση δεν διακόπτουμε πλέον τη σίτιση με μητρικό γάλα. Το ξένο γάλα είναι που επιδεινώνει την κατάσταση. Ένα άλλο σύνηθες πρόβλημα είναι η έλλειψη καλού αντανακλαστικού θηλασμού. Σε αυτή την περίπτωση που στην αρχή το παιδί δεν μπορεί σιτιστεί, το βάζουμε να «θηλάσει» σε κενό στήθος, δηλαδή αφού η μητέρα έχει βγάλει με θήλαστρο πρώτα το γάλα. Η τεχνική αυτή βοηθά πολύ το παιδί να μάθει και να αρχίσει τον θηλασμό χωρίς πρόβλημα. 

Τι θα συμβουλεύατε μια μητέρα πρόωρου που έχει κουραστεί από την αγωνία και θέλει να διακόψει τη συλλογή γάλακτος;

Θα προσπαθούσα να την πείσω, χωρίς όμως να την πιέσω, για τα οφέλη του μητρικού γάλακτος, που λειτουργεί πραγματικά  σαν φάρμακο στα πρόωρα βρέφη. Κατανοώ τη δύσκολη ψυχολογία μιας μητέρας που απέκτησε πρόωρο μωρό, αλλά αυτή η ψυχολογία μπορεί και να συνεχιστεί. Ο θηλασμός όμως είναι σημαντικό να διατηρηθεί από την αρχή. 

Πόσο σημαντική είναι η ψυχολογική υγεία μιας μητέρας; Πότε θα της προτείνατε να δώσει ξένο γάλα; (για το καλό το δικό της και πότε για το καλό του παιδιού;).

Φυσικά, η ψυχολογία της μητέρας είναι πολύ σημαντική. Πιστεύω όμως ότι η προσπάθειά της να διατηρήσει το γάλα της μπορεί τελικά να λειτουργήσει θετικά στην ψυχολογία της. Μια μητέρα που θλίβεται επειδή για πρακτικούς λόγους δεν μπορεί να προσφέρει βοήθεια στο παιδί της, θα αρχίσει να νιώθει πως κάνει κάτι χρήσιμο και έτσι θα αισθάνεται και η ίδια καλύτερα. 

Τι θα λέγατε σε μια μητέρα που δεν κατάφερε να θηλάσει και αισθάνεται άσχημα γι’ αυτό;

Να μην αισθάνεται άσχημα. Το ότι είναι μητέρα αποτελεί από μόνο του μεγάλη προσφορά. Και η δική μου γυναίκα θήλασε μόνο 2 μήνες, αλλά η κόρη μας είναι ένα πανέξυπνο παιδί. Θα της έλεγα ωστόσο να προσπαθήσει να θηλάσει το δεύτερο παιδί της.

ΧΡΗΣΙΜΑ

_ Αν θέλετε να πάρετε συμβουλές για τον θηλασμό από το Έλενα, τηλ. 210 6462782 και 210 6402360.
_ Αν θέλετε να δωρίσετε γάλα στην τράπεζα γάλακτος, επικοινωνήστε με το τηλεφωνικό κέντρο στο τηλ. 213 2051000

Πηγή